CIEŚNINA BERINGA
Włącz światła. Chodźmy. Zabezpiecz to.
-Jasne. -Uważaj.
Kabel zablokowany.
O, nie.
Totalnie nas rozwala.
Wszystko do góry.
Wciągam sieć.
Wciągaj powoli.
Ciągnij.
Co do diabła?
Coś tam jest.
Coś dużego. Rusza się.
Christian, nie patrz.
Chodź, dorwijmy to.
Rekin?
To nie rekin.
Xander, widzisz? Tam jest.
Chodź.
No chodź. Gdzie jesteś? Pokaż się.
Chris, padnij.
-Odwróć się, idzie na ciebie. -Złap to.
Uciekaj. Odetnijcie mu drogę.
Na kadłubie.
Zgoń to na dół.
Dorwij to.
Co to jest?
Boli!
Chris.
Trzymaj się.
Dajesz.
Stracił dużo krwi.
Przyciśnij. Tylko mocno.
Tu Gwiazda Polarna, numer statku 53422N.
Załogant potrzebuje pomocy medycznej.
Rodzaj obrażeń?
Ugryzienie w podbrzusze, duża utrata krwi.
Co go ugryzło?
Ja...
Nie mam pojęcia.
Co to?
Zabezpieczone.
Zobaczmy, co dzisiaj złapałeś, kapitanie.
Mój połów to nie wasz interes.
Macie pomóc członkowi mojej załogi.
Oczywiście, nim też się zajmiemy.
Więc, kapitanie?
Mam prawo do tego, co złowiłem.
Zmywamy się.
BRISTOL COVE, STAN WASZYNGTON
DNI SYREN ATRAKCJE NA PLAŻY ― MUZYKA NA ŻYWO
MAŁŻE ― ZDJĘCIA ― PRZEJAŻDŻKI
UTOP SYRENĘ
ŁATWOTOPICIEL
To było ponad 150 lat temu,
kiedy miejscowy rybak,
Charles H. Pownall zakochał się w syrenie.
Właśnie na tych wodach
zauroczyła go jej piękna, syrenia pieśń.
-Kocham cię, rybaku. -Kocham cię, syreno.
Jednak pewnego dnia poszedł do zatoki, ale syreny nie było.
wróciła do swojego morskiego domu, nigdy nie powracając.
Właśnie tak, dzięki Charlesowi H. Pownallowi,
Bristol Cove zostało syrenią stolicą świata.
Dziękuję.
Ten rybak był moim praprapradziadkiem.
Nasza rodzina ma swoje korzenie w Bristol Cove.
Teraz, chciałbym przedstawić moją piękną żonę, Elaine,
i naszych dwóch cudownych synów, Douga i Bena.
Ben niestety utknął w korkach przez paradę,
ale na pewno jest z nami duchem.
Szanowni mieszkańcy Bristol Cove,
to wielki zaszczyt odsłonić ten pomnik,
jednego z założycieli naszego miasta, Charlesa H. Pownalla.
Gdzie do diabła jest Ben?
Jak poszło?
Uratowałem lwa morskiego.
Jest w złym stanie.
To nasza, jest oznakowana.
-Gdzie ją znalazłeś? -Przy Scott's Point.
-Dosyć daleko. -Tak.
Ponad 30 mil dalej niż normalnie.
Pewnie szukała jedzenia.
Nie martw się. Dobrze się tobą zajmiemy.
Chodźcie.
Umierają z głodu.
Dobrze, że dziś wypłynęliśmy.
Twój ojciec by się z tym nie zgodził.
Dodaj to do listy rzeczy, z którymi się nie zgadza.
Jak nasz związek?
Słuchaj...
Gdybym robił wszystko, co każe mi ojciec
to byłbym moim bratem.
Chcesz wpaść później?
Obiecałam tacie, że zrobię obiad.
Trzeci raz w tym tygodniu.
Szczęściarz.
Potrzebuje mnie. Gdybym nie gotowała, to jadłby tylko fast food.
Serio, to nienormalne.
Mogę przyjść później na deser.
Zostać na noc.
Jeśli chcesz.
A jak myślisz?
Hej, stary.
Myślałem, że jesteście na morzu za Bowers Ridge.
-Już wróciliście. -Tak.
Muszę z tobą o czymś porozmawiać.
Dobra.
Chłopcy.
Mieliśmy nikomu o tym nie mówić.
Ben zna się na takich rzeczach.
On nam pomoże.
-Jest jednym z nas. -Nie było go tam.
Nie wypływa już z nami.
Złapaliśmy tam coś.
Coś, czego...
Nigdy nie widzieliśmy.
Zaatakowało Chrisa. Przyleciał po niego helikopter.
Wielki, wojskowy helikopter.
Navy seals. Cała parada.
Straż Wybrzeża twierdzi, że nie było żadnej ewakuacji.
Jakby nic się nie stało.
Zniknął.
Co to znaczy “zniknął”?
Naprawdę nie wiecie, co go zaatakowało?
Syrena?
Nie wyglądała tak, dobra? To...
To był drapieżnik.
Dobry żart.
Ja nie...
Dobra robota. Prawie mnie nabraliście.
Stary, to prawda.
Z jakiego innego powodu zabraliby to?
Znaczy się...
Popatrz.
Dobrze.
Xander, stary, to może być cokolwiek.
Nie wiem, co złapaliście.
Ale zaufaj mi,
to nie to, co myślisz.
Sześć tygodni temu dostałem raport.
Japońscy rybacy widzieli jakiegoś stwora niedaleko Karolin.
Na Alasce znaleziono na plaży padlinę
z dziwnymi śladami zębów.
Pięć dni temu nasz statek badawczy
odebrał nieznane częstotliwości z Cieśniny Beringa.
Wiedzieliśmy, że coś tam jest. Dlatego ostrzegłem ludzi.
Jesteś pewien, że to jest to?
Cóż, Admirale,
może oceń to sam.
Dzień dobry, kochanie.
Twój ojciec jest bardzo zły.
Dzień dobry.
Anthony.
Gówno mnie obchodzi jego złość.
Dużo rzeczy go denerwuje.
Jak to, że kobieta, która nie może chodzić,
kupuje buty za 600 dolarów.
-Wiesz, jak mnie ostatnio nazwał? -Jak?
“Suką na kółkach”.
-To całkiem śmieszne. -Też tak pomyślałam.
Wiesz, dlaczego to było w porządku?
Bo było za zamkniętymi drzwiami.
Rodzinna zasada.
Możesz mówić wszystkie okropne rzeczy, jakie tylko chcesz na osobności,
ale to publiczny wizerunek pozwala mamusi kupować drogie buty.
-Rozumiem. -Nie wydaje mi się.
Gdybyś rozumiał, to byś przyszedł.
Pokazałbyś wszystkim sławny urok Pownalli
i nie zostawiłbyś swojego ojca na scenie
ze spuszczonymi spodniami.
Wiesz co, mamo?
Jeśli chcecie odstawiać szopkę przed całym miastem,
to wasza sprawa, ale ja...
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Mam inne sprawy na głowie.
Zwyczaje rozrodcze planktonu są ważniejsze niż rodzina?
Nie o to mi chodzi.
Nie chcę znowu o tym rozmawiać.
Ben, ta rodzina musi działać razem.
Nie jestem gotowa cierpieć za nic.
Dobrze, rozumiem.
Doug twierdzi, że spotykasz się z Maddie Bishop.
Tak.
Spotykamy się.
Zawsze podobały ci się dzikuski.
Mam trochę spraw na głowie.
Zawsze podobały ci się dzikuski?
Przepraszam.
Nie wiedziała, że tu jesteś.
Więc gdyby nie twój brat,
to nawet nie wiedziałaby, że się spotykamy?
Uwierz mi, w mojej rodzinie
nic dobrego nie wynika z rozmowy.
Skąd wiesz, może polubiłybyśmy się z twoją mamą?
Tak, może masz rację.
Jesteś dokładnie taką dziewczyną, jaką by dla mnie chciała.
Tak? A jaka to dziewczyna?
Piękna.
Mądra.
Zabawna.
Pełna pasji.
I ten uśmiech...
Mógłby napędzać małe miasto.
Przestań, to jest...
Ten słynny urok Pownalli.
Nie, stary. Aberdeen.
Najlepsza trawka jest w Aberdeen.
Wysublimowane zielone.
Nawet moja mama ją lubi.
Nie pamiętam, żeby tyle palił w liceum.
To chyba było twoje towarzystwo, prawda?
Dobrze, cudowny chłopcze.
Zaraz wrócę.
Dobrze.
Zabiję cię, jak wypłyniesz za daleko.
Hej.
Wszystko gra?
Nie jesteś zły na mnie?
Nie powinienem ci nic mówić.
Pomyśl, o co mnie prosisz.
Rozumiem.
Już z nami nie wypływasz. Nie było cię tam.
Zabrali Chrisa.
Nie chcą, żeby ludzie wiedzieli.
Słuchaj, nie wiem, co się stało z Chrisem.
Może jest w szpitalu wojskowym.
Znajdziemy go, Xan.
To nie jest jakaś konspiracja
i to nie jakieś magiczne stworzenie,
które niby złapaliście.
Chcesz powiedzieć, że wiesz wszystko?
Oczywiście, że nie.
Spójrz mi w oczy,
powiedz, że może jest tam coś, czego nigdy nie widzieliśmy.
-Xan... -Po prostu...
Zrób to.
OK.
Dobrze.
95% wód oceanów pozostaje niezbadana.
Dobrze, więc...
To możliwe?
Xander, stary, kocham cię, wiesz to,
ale musisz przestać o tym mówić. Radzę ci jako przyjaciel.
Czego potrzebujesz?
Żebyś uwierzył.
Musiałbym zobaczyć.
To wszystko?
Tak, dokładnie.
To musimy złapać następną.
Lucas, chodź tutaj.
Rekin.
Co myślisz?
To nie jest dzieło orki.
Średnica ugryzienia jest za mała.
Więc co to było?
Nie inny rekin.
Jest milion możliwości.
Dobrze.
Może wciągnęła go śruba.
Lew morski nadgryzł zwłoki?
A co, jeśli jest jakiś nowy drapieżnik?
Taki, którego jeszcze nie widzieliśmy.
Który może oderwać głowę ostronosa?
Chyba lepiej odwołam nurkowanie w przyszły weekend.
Hej.
Wszystko w porządku?
Potrzebujesz pomocy?
Oddycha normalnie?
Tak, oddycha dobrze.
Może trochę ciężko.
Dobrze, zaraz tam będę.
Na pewno? Mogę zawieźć ją do szpitala w Port Angeles.
Nie trzeba, Ben. Zobaczymy się u ciebie.
Dobrze, do zobaczenia.
Dziękuję, dr Abbott.
Przepraszam, to wszystko, co mam.
Muszle z małży.
Z zatoki Mullet.
Powiesz coś?
Mogę ci pomóc.
Jeśli chcesz gdzieś wrócić.
Nie musimy rozmawiać.
To pewnie lekarz.
Dobry wieczór, Benjaminie.
Jest tam.
I jest trochę dziwna.
Dobrze.
Przed chwilą tu była.
Wyślizgnęła się?
Dom Festiwalu “Dni Syren”
Wejdź zobaczyć.
Jedyne pozostałości syren w mieście.
Wejdź zobaczyć.
Może od razu coś kup...
Przepraszam.
Pani Hawkins...
Przed chwilą była tu dziewczyna.
Widziałeś ją?
Tak, wydawało mi się, że pani z nią rozmawiała.
Nikogo nie widziałam.
-Cześć, tato. -Cześć.
Dobry dzień w biurze?
Znasz Chrisa Muellera?
Pływa na łodzi Seana McClure'a.
Tak. Znam go.
Jego rodzice do mnie dzwonili.
Podobno wojskowy helikopter ewakuował go z łodzi Seana w cieśninie.
A teraz nie mogą go znaleźć.
Dzwoniłem do każdej bazy aż po Alaskę, żeby spytać się o niego.
Nic. Przynajmniej na razie.
Jak myślisz, co się stało?
Nie wiem.
Dziękujemy ci Boże za to jedzenie i za ciebie.
Prosimy, żeby Susan znalazła pokój na swej drodze
i w głębi siebie, żeby mogła znaleźć drogę do domu.
Nie odzywa się od ośmiu miesięcy.
Może czas przestać prosić.
Wierzę, że poprowadzi twoją mamę.
Jestem Ryn.
Cześć Ryn.
Dzień dobry, panienko.
Widzę cię.
Jestem Ryn.
Nie jesteś stąd, prawda?
Co tam masz?
Helikopter.
Chcesz, żebym cię podwiózł?
Jadę w stronę Aberdeen.
Dobrze.
Nie jesteś gadatliwa, co?
Nic nie szkodzi.
Miło mieć towarzystwo.
Czasem biorę autostopowiczów, ale to głównie kolesie.
Nie takie śliczne dziewczyneczki.
Lubisz swoją zabaweczkę?
Jesteś jak mała dziewczynka.
Ładna, mała dziewczynka, która nie potrafi mówić.
Pewnie twoja mama mówiła ci: “nie wsiadaj do samochodu z obcymi”.
Ale nie posłuchałaś.
Jesteś małą buntowniczką, co?
Twoja skóra jest taka sucha.
Powinnaś używać jakiegoś kremu.
Będzie miła i delikatna.
Czy tego właśnie nie szukasz?
Przygody.
Uciekłaś z domu, mała dziewczynko?
Wsiadłaś do samochodu wielkiego faceta.
Tak.
Dobrze, chodźmy tędy.
Trzymajcie się razem.
Uważajcie.
To nie zoo.
To centrum badawcze i ratownicze ssaków morskich,
które zamieszkują nasz region.
Mamy opiekę weterynaryjną,
możemy przeprowadzać operacje i podawać leki.
Po co są te telewizory?
Tak obserwujemy nasze zwierzęta i co robią.
Zarówno w wodzie, jak i na lądzie.
Tak.
Czy jak była pani dzieckiem, to wiedziała pani, że chce tu pracować?
To było parę lat temu.
Zobaczyłam filmik z małym delfinem, który został wyrzucony na brzeg.
Zamiast pomóc, ludzie na plaży
podawali go sobie i robili zdjęcia.
Nawet jak umarł, dalej robili selfie.
Tak mnie to zasmuciło, że chciałam coś zrobić.
Zapisałam się tutaj na wolontariat.
A teraz tu pracuję.
Pewnie zastanawiacie się, co lubią jeść nasze zwierzęta.
Rybny koktajl.
Pyszna mieszkanka śledzia i dorsza
z dodatkiem składników odżywczych.
Czy ktoś chciałby spróbować?
Nie.
Dobrze, chodźmy teraz na zewnątrz.
Po uzyskaniu pomocy medycznej, to tutaj
nasze zwierzęta zostają przygotowane na powrót do natury.
To Sikka i Hezzy.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Chodźcie wszyscy ze mną.
To ona to zrobiła.
Chodź.
Znowu się spotykamy.
Wszystko w porządku.
Nie zrobię ci krzywdy.
Chcę ci pomóc.
Nazywam się Ben.
Jestem przyjacielem.
Jestem Ryn.
Ryn.
OK.
Dobrze.
Miło cię poznać.
Skąd jesteś?
Hej.
Jesteś chora.
Teraz mogę zobaczyć?
Mamy tutaj leki.
Możemy ci pomóc.
Jak pierwszy raz się spotkaliśmy, zaśpiewałaś piosenkę.
Utkwiła mi w głowie.
Gdzie się nie ruszę,
to ją słyszę.
Hej.
Już wszystko gra, nie wiem, o co chodziło.
To jest Ryn.
Chyba nie zna angielskiego.
Czy wszystko z nią w porządku?
Nie jestem pewien.
Miałem właśnie zadzwonić do doktora Abbota.
Tak, zrób to.
Wszystko w porządku?
Chyba.
Jest taka dziwna.
Chcesz, żebym została?
Nie, masz zajęcia.
Wszystko w porządku.
Nie chcę, żebyś je przegapiła.
Okej. Ściemnia się, pójdę zamknąć zagrody.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Wezwę lekarza, dobrze?
Tak, chyba mamy to.
Dobrze. Dziękuję, do zobaczenia.
ZATOKA CZWARTA
Spokojnie.
Co się stało?
Najwyraźniej jednemu z lwów morskich nie smakował obiad.
Powinieneś się położyć.
Gdzie ona jest?
Twoja tajemnicza dziewczyna.
Ben, znam cię i twoją rodzinę od dawna.
Czy o czymś mi nie mówisz?
OTWARTE
Pani Hawkins?
Halo?
Pani Hawkins.
Ta dziewczyna z wczoraj.
Wiem, że ją widziałaś.
Powiedziałaś, że nie, ale wiem.
Wie pani coś o niej.
Wejdź.
Co twoim zdaniem wiem?
Ona jest jedną z nich.
Widziałem to. Dziś w nocy.
Co widziałeś?
Zmieniła się w wodzie.
Przybrała taką postać.
Kiedy byliśmy dziećmi, często tu przychodziliśmy.
A pani opowiadała nam o syrenach.
Zawsze myślałem, że to były tylko bajki.
One nie były zmyślone, prawda?
Były prawdziwe.
Nie rozumiem.
Chce Pani, żeby ludzie znali prawdę.
Prawda wyszła na jaw.
Ludzie się dowiedzą. Czego nagle się Pani boi?
To ona ci to zrobiła?
Takie są w wodzie.
Jesteście dla nich łupem.
Ich instynkt każe zabijać.
Ludzie nigdy tego nie rozumieli.
Spowodowało to dużo nieszczęść.
O czym pani mówi?
Historia twojej rodziny jest bardziej krwawa, niż myślisz.
Twój przodek postradał zmysły.
Wpadł w obsesję.
On i jego załoga z zimną krwią
wyrżnęli te piękne istoty.
Mord.
To twoje dziedzictwo.
Może zapytaj o to swoją rodzinę?
SYRENY Z BRISTOL COVE
Coś się stało, Mads?
Próbuję dodzwonić się do Bena.
Nie oddzwania.
Pewnie jest po prostu zajęty.
O wilku mowa.
Halo.
Tak.
To do ciebie. Clarence.
Hej, Clarence, co tam?
Dobrze.
Rozumiem.
Zaraz tam będę.
Coś się stało?
Znaleźli ciało.
Mężczyzna został zaatakowany w aucie.
Nie martw się. Zadzwoni do ciebie.
Hej.
Co tu robisz?
Płynę z wami.
-Tato. -Tak?
Mamy wolne miejsce?
Jak za starych, dobrych czasów.
Tak.
Może...
Może uda nam się jakąś złapać.
Wojsko przyjdzie do nas.
Doprowadzą nas do Chrisa.
Hej, mamy coś.
Coś dużego.
Jest szybkie.
Lewa burta.
Pokaż się.
Wiem, że tam jesteś.
Patrzcie.
Przetłumaczone przez: Beata Trojnar