W poprzednich odcinkach...
Co się dzieje?
Nie wiem.
Chodźcie wszyscy ze mną.
To ona to zrobiła.
Zabiję wszystkich.
Na lądzie, w wodzie.
Złych, tak. Nie dobrych.
Wolisz człowieka ode mnie?
Kryć się! Są wszędzie!
Chris!
- Xan! - Tato!
Łódź jest twoja.
Uważasz, że ktoś nam uwierzy,
że Aquaman wskoczył na pokład i dźgnął kapitana?
Sean próbował rozsupłać linę, w którą się zaplątał.
Wypadł za burtę.
- To był wypadek. - Zaginął na morzu.
ŚWIATOWA STOLICA SYREN
Rozmawiałaś z ojcem?
I jak?
Ponoć ma się dobrze.
Nie wierzysz mu.
Chciałabym go zobaczyć.
Wiem.
Jak długo go nie będzie?
Dzień, może dwa.
Ma swój sposób na stratę.
Zawsze.
Ubranie.
Dlaczego?
Tak okazujemy szacunek, gdy ktoś umiera.
Chcę wiedzieć.
Co jeszcze robicie?
To zależy.
Gdy mamy ciało,
możemy pochować je w ziemi
lub skremować, czyli spalić.
Albo pogrążyć się w żałobie.
Ludzie różnie okazują żałobę.
To skomplikowane.
Zwłaszcza gdy nie ma ciała.
To moja wina.
Nie o to mi chodziło.
Siostra mi powiedziała.
Będzie zabijać.
Zabiła twojego przyjaciela.
Ja naraziłem Gwiazdę Polarną.
Nie ty.
Znałem jej możliwości.
Jest drapieżnikiem. Zwierzęciem.
Ja poprowadziłem Seana na śmierć.
Zaczekam w aucie.
Ben myśli,
że ja to zwierzę?
Potrzebuje czasu.
- Powtórz. - Proszę, mamo.
Opowiedz jeszcze raz.
Tata...
zaplątał się w sieć.
Sięgnął po nóż, ale nie zdążył go dosięgnąć.
To bez sensu.
Twój tata spędził życie wśród sieci.
To był wypadek.
Chciałby, żebyś go miał.
Nie było cię tam.
Nie widziałaś tego.
Zaatakowali nas.
Chcieli nas pozabijać.
Ryn chciała mnie zabić w wodzie.
W wodzie nie jest sobą.
To mnie właśnie martwi.
To tylko kwestia wody?
Zabiła Donniego.
Broniła się.
A jeśli więcej w niej zwierzęcia, niż zauważaliśmy?
Nie wierzę, że jest zwierzęciem.
Zmieniła się.
Przebywała z nami, zaufała nam.
Wierzę, że jest dobra.
Pamiętam, jak kupiliście łódź.
Wyczerpaliśmy limity.
Martwiłem się,
że nie damy rady jej spłacić.
Ale spłaciliście.
Przekazałeś swoją część Seanowi.
Tak.
Byłeś dla niego dobry.
GWIAZDA POLARNA
Dziś uczcimy pamięć kapitana Seana McClure'a.
Pływał po naszych wodach ponad 30 lat.
Wziął tu ślub.
Wychował syna.
Rozejrzyjcie się.
Nawiązał tu trwałe przyjaźnie.
Gdy dochodzi do tragedii,
ciężko nam się z nią oswoić i odnaleźć sens.
Poszukując odpowiedzi,
stójmy u boku Patty
i Xandera.
Odmówmy Modlitwę rybaka.
"Modlę się, bym łowić mógł
aż po życia kres.
Gdy sieć zarzucę ostatni raz,
modlitwą prosić chcę,
bym w sieci Pana wpłynął
pogrążony w śnie,
by w swojej łasce Pan
za godnego uznał mnie".
Zapraszam wszystkich na ostatnie pożegnanie.
KU PAMIĘCI
Debra.
Miał wielu przyjaciół.
Uwielbiano go.
Współczuję, że byłeś na łodzi.
Nie mogłeś mu pomóc.
Rybacy ryzykują z każdym połowem.
Sean to wiedział.
Dlatego to kochał.
Wiem.
Dziękuję.
Gdzie Maddie?
Chyba pomaga w kuchni.
No co?
Nie udawaj, znam twoją dziewczynę.
Użyłaś tego słowa.
Jestem pod wrażeniem.
Dziękuję za pomoc.
Choć tyle mogę.
Patty mówiła, że jest jego żoną,
ale to ocean kochał.
Żeby rybak tak zginął...
To nie ma sensu.
To prawda.
To nie miejsce na to.
Musimy porozmawiać. Na zewnątrz.
Chcę znać prawdę.
Jak zginął Sean?
Zaplątał się w sieć.
Przestań.
Był moim przyjacielem.
To oni.
Postradałeś zmysły?
Wszyscy mogliście zginąć.
Chciałbym cofnąć czas.
Miej oko na Xandera.
Gdyby się dowiedział, że Ryn jest jedną z nich...
Nigdy nie widziałem trupa.
Zapamiętajmy go żywego.
Uczcijmy jego życie.
Oczywiście.
Chodzi o to,
że nie daję już rady. Mam mętlik w głowie.
Posłuchaj,
wiele przeszedłeś.
- Jak my wszyscy. - Gdy zamykam oczy,
- widzę ich. - Widzisz?
Ja też.
Chyba pęknę.
Jeśli potrzebujesz pomocy,
- doktor Abbott... - Nie lubię lekarzy.
Ani szpitali.
Wyjadę stąd.
Na dobre.
- Daj spokój. - Wyjadę.
Postanowiłem.
- Kiedy? - Teraz.
- Dokąd pojedziesz? - W głąb lądu.
Nie wejdę już na łódź.
Zatrzymam się u kuzyna w Iowa.
Wybacz. Rozumiesz mnie.
Prawda?
Dłużej tu nie wytrzymam.
Współczuję ci straty.
Nie zapomnę Seana.
Trzymajcie się.
Uważajcie na siebie.
KOTWICA
NA ZAWSZE W SERCACH
Wybacz.
- Coś mnie opętało. - Nie.
Seks i pogrzeby.
Normalka.
- Poważnie? - Pewnie.
Przypominają nam, że też umrzemy.
Fakt.
Tak okazujemy żałobę.
Cześć.
To tylko tak wygląda.
No dobra, wcale nie.
Seks i pogrzeby.
- Normalka. - Słyszałem.
Za kapitana.
Jeszcze kolejkę.
Pijecie na konto ojca.
Nie codziennie ginie rybak.
Dziękuję wam za przyjście.
Wielki szacunek dla Patty McClure, mojej mamy.
Kocham cię.
Napisałem...
parę zdań.
No dobra.
Mój ojciec.
Był wielki. Wspaniały.
Tacy nie powinni umierać.
Spędził życie...
Nie musiał umrzeć.
Nie musiał. Nie tak.
Mogłem go ocalić.
Nie musiał umrzeć.
Istnieją siły,
nad którymi nie panujemy.
Te siły...
zabrały mi ojca.
Wybacz, mamo. Wynagrodzę ci to.
Obiecuję.
Już dobrze.
Xander chciał powiedzieć,
że ocean to niebezpieczna siła.
Sean wiedział o tym najlepiej.
Zacząłem pracę na jego łodzi w liceum.
Od razu dowiedziałem się,
że potrafi się uwziąć.
Jednak dla nastolatka był również wzorem mężczyzny.
Był dla mnie jak ojciec.
Był twardy,
lojalny,
niezależny.
Oddałby życie za swoich ludzi.
Nie wierzę, że odszedł.
Jak wy wszyscy, nie zapomnę go.
Jeśli ktoś chciałby coś powiedzieć...
Tak.
Ja chcę.
Macie mnie za szefa,
który tkwi za biurkiem.
Też zaczynałem na morzu.
Pracowałem z Seanem,
gdy w Kenai można było złapać 50-kilową czawyczę.
Poszliśmy w różne strony.
Zawsze go jednak szanowałem.
Był wielkim człowiekiem.
Wspominając go,
osuszmy bar, bo ja stawiam.
Masz rację.
Stawiasz.
Wymogi rybakom.
Każesz im robić dzień i noc,
by zrealizować plany.
- Żebyś mógł się wzbogacić. - Ma rację.
To ty odpowiadasz za rozbite związki
i rodziny.
Mój mąż nie żyje,
ale nie zginął przez sieć.
Zabiła go twoja chciwość.
Jest żałosny.
Masz rację.
Stawiasz.
Dobrze mówi!
Spokojnie.
Wszyscy kochaliśmy Seana.
Wszyscy cierpimy.
Pani McClure najbardziej.
Ale to nie mój ojciec zawinił.
Stworzył tę firmę, ale nie sam.
Wraz z nią rosło miasteczko.
Nie dałby rady bez was.
Dobrze o tym wie.
Możemy mieć pretensje do siebie.
Ma rację.
Nie mam do pana pretensji.
Zatem...
Mogę?
Trudna publika.
Tylko ty odważyłaś się przy mnie usiąść.
Nie przejmuję się opinią innych.
Z pewnością.
Nie dotarł do mnie czek.
Przykro mi.
Mamy nowego księgowego,
coś musiało się zagubić.
Teraz będziemy o tym rozmawiać?
Chcę wspomóc finansowo Patty.
Pracuje za minimalną.
- Zajmę się tym. - Wspaniale.
Też chciałbym pomóc.
Anonimowo.
To hojna propozycja.
Szkoda, prawda?
W takich chwilach żałuję, że się dogadujemy.
W końcu jesteśmy rodziną.
Mogłaby panienka? Gramy.
Ma pani ochotę coś zjeść?
Dziękuję.
Maddie...
Wiem, że mój syn miewa problemy,
ale nigdy tak się nie zamknął.
Powiedziałabyś, gdyby potrzebował pomocy?
Oczywiście.
Spróbujmy powtórzyć lunch.
Mamy choć jedną wspólną cechę.
Znajdzie się więcej.
Ty i moja mama.
- Szok. - Pogawędziłyśmy chwilę.
To już coś.
Zaskoczyła mnie twoja koleżanka.
Co?
Ta z imprezy.
Gra w rzutki.
Trzeci raz z rzędu! Co za cel.
Nie powtórzysz tego.
Niestety nie.
Co?
Nie możesz tu przychodzić. Coś ty myślała?
Chcę się uczyć.
Uważasz nas za zwierzęta.
- Chcę wiedzieć. - Co?
Czy jestem człowiekiem.
Gdy umieramy, rodzina bierze ciało
i długo z nim pływa.
Trzymamy się go.
Jak ludzie.
Tak.
Co później?
Zabieramy ciało do głębi,
by inne zwierzęta go nie znalazły.
Zostaje w specjalnym miejscu.
Pogrzeb.
Jestem częściowo zwierzęciem,
ale też człowiekiem.
- Hej. - Cześć.
Po tym, co mówiłem, nie myśl...
Nie myślę.
Wstawiłeś się za mną.
To nie tak.
Mówiłem prawdę.
Nie wiem, kiedy tak się od nich odciąłem.
Byliśmy rodziną. Byłem jednym z nich.
Pamiętasz go?
- Dziwne, że Patty miała to zdjęcie. - Nie miała.
Ja je powiesiłem.
Pamiętam go.
Zdeterminowany, mądry, uparty jak osioł.
Pewne rzeczy się nie zmieniają.
Skoro dołączyłeś do firmy,
może nadrobimy trochę straconego czasu?
Pewnie.
Idź, miej na niego oko.
Wszystko gra?
Spójrz na mnie.
Jestem przy tobie.
Czemu mam wrażenie, że mi odbija?
Rozumiem cię.
Nie wiem, co jest prawdziwe.
Wiesz?
Zawsze tak będzie?
Nie wiem.
Co by się nie działo, zawsze będziemy się wspierać.
Tak.
Będziemy.
Płyniemy ku domowi Na lepszy ląd
Żegnaj, ach, żegnaj
W całym mieście Otwarte drzwi są
Dla żołnierzy, co płyną do domu
Gdy przybędziemy do drzwi Kotwicy
Żegnaj, ach, żegnaj
Zjadą się zewsząd krewni i bliscy
My, żołnierze, co wracają do domu
Gdzie Ryn?
Nie wiem, była tu.
- O nie. - Czekaj.
Zwrócimy ich uwagę.
Cześć.
Jesteś koleżanką Maddie?
Tak.
Widziałem cię pod Kotwicą parę tygodni temu.
Przykro mi.
Współczuję tego, co ci zrobili.
- Co? - Zabili ci ojca.
Wpadł w sieć.
Przykro mi.
Musimy pogadać.
Na co szczekasz?
Chodź.
Spokojnie.
Cały czas mnie okłamywałeś?
Tak mamy się wspierać?
Zasrany kłamca.
- Przepraszam... - Byłeś tam.
To coś zabiło mi ojca, a ty nic nie powiedziałeś.
Co ci odbiło?
To nie tylko Ben. Ja też.
Chcieliśmy ją chronić.
Zejdźcie mi z oczu.
Nie.
Niech ochłonie.
- Gotowa? - Ja tak, ale ty nie.
Zostań.
Mam wrażenie, że gdybyś z nimi pogadał,
nie zauważyłbyś upływu czasu.
Chcę cię odwieźć.
Mam dwóch synów. Któryś mnie pożałuje.
Nie boisz się mnie.
Jak się trzymasz?
Jestem zmęczona.
A Sean na to: "To nie ja, tylko krowa".
Za Seana.
Chodź, odwieziemy cię.
Cześć.
Zawiozę mamę do domu.
Spotkamy się w ośrodku?
Jasne.
Powinienem był powiedzieć mu prawdę,
gdy zginął Sean.
Uznaliśmy, że tak trzeba.
Ja też okłamałam ojca.
Potrzebuję pomocy.
Milczy, nie rusza się...
Zajmę się nim.
- Idź już. - Dzięki.
Do jutra.
- Pomogę ci z nim. - Nie.
Zajmij się mamą. Dam radę.
Wiem, że to nie to samo,
ale wiem, co znaczy utrata rodzica.
- Zaufaj mi. - Dobrze.
Obrzydliwy samochód.
Ja go lubię.
Mógłbyś kupić sobie elektryczny.
Dobry dla środowiska.
Nie chciałam nic mówić przez tę sytuację,
ale mam wieści.
Pamiętasz tę terapię, na którą czekam od lat?
- Tak. - Dostałam się.
- Poważnie? - Tak.
- Wspaniale. - Wiem.
Mam wrażenie, jakbym dostała drugą szansę.
Jakby była nadzieja.
Co się stało?
Pamiętasz lekarza z przyjęcia?
Doktora Deckera?
Pociągnął za sznurki i to załatwił.
Nadzieja wróciła. Jest szansa.
Zaczekaj.
Chcę tam spać.
To kiepski pomysł.
Na mojej łodzi.
Jasne.
Dlaczego to robisz?
Bo się przyjaźnimy. Zależy mi na tobie.
Dlaczego jej pomagasz?
Bo wierzę, że jest dobra.
Zależy mi na niej.
Jest inna. Wyjątkowa.
Maddie Bishop.
Ma złote serce i w każdym widzi dobro.
Zawsze cię za to kochałem.
Przestań.
To było dawno temu.
Odczep się od mojej matki.
NOWA WIADOMOŚĆ - MADDIE
Zostanę z nim trochę. Zaopiekuję się nim.
Pojadę po Ryn. Widzimy się na łodzi.
Nie rozumiem.
Zaufała Ryn.
Wybacz.
Wiem, że nie jesteś taka.
Ben, Ryn, przyjaciele.
Zaśpiewasz mi jeszcze raz?
Przetłumaczone przez: Konrad Szabowicz