Çeviri: TheWorstImam
Hay sıçayım Harold.
Getirmemişsin.
Hayır getirmedim. Daha fazla silaha ihtiyacın yok.
Daha fazla silaha ihtiyacım olmayabilir ama onlara var.
En yakın golf sahasından 560 kilometre uzaktayız.
Tüm bunların amacı ne?
Başka birisiymişim gibi davranma lüksüm yok.
Ağzın laf yapıyormuş.
Pekala şimdi, en sonunda bana istediğimi verene dek tartışacak mıyız?
Johnny, burada bulunmak bile benim için ne kadar tehlikeli
- biliyor musun? - Tahmin edebiliyorum.
Ülkenin sana uzak durmanı emrettiği bir savaşa katıldın.
Üstelik bu savaşta, düşmanlarımızdan birinin yanında yer aldın.
O düşmanlarımıza karşı bir savaş veriyor.
Bu onu nasıl düşmanımız yapabilir?
Bizim istediğimiz şekilde savaşmıyor.
Bu şekilde savaşı kazanamayacak.
Ve savaşı kazanabilecek olan adamlarımızı da
- daha zayıf hale getiriyor. - Bunların bir önemi yok.
Bir önemi yok mu?
Burada bizden başka hiç kimse yok, değil mi?
Kararları burada veriyoruz.
Sen ve ben.
Langley nasıl düşünmeni istiyor olursa olsun, haklı olduğumu biliyorsun.
Haklı olduğumu biliyorsun.
O her ikimizi de cebinden çıkarabilecek kadar zeki.
Tek isteği halkının Rus gençleri tarafından tecavüz edilmeden ve öldürülmeden yaşaması.
İyi adamların kötü adamlardan
ayrıştırılmasının giderek zorlaştığı bu savaşta, sana diyorum ki,
o iyi birisi.
Önemli olan da bu.
Tek önemli olan bu.
Amerikan hükümeti, istihbarat teşkilatının tamamı,
bölgesel müttefikleri ve istihbarat teşkilatlarının tamamı
bu adam hakkında yanıldılar.
Ve sen haklısın, öyle mi?
Evet, aynen öyle.
Şimdi tüfeklerimi alabilir miyim lütfen?
Knicks takımı ne alemde?
Üç aydır tek bir spor sayfası okuyamadım
ama içimden bir ses hiçbir ilerleme kaydedemediklerini söylüyor.
Sorumlusu ben olacağım biliyorsun değil mi?
Yanlış kişiler senin burada neler yaptığını öğrendiklerinde
ve seni ortadan kaldırmak istediklerinde
emri verecekleri kişi ben olacağım.
Ne durumdayız Waters?
Pekala, etrafa bir...
Bir tel örgü çekelim.
Operasyonum durduruldu.
Hadi ya.
Dün gece kırmızı bültende duyurdular.
Biz konuştuğumuz sırada tutuklama emirlerini çıkarıyorlar.
Artık emniyet güçlerinin problemi.
İnsan avı düzenlemen için ofisinde görev gücü kurulacak.
Ben de bu birime danışman olarak atanacağım.
Sizin de izninizle efendim, dün geceden üzerinde çalışmak istediğim
- bir sorum var. - Nedir?
Adamlarıma izini kaybettirmeyi başardığı bir an vardı.
Öylece ortadan kaybolabilirdi ama onun yerine geri gelip tüm bunları yaptı.
Nedenini merak ediyorum.
Belki kitabına göre oynamamız için ortalığı biraz karıştırmak istemiştir.
Ya da ortalığı karıştırmak istedi ki,
biz kitabına göre oynamaya karar verdiğimizde, işin başına siz geçmiş olun.
Efendim, dün gece gördüklerimi görüp, bu durumun sizi kişisel olarak etkilediğinden
ve görevi kötü anlamda etkileyeceğinden şüphe etmemek elde değil.
Sen de bu işte benim yaşıma geldiğinde,
öyle ya da böyle her konuda kişisel algılayacağın bir durum söz konusu olacak.
- Nereye gidiyorsunuz? - Çok uzağa gitmiş olamaz.
Onu bulmaya gidiyorum.
Hey, Em. Yine ben, baban.
Artık çocuk değilsin biliyorum.
Ve değişmesi gereken bazı şeyler olacak.
Birbirimize karşı olan tanışıklığımız ve benim dünyaya karşı kuşandığım kimliğim.
Çok hızlı bir şekilde değişmesi gerekiyor.
Önceden çok daha kolaydı.
Bir rolden diğerine girebilirdim.
Benim için bir alışkanlık haline gelmişti.
Sadece...
Sanmıştım ki bu, oynamak zorunda kalacağım son rol olacaktı.
Baban olmak.
Şimdi bakınca, bu işi yapması hatırladığımdan çok daha zormuş.
Cevaplanmasını istediğin soruların olduğunu biliyorum.
Seni kesip atıyormuşum gibi geliyor biliyorum.
Bu bizim sonumuzmuş gibi görünüyor.
Ama değil.
Dan Chase'den ve beni ona bağlayan her şeyden kurtuldum.
Her şeyi geride bırakıyorum. Ama istediğin cevaplar
ve ihtiyacım olan tüm o çözümler, tamamı Los Angeles'ta.
Ve bu halde oraya varamam.
Benim...
Benim sessiz sakin bir yer bulmam gerek.
Biraz zamana ihtiyacım olacak.
Olmam gereken hiçbir yerle ve
hiç kimseyle bağlantısı olmayan bir yerde olmam gerek.
İyileşmem gerek.
Yeni birisi olabilmek için yapmam gerekenleri hatırlamalıyım.
İlk fırsatta arayacağım.
Seni seviyorum evlat.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Ben sadece, ihtiyacınız olan her şeyi sağladığımdan emin olmak istedim.
Hiçbir sorun yok.
Harika, ben Zoe.
Peter. Caldwell.
Siz iyi misiniz?
Tabii ki.
Siz kimdiniz?
Ben, Zoe.
Burada yaşıyorum.
- Burada yaşıyorsun demek. - Evet.
Anladım. Ben yerleşke sahibinin uzaklarda olduğunu sanıyordum.
Bu izlenime nereden kapıldınız?
Listedeki irtibat telefonu
- 412 alan kodu ile başlıyor. - Anladım.
O eski kocamın numarası.
Burası hala ona ait.
- Anladım. - Umarım bu bir sorun olmaz.
Yok, hayır.
İyi olduğunuzdan emin misiniz?
Bunu mu kastediyorsunuz?
Evet, iyiyim.
Siz bir de diğer adamı görmelisiniz.
Hafif bir trafik kazası geçirdim sadece.
Batıya gidiyorum.
Evimi satıp Montana'da bir yer aldım.
Ülkeyi görmek için birkaç gün dolaşırım diye düşündüm.
Ardından ikinci günümde, birkaç genç kırmızı ışıkta geçmeye karar verdi.
Herhangi...
Herhangi bir şeye ihtiyacınız olursa sormaktan çekinmeyin.
Sanırım bir köpeğiniz var.
Evet, var.
- Sorun olur mu? - Listede köpeğe izin verilmediği yazıyordu.
Öyle mi?
- Ben... - Bu uyarıyı geçtiğimize eminim.
Anladım.
Tamamı bu kadar.
Kusura bakmayın.
- İzin verebileceğimizi sanmıyorum. - Çok iyi eğitimli köpeklerdir.
Eminim öylelerdir. Ama eski kocam ve ben...
Sadece... Onun kanepesinde yemek yemelerine izin verip
ardından da buna benim izin verdiğimi düşünmesini istemiyorum.
- Şu an buna müsaade edemem, kusura bakmayın. - İsterseniz güvence bedeli ödeyebilirim,
eğer yardımı dokunacaksa.
- Nakit şeklinde. - Kusura...
Kusura bakmayın.
Sizinle tanışmak güzeldi.
İyi şanslar.
Buna inanmayacaksınız.
- Ofise mi, yoksa evinize mi efendim? - İkisi de değil.
Bir dostumu görmem gerek.
Bir saniye.
Şu an yansıyan ışıklar mükemmel görünüyor.
New York Times bugün ölüm ilanımı okumak için aradı.
Janine isminde çok hoş bir kız da bana okudu.
Bayağı keyifliydi.
Perdelerin arasından, yasaklı bir odaya bakmak gibiydi.
Eminim öyledir.
Ne dedi peki?
Pek hatırlamıyorum.
Tahmin edebileceğin şeyler.
Ne dediğinden çok,
söyleme şekli etkileyiciydi.
Işığın giderek karardığı o son anlarda,
bir sonraki sabah
herkesin gazetede okuyacağını
biliyor olmak, iyi hissettiriyor.
Faraz Hamzad geri döndü.
Biliyorum.
Evet, bileceğini tahmin etmiştim.
Nedenini de bilirsin diye düşündüm.
Fark eder mi?
Bence eder.
Son 30 yılda,
hiç kimse onun kim olduğunu ya da ne istediğini daha az umursayamazdı.
Şimdi de son 30 yılın acısını çıkarmak için
yardım istiyor ve bir aptal da yardımcı olmayı kabul ediyor.
Ne isterse talep edebilecek ve talebi de sorgulanmaksızın yerine getirilecek.
Neden?
Johnny ona ihanet ettiği andan itibaren
kendisini sadece ama sadece tek bir şeye adadı.
İntikam hayali ve bu hayali gerçekleştirmek.
Uyuşturucular. Silahlar. Nüfuz sahibi olmak.
Bu araçları elde ederken hiçbir sorun yaşamadı.
İntikamını yürürlüğe nasıl koyacağını çözmesi de çok vaktini almayacaktır.
Kimin üzerinde nasıl bir kozu var bilinmez
ama şu anda
o kozu sonuna kadar kullanıyor ve işe yarıyor.
Seni ve Johnny'yi öz oğlum gibi sevdim.
Sizleri vereceğiniz kararların sonuçları olacağı konusunda uyardım.
Ve sizlerin de canınız ne isterse yapmanızı izledim, oğullarımın istediği şekilde.
O kuruluştan Arabistanlı Lawrence olmak için ayrılıyor, sen ise bir polis memuru.
Beni şaşırtan tek şey ise, tüm bunların senin başına kalmasının bu kadar uzun sürmesi.
Onunla konuştum.
Kiminle?
Johnny. Onu aradım.
Ve kaçmasına yardım etmeye çalıştım.
- Bunu ne zaman... - Dün gece, yakalanmak üzereyken.
- Neden böyle bir şey... - Çünkü işkence çekme sürecinde,
Faraz Hamzad'ın kendisine kazık atılırken
Johnny'nin bir başkasından yardım aldığını öğrenebileceğini düşündüm.
Ardından da gizli saklı ne kadar hikaye varsa açığa çıkardı.
Ardından da Faraz Hamzad'ın bir sonraki intikam listesinde benim adım olurdu.
Bunu 30 yıl boyunca saklamayı başardık.
Aynı şekilde kalmasını istiyorum.
Önce beni aramalıydın.
Onu aramamamı söylemen için mi?
Sen ne kadar mantıklı konuşursan konuş,
Johnny'nin sikinde olmayacağını söylemek için.
Ve sana bu gerçekleri saklamaya devam etmenin,
kaçıp gitmesini sağlamaktan
çok daha iyi yolları olabileceğini anlatabilirdim.
O düşündüğüm şey mi?
Bir gün, New York Times'tan genç bir bayan seni arayacak.
Perdeleri ortadan kaldıracak,
umarım o gün ardında bıraktığın tüm işleri,
bir fark yaratması için inşa ettiğin her şeyi görebilirsin.
Senden sonra da ayakta kalmaya devam edecekler.
Umarım o gün gözyaşları, hürmet ve sevgi görürsün.
Sana o anın,
kendisinden önce gelen tüm anların bir sonucu olduğunu söylediğimde bana inan.
Şüphe duymaktan kaçınıyorsun.
Bunu anlarım.
Dedikodular ve hakkında dönecek olan iddialar,
eşinin utanç duyup torununun büyük babasının gerçekte kim
olduğu hakkında kafasının karışacak olması.
O anı korumak için elinden geleni yap.
Yapman gereken her şeyi.
Eğer o kağıt parçasına dokunacak olursam ve herhangi biri bunu öğrenirse
ölüm ilanıma atılacak olan manşeti tahmin edebiliyorum.
Pek de iyi olmayacak.
Işıklar harika görünüyor.
Keşke sonsuza dek böyle kalsa.
Neden bunu yapıyorsun?
Ne yemek üzere olduğunu gördüm.
Birinin duruma el atması gerekiyordu.
Ayrıca, çekici gelene dek hala vaktim var.
- Ayrıca gerçekten... - Hayır.
"Neden bunu yapıyorsun" derken
"umarım bunun evi kiralamana dair fikrimi değiştirmeyeceğinin farkındasındır"
demek istedim.
Yani, önce şunu dene de sonra konuşalım olur mu?
Ne yaptığını biliyor gibisin.
Önceleri daha sık yapardım.
Yemek pişirme işini yani.
Oğlum üniversiteye gitmeden önce.
Ama işin stresini hiç mi hiç özlemedim.
Yani bazı insanlar bunda huzur buluyor biliyorum,
ama benim tek hissettiğim, bir şeyleri yakma korkusu.
Belki de, bunu sana her kim öğrettiyse,
birkaç adımı atlamış olabilir.
Olabilir. Sana kim öğretti?
Hizmet ettiğim bir adam.
Askeriyede miydin?
Evet, uzun zaman önce. Yerel biriydi.
Çok... çok saygı duyulan birisi.
Ve mutfağını çok ciddiye alırdı.
O zamanlar bana çok garip gelmişti.
Merakıma yenip düşüp onunla konuştum.
Ve o da bana kendisine gençken anlatılan
bilge bir adam ve bahçesi hakkındaki hikayeyi anlattı.
Bu...
Bu bilge adam asla konuşmazmış.
Ama bu konuşamadığı için ya da söyleyecek bir şeyi olmadığı için değilmiş.
O dilin, aldatıldığını düşünüyormuş.
Doğası gereği dil hep gerçekleri gölgeliyormuş,
bu da dünyayı yaşaması daha zor bir yer haline getiriyormuş.
Ve bu...
Bu bilge adam, gerçeğin
sadece sessizlikte var olabileceğine inanıyormuş.
Başka araçlarla iletişim kurulabileceğine.
Bahçesinden hazırladığı yiyecekler,
onun muhabbetini, minnettarlığını,
ilgisizliğini,
herhangi bir kelimenin iletebileceğinden
çok daha iyi iletiyormuş.
Ve bu bilge adamın,
yosun tutmuş zihinleri değiştirebileceğini söylerler.
Taş tutmuş kalpleri yumuşatabileceğini.
Hem de tek bir
kelime etmeden.
Anlattığım kadar var mıymış?
Ben çocukken annemin her şeyi bırakıp
bana yağda yumurta yaptığı bir an olurdu.
Bana sadece yağda yumurta yapardı.
Hey.
O zamanlar neden bilmiyorum ama işe yaramıştı.
Belki anlatmadığın başka şeyler de vardır.
Köpeklerinden bahset bana.
Dünya tatlısı canlılar.
20 dakikadır kıpırdamaksızın oturuyorlar.
Çok iyi dinledikleri için mi
yoksa birbirleriyle fikir alışverişi yaptıkları için mi?
Olağanüstü dinleyicilerdir.
Onlardan oturmalarını istedim ve oturuyorlar.
Eğer onlara misafirhanede yemek yememelerini söylersen, bunu da dinlerler mi?
Bu durumdan aşırı rahatsız olmuş durumdasın
ve açıkçası anlayabiliyorum da.
Sana...
Çekici de geldi.
Sana sorun çıkarmak ya da pişman olacağın bir şey yapmana sebep olmak istemiyorum.
Seninle tanıştığıma çok sevindim. Yemek yapmak çok keyifliydi.
Depozito olarak,
iki aylık kira istiyorum.
Buna hiç gerek...
- Nakit olarak. - Emin misin?
Ve her hafta üç akşam yemek pişireceksin.
Yemek masrafları senden.
Eğer bunu kabul edersen, ben de kabul edebilirim.
Anlaştık.
İyi durumdayız.
En azından bir süreliğine.
FBI İstihbarat Dairesi Başkanlığı.
Burası güvensiz bir hat, sizi nasıl yönlendirebilirim?
Ben iyiyim arkadaşlar.
Aynı sizler gibi.
Kimin doğum günü?
Joe'nun.
Madem senin doğum günün, neden pastadan yemiyorsun?
Pasta sevmiyorum.
Ya da iş yerinde kutlama yapılmasını.
Ya da doğum günlerini.
Pekala.
Burada ne oluyor o zaman?
Benim dışımda herkesin hoşuna gidiyor.
Pekala.
Şunları sana da bir göstersek iyi olacak.
- Şu an uygun bir zaman mı? - Tabii.
Yerleşmem için iki dakika ver yeter.
- Nasıl gidiyor evlat? - Ben iyiyim de, senin burada ne işin var?
Sesin pek iyi gelmedi.
İyi değilim zaten.
Sadece birkaç hafta oldu.
Sen iyi misin?
Hayır.
Seni bu halde getirtmeleri çok yanlış.
Cheryl'in sana evde ihtiyacı var.
Henry'nin sana evde ihtiyacı var.
Senin evde olmaya ihtiyacın var.
Joe burada durumu kontrol altına aldı.
Teşekkür ederim, gerçekten.
Şu anda benden işimi yapmam istendi,
ben de işimi yapmaya odaklanacağım.
Gel bakalım Joe.
Ne durumdayız?
Bu takma isimler üzerinde çalışıyordum
- ama devam edebileceğimiz pek bir şey yok. - Takma isimler mi?
- Evet. - Ne takma ismi?
Adamımız Chase'den aldığımız isimler.
- Bu isimleri nereden edindik? - Ajanstan.
Bir şekilde altı isim edinmeyi başarmışlar.
Eğer onları tanımlayabilirsek,
bunların attığı her adımı gözetlemeye başlayabilir
ve adam için işleri zorlaştırabiliriz.
Bu olaylarda senin de orada olduğunu sanıyordum. Nasıl bundan haberin olmuyor?
Ben oradayken Waters isminde yetkili birisi vardı.
Belli ki benim öğrenmemi istememiş.
- Böyle bir şeyi neden senden saklasın ki? - Kim bilir.
Herkesi zorlamaya devam edin.
Ve ele geçirdiğiniz tüm verilerin bir kopyasını da bana yollayın.
Benim de gözlerim her şeyin üzerinde olacak.
Ve...
Bana bir iyilik yapıp kapıyı kapatın.
Elimde izini sürmemiz gereken bir isim daha var ama sizlerin yapmanızı istiyorum.
- Başka hiç kimse olmayacak. - Pekala, isim nedir?
Bilmiyorum.
Dan Chase'in bir kızı var.
Hakkında hiçbir şey bilmiyorum ama kızı olduğunu biliyorum.
Eğer onu bulabilirsem babasını da kontrol altına alabilirim.
Eğer kızı hakkında hiçbir şey bilmiyorsanız
- var olduğunu nereden biliyorsunuz? - Babasını tanırım çünkü.
Ya da tanırdım bir zamanlar.
Birlikte hizmet etmiştik.
Tanrım, bu yüzden sizi görevden aldılar demek.
Evet.
Uzun süre önceydi ama hala oyunun gidişatını değiştirebilme şansım var,
o yüzden elimdeki tüm kartları oynamak istiyorum.
Pekala.
Bizzat ilgileneceğim.
Ve evlat,
benim hakkımda endişelenmene gerek yok.
Ama endişeleneceğim.
Peter?
- Merhaba. - Merhaba.
Bu akşam pişirme sırası bende mi?
Hayır, hayır, sadece...
Sana bir şey sormak istiyorum.
Pekala.
Birlikte yemek yemek istiyorum.
Ama şimdi kafam karıştı.
Bu akşam pişirme sırası bende mi?
Hayır, hayır.
Yemeği diyorum, yiyelim.
Dışarıda, birlikte.
Pekala, neden olmasın.
Baba.
Evet.
- Baba. - Evet.
- Biliyorum. - Yani...
Eğer hayır dersem,
halk arasına karışmamandan şüphelenmeye başlayabilir.
- Baba. - Bilmiyorum.
O sordu, ben de evet dedim.
Öylece ağzımdan çıktı.
Ne dememi istiyorsun? İyi olacağım, merak etme.
Servisiniz hemen yapılacak.
- Teşekkürler. - Ne yaptığımı biliyorum.
Bu burada pek olmadı.
Geri koysam iyi olacak.
Hiç yaşanmamış gibi varsayabiliriz.
Bakalım sende neler varmış.
- Reflü ilacı. - Reflü ilacı.
Lipit düşürücü ilaç.
- Bende olmayan bir şey var mı? - Fosfatidil var.
- Sende fosfatidil var mı? - Ne işe yarıyor ki?
Bilişsel zayıflamayı önlüyor.
Muhtemelen hiçbir işe yaramıyor.
Evet, muhtemelen haklısın.
Ama eşim, altı yıl süren ciddi bir bunaklıktan sonra,
Huntington hastalığından vefat etti.
Dikkatli olma konusunda hata yapabiliyorum.
Ben de bunun garip olacağını düşünmüştüm.
Ne yani, daha önce hiç hastalık yarıştırdığın birisiyle randevuya çıkmamış mıydın?
Çıktığımı söyleyemem.
Ne kadar zaman oldu?
En sonuncu randevundan bu yana?
George Bush'un başkan olduğu yıllar.
Hangi dönemi?
Dudaklarımı oku konuşmasını yapmıştı.
Bu...
Bu çok uzun zaman önceymiş.
Evet, ne kadar çok zaman geçtiğini yeni fark ettim.
Peki ya sen?
Bundan biraz daha uzun.
En sonuncusu eşimdi.
Vefat edeli ne kadar zaman oldu?
Beş yıldan biraz daha fazla.
Evet, biz...
21 yıl kadar evli kalmıştık.
Ama...
Çok öncesinden onun özel olduğunu biliyordum.
Harekete geçmesi çok karmaşık birisiydi.
Ama onu gördüğüm anda, özel olduğunu biliyordum.
Sen boşanalı ne kadar oldu?
Seninle hemen hemen aynı.
Beş yıl kadar.
Ne oldu?
Yani, konuşmak zorunda değiliz.
Yok, sorun değil.
O...
Senin vefat eden eşin hakkında konuşmanın
benim hala hayatta olan eski kocam hakkında konuşmamdan daha
- kolay olması garip mi? - Hayır. Hiç de değil.
Haklısın.
20'li yaşlarda evlenmiştik, o zamanlar mantıklı gelmişti.
Biz...
Onu elimden geldiğince desteklemiştim.
Ben onun eşlik etmesinden zevk almıştım, o da benimkinden.
Zamanla laçkalaşmaya başladı.
Kavga ettik,
barıştık,
kimi zaman gülüp geçtik, kimi zaman ise taviz verdik.
Ve bir çocuk yaptık.
Onu sevdim, ona değer verdim ve...
Birlikte bir hayatımız vardı. Çok çabalamıştım.
Bir gün uyanıp fark edene dek her şey yolunda gibiydi.
Bir de bir kadın daha vardı,
benden çok daha genç birisi.
O zaman bitti.
O günden beri evim çok, çok sessizleşti.
Bunların hiçbirini hak etmedin.
Teşekkür ederim.
Söylediğimde ciddiyim.
Emin misin?
Evet.
O zaman sana hikayeyi bir de şöyle anlatayım.
Biz 20'lerimizde evlendiğimizde, bu herkese çok mantıklı gelmişti.
Bana da çok mantıklı geldiği kesindi.
Birbirimize eşlik etmekten zevk alıyorduk.
Bir hayatımız vardı.
Bir gün uyanıp nefes nefese kalana dek.
Kendimi aynanın karşısına sürükledim ve
gözlerim dışında kendimi tanıyamadım.
Yüz benim yüzüm değildi.
Annemin yüzü gibiydi
ya da bir yabancının.
Her şey çok saçma gelmeye başladı.
Ben de kocamla konuşma cesaretini kendimde toplayıp
dedim ki "bir şeyler yolunda gitmiyor,
ben yanlış bir hayat yaşıyorum."
Ama bir şekilde düzeltmek istedim.
Onunla düzeltmek istedim.
Onunla doğru hayatı yaşamak istedim.
O da kabul etti, fedakarlık yaptı, destek verdi,
bu işi kendisine görev bildi, tavizler verdi ve
hiçbir şey değişmedi.
Ama denedim.
Denedim.
En sonunda, feda edecek bir şeyi kalmadı.
En sonunda hayatı, denediğinde mutlu olabilen
bir kadınla anlam buldu.
Onunla yaşadığı mutluluk arttıkça, bana içerlemeye
ve kin gütmeye başladı.
Ardından da hayatım giderek sessizleşti.
Neden hikayeyi bir de bu şekilde anlattın?
Kendime hep her iki şekilde de anlatırım.
Hangisi daha doğru bilemiyorum.
Bence, bence yaşananlar senin suçun değildi.
- Yani... - Nasıl hissedeceğini kontrol edemezsin.
Buradaki kötü karakter sen değilsin.
Umarım bu doğrudur.
Bence doğru.
Ama bildiğim bir şey de var ki, hiç kimse kendisini o rolde görmez.
Değil mi?
Öyle olsalar bile.
Her hikayede bir kötü karakter vardır.
Belki de bu yüzdendir.
Belki de yaptıklarının farkında olmadığı için, kötü karakter haline gelmiştir.
Kusura bakma. Biraz fazla mı yüklendim?
- Şarap listesi ister misiniz? - Evet.
Evet.
Merhaba.
Ben Ray Waters.
Senin CIA irtibat subayınım,
yine de hiç kimse benimle irtibat kurmak konusunda heyecanlı görünmüyor.
Sanki birisi onlara benden uzak durmalarını söylemişçesine.
Bunun kim olabileceği hakkında bir fikrin var mı?
Evet, bendim.
Pekala.
Patronunla pek anlaşamadığım için kızgın gibisin.
Nedenini sorabilir miyim?
Beni Quantico'da işe aldı.
Kariyerimi inşa etmeye başlayıp neredeyse bildiğim her şeyi öğretti.
Kendisini tehlikeye atma pahasına beni korudu.
Daha devam edeyim mi?
Gerek yok, ikinizin arasından su sızmıyormuş.
Görebiliyorum.
O zaman sana tüm Faraz Hamzad olayını da o anlattı.
Anlatmadı mı?
Bu ilginç oldu.
Bu sabah burada neyin içine düştüğümüzü çözmek için bazı aramalar yaptım.
Neler öğrendiğimi bilmek ister misin?
Faraz Hamzad Afganistan'da, Sovyet istilası sırasında bölgesel askeri diktatörmüş.
Pek de cana yakın birisi değilmiş, değil mi?
Ama onu küçümseyemeyeceğimiz kadar da heybetli birisi.
Ama onu bu kadar heybetli yapan şey,
kampındaki herkesi korkudan altına sıçırtan bir adama sahip olmasıydı.
Düşman bir savaş ağasını 1000 metreden iki kaşının arasından vurmuştu.
Derlerdi ki, Rus birliklerine yapılan baskınlara tek başına gidermiş.
Burada zorlu hedeflerden bahsediyorum,
boruya kafa atan manyak Rus orospu çocukları vardı karşısında.
Bir gece ortadan kaybolur,
ardından geride bir düzine ceset bırakırdı.
Ne alarm tetikler, ne de geride tanık bırakırdı.
Yani bu adam da delinin tekiymiş, değil mi?
Panjshir Vadisinde ona Baba-khorkhore derlerdi.
"Karşısına çıkan her şeyi yiyen canavar."
Langley'de, etrafta dönüp dolaşan bir dedikodu vardı.
Baba-khorkhore eski istihbaratçıymış.
Çok kepaze bir olay, değil mi?
Çarpışma alanında Rusları temizleyen Amerikalı bir ajan.
En iyi kısmı burası da değil.
Derler ki,
Hamzad'ın iki numaralısı, Hayalet, Baba-khorkhore
Dan Chase imiş.
Bunca yıldan sonra Hamzad ona ulaşmak için bizi kullanıyor.
Hala sönmemiş bir nefret külünün ateşini körüklemek istiyor belli ki.
Tüm bunların müdür yardımcısı ile ne alakası var?
Böyle bir zamanda
Müslüman gerillaları destekleyen CIA'yi kanatları altına alan İslamabad Lideri
Harold Harper'dı.
Şimdi sen de neler biliyor olabileceğini merak ediyorsun, değil mi?
Neler yapmış olabileceğini.
Onun gelişini engellemek için ne kadar ileri gidebileceğini.
Langley'de sana bunları mı öğretmişlerdi?
Ne kadar sıçıp batırırsan batır,
başka birisini suçlayabileceğin bir materyal bulup, ardından da bir başkasını suçlamayı.
Eğer Harold Harper'ın peşine düşeceğimi düşünüyorsan,
işinde pek iyi değilmişsin demektir.
İşine yarar mı bilmiyorum ama Langley'de sana öğrettikleri şey
bir işaretin ilk önce yetiştirilmek üzere ekilmesi gerektiğidir.
Asla dönmeyeceğini söyleseler bile,
ki özellikle asla dönmeyeceğini söylediklerinde.
Sanırım sen işinde oldukça iyiymişsin değil mi?
Bence boşlukların geri kalanını sen doldurabilirsin.
Şunu bir senkronize edebilirsem.
Aptal telefon.
Oğlum arıyor.
Merhaba tatlım.
Hayır, sadece bir şeyler yemek için dışarı çıktım. Bir şey mi oldu?
Hayır, ödedim tabii ki.
Evet, evet, eminim.
Birkaç gün önce. Tamam mı?
Okul veznedarının ofisindeki her şey tam olmalı.
Sen merak etme.
Daha sonra konuşuruz. Seni seviyorum.
Atmosferi mahvettim, değil mi?
Tanrım, gerçekten de mahvetmişim.
- Çok özür... - Şuraya bak.
- Dönüş mü yapsam? - Neden yapasın ki?
Şarabı fazla kaçırmış olabilirim.
Hayır, hayır. Dönüş yapmana gerek yok.
Normal bir şekilde sürmeye devam et,
yaklaşınca dur, direksiyonu bırakma ve talimatlarına uy, tamam mı?
- İyi akşamlar. - Merhaba.
Gece gece nereye gidiyordunuz?
Eve dönüyoruz.
Akşam yemeği için dışarı çıkmıştık, şimdi eve dönüyoruz.
Ehliyet ve ruhsat lütfen.
Tabii ki.
Siz de kimliğinizi gösterir misiniz?
Buna gerek var mı?
- Aracı o sürmüyordu. - Uzun sürmeyecek.
- Sadece birkaç dakika. Beyefendi? - Şey...
Memur bey, kusura bakmayın.
Aceleyle çıktık, cüzdanımı yanıma almadım.
Memur bey, kocam ve ben uzun süredir burada yaşıyoruz.
Gerçekten buna gerek var mı?
İzin verirseniz.
- Kusura bakma, düşündüm ki... - Sorun yok, şimdi hallolacak.
Her ikinizden de araçtan çıkmanızı rica edeceğim.
Lütfen şurada durun hanımefendi.
Şuraya geçin lütfen.
Çok güzel bir gece, değil mi?
Sorun yok.
Sorun yok ama devam etmemiz gerekiyor.
Kimsin sen?
Lütfen, benimle araca bin.
Yapamam.
Seni görüyorum.
Birim 42, 3488 Nehir tarafına rapor verin.
- Anlaşıldı mı? - Anlaşıldı, yoldayız.
Efendim, eşinizin nefesinden alkol kokusu aldık.
Bu gece hiçbir şey içtiniz mi?
Hayır, içmedim.
Güzel, siz sürebilirsiniz.
Bir dahaki sefere daha dikkatli olun.
Teşekkürler memur bey.
Minnettarız.
Teşekkürler.
Kahve içmek ister misin?
Saat kaç?
10.30 olmuş.
Evet, olmuş.
Yakında buradan gideceğim ve
seni garip bir durumun içine sokmak istemiyorum.
En azından beni neyin garip hissettirip hissettirmeyeceğini söyleyebilir miyim?
Karışık bir durum.
Ben senin yaşında olsaydım çoktan ikinci kez evlenmiştim bile.
Sana tur bindirirdim.
Bir yarışmada olduğumuzu bilmiyordum.
Bir noktada bu hayattan kurtulman gerekecek.
En azından hayattan başka isteklerin varmış gibi davranabilirsin.
Evet, evet, haklısın.
O konuyla ilgileneceğim.
Şimdi lütfen bana bir şey bulduğunu söyle, Ajan Adams.
İyi haberler ver bana.
Hem iyi hem kötü.
Kızı bulduk.
Ama ölü.
Emily Anne Chase 2003'te ölmüş. İntihar sonucu.
Örtbas etmişler gibi görünüyor.
CIA kurcalama gereği duymamış gibi ama bulması zor olmadı, polis raporu vardı.
İsimler üzerinde hala çalışıyoruz.
Er geç bir şeyler bulacağız.
Joe en kısa sürede bunlara bakmanı istedi.
Yardım hattı çağrıları, trafik çevirmeleri, arama kriterlerimize uyan her şey.
- Buraya mı bırakayım, ofisine mi istersin? - Buraya ver.
- Sana bir şey sorabilir miyim? - Evet.
Waters bugün bana bazı şeyler anlattı.
Faraz Hamzad hakkında bazı şeyler.
Ve senin hakkında.
Anlattıkları doğru mu?
Yani tüm bu olan biten her şey, asıl olayı ne?
Bu çok uzun bir hikayenin sonu
ve herhangi birinin
bu sorunun cevabını bildiğini sanmıyorum.
Şu an sadece bunları bir an önce bitirip eve gitmek istiyorum.
Biraz da olsa uykunu al olur mu?
Hiçbir zaman hayal ettiğin gibi son bulmaz
ve son her şeydir, değil mi?
Renkler.
Ondan önce gelen her şey.
En sonunda ise önemli olan tek şey son bulmasıdır.
Benim sonum senin için korkmakla son buldu.
Çekilen işkence ve acı, hayatına bir başkasının girmesine
izin vermezsen sonsuza dek yüzleşmek zorunda kalacağın dayanılmaz yalnızlık.
Senin yalnız kalmanı hiç istemedim.
Lütfen yapma.
Eğer bana...
Bana ne yaptığını bilseydi.
Beni hayatına soktuğunu.
Uyum sağlamam için biçimimi bozduğunu.
Ya da belki de tam tersini ben sana yapmışımdır.
Hatırlaması o kadar zor ki.
Sen ona anlatırken ben de izleyebilir miyim?
Ya da belki anlatan kişi ben olurum.
YOLA ÇIKTIN MI? BABA? NEREDESİN?
Bu bir hataydı.
Dikkat çekmemek için başka bir yer bulacağız.
Ona zarar vermek istemiyorum.
Ben iyiyim, ben iyiyim. Bir dakika ver sadece.
Ne oldu?
Oğlum bugün organik kimya dersinin vizesine gitti.
Ama sınava almamışlar.
Öğrenci işleri öğrenim harcının
yetersiz olduğunu söyledi, ben de imkansız olduğunu söyledim.
Ama internetten kontrol ettiğimde, hesabın 41 dolar eksik olduğunu gördüm.
Sadece 41 dolar.
Özür dileyip ilgileneceğimi söyledim.
Onu utanç içinde bıraktığım için o kadar üzüldüm ki.
Ama ona...
Ona asıl söylemek istediğim şey hesabın yetersiz olmasının sebebinin
babasının bazen
sırf mesaj göndermek için nafakayı eksik yatırıyor olmasıydı.
Farklı bir hayat isteyip durmuştum.
Al sana farklı bir hayat.
Oğlum öğleden sonrasını profesörün ofisinde testi yeniden olabilmek için geçirecek.
Ve ben de sonraki iki günü telefonda
verecekleri cezayı tartışmak zorunda kalacağım.
- Bırak da ben ödeyeyim. - Olmaz.
Mutluluk duyarım.
- Altı üstü para sadece. - Hiçbir zaman parayla kalmaz.
Bununla uğraşmana gerek yok.
Alo?
Alo.
Numaranı Morgan Bote verdi.
Aramanı bekliyordum.
Uygun bir zamanda mı aradım?
Evet, bir saniye bekle lütfen.
İşimin ciddiyetinin farkındasın, değil mi?
Daha öncesinde başka bir hayatta da birkaç kere bu telefon konuşmalarını yaşamıştım.
Bir daha geçmişteki kişilerden hiçbirine dönüşmemek için elimden geleni yaptım.
Bana numaranı teklif ettiler.
Ben de kabul ettim.
Neden kabul ettim bilmiyorum.
Sanırım kabul ettim çünkü kullanacağımı hiç düşünmemiştim.
Neden kullanmayasın ki?
Ziyaret etmeni istediğim kişinin,
çok yüksek ihtimalle sırra kadem bastığını düşünmüştüm.
Böyle bir dünyada ortadan kaybolmak zordur.
Bu adamı gözünde fazla büyütüyorsun.
İşinde iyi misin?
Anlamadım?
İşinde iyi misin?
Eğer olmasaydım sana numaramı vermezlerdi.
Ben de öyle düşünüyorum ama bir de senden duymak istedim.
Evet, işi bilen birisiyim.
Çünkü bu sana nasıl görünürse görünsün, kulağa ne kadar kolay gelirse gelsin
kolay olmayacak.
Hayatta kalmak için yapmayacağı şey yoktur.
Hasar vermek ya da önüne geleni yok etmek konusunda hiçbir sınırı yok.
Bu hafife alınacak birisi değil.
Eğer yerini bulmamı istiyorsan,
beni doğru şekilde yönlendirmen çok yardımcı olur.
4921 Stratford Bulvarı.
Colliersville, Pennsylvania.
İş bitince haber ver.