UNIE-OBSERVATIEPOST SARIN 4
Hier.
Achtervolgen.
Pas op.
Ik dacht dat we hier eventjes veilig gingen zijn.
Veilig bestaat niet meer.
Kunnen we niet naar quantum? - Bij elke inslag gaat de drive offline.
Er cirkelt een ijsmaan om de planeet.
Ik kan erin vliegen. Kopen we tijd om de drive te herstellen.
Wat bedoel je met erin? - Als, niet op de buitenkant.
Doe het maar.
Heb je ooit in zo'n maan gevlogen? - Nee.
Moet ik me zorgen gaan maken? - Ja.
Er is een grote grot aan bakboord. - Ik zie die.
Keer om. - Wat?
Vertrouw me nu maar.
Oké, gassen.
Quantumdrive werkt weer. - Haal ons hier weg.
Dat scheelde niets.
Het is bijna onmogelijk om een stelsel te vinden waar de Kaylons niet zitten.
Ze hebben dan ook half het heelal uitgeroeid in minder dan negen maanden.
Waar gaan we nu heen?
Calivon.
Ben je niet goed wijs? Die zijn net zo gevaarlijk als de Kaylons.
De Kaylons hebben hen nog niet aangevallen.
Waarschijnlijk omdat die bijna even sterk zijn.
We kunnen ons verstoppen aan de rand van hun stelsel
en hopen dat ze ons niet opmerken. - Kan niet erger zijn dan eender waar.
Zet een koers uit.
Ik hoop maar dat dit werkt.
Ja, mijn laatste fatsoenlijke maaltijd kan ik me niet meer herinneren.
Kijk eens aan. Wat wil je?
Een cakeje.
Meen je dat nu? - Wat nou?
Dat ding kostte ons bijna ons leven en jij neemt een cakeje?
Ik had er zin in. Wil je soms de helft?
Nou en of.
Dit is zo lekker. - Ongelooflijk.
Ongelooflijk.
Wat was dat? - We zijn net uit quantum gevallen.
Wat heeft dat ding nu weer?
Dit komt niet door de motor.
Iets heeft die stil gelegd. Een signaal van buitenaf.
Van waar dan?
Van dat.
Opkopers. - Kolere.
Hoe kwamen die in onze computer? - Geen idee.
Oké, niet paniekeren.
Niet paniekeren? Ze gaan ons villen en onze huid dragen.
Wat doen we nu?
Vechten.
Ons laatste maal mag geen cakeje zijn.
Klaar?
Niet schieten.
Hallo, Ed.
Kelly? - Goed om je weer te zien.
Ken je die vrouw?
Zeven jaar geleden zijn we uit geweest.
Ik heb haar nog vaak gebeld. Ze heeft nooit terug gebeld.
Ja, daarom ben ik nu hier.
Wat ik je nu ga vertellen, is nogal wat om te verwerken.
Tja, een meid die me zeven jaar geleden liet zitten
heeft net mijn schip gekaapt in een gestolen vrachtschip dus
ik ben er wel klaar voor.
Heb je ooit gehoord van de Orville?
Dat schip gebruikten de Kaylons om door de Aardse verdedigingen te breken, niet?
Klopt.
Wij hoorden daar aan boord te zijn.
Wat bedoel je met hoorden? - Jij had de kapitein moeten zijn.
Ik had je eerste officier moeten zijn. Iedereen hier was een lid van de bemanning.
Die versie klinkt een pak beter, maar dat is niet de realiteit.
Dat is ze wel. In een alternatieve tijdlijn.
Is dit zo'n drugsschip waar ik van gehoord heb?
Hoe kom je aan die informatie?
Zeven jaar geleden
werd ik in de toekomst gestuurd naar wat zes maanden geleden geweest had moeten zijn.
Ik was aan boord van de Orville.
Ik heb je daar gezien.
Net als al de anderen in deze kamer.
Voor de Orville me terugstuurde naar mijn eigen tijd,
wou Dr. Finn mijn geheugen wissen. Maar dat heeft niet gewerkt.
En ik daarna deed ik iets wat de geschiedenis heeft veranderd.
Wat dan?
Ik wou geen tweede afspraakje.
In de andere tijdlijn, zijn wij getrouwd geweest.
Om het kort te houden. Ik had een affaire en we zijn gescheiden.
Uit schuldgevoel hielp ik je aan het commando van de Orville
en omdat jij er de kapitein van was, werden de Kaylons verslagen.
Omdat ik er de kapitein van was? - Ja.
Ik stopte de Kaylons? - Ja.
Ik ben zo onzeker als de pest. - Luister nu even.
Omdat jij het bevel voerde, kwam Dr. Finn aan boord.
Ik ben graag ergens waar ze me nodig hebben.
Blijkbaar dacht ik dat je mijn hulp kon gebruiken.
Zij en haar zonen hadden een relatie met de Kaylon-afgezant Isaac.
Dankzij die relatie keerde hij zich tegen zijn eigen volk.
De Kaylon verloren.
En jullie geloven dit?
Dat is niet zo moeilijk.
Ik diende op de Orville onder kapitein Griffith en dachten dat Isaac onze vriend was.
Kelly zocht ons allemaal op en wat zij wist,
kon je enkel weten als je er geweest was.
Ed, we moeten de tijdlijn proberen te herstellen.
En dat kan alleen als ik terugga om haar geheugen correct te wissen.
Het halve heelal uitgeroeid door hen,
omdat wij niet nog eens uitgegaan zijn.
Zelfs als dit allemaal waar is
en als er een manier is om terug te gaan, en dat zijn een pak alsen,
wat als dat wissen weer mislukt. Zitten we terug in de hel.
Het lukte bij Kelly niet omdat zij een bepaalde proteïne mist in haar hersenen.
Dat zie je makkelijk over het hoofd en dat is blijkbaar wat er gebeurt is.
Met de juiste injectie lukt het wel en wordt de geschiedenis hersteld.
Elke ziekenboeg in de Unie is aan gort. Kun je die proteïne repliceren?
Nee. - Er is een ondergrondse.
Ze verzetten zich tegen de Kaylon expansie. - Ja, daar heb ik van gehoord.
Waren die niet uitgeroeid? - Dat wilden ze de Kaylons laten geloven,
maar er zijn nog een paar cellen over. In eentje heb ik een contactpersoon.
Zij kunnen ons die proteïne bezorgen. - En dan wat?
Alles stap voor stap.
Hun basis is afgelegen en we zullen een pak Kaylons moeten ontwijken.
We hebben een goede piloot nodig.
Toon me maar waar het roer is. - Kom mee.
Het spijt me.
Ik zag ons.
Jij en ik,
we hadden zoveel pijn en hartenpijn doorstaan
en toen ik dat van buitenaf kon bekijken...
Ik deed enkel wat ik dacht dat goed was. Om ons beiden te beschermen.
Dat is nogal een besluit om in je eentje te nemen.
Als jij je toekomst en al de fouten die je gemaakt hebt, had gezien,
zou je die dan niet willen recht zetten? - Ik zou aan de impact op anderen denken.
Jij nam tijdreizen op de Academie. Ga terug in de tijd, dood Hitler, stop WOII,
je weet nooit wat er gebeurt. Misschien maak je het wel erger.
Nu weet ik dat.
Ik weet nog dat ik me die avond goed geamuseerd heb.
En toen je me liet zitten, dacht ik dat mijn leven ophield.
Blijkbaar had ik gelijk.
Het is goed om je weer te zien.
Wat is dit een groot asteroïdenveld, zeg.
Vroeger was dit een planeet.
Wat? - Er is een zwart gat net buiten het stelsel.
Die trekt langzaam naar binnen.
Daar. Daar moeten we zijn. We maken de shuttle klaar.
Talla, houd de langeafstandsscanners op maximum terwijl wij weg zijn.
Het kost veel energie, maar voor de Kaylons uitkijken.
Begrepen. Succes.
Talla, let op mijn jongens.
Deze kant op.
Wat moet je? - Yaphit, het is John.
Welke John? - Van de Orville.
We hebben jaren samen gediend. - Juist, ja. Sorry.
Vorige week een stukje van mezelf verloren. Zat een stukje van mijn geheugen in.
We willen de luitenant zien. - Oké, momentje.
Luitenant, je hebt bezoek.
Kijk eens aan. Tijdje geleden, hé?
John. Ik kon het bijna niet geloven toen ik hoorde dat jij nog leefde.
Ja, nog springlevend. - Blij dat de Kaylons je niet gedood hebben.
Dat waardeer ik.
Wie zijn dat? - Ed Mercer, Kelly Grayson, Claire Finn,
Dit is Alara Kitan. - Leuk je te ontmoeten.
Ja, Alara was veiligheidschef op de Orville.
Veiligheidschef?
Ja, schijn kan bedriegen.
Je kunt op haar rekenen. - Je moet toch op iemand kunnen rekenen.
Hoe gaat het?
Die zwaartekrachttraining is heftig, maar verder gaat alles goed.
Ik heb wat je wou.
Jullie mogen van geluk spreken dat jullie er nog zijn.
De Kaylons vernietigen nooit basissen vanuit de ruimte.
Ze willen gevangen verhoren voor informatie over andere cellen.
Wie is de dokter? - Dat ben ik.
Dit is perfect.
Kun je me zeggen waar dit over gaat?
Dat geloof je toch nooit.
Ik geloof zo al geen woord van wat jij zegt, maar kom toch maar op.
Luitenant, ze hebben ons gevonden.
Waar is jullie shuttle? - Naar het zuiden.
Er is een achterdeur. Ga maar. Wij zullen jullie dekken.
Je kunt met ons mee.
Ze hebben me hier nodig. Ga maar.
Mercer aan Keyali. We hebben een Kaylonprobleem.
Weten we.
Geef je over.
Wil je boven of onder? - Ik zit graag bovenop.
Grayson aan Keyali, je zult naar ons toe moeten komen.
Begrepen.
Daar zijn ze.
Hé, knul, hoe heet je ook weer? - Ty.
Ty, zie je die rode knop?
Dat is de trekstraal. Op mijn teken druk je die in, oké?
Houd je klaar, Ty.
Nu.
Ze zijn binnen. Wegwezen.
Mam, ik heb de trekstraal bestuurd. - Dat is geweldig, Ty.
Haal ons hier weg. - Kolere.
Hoe bedoel je, kolere? - De quantumdrive is offline.
Kolere.
Zet je schrap.
Ze zijn sneller. We moeten ons ergens verbergen.
Wat dacht je van het zwarte gat? - Ben je gek? Dat drukt ons plat.
Niet als we er net buiten blijven.
Ze zien ons niet omdat licht er niet kan ontsnappen.
Wat kan het me ook bommen. Vlieg erin.
Draai ons 70 graden naar bakboord.
Wat krijgen we nu? - Tijddilatie.
Zo diep in een zwart gat gaat de tijd voor ons trager dan voor hen.
Elke seconde hierbinnen, zijn een paar uur daar buiten.
Kom op, geef op.
Volgens de chronometers zijn er twee dagen voorbij gegaan.
Hoe was je weekend?
De quantumdrive is weer online.
Zet koers naar de Aarde.
De Aarde? Hoe bedoel je? Die bestaat niet meer.
Die werd vernietigd door de Kaylons. - Weet ik.
Maar als we de tijdsprong willen herdoen,
hebben we Isaac's files van het Aronov-apparaat nodig
en die zijn op de Orville.
Die was toch vernietigd? - We werden de atmosfeer ingeduwd.
Het schip was in vrije val, maar velen konden ontsnappen.
We hebben de coördinaten waar het neergestort is berekend en
we denken dat de Orville nog intact is.
Waar dan?
Op de bodem van de Stille Oceaan.
Heb je al iets?
We hebben toegang tot zijn geheugen. Nog geen tactische informatie,
maar we zijn nog bezig. - Oké, blijf proberen.
Oh, ja, Ed vroeg of je even bij hem langs kon komen.
Binnen.
Wat moet dit voorstellen?
Ik dacht dat, ook al vechten we met Kaylons en rennen we voor ons leven,
dit eigenlijk ons tweede afspraakje is.
Dat heb ik al gehad met jou. - In deze tijdlijn dan.
Je maakt een punt.
Wat heb je de laatste zeven jaar allemaal gedaan?
Ik heb me gericht op mijn carrière.
Ik was commandant op de buitenpost op Epsilon Eridani.
Maar je wou je eigen schip.
Ja, dat klopt. Dat is me een paar keer bijna gelukt.
Als de Kaylons er niet waren geweest, was me dat over een jaartje wel gelukt.
Jij hebt toch op schepen gediend, niet?
Ja. Hoe weet je dat?
Ik heb je een paar keer nagetrokken.
Tientallen keren.
Je hebt me gestalkt. - Uit nieuwsgierigheid.
Hoe was ik in die andere tijdlijn?
Jij was de perfecte heer. - Saai, zeg.
Nee, je was heel lief.
Waarom maakte je het dan uit toen je terugging?
Ik had gezien wat er met ons gebeurd was en
ik dacht dat ik de kans had om ons dat te besparen.
Haatten we elkaar?
- Nee, ze was dol op je.
Ik was dol op je.
Wie je het ook wilt noemen.
We hadden er spijt van dat we je pijn hadden gedaan
en jij had er spijt van dat jij ons pijn had gedaan.
Je snapt toch dat als we slagen...
Dit nooit is gebeurd.
Het tactische gedeelte is beschermd door quantumcodes,
maar moet je kijken.
Wat is dat? - Het Kaylon-connectome netwerk.
En dat is? - Noem het een breinweb.
Alle Kaylons zijn met elkaar verbonden via één centrale computer.
Zo communiceren ze met elkaar. - Zijn we daar iets mee?
Geen idee. Geef me wat meer tijd en dan kan ik er misschien aan uit.
Jongens? Ik wilde jullie even laten weten dat we de Aarde naderen.
Ed, de maan.
Zie je levenstekens?
En de Orville?
Die heb ik gevonden.
Die ligt op de bodem van de Marianentrog.
Is die nog intact? - Lijkt er wel op.
Dat is tien kilometer diep. Kunnen we die druk aan?
Niet in deze roestbak. Al zeker niet na zo'n gevecht.
Maar met genoeg kracht op de schilden, kan het een shuttle lukken.
Heeft er ooit iemand dit geprobeerd met een shuttle?
Niet dat ik weet.
Adem inhouden iedereen.
Ik zie zelfs geen vissen meer.
De Kaylons waren grondig.
2,5 kilometer diep.
Rompdruk 4.690 psi.
Acht kilometer diep.
Mama.
8,5 kilometer diep.
We moeten omkeren. Dit is geschift.
Wacht. Moet je kijken.
Ik registreer zwak energiegebruik en minimale levensinstandhouding.
De deuren zijn nog open. We hebben geluk. - Vlieg ons snel naar binnen.
Ik heb verbinding met de computer. Ik zet het shuttledek onder druk.
Het is hier eng.
Zijn wij de enigen aan boord?
Nee, één levensteken. Vijf dekken boven ons.
Talla, wil jij dit potje even openmaken?
Bortus,
wij zijn het.
Dat was zo onnodig.
Mijn excuses. Ik wist niet wie jullie waren.
Bortus, ik kan niet geloven dat je nog leeft.
Het is goed om jullie weer te zien. - Wat is er gebeurd?
De kapitein en de eerste officier werden tijdens het gevecht gedood,
dus bleef ik achter om te verzekeren dat alle sloepen konden vertrekken,
maar ik kon de crash niet voorkomen.
Ik overleef op minimale levensinstandhouding en gevechtsrantsoenen.
Niet echt vijf sterren.
Negen maanden? Dat moet eenzaam geweest zijn.
Mijn partner Klyden en mijn zoon Topa zijn kunnen ontsnappen.
Als ze het overleefd hebben, wachten ze op Moclus op me.
Die hoop heeft me in gang gehouden.
Bortus,
Moclus is vernietigd.
Man, dat spijt me zo.
Ik weet dat dit gek gaat klinken,
maar mogelijk hebben we een kans om alles recht te zetten.
Brug aan Lamarr. Wat is je status?
De hoofdstroom is gedeeltelijk hersteld.
Ik ben hier niet geschikt voor.
Als wat mij verteld waar is en we de tijdlijn kunnen herstellen,
dan is dat jouw stoel.
Ik heb nog nooit een schip aangevoerd.
Oh, jawel hoor.
Ga zitten.
Scans nemen geen vijandelijke schepen waar.
John, hebben we genoeg energie om op te stijgen?
Nauwelijks, maar hier blijven kunnen we niet.
Roer, stuwers op een kwart.
Haal ons hier weg.
We bewegen niet.
Stuwers op halve kracht.
Kom op, liefje, vliegen.
We zijn weg.
Tien meter.
Vijftien meter.
Twintig meter en stijgend.
7,5 kilometer tot de oppervlakte. - Recht zo die gaat.
Machinekamer, maak je klaar om de hoofdmotoren op te starten.
Ik ben klaar.
We naderen de oppervlakte.
We gaan door de stratosfeer.
Schakel over op de motoren.
Wat is het oordeel?
Niet goed. De file is niet compleet.
Isaac heeft de berekeningen nooit afgemaakt. - Kun jij die niet afmaken?
Ik ben goed, maar niet zo goed. Dat kost me jaren.
Wat doen we nu? - We moeten in Isaac's brein geraken.
Isaac is op Kaylon.
Toen we hem terugstuurden, werd hij gedemonteerd.
Maar zijn data zal vast nog ergens bestaan.
Ik heb een geschift idee.
Wil je iets drinken? - Altijd.
Denk je dat het John lukt?
Hij zou ons iets laten weten. We kunnen enkel wachten.
Ben ik een slecht mens
als een deel van me wilt dat deze tijdlijn verder gaat?
Dat vraag je aan de verkeerde.
Te midden van deze nachtmerrie,
voel ik me raar genoeg op mijn gemak
als ik met jou samen ben.
Misschien lukt het ons niet.
Moeten we ergens in het geheim ons leven verder zetten.
Een mooi huisje op een verlaten planeet.
We nemen een paar kinderen. Een jongen en een meisje.
Dan moeten we leren boeren en koken.
Kunnen we elke avond naar de zonsondergang kijken.
En elke morgen naar jou.
Weet je, Gordon zal bij ons moeten intrekken.
Zwijg, je verpest het.
Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Wat is het slechte nieuws? - Wat is het goede nieuws?
Het goede nieuws eerst.
Ik heb toegang tot het Kaylon-connectome netwerk.
Eens ik de Kaylon in het lab reactiveer kan ik een scan laten meeliften.
Wat weerhoudt hem dan de boel aan gort te schieten?
Ik zal je de details besparen, maar ik heb wat draadjes doorgeknipt.
Eens ik binnen ben, moet ik Isaac vinden.
Wat bedoel je daarmee?
Elke Kaylon heeft het equivalent van een neurale identificatiecode.
Zo weten zo wie wie is in al die rondgestuurde data.
Ik kan hem opsporen en zijn bewustzijn downloaden in de Kaylon hier aan boord.
Daarna kan ik de ontbrekende stukken in zijn berekeningen invullen en
dr. Finn naar het juiste moment terugsturen.
Je had ook nog slecht nieuws. - Ja.
Ik heb de energie van de quantumdrive nodig voor de transfer,
wat wil zeggen dat we volledig moeten stil staan.
Als ik binnen ben, weten de Kaylons dat.
Dat zal een soort aanvliegbaken worden dat hen onze coördinaten geeft.
Dan zijn ze snel hier.
Dan moeten we snel zijn.
Oké, laten we dan maar beginnen.
Heb je hem al? - Nog niet.
Kom op. Waar ben je?
Momentje.
Ja, daar heb je hem.
Oké, hier gaan we. Start de klok.
John Lamarr, wat voer je uit?
Welkom terug, knapperd.
Wat je ook van plan bent, je zult mislukken.
Je bent intellectueel inferieur aan ons.
En daarom ga je me dan ook helpen.
Als je het niet erg vindt, ik ga wat in je brein rondneuzen.
Het uitsterven van jouw soort is onvermijdelijk.
Je overgeven is veel efficiënter.
Vandaag niet, kerel.
We hebben je gevonden.
Brug aan kapitein. Er naderen vier Kaylon schepen aan bakboord.
Hoe ver weg nog? - Over twee minuten zijn ze hier.
John, zeg iets. - Momentje.
Oké, hebbes.
Zwijg jij nu maar.
Ik heb de berekeningen ingevoerd. We kunnen.
Ik moet naar de machinekamer om energie van de quantummotor te tappen.
Houd de gravitonniveaus in de gaten. Zeg het me als ze onder de 1,7 GEV komen.
Begrepen. Ga maar.
Jongens, ik moet afscheid van jullie nemen.
Mam, ik wil niet dat je gaat.
Weet ik, liefje. Ik wil ook niet gaan, maar ik moet wel.
En ik zie jullie snel terug op een veel betere plek.
Wat als het niet werkt?
Het zal werken.
Ik hou zoveel van jullie.
Kaylonschepen nog een minuut verwijdert. - Dokter.
Rustig, schatje. Maak je niet druk.
Kwantumveld maximaal. - Gravitonniveaus op 1,46.
Dat is te weinig. Ik heb nog 20% meer nodig.
Geef al wat je hebt. Ik moet over de rode grens gaan.
Mercer aan brug. Stuur alle energie,
inclusief levensinstandhouding naar de machinekamer.
Systemen raken overbelast. - Kaylons zijn over 31 seconden hier.
Gravitonniveaus stijgen.
Het werkt.
We zijn er. Nu maar meeliften en hopen dat we niet verongelukken.
Als dit niet werkt, wil je dan met me trouwen?
Ja.
Nee, hé.
Koffie.
Claire? Wat doe je... - Kelly, je geheugen is niet gewist.
Weet ik. Maar hoe... - Vertrouw me nu maar.
Je gaat weer slapen.
Wat is dat? - De toekomst van het heelal.
Tot zo.
Hopelijk bel ik niet te vroeg. Heb ik je wakker gemaakt?
Nee, ik was al wakker. Wat is er?
Ik weet dat dit iets is wat een coole kerel niet doet, maar
het was leuk gisteren en
ik vroeg me af of ik je nog eens mee uit mocht nemen.
Lijkt me leuk.