NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jesteś już...
dużą dziewczynką.
Marcy?
Wychodzę wcześniej. Poradzisz sobie?
Tak.
Zrób przerwę, pracujesz za ciężko.
Dobrze.
Na razie, Tory.
„JESTEŚ JUŻ DUŻĄ DZIEWCZYNKĄ”
Nie!
CZAS ZGONU: 22.42
ZGON ZA 40 SEKUND
David mi to dał!
Oddawaj!
David...
ZGON ZA 31 SEKUND
ZGON ZA 5 SEKUND
To moje.
O cholera.
CZAS ZGONU: 23.06
ZGON ZA 50 SEKUND
Trevor, nie wstawaj, jest lepszy.
Milcz.
Trzeba było leżeć.
ZGON ZA 30 SEKUND
Trevor?
Trevor!
ZGON ZA SEKUNDĘ
Rezygnuję z walki.
- Mam rozpuścić? - Nie.
CZAS ZGONU: 23.35
ZGON ZA 30 SEKUND
ZGON ZA 6 SEKUND
Już dobrze, prawie gotowe.
Carly?
- Carly? - Nie wejdziesz w tym stanie.
Jeff, obiecałeś.
Nie wkurzaj mnie. Muszę się odlać.
CZAS ZGONU: 00.38
ZGON ZA 58 SEKUND
Nie możesz przychodzić pijany.
- Czemu płacze? - Jest głodny.
- To go nakarm! - Podgrzewam.
Co to za gówno?
Jedzenie dla dziecka. Bo to dziecko.
Nie traktuj mnie jak idioty.
ZGON ZA 10 SEKUND
Przestań udawać.
Wkurzasz mnie!
ZGON ZA 4 SEKUNDY
Słuchaj. Przepraszam. Przez ciebie wariuję.
Musisz wyjść.
Dobrze, idę.
Koniec
W PORZĄDKU, SKARBIE?
Porz...
...ądku?
Wcześnie wstałeś.
- Obudził cię ból głowy? - Śpiew ptaków.
Bójka przed meczem to głupota.
Zagrasz ze złamaną ręką?
Lekarzy bardziej martwi wstrząśnienie mózgu.
Zawalisz szansę na stypendium.
Naucz się smażyć burgery.
Szykuj się. Rano masz kolejną wizytę.
Dziękuję, mamo.
„Dziękuję, mamo”?
Co mu się stało?
OPIEKA NAD NIEMOWLĘCIEM
PODRÓŻNIK 3326 POTWIERDZONY
Philip Pearson?
Szukałem cię na uczelni. Detektyw Gower.
- Gower? - Wczoraj zmarł twój współlokator.
Nie jesteś zaskoczony.
To ja.
- David? - Tak.
To niewłaściwe.
Ubierz się.
Nie mogę być twoim chłopakiem. Rozmawialiśmy o tym.
Co to?
Co się stało?
- Upadłam. - I poszłaś do domu?
Wszystko dobrze? Boli cię?
Nic mi nie jest.
Wiem, że nie lubisz lekarzy, ale...
to paskudne rozcięcie.
Czy to jest właściwe?
Pewnie.
Ale włóż bieliznę.
- Uciekłeś? - Wyszedłem.
Pełna strzykawka nie była dla ciebie?
Co za różnica?
Stephen wstrzyknął działkę czy mu pomogłeś?
Twoje odciski są na obu strzykawkach.
Byłem tam, ale wyszedłem.
Bo wiedziałeś, że przedawkuje.
Wiedziałeś.
Telefon na pogotowie uratowałby mu życie.
To okrutne.
Tak czy inaczej, masz kłopot.
Oprócz uzależnienia.
Nie jestem uzależniony.
Znam twojego dilera, twoich przyjaciół. Wiem, ile kupujesz
i skąd pochodzisz.
Nie ma pan pojęcia, skąd pochodzę.
Wstrzyknąłeś koledze śmiertelną dawkę. To zabójstwo.
Mam prawo do adwokata, prawda?
Nie wolisz zawiadomić rodziców?
Źle się czujesz? Poczekaj na adwokata.
Jestem z ciebie dumny.
Czemu?
Dostałaś w głowę?
Niepotrzebnie się rozebrałaś,
ale poza tym świetnie sobie radzisz.
Dziś czwartek.
Szkoda czasu.
To dzień głośnego czytania.
Jest pusto, czytaj cokolwiek.
Twoja ulubiona.
„Po uniewinnieniu sprawcy policja była zmuszona
użyć gazu łzawiącego...”
Co?
O co chodzi?
Nie odbierałeś telefonu.
- Co powiedzieli? - Mam wstrząśnienie mózgu.
O nie...
Będziesz mógł zagrać?
Lekarz stwierdził,
że przeżyłem, bo oddałem walkę.
- Boli? - Trochę.
- Rodzice są w domu? - Nie. Czemu?
Rene, nie powinniśmy.
Poczujesz się lepiej.
Proszę, przestań.
Nie powinniśmy.
- Zrywasz ze mną? - Nie.
Chcę się do ciebie zbliżyć.
- Nie wszystko pamiętam. - O mnie?
Raczej o sobie.
Tak poważne wstrząśnienie
powoduje zmiany osobowości i utratę pamięci.
Z czasem przypomnę sobie, kim jestem.
Musisz mi w tym pomóc.
Mam pomóc ci odnaleźć siebie?
To piękne.
Słuchaj.
- Powinnaś iść. - Nie chcę, ale wyjdę.
Tak bardzo cię kocham.
PODRÓŻNIK 3465 OCZEKUJE
PODRÓŻNIK 3465
PODRÓŻNIK 3465 POTWIERDZONY
WSPÓŁRZĘDNE POTWIERDZONE
Tatuś nadchodzi.
Jesteś zajęty?
- Jeszcze nie. - Mamy problem.
Zajmij się nim, ścigam Jonasa Walkera.
Dziś jestem w sądzie.
- O co chodzi? - Potencjalna komórka.
Zaszyfrowane wiadomości w ukrytej sieci.
Nie wiem, na co patrzę.
Analityk ma nadzieję, że to tylko gracze.
Którzy podróżują.
GPS wskazuje na opuszczony budynek w centrum.
- A te litery? - Nie wiadomo.
Jestem spóźniony.
To pewnie nic takiego.
Dam ci znać.
Baw się dobrze w sądzie.
Dopilnuj, żeby Jonas Walker nikogo nie zastrzelił.
- Nie szkoliłeś jej? - Nikt nie dokonałby czegoś takiego.
Marcy jest poważnie opóźniona w rozwoju.
Była.
Chcesz wierzyć w cud,
ale żaden uraz nie zwiększy możliwości intelektualnych.
- To niemożliwe. - Czyli zostaje cud.
Jeśli doszło do wstrząśnienia mózgu,
główne objawy to utrata pamięci i zmiana osobowości.
- Czyli? - A jeśli to jest prawdziwa Marcy?
Serio?
Do uzyskania pełnoletniości
mieszkała w ośrodku, w którym się nad nią znęcano.
Nie mówi o tym.
Może tak radziła sobie z sytuacją
i zapewniała sobie opiekę,
a gdy uderzyła się w głowę...
Zapomniała, kogo udawała? Szaleństwo.
To bardziej prawdopodobne niż podwójny wzrost IQ.
Jestem jej opiekunem od ponad roku.
Otóż to.
Załatwiłeś jej mieszkanie, pracę w bibliotece.
- Widujesz ją pięć razy w tygodniu. - Oszukała mnie?
Najbardziej niewinna osoba?
Oszukała system i mnie.
Żeby zamieszkać w norze z ćpunami
i do końca życia pracować w bibliotece?
Istny geniusz, przeciwnik Jamesa Bonda.
Połączenia neuronalne nie tworzą się w ciągu nocy.
A co z jąkaniem?
Coś się stało?
„Jesteś... już...
dużą...
dziewczynką...
powiedziała nauczycielka...
Mary”.
Dobrze.
Pamiętasz?
To było kilka miesięcy temu.
- Nie rozumiem. - My też nie.
Czego jeszcze nie pamiętasz?
W porządku. Jestem tutaj.
Zacznijmy od wczorajszego dnia.
- Gdzie byłaś? - W bibliotece.
Dobrze.
- Co tam robiłaś? - Jestem bibliotekarką,
więc...
Pomagałaś szukać właściwych książek?
Tak.
- Na przykład komu? - Davidowi.
Jest reporterem.
Przestań.
Co się stało?
Jesteś bibliotekarką,
a ja reporterem gazety.
To tylko profil, który wymyśliliśmy.
- Mój profil. - To było tylko ćwiczenie,
żebyś poznała media społecznościowe
i inne rzeczy o świecie.
Pamiętasz?
Pracujesz jako sprzątaczka.
Nie jestem reporterem,
tylko pracownikiem socjalnym.
Czyli...
- Mówisz, że... - Staramy się zrozumieć.
Marcy.
Chyba nie jesteś Leticią.
Nie ta teczka.
Usiądź.
Siadaj.
Wyglądasz jak gówno. Kiedy brałeś?
Nie biorę.
Nie musisz udawać.
Wiem, czym jest uzależnienie.
Moje po prostu jest legalne.
Powiedzieli ci o leczeniu metadonem?
- A co to? - Metadon?
Twoje uzależnienie.
To hazard?
Papierosy.
Staram się pomóc, nie bądź kutasem.
Przepraszam.
Odpowiemy na zarzuty.
Będziesz musiał odsiedzieć swoje.
A w międzyczasie...
Obowiązuje cię tajemnica zawodowa?
Dochowasz jej, jeśli powiem coś, co pomoże nam obu?
Oczywiście. Mów.
Przepraszam.
Daj spokój.
Lubisz godzić się po kłótni.
To nie była kłótnia. Uderzyłeś mnie.
Jestem przekonana, że zrobiłbyś to ponownie.
Od teraz będziesz mógł widywać syna
- godzinę dziennie. - Widuję go, kiedy chcę.
Co więcej, zaczniesz mnie wspierać finansowo.
Rozumiem.
Wynagrodzę ci to.
Co mam zrobić?
Zmień Jeffreyowi pieluchę.
Phil!
Szybko wyszedłeś. Co powiedzieli?
Po prostu mnie wypuścili.
Chodź.
Skąd wiedziałeś?
Trzy konie? Trzy wyścigi w trzech różnych miastach.
Dwadzieścia do jednego.
Zakłady były tak głupie, że obstawiałem w różnych miejscach.
Nie dałbym rady bez twojej zaliczki.
Oddaję z odsetkami. Karty kredytowe są w środku.
Bierz.
Musisz mi powiedzieć.
- Wciąż obowiązuje cię tajemnica? - Pewnie.
Jestem z przyszłości.
Kumam, nie możesz powiedzieć.
Będę ci potrzebny.
Gliny nie dadzą ci spokoju. Musimy się o siebie troszczyć.
A właśnie...
W środku jest coś specjalnego.
Próbka, żebyś się nie rozchorował.
Davidzie?
Jesteś.
Co się stało?
Miałaś atak.
Zmniejszona pojemność. Za dużo uszkodzeń.
Co takiego?
- Jak się tu znalazłam? - Przywieźliśmy cię.
Byłaś nieprzytomna cały dzień.
Lekarze chcą zrobić kilka badań.
- Nie. - To nie zależy ode mnie.
Nie mogę tu zostać.
Marcy...
Posłuchaj.
- Mam coś ważnego do zrobienia. - W bibliotece?
Nie.
To wszystko ma swoją przyczynę.
Przyprowadzę lekarza i porozmawiamy.
Dziękuję.
DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI
PODRÓŻNIK 0115 POTWIERDZONY
PODRÓŻNIK 3468
POTWIERDZONY
SPRAWA JONASA WALKERA
AKTYWNOŚĆ W SIECI
PODRÓŻNIK 3468 POTWIERDZONY
Forbes.
- Jak sędzia? - Wciąż jest dupkiem.
- Jak strzelec? - Nie wychodził z domu od tygodnia.
Chyba tracimy czas.
Za to w okienku czatu wyskakują te same dziwne wiadomości
z różnych adresów IP.
- Myślisz, że coś masz? - Zaciekawiły mnie.
Założyciela czatu wypuszczono z powodu formalności.
Spytaj policjanta, który go aresztował.
Nazywa się Gower.
Z samego rana.
DANE OTRZYMANE
PODRÓŻNIK 3569
POTWIERDZONY
Co tu robisz?
Poszedłem do ciebie. Martwiłem się.
Nie wiedziałam, dokąd pójść.
Co się dzieje?
- Powiedz. - Nie mogę.
Zaszła pomyłka i nie wiem, jak ją naprawić.
O ile to możliwe.
Po prostu... odgrywam niewielką rolę w czymś ważnym.
- Co to znaczy? - Nie potrafię tego wyjaśnić.
Proszę...
Zaufaj mi.
Dzień dobry.
Agent specjalny Grant MacLaren, FBI.
Poważnie?
Tak.
Z komputera w tym domu
wysłano wiadomość, która nas zaniepokoiła.
Proszę powiedzieć, że nie chodzi o porno.
Nie sądzę.
Chodzi o rozmowę na czacie.
Mój syn zawsze czatuje.
Jest graczem?
Nie robi nic innego.
Oprócz... no wie pan.
Kiedy wróci?
Późno. Wyszedł z przyjaciółmi.
Ma jakieś kłopoty?
Wątpię. Miłego dnia.
- Co tu robisz? - To znaczy?
Do końca roku możesz siedzieć w domu.
- I nie zdać? - I tak byś nie zdał.
Mogę o coś spytać? Tylko nikomu nie mów.
Tak.
O co chodzi?
Która szafka jest moja?
Masz uszkodzenie mózgu?
Syndrom pourazowy.
Tamta.
- Mam ją otworzyć? - Proszę.
Czemu to ciało jest takie zmęczone?
„To ciało”? Bo pracuje nocami.
To ciało zrobiło śniadanie.
Miły gest.
Znów jesteś naga.
Może najpierw się ubierzesz?
Davidzie?
Powiedziałabym ci, gdybym mogła.
Obyś nie była zabójczynią ani aktorką, przygotowującą się do roli.
To najgorsze scenariusze, jakie przyszły mi do głowy.
- Gower. - Grant MacLaren, FBI.
Badam sprawę aresztowanego 20-latka...
Philip Pearson.
Słyszał pan, że wygrał na loterii?
- Oddalono zarzuty? - Wygrał na pieprzonej loterii.
92 tysiące.
Szczęściarz.
Dopóki nie złapię go z torbą hery.
Być może jest członkiem komórki terrorystycznej.
Pozostałych obserwuję. Może go pan przypilnować?
Nie ma szans, żeby ten dzieciak był terrorystą.
A jakie były szanse, że wygra?
Zdzwonimy się później.
Od jutra dzieciak jest pański.
Smakuje?
Tak?
Agent specjalny MacLaren, FBI.
Przepraszam za najście.
W czym mogę pomóc?
Czasem musimy sprawdzać tropy z naszego systemu.
- Mieszka pani sama? - Z synem.
- Ile ma lat? - Nieco ponad rok.
Czyli nie był karany.
Przepraszam.
Zapewne znam odpowiedź,
ale czy ma pani plany na wieczór?
Nie.
Waha się pani.
Sądziłam, że to zaproszenie na randkę.
Jestem dziś zajęty.
Dziękuję.
POLICJA
Pearson!
Ile hery można kupić za 90 patyków?
Wydam na coś innego.
Oszczędź mi trudu i powiedz, na co.
Finansuję kryjówkę.
Musisz się bardziej postarać.
Idę do pracy, ale możesz zostać.
Pusto w lodówce...
Wychodzę,
ale chciałabym wrócić.
Późnym wieczorem.
- Mogę pójść z tobą. - Nie.
Powinieneś zostać w domu.
Na ulicach będzie niebezpiecznie.
Co takiego?
Co się wydarzy?
- Przesadziłaś. - Niepotrzebnie wypaplałam.
Nie mogę tak po prostu...
Wrócę po północy.
Jesteś Batgirl, prawda?
Na razie.
DLA MARCY
Cholera.
Chodź.
Nie ma za co.
Wsiadaj.
Zapłaciłem dzieciakowi, żeby odwrócił uwagę Gowera.
- Ochrona twojego tyłka jest kosztowna. - Co chcesz?
- Dzisiejsze wyniki. - Nie mogę.
Wczoraj zdradziłeś mi trzy.
- Nagły wypadek. - Tak jak dzisiaj.
Kiepski z ciebie hazardzista.
Żebyś wiedział.
Przemyśl to. Wynocha.
Pearson! Do mnie!
- Dokąd to? - Wychodzę.
Z tamtym gościem?
- Nie mam na to czasu. - To go znajdź.
- Dobra, cholera. - Ostatnie ostrzeżenie.
Kurwa.
Pearson!
Stój!
Zatrzymaj się!
Całe szczęście.
Gdybym miał się wspinać, dostałbym zawału.
- Właśnie go pan dostał. - Cicho.
Muszę tylko złapać oddech.
Może masz rację. W samochodzie leży telefon.
- Pomóż mi. - Nie mogę.
Znajdź kogoś z telefonem!
- Przykro mi. - Nie będę cię ścigał.
- Dziś ma pan umrzeć. - Nie wiesz tego.
Wiedziałem od początku.
- Ale nie sądziłem, że to zobaczę. - Wezwij karetkę.
Rozważaliśmy pana na gospodarza.
Zawał był nieunikniony.
Już dobrze.
Chyba już dobrze.
Słucham.
- David Mailer? - Tak.
Agent specjalny Grant MacLaren, FBI.
Zostawiłem wizytówkę pod drzwiami.
Przepraszam, nie widziałem.
Nie szkodzi. Dzwonię w sprawie wiadomości,
którą wczoraj wysłano z pańskiego IP.
- Z komputera? - Właśnie.
Zamierza pan spotkać się z kimś
w opuszczonym budynku w centrum, około jedenastej?
Nie. Czemu?
Zatem nie spotkam tam pana?
Czasem udostępniam sąsiadom wifi.
- Może oni... - To przestępstwo federalne.
Serio?
Żartowałem. Miłego wieczoru.
Nie wnoszę zarzutów. Chcę wiedzieć, dokąd pojechała.
Sprawdź i siedź cicho.
Dobra, dzięki.
Halo?
Czy to numer detektywa Gowera?
Jezu, przykro mi.
To nic ważnego. Dziękuję.
Carly?
HISTORIA USUNIĘTA
Mam cię.
Wszyscy jesteście?
Czekaliśmy na ciebie.
A pracownik socjalny?
Nie jest jednym z nas.
- Z was? - Przybyliśmy z przyszłości.
W naszych czasach ludzkość została niemal wytępiona.
Wróciliśmy to zmienić.
Przybyły nas tysiące.
Może zejdziemy na dół i porozmawiamy?
Tutaj nie jest bezpiecznie.
CZAS ZGONU: 23.17
- 60 sekund. - Do czego?
Opracowaliśmy technologię, która pozwala podróżnikowi
przesłać swoją jaźń do ciała gospodarza.
Wystarczy znać czas, wysokość i dokładne miejsce zgonu.
Litery?
Jaźń podróżnika przybywa chwilę przed śmiercią,
przejmuje umysł gospodarza
i jego życie,
wykorzystując wiedzę z mediów społecznościowych.
- Dość tych bzdur. - 30 sekund.
Idziemy...
A to kto?
Ciało Jonasa Walkera.
Powstrzymaliśmy go.
Tak jak zamierzałeś to zrobić o 23.17.
20 sekund.
Wiemy, co się wydarzy, bo dla nas to przeszłość.
Wiemy, że dziś o 23.17
agent specjalny Grant MacLaren
spadł 45 metrów w dół szybu windowego i zmarł.
Trzy sekundy.
ZGON ZA 6 SEKUND
Dotarliście.
Zaczynajmy.
Napisy: Karolina Biniek