Onun için geldiler.
Aile, oradaki herkes tehlikede.
Ve onu oraya geri götüreceğim.
Onu eve mi götürüyoruz?
Aralarında bir şey oldu.
Artık Angela Adams diye biri yok.
Bu bir aile hikâyesi.
Bu işin nasıl yürüdüğünü biliyorsun Cheryl.
Bazen seninle konuşamayacağım şeyler yapmak zorunda kalıyorum.
Seni bir daha ne zaman göreceğiz?
Ordu burayı yerle bir edecek.
- Burada kalamazsın Em. - Kalmak zorundayım.
Abim öldü.
Buraya getirdiğin iki Amerikalıya gelince…
Şu anda ABD'deler
ve karşımızdaki tehdidi dağıtmak için emirlerin doğrultusunda çalışıyorlar.
Onlara yardım etmemi isteyeceksin.
Aynen öyle.
- İyi misin? - Evet.
Her neyin peşindeyseniz Pavlovich'in isteyeceğinden fazla yakınlaşmışsınız.
Asıl sorun, Emily'nin can simidinin ölü vaziyette yerde yatıyor olması.
Çocuk gibiyim.
Ve her şey yeni.
Yas tutarken senin için söylenenleri duyuyorum…
…ama hiçbir anlamları yok.
Bilmem gerektiğini düşündüğüm bir dil
ama henüz anlamıyorum.
Sana olan saygılarını hissediyorum.
Sadakatlerini hissediyorum.
Sevgilerini hissediyorum.
Ama kelimeler sadece seslerden ibaret.
Havanın hareketi.
O yüzden sana kendi yöntemimle veda edeceğim.
Ona veda ettiğim şekilde.
Seni tanımıyorum.
Diğer bir deyişle, seni tanımlamakta söylenebilecek
önemli şeyleri bilmiyorum.
Ama belki bunu bilmenin farklı bir yolu vardır.
Çok daha eski bir yolu…
…tek bildiğimizin derin, karanlık deniz olduğu zamanlardan.
Ve uzun zamandır unutulmuş hisler.
Bir başkasının, bir anlığına görünmeden
geçip gidişini hissetmek.
Ve onun korkulacak, savaşılacak veya daha nadir…
…bir şey…
…olup olmadığını bilmek.
Karanlıktaki o şeyin elinden geldiğince uzun süre tutunabileceğin…
…bir şey olduğunu bilmek…
Benim için bunların üçü de olduğunu biliyorum.
Bir soruya verebileceğim kadar parçalanmış bir cevap.
Ama karanlıkta birbirimizin yanından geçtiğimize minnettarım.
Bir anlığına bile olsa.
Parçalar birleştirilene kadar burada olacağım.
Her neredeysen,
her nereye gidiyorsan…
Onu gördüğünde…
…lütfen nazik davran.
Bence o da bizim kadar parçalanmış olabilir
ve elinden geleni yapıyordur.
Ve ona evimin yolunu bulduğumu söyle.
Ona ne dedin?
Ona Tarık'ın onu sevdiğini
ve koruyacağını söyledim.
Ama çok korkacaksın dedim.
Kendini çok yalnız hissedeceğini de.
Ve canını yakacağını.
Bir çocuğa yalan söylemek iyi değildir.
Gerçek önemli olduğunda değildir.
Ve bir gün gözlerinin içine bakabilmek isteyeceğin
bir yetişkin olmalarını beklediğinde değildir.
Bunların hepsi doğru.
Ve Tarik onu koruyacak. Onu seviyor.
Umutluyum,
bu iş bittiğinde,
onu tanıma şansın olacak.
Pek çok yönden birbirinize benziyorsunuz.
Ne oldu?
Çok yalnızım.
Bak, bana bir tesisatçı lazım.
Yarım saat içinde gelir demiştin ve bu, iki buçuk saat önceydi.
Evet, onu denedim.
Hayır, onu da denedim.
Yardım etmeye çalıştığını biliyorum ama bazı şeyler için
gerçek bir insanın fiziksel olarak yanımda olmasına ihtiyacım var.
Cheryl?
Harold?
Tanrım.
Önceden aramadığım için üzgünüm.
Kiminle konuşuyorsun?
Tanrım. Bekle.
Hayır, sen değil.
Kapatmam lazım, tesisatçıyı yollayabilir misin?
- Hayır. Bekle. - Ne var?
Söyle gelmesin. Seninle konuşmam lazım.
Hayır, söyle ona, hallettik. İyi geceler.
Ne oluyor?
Dinle, sana zaten bildiğin bir şeyi hatırlatmam gerekiyor.
Bunu neden yapasın…
Sana ettiğim ikinci yemin. Düğünümüzden hemen sonra ettiğim.
İşimi dışarıda bırakacağıma söz vermiştim.
Ailemizi asla etkilemeyecek demiştim.
Ama dışarıda sana anlatamayacağım bazı şeyler oldu.
Hatta her zamankinden daha karmaşıklaşmak üzere.
Angela iyi mi?
Sanırım öyle, evet
ama benimle değil.
Afganistan'da.
Tehlikede. Şu an ben de tehlikedeyim.
Kendin ve Henry için bir çanta hazırlamanı istiyorum.
Sizi birkaç günlüğüne otele yerleştirmem lazım.
Harold…
İkiniz orada güvende olursunuz. Sadece dikkatli olmam gerekiyor.
Henry burada değil Harold.
Ne? Saat çok geç… Nerede?
Henry artık burada oturmuyor.
- Kim… - Sorun yok.
- Benimle birlikteler. - Seninle mi? Kimler?
Henry artık burada oturmuyor ne demek?
Harold!
Ben açıklayana kadar dışarıda bekleyecektiniz.
Park yolunda telefon çekmiyor. Bekleyemedim.
Ölü nokta.
Ona ulaşmak yeterince zor, orada durup bekleyemem.
- Onu uyarmalıyız. - Evet.
Evet, haklısın.
Bu, Angela'nın babası.
Memnun oldum.
Hayır. İsim yok. Şu anda isim olmaması daha iyi.
Onu aramaya devam et. Bana biraz zaman lazım.
O arabanın garaj yolunda gereğinden uzun kalmasını istemiyorum.
Üzerimi değişmem lazım.
Ne istersen al. Üst katta.
Sağdan ilk kapı.
Kullanıcı meşgul
ABD ORDUSU
Orada saat kaç?
Sabah.
Oraya ulaşmak zor. Her şeyden uzakta.
Çuvalladık.
Oradan çıkması gerekiyor.
Ona ne olacak?
Kime?
Morgan'a.
Personel onu sabaha bulur, o zaman buralarda olmamalıyız.
Biliyorum.
Onu pek tanımazdım.
Bu nasıl oldu?
Bilemiyorum.
Ne düşünüyorsun öyleyse?
Bence…
Bence bir şey yakalamıştı.
Bence Pavlovich Hamzad'ın maden yataklarını kontrol etmeye çalışıyor.
Evet.
Bote çok yaklaştı.
Pavlovich onu yoldan çekmek istedi ama…
Ama?
İhtiyarı haklamak ve bunu ABD topraklarında yapmak.
Bundan doğacak tepki çok…
Maden haklarından para kazanmak için yapacağın bir şey değil bu.
Burada henüz anlamadığımız bir şeyler oluyor.
Bu ne demek?
"Henry artık burada oturmuyor."
Lütfen bana onu yolladığını söyleme…
Curt ve Lois'le birlikte.
Lanet olsun Cheryl.
Bir süre orada kalacak. Onun için en iyisi bu.
- Cheryl o hiç… - Üzgünüm.
Sana doğrudan "Seni bir daha görecek miyiz?" diye sordum.
Açık açık sordum:
"Angela'yı yine göreceğimizden emin misin?" dedim.
Ve bana cevap vermedin.
Cevap veremedim!
Bak, seni suçlamıyorum. Üstüne gelmiyorum.
Bu kurallara göre oynamayı, cevaplar olmadan yaşamayı kabul ettim.
Buna gönüllü oldum.
Bir yere gitmiyorum.
Ama Henry küçük bir çocuk.
O, buna gönüllü olmadı.
Angela'nın babasıyla ilk kez görüştüm ve adını bilmemi istemiyor musun?
Henry'nin soru sorabilmesi ve cevap alabilmesi gerekiyor.
Ve şu anda…
Seni seviyorum Harold ve bunu söylemek beni üzüyor
ama şu anda onun için bunu yapamayız.
Curt ve Lois şerefsizler.
Bize karşı. Ona karşı değiller.
Onun da büyükanne ve babası.
Eskiden, işini kapıda bırakmışsın gibi davranmak daha kolaydı.
Angela'yı aramıza aldık çünkü…
Sebebini bilmiyorum.
Bir istisna yaptığımızı fark ettiğimizde, o da bize uyum sağladı.
Chip'e de uyum sağladı. Ama şimdi…
Çok uğraşıyorum Harold.
Ama cevapsızlıkta boğuluyorum.
Angela Adams uydurma bir şey.
Babası,
üst kattaki adam,
onu teşkilatta tanıdığımdan beri bir dizi kurgudan ibaretti.
Durmamı istiyorsan şimdi söyle.
Bu o mu?
Ne?
Bu Emily.
Evet.
Böyle olduğunu biliyor muydun?
Evet, biliyordum.
Bazı riskler üzerinde çalışmamız gerekti. Bilirsin, söylenmemesi gereken şeyler.
- Ama bana dedi ki… - Hayır. Bunu diyorum.
O da bu ailenin bir ferdi.
Bir ara onunla da yakındınız, değil mi?
Evet.
Zor değil miydi?
Bunun dışında kalmak?
Harold'la bağlantıyı kesmek anlaşmanın bir parçasıydı.
"Anlaşmanın" mı?
Evet, Abbey ve benim yaptığımız anlaşma.
Net ayrılık.
O benim son bağlantımdı.
Kesilince özgür olduk.
O ve Em, ihtiyacım olan tek bağlantıydı.
İhtiyaç duymak ve istemek arasında fark vardır.
Kahretsin.
Harold. Ne oluyor ya?
Lanet su ısıtıcı kutuyu ıslatmış. Her şey kısa devre yaptı.
Aranıyor - Emily
- Bunun… - Hadi ama.
Burada geçirdiğimiz her dakika, o arabanın dışarıda beklediği bir dakika daha demek.
- Baba? - Bir dakika izin ver.
Baba?
Harold, gel buraya.
- Alo? - Emily.
- Evet. Merhaba. - Evet.
Olduğun yerde kal. Bağlantı giderse bir daha ulaşamayabilirim.
Tamam. Söz veremem ama seni duyabiliyorum.
Dinle Em.
Morgan Bote öldü.
Ona ulaştık, onu zorladık
ilk temasta onu ikna edemedik.
Bir saat kadar sonra da öldürüldü.
Ne? Kim tarafından?
Çok uzun hikâye.
Sen iyi misin?
Evet, ben iyiyim. Harold da iyi.
Buradayım evlat.
Dinle Emily,
- oradan çıkman gerek canım. - Baba…
İkimiz de oraya neyin geldiğini biliyoruz. Artık seni koruyamam.
Baba, geldiler.
Lanet olsun. Peki.
Geçitte konuşlanmış bir koruma timi var ve şu an müdahale ediyorlar.
- Kaç adam var? - Hangisi? Ordu mu yoksa…
Hayır, sizinkiler. Koruma timi. Kaç kişiler?
Bilmiyorum. Yirmi kişi falan.
Onları tutmaya yetmez. Oradan çıkmalısınız.
- Bunu yapamam. - Yapabilirsin Em.
Hayır yapamam. Hele bugün hiç olmaz.
Tanrım.
O öldü baba.
Kim öldü?
Babam.
Dün gece yaralarından dolayı öldü ve onu bu sabah gömdük.
Sen iyi misin?
İyiyim.
Şu ana kadar kimleri çıkarabildiniz?
Birkaç kişiyi. Ama bu hızlı oldu.
Kim kaldı? Aileler mi?
Evet.
Çocuklar?
Evet.
Tamam, dur biraz.
Pekâlâ. Geçidi aşmışlar. Buraya doğru geliyorlar.
- Harekete geçiyoruz. - Kapatma Em.
Kapatmayacağım. Bana bir dakika ver.
Güney kuyusunun yanındayım. Toplanmak için yerleşkeye dönüyoruz.
Girince devam ederiz, tamam mı? Bekle.
Sessizde miyiz?
Evet.
- Şu bahsettiğin tüneller… - Evet.
…köyden çıkabilecekleri kadar
- uzağa mı açılıyor? - Onu anlamaya çalışıyorlar.
- Nasıl emin oluyorsun? - Biliyorum Harold. Biliyorum.
Yanlarında çocuklar var. Bu nasıl olacak, bilmiyorum.
Arama yapmaya başlamalıyız.
Kimi arayacaksın?
Arayabileceğimiz insanlar var.
- Benim arayabileceğim. - Kim?
Onu bir kez kaybettik.
Parktaydık.
Arkamı döndüğümde yoktu.
Abbey'de sanıyordum Abbey de bende sanıyormuş.
O…
Küçüktü. Yürüyüp gitmiş.
Onu bulmamız uzun sürmedi. Çok uzaklaşmamış.
Ama Tanrım, o his…
Öylesi karanlık savaşlara girdim ki
kimse onlara isim vermeye bile cesaret edemedi.
Ve hayatımda hiç böyle bir duygu yaşamamıştım.
Bunun bir daha olmasına izin vermemeye yemin ettim.
Sesli söylediğimi hatırlamıyorum
ama Abbey'nin yüzündeki ifadeyi hatırlıyorum,
o yüzden bir şey demiş olmalıyım.
Ve bu küçük gülümseme.
Bana gülüyor muydu yoksa
üzülüyor muydu, emin değilim.
Sonunda anlayacağım gün geldiğinde yaşayacağım şaşkınlık için.
Chip'i hep kaybederdik.
Mahalledeki diğer evlerden çıkardı.
Mahallede şakası yapılırdı,
nezaketen, neden ona bir zil takmadığımızı sorarlardı.
- Köpekleri severdi. - Evet.
Hiç köpeğimiz olmadı.
Ama o köpekleri severdi.
Baba?
Evet, buradayım. Neler oluyor?
Çok az vaktim var.
İçeri sızıyorlar. Çok uzakta olduklarını sanmıyorum.
Ya tüneller?
Tünellerden geliyorlar.
Bunu nasıl yapabilirler?
Bilmiyorum. Kapılara barikat kurmaya çalışıyoruz ama…
Söylemek istediğim bazı şeyler var.
Harold hâlâ orada mı?
Evet, buradayım evlat.
Cheryl da burada.
Bunu tekrar yaşayacağınız için üzgünüm.
İkiniz de hak etmiyorsunuz.
Ve bilmeni isterim ki yaptığın şey için seni suçlamıyorum.
Baba?
Evet.
Beni hoparlörden alır mısın?
Evet. Buradayım.
- Benim için bir şey yapmanı istiyorum. - Nedir?
Bunu kabul etmeni istiyorum.
Bunun neden olduğunu.
Bunun neden böyle olduğunu.
Burada bir şey buldum.
Bu aile benim için önemli.
O kadarı doğru.
Ve bu seni ya da annemi reddetmek anlamına gelmiyor, bu da doğru.
Bunu kabullenmenin bir yolunu bulacağına söz ver.
Hayatının geri kalanını buna kızarak geçirmeyeceğini bilmem gerek.
Bunun için bana ya da bu aileye kızmanı istemiyorum.
Bunun benim istediğim bir şey olduğunu kabul etmeni istiyorum.
Bunu yapabilir misin?
Kahretsin.
Hayır! Durun!
Hayır.
Onu durdurmalıydım.
Nasıl yapacaktın?
Bana anlattığın kadarıyla
bu, çaresizce ihtiyaç duyduğunu hissettiği bir şeydi.
Onu durdurmalıydım.
Durdursaydın ne olacaktı?
Sana nasıl güvenecekti…
Onu durdurmalıydım!
Onu durdurmalıydım.
Gitmemiz lazım.
Daha değil.
Neden?
Sen de duymadın mı?
Evet.
Ne olduğunu öğrenmek istiyorum.
Cevaplar istiyorum.
Hemen şimdi istiyorum.
Evet.
Zoe.
Efendim?
Arabaya gideceğiz.
Bagajı boşaltacağız.
Karımı mutfağa götürüp
onu biraz oyalayabilir misin?
Elbette.
"Sen de duydun mu?" derken ne kastettin?
Ne duydun?
Telefonda.
O adamlar ateş ederek girdikten sonra Darice ya da Peştuca konuşmuyorlardı.
Rusça konuşuyorlardı.
Ne demek bu?
Morgan Bote'la konuşmalarınızda,
Pavlovich'in bir paralı asker ordusuna
erişimi olduğundan bahsetti mi hiç?
Bu işin içinde miydin yoksa dışında mı?
Anlayamadım.
İçeride olanlar bilir.
Dışarıdakiler de içeridekilerin ne bildiğini merak eder.
Senin hangisi olduğunu soruyorum.
Tam olarak bilmiyorum.
O zaman ya içeridesin ve bana söyleyecek cesaretin yok,
ya da dışarıdasın ve onların sana söyleyecek cesareti yok.
Sanırım bir geçiş dönemindeyim.
Tuhaf.
Teşekkürler.
"Yaptığın şey için seni suçlamadığımı bilmeni istiyorum."
Bunlar, 10 yıl boyunca her bayramı
evimde geçiren birinden duyacağım son sözler.
Ve büyük bir ihtimalle
neden bahsettiği hakkında hiçbir fikrim olmayacak.
Bir eve ortak olmak için borçlu olduğun şeyler vardır.
Bilirsin işte kucakladıkların, kabullendiklerin,
bastırdıkların,
kendi içinde savaştığın şeyler.
Sanırım bizim evde her zaman makul kavgalar olmuştur.
Harold mesleğinden bunu talep etti,
bana adil davranmasını istedi.
Şu anda bunu söylemem ne kadar saçma bir şey.
Seni oyalamamı istediler.
Biliyorum. Sadece ne için olduğunu bilmiyorum.
Acaba…
Morgan Bote'u tanır mıydın?
Evet. Harold'ın arkadaşıydı.
Neden?
Pavlovich adında bir Rus, Afganistan'daki bir iş anlaşmasını korumak için
onun öldürülmesini emretti.
O aynı zamanda…
Bu anlaşmayı korumak için Afganistan'a paralı askerler de göndermiş olabilir.
Emily'yi öldürenler onun adamlarıydı.
O bir şey bilmeyecek.
Bunu bildiğini biliyorum.
Şu anda tıkandık.
Bildiği her şeyi ondan öğrenmek istiyorum.
Bu benim mesleğim… Yani mesleğimdi.
Biliyorsun, değil mi?
Hayır.
Bu şekilde değil.
Bunu yapmam lazım.
Yalnız başıma.
Buraya geleceğini hiç düşünmemiştim.
Özellikle kimsenin kullanmayacağını söylediğim kürek makinesini ziyaret için.
Angela öldü.
Ona böyle hitap etme alışkanlığından vazgeçmelisin.
Neden öyle demeyeyim?
İnanılmazsın.
Az önce anneme o ismin uydurma olduğunu söylemedin mi?
Nasıl oluyor da benimle her şeyi tartışmaya dönüştürüyorsun?
Bilmiyorum.
Sıradaki kısım senin için zor olacak.
Yaptığın tüm uydurmalar aynı anda dağılıyor.
İşini dışarıda bırakabileceğin düşüncesi de.
Bizi ayırarak koruyabileceğini sandın.
Harcadığın çaba için bize kızamayacağını sandın.
Bu haksızlık. Bunun doğru olmadığını biliyorsun.
Uydurma güzel bir şeydir.
Ama er ya da geç
gerçek ortaya çıkmak durumundadır.
Bir parçan her zaman kapının dışında kalıyordu.
Hiç tanışmadığımı sandığım bir parça.
Şu anda geri dönmek isteyen bir parça.
Olmak istediğim en iyi şey baban olmaktı.
Berbat ettiğim şeyleri ben berbat ettim.
Ama denedim. Gerçekten.
Biliyorum.
Bunları sana fırsatım varken söyleyebilmek güzel olurdu.
Veda etmek, bunca emeğe karşılık
istenecek küçük bir şey gibi görünüyor.
Tüm bunlara bir anlam kazandıracak son birkaç söz.
Seninle bu şansı bulamadım.
Onunla da bulamadım.
Henry'yle bile bulamadım.
Son sözler.
Ne oldu?
Bote'un orada olanlar olurken odadaydın, değil mi?
- Evet. - Tamam.
Ölmeden önce sana bir şey dedi mi?
Hayır, her şey çok hızlı oldu.
Bir şey yaptı mı? Bilgisayarının yanında mıydı ya da…
Telefonu.
Telefonunu elinde tutuyordu.
Belki bir şey yolluyordu?
Neydi?
Onunla ölmemesini sağlamak istediği bir şeydi.
Bu bulmaca için önemli olan ve güvendiği birinin eline geçmesi gereken bir şeydi.
Kime? Sana mı?
Hayır, bana değil.
Ama kime göndermek istediğine dair bir fikrim var.
Ne oldu?
Pavlovich, Afganistan ya da bunların hiçbiri hakkında bir şey bilmiyordu.
O sadece bir adamın tutmuş olduğu bir adamdı.
Tek bildiği, tamamlayamadığı bir iş için tutulmuş olduğuydu.
Tek hedefi Morgan Bote değildi.
Diğer hedefi kimdi?
Sendin.
- Ben mi? Neden ben? - Neden o?
Ve ben.
Ve Dixon'lar.
Marcia ve Henry.
- Neden? - Bilmiyorum.
Hamzad'ın avukatı sana bir şey söylemek istedi,
telefonda söylemeye korktuğu bir şey.
Belki o biliyordur.
Pavlovich'in bilmemizi istemediği bir şey.
Muhtemelen.
Ortaya çıkarsa ona zarar verecek bir şey.
Muhtemelen.
O zaman Londra'ya gidiyoruz.
Çünkü onun canı cehenneme.
Ona zarar vermek istiyorum.
Sen?
Şimdi anlıyorum.
Neler olduğunu, risklerin ne olduğunu.
Belki hepsini değil ama yeterince biliyorum.
Ama…
Ama sen…
Seni belki de hiç anlamadığım kadar az anladığımı hissediyorum.
Bunu yapmam gerek.
Güvende olmak için otelde sadece birkaç gün.
O ikisi muhtemelen senden köpeklerine göz kulak olmanı isteyecek.
Ama o sana kalmış.
Döndüğümde bunu çözmeme yardım et.
Tüm bunların birlikte çalışmasını sağlamak için daha iyi bir yol bulmama yardım et.
Deneyeceğim.
Gerçekten deneyeceğim.
Yola koyulmalısın.
- Gelmiyor musun? - Hayır.
Seni güvenle o otele götürecekler.
Kapıyı kilitlemeden önce her şeyin temizlendiğinden emin olacağım.
Tamam.
Alt yazı çevirmeni: Seda Cevher