- Cześć, Katie. - Cześć.
- Co u niej? - Bez zmian.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Jest lampa terapeutyczna.
Świetnie.
Mówiłem im, że brakuje ci światła.
I wiem, że to dla ciebie...
przygnębiające.
Dobrze. Czyszczą ci zęby.
Płacę za to dodatkowo.
O zęby trzeba dbać.
W twoim fachu nieskazitelny uśmiech jest bardzo ważny.
Klienci muszą być zadowoleni.
Nic tak jak uśmiech nie mówi, że ci na nich zależy.
Miałem ciężki tydzień.
Wrócił mój stary przyjaciel.
Jemu uśmiech nie wystarczy.
Ten gość to być może...
jedyny przyjaciel, jakiego miałem.
Ale myślę, że...
chce zniszczyć wszystko, na co pracowałem tyle lat.
Wiesz, że jesteś prawdopodobnie jedyną osobą na świecie,
z którą mogę być zupełnie szczery?
Próbowałem.
Dałem mu... wybór.
Szansę na załatwienie tego inaczej.
I wiesz...
Cholera.
Chyba masz za dużo energii.
To pewnie lata ćpania tak zwiększyły twoją odporność na różne substancje.
Zmieniłabyś coś?
Gdybyś mogła?
Bo ty...
miałaś wybór.
Ja nigdy. Już o to zadbałaś.
A jednak...
oto jestem.
Tyle lat w domach dziecka...
zmusza do myślenia.
Teraz ci się odwdzięczam.
Bo może jednak oddałaś mi przysługę.
Ja to widzę tak: jeśli chcesz mieć słabe dzieci, daj im wszystko.
Ale jeśli chcesz, by były silne...
bądź ostry.
Spokojnie.
Już po wszystkim.
Dałbym ci...
cały świat.
Wszystko, czego byś tylko chciała.
Gdybyś ty chciała mnie.
Wpadnę za tydzień, mamo.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Frank?
Podejdziesz na chwilę?
Porównałem zdjęcia.
Mam go.
Jasna cholera.
- Masz go. - William „Bill” Rawlins III.
Szef wydziału tajnych operacji CIA.
To zaczyna mieć sens.
To nie jest zwykły agent, któremu odbiło.
Tylko ktoś taki może ukartować i ukryć coś takiego.
„Ranny na służbie”. Rozwaliłem mu oko.
- Wykorzystał to, by awansować. - Nie. Ma wpływową rodzinę.
Rawlinsowie są potężni. To władcy marionetek.
Stary ród z Wirginii. Dorobili się na plantacjach, transporcie i broni.
Kto wie, na czym jeszcze położyli łapy.
Zakochałeś się w nim?
To szef tajnych operacji.
Równie dobrze...
- Szlag. - Co?
Równie dobrze mógł czekać, aż ktoś będzie go szukać.
Wkopałem nas, przeglądając jego akta.
Mógł wysłać tu brygadę.
Daj mi chwilę...
To ty daj mi chwilę. Wciąż siedzisz w systemie CIA.
Było coś o nas? Cokolwiek?
- Nie. - Widziałeś?
- Nie? - Nie.
Gość ma niby nieograniczone możliwości.
Sam prezydent wącha jego pierdy. To chcesz mi powiedzieć?
W sumie tak.
Davidzie, ani CIA, ani FBI nas nie szukają.
Nie widziałeś nic o Kentucky?
Nic o mnie ani o bazie?
W Bulletin pisali,
że Bennetta ktoś zadźgał w motelu za miastem. To wszystko.
Zabili go. To dobrze.
Najważniejsze, że nas nie szukają.
Strzeliłem do niego, a nie ma o tym żadnej informacji.
Boisz się. To zrozumiałe,
ale pomyśl, jak czuje się Rawlins.
Myślę, że na razie możemy spać spokojnie.
Zrobię sobie kawę. Chcesz coś?
Tak, poproszę o rumianek. Dzięki.
Rumianek?
Frank!
Co za koleś. Co?
Kamery w moim domu nie działają.
- Co? - Nie mogę...
Nie mogę połączyć się z kamerami w domu.
Jedź sprawdzić, co z moją rodziną.
- Chwilunia. - Musisz do nich jechać!
Dobra. Na litość boską.
Co?
Co to?
Siniak po paintballu.
To jest prawdziwa rana wojenna.
AK-47, na wylot.
Dziękuję.
A to?
Po wyrostku?
Po nożu zdradzonego kochanka.
Niezła z ciebie ściemniara. Wiesz o tym?
Tyle ran wojennych i żadnej na tej uroczej buźce.
A ten gigant? Nie chwaliłeś się nim.
Niech zgadnę.
Nie otworzył się spadochron i samolot ciągnął cię za sobą..
Próbując się uwolnić, wpadłeś na drzewo, poharatały cię gałęzie i sam się zszyłeś.
W domu dziecka Promyczek Nadziei był pewien wolontariusz.
Mieszkałem tam wtedy.
Graliśmy w palanta, kosza i tak dalej.
Był tam od lat. Imponował nam.
Musiałem mieć wtedy... jakieś dziesięć, jedenaście lat.
Gdy dorosły facet mówi, że jesteś ładny,
to nie wróży nic dobrego.
Mieliśmy zdecydowanie różne wyobrażenie zabawy.
Chwyciłem za kij.
Parę razy nieźle mu przywaliłem.
A on złamał mi rękę.
Wkurzył się i naderwał mi mięśnie w trzech miejscach.
Co to za mina?
Nie wiedziałam, że nie miałeś domu.
Tego nie ma w moich aktach?
Chyba zasłużyłam.
Widzę w twojej twarzy
typowe dla klasy średniej współczucie, że dorastałem w takim miejscu.
Nie wiem, gdzie się urodziłem.
Ale według mnie,
nawet jeśli twoja zaćpana matka zostawia cię pod remizą w Albany,
i tak urodziłeś się w najlepszym kraju świata.
Bardzo mi przykro.
Podzieliłeś się tym ze mną. To wiele dla mnie znaczy.
Musimy uważać.
Grozi nam prawdziwa rozmowa.
- Robi się osobiście. - A tego nie chcemy.
Nie.
Musielibyśmy przyznać, że może mnie nawet lubisz.
Szukałeś jej?
Kogo? Matki?
Nie.
Szczęśliwe zakończenia nie istnieją, Madani.
Chyba że w książkach.
Jezu.
Nie chciałem cię przestraszyć.
Dzwoniłem, ale nie otwierałaś, więc...
Chciałem podziękować. Albo przeprosić. Jak wolisz.
Wymienimy się?
Super. Dzięki.
To dla ciebie.
- Co mam z tym zrobić? - Tam jest kosz.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Napijesz się ze mną?
Jasne, chętnie.
- Naprawdę? - Tak.
Kieliszki są w tej szafce.
Na zdrowie.
- Jesteś smakoszem wina, Pete? - Smakoszem?
Do 20. roku życia piłem wyłącznie tanie jabole.
Więc mogę śmiało nazywać się koneserem.
Czyli nie będziesz mnie oceniał,
jeśli powiem ci, że cały rok piję różowe?
Postaram się.
Rzadko sobie pozwalam...
- na lampkę wina w ciągu dnia. - Dlatego odłączyłaś sprzęt?
- Cisza i spokój? - Nie do końca.
Chciałam ukarać Zacha za złe zachowanie.
Coś udowodnić.
- Podziałało? - Mogło...
ale pozwoliłam mu wyjść ze znajomymi.
Nie mogłam znieść perspektywy słuchania jego narzekań,
że nie ma Internetu.
Czy jestem złą matką?
Jesteś człowiekiem.
Część mnie pragnie, by wrócił. Trochę brakuje mi tego hałasu.
Wyłączałeś kiedyś telefon, żeby nie mieć nadziei, że zadzwoni?
Z kim chcesz porozmawiać?
Z kimś o miłym głosie...
kto nie jest komornikiem.
Ale wiesz co?
Pewien mężczyzna przyniósł mi kwiaty, więc nie ma się co skarżyć.
Chyba poproszę...
jeszcze trochę wina. Niezłe.
Wiem, jest dobre.
Co jest?
Mam wieści o Castle'u.
Jaja sobie robisz.
Kontaktował się z handlarzem bronią z mojej listy.
Notowany dwukrotnie. Trzeciego razu wolałby pewnie uniknąć,
ale właśnie złapaliśmy go z 10 000 sztuk wojskowej amunicji.
Jack DeLeon. Słyszałem o nim.
Kupił ją Castle.
Potrzebuje naboi do broni, którą ukradł Grekom.
Złożyłaś DeLeonowi propozycję nie do odrzucenia?
Z głową konia i tak dalej.
Spotka się z Castle'em, my będziemy wszystko obserwować.
Kiedy?
Czekamy, aż Castle ustali termin.
- Chyba zaraz cię pocałuję. - Nie jesteś w moim typie.
No tak. Ty lubisz ładnych.
Nie masz pojęcia, jakich lubię.
To był żart, póki twoja reakcja...
cię nie zdradziła.
Jeśli chcesz, żebym pogadał z tym pięknisiem
i upewnił się, że ma dobre intencje, daj znać.
- Sam? - Tak?
Wynocha z mojego biura.
Chciałem cię wyręczyć. Nie gniewasz się?
Nie. Jak chcesz, dam ci całą listę rzeczy do zrobienia.
Jasna cholera!
Otwieram kolejną butelkę.
- Chyba nie każesz mi pić samej? - Znowu różowe?
Dziękuję.
Wiesz, za czym najbardziej tęsknię?
David zabierał moje kluczyki...
i znikał na jakieś 20 minut.
Co niedzielę. Bez słowa.
Wiedziałam, że jeździł tankować mój samochód.
Wiedział, jak bardzo nie znoszę jeździć na stację,
więc on się tym zajmował.
Niczego nie wiem o twojej żonie.
Była wyjątkową kobietą.
Ale już jej nie ma.
I nic tego nie zmieni.
I co zrobimy?
Wciąż mamy przed sobą pół życia.
Myślę o tym. I to dużo.
Kiedy widzę na ulicy pary trzymające się za ręce,
myślę sobie: „Czy jeszcze mnie to czeka?”.
Czy to znaczy, że się z tym pogodziłam?
Jeśli tak, to czy jestem złym człowiekiem?
Potrafisz słuchać, Pete.
Głównie dlatego, że sam nic nie mówisz.
Posłuchaj.
Jesteś dla siebie zbyt surowa.
Niepotrzebnie się obwiniasz.
Masz poczucie winy, a to w niczym nie pomaga.
Powinnaś pozwolić sobie na uczucia.
Zostaniesz na kolację?
Mam w lodówce pyszne enchilady.
- Chciałbym, ale... - Masz dużo roboty.
- Tak? - Zgadza się.
Może dasz mi coś na wynos?
Dobrze.
Mam zapakowane.
Dzięki, że przyszedłeś.
To wiele dla mnie znaczy.
Podobało mi się... to.
Mnie też.
Ja tylko...
To było dziwne.
Schlebiasz mi.
- Naprawdę, ale nie mogę... - I słusznie.
Przez 15 lat całowałam tylko Davida.
- O rany. - Żartuję. To znaczy...
Możemy o tym zapomnieć? Poniosło mnie.
- To przez to wino. - Mocne.
Wiem.
Do zobaczenia.
Dziękuję.
Nie zapomnij enchilady.
Dziękuję.
Jezu Chryste.
Pewnie to widziałeś?
Po co kupiłeś jej kwiaty?
Żeby mieć jakąś wymówkę.
Piwonie?
Tak.
Ulubione Marii.
Wygląda na to, że Sarah też. Kto by pomyślał?
Mam coś dla ciebie. To...
Wiem, co to. Dzięki.
Uwielbiam je.
Nie mam ci za złe, że ją pocałowałeś. To piękna kobieta.
- Jej też nie mam za złe. - Tak to załatwimy?
Ja tak to załatwię.
Spójrz tylko.
Przemysł.
Węgiel, żelazo, stal. To jest coś.
Kiedyś opierał się na nich cały kraj. Byliśmy samowystarczalni.
A teraz?
Wszystkim rządzi rynek.
Ten kraj nigdy niczego od nikogo nie potrzebował.
- Teraz jesteśmy zadłużeni. - Trochę jak ja i ty.
Tak. Jak ja i ty.
- Słuchałeś taśmy. - Dlatego tu jesteśmy.
Musimy odnaleźć Castle'a. Jest ostatnim świadkiem.
I mieszać się do operacji rządowej? Dość ryzykowne.
Ryzykowne będzie, gdy go złapią,
a on zacznie gadać o Kandaharze, żeby uniknąć więzienia.
Obaj chronimy własne ambicje.
Jeśli zaczniemy go szukać, ujawnimy się.
- I stracimy kontakt w Departamencie. - Wszystko się układa.
Jack DeLeon jest w areszcie. Planują jakąś operację.
Poznam szczegóły, jak tylko je ustalą.
Musimy spróbować.
Ale tym razem nie wysyłam moich ludzi.
U Hendersona straciłem dziewięciu.
Bierzemy ludzi z zewnątrz, więc tanio nie będzie.
Bo wszystko sprowadza się do pieniędzy.
Łatwo mówić komuś, komu nigdy ich nie brakowało.
Opłaciłem cię.
- I myślisz, że jesteś lepszy? - Kogo obchodzi, co inni o nas myślą?
Duma to słabość.
Znajdź ludzi.
Jak tylko ujawnią plany, przyślę ci szczegóły.
Zależy ci na Madani? O to chodzi?
Pomaga mi osiągnąć cel.
Dobrze. Bo myślałem już, że boisz się jej sprzeciwić.
Nie ma na tym świecie człowieka, któremu boję się sprzeciwić.
Czy to jasne?
Prawdopodobnie będą uzbrojeni i gotowi do walki.
Chcą schwytać groźnego wroga.
Gdy zamiast tego zastaną tam nas, nie spodziewam się spokojnej reakcji.
Rozumiecie?
Wytyczne i zadania macie w folderach. Przestudiujcie je i się przygotujcie.
Powtarzam: plan tej operacji nie zostanie umieszczony w systemie
ani nigdzie indziej.
Wszystko gotowe.
Będziemy na miejscu wcześniej i zobaczymy, kto się pojawi.
Fałszywy plan operacji jest gotowy.
Na pewno musimy umieszczać go w systemie?
Jeśli inwigilują moje biuro,
możemy założyć, że komputery również.
Na wojnę zawsze bierze się gitarę.
Gdy się tak tam siedzi...
ma się czas, by nauczyć się nowych melodii.
Tak poznałem żonę.
To było...
w parku, pewnego słonecznego dnia.
Siedziałem sobie z gitarą pod drzewem jak bezdomny.
Uczyłem się nowej piosenki.
Słabo mi szło. Tragicznie.
Nawet...
śpiewałem na głos jak jakiś frajer.
I wtedy ją zobaczyłem.
Uśmiechnęła się do mnie.
I było po mnie, stary.
Miała mnie.
Podeszła i powiedziała: „Znasz coś innego?
Nie możemy słuchać, jak kaleczysz tę piosenkę”.
Tak mi powiedziała.
A ja...
spaliłem cegłę. Spojrzałem w górę i zobaczyłem grupę jej znajomych.
Wszyscy się ze mnie śmiali.
Więc spuściłeś im łomot.
Wcale nie, ty dupku.
Powiedziałem, że nie gram na życzenie.
I że będzie ją to kosztować.
- Niezły tekst. - Dzięki.
Zważając na okoliczności, byłem z siebie całkiem zadowolony.
Cholera.
Urocza historia.
No. Zmieniła całe moje życie.
Poleję ci. A ty?
Dzięki.
Trzeci rok.
Chodziłem na literaturę francuską. Sarah była w mojej grupie.
W tamtym czasie był ze mnie niezły podrywacz.
Ale Sarah z jakiegoś powodu trzymała dystans.
Była dla mnie nieosiągalna.
Kiedyś poszedłem na bal przebierańców. Byłem lodem na patyku.
Była tam Sarah.
Wszyscy byli nawaleni. Ona też.
Więc zebrałem się w sobie...
i zagadałem do niej.
Czyli startujesz, jak jest pijana. Klasa.
Nie. To znaczy tak, ale nie.
Okazało się, że... była zwyczajnie nieśmiała.
Pogadaliśmy, a potem poszliśmy do niej.
Oboje czekaliśmy, aż to drugie zrobi pierwszy krok.
Godziny mijały, a my gadaliśmy i jedliśmy tosty. I to ile.
W końcu o piątej nad ranem...
pocałowała mnie.
No i zostaliśmy parą.
To się po prostu wie.
Po prostu się wie.
Właśnie.
Brakuje ci seksu?
Czy brakuje ci seksu?
Co mam ci powiedzieć?
Bo mi brakuje.
Dobrze wiedzieć.
- Chcesz usłyszeć coś zabawnego? - Co?
- Mam wielkiego. - Jezu.
Myślisz, że żartuję?
Natura hojnie mnie obdarzyła, Frank.
Musisz być dumny.
To trochę straszne.
Śmiej się.
Śmiej.
Na litość boską. Spadaj.
Co z tobą?
Co ty robisz?
Pokazuję ci, że tak łatwo nie odbijesz mi żony.
Coś sobie uroiłeś. Zostaw mnie w spokoju.
Lubisz tyłeczki, Frank? Wolisz jędrne i napięte?
Czy tłuściutkie?
- Odbiło ci. - Soczyste?
W kształcie serduszka?
Czemu na siłę robisz ze mnie amatora tyłków?
- Pocałowałeś moją żonę. Nie zapominaj. - Przestań.
- Wcale tak nie było. - W porządku.
Spoko. Jeśli nie ciebie, pocałowałaby w końcu kogoś innego.
Naprawdę spoko. Ona jest...
Sarah jest bardzo zmysłowa.
Zaraz wracam.
Chwila.
Madani.
- No tak, Madani. - Co chcesz powiedzieć?
- Tak to naprawimy. - Zaczniesz gadać o jej tyłku?
Ukrywamy się przed nią.
A przecież nie musimy. Ona chce tego samego, co my.
Mam nagranie. Ty jesteś świadkiem. Damy jej to.
Przekażemy je Madani, a ona przymknie Rawlinsa...
Ja wrócę do domu i bum! Będę kochał się z żoną.
- Przestań. - Co?
Rawlins ma zginąć, pamiętasz?
Racja. Wszyscy mają zginąć.
- Dokładnie tak. - No tak.
Twoja rodzina zginęła. Ginie każdy, kto na ciebie krzywo spojrzy.
A ty dalej zabijasz.
Jesteś psychopatą.
Otóż to.
Skończyłeś?
Jest w tobie tylko wojna.
Dzwonię do niej.
- Odłóż telefon. - Dzwonię.
Odłóż ten cholerny telefon!
Odłóż go.
- W biurze nie jesteśmy już mile widziani? - Można tak powiedzieć.
Po ostatnim lepiej, by nie widziano nas razem.
Nie wyszło za dobrze.
- Zrobiliśmy, za co zapłaciłeś. - Zapłacił Departament Stanu.
Za ochronę dyplomatów.
Przecież żyją.
Źle wybraliście swoje cele i świadków.
Nikt już nie chce z nami współpracować. Nie mamy żadnych zleceń.
Niewiele mogę zrobić z nagraniem,
na którym otwieracie ogień do grupy irackich cywilów.
-Tak jak i z Departamentem... - A co możesz zrobić?
Operacja.
Tajna. Znaleźć i zniszczyć.
Wyprzemy się.
Tu, w mieście.
Osobiście będę dowodził.
I jak nam to pomoże?
Nie pomoże. Ale może za sowitą pensję
uciekniecie do kraju bez umowy ekstradycyjnej.
Zabezpieczę wasz transport.
Jak sowita jest ta pensja?
Pięćset tysięcy. Dla każdego.
Połowa teraz, połowa po akcji.
Komuś naprawdę zależy na czyjejś śmierci.
Jak zawsze.
Nie.
Przestań. Łeb mi zaraz pęknie.
- Boże. - Zjedz.
Możemy zapomnieć o wczorajszej rozmowie?
Oprócz tego o Madani.
Zapomnij o Madani. Nie pójdziemy do niej. Jasne?
Zjedz to. Pomoże ci.
To sfermentowany ryż. Naturalny probiotyk.
- Boże, dzięki. - Nie dziękuj mnie, tylko Wietnamczykom.
- Przyłożyłeś mi? - Tylko raz.
Skąd to masz?
Sam zrobiłem.
Pyszne.
Nie wiedziałem, że gotujesz.
Wiele o mnie nie wiesz.
To też ci pomoże.
Twoja żona.
Mam odebrać?
To twoja dziewczyna.
Powiem to tylko raz.
Byłem z Marią trzy miesiące, gdy zaszła w ciążę z Lisą.
Powiedziała, że nie usunie.
Że nie chce wychowywać jej sama, ale zrozumie, jeśli odejdę.
Tego samego dnia poprosiłem ją o rękę.
Moi znajomi mówili, że oszalałem.
Ale od tamtej pory byliśmy razem.
Mieliśmy problemy,
ale nie chciałem nikogo innego.
Zamknij się i posłuchaj.
Nie chcę twojej żony.
Rozumiesz?
Dobrze.
Pete, tu Sarah. Przepraszam, że cię tak męczę.
Nie chcę ci w niczym przeszkadzać.
Martwię się. Chodzi o Zacha.
Chyba chce kogoś skrzywdzić.
Będę bardzo wdzięczna, jeśli oddzwonisz.
Dzięki.
Dzięki, że przyszedłeś.
Wszystko dobrze?
Wejdź.
Co się dzieje?
Chcę ci coś pokazać.
Znalazłam to w plecaku Zacha.
Zmienił się od śmierci Davida.
Niedawno uderzył siostrę. On...
Ciągle chodzi wściekły. Nie panuje nad sobą.
Ukradł sąsiadowi deskorolkę. A teraz to?
- Gdzie jest? - Na górze.
Idź po niego.
Może pójdziesz na spacer?
Dobrze.
Dziękuję.
Fajna koszulka.
Nigdy nie byłem fanem hip-hopu, ale Wu-Tang...
Są nie z tej ziemi.
Masz gdzieś to, co chcę powiedzieć, prawda?
W porządku.
W twoim wieku też miałbym to gdzieś.
Byłem strasznym dupkiem, jak ty.
Jedynak.
Moi rodzice byli emerytami. Nie mieli nade mną kontroli.
A ja chciałem tylko... krzywdzić innych.
I to właśnie robiłem. Tego chcesz?
Ruchy.
Muszę przyznać, że wybrałeś niezłą broń.
Twój nóż to KA-BAR. Najlepszy kumpel wszystkich marines.
Do walki w zwarciu lepszy niż broń palna.
Bo z pistoletu można nie wcelować,
nie trafić w nic ważnego. Z nożem to co innego.
Wbijasz i tniesz.
Wypruwasz bebechy tak, żeby zabić.
Na nic ci szczęście.
Załóżmy, że masz pistolet.
Naładowany. Ja nadal wybrałbym nóż.
Zmniejszyłbym dystans.
Nie!
I odciął ci głowę, nim zdążyłbyś wystrzelić.
Taki z ciebie twardziel?
Zrób to.
Chciałem mieć nóż, bo się boję.
Nie mam już przyjaciół.
Chciałem...
Okropnie się czuję. Nieustannie.
Chciałem, by czuli to samo.
Choć raz.
Już dobrze.
Spokojnie.
Już w porządku.
Przepraszam.
Departament Bezpieczeństwa! Rzućcie broń!
Szlag.
Z tyłu!
Rzućcie broń i na ziemię!
Kim oni są?
- Co robimy? - Zdejmujemy ich.
Padnij!
Ruchy!
Pruitt dostał!
Osłaniaj mnie.
Mają Bashille'a!
- Jasna cholera. - Nie macie dokąd uciec!
- Zajdź ich od tyłu. - Osłaniaj mnie.
Wycofać się!
Czekaj! Wracaj! Nie!
Stein, mamy jednego na wschodniej.
Rzuć to! Powiedziałem rzuć!
Albo nie rzucaj! Będę miał wymówkę.
Ręce za głowę.
Na kolana.
Rusz się, a strzelę ci prosto w pysk.
I kto teraz jest piękny?
Agent federalny oberwał.
Pogotowie, natychmiast.
Agent federalny oberwał. Wezwijcie pogotowie.
Sam?
Wyjdziesz z tego. Proszę, trzymaj się.
Pomocy! Już dobrze, trzymaj się.
Proszę, Sam.
Proszę! Pomocy!
Musisz być teraz silny.
Niech mi ktoś pomoże!
Proszę.
Nie.
Zdolniacha.
- Nieźle podkręciłeś. - No raczej.
Dobry rzut.
Świetnie.
Ekstra.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
To będzie długi rzut.
Jaja sobie robisz?
- Co? - Jestem mu potrzebny.
Wynoś się stąd.
Posłuchaj mnie.
Chcesz, żeby zginął?
To dziecko. On mnie potrzebuje.
Pójdę do Madani, jeśli chcesz. Zrobię wszystko. Ale idź stąd.
Zabiją go.
David, oni go zabiją. Idź.
Idź.
I włóż kaptur.
- Kto to był? - Jakiś gość.
Kazałem mu stąd spadać.
- Pograjmy. - Dobra.
Piękny chwyt!
Napisy: Agnieszka Putek