NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Mogliśmy złapać autobus.
- Muszę dbać o formę. - Dobrze.
Też trochę ćwiczę.
- W zeszłym tygodniu byłaś rozmowniejsza. - Serio?
Powiedz, czy jestem blisko.
Cały czas pracowałaś dla FBI.
- Musiałaś mieć przykrywkę. - Bardzo blisko.
Poważnie?
Musisz mi pomóc przekonać lekarkę, żeby wykonała rezonans.
Kolejny?
Co takiego?
Zleciła go, gdy miałaś atak.
Nie powiedziałeś mi?
Po pierwsze byłaś nieprzytomna.
Po drugie tydzień temu nie wiedziałaś, czym jest rezonans.
Poza tym uciekłaś ze szpitala.
Jesteś pewien, że wykonano go w tamtym szpitalu?
Tak. Byłem w poczekalni.
Dziękuję.
Do zobaczenia w domu.
Mieliśmy umowę!
W Księdze Koheleta napisano,
że na wszystko przychodzi czas.
Jest czas na życie i czas na umieranie.
Po niektórych śmierć przychodzi późno,
ale wielu, tak jak Stevena,
zabiera niespodziewanie.
Tylko Bóg może odebrać życie.
Musimy wierzyć, że ma plan dla każdego z nas.
Jak mogłeś tu przyjść?
Chciałem powiedzieć, jak bardzo było mi przykro.
Wciąż jest.
Byłeś jego najlepszym kumplem.
Naprawdę?
Jesteś naćpany?
Przyszedłeś na pogrzeb naćpany?
- Daj spokój... - Byłeś tam!
Mogłeś go uratować!
Philipie!
Czas ruszać.
Współrzędne. Muszę wiedzieć, dokąd jechać.
Czy ty właśnie...?
Trochę. Musiałem.
- Możesz pracować? - Tak.
Powinno pomóc.
To...
- Nie chcesz wiedzieć, co to? - Nieważne.
W wolnej chwili ściągnij ten plik ze szpitala.
Tu masz nazwisko lekarza.
- Co to jest? - Wyniki rezonansu.
Mojego.
Jasne.
- Gotowi? - Dokąd?
33.2507° na 74.1003°.
Podróżnik przybędzie o 21.33. Godzinę drogi stąd.
Jesteś cała?
Podróżnik 3468. Tranzyt odwołany.
Trzymajcie się protokołu.
Jak się tu znalazłam?
Późno na przejażdżkę.
Nie rozmawiam z obcymi. Pan z policji?
- Nie. - Tak.
Powinnaś być w domu. Znasz drogę?
To upiorniejsze, niż sądziłem.
Tylko młode mózgi mogą odebrać wiadomość i się nie uszkodzić.
Wiem.
Ale to wciąż upiorne.
- Mieliśmy dostać nową misję. - Plany się zmieniają.
Możemy ocalić życie gospodarzowi.
Biedak wpadnie pod autobus.
O 21.33.
Protokół numer 3. Nie możemy ingerować.
Przed chwilą ingerowaliśmy.
Podróżnik miał przejąć czyjeś życie.
Bo dyrektor coś zaplanował.
Gospodarz i tak miał zginąć.
Nie miał. Ma.
Jeszcze nie zginął.
Wystarczy mu powiedzieć, żeby uważał na autobus,
- a wieczorem wróci do żony. - Dość. Wiesz lepiej.
Tak.
Wiem lepiej.
Nie wyjdziesz w tym krawacie.
Co z nim nie tak?
Nosisz go od trzech dni.
Nawet w weekend.
Powiedz, że zmieniasz bieliznę.
Bielizna...
- Chyba pójdę bez krawata. - Ty?
Niech ktoś ci zrobi zdjęcie.
Może zjemy dziś coś wegańskiego?
Wegańskiego?
No wiesz, niepochodzącego od zwierząt.
Wiem, co to znaczy.
Przecież jesteś mięsożercą w krawacie.
Nie zaszkodzi spróbować.
Podoba mi się ten pomysł.
Włóż krawat.
Próbowałaś tego?
Kukurydzy?
Tak.
Nie ten stolik.
Cześć, skarbie.
Boże.
Jesteś cała?
Rozbiła mi telefon.
Przykro mi. Pomogę ci.
Już dobrze.
Twój plecak.
NAGŁE ZMIANY OSOBOWOŚCI
- Zapracowany? - Codziennie.
Dostaliśmy zapis z kamery przed biblioteką.
Dwie napaści.
- Jest też ciekawy zwrot akcji. - Jaki?
Zobaczysz.
25, zgłoś się.
Mamy podejrzanego.
Sprawdź parter.
Mogłeś mnie uratować.
Nikogo nie uratuję.
„Nie ratuj życia ani go nie odbieraj”.
To...
protokół numer 3.
Co najmniej dwie osoby nie żyją...
Służby ratunkowe wciąż poszukują ocalałych.
...wciąż poszukują ocalałych.
- Na Florydzie ogłoszono stan wyjątkowy... -...z powodu sztormów tropikalnych.
Sztorm...
KATASTROFA SAMOLOTU, 43 OFIARY
SARAH PAHWA, ZASTRZELONA
- Wytłumacz się. - Z czego?
Mogłeś dać znać, że nie przyjdziesz.
Squash w sobotę.
- Squash... - Zapomniałeś?
- Przepraszam. Jak było? - Trudno grać samemu.
Na szczęście znalazłem partnera.
Zmieniałeś hasło?
- Ile razy wpisywałeś? - Dwa.
Nie pomyl się, bo cię zablokują.
Co z cyberterrorystami?
To tylko grupa dzieciaków.
Znowu włączyłeś capslocka.
Gotowe.
Idziemy.
- Dokąd? - Na strzelnicę.
- Racja. - Wszystko dobrze?
Oczywiście. Dziś poniedziałek.
Postrzelajmy.
Byłam na zakupach.
- Spałeś? - Trochę.
- Usiądź. - Nic mi nie jest.
Za dużo bierzesz.
Nie więcej niż osiem jednostek. OK?
Woda sterylna, chusteczki, strzykawki.
To na zużyte.
Nie ocalimy świata.
Czemu tak mówisz?
- Bo on nie chce być ocalony. - I tak spróbujemy.
Wiesz...
Depresja jest skutkiem ubocznym uzależnienia.
Nie mam depresji.
Czekamy...
na polecenia z przyszłości.
Protokół numer 5.
„Przejmij życie gospodarza”.
Mój gospodarz to ćpun.
A twój?
- Mówimy o tobie. - Moglibyśmy robić więcej.
Robimy to, po co przybyliśmy.
Wiedzieliśmy, że nie naprawimy wszystkiego.
Nie o to chodzi. Tylko pogorszylibyśmy sytuację.
Wiem.
Wiem, że wiesz.
Nie więcej niż osiem jednostek.
Pozwolą ci funkcjonować. Nie bierz więcej, bo chcesz.
Nie daj się uzależnieniu.
Do zobaczenia.
- Wszyscy upuszczamy telefony. - Popchnęłaś ją.
- Po co miałabym to robić? - Otóż to.
Telefon to nic,
w przeciwieństwie do prześladowania.
Podejmujecie własne decyzje.
Możecie być na przykład...
Dupkami?
Właśnie.
Możecie też być mili dla mniej popularnych uczniów.
Jestem miła.
Przykro mi, ale nie jesteś.
Słucham?
Przemyślicie to w odosobnieniu.
Pani Day, przepraszam.
Zapłacę jej za telefon.
Doceni to.
- Mogę odejść? - Tak.
Co się z nim dzieje?
Nie wiem.
- Wyliczony Chaos. - Co takiego?
Koń.
Postaw na niego.
Wszystko?
Trzydzieści procent dla ciebie.
Reszta po połowie na te adresy.
Jeśli zadłużyłeś się u dilera...
Nie.
To dla mamy Stephena i dla rodziny Gowera.
Tego gliny? Jesteś mu coś winien?
- Doradzę ci jako prawnik. - Nie jesteś moim prawnikiem.
I tak dam ci radę.
Te pieniądze... to kiepski pomysł.
Wyjdziesz na winnego.
Włóż forsę do skrzynek pocztowych.
Musisz to zrobić.
Więc...
Mam syna,
który mnie nienawidzi.
Na osiemnastkę kupiłem mu samochód.
Prawie nowy.
Wiesz, co zrobił?
- Nie przyjął go? - Przyjął.
Nie jest głupi, ale wciąż mnie nienawidzi.
Obstaw wyścig.
Podrzuć pieniądze, resztę zatrzymaj.
Zaczęliśmy dostawać anonimowe cynki.
Zapobiegliśmy strzelaninie w banku.
- Kto donosi? - Szukamy adresu IP.
Potem go sprawdzimy.
Od kiedy masz takiego cela?
Jak długo jesteś pracownikiem socjalnym?
Ponad rok.
Kiedy widziałeś Marcy?
Kilka dni temu.
Byłem w jej mieszkaniu. Nie widziano jej ani tam,
ani w bibliotece.
Wiesz, gdzie może się ukrywać?
Ukrywać?
Dlaczego?
Nie wiem.
Jeśli wróci, będę chciał z nią pomówić o wniesieniu oskarżenia.
- Nie zrobi tego. - Przecież mamy ich twarze.
Chce o nich zapomnieć.
- Powiedziała ci o tym? - Tak.
Wspomniała, że skopała im tyłki?
Wiedziałeś, że jest do tego zdolna?
W sytuacji „atakuj lub uciekaj” ludzie są zdolni do...
„Atakuj lub uciekaj”?
To instynkt. Atakujesz albo...
uciekasz.
Czy Marcy ostatnio zachowuje się inaczej?
Zauważyłeś zmianę osobowości?
Nie.
W porządku.
Jeśli coś zauważysz, zostawiam wizytówkę.
Zatrzymaj zdjęcia. Być może Marcy będzie chciała je obejrzeć.
Dziękuję.
Niedobrze.
Nie może się dowiedzieć, że tu byłaś.
To niewłaściwe.
Jestem twoim opiekunem.
Nikomu nie powiemy.
Kolejny cynk.
Ekstremista islamski zamierzał wysadzić pociąg.
W jego mieszkaniu znaleziono ładunki.
Naprawdę?
IP namierzono dziesięć minut drogi stąd.
Sprawdźmy.
DZWONI PHILIP
Żona.
Cześć, kochanie.
Przyszedł posłaniec.
Mamy misję...
skarbie.
Pozdrów ją.
Forbes pozdrawia.
Żona też pozdrawia. O co chodzi?
- Nowa misja. - Spotkamy się w domu.
Mieszkanie Carly jest bliżej celu.
Zaraz będę.
Prosi, żebym zawiózł ją do lekarza.
- Coś poważnego? - Wątpię.
Jasne, jedź.
- Sprawdzę ten adres i dam ci znać. - Dzięki.
- Nie jestem miła? - A jak myślisz?
Dla ciebie jestem.
Trevor?
Przestań.
Co ci jest?
Słuchasz mnie?
SPOTKANIE U CARLY
Kto do ciebie pisze?
Muszę iść.
Treść wiadomości?
Uratować porwanego chłopca.
- I już? - Nie pamiętam dosłownie.
Ty nie pamiętasz?
Aleksander Andrieko.
Dziesięć lat, rumuński imigrant.
Zaginął dwa miesiące temu.
- Po co go ratować? - Pewnie wpłynie na przyszłość.
- Nie słyszałam o nim. - Ma dziesięć lat.
Posłaniec nie wdawał się w szczegóły. Nie mogłem z nim pogadać.
Rozpłakał się i uciekł.
Czemu przyszedł do ciebie?
A nie do ciebie?
Dzieci nie kręcą się po biurze FBI.
Być może liczy się czas.
- Bierzesz to do siebie? - Nie biorę.
Co wiemy o porywaczach?
Jest ich dwoje.
Kobieta i mężczyzna.
Ciało ofiary znaleziono w piwnicy.
Są niebezpieczni.
- Trzymasz broń w torbie na pieluchy? - Reszta się nie zmieściła.
Byłaś na zakupach.
Grupa podróżników podrzuciła to wczoraj.
Wybierzcie, co chcecie.
Sprawdzę, czy opiekunka jest w domu.
Odbijamy dziecko, a nie Normandię.
Zostaw wiadomość.
To ja.
Pierwszy adres to opuszczony budynek.
Informator szyfruje IP.
Zawęziliśmy poszukiwania do kilku lokalnych serwerów.
Sprawdzę połowę okolicznych adresów
i prześlę ci resztę.
Oddzwoń, gdy wyjdziesz od lekarza.
- Sprawdzam. - Słyszymy.
Wszystko jasne?
Wchodzimy tylnym wejściem.
- Nie gaś silnika. - Jasne.
Zakładamy, że są uzbrojeni.
Nie strzelajcie bez mojego rozkazu. Zrozumiano?
Tak.
Co myślisz?
Nadjeżdża samochód.
Widzimy.
Allan i Cathy Whiteman?
Tak.
FBI.
Mam kilka pytań.
FBI?
Zgadza się.
- Wejdziemy do środka? - Właśnie tam zmierzamy.
Zgaś fajkę, bo dostaniesz mandat.
Od tego jest inne biuro.
Do spraw tytoniu i... Nieważne.
Proszę.
Przepraszam za bałagan. Nie miewamy gości.
Chodź.
Co to za smród?
Kury.
- W domu? - Oczywiście, że nie.
W piwnicy. Można się przyzwyczaić.
W czym możemy pomóc?
Badamy sprawę podejrzanej aktywności w okolicy.
Glen i Shirley Duran
zatrudniają nielegalnych imigrantów.
Cath!
Daj mu zadać pytanie, nim wydasz sąsiadów.
Nie o nich nam chodzi.
To nie w porządku, miejscowi szukają pracy.
Widziano tu zaginionego chłopca,
dlatego pytamy mieszkańców.
- Wiecie coś o tym? - Nie.
Ale jeździmy do miasta tylko po zakupy.
- Nie w domu. - Przepraszam.
Usiłuję rzucić,
ale to takie trudne.
A syn coś słyszał?
Zauważyłem adidasy.
Raczej nic nie wie.
I tak chciałbym go spytać.
Dobrze.
Patryku!
Zwolnij, bo hałasujesz.
Patryku!
Cholera...
Znaleźliśmy ciało.
Dziecko, jakieś dziesięć lat.
Pójdę i sprawdzę, czy...
Ten pan chce cię o coś spytać.
Cześć.
Jestem z FBI. Wiesz, co to znaczy?
- Z policji? - Otóż to.
- Do której szkoły chodzisz? - Do żadnej.
Uczymy go w domu.
To nic złego.
Otrzyma chrześcijańskie wykształcenie.
Z pewnością.
Przyszedłem ci pomóc.
To twoje prawdziwe imię?
- Nie. - Co pan mówi?
Czy to twoi rodzice?
- Nie. - Allanie...
Podróżnik 3468,
- natychmiast przerwać misję. - Co jest?
- Wychodzimy. - Nie zostawimy go.
- Odsuń się. - Jest następny.
Allanie?
Zabiją jeszcze troje. Nie dopuścimy do tego.
- Przerywamy misję! - Nie zostawimy go.
To nasz syn!
Philipie!
Żyjesz.
Musimy zmyć jego krew. Zajmę się tym.
Zabierz wszystkich do bazy.
Wezmę go.
Jesteś ranny?
Są tu inne dzieci?
- Tylko ja. - OK.
Zabiorę cię do mamy.
Ale musisz zrobić coś bardzo ważnego.
Za chwilę przyjadą policjanci.
Spytają, co się stało. Musisz im powiedzieć, że byłem sam.
Poprosiłeś mnie o pomoc. Porywacze zaczęli strzelać.
Rozumiesz?
Tak było.
- Prawda? - Tak.
Dobrze.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Forbes?
- Powinieneś wezwać posiłki. - To miało być rutynowe sprawdzenie
adresu IP.
Fałszywy adres doprowadził nas do porywaczy?
Ciekawy zbieg okoliczności.
Być może to miał być kolejny cynk.
Wyjaśnij mi, skąd informator tyle wie?
Nie potrafię.
Grunt, że chłopak jest cały.
Odsłuchałeś wiadomość?
Byłem trochę zajęty.
Zacząłem sprawdzać twoje adresy.
Które?
Garaż w centrum. Przy Fourth i Millwood.
Zajrzę tam, to po drodze.
- Na pewno? - Tak.
Załatwię to.
Co z Kathryn?
- Poszła do lekarza? - Jasne. Nic jej nie jest.
W porządku.
Tutaj.
- Dyrektor nie wie. - O czym?
Jak to jest.
- Już dobrze. - Wyliże się?
Trzymajcie go.
Trzymam.
Trevor.
Czekaj.
Będzie dobrze.
Spokojnie.
Mocno.
Podnieś mu koszulkę.
Dociskaj.
Philipie...
Dziesięcioletni Aleksander Andrieko
został dziś odnaleziony przez FBI i wrócił do matki.
Porywacze zginęli podczas wymiany ognia.
- Możecie iść. - Nigdzie się nie wybieramy.
Nie było posłańca.
- Nie. - Dawałeś cynki FBI.
Tak.
Nie wiem, czy zdołam to zatuszować.
Mamy taką wiedzę, a nic z nią nie robimy.
Co to ma być?
Zgony.
Zapamiętałem wszystkie.
- Czemu nie możemy im zapobiec? - Bo takie są zasady.
Rozumiem, że nie odbieramy życia,
ale co jest złego w jego ocaleniu?
- Nie powiesz, że zrobiliśmy źle. - To nie nasza decyzja.
- Chłopak mógł zginąć. - Wiem.
Uratowaliśmy go.
To nie nasza decyzja.
Każda zmiana może wpłynąć na przyszłość.
Nie po to przybyliśmy?
FBI znalazło cię w jeden dzień, bo wydaje ci się,
- że wiesz lepiej niż dyrektor. - Dyrektor...
Za kogo się uważasz?
Za nikogo.
Nie mam wyboru.
- To ćpun. - Słucham?
Ma to po gospodarzu.
Czemu dyrektor wybrał ćpuna?
Z danych historycznych wynikało, że zmarł po zażyciu pierwszej działki.
Rodzice wypierali prawdę.
Staraliśmy się nad tym zapanować. Myślałam, że się udało.
To trudne.
Z pewnością.
Kto jeszcze wiedział?
Tylko ja.
Wyprowadzisz go z tego?
Z czasem.
OK.
Czas... coś o nim wiem.
Nie masz jutro testu?
Nie muszę się na niego uczyć.
Z historii.
Trzymaj.
Nabrałem apetytu na życie.
Powąchaj.
Mięso?
Mielone.
Wiesz, że je przerabiają?
Nie zadaję pytań.
Cieszę się XXI wiekiem.
Zostaw na później.
Spróbuj tego.
Więc to...
potencjalni gospodarze?
Tylko niektórzy.
Wszyscy zginą?
Tak.
Czemu?
Tego znam.
Napisy: Karolina Biniek