NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
KOŚCIÓŁ WNIEBOWSTĄPIENIA
Amen!
Mojżesz spędził na górze 40 dni i nocy.
CZAS ZGONU: 12.30
Jezus 40 dni błądził na pustyni.
My też przemierzaliśmy tę ziemię...
ZGON ZA 50 SEKUND
...by wrócić do miejsca, gdzie miałem wizję wniebowzięcia.
To na brzegu tej rzeki staliście się moimi owieczkami.
Przyjaciele...
już czas.
ZGON ZA 29 SEKUND
Pan czeka!
- Wszyscy dotarli? - Dobre pytanie.
Ktoś czuje się dziwnie?
Nie.
Wszyscy są.
To chyba rekord.
Earl, wracajmy do autobusu.
Czeka nas długa podróż.
Obudziłeś się o trzeciej i próbowałeś wyrwać rurki.
Mam ci udzielić reprymendy.
Tak jest.
Przepraszam, poniosło mnie.
Byłeś nieprzytomny przez kilka tygodni.
Trudno uwierzyć.
Siedziałem za kierownicą, a potem...
trafiłem tutaj.
Co się wtedy wydarzyło?
Pewnie widział pan
więcej niż ja.
Jak to?
Jechał pan za mną.
Widziałem światła.
Skupiałem się
na minimalizowaniu drgań.
Samochód pojawił się znikąd, a ta kobieta...
- Jaka? - Nie widział jej pan?
Kontaktowałem się przez radio. Stała na środku drogi.
Powiedziałem, że musi się oddalić.
A potem znów jechałem.
- Wiem, że to szaleństwo... - Wystarczy.
Z czasem sobie przypomnisz.
Odpoczywaj.
Wiem, co wiozłem.
Jakim cudem przeżyłem?
Dowiem się.
Ktoś próbował postarzyć zabytkowy stolik.
A teraz mam go odnowić.
- Przyniosłem ci resztę kawy. - Zostawiłam ci do kubka podróżnego.
Do czego?
Do kubka termicznego po twoim tacie.
No tak. Dość kawy na dziś.
Co powiesz na grillowaną rybę?
Nie dotrę na kolację.
Myślałam, że skoro tyle pracujesz...
Dziś nie mogę.
W porządku.
Czyli to klasyczny stolik?
Ktoś go zniszczył, bo nie wiedział, co posiada.
To, co robisz, jest imponujące.
Czyli co?
Bierzesz coś zaniedbanego
i pięknego, i przywracasz do życia.
Dziękuję.
Obiecałem być wcześniej.
Na razie, Kat.
Na razie.
Patrycjo!
Miałaś włożyć co innego.
- Zmieniłam zdanie. - Lubię cię w tej czarnej.
Dobrze. Potrzymaj.
Mój nauczyciel twierdzi,
że za 20 lat równość płci nie będzie problemem.
- Ten gej? - To nie ma znaczenia.
- Żadnych imprez. - Obiecuję.
- Mówię poważnie. - Słyszę.
- Baw się dobrze. - Będę w samochodzie.
Nie mów do mnie Gary, jestem twoim ojcem.
W tamtej wyglądałaś uroczo.
Tak jest prościej.
- Musimy go czasem uczyć. - Dziękuję.
Wracamy jutro w południe.
Na razie, mamo.
Dziękuję, skarbie.
Na razie.
- Gotowy? - Tak.
W porządku?
No wiesz, rodzice...
Jeśli nie dopuśćmy do uderzenia Heliosa,
to nie dojdzie do upadku. Tak obliczył dyrektor.
To jest misja,
która skłoniła nas do powrotu.
Przeszliście przez piekło,
ale nie mamy odpowiedzi.
Skupmy się na bieżącej misji.
Marcy?
Dobrze.
Przyłóżcie do mięśnia i wstrzyknijcie.
Musicie wziąć całą dawkę.
Będziecie czuć chemikalia,
ale dzięki temu wasz układ nerwowy wytrzyma.
Boisz się ukłucia po tym, co przeszliśmy?
- Nie lubię igieł. - Zabawne, ja też.
- Czy to nie wpłynie na...? - Nic ci nie będzie.
Porywacze zakłócili mu odwyk.
Jeszcze jedno.
Zawieźliśmy antymaterię do Delaney,
więc zmieniliśmy lokalizację misji.
Wypełnimy ją.
Do końca, jeśli będzie trzeba.
- Wiemy. - Będzie dobrze.
Owszem.
Mogę?
My, ostatni ocaleni,
przysięgamy cofnąć błędy naszych przodków
i naprawić świat.
Nawet kosztem własnego życia.
Już czas.
Mogę w pośladek czy muszę w ramię?
Nie jest umięśnione.
Trzymaj się instrukcji. Jesteś najlepszym snajperem.
Możemy ruszać.
MACLAREN Przyjedziemy dziś
Co to oznacza
Wyjaśnię w cztery oczy.
Będę
Doktor Delaney.
- Szybko. - Proszę pójść z nami.
Z wami? Dokąd?
- Nie mogę powiedzieć. - Nie.
- Nie? - Sprawdź, co oznacza odmowa.
- Nie przyjmuję jej do wiadomości. - Droczę się.
Chodźmy.
Zostań.
Nie wpuszczaj nikogo bez wiedzy majora.
Tak jest.
Spójrzcie na drzewa. Myślałeś, że jeszcze je zobaczysz?
Widziałem ze sto ptaków.
Kolejna gęś.
Patrzcie na drogę.
Wypatruję przystanku.
- Nie mamy czasu. - Powiedz to mojemu pęcherzowi.
To pańscy ludzie? Myślałam, że...
Proszę dokończyć.
Kogo pani oczekiwała?
- Wracajmy. - Dopiero przyszliśmy.
Wzywam adwokata.
Pracuje pani dla wojska
i podlega jego zasadom.
Jestem naukowcem, zatrudnia mnie firma Van Huizen.
Obowiązuje panią protokół i zostanie pani przesłuchana.
Sierżancie.
Muszę to zabrać. Proszę za mną.
Denerwujesz się? To twój żywioł.
Myślę o Jeffrey’u.
Nie umiem go chronić.
- Nie sądziłam, że tak się przywiążę. - Nie myśl tak.
Skup się na teraźniejszości.
A twoja żona? Nie szkoda ci,
że możesz jej nie zobaczyć?
To nie jest teraźniejszość.
To nie jest odpowiedź.
CZAS ZGONU: 10.40
Pani Bloom, jest pani gotowa?
Musimy pokazać pani te dokumenty.
UMIERAĆ Z GODNOŚCIĄ
Nie przyszłam tu przez pomyłkę.
Przyniosę substancję.
Mogę dostać czekoladę? Podobno płyn jest gorzki.
Oczywiście.
Wszystko w porządku?
Zmieniłam zdanie.
Cześć, pamiętacie mnie?
Znowu macie przeciek.
Nic o tym nie wiem.
Dzwonili 40 minut temu. Ponoć jest poważniejszy niż poprzedni.
Ściągnąłem w sobotę cały zespół. Mogę zerknąć?
Powinni mnie powiadomić.
Pomocy!
Strażnik stracił przytomność.
Przeprowadzę resuscytację.
Złapał się za klatkę.
Mam nadzieję, że to nie zawał.
Chodźmy.
Dobra.
Sygnał radiowy zakłócony.
- Kierunek wiatru? - Zgodny.
Rozstawcie ładunki. My damy Delaney antytoksynę
i wyjaśnimy, o co chodzi.
Pomocnicy się spóźnią. Zatrzymano ich na granicy. Przedawniony paszport.
Plany się zmieniają.
3546 na pozycji.
Doktor Delaney?
Jest tu kto?
- Jest weekend. - Mówiła, że przyjdzie.
To ma jakieś znaczenie?
Nie jest nam potrzebna, ale...
Nie odbiera.
- Jesteśmy na pozycji. - Dobrze.
Zaczynajcie, gdy będziecie gotowi.
- Oby wiatr się nie zmienił. - Będzie stały.
Takie są dane, ale mówiłeś,
że widzisz zmiany.
Wybuch uszkodzi zbiorniki,
chmura skieruje się w stronę miasta.
Kontrolowany wyciek umożliwi ewakuację.
Ręce do góry! Rusz się.
Ruszaj.
- Tu Morrison. - Radio nie zadziała.
- Na kolana, ręce za głowę. - Uciekaj stąd.
Na kolana, ręce za głowę.
- Tu Morrison. - Radio nie zadziała.
Pięć sekund. Dzieciaku, uciekaj.
- Już! - Milcz.
Ręce za głowę.
Bardzo mi przykro.
- To nie jest pracownik. - Nie.
Szefie, wyciek rozpoczęty. Alarm włączy się za chwilę.
Niestety, mamy ofiarę śmiertelną.
Zrozumiałem. Wracajcie do budynku 26.
Mamy inny problem.
Uwaga, zanieczyszczenie powietrza.
Ewakuacja personelu.
Do przodu!
Nie zatrzymujcie się. Do przodu.
Ewakuacja personelu.
Reszta dla pana. Proszę szybko odjechać.
Spóźniła się pani.
Wiesz, że starsi ludzie nie mogą złapać taksówki?
Ponoć dają gówniane napiwki.
Nowy kolega mnie oświecił.
Uwaga. Ewakuacja personelu.
Podróżnik 3277.
Zaparkuj blisko miejsca wycieku. W razie gdyby chcieli filmować.
Potem wejdź na dach.
- Urządzenie dotarło? - Za dziesięć minut.
Czyli się nie spóźniłam.
Długo trzeba iść?
Załatwicie transport inżynierowi?
Chodźmy, jeśli mamy czas. Muszę się poruszać.
Co się stało z antymaterią?
To przesłuchanie to fantazja,
czy mam się znów przyznać do porażki?
Oskarżą panią
o podżeganie do buntu, bratanie się z wrogiem i szpiegostwo.
Już powiedziałam, co się stało.
Antymateria nie była tak potężna, jak się spodziewaliśmy.
- Sprzedała ją pani. - Komu?
Rosjanom, Koreańczykom...
Ma pan rację. Szybko mnie pan rozgryzł.
Najpierw wykradłam materiał w torebce.
Nie powiedziałem, że wiem, jak to pani zrobiła.
Majorze, nie wiedziałam,
że jest pan aż takim kretynem.
ZABEZPIECZENIE BIOMETRYCZNE
- Włączyła blokadę. - Skan jej siatkówki.
- Trudna sprawa. - Nie ufała nam.
Miała chronić materiał, ale nie przed nami.
Uprzedzałem, że przyjedziemy.
- Nie odzywa się. - Może ktoś ją przetrzymuje?
To się zdarza.
Zabity nie pracował tutaj.
Nie miał munduru, ale był wojskowym.
Poszukam jej.
Spróbuję złamać zabezpieczenie.
Podróżnik 117.
Dyrektor pozdrawia.
Witamy w XXI.
Jestem Bloom.
Dobrze znów cię widzieć.
Wzajemnie, dzieciaku.
Jak sobie radzisz, skarbie?
Daję radę. Zaszczyt panią poznać.
To ja jestem zaszczycona.
Tam, skąd przybyłam, jesteście już sławni.
- Naprawdę? - Ze złych powodów.
Sporo się o was kłóciliśmy.
Wiem, bo popierałam obie strony.
Porządnie dali wam w kość.
Obym nigdy nie musiała być przeciwko wam.
- Wiesz, kto ich uprowadził? - Nikt z moich ludzi.
Torturowano ich.
Wiem. Jestem z przyszłości.
Najważniejsze, że ich znalazłeś.
My ich znaleźliśmy. Choć to bez znaczenia.
Dziś wielki dzień.
Jeśli się uda,
praca skończona.
Ocalimy miliony istnień.
Oczywiście.
Ale zapominasz o przysiędze.
„Kosztem własnego życia”.
Przystojniak rozumie.
Przepraszam, ale ja nie rozumiem.
Młodzi są tacy uroczy.
Wszystko, co się do tej pory wydarzyło,
wszystkie misje, przygotowywały nas na tę chwilę.
Oczywiście wcześniejsza praca też była ważna,
ale jeśli zmienimy kurs asteroidy Helios 685,
zmienimy bieg historii tak drastycznie,
że najprawdopodobniej
wszystko, co wydarzy się później,
plagi, niedobory, wojny...
nie będzie miało miejsca.
Prawdopodobne więc, my również przestaniemy istnieć.
Na wszelki wypadek mieszkańcy pobliskiego miasta
zostaną ewakuowani.
Bliski kontakt z toksyną jest śmiertelny,
ale władze uspokajają, że wyciek nikomu nie zagraża.
Niepotrzebnie zrobiłeś zdjęcie psu.
Niedźwiedziowi.
To straż graniczna nas opóźniła.
Jako środek ostrożności...
Tu Carly. Umieszczają urządzenie na miejscu.
Jak sytuacja?
Powtarzamy ludziom, żeby sobie poszli,
ale niedługo ktoś się sprzeciwi. Przydałaby się pomoc.
Odmawiaj dalej. Nie wiem, co jeszcze powiedzieć.
Przyjęłam.
Mamy laser,
trzeba się tylko dobrać do antymaterii.
Nie obejdziesz zabezpieczeń?
Philip spróbuje je zhakować, ale Delaney się spisała.
- Utknęliśmy. - Dlatego jesteście sławni.
To nie jest problem.
I bez Delaney
możemy wyłączyć sieć energetyczną.
Ryzykujemy asymetryczne uszkodzenie zbiornika magnetycznego.
Przestańcie wymyślać.
Wyłączenie prądu zawsze wchodziło w grę.
Laser zamienia konkretną ilość energii
z antymaterii lub z wybuchu nuklearnego w spójną wiązkę promieni.
Za dużo energii przeciąży laser, za mało nie wpłynie na asteroidę.
To moje oczko w głowie
i chciałabym przekręcić klucz.
Nie zamierzam iść na żywioł.
Jak poszukiwania?
Dziś rano na teren
wjechał jakiś samochód. Odjechał pięć minut później.
Nie rozpoznaję twarzy, ale mam numery.
Namierz ich. Wciąż jest czas.
Przynajmniej znajdź jej oko. Więcej nie potrzebujemy.
Gdyby ktoś mnie potrzebował,
będę na dachu.
Nie chowaj urazy, jest taka od stu lat.
Szeregowy Wilson ma poparzone 20 procent ciała.
Kilka tygodni był w śpiączce.
Ktokolwiek go napadł, upozorował wybuch.
Jak pan do tego dopuścił?
Rozmawiałem z nim.
Powiedział, że zatrzymała go kobieta,
stojąca na drodze.
Cholera, znowu w punkt.
Wskoczyłam do niewidzialnego śmigłowca.
- To nie jest śmieszne! - Przezabawne.
Wasz gówniany zbiornik ważył kilka ton.
- Jak miałabym go...? - Wiele osób mogło to zaplanować.
Po co miałabym czekać, skoro miałam materiał wcześniej?
Mówiła pani, że nigdy nie istniał.
Davidzie, to ja.
Moja kolej, żeby zostawić zabawną wiadomość.
Wiem, jak się denerwujesz, gdy się nie odzywam.
Chciałam powiedzieć, że mogę wyjechać na jakiś czas.
Być może mnie przeniosą.
Nie martw się, jeśli nie będę się odzywać.
Choć nie wiem,
czy do tego dojdzie. Jeśli jednak...
to chciałabym ci podziękować.
Zawsze byłeś przy mnie, gdy potrzebowałam pomocy.
Może w innym czasie, w innym życiu...
Do widzenia, Davidzie.
Projektowałam go przez całe życie.
A teraz go wysadzę.
Życie zatacza koło.
- Źle się pani czuje? - Mój gospodarz umierał na raka.
- Leki, które brała... - Przyniosę coś.
Czekaj.
Poważnie?
Najlepsze lekarstwo na ból.
Nie kłamie.
Odpalamy za dwie godziny, cztery minuty i jedenaście sekund.
Muszę tylko przekręcić klucz. Wolałabym wtedy nie cierpieć z bólu.
Sprawdzę, co w środku.
Nie, dziękuję.
WŁAMANIE
- Trev? - Co się stało?
Postępy?
Chyba uruchomiłem cichy alarm.
Adres IP gdzieś na uboczu.
- Namierzysz go? - Czekaj.
Proszę pana.
Znalazłem w jej torebce.
Co to?
Co to oznacza?
Cześć.
Idę po Marcy. Wyślij mi współrzędne.
Pańscy ludzie usiłują dobrać się do kontenera,
ale nie wiedzą jak.
Mój człowiek tam nie otworzyłby pudełka z obiadem.
Mów, kto to jest.
- Dokąd jedziesz? - Philip namierzył Delaney.
- Nie powstrzymamy ich. - Potrzebuję godziny.
- Wysadźcie drugi ładunek. - Dobrze.
- Trevor, wysadzaj. - Przyjąłem.
To trujący gaz.
Wsiadajcie do wozów i odjedźcie.
Ruszać.
Jedziemy w złą stronę?
- Przynajmniej zobaczyliśmy psa. - Niedźwiedzia.
Piękną, żywą istotę.
Na wolności.
Przepraszam, majorze.
Agent FBI chce porozmawiać.
- Jestem zajęty. - Nie z panem, ale z nią.
Agent specjalny...?
- MacLaren, FBI. Major...? - Gleason.
- Zaniepokoił pana alarm? - Pani doktor jest częścią dochodzenia,
które prowadzimy.
Zaskoczyło nas, że pojawił się pan znikąd i gdzieś ją wywiózł.
To nie jest budynek wojskowy.
Tylko tam ma pan jakąkolwiek władzę
czy prawo do przesłuchań.
Komu sprzedaje?
Sprzedaje? O czym pan mówi?
To nie pańskie zadanie, ale moje.
Rozumie pan?
Mam dość tej rozmowy.
Proszę mnie do niej zaprowadzić, zanim powiem przełożonym,
że bawi się pan w pieprzonego detektywa.
Gdzie ona jest?
Zamknąć budynek. Znajdźcie ją.
Jaja sobie robisz?
- Moi ludzie ją znajdą. - Mają się trzymać z daleka.
Co z wami?
Narobiliście szkód.
Odesłałam niepotrzebny personel.
Gdzie posiłki?
- Za chwilę. - Mogę się podnieść?
Co tu się...?
Co to jest?
Antytoksyna. Ochroni przed wyciekiem.
- Jakim? - To na dłuższą rozmowę.
- Widzieliście zabezpieczenie? - Musisz je zdjąć.
Wreszcie.
- Spóźniliście się. - Bo daleko.
- Gotowi? - Najpierw toaleta.
Wiemy, co mamy robić.
Chodźmy.
Zapewniają...
Proszę spojrzeć.
że toksyczny przeciek
jest niegroźny i wkrótce zostanie opanowany.
- Morrison się odzywał? - Nie zgłasza się.
...chmura oddala się od terenów zaludnionych.
Możecie się ulotnić?
Nie trzeba.
Sukinsyn.
Uzbrojony oddział, natychmiast.
Dwoje zostaje w autobusie, wy tutaj,
pozostali na dach.
Ty tam. Atakujący trafią w ogień krzyżowy.
- A protokół numer 3? - Nie wiedzą o nim.
- Zorientują się. - To moje zmartwienie.
- Najlepszy snajper? - Becky.
Idziesz ze mną.
- 35. - Dziękuję.
Co to, kurwa, jest?
To na dłuższą rozmowę.
Na styk.
Mamy czas.
Chciałabym.
Ja też.
- Cześć. - Cześć.
Już to słyszałam. Nie.
Chryste Panie.
Niech jej ktoś przyłoży i zeskanuje siatkówkę.
A ty kto?
Skonstruowałam to coś na dachu. Mówią mi Bloom.
Co to jest?
- Powiedz jej. - Laser.
Wciąż odmawiam.
Podróżnicy od roku budują i składają komponenty.
Po co?
W Ziemię uderzy asteroida. Helios 685.
Jeszcze jej nie wykryto, ale gdy za 18 miesięcy uderzy w Atlantyk,
zniszczy wschodnie wybrzeże,
powodując zniszczenia i wojny,
z których się nie otrząśniemy.
- Skąd możesz o tym wiedzieć? - Jesteśmy z przyszłości.
Właśnie z niej przybyłam. Nie polecam.
- Czemu asteroidy nie wykryto? - Zrobią to za dwa miesiące,
ale będzie za późno.
Jeśli wystrzelimy laser za 12 minut,
wiązka uderzy w Heliosa i zmieni jego bieg o siedem stopni.
Tyle wystarczy, by ominąć Ziemię.
Narody się zjednoczą,
bo zobaczą, co mają do stracenia.
Widziałaś laser. Wiesz, że nie powstałby w XXI wieku.
Do jego uruchomienia potrzebny jest wybuch antymaterii.
Pole rażenia rozejdzie się
- na wiele kilometrów. - Zginą ludzie.
Obecni tutaj na pewno.
Ale uwolniona energia zostanie zmieniona w wiązkę.
Wolelibyśmy działać z pani pomocą.
Ale i tak to zrobimy.
Nie śpiesz się, skarbie.
Jadą.
Bądźcie w pogotowiu.
Oddział wjechał na teren.
- Zatrzymaj ich. - Kogo?
Gleasona i jego ludzi. Decyzja.
Czekajcie.
Teraz.
Kryć się.
Skupcie się na oficerze.
Obowiązuje protokół 3.
Z powrotem.
ZABEZPIECZENIE BIOMETRYCZNE
SKANOWANIE ZAKOŃCZONE
Dzień dobry, doktor Delaney.
Naprzód.
Ognia.
Nie chcą nas zabić. Zdjąć ich!
Szybko!
Jestem surowa dla tych, którzy mają potencjał.
Uzbrojony.
Weź ze sobą Delaney. Przyda się w przyszłości.
Zostajemy do końca.
Masz czas, żeby wywieźć ją na bezpieczną odległość.
Żołnierze w końcu tu wejdą.
Wtedy nie uciekniecie, a o wszystkim zadecyduje dyrektor.
Rozumiesz?
Zgoda na użycie siły?
Nie udzielam. Wyjdziemy od południa.
Osłaniajcie nas.
Spotkamy się po drodze. Musimy wywieźć Delaney.
Ruszać!
Od frontu!
Już!
Szybciej!
Leczniczo, słowo daję.
Osłaniajcie ich!
Wsiadaj.
Na dół!
Uwaga!
Uciekają!
Odsuń się.
Doradziłabym ucieczkę, ale zostało tylko 87 sekund.
Stój!
Chyba proszę o zbyt wiele, by przekręcić klucz, kiedy...
Upewnijcie się, że nie żyje.
Stój. Co robisz?
Zatrzymaj się, to rozkaz.
Stój. Co ty wyprawiasz?
Odsuń się.
Stać!
Sierżancie, nie!
Już czas.
Zamknijcie oczy.
Skąd mamy wiedzieć, że się udało?
- Chyba się nie udało. - Dlaczego?
Bo wciąż tu jesteśmy.
Napisy: Karolina Biniek