HANGO SA TUNAY NA KUWENTO.
Ako si Willie Gary. Kilala n'yo ang kapatid kong si Al…
…nagtuturo siya rito, pero pinapunta niya ako rito
para magbahagi sa inyo, pero ito ang sasabihin ko.
'Pag tinawag ka ng Diyos, kailangan mong tumugon.
- Tama. - Ganoon talaga.
Nasa puso at espiritu ko ang Diyos ngayon,
kaya nagpunta ako para magsalita sa inyo.
Sabi ko sa sarili ko, "Ano ang nagpapatibay sa atin?"
Ano ang nagbibigay sa atin ng lakas at kapanatagan?
Para sa akin, tahanan.
Kung makakauwi lang sana ako.
May iba kang mararamdaman kapag binanggit mo ang salitang "tahanan".
- Saan ako dapat pumunta? - Tahanan.
- Saan ko gustong mapunta? - Tahanan.
- Kung nasaan ang puso, naroon ang tahanan. - Amen.
- Hallelujah! - Hallelujah!
Dahil pag nasa tahanan ka, naroon ang pamilya mo.
Naroon ang lahat. Nasa tahanan ka.
At nasaan ang tahanan natin? Simbahan ng mga itim.
Di ko kayo marinig. Nasaan tayo?
- Simbahan ng mga Black. - Kausapin mo ako.
Sa simbahan ng mga itim, di sinasabing akma ako sa inilalarawan.
Sa simbahan ng mga itim, di hinuhusgahan ang kulay ng balat ko.
- Tama. - Hindi.
Sa simbahan ng mga itim, di nila ako tinatawag sa pangalan,
at kung tatawagin man nila ako, alam n'yo ang tawag nila?
Sabi ko, alam n'yo ba ang tawag nila?
Tinatawag nila akong Anak ng Diyos.
- Sige, big guy. - Ingat kayo, okey?
Sige na.
Paalam. Ingat kayo.
Ang gandang mensahe, nauunawaan mo ba?
Maligayang bati Sa iyong pagsilang
Maligayang bati, mahal na Lolo
Maligayang bati
Maligayang Kaarawan, Lolo. Ginawa ko 'to para sa 'yo.
Hindi ba, ang suwerte ko?
Tingnan nga natin.
MALIGAYANG IKA-75 NA KAARAWAN!
Labintatlong anak, 24 na apo,
masasabi kong mahusay ka, Mr. O'Keefe.
At ikaw rin,
Mrs. O'Keefe.
Napakahusay talaga.
Walang ni isang masama.
Uy.
- Uy. Ayos ka lang? - Oo.
Inaalala lang kita.
Okey.
- Puwede pa naman siguro, di ba? - Oo naman.
- Mabuti naman. - Wala na akong isasaya pa ngayon.
ANG LIBING
Ang kapakanan ng taong ito ay nakadepende sa inyong lahat.
Maaari ko bang pasimplehin sa inyo?
Simple at ordinaryo lahat.
Kasi tingin ko, pinahihirapan nila kayo.
At hindi maaari 'yon.
May mga sekreto ako tungkol sa kliyente ko,
at sasabihin ko 'yon ngayon…
hindi mabuti ang kliyente ko.
Hindi.
Noong araw ng aksidente, ang masama kong kliyente, si Clovis Tubbs,
ay lasing.
Tama. Lasing.
Lasing na lasing.
Sa katunayan, gusto n'yo ng mga numero?
Mayroon daw 0.4 na antas ng alkohol sa dugo niya.
Nandito 'yon.
Langong-lango, kung gusto n'yo ng malalim na salita.
Hindi lang 'yon,
may mga pinagdaraanan siya sa isip.
Dumaranas daw siya ng depresiyon.
May nagsasabing suicidal siya. At may patunay kami n'on
dahil noong kausap niya ang therapist niya, sinabi niyang,
"Ang sama ng pakiramdam ko. Gusto kong sumakay ng kotse at bumunggo sa puno."
Pero hindi niya 'yon magawa.
Hindi 'yon magawa ng masama kong kliyente. Bakit?
Kanselado ang lisensiya niya.
Wala nga siyang lisensiya.
Kaya, ano'ng sabi niya?
"Bibili na lang ako ng bisikleta, at ganoon ang gagawin ko."
At ganoon mismo ang ginawa niya.
Sumakay siya sa bisikleta papuntang Alberta and Vine.
Alam n'yo ang tindahan ng alak.
Bumili siya ng malaking bote ng scotch at inubos 'yon.
At ano'ng ginawa niya? Sumakay sa bisikleta
at dumiretso sa highway papuntang trapiko.
At heto na si Mr. Eighteen-Wheeler.
Ang Finch and Company na hindi nagbibigay-pansin,
papuntang Elm, at ano'ng ginawa?
Binangga si Clovis.
Binangga siya.
Dapat patay na siya.
Alam n'yo ang kantang…
Naghihintay ako ng milagro
Milagro 'yon.
Kaya nga kumakatok kami sa inyong mga puso
na ibigay sa kaniya ang $75 na milyon.
Alam n'yo kung bakit? Mayroon sila.
Mayroon sila n'on.
May pera sila.
Pero alam nilang malaki sila, kaya inaapakan nila ang maliit.
Pero sasabihin n'yo, "Bakit $75 na milyon, Willie Gary?"
Sasabihin ko kung bakit. Kasi may ebidensiya kami.
Patutunayan ng ebidensiya na mayroong pagpapabaya.
Kasi may bagay na may mabuti sa masamang si Clovis
noong oras na 'yon.
Kahit na lasing na lasing siya,
depressed at gustong magpakamatay,
ang masama kong kliyente na si Clovis Tubbs…
ay may green light.
Tapos na ako, Your Honor.
Ako si Willie Gary. Pasok kayo.
Pasensiya na kung pinaghintay ko kayo nang matagal.
Masaya akong makilala ka, Mr. Gary. Ako si Jeremiah O'Keefe.
Gusto ko 'yang Jeremiah. Nasa Bibliya.
Isaiah, Jeremiah, Lamentations, ay nasa Bibliya. Sino siya?
Siya ang junior counsel ko, si Halbert Dockins.
Okey na ang Hal. Isang karangalan, Mr. Gary.
Masyado kang bata para maging abogado. Akala ko ampon ka niya.
Talaga? Biro lang. Pasok kayo.
Siya ang partner ko, si Reggie Douglas.
Siya ang kanang-kamay ko.
Ano'ng mayroon para kay Willie Gary?
PI?
Ano 'ka mo?
PI. Personal Injury. Mayroon ba?
Nakita n'yo ba ang karatula sa labas?
'Yon lang ang isinasagawa namin.
Oo at hindi.
Tingin ko, PI itong kaso, pero may kaunting kakaiba.
Kaunting kakaiba? Anong klase? Anong klase ng kaso ito?
Isa 'tong contract law case.
Contract law?
Ano ka ba, pare? Walang contract law rito.
Naku, mukhang nakakabagot 'yan.
Hindi kami nagko-contract law.
Alam namin na hindi mo 'to isinagawa,
pero baka puwede mo siyang pakinggan. Magiging interesado ka sa kaso.
Isang akong direktor ng punerarya sa Biloxi, Mississippi.
May negosyo ako roon. Sa katunayan, may mga negosyo ako roon.
May walo akong punerarya at isang kompanya ng burial insurance.
Negosyo iyon ng pamilya sa loob ng halos 100 taon
at hindi 'yon mawawala sa amin nang hindi lumalaban.
Matapos akong bumalik mula sa giyera, ipinamana sa akin ng tatay ko ang negosyo,
na itinuturing kong napakahalaga.
Biniyayaan kami ni Annette ng 13 anak,
at gusto namin na sila ang magmana ng negosyo.
Pero isang taon ang nakakaraan, nagkaroon ng problema sa pinansiyal.
Magandang hapon. Ano ang maitutulong ko?
Nandito kami para sa State Insurance Commission.
Mr. O'Keefe, bilang rehistradong burial insurance broker
sa estado ng Mississippi,
sigurado akong alam mo na may pinakamababang halaga
na dapat nasa account mo.
Oo. Alam ko 'yon.
GOBYERNO
Insurance regulators?
Pambihira.
Ano raw ang kailangan nila?
Ang totoo niyan, nadawit ako sa maraming gulo.
Gulo?
Jerry, abogado mo ako, di ba?
Mag-30 taon na?
Kaibigan mo rin ako bago 'yon.
Alam nating dalawa na ilang taon na akong lubog sa utang
para lang mapanatili ang negosyo
para may maiwan ako sa mga anak ko.
'Wag muna tayong mataranta.
Alam kong nakakabahala ito,
pero siguradong magagawan natin ng paraan.
Saglit lang. Excuse me, bata.
- Gusto mo pa ng maiinom? - Hindi na.
Kung puwede, hihingi pa ako ng isang bourbon.
- Salamat. - Sige po.
Makinig ka,
naisip mo na bang magbenta ng isang bahagi ng negosyo?
Hindi.
Bahagi lang, okey?
Di ko sinasabihing gusto ko, pero kung oo, saan ako hahanap ng bibili?
Sa Canada. Nagtanong na nga sila, e.
Loewen Group? Oo.
Sunod-sunod na nga ang pagbili nila.
Pumupunta sila sa karatig-bansa
para bilhin ang mga puneraryang matatagpuan nila.
Marami silang pera.
Alam mo naman ang tingin ko sa malalaking korporasyon.
Oo, alam ko, pero ang sinasabi ko, may mapagpipilian ka.
Baka makatulong.
Puwede mong pag-isipan.
Jerry, tamang-tama.
- Kailangan mo ng tulong? - Kaya ko na.
Sigurado ka na rito, di ba?
Pinag-isipan ko itong mabuti
at tingin ko, ito ang tamang gawin para sa pamilya ko.
Kung ganoon, sige. Sa Vancouver na tayo. Pasok na tayo?
- Hintayin natin si Hal. - Sino?
Ikinuwento ko na siya sa 'yo. Kaibigan siya ng anak ko.
Napakatalinong bata na kasisimula lang bilang abogado at…
Heto na pala siya.
Kapapasa lang sa bar exam, at gustong-gusto ng karanasan.
Sino?
'Yong matangkad?
Pasensiya na, Mr. O'Keefe.
Sa maling terminal ako ibinaba ng taksi ko.
Wala 'yon.
Halbert Dockins, ito pala si Mike Allred.
Masaya akong makilala ka. Mr. Allred.
Nasasabik akong mapasama sa team.
Masaya rin akong makilala ka.
Abogado ka?
Oo.
Ayos 'yon, anak.
Kita tayo sa loob.
Halika, pupunta tayo sa Canada.
Nagtatrabaho ako kay Ray Loewen. Sabik na siya.
Gaya ng mapapansin mo, hands-on talaga si Ray.
Isa sa mga tanging CEO sa industriya
na gustong makilala nang personal ang bawat bibilhan.
Uy, Ray. Ipinakikilala ko sa 'yo si Mr. Jeremiah O'Keefe at mga kasamahan.
Masaya akong makilala ka, Jerry.
Nagustuhan n'yo ba kung paano kami magnegosyo rito sa Canada?
Halikayo, ikukuha ko kayo ng maiinom.
Sa ngayon, mayroon kaming 1,115 punerarya,
427 sementaryo,
at 354 insurance companies
Simple lang ang estratehiya ko. Bumili nang bumili ng mga punerarya
at ilagay ang sarili ko sa posisyong tinatawag kong,
"Ang Ginintuang Panahon ng Kamatayan."
Ano?
Kapag ang lahat ng Baby Boomers sa buong US
ay tumuntong na sa edad na malapit nang mamatay.
Nagreresulta 'yon sa di bababa sa 60% na pagtaas ng death rates sa bansa.
Alam mo ba kung ilang tao na nakatira sa US
ang nasa higit sa edad 65?
Limampu't isang milyon.
Ang lupit naman n'on.
Hindi ka ba nag-aalala na mawalan ng customer?
Customer? Anong customer? Mga patay ang customer ko.
Nagbibiro lang ako, Jerry.
Kapag mas marami akong punerarya, mas kikita ako,
mas magagawa ko ang gusto ng customer ko,
at mailalaan ang pangangailangan nito.
Siguro, oras na para magseryoso
at pag-usapan ang kasunduan. Ano sa tingin ninyo?
Interesado akong marinig ang iniisip mo, Ray.
Sa pagkakaintindi ko,
nagkakaproblema ka sa mga state regulator doon.
Paano mo naman nalaman 'yan?
Ilan ang pagmamay-ari mo? Siyam na punerarya sa estado?
Walo ang pagmamay-ari ko sa estado.
At ang insurance business ko rin.
Paano kung ganito?
Ibenta mo sa akin ang tatlo
sa patas na halaga sa merkado na mapagkakasunduan.
Hindi mo lang basta maitatabi ang mga ari-arian mo,
pero mabibigyan ka rin ng pera
para asikasuhin ang mga regulator.
May iba pa akong gusto.
Karamihan sa mga kinikita ko ay sa pagbebenta ng burial insurance.
Hindi na ako kikita kung hawak mo na rin ang pagtitinda n'on,
kaya ang gusto ko, ibebenta ko sa 'yo ang tatlong punerarya,
patas na halaga sa merkado,
pero dapat mong ipangako sa akin,
na di ka na magbebenta ng burial insurance sa Southern Mississippi.
Sige.
Deal na ba ito?
Sasabihan ko ang mga abogado ko na gumawa ng mga kontrata
at magagawa 'yon agad.
Bakit ang tagal niya? Nagkasundo na…
Mag-aapat na buwan na. Binabago nila nang binabago.
Noong umalis tayo sa Vancouver, sabi nila, pinakamatagal na ang 30 araw.
Hindi ko maintindihan.
- Malinaw sa akin. - Bakit?
Naisip mo ba ang posibilidad
na wala talagang intensiyon ang Loewen na 'yon sa kasunduang ito?
Anak, mawalang-galang na,
hindi mo alam ang sinasabi ko.
Alam ko.
Pag-isipan n'yo ito.
Kapag mas tinagalan niya, mas malilintikan ka.
Una, kukunin ng insurance commission ang lisensiya mo,
at sisirain n'on ang kabuhayan mo. Hanggang sa di kalaunan,
magpa-file ka na ng bankruptcy.
Hindi lang basta makukuha ni Loewen ang tatlo,
mabibili niya ang buo mong negosyo sa mababang halaga.
Tingin mo talaga, gusto niya akong lugihin? Di niya kaya.
May pinirmahan akong kontrata.
Tayo lang ang pumirma at walang nakalagay na closing date.
Nabalitaan ko na nagbebenta pa rin siya ng insurance sa rehiyon.
Ano ba, itigil mo ang conspiracy theories.
Anak, pasensiya na, pero praning ka.
Okey, puwedeng humingi ng pabor?
Puwede bang 'wag mong akong tawaging "anak"?
Hindi mo ako anak, Mike.
Kalma lang.
Gusto mo talagang seryosohin ka bilang abogado rito?
- Sino'ng nagsabing hindi? - Tama na.
Tingin mo ba talaga
gusto ni Mr. Loewen na sirain ako?
Oo. Bakit niya tayo ginigipit sa oras?
Sige. Idedemanda ko siya.
Wala ka pang idinedemanda.
Kailangan kong gawin.
Tingin mo ba, ang pagiging 75 ay panahon para magdemanda ng tao?
Hindi nagdedemanda ang matatanda.
Para sa akin, kung may sumubok manamantala sa 'yo,
at alam mong mali 'yon, walang kaso kahit gaano ka katanda.
Sinubukan niya akong alisan ng negosyo,
at tingin ko, dapat lang na lumaban ako.
Nandito ako para magsampa ng kaso.
'Yan ba 'yon? Puwede kong tingnan?
"Jeremiah J. O'Keefe Sr. v. the Loewen Group LLC."
Mukhang maganda. Sino sa tingin mo ang mananalo?
Ano 'ka mo?
Pambihira, Hal. Ano ang ginagawa mo rito?
- Alam mo kung anong oras na? - Makinig,
alam kong gabi na. Pasensiya ka na.
May nahanap kasi akong makakatulong sa kaso natin.
Ang saya ay magpapatuloy sa isa na namang episode
ng Lifestyles of the Rich and Famous.
Nakakabilib ang paglalakbay
ng sikat na abogado sa personal injury, Willie E. Gary,
isang lalaking tinanggihan ang sentensiya ng kahirapan
kasi naniwala siya sa American Dream.
Ipinanganak sa pamilya ng mga migranteng share croppers sa tubuhan sa Florida,
hindi laging madali ang buhay para kay Willie Gary.
Gustong-gusto ko talagang maging importante.
Alam kong magiging matagumpay ako.
At nagtagumpay nga siya,
dahil ngayon, nananalo si Willie ng milyon-milyong…
Sinasabi mo bang kunin ko ang lalaki bilang abogado?
Alam kong parang kabaliwan ito,
pero nananalo ang lalaking ito…
May pagmamay-ari siyang pribadong 737 jet na tinatawag na Wings of Justice.
at nakatira siya sa isang mansiyong may 50 kuwarto
sa sosyal na baybayin ng Florida.
Hindi nga lang si Willie ang nagdisenyo,
dahil ang trabahong 'yon ay sa childhood sweetheart ni Willie,
ang maganda niyang asawa na si Gloria.
Isa sa mga lagi kong ipinapaalala kay Willie
ay 'wag kalimutan ang pinagmulan.
Manatiling mapagpakumbaba.
Oo, "mapagpakumbaba" ang gitnang pangalan ni Willie Gary.
'Wag mong hayaang pigilan ka ng sinuman, okey?
Si Willie Gary ang nagsabi.
- Isang kamao nga. - Di nakakalimutan ni Will ang--
Sa maniwala ka o hindi, walang bahid ang rekord niya.
Sa loob ng 12 taon, 'di pa siya natatalo.
Ano ang alam niya sa contract law? Contract law case ito.
Inihain na ang kasong ito sa Hinds County,
Three-to-one Black-White ratio.
Ibig sabihin, may 70% na Black ang judge,
at kung may paglilitis man, baka Black din ang jury.
Ano naman?
Mawalang-galang na, hindi puwede si Mike Allred sa harap ng Black jury.
Bakit naman hindi?
Tatlumpung taon ko na siyang abogado. Mas marunong siya sa contract law.
Gusto mo ba talaga diretsahin kita?
Punong-puno kasi siya ng kayabangan at Southern bigotry.
Pag nakita ng Black jury ang ganoong uri ng lalaki…
Di maganda na umaayon tayo sa gusto ng jury, Hal…
Hindi ito kaso ng diskriminasyon.
Alam nating walang kinalaman ang lahi rito.
Nabalitaan kong may kaso si Mr. Gary
sa Florida ngayong linggo.
Paano kung,
paano kung puntahan natin siya roon para makilala?
Gusto lang naming managot ang Loewen Group sa mga ginawa nila.
Hindi 'yon ang gusto ninyo. Gusto n'yo silang pagbayarin.
- Saktan sila at pagbayarin. - Oo.
Gaano kalaking pera ang gusto n'yo?
- Anim na milyong dolyar? - Anim na milyon?
'Yon na ang patas na halaga sa merkado pati danyos-perwisyo.
At nagsampa na rin ako ng civil claim sa Hinds County, Mississippi.
Ano sa tingin mo, Mr. Gary? Gusto mo ba ang kaso?
Puwede ko ba kayong diretsuhin?
Mr. O'Keefe, ikinalulungkot ko ang ginawa sa 'yo ng Loewen na 'yon,
mukhang tarantado talaga siya at iba pa, pero
hindi 'to kaso ni Willie Gary.
Hindi talaga. Hindi 'to kaso ni Willie Gary.
Teka. Ano? Bakit hindi?
Hindi 'to kaso ni Willie Gary kasi hindi 'to para kay Willie Gary.
Pasensiya na, pero ano ba ang kaso ni Willie Gary? Di…
Sa ibang salita, ang kaso ni Willie Gary ay isang uri
kung saan ako ang lamang, kung saan
puwede kong dalhin sa paglilitis ang kaso, malinaw?
- Sagad. - Kapag nadala ko sa paglilitis…
Nakita n'yo ang tape ko. Kapag nasa unahan sila,
lalo pag nasa unahan ko,
- nadadala ko sila sa gusto kong tugtugin. - Mozart.
Ang kasong pang-Willie Gary ay kung saan nasa akin pasya
at kaya kong ipanalo ano man ang mangyari,
at makakuha ng maraming pera para sa kliyente ko.
Ibig sabihin, ang kasong pang-Willie Gary ay isa na alam naming maipapanalo.
Ito, hindi masyado.
Medyo kaduda-duda nga ito, e.
At ito pa.
At 'wag mo sanang masamain, pero…
Siya ay… White ka. White siya.
At hindi pa ako nagkaroon ng kliyenteng White. Kahit kailan.
Kaya 'wag mo sanang masamain, pero kakaiba lang ito sa akin.
Walang problema, Mr. Gary.
Masyadong mayaman at sikat ang lalaking 'yon, Halbert.
- Alam mo, Mr. O'Keefe, kasi… - Ano?
- Saglit lang. - Saan ka pupunta?
Kakausapin ko pa siya. Limang minuto lang, okey?
Ang green light na sitwasyon, kung saan kausap ko ang isang juror…
Ano ang suot niya?
Mas okey siguro kung tiningnan ko pa siya,
may eye contact.
Kailangan minsan na romansahin sila.
'Yon ang--
Mr. Gary, pasensiya na at bumalik pa ako nang ganito.
- Kailangan ko ng isang minuto. - Nawawala ka?
Wala ka sa sarili.
O tinanggal ka ba niya sa elevator?
Siguro nga, pero makinig ka. Kailangan ko lang ng isang minuto mo.
- Isang minuto? - Oo. 'Yon lang.
'Yon lang, a. Abala kami. Sige na, Hal.
Pinapangarap na kliyente si Jerry.
Maganda ang kuwento niya. Lumaban siya sa giyera,
marami siyang medalya. Lumaban siya sa World War II.
Nabigyan siya ng Distinguished Flying Cross dahil sa serbisyo niya sa bansa.
- 'Yon lang ba? - Pare.
'Yon lang?
Hindi ba, 50 taon na ang World War II?
- Oo nga. Wala nang may paki. - Luma na 'yon.
Sige. E, kung ito? Noong 1976,
nasa ikalawang termino na bilang mayor ng Biloxi si Jerry.
Sinubukan ng KKK na mag-organisa…
At pinigilan niya sila sa pagbili ng puting tela?
Lintik!
Siguro siya na ang ating white na tagapagligtas.
- KKK, pare. - Parang gusto mo talaga siya.
Hindi 'yon ang punto ko. Ang sinasabi ko,
susubukan namin ang kaso sa Hinds County.
- Three-to-one… - Sandali lang.
Hal, gusto kita. Tingin ko, mahusay ang pamilya mo,
pero intindihin mo ang trabaho namin.
Hindi kami nagko-contract law.
- Ikalawa, wala kaming white na kliyente. - Hindi.
At ikatlo, walang pera diyan.
Walang pera!
Walang pera, Hal.
Gusto kita, pare, pero hindi sapat ang pera diyan.
Kapatid, tumingin-tingin ka. Kita mo kung nasaan ka?
Kita mo ba itong mahogany wood na may ginto?
- Tingnan mo. - Ibang klase 'to.
Buwan-buwan, may mga kaso kaming 50 milyon, 30 milyon, at $80 milyon.
Sige.
Pero paano mo nalamang di magiging malaki ang kasong 'to?
Hindi namin alam.
May alam kang hindi namin alam?
Si Ray Loewen ay nasa tuktok
ng isa sa pinakamalaking industriya sa bansang 'to.
Ang tinutukoy ko ay $20 bilyon kada taon sa deathcare industry.
May dalawang malaking korporasyon na bumibili ng lahat,
at isa ang Loewen Group doon.
Ang sama ng ginawa nila kay Jerry, pero…
Pakiramdam ko…
May mas malala pa.
Puwede pa akong magpatuloy?
Sige.
Diyan ka dapat nagsimula.
Mayroon kayong mga $80 milyong kaso,
at may private jet ka. Ayos 'yon.
Oo, mayroon. Wings of Justice.
Alam mo naman
na para sa mga elite ng legal community sa bansang ito,
ikaw ay hindi hihigit sa tagahabol ng ambulansiya. Pasensiya.
Baka bugbugin kita.
Wala kang respeto.
Paano kung sumikat ka dahil sa kasong ito?
Paano kung maging pambansa ang level mo? Ang sinasabi ko…
William Kunstler.
Clarence Darrow.
Thurgood Marshall.
Ang sinasabi ko…
Johnnie Cochran.
Di ko siya kilala.
Ideya mo ba ito, Mr. Dockins?
Hindi. Sa akin 'to.
At naisip ko, Mike, na baka mainis ka,
kung may dagdag na counsel, pero…
Ako? Maiinis? Hindi.
Maiinis… Mukha ba akong inis?
Hindi ako naiinis.
Pera mo 'yan. Gawin mo ang gusto mo.
Tingin ko lang malaking pagkakamali 'to.
Gusto ko lang na ilagay tayo sa pinakamagandang sitwasyon
kung sakaling may paglilitis.
Okey. Pero di tayo lilitisin.
Seryoso. Ano ba ang espesyal sa lalaking 'to?
Nagpunta kami ni Hal sa Florida para panoorin siya sa harap ng jury,
at masasabi ko na kaya ng lalaking 'to
na pahangain ang jury.
Oo, sir.
Kung tiwala ka talaga sa kaniya. makikipagtulungan ako sa kaniya.
Nakipag-partner na rin ako dati.
Lilinawin ko lang. Ako pa rin ang lead attorney.
Salamat at tinanggap mo, Mike.
Walang anuman.
Anong oras ba siya pupunta rito?
Tingin ko, sila na 'yan.
Ngayon na?
Jeremiah Lamentations, kumusta?
- Masaya akong makita ka, Willie. - Ako rin. Ayos na ayos.
- Ano ang ginagawa mo? - Isang karangalan.
Bumabata ka yata. May ginagawa ka bang Dorian Gray?
Willie, ipapakilala ko sa 'yo si Mike Allred.
Mike. Nauunawaan ko nang magkatrabaho tayo, tama?
Ako rin. Kumusta ka, Mr. Gary?
Ano sa tingin mo?
Mukha kang sampung milyong Yankee na dolyar, Willie.
Ganiyan nga. Ang saya ko.
Ito ang war room mo.
Mayroong ding conference room.
Gusto ko ito roon, gusto ko ang mga libre. Lahat ito.
Pero ayos ito.
Bago tayo magtrabaho,
sana okey lang sa 'yo, pero
may mga tanong ako.
Sige lang. Magtanong ka. Makikinig ako.
Ayos.
Ang tanong ay,
ano ang pakiramdam na makakatrabaho ang isang Black?
Lalaki sa lalaki?
May iba pa bang paraan?
Hindi po. Gusto mo ng tapat na sagot.
- Oo. - Sige.
Kung gusto mo ng totoo,
sa totoo lang, medyo may pagtatangi ako.
- Okey. - Di ko naman ipinagmamalaki.
Salamat sa katapatan mo.
Pinagsisikapan kong maalis 'yon.
- Masaya ako kung ganoon. - Oo.
Nakilala mo na ba ang team ko?
Hi, ako si Chris.
Hi, Chris.
Oo, Dashaan.
Dashaan.
Al.
Reggie Douglas.
Mga ginoo.
Ngayong okey na ang lahat,
bakit hindi tayo pumunta sa conference room
kung saan naghihintay ang iba?
- Jerry, kaya natin 'to, okey? - Oo.
- Magiging maayos 'to. - Oo.
Magandang hapon! Kumusta?
Okey ka lang?
Ayos. Para sa mga hindi nakakakilala,
- ako si Willie Gary. - Sabihin mo.
Nagdala ako ng ilang partner mula sa firm ko sa Florida
para matulungan kayo sa kaso.
At sa inyo na hindi pamilyar sa estilo ng litigasyon ni Willie Gary,
ipapaliwanag ko sa inyo.
Makikipagdigma tayo
dahil ganoon ang tingin ko sa litigasyon.
Giyera ang litigasyon! Labanan hanggang kamatayan!
Hindi kung ano-ano ang tinutukoy ko.
Jean-Claude Van Damme na panggigiyera ang sinasabi ko!
Alam kong tingin n'yo baliw ako, pero 'yon ang gusto ko!
At kung di magpapakabaliw sa mga tarantadong 'yon,
makapangyarihan ang Loewen Group.
Marami silang pera at maimpluwensiya sila.
Nasa kanila ang lahat ng wala tayo.
Pero hindi natin hahayaang sindakin tayo.
Kasi hindi ako nasisindak.
Hindi lingid sa inyo na sa 12 taon, hindi pa ako natatalo.
At bakit?
Maaari n'yo bang sagutin?
Kasi ayokong natatalo.
Ayoko!
Mas gusto ko pa na barilin ako sa ulo
kaysa matalo sa kaso.
Ngayon,
sa isang bagay ako hindi papayag.
Wala akong planong makipagkasundo.
- Hindi tayo susuko. - Excuse me.
Okey lang ba na magsalita ako?
Sige lang, Mike.
Mr. Gary, pagdating sa pakikipagkasundo,
hindi lang 'yon ang estratehiyang naisip namin.
Sa katunayan, sumulat na nga ako kay Mr. Loewen
na makikipagkasundo sa walong milyon.
Pero kung sa atin-atin lang,
baka handa nating ibaba sa pito kung kailangan.
Salamat sa update, Mike.
Pero sa kasamaang-palad, nagbago ang mga bagay-bagay.
Di tayo makikipagkasundo.
Ano man ang sabihin mo, nasa pagpipilian pa rin 'yon
at mananatiling ganoon hanggang sa makapagdesisyon ako.
Hanggang makapagdesisyon ka?
Ano ang nangyayari dito, Mike?
Sino ang in charge?
Sino nga?
Kasi pinapunta mo si Willie Gary dito para kunin ang kaso.
Tapos, inuutusan mo ako ng gagawin ko.
Sabi ko, di tayo makikipagkasundo at galing 'yon sa lead attorney.
- Ano 'ka mo? - Ano?
Ano ang problema? Bingi ka na?
Excuse me, sir.
- Subukan mo. - Hindi ikaw.
…yari ka. 'Wag kang paloko-loko.
Mr. Gary, hindi ikaw ang lead attorney.
- E, ano ako? - Nasa bayan kita.
- Bayan mo? - Sa conference table ko.
- Bawat bayan ay akin. - Kasama ng kliyente ko.
Mukhang hindi, kasi ipinatawag nila ako.
Mga ginoo, puwede bang kumalma muna kayo?
- Wala ako rito para makipag-away. - Ano?
Di ako nagpunta para makipag-away.
Nandito ako para magtrabaho.
Ngayon, si Mr. O'Keefe,
sa pagkakatanda ko, gusto niyang manalo.
Hindi pumayag sa pagkaliit-liit na walong milyong dolyar.
Na parang duwag.
Diyos ko, Jerry, ano ang nangyayari?
Tingin ko, bigyan natin siya ng pagkakataon.
Narinig mo ba ang talumpati niya? Wala siyang alam sa ginagawa niya.
Di pa siya natatalo sa kaso.
Para sa kaso ng personal injury.
Wala siyang alam sa totoong batas, sa contract law.
Paano ang lead attorney?
Hindi mo naman siguro ibibigay sa kaniya.
Oo.
Ibibigay ko.
Okey na tayo?
Oo.
Mike, okey ka na?
Dahil okey na tayo,
sino ang puwede kong diktahan?
Cynthia, puwede ka bang diktahan ni Mr. Gary?
Salamat, Cynthia.
Sige. Ipapadala kay Mr. Ray Loewen, Chairman, Loewen Group.
"Dear Mr. Loewen. Ako si Willie E. Gary.
Naatasan akong lead counsel sa kasong idinemanda sa 'yo
ni Jeremiah O'Keefe.
Kaugnay ng naunang settlement,
ang alok na natanggap mo ay walong milyong dolyar.
Pinapawalang-bisa ko ang alok na 'yon.
Simula sa petsa ng bagong sulat na ito,
ang bagong halaga ng alok
ay $100 milyon."
- 'Yan ang sinasabi ko. - $100 milyon daw?
- Walong zero? - Isandaang milyon.
Bakit hindi kayo kumalma at pakinggan ang sinasabi ko?
'Yon ay 94 milyong dolyar na mas mataas sa orihinal na alok.
Mukhang mas mababa nang 94 milyon ang orihinal na alok.
- Oo, Mr. Gary, puwede bang… - Isandaang milyon?
Walang katuturan 'yan. Gusto mo bang matalo ang kaso?
Mike, may nagsabi ba sa 'yo na wala kang bayag?
Willie, pasensiya na, pero sang-ayon ako sa sinasabi nila.
Ang laking pera n'on.
Kapag ganoon ang sinabi natin, mapapahiya lang tayo.
Naiintindihan ko ang nararamdaman mo, pero magtiwala ka, okey?
- Okey? - Opo.
Magtiwala kayong lahat. Okey?
Nasaan na tayo, Cynthia?
"Simula sa sulat na ito, ang bago naming hinihingi ay…
…$100 milyon."
- Hindi. - Ano?
Biro ba ito? Isandaang milyon?
- Baliw ba siya? - Walong zero. Bilangin mo.
Imposibleng hindi 'to biro.
- Biro ito. - Mukhang isang dosenang itlog.
Walang biro.
Ibang klase rin itong si O'Keefe, ano?
Sino 'tong payasong abogado niya?
Isang lalaking nagngangalang William Gary.
Salamat, Bob. Nabasa ko rin ang sulat.
Pero ang tanong, sino siya?
Ano ang kuwento niya? Saan siya natagpuan ni O'Keefe?
Base sa nahanap namin,
sikat siyang abogado sa personal injury sa Florida.
- Tagahabol ng ambulansiya… - Personal injury?
Pero sa kontrata ito.
Bakit siya umupa ng abogado ng personal injury para sa kontrata?
Baka wala nang regular na mga abogado
sa Mississippi.
- Dapat ganiyan ka lagi. - Ang kaso ay isinampa
sa isang malayong county sa rehiyon na tinatawag na Hinds County.
Tapos?
Ang Hinds County ang isa sa pinakamahirap
at halos 70%…
Black.
Kaya pala siya inupahan.
Kasi Black siya.
Black si Gary.
African-American siya.
Gaya ng sabi niya, sabi ng lolo ko. "Sino man at kung--"
Tama na. Di ako nag-aalala sa kaniya.
Reg, hindi mo ba naiintindihan--
Pasensiya na sa abala.
Alam na natin kung sino ang inatasan ni Loewen na maging lead counsel.
- Patingin? - Sino? Kilala ba natin siya?
- Babae. - Babae?
Anong babae?
Anong ibig mong sabihin?
- Babae… - Isang babae?
Siya si Mame Downes.
Natapos niya ang BA niya sa Howard University.
Hindi lang siya basta babae. Isa rin siyang Black.
Kapatid natin siya.
Ano na ngayon? Naisahan tayo sa pagka-Black at pagkababae
sa isang iglap.
Nangunguna siya sa klase niya sa Harvard Law School.
Diyos ko.
Dalawang taong naging clerk
para kay Supreme Court Justice Sandra Day O'Connor.
Tatlong taong Associate kay Paul Weiss.
At ngayon, siya ang pinakabatang partner sa Cranston, Brown, and Atwell.
Nakakabilib iyan.
Nakatrabaho siya ng kaibigan ko sa C, B, and A.
Tapos,
may palayaw raw siya sa opisina.
Ano 'yon?
Tama ba?
Ang python.
Dahil sa partikular niyang estillo tuwing cross,
- Oo. - Oo.
Kung paano siya tumira sa oras na di mo inaasahan.
Okey, Ms. Python, pero alam mo?
Masyadong paglalarawan.
Alam mo? Isa akong boa constrictor.
Tingnan natin.
Tingin ko, kailangan nating tawagan ang cable company.
Tuwing manonood ako ng Turner Broadcasting,
wala akong nakikita sa screen.
Siguro may problema.
Walang problema rito. Kinansela ko ang subskripsiyon.
Anong ibig mong sabihing kinansela mo?
Annie, pumunta ulit 'yong mga insurance regulator.
Sinuspinde nila ang lisensiya ko.
Pansamantala ko munang isasara ang negosyo ko.
Ano?
Ano ang sinasabi mo?
Pansamantala lang. Kapag natapos na 'tong paglilitis,
kapag nagbayad na si Loewen, tayo ay…
Jerry, naririnig mo ba ang sarili mo?
Kapag nagbayad si Ray Loewen?
Sigurado ka ba talagang mangyayari 'yon?
At hindi mo pa rin sinasabi kung paano natin ito binabayaran.
'Yong mamahalin mong abogado na galing Florida.
'Wag mo siyang alalahanin.
Di ko lang maintindihan kung bakit
ipinagpapatuloy mo pa ang walang kuwentang kaso.
Puwede ka namang maghanap ng bibili para doon sa tatlo.
Alam mo naman.
Ibang bagay ito sa 'yo.
Siguro nga. Siguro ayokong matakasan niya ito.
Sino? Ni Ray Loewen?
Diyos ko, Jerry,
ano ba ang pakay mo sa lalaking ito?
Ano ang gusto mong gawin ko, Annie?
Hayaan na lang siya na tapak-tapakan ako?
Tapak-tapakan ang pamilya ko?
Ang gusto kong gawin mo ay…
isipin naman ako.
Tingin mo, hindi tayo mananalo.
Kung gusto mong malaman ang ibinabayad ko,
isinanla ko ulit ang bahay na ito.
Pero alam mo na, ginawa ko ang makakaya ko.
- Kumusta ka? - Medyo may linaw na.
Sabihin mo nga, Willie,
paano ka naging abogado?
Depende. Gusto mo ba ang maikli o mahabang kuwento?
Depende sa 'yo.
Noong bata pa akong asawa,
at ama, kakaunti lang ang pera namin ng asawa ko,
at may negosyo kami sa landscaping.
Ayos din.
Pinaganda namin ang lahat ng bakuran.
Pero naisip ng asawa ko, "Gusto kong lumipat sa mas malaki."
Sabi ko, "Sige, gawin natin."
Tapos, nakita ko sa diyaryo ang isang ad.
Tatlong kuwartong apartment. Napakaganda.
Isang maganda at bagong complex sa lugar ng mga white.
Sa Raintree.
Sabi ko, "Ito ang kailangan natin."
Tinawagan ko ang may-ari, "Pare,
naghahanap kami ng pamilya ko ng bagong matitirhan.
Gusto ka naming puntahan."
Sabi ko, "May mga bakante ba?"
Sabi niya, "Oo, maraming bakante.
Sa katunayan nga, sa dulo ng buwan,
puwede ka nang lumipat."
Hinihintay namin ang araw na 'yon.
Sabik na talaga kami. Alam mo na, bagong simula.
Kaya pagdating no'n, inilagay ko ang lahat sa kotse,
isinakay ang mga anak ko, asawa, pati nga aso ko, pare.
Masaya talaga kami.
Nakikinig kami sa gospel music.
Kumakanta lang.
Pero pagdating namin doon,
may lumabas,
kaya sinabi ko, "Kumusta?" Sabi niya, "Ano'ng kailangan?"
Sabi ko, "Ako ang tumawag tungkol sa mga bakante."
Sabi niya, "Anong bakante?"
Sabi ko, "Ako si Willie Gary. Tumawag ako tungkol sa mga bakante."
Sabi niya, "Wala na kaming mga bakante."
Ano ang ginawa mo?
Ito ang gusto kong gawin.
Gusto ko siyang saktan.
Binastos niya ako sa harap ng mga anak ko.
Tinitingala ako ng mga anak ko.
Ako ang lahat sa kanila. Ano ang sasabihin ko?
Na hindi nararapat mag-apartment ang daddy nila?
Ano ang sasabihin ko sa reyna ko?
Na hindi kami sapat?
Pero di ako nagalit.
Ang ginawa ko, bumalik ako sa hotel,
at binuksan ko ang phone book.
Hindi ko pa naisip maging abogado hanggang mangyari 'yon.
Binuksan ko 'yon… Sa unang law school na nakita ko, sabi ko, "Papasok ako rito."
Ginawa ko.
Nag-enroll ako, nagsumikap, nagtapos, nakapasa ng bar.
At nagkaroon ng sariling praktis.
At ang una kong ginawa ay
pumunta sa Raintree Apartments
at isinampal sa kanila ang limang kaso ng diskriminasyon.
Para sa mga bakante n'yo.
Palaban ka.
Oo.
Palaban ako. Ikaw rin, Jerry.
Palaban ka.
Alam mo kung bakit?
Kinakalaban mo ang malaking Loewen Group na ito, pare,
maliit na negosyante ka. Ibang klase ka.
Kaya nga may koneksiyon tayo.
Bakit mo 'yon ginawa?
Kasi sinubukan niyang kunin ang pinakamahalaga sa buhay ko.
Ang makapag-iwan ng mana
sa mga anak at apo ko bago ako mamatay.
May legacy sila, Willie,
at gusto kong ipamana sa kanila.
- Magpatugtog tayo. - Gusto ko ng musika, Willie.
Ayos. Steve, bakit hindi ka magpatugtog?
Sige, boss. May gusto ka ba?
Alam mo naman ang gusto ko, pare. Tony! Toni! Toné!
- Ayos, pare. - Gusto ko 'yan.
Alam mo'ng nakakatuwa sa Tony! Toni! Toné! Wala sa kanila ang Tony.
Ayan.
Gusto ko 'yan. Gusto mo, Jer?
- Gusto mo, Jer? - Oo, ang ganda.
Masarap ba sa pakiramdam?
Halika nga!
Iba ka talaga. Kaibigan na kita.
- Uy. - Hi.
Welcome sa Hotel Intercontinental.
Salamat. May reservation ako para kay Gary, Willie Gary.
Oo at welcome sa Jackson, Mr. Gary.
- Salamat. - Kung may credit card ka,
puwede na kitang ipahanda. Salamat.
Okey, 'wag kang titingin, pero nandoon ang legal team ni Loewen.
Teka, nasaan?
Diyos ko, parang lahat
ng mga sikat na abogadong Black sa bansang ito.
Kilala mo silang lahat?
'Yong lalaking yon, si Howard Pfeiffer iyon.
Dati siyang state representative
at presidente siya ngayon ng DC Bar Association.
Ang lalaking 'yon naman ay si Richard Mayfield.
Isa siya sa mga nangungunang eksperto.
sa antitrust at complex business litigation.
At ang ginoong 'yon ay si Walter Bell.
Siya ang dating Supreme Court Justice ng Mississippi.
Lintik. Mukhang malaki ang ginastos ni Loewen para sa kanila.
Di naman siya mukhang masama gaya ng iniisip ko.
Ano ang pangalan niya? Mammy? Mame? Mammy Downes?
Seryoso ba? 'Yan lang ang masasabi mo?
Oo. 'Yon lang. Kasi mukha silang mga tanga sa akin.
Sa katunayan. Puwedeng humingi ng pabor?
Maaari ka bang magpadala ng pinakamasarap na champagne sa mesang iyon?
- Oo naman. May gusto ka ba? - Ano'ng mayroon?
- May Dom, Moet, at Cristal? - Cristal.
'Yon nga. Magpadala ka ng Cristal.
Siguruhin mong sasabihing galing kay Mr. Willie Gary ito.
Seryoso, 'wag mong gawin.
Manahimik ka, Hal.
Lagi ko itong sinasabi.
Pag may kaaway akong oso, lagyan mo ako ng honey.
Maglalagay lang tayo ng kaunting honey.
O panatilihing simple ang estratehiya. Patibayin sa jury na ang dokumento
ay isang kontrata.
'Yon din ang gagawin ng depensa.
Pero patutunayan nilang hindi 'yon kontrata.
Magpakatotoo tayo.
Higit na mas mahusay sila kaysa sa atin
dahil diyan sila eksperto.
'Wag tayong magpaligoy-ligoy tungkol sa kontrata.
Para hindi mabagot ang jury sa mga impormasyong di nila kailangan.
Sa tingin ko, ang dapat nating gawin
ay patunayan ang motibo.
Isentro natin ang argumento sa isyu
na pinatatagal ng Loewen Group
at ipakita ang makukuha nila.
Di ako sigurado.
- Ano, Hal? Bakit hindi? - Ano? Hal?
Ang ibig ko, di ko sigurado kung kaya
na patunayang may motibo ang Loewen Group, di ba?
Maliban kung mayroon tayong internal company memo,
o kung may aamin.
Paano mo mapatutunayang sinasadya ang pag-aantala?
Hindi natin 'yon mapatutunayan.
Sa totoo, napakaliit ng tsansa natin sa kasong ito.
Uy.
- Kumusta po kayo? - Ayos ako.
Puwede mo akong bigyan ng pinakamatapang na ginger ale ninyo?
Sige. Heto na.
Kumusta ang gabi mo?
Ayos naman. Buhay pa.
Oo. Mabuti.
Heto na ang pinakamatapang na ginger ale dito.
Salamat.
Di naman masama, kaya…
Kanina pa siya rito.
Miss Downes, tama?
Ako si Willie Gary.
Mas payat ka sa TV.
Maaari bang maupo?
Hindi ko pa ito nagawa dati.
Ang umupo sa harap ng kalabang partido, at…
iinom at iba pang ganoon. Alam mo na, mga musika at kandila.
Parang nasa date tayo.
O hindi.
Sabi mo, galing kang Compton, pero iniintindi ko
kung bakit tinatanggap mo ang mga kasong ito ng mga white.
Puwede ko ring ibalik 'yan sa 'yo, tama?
Oo, pero naniniwala talaga ako sa kaso ko, Miss Downes.
Ako rin, Mr. Gary.
E, di, delikado ang sitwasyon natin.
Kasi isa sa atin ang mananalo at isa ang matatalo.
Oo, ganoon na nga.
Pero iba ang sitwasyon ko, dahil empleyado ako ng isang Black.
Di ako nagtatrabaho sa White.
Nagtatrabaho ako kay Willie Gary. Sa sarili ko mismo.
- Empleyado ako ng sarili ko. - Sabihin mo nga.
Saan dapat ako nagtatrabaho?
Turuan mo ako.
Anong uri ng trabaho
ang kaya mong ibigay sa akin?
Ano? Dapat ba libre ang trabaho ko?
O baka siguro eviction cases sa opisina ng DA.
Magiging komportable ka ba? O mas masaya?
Teka nga. Wala tayong sa paglilitis.
Sabi mo, tuturuan mo ako. Kaya turuan mo na ako.
Di ko alam kung kilala mo ako, pero anak ako ng sharecropper.
Walong taon ako noon at nagtatrabaho na ako sa tubuhan.
Nagtatrabaho ako no'n.
Pero ngayon, mayroon na akong
mga mansiyon, at mga Rolls-Royce at Bentley…
- Sarili kong eroplano. - Parang ganito,
namumuhay tayo sa ating sariling bersiyon ng American Dream.
Kaunting pula, puti, at asul, at mas maraming…
caramel stripes, at…
Pero naniniwala ako na ang Black American Dream
ay iba sa white American Dream. Halimbawa na lang.
- Nangyari sa lima at 15 minuto. - OJ trial.
- Iyon daw ang "paglilitis ng siglo." - Parang sirko.
Gusto mo roon?
Kuwestiyonable 'yan.
Saan ka papanig?
Inosente ba siya? O may-sala?
Hindi na mahalaga.
Kasi hindi si OJ ang nililitis ngayon.
White frontier justice,
'yon ang nililitis.
Malinaw.
Kung may baril sa ulo mo.
- Baril sa ulo ko? Naku. - Baril sa ulo mo, Ms. Downes.
Sige na, tutukan mo ako.
- May baril sa ulo mo. - May nakakarinig ba? Ayoko.
Maging lead counsel ng depensa o lead prosecutor,
alin ang pipiliin mo?
Mahirap 'yan.
- Oo nga. - Depensa.
May-sala siya.
At ayokong ipagtanggol ang isa na alam kong may-sala.
Sabi nga nila, dapat masubukan 'yon ng mga abogado.
Alalahanin mo ito. Kung hindi tugma, walang sala.
E, ikaw?
Pag-uusapan natin ang…
- Prosecution. - Talaga?
Lagi kong napapanaginipan
na ako ang prosecutor sa kaso laban kay Johnnie Cochran.
Siya at ang magaganda niyang suit at…
Paano nagwakas ang panaginip?
Nilampaso ko siya.
Nilampaso ko siyang maigi.
Ako na.
Hindi, 'no.
Ikaw…
Napakabuti mo sa pagbibigay ng isang bote ng…
- Ano nga 'yon? - Cristal.
Ibabalik ko lang ang pabor.
Pero 'wag kang masasanay sa pagiging mabait ko, Mr. Gary.
Dahil pag nagsimula na tayo sa paglilitis,
dudurugin kita.
Matulog ka nang maigi.
SETYEMBRE 12, 1995
Magandang umaga, Jackson, Mississippi,
nasa 73 degrees na pataas ng 78.
Walang pag-ulan sa mga susunod na araw.
Magsimula ka sa pagsasabing ang kasong ito
na maririnig ninyo ay kaso ng…
Willy William. Italian William
Jurors, ito…
Ang paglilitis na ito ay tungkol sa pinakamatandang kasalanan ng tao.
Sobra ang panduduro mo. Sobra ang panduduro mo.
Hindi naman ito personal.
Negosyo lang at…
Puta.
- Sandali. - Ano ang prob…
Hindi tayo puwedeng mabuwag.
- Halika na. - Alam mo ito.
- Bago ito sa 'yo? - Malas.
Malas tayo.
Tara na. Sige.
Tumayo kayong lahat.
Magsisimula na ang sesyon alinsunod sa naging pagpapaliban.
Makinig.
Lahat ng mga taong may gagawin sa korte,
lumapit, ipagbigay-alam, at kayo ay pakikinggan.
Ang Kagalang-galang na Hukom James E. Graves, Circuit County Judge
para sa First Judicial District ng Hinds County, Mississippi.
Mga binibini at ginoo ng jury, kumusta kayong lahat?
Salamat sa pagpunta rito.
Ang kasong ito ay tungkol sa pinakamatandang kasalanan ng mga tao.
Kontrata. Simple lang.
Gustong ipaniwala sa inyo ni Mr. Gary na ang kasong ito ay tungkol sa…
- Kasakiman. - At kahit na interesante 'yon
at dramatiko…
Alam natin na ang kasunduan ay naaprubahan na
ni Loewen at ng board.
Pinlano nila ang lahat at isinulat 'yon.
Kontrata 'yon.
Paano 'yon naging kontrata sa pagitan ng dalawang partido
kung ang isa ay hindi pumirma?
Nagsinungaling ang mga taong 'yan.
'Yon ang dahilan.
Bakit nataranta si Mr. O'Keefe?
Bakit nagmamadali?
Bakit desperadong mangyari ang kasunduan?
Bakit?
Dahil ang buong buhay niya ay nakadepende sa kasunduan.
Lahat.
Para sa Loewen Group, hindi masyado.
May isa lang silang layunin.
Iantala.
Iantala lang.
Hindi naman personal, pero nabagot siya.
Sa totoo lang, may tinatawag na
anticipatory breach of contract.
At ito ay kahit wala pang paglabag na nangyayari,
ang isa sa mga partido,
na tinutukoy na ang lalabag na partido,
ay hindi susunod sa mga obligasyon nila
na itinakda ng kasunduan.
Kapag may ganitong sitwasyon,
para sa akin,
hindi pa rin 'yon tama sa kontrata.
- Gumising kayo! - Diyos ko.
Gising!
Ano na? Nagbababad tayo sa mga libro
tungkol sa mga kontrata araw-araw. Para saan?
Nababagot na sila.
Nawala na ang koneksiyon natin.
At ano ang nakukuha ko? Wala.
Kailangan ko nang magdesisyon.
Ilalagay ko na roon si Jerry.
- Hindi. - Gagawin ko.
- Ilalagay ko na siya. - 'Wag.
- Ilalagay ko na siya sa susunod. - Hindi.
Bingi ka ba? Ilalagay ko na nga.
Kailangan na natin ng pagbabago.
Ikaw na ang nagsabi. Mahusay siyang saksi.
Tapat siya. Mahal ang pamilya.
Lumaban sa giyera.
Civil Rights? Lahat ng ginawa niya para sa mga Black?
Magugustuhan siya ng jury.
Masyado pang maaga para ilagay si Jerry.
Masyado pang maaga. Kaunti pa lang ang impormasyon.
Walang maaga sa akin, Mike. Walang ganoon.
Wala pa tayong alam kay Mame.
Nakita lang natin siya sa mga technical witness.
Wala tayong alam sa kaniya sa totoong cross examination
o kung gaano siya kapanganib.
Hindi ko alam na tanga ka pala.
Nakapagdesisyon na ako.
Puwede kayong sumang-ayon o umalis na kayo.
Pag-usapan natin ang values mo.
Dahil kung hindi ako nagkakamali, Jerry, walo na ang medalya mo.
May Air Medal ka, Navy Medal. Pati Flying Cross.
At ginawa mo 'yon lahat
bilang sakripisyo para sa bansa.
Tingin ko, hindi dapat ipagdiwang ang digmaan,
pero ipinagmamalaki ko na pinagsilbihan ko ang bansa ko.
Salamat sa serbisyo mo.
Pero hindi ka tumigil.
Bumalik ka sa bansa mo, itinaguyod ang negosyo ng pamilya,
at mula roon, ginawa mo ang tinatawag kong pagtalon sa apoy, pare.
Gusto mong sumali sa politika.
Tumakbo ka bilang mayor sa Biloxi.
Dalawang beses tumakbo at dalawang terminong mayor
mula 1974 hanggang 1982.
At alam ko na sa isa sa mga terminong 'yon,
may bumisita sa 'yong isang grupo ng mga tao.
Ang Ku Klux Klan.
Objection, Your Honor.
Ano ang koneksiyon ng tanong…
- Hindi maaari, Ms. Downes. - …sa kaso tungkol sa kontrata?
Maaari mong sagutin.
Hindi ko pinayagan ang demonstrasyon nila sa Biloxi.
Tinanggihan mo ang Ku Klux Klan sa Biloxi, Mississippi.
Ibang bagay ang pagpapalipat ng warplanes,
pero ang hindian ang Klan, ibang klaseng katapangan 'yon.
Jerry, nagkaroon ako ng oportunidad na makilala ka,
ikaw at ang pamilya mo,
pero hindi ka nila kilala.
Gusto ko lang tanungin, ano ang mga pinaniniwalaan mo?
Ano ang mahalaga sa 'yo?
Mr. O'Keefe.
Magandang araw. Kumusta?
Maayos naman. Salamat.
Mukha nga. Ayos.
Sa pakikinig ko sa testimonya mo,
patas lang na sabihing nakasentro ang materyal sa karakter.
Sang-ayon ka ba?
Oo, sang-ayon ako.
Hindi ko marinig. Puwede mong lakasan?
Oo, ma'am. Sang-ayon ako.
Okey, karakter.
Pag-usapan natin ang karakter.
Ang pinararating kanina ay
habang ikaw ay marangal na lalaki,
may mataas na prinsipyo,
ang kliyente ko naman, hindi.
Tingin ko, magkaibang-magkaiba kami ni Mr. Loewen
sa pakikitungo sa mga tao sa negosyo.
Sa negosyo. Oo. Okey.
Gusto ko lang malaman.
Bakit mo kinailangang
ibenta ang mga punerarya kay Mr. Loewen?
Nagkaroon ako ng problema sa pinansiyal.
Anong klase?
Kasi sigurado akong ang dahilan
kung bakit desperado kang ibenta ang mga 'yon
ay dahil ipapawalang-bisa ng Mississippi State Insurance Commission
ang lisensiya mo.
Tama ba?
Sa katunayan, ang lisensiya mo para magbenta ng insurance sa Mississippi
ay kasalukuyang suspendido.
Sang-ayon ka ba na tama 'yon, Mr. O'Keefe?
Hindi, kasi mas komplikado pa roon.
Linawin mo. Paano naging mas komplikado?
- Suspendido ba ang lisensiya o hindi? - Objection, Your Honor.
Dahil galit siya.
- Oo o hindi lang. - Overruled.
- Alam na nating may problema. - Sabi niya, overruled.
Ituloy lang.
Ang totoo niyan, nawala ang lisensiya mo
dahil nasangkot ka sa kaduda-dudang savings at loans business deal
sa lalaking, kung di ako nagkakamali,
ay nasa kulungan ngayon.
- Objection. - Puwedeng magtanong?
- Ang pera bang ginamit mo… - Overruled.
…para sa kasunduang 'yon ay pera mo talaga?
Responsable ako sa perang 'yon.
Ginamit mo ang pera ng iba.
Sa totoo, ginamit mo ang pera ng mga kliyente mo
para pondohan ang kasunduan ninyo ng ngayo'y nakakulong na na kriminal.
- Objection, Your Honor. - Tama ba ako, Mr. O'Keefe?
- Wala 'yang kinalaman sa kaso. - Ituloy lang.
- Tama ba ako? - Hindi ganoon 'yon.
Posible kaya na ang kasong ito ay dahil sa inggit?
Objection. Emosyon na ang pinag-uusapan?
- Inggit? - Ituloy lang.
Mr. O'Keefe, sabi mo, magkaiba kayo ni Mr. Loewen sa pagnenegosyo
at 'yon na siguro ang pinakatotoong sinabi mo ngayon
dahil tulad mo, minana ni Mr. Loewen ang negosyo sa tatay niya.
Pero, di gaya mo, napalago niya
ang negosyo at naging multi-million dollar empire.
Samantala, ano ang nangyari sa iniwan sa 'yo ng tatay mo?
Jerry! Sandali lang. Jerry.
Saglit lang, Jerry!
Ano 'yon?
Ano ang sinasabi mo?
Di ko maintindihan. Galit ka sa akin?
Galit ako sa 'yo? Dapat pinrotektahan mo ako roon.
Dapat siniguro mong ligtas ako sa cross examination at kung ano pa.
Di ko alam na tatanungin ka niya n'on.
Trabaho mong malaman 'yon.
Di mo sinabi sa akin.
Sinabi mo sa akin ang tungkol sa savings at loan, at pera,
pero di mo sinabing nasa kulungan siya.
Noong nakipagkasundo ako, hindi pa siya kriminal.
Marami akong dahilan para maniwalang maayos ang kasunduan.
Di ko alam ang nasa isip mo. Di ko kasalanan.
Siyempre, oo. Mula noong una,
ginagawa mo ang lahat para gawing sirko ang kasong ito.
Ginawa ko ang lahat para iligtas ka.
Isinugal ko lahat ng pera ko rito. Hindi ka nagseseryoso.
Seryoso ako. Di patas 'yan.
Wala namang nakataya sa 'yo.
Manalo man o matalo sa kasong ito,
sasakay ka sa eroplano mo at aalis.
Ako, nandito lang. Maraming nakataya.
Nakataya ang buhay ko. Di ko alam kung may natitira pa.
Alam ko, Jerry.
May desisyon na ako.
Ano, Jerry?
Papalitan kita bilang lead attorney.
Papalitan ni Mike? Ganoon ba?
Sinasabi ko sa 'yo, Jerry, pagkakamali 'yan.
Lintik!
Uy, baby.
Ano ang ginagawa mo?
Nagbabasa lang.
Parang malungkot ka, baby. Ayos lang ba ang lahat?
Oo naman.
Okey lang ako.
- Okey… - Hindi.
Hindi…
- Napalitan ako. - Ano iyon?
Napalitan 'ka ko ako.
Pinalitan nila ako.
Ano?
- Oo, Jerry… - Pinalitan ka?
Baby, ano ang ibig sabihin n'on?
Ibig sabihin, gusto nila…
Gusto nila na iba ang lead counsel, kaya…
kaya pinalitan nila ako.
Talaga, honey?
Pero, teka, di ko maintindihan. Bakit niya 'yon ginawa? Bakit?
Nagkamali ako.
Nagkamali ako…
Inilagay ko si Jerry bilang saksi pero hindi ko siya naihanda.
At nang gawin nila ang cross examination, dinurog nila siya.
Ang sama n'on.
Nalungkot ako.
Tingin ko, nalungkot ako dahil ikaw…
Nang makita kong nalungkot si Jerry, nalungkot din ako.
Kaya naman…
- Ganoon pala. - Nalulungkot ako roon.
Mukhang mahalaga talaga sa 'yo ang lalaking 'yon.
Si Jerry?
- Oo. - Oo.
Talaga. Astig si Jerry. At ako…
Pasensiya na.
Ikaw ba si Mrs. Lorraine McGrath?
Oo, pero…
Pasensiya na. Ayokong maging bastos.
Pero abogado kasi ang inaasahan ko.
Oo, abogado ako.
Ako ang kausap mo sa telepono, Hal Dockins.
Pasensiya ka na.
Sana hindi kita nasaktan. Kasi…
Sa totoo lang, napakabata ng hitsura mo.
- Heto na. - Salamat.
Nagtrabaho ako sa puneraryang pagmamay-ari ng Loewen sa loob ng 13 taon.
Sa panahong 'yon, nakita ko
kung paano kumilos ang kompanyang 'yon.
Bago tayo magpatuloy, kailangan kitang tanungin,
handa ka bang tumestigo?
Mrs. McGrath, hi. Kumusta ka naman ngayon?
- Maayos naman. Salamat. - Ayos lang.
Mrs. McGrath, maaari mo bang sabihin kung gaano ka katagal
naging empleyado ng Durbin and Sons Funeral Home sa Southaven, Mississippi?
Nagtrabaho ako sa punerarya nang 13 taon bago ako umalis.
At nasaksihan mo ba ang pagpapalit ng may-ari sa panahong 'yon?
Binili ng Loewen Group ang Durbin and Sons noong 1990,
at naroon ako no'n.
At may napansin ka bang pagbabago sa pagpapatakbo ng kompanya
noong Loewen Group na ang namumuno?
Ang pinakakapansin-pansin ay kung paano nila ipinatupad
ang pagtataas ng presyo ng mga produkto
sa lugar na wala silang kakompetensiya.
Kalimitan, iyon ay
sa mga mahihirap na lugar.
Maaari ka bang magbigay ng halimbawa sa ganitong pagpepresyo?
May isang partikular na kabaong,
Naaalala ko, ang Wilbert Copper Tribune.
Dapat ay $750 'yon,
na ganoon naman, sa ilang lugar, tulad sa Madison,
pero sa ibang mga lugar, tulad sa Corinth,
na napakahirap…
Oo naman.
Doon, sobra-sobra ang itinaas ng presyo,
parang tatlong beses ng talagang presyo nito.
Dahil lang kaya nila.
Alam nilang walang ibang pupuntahan ang mga customer.
Kung tama ang pagkakaunawa ko,
ang Loewen Group ay sangkot sa sobrang pagtataas ng presyo.
- Ng alin? - Objection.
Your Honor, paano malalaman ng saksi ang mga intensiyon
ng mga taong di niya pa nakilala?
Tama.
Ito na lang ang itatanong ko.
Noong panahon mo sa Durbin and Sons, napansin mo ba na
ang Loewen Group
ay may pinupuntiryang minoridad…
- Objection. - Talaga ba?
- Diyos ko! - Espekulasyon lang. Mr. Allred,
bakit mo 'yan itinatanong?
Mr. Allred.
Alam mo? Pasensiya na.
Walang basehan.
Espekulasyon lang lahat.
Pagkakamali 'yon.
Pero Your Honor, di ako gusto ang tono ni Miss Downes.
- Nagbibiro ka ba? - Tono ko?
- Sige. - Tono niya?
- Salamat, Mrs. McGrath. - Oo.
Wala nang mga tanong.
Noted iyan, sige.
Magandang umaga, Jerry.
Willie, kumusta?
Siguro galit ka pa rin sa akin.
Masamang araw 'yon. Bakit di na lang natin kalimutan?
Okey, heto na.
Nagkamali ako roon.
Mali ang ginawa ko.
Gusto ko lang sabihin na pasensiya ka na at patawarin mo ako.
Ayos.
Tinatanggap ko.
Ayos. Tapos na.
'Yon ba ang unang pagkakataon na humingi ka ng tawad nang ganoon?
Sa totoo lang, tinulungan ako ng asawa ko sa mga sasabihin.
Ang husay niya. Pasalamatan mo siya para sa akin.
Sige.
Alam n'yo ang ayaw ko sa lalaking 'yon?
Ano?
Ang mukha niya.
Alam ko ang ibig mong sabihin. Ito ay…
- Alam mo ang sinasabi ko. - Nasa ekspresiyon.
Hindi. Ang henerasyon ng white entitlement at privilege
ay nakapaloob sa iisang ngisi.
Pero ang kasama niyang babae kanina,
habang umaasta at nagpapanggap na tagapagligtas natin siya.
Mukhang hindi siya pinaniniwalaan ng jury.
Problema 'yon, di ba?
Hindi ba't nasa listahan siya ng mga saksi?
Pinaplano ni Gary na tawagin siya…
Tinawag siyang mahalagang saksi
sa kasunduan nina O'Keefe at Loewen.
Ibig sabihin, iko-cross ko siya.
Ibig sabihin, iko-cross mo siya.
Nabasa n'yo na ba itong kasunduan
ng Loewen Group sa National Baptist Convention?
National Baptist Convention?
Ano 'yon?
Parang bahagi ng simbahang Black.
Pero malaki. Baka nga ang pinakamalaki.
Pasensiya na. Sinabi mo bang ang Loewen Group
ay may kasunduan sa simbahang Black?
Sa National Baptist Convention, oo.
Anong koneksiyon n'on?
Di ko alam. Nandito, e.
Nagkaroon sila ng kasunduan, isang taon ang nakakalipas.
Mahirap tukuyin kung bakit.
Maaari ka bang kumuha pa ng impormasyon tungkol dito?
Opo, sir.
Handa na ba ang nagsasakdal na tawagin ang susunod na saksi?
Opo. Sa katunayan, Your Honor,
gusto naming tawagin ang matagal nang abogado ni Mr. O'Keefe, si Michael Allred.
Seryoso, Your Honor?
Ano ang patutunguhan nito, Mr. Douglas?
Your Honor, alam namin na medyo kakaiba ito.
Pero si Mr. Allred ang abogado ni Mr. O'Keefe
noong nakipagkasundo siya kay Loewen,
at pakiramdam namin, mahalaga ang testimonya niya.
Michael Allred.
Magkaibigan tayo. Kaya Mike ang itatawag ko.
Sige, Reggie.
Mike, sa 30 taon mo sa law,
lalo na sa contract law,
naisip mo ba habang ginagawa ang kontrata
nina Mr. O'Keefe at Mr. Loewen…
DURUGIN MO SIYA
…na baka may di-pagkakaunawaan
sa kung ano talaga ang dokumento?
Hindi, sir. Malinaw sa lahat kung ano talaga 'yon.
Isa itong kontrata.
Kontrata 'yon.
At mayroon ba roon na nakalagay
na open-ended ang kasunduan?
Kumusta ang pag-upo riyan?
Medyo di komportable.
At isipin mo,
hindi pa tayo nagsisimula.
Matagal ka na ring abogado ni Mr. O'Keefe, tama?
Oo. Halos 30 taon na.
At masasabi mo bang mabuti kayong magkaibigan ni Mr. O'Keefe?
Isa si Jerry sa malalapit kong kaibigan.
Oo. Marami kaming pagkakatulad. Hinahangaan ko siya.
Mr. Allred, masasabi mo bang kaso ito tungkol sa lahi?
- Objection, objection. - Objection.
- Ituloy lang. - Ano ang kaugnayan?
Masasabi ko bang kaso ito tungkol sa lahi?
Hindi ganoon.
Talaga?
Okey, pero laging nababanggit ang lahi, di ba?
Lalo na sa panig mo.
Halimbawa, itong kuwento ng pagkabayani
ni Mr. O'Keefe sa pagkakaroon niya ng rekord sa Civil Rights
at pagtanggi sa KKK.
Pakipaliwanag ang koneksiyon n'on sa kaso tungkol sa kontrata.
Sa karakter ni Jerry. Tungkol sa integridad at pagiging disente.
Marami siyang ginagawa para sa mga Black.
- Objection. Tayo. - Objection, Your Honor.
Di ko hahayaan ang ganiyang pagtatanong, Miss Downes. Sustained.
- Tumututol ako. - Isa pa na
nabigyang linaw sa kasong ito ay kung gaano kahalaga ang pamilya,
ang iniwan ng pamilya kay Mr. O'Keefe.
Ganoon ka rin ba?
Importante rin sa 'yo ang pamilya?
Hindi lang basta importante. Sila ang lahat sa akin.
Ang lahat. 'Yon ang pagkakatulad n'yo ni Mr. O'Keefe.
- Objection, Your Honor. - Dahil matalik kayong magkaibigan.
Ituloy lang. Maaaring sagutin ng saksi, pero diretsahin na.
Siyempre, pagkakatulad namin 'yon.
Ito ba talaga ang gusto mong itanong, Ms. Downes?
Oo naman.
Pero salamat.
Mahal mo ang pamilya mo, tama?
Ang extended, immediate. Lahat sila, tama?
- Bawat miyembro ng pamilya. - Oo?
Kaya wala roon ang gusto mong itakwil?
- Isang kinakahiya mo. - Objection.
- Walang koneksiyon iyon-- - Itakwil?
Ako, may mga pamilyang gustong itakwil, pero ikaw, wala.
- Ako ang bahala. - Wala? Wala talaga?
Wala.
Halimbawa, ang lolo mo.
Ang lolo ko?
Oo.
Lolo ko siya. Ano ang kinalaman niya sa kasong ito?
Ipaalala mo nga, gaano siya katagal na miyembro ng Ku Klux Klan?
- Objection. - Objection, Your Honor.
- Ipagpapatuloy ko ang pagtutol. - Ipatigil mo na ito. Mali ito.
Objection, objection, objection…
Nag-usap ba kayo ng lolo mo tungkol sa KKK?
- Nag-usap ba kayo? - Ano'ng tanong?
Gusto n'yo rin ba ang pagsusunog ng krus?
Sumasama ka ba sa mga rally ng KKK kasama ng lolo mo, Mr. Allred?
Wala na 'yang kuwenta. Wala 'yang kinalaman sa kaso.
- Objection. - Ituloy lang.
Bakit?
Wala 'tong kinalaman sa kaso.
- Sagutin mo ang tanong. - Ano ang tanong?
Tinatanong mo ba ako kung alam ko
na miyembro ng KKK ang lolo ko?
Mike, di mo kailangang sagutin. Objection.
Narinig kita, Mr. Gary.
Oo, 'yon nga. Pero di ko na 'yon tinatanong.
Wala na akong ibang tanong.
Walang kinalaman dito ang ginawa ng lolo niya.
Sobra naman 'yon, Ms. Downes.
Sobra na ang pagiging ipokrito, Your Honor.
Puro kapatid ang nandito.
Itakwil mo ang lolo mo.
Sabihin mo na, Mike.
Sabihin mo.
Sige na. Madali lang.
Sige na, Mike. Itakwil mo.
Alam n'yo? Pasensiya na.
Pasensiya na. Pero wala sa lugar ang ugali niya.
Hindi puwedeng responsibilidad ng isa ang kasalanan ng ninuno niya.
Mike, racist ang lolo mo, nagnakaw ng lupa, at nanghalay ng alipin.
Ano ba, Reggie Douglas? Di tama 'yon.
Lolo ko pa rin siya. Hindi ko…
Wag mo itong gamitin sa akin.
Tama na ito. Tama na! Tama na.
Reg, tama na. Kayo rin.
Mike, di ka namin parurusahan sa mga nakalipas na.
Hindi niya rin maaayos ang lolo niya.
Pero alam n'yo ang puwede nating ayusin?
Ang kasong ito.
Teka, pare.
Hahayaan na lang natin sila?
- Ganoon na lang? - Oo.
Di mo alam ang nakaraan niya, kaya naisahan ka.
- Lintik na kaso. - Tingin ko, mananalo tayo.
Babalik na ako sa Florida.
Ginawa ang dapat kong ginawa noong simula.
May tanong ako, Reggie.
Bakit ang tagal mo bago lumabas?
- Willie. - Di mo na kailangang ulitin.
Magpakasaya ka sa mga white.
- Reg. Reg! - Uy, Reggie.
Gusto mo na ring sumama?
Alam mo?
Ayoko na.
- Pagod na ako rito. - Ako rin.
Miss ko na rin ang bahay.
Willie, matanda na tayo para dito.
Mike, pasensiya ka na.
Totoo.
Ako rin.
Di puwedeng mapasa 'yo ito.
Ang alin? May kaso ako.
Na ipapanalo.
Siguro dapat…
- Siguro dapat umalis muna ako. - Hindi, Mike.
- Dapat. - Hindi puwede.
Marami pang pagdaraanan, pero maipapanalo 'to.
Kapag pumunta pa ulit ako sa courtroom,
hindi na ako makikita ng jury ng isang lalaking may sheet sa ulo.
Makinig ka, nagkamali tayo.
Pero makakabawi tayo.
Pasensiya na, Willie. Di ko na kaya.
Alam nating kapag nanatili ako,
makakasira ako sa kaso.
At hindi ko 'yon magagawa sa 'yo lalong-lalo na kay Jerry.
Sige.
- Mananalo ako nang wala ka. - Sige.
Halbert, magpakabait ka.
Ayan ka pala. Kanina pa kita hinahanap.
Hindi nangyayari ang gusto ko sa paglilitis.
Pakiramdam ko, nagkamali ako.
At dapat napipigilan ko ang pagkalugi ko.
Akala ko patas ang batas.
Na kaya kong panagutin si Ray Loewen.
Na pagbayarin siya. Pero ako pala ang bulag.
At pasensiya na kung nasangkot ka sa lahat ng ito.
Hindi mo kailangang humingi ng tawad, Jeremiah.
Hindi sa akin.
Kilala kita.
- Nasabi mo na ba kay Willie? - Hindi pa.
Umuuwi siya sa Florida pag weekends.
Gusto kong sabihin sa kaniya nang personal.
'Yon ang tamang gawin.
Teka, ano nga ang nariyan?
Ito ang kaalaman sa kasunduan ng Loewen sa National Baptist Convention.
Maaari mo bang iwan 'yan dito?
Tingin mo, wala na talaga, boss?
Tingin ko, wala nang paraan para maipanalo pa ang kaso.
At tingin ko, ganoon na rin ang palagay ni Jerry, kaya…
- Ikaw siguro si Mrs. Gary. - Oo.
Pasensiya ka na at nagpunta ako nang ganito,
pero ako si Jeremiah O'Keefe.
- Si Jerry. - Oo, ma'am.
Si Jerry na laging bukambibig ng asawa ko.
Nasa bahay ba si Willie?
Wala, e.
Naroon siya sa nanay niya sa Indiantown, tuwing Sabado kasi napunta siya roon.
- Okey. - Ganito na lang.
Kukunin ko lang ang susi ko,
- at ihahatid kita roon. - Hindi na.
Ayokong mang-abala.
Jerry. Hindi naman.
Pamilya ka na namin. Halika na!
Papasok na tayo sa Indiantown.
Dito galing si Willie?
Kaming dalawa.
May mga di kami pinagkakaunawaan ni Willie.
Pero gusto kong malaman mo na pambihira siyang lalaki.
- Nakabaliktad. - Tama. Mismo.
Oo.
Hindi.
May sira ako.
Sabi ko, mamamatay ang lahat.
Tama.
- Naku po. - Naku.
Nabanggit ba sa 'yo ni Willie na isa siya sa 11 na magkakapatid?
- Oo naman. - Pang-anim sa 11.
Maniwala ka man o hindi, may 13 rin akong anak.
- Diyos ko. - Talaga ba?
Oo.
Ibang klase.
May 26 kang anak.
Pero may isang anak doon
na anuman ang gawin mo, laging nakadikit sa 'yo.
Nakayapos sa binti mo at ayaw bumitiw.
Naku.
'Yon si Willie.
At tingnan mo kung saan siya dinala
ng desperasyon niya sa pag-ibig.
Sharecropper ang lolo ko.
Ang tatay ng tatay ko. Ang kaapelyido ko.
Walong taon ako noon,
nagtatrabaho sa tubuhan.
Ako. Nagtatrabaho.
Tuwing 4:30 ng umaga, gigisingin niya ako, dadalhin dito,
mas matangkad sa akin ang damo.
Doon nagsimula ang lahat. Sa tubuhan.
Kaya ako nagpunta rito ay…
Makinig ka.
Bago pa natin pag-usapan.
Iuurong mo ang kaso.
Alam kong madidismaya lang tayo.
- Pero kung may paraan pa… - Makinig ka, Jerry.
Di mo naiintindihan.
Alam kong dapat mong gawin ang nararapat.
Pero sa katulad na paraan, dapat alam mo na alam ko
sa kaibutuan ng puso ko, na magagawa natin 'to.
Mapapabagsak natin ang kompanyang 'yon.
Gusto ko lang ipaalam sa 'yo na masaya akong nakilala kita.
Hindi man ito gaya ng gusto natin.
Pero pinakamasaya ako dahil nakilala kita.
Anong ingay 'yon?
Makinig ka…
Sandali.
Uy.
Hello? Uy?
- Hal? - Hello? Naririnig mo ako?
Hal, hindi kita gaanong marinig.
Kasama mo ba si Jerry ngayon?
Oo.
Ayos. Okey. 'Wag mong ipaurong ang kaso.
Hello.
Hal, naririnig mo ba? Mahina ang koneksiyon.
Sabi ko, 'wag mong ipaurong ang kaso!
Magtiwala ka, okey? Mukhang may natagpuan ako.
Mabuti. Tatawagan kita.
Salamat sa oras na nakipag-usap kayo sa amin,
Mr. Soames at sa inyong lahat.
Ano ang masasabi ninyo sa kasunduan
ng Loewen Group at ng National Baptist Convention?
Walang magandang naidulot 'yon lalo na sa mga Black.
'Yon ang totoo.
Isang taon ang nakakaraan, nakipag-ugnayan ang Loewen Group
sa ilang matataas na lider ng NBC.
Ang National Baptist Convention.
Oo. Isa sa pinakamalaking branch ng simbahang Black.
Kinakatawan nila ang halos 33,000 simbahan at higit sa walong milyong miyembro.
May proposal sila sa NBC.
Sinabi nilang kung makukumbinsi nila ang simbahang Black
na iendorso ang Loewen Group bilang death care provider nila,
magiging salesmen ang ilang miyembro nito.
Tuturuan silang magbenta ng libingan, crypts,
lapida, at burial insurance sa sarili nitong mga tao.
At sa bawat produktong maibebenta nila, maitatabi nila ang komisyon.
Sandali, ang Loewen Group
ay nagpapabenta ng produkto nila sa mahihirap na Black
sa kapwa nila mahihirap na Black para sa komisyon?
Siyempre, sabi nila, walang malulugi.
Makakatulong daw sa kahirapan at mapapaganda ang ekonomiya.
Pero wala 'yong naitulong sa iba maliban sa Loewen Group.
Oo.
Sinusubukan lang nilang pagsamantalahan ang mga Black
sa pinakamahina nilang sandali.
Alam n'yo kung ano ito?
Hindi, e.
Sementeryo 'yan.
Hindi n'yo man napapansin sa pagtingin lang,
lalo na dahil walang mga lapida.
Bakit?
Kasi ibang klase ng sementeryo 'yan.
Libingan para sa mga alipin.
Alam ng lahat ng walang pera ang mga alipin
para ilibing ang mga mahal nila nang may lapida.
Kahit di man pansin,
ang buong kasaysayan natin,
ang kasaysayan ng mga Black sa Timog,
ang kasaysayan ng mga Black sa America,
ng mga ninuno nating alipin, ay nakabaon lang kung saan-saan.
Kahit saan ka tumingin, nakabaon nang malalim ang kasaysayan natin.
Sa malawak at walang lamang bukid.
Sa ilang lugar, naglalagay sila ng estatwa.
Alam mo na, ang mga monumentong Confederate at mga rebulto.
Halos lahat sa mga 'yon ay itinayo sa taas ng libingan ng mga alipin.
Para bang pagkakatakip ng kasaysayan isa sa kasaysayan ng iba.
Parang paglalagay ng legacy ng isa sa taas ng isa pa.
Hanggang sa isang araw, lumubog na ito nang lumubog,
naibaon na nang malalim,
hanggang sa wala nang makakita nito.
May ilang miyembro nilang lumapit sa akin at nagsabing
ang halaga ng paglilibing sa tatay ko ay higit na mas mahal
kaysa sa sinabi nila noong bumili ako.
Nang sabihin kong wala akong sobrang pera,
at di ko alam kung kailan ako makakakuha,
handa naman daw silang ilagay sa yelo ang bangkay.
Imbes na panatagin ako, ginamit ng deacon na siyang tagapayo
ang pagkakataong 'yon para bigyan ako ng maraming brochure
at subukan akong kunin bilang sales rep ng Loewen.
Tapos, biglang may tao mula NBC
ang nagtanong kung may kaayusan na ba sa libing
at kung interesado ako sa Loewen burial package.
Mas makakamura daw ako kung magpapaunang bayad ako.
Bago mamatay ang anak ko.
Noong namatay na ang asawa ko,
doon nila sinabi na hindi kasama sa binili kong package
ang halaga ng pag-eembalsamo at paglilipat ng bangkay.
Ang pinakamura ang binili kong kabaong para kay Mama.
Pero nalaman ko na ang ibinenta sa akin ay tatlong beses na mas mahal.
Kapag sinabi sa iyo ng pastor n'yo na may kailangan kayo,
at relihiyoso ka, paniniwalaan mo 'yon.
Nauunawaan ko na isa ka sa mga analyst ng Loewen Group.
Ikaw ang nag-aasikaso ng mga bigating kasunduan.
- Tama ba? - Tama.
Isa ka rin sa mga arkitekto ng kasunduan
sa pagitan ng Loewen Group at National Baptist Convention.
- Tama ba? - Tama.
Baptist ka ba?
- Hindi. - Hindi.
- Kristiyano ka? - Opo.
Kristiyano naman tayong lahat.
Naniniwala tayong lahat sa Diyos. Amen.
May tanong ako.
Magkano ang tinatayang kikitain ng Loewen Group
sa kasunduan nila ng NBC?
At alalahanin mo,
sumumpa ka.
Ang tinatayang kikitain sa kasunduang 'yon
ay nasa mga isa o 1.2 bilyong dolyar.
1.2 milyong dolyar?
- 1.2 bilyong dolyar. - 1.2…
1.2 bilyong dolyar?
1.2 bilyong dolyar.
Malaking kita 'yon para sa Loewen Group, tama?
- Oo. - Malaking kita iyon.
Malaki 'yon, 1.2 bilyong dolyar.
Akala ko sabi mo milyon, pero bilyong dolyar pala.
Magkano ang ibinayad sa kanila?
Ano 'ka mo?
Sabi ko, magkano ang ibinayad sa kanila?
Magkano ang ibinayad ng Loewen Group sa National Baptist Convention
bilang bayad sa kasunduan nila?
May $200,000 na donasyon.
Narinig 'yon ng jury!
Wala tayong depensa roon.
Lintik na 'yan.
Tatawagin ko na si Loewen.
Ang pakikitungo nang tapat sa mga tao ay napakaimportante sa amin.
Gusto ba naming maging mahirap kalabanin sa pabago-bagong merkado?
Oo. Pero di kami nandaraya.
Hindi kami ganoon kumilos.
Wala na akong tanong, Your Honor.
- Ikaw na, Mr. Gary. - Sige.
- Mr. Loewen, kumusta ka? - Maayos naman. Salamat, Mr. Gary.
Ang guwapo mo sa suit. Armani 'yan.
Alam ko na agad.
Gusto kitang pasalamatan sa pagpunta mo rito.
Alam kong abala ka,
pero masayang nandito ka.
Kasi gusto naming malinawan sa ilang mga bagay
at magsisimula na agad ako. Gusto ko lang malaman,
mula sa pananaw mo,
ano ang kasunduan ninyo ni Mr. O'Keefe?
Mga isang taon ang nakakalipas
nang makatanggap kami ng katanungan mula sa kinatawan ni Mr. O'Keefe.
Sigurado akong ang abogado niyang si Mr. Allred
ang kumausap sa amin.
Sa pagkakaintindi ko, kinakabahan silang magbenta
kaya sinuri namin ang kasunduan,
inimbestigahan iyon,
at sinubukang alamin
kung maganda ba 'yon sa negosyo namin.
Matapos 'yon, inimbitahan ko sa Vancouver si Mr. O'Keefe at mga kasama niya.
Sa pagkakatanda ko, naghapunan sila
sa bangka ko at nag-usap kami.
Matapos 'yon, mahirap sabihin.
Sa ganoong pagkakataon, ipinapasa ko na sa acquisitions team ko.
Ayos 'yon.
Sobra.
At suwerte ka, Mr. Loewen, wala na akong susunod na mga tanong.
May isang bagay na lang.
Anong klase ng bangka?
Ano 'ka mo?
Anong klase ng bangka?
Sabi mo kanina, magkakasama kayo sa bangka ninyo
at kumain kayo, nagkasayahan, at nasiyahan sa masarap na isda,
pero gusto kong malaman, anong klase ng bangka?
Di ko maintindihan. Tinatanong mo ba kung ano o…
Sa katunayan, ang tinatanong…
Puwede ko bang basahin dito? Sabi, "Siyam na sunning decks."
"Anim na eleganteng state rooms."
- Objection, Your Honor! - "Limang luxury guest cabin."
- Ano ang kinalaman ng bangka? - Overruled.
- Magandang bangka. - Ituloy lang.
Gusto ko lang matukoy na…
Gusto kong ipabatid na napakaganda ng bangka.
May helicopter pad ka.
Puwedeng lumapag ang helicopter doon, di ba?
Ibang klase 'yon. Mamahalin talaga.
Magkano ba ang bangkang 'yon?
Di ko talaga alam.
Tingin ko… Di mo naiintindihan ang tanong.
Uulitin ko, para mas maintindihan mo.
Ang tinatanong ko, magkano ang ibinayad mo sa bangka?
- Di ko alam. - Objection.
- Puwedeng magtanong… - Nagtanong at sinagot.
Kalimutan mo 'yon. Ito na lang. Magkano naman sa eroplano?
Dahil naaalala mo ang iba at nakakalimot naman sa iba,
magkano ang eroplano mo?
Magkano ang ibinayad mo sa eroplano, Mr. Gary? Nakita ko sa runway.
Alam mo? Puwede nating pag-usapan ang ibinayad ko sa eroplano.
Alam ko kung magkano.
Pero hindi ang akin ang pinag-uusapan.
Bangka mo.
Magtatanong ulit ako para marinig at maintindihan ng lahat ang sinasabi ko
kay Mr. Loewen, ang bilyonaryong, hindi alam ang presyo ng bangka niya
kung saan sila naghapunan ng mga kasamahan niya.
Itatanong ko ulit.
Magkano ang ibinayad mo sa bangka?
Di ko alam.
Hindi niya ata naririnig ang sinasabi ko.
Isa pa.
Magkano ang bangka mo?
Ano ba ang punto mo?
Ano ang punto ko?
Habang nakaupo ka sa $25 milyon mong bangka,
kinakain mo ang $30 kada taong lobster, minsan ba naisip mo
na binabayaran 'yon ng mahihirap at naghihikahos na mga tao
na pinagsasamantalahan ng kompanya mo
- at pinagkakakitaan araw-araw? - Objection!
Hindi lang 'yon, pinagsasamantalahan sila sa pinakamalalang kalagayan,
pag sila ay inapi, pag sila ay nawalan ng mahal sa buhay,
pag sila ay nagdadalamhati.
At ngayon, sino ang kailangang magbayad?
Ang maliliit na negosyanteng tulad ni Jeremiah O'Keefe.
Ang maliliit na negosyante sa bansang ito na nagtatrabaho para bayaran lahat,
at makaraos, habang ginagawa ng mga sakim
na korporasyon ang lahat, at…
- Ang mga sakim ng korporasyon. - Objection.
- Ganiyan ang ginagawa n'yo. - Ayoko na.
Maupo ka.
Maupo ka
hanggang matapos ako sa sasabihin ko dahil di pa ako tapos.
- Hindi pa ako tapos. - Mr. Gary!
Hindi ko hahayaan sa korte ko ang ganiyang uri ng pananalita.
Mr. Loewen, hindi ka puwedeng umalis hanggang hindi ko sinasabi.
Malinaw ba?
Maaari kang magpatuloy, Mr. Gary, pero magdahan-dahan ka.
Oo.
Gusto ko lang malaman.
Minsan ba naisip mo 'yon?
Hindi.
'Yon lang ang kailangan ko.
Tapos na.
Lintik!
Ano 'yon?
Napahiya ako roon!
Kapatid, ano'ng mayroon?
Gusto ko lang sabihin na nakapagdesisyon na kami.
Kayo? At ano naman 'yon?
Base sa mga pangyayari, mukhang mas maganda
para sa dalawang partido na pag-usapan ang kasunduan.
Sa madaling salita, handa kami…
Handa kaming mag-alok sa kliyente mo ng malaking halaga.
Alam kong mahirap sabihin 'yon, pero gaano kalaki?
Magpakatotoo ka, Willie. Hindi magiging $100 na milyon.
Ano ang sinasabi mo?
Ano man 'yon, dahil sa halagang 'yon, si Jerry,
ang mga anak niya o mga apo ay hindi na muling mag-aalala.
- Ayos 'yon. - Oo.
Pero sasabihin ko sa 'yo.
Bakit hindi tayo magkita sa silid ninyo mamaya?
At kunin mo ang pinakamahusay makipagnegosasyon. Bakit kamo?
Kakailanganin mo.
Ang danyos-perwisyo ay ibinabayad para maibalik ang nagsasakdal
sa kalagayan bago nangyari ang perwisyo.
Pero, dahil sa tagal ng kasong ito,
naniniwala kaming makabubuti sa atin
na ayusin na lamang ito.
Gusto naming mag-alok ng malaking halaga.
Siyempre, kung ayaw n'yong tanggapin,
puwede tayong bumalik sa korte bukas, at subukan sa jury,
pero sa totoo lang, ang tsansa n'yong manalo
o makalapit man lang sa numerong ito ay napakaliit lang.
Okey.
Heto ang alok namin.
Ang sagot ko ay hindi.
Seryoso ba?
- Seryoso siya? - Sabi ko, hindi.
Ibig mong sabihin, tatanggihan mo talaga 'yan?
Sigurado kang ayaw mo munang pag-isipan?
- Napag-isipan ko na. - Talaga ba?
Alam nating higit ang perang 'yon sa makakamtan mo sa buhay mo.
Magpapatuloy ba tayo o sasayangin n'yo ang oras namin?
Sinabi niya nang hindi.
- Oras na para sa pinakamataas. - Sige.
- Sigurado ka? - Oo.
Huli na.
Hindi pa rin.
Di ka kapani-paniwala.
Ano ba ang problema mo, O'Keefe?
Hindi mo puwedeng sabihin na hindi sapat 'yon.
Sobra-sobra pa nga. Hindi lang sapat para sa 'yo.
- Sa akin? - Sapat para malugi ka.
Ano ba?
May sasabihin ako.
Ang halaga para malugi ako,
ang talagang halaga,
ay hindi mo mabibilang.
Kunin mo na ang pera, Jerry.
- Ikaw ay 80. - Pitumpu't lima.
Kausapin mo nga siya.
- Tungkol saan? - Sa pagtanggi niya…
Hindi nga raw. Sa pagkakatanda ko, ang hindi ay hindi.
Ano ang pakiramdam na maging maliit at walang kuwentang direktor ng punerarya
na malulugi na
at tumanggi pa sa nag-iisang pagkakataon
na magkaroon ng $75 na milyon?
Ano ang pakiramdam?
Ang sarap sa pakiramdam
- Sarap sa pakiramdam - Sarap sa pakiramdam, oo
'Yon nga.
- Sarap sa pakiramdam - Sarap sa pakiramdam
'Yon na. Hindi raw.
- Kita tayo sa korte. - Umalis na kayo.
- Salamat. - Sirko ito.
Sarap sa pakiramdam
Sarap sa pakiramdam, uy
Sorpresa!
- Hulaan mo kung sino 'to! - Ano ang ginagawa mo?
Naisip kong kailangan mo ng kasama.
- Baby. - Miss na miss kita.
Tama iyan.
- Ganiyan nga. - Tama.
Bilis pa.
- Bilis pa. Tama na. - Tama.
Tama na. Uy.
Sa akin 'yan.
Pangwakas na argumento bukas.
Tingin mo, di ko 'yon alam?
Marami na akong malalaking kaso,
pero ang isang ito…
Maraming buhay sa kamay ko.
At…
Medyo naramdaman ko 'yon.
Lalo na…
Lalo na pagdating kay Jerry.
Kaya…
Ayokong matalo.
Sa tingin ko…
Paano pag di ako nanalo,
at napalungkot ko lahat?
Puwes,
di mo sila mapalulungkot,
kaya 'wag kang mag-alala.
Sigurado ka riyan, Miss Gloria?
Di ako sigurado roon. Sigurado ako sa 'yo.
Kilala ko ang pinakasalan ko.
'Yon, baby.
Pero isang suhestiyon lang.
Ano 'yon?
Kapag nasa korte ka na bukas
- at ginagawa 'yon… - Ginagawa 'yon.
Subukan mong 'wag tukuyin ang sarili mo sa third person.
Okey?
Ano? Ano ang sinasabi mo, Glo?
Di ko ginagawa 'yon.
- Oo kaya. - Hindi kaya.
Kaunti lang.
Tingin ko, di ko ginagawa 'yon.
"Girl, maghanda ka na, paakyat na ngayon si Willie Gary."
- Maniwala ka. Ginagawa mo. - Oo.
Siguro nga ginagawa ni Willie Gary 'yon paminsan-minsan.
Mga binibini at ginoo sa jury,
may isa lamang akong tanong.
Maaari ko bang pasimplehin sa inyo?
Simple at ordinaryo lang.
May desisyon na ba ang jury?
NOBYEMBRE 1, 1995
Matapos ang maingat na pagsusuri,
kami, ang jury ng kaso numero 9661
ng Hinds County District Court,
Mr. Jeremiah J. O'Keefe v. the Loewen Group LLC,
ay nagdesisyong pumanig
sa nagsasakdal, si Jeremiah O'Keefe.
Napagdesisyunan naming ibigay ang $100 milyong
danyos-perwisyo na ibabayad kay Mr. O'Keefe
ng nasasakdal, ang Loewen Group LLC.
At…
parusang $400 milyon…
- Sabi ko na! - …para sa mga danyos
na ibabayad kay Mr. O'Keefe ng nasasakdal na Loewen Group.
Deserved mo iyan. Ayos!
$500 milyon, Jerry.
Alam ko, Willie.
Alam ko.
Uy, Willie.
Uy, Mame.
Ano ang ginagawa mo? Nandito ka ba para mailampaso ulit?
Mailampaso? Hindi.
- Gusto lang kitang batiin. - Talaga?
- Oo. - Batiin ako?
Ano ba? Totoo ba?
Ayoko mang natatalo,
pero pinaghirapan n'yo 'yon. Totoo lang ako.
Pinaghirapan? $500 milyon 'yon.
Alam kong iniisip mo na sobra naman 'yon.
Oo. Pero baka iniisip ko rin na hindi pa 'yon sapat.
Puwede pa naman.
Good luck sa 'yo, Willie Gary.
Usap pa rin tayo. Sana magkita tayo sa korte.
Uy, Mame.
May sasabihin ako.
Isa ka sa pinakamagaling na abogado na nakalaban ko.
Ikaw rin.
Siguradong hahanga si Johnnie sa 'yo.
Johnnie.
Matapos ang hatol, pumayag na rin ang Loewen Group
sa $175 milyon na settlement offer.
Pagkaraan ng dalawang taon, napilitan si Ray Loewen
na magbitiw bilang Presidente at CEO ng sarili niyang kompanya.
Matapos ang kulang-kulang isang taon, nalugi na ang Loewen Group.
Matapos ang paglilitiis, gumawa sina Jerry at Annette ng charitable foundation
para tulungan ang mga taong nahahadlangan ng estado nila.
Higit sa 40% ng O'Keefe Foundation Grants ay napunta
sa Black American community groups, mga simbahan, at paaralan.
Ang Bradford-O'Keefe Funeral Homes ay nagpapatuloy pa rin
na pinakamalaking puneraryang pagmamay-ari ng isang pamilya sa southern Mississippi.
- Laging may ganoon. - Mayroon lagi.
Si Willie Gary ang isa sa naging pinakasikat na trial lawyer sa bansa,
nanalo siya laban sa malalaking korporasyon sa America
kasama na ang Anheuser-Busch at ang Walt Disney Company.
Tinatawag niya ang sarili niyang "The Giant Killer."
Nanatiling malapit na magkaibigan sina Willie at Jerry hanggang mamatay si Jerry
noong Agosto 2016.
Ano'ng nangyayari?
Kumusta? Willie Gary. Di ako makapaniwala.
- Kumusta? - Masaya akong makita ko.
Gusto kong maging gaya mo pagtanda ko.
- Mas magaling ka. - Manahimik ka.
- Good to see you. - Ingat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna