Nie wściekajcie się, gdy podejdą.
Bądźcie spokojni.
Odpowiadajcie na pytania i nic ponadto.
Nie wkładać rąk do kieszeni.
Co się wypieprzy, ma leżeć.
Maverick.
Co wam wypadnie, niech leży.
Wybacz.
Gdy będziemy razem jechali, na bank kiedyś nas zhaltują.
To nie znaczy, że coś przeskrobałem.
Mogłem źle pojechać albo nic nie zrobiłem.
Ale będę trzymał ręce o tak.
Na desce.
Dalej.
Nie unoście rąk, bo wtedy gliny robią się nerwowe.
Jeśli będę na zewnątrz, wołajcie.
Nie kłóćcie się z nimi, bo zrobi się groźnie.
I trzymajcie ręce przed sobą.
Tak macie się zachowywać.
Spoko?
Gdy ojciec z nami pogadał, miałam dziewięć lat.
Przybrany brat Seven miał dziesięć.
A Sekani - roczek.
Musimy się z tym użerać...
ale to nadal zaszczyt być czarnym. Mamy wspaniałe korzenie.
To 10 punktów Programu Czarnych Panter.
Nasza własna Karta Praw.
Nauczcie się go.
Bo potem was przepytam.
Poważnie?
Trzeba znać swoje prawa.
I swoją wartość.
Jasne?
NIENAWIŚĆ, KTÓRĄ DAJESZ
Starr. Przez dwa "r".
Tata takie wymyślił.
Nie pytajcie, skąd to drugie "r".
Sekani, weź celuj do muszli!
Mamo! Sekani znowu zalał kibel!
I wytrzyj deskę!
Urodziłam się, gdy rodzice mieli po 17 lat.
Babka wykopała mamę z domu.
Mówiła, że tata to bandzior. Dealer z gangu King Lords.
Gdzie mój portfel?
-Leżał na komodzie. -Nie widzę.
Sama go tam kładłam. Dzień dobry.
Dobry.
Dawała im mniejsze szanse, niż trupom na zmartwychwstanie.
Pokazali jej i całej reszcie, że to brednie.
W związku z tym pilnują, byśmy nie powielali ich błędów.
Posadź ten swój uroczy tyłek i daj mi robić swoje, co?
Ach, tak?
A ja mogę ci coś zrobić?
Nie są za starzy?
Młody.
-Dzieńdoberek. -Cześć.
Są przeuroczy - czasem do porzygu.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Idealna para, nie ma co.
Wykapana.
Oboje pochodzą z Garden Heights.
Pierwszy raz całowali się na osiedlu Haven Acres.
Tata mówi, że to nasze miejsce.
Bo jesteśmy wśród swoich.
Jeść chodzimy do pana Reubena.
Strzyc - do pana Lewisa.
Pół godziny od domu stoi Walmart.
Tata też ma sklep.
Do Cartera chodzi się po mleko,
krótkie Newporty, ostre Cheetosy,
ploteczki i inne rzeczy, które zgarnia się w biegu.
Zdaniem mamy, boi się zmian.
Wyrwała się z osiedla już jako dziecko.
Nam życzy tego samego.
Trzeba być gotowym na wszystko.
Bo Garden Heights zawsze jest gotowe na ciebie.
Seven, nocujesz dziś u matki, czy u nas?
U matki - jeśli nie będzie Kinga.
Jest też King.
Szef King Lordów.
Ojciec był jego prawą ręką.
W liceum można się naćpać, zaciążyć, dać się skroić lub zabić.
Nie chodzimy tam.
Nie po tym, co spotkało Natashę.
Mama zapisała nas do innej szkoły.
Gdzie każdy myśli o studiach.
-Sekani? -No?
Powiedz, co znaczy twoje imię?
Radość!
Właśnie! Więc szerz w szkole tyle samo radości, co w domu, dobra?
Dobra!
Tylko ciszej!
Co się drzesz?
Miłego dnia.
-Kocham cię, mamo. -Ja ciebie też.
Garden Heights to jeden świat.
A Williamson - drugi.
I nie wolno ich mieszać.
Dlatego tutaj jestem drugą Starr.
-Cześć. -Nara.
Mam w głowie przełącznik.
Druga Starr nie używa slangu.
Nie mówi językiem raperów, choć jej biali koledzy - już tak.
Siemka.
-Jak się masz? -Spoko, laska.
Im dodaje to uroku, mnie - złej sławy.
Joł! W dechę kiksy!
Dzięki. Space Jams.
Druga Starr jest uprzejma.
Nie patrzy krzywo i nie krzyczy,
by nie wchodzić z nikim w konflikt.
Generalnie druga Starr nie daje po sobie poznać, że jest z getta.
I nie znoszę się za to.
Pozwól mi, to mu nakopię.
Nie ciskaj się, Hailey.
Stłukę każdego, kto zaczyna z moją kumpelą.
Powaga, Starr. Rozniosę typa.
Walić. Powiedz tylko słowo.
Hailey chyba znowu oglądała Straight Outta Compton.
Jedno słowo i po sprawie.
Co mu powiedziałaś?
W sumie teraz z nim nie gadam.
Kto z kim nie gada?
Chris zabrał Starr do siebie i nagle wyjął gumkę.
Co powiedziałaś?
Nie. Co zrobiłaś?
Jaki rozmiar?
Maya, no weź!
Nie musisz wiedzieć.
Właśnie muszę!
Chris jest super, ale to jeszcze nie pora.
W końcu przyjdzie, ale się pośpieszył.
Pośpiech: karany śmiercią.
Objedziesz go jak Taylor Swift?
Ona dawno zniknęła ze skali.
Nie. Raczej jak Beyoncé.
Serio.
Zlałabym go jak Solange w windzie.
Szlag, włożył te same buty, co ja.
Wie, że lecę na Jordany.
Pachnie Old Spice'em.
Ma takie miękkie usta.
Struga DJ Khaleda.
Nie ma co. Zawsze się na to łapię.
Nie.
Jestem na ciebie zła za tamto.
Przepraszam, Starr.
Nawaliłem. Mocno.
Zbliżamy się do siebie, chcę się umówić na sobotę, a ty odmawiasz.
Jestem zajęta.
Co tydzień?
Może chcesz mnie przedstawić rodzicom?
Ale nigdy nie zgadzasz się, żebym wpadł.
Bo też są zajęci.
Mam wrażenie, że mnie zbywasz.
Spytałem się: "Jak się zbliżyć do swojej dziewczyny?
Mam sobie darować kwiaty i czekoladki i przejść do rzeczy?".
Jesteś skończonym głąbem,
jeśli masz mnie za jedną z tych napalonych dziewczyn.
Nie mam.
Cenię cię o wiele bardziej.
Nie dowiodłem ci tego przez całe pół roku?
Co mam jeszcze powiedzieć?
Poza tym, że tęsknię?
Bardzo.
Ten bit jest dla ciebie.
No weź. Przyznaj, że to sztos.
Ujdzie.
Chcę to usłyszeć.
Jest spoko.
Dobra. Czyli sam muszę sprawdzić.
Wielu ludzi zarzuciłoby mu, że naśladuje czarnych,
ale Chris już taki jest.
I umie mnie rozbawić.
Dajesz, ziomek!
Jezu.
Bez piruetów. Chodź.
Wybaczasz mi?
Tak.
Często to słyszymy. "Co on w niej widzi?"
Seryjnie, to czasem sama nie wiem.
Najczęściej gapią się na nas bogate białaski.
Ale za bardzo boją się powiedzieć nam coś w twarz.
Chodźmy dokądś w sobotę.
Dokąd?
Zjemy po burgerze, dam ci wygrać w piłkarzyki...
"Dasz mi wygrać"?
I cmokniemy się na diabelskim młynie.
Ale obciach.
Taki pomysł.
Dobra. Ale może być niedziela?
Podjechać?
Spotkajmy się.
W Augustine's?
O trzeciej?
Ale romantycznie.
Głupi jesteś.
I twój.
Tak.
To się zgadza.
Chris to największa nagroda za bycie drugą Starr.
Chwilami nie chcę być nikim więcej.
A wtedy przychodzi weekend.
Ale ta impreza to też nie miejsce dla Starr.
Dla żadnej z nich.
Kenya to jedyna osoba z Garden Heights, z którą trzymam.
Chociaż czasem gra mi na nerwach, jak nie wiem.
Stara.
Co?
Wszystkie inne szprychy się odstrzeliły,
a ty wbijasz ubrana jak na co dzień?
Co? Laska, to są retro trójki!
Klasyka i wygoda. Czekaj tylko.
Pożałujesz, że ich nie masz,
kuśtykając potem jak ranna gazela.
To bluza mojego brata?
Naszego brata.
Ziomki pomyślą, że jesteś moją dupą.
Gdybym wiedziała, że nie idę na imprezę, tylko słuchać,
jak jedziesz mi po wyglądzie, zostałabym oglądać Bajera z Bel Air.
Laska, daj tej dekadzie zdechnąć.
Co znowu?
To ta tępa dzida Denasia.
Jak ona mnie wnerwia.
Gada, że chcę jej odbić tego brzydala.
Powaga?
Masz fart z tą prywatną budą.
Tam nie chodzą takie pindy.
Wierz mi, chodzą. Pindy są wszechobecne.
Tak jest, szmato, łypię na ciebie.
Ale jej dziś włoimy!
Stop! Jakie my?
Co? Za dobra jesteś, by mnie kryć?
-Weź się. -Co weź się?
Zabrałaś mnie, by mieć plecy?
Miałaś coś lepszego do roboty? Wyjdzie ci to na dobre.
A ty co, koleżanek nie masz?
Te dziane się nie liczą.
Siemka!
-Hej. -Jak leci?
-Spoko. -Cześć.
Nikt ci nie kazał tak ubierać siostry, wiesz?
Nie jestem nią.
Moja matka i jej tatko zrobili Sevena, to tyle.
Jesteśmy ziomalkami...
ale żadna z nas rodzina.
Zresztą zejdź z niej, Bianca.
Zwykle prowadza się wśród białych.
Pewnie ciągle walą emkę i inne prochy, co?
I słuchają fałszującej Swift.
Guzik wiecie... Nie, to prawda.
Właśnie, że wiemy.
Mniejsza. Gadałam o tym, że chcę spławić Denasię.
-Tę siksę? -No.
Wiesz, że o tobie gada, nie?
-Tja. -Za to jest łomot.
To chodź.
-Idziesz? -Nie.
Nie będę cię niańczyć całą noc. Radź sobie.
Cykor.
Khalil.
Morze ludzi rozstępuje się przed tobą jak przed ciemnym Mojżeszem.
Te dołeczki.
Co ja mam teraz zrobić?
Kąpaliśmy się u twojej babci, jak opiekowała się mną i Sevenem.
Dziw, jak teraz działają na mnie jego oczy.
Starr!
Szlag!
Co?
Kopę lat.
Siema. Co porabiasz?
Uczę się, gram w kosza... Nie próżnuję.
Ale stale chodzę do ojca. To ciebie nigdy nie ma.
No. Też mam trochę na głowie.
Co jest?
Nic.
Co tam u babci i Camerona?
Skończył 10 lat?
No. Wszystko spoko.
Tylko babcia choruje.
Na jakiegoś raka czy inny szajs.
Kurna. Przykro mi.
Jeździ na chemioterapię.
Ale martwi się tylko o to, by peruka równo siedziała.
Zaraz tamtej zerwę perukę.
-Ale pogrzana! -Rozkręciła się!
Pokaż, jak ty się bujasz.
Znasz się. Myślałem, że kręci cię jakieś indie albo country.
To każdy zna.
Wiem, ale trzymasz z białasami.
Cicho siedź. Nie zaczynaj.
Szlag, otarłam? Przepraszam.
Nie, nie szoruj.
Trzeba delikatnie.
Gdy ktoś źle czyści sufiksy, umiera mały kotek.
Wkręcona!
To chyba do następnego.
Musisz być przy kasie, skoro takie nosisz.
Co jest, typie?
Już ty wiesz co! To mój rewir! Wywalaj stąd!
Chodź.
Zawsze jakaś draka. Widziałaś? Nawet impry nie można zrobić.
Szlag.
Jeździsz po moim guście,
a sam słuchasz tych staroci?
Staroci?
Wywalaj z mojej bryki. Tupac głosi prawdę.
No, sprzed 20 lat.
Nawet dzisiaj.
Słuchaj no.
Pac powiedział, że "Prawo ulicy" głosi:
"Nienawiść okazywana dzieciom jebie nas wszystkich".
T-H-U-G L-I-F-E.
Czyli?
Świat jeździ po nas, gdy jesteśmy mali,
a potem odgrywamy się na nim jako dorośli.
Czaisz?
No.
Pac zawsze będzie na czasie.
Powiesz, czemu wziąłeś się do roboty?
Z fuchy w Maku nie było żadnej forsy.
A babcię zwolnili ze szpitala, gdy wyszło, że jest chora.
Kurde, porąbana sprawa.
Mamy wydatki, wiesz?
Jeśli handlujesz...
Przestań.
Nie twoja sprawa, Starr.
O mnie się nie martw.
Robię, co muszę.
Ale mnie czasem wnerwiasz.
Tak? Teraz cię wnerwiam?
No.
Bo nie wyglądasz.
W sumie trudno powiedzieć.
Jestem bardzo zła.
Gdzie jesteś?
Kenya pisze, że jest cała.
Spoko.
A po co stanęliśmy?
Bo chcę ci patrzeć w oczy, jak gadamy.
Chyba mi wolno?
Zasadniczo tak.
"Zasadniczo tak".
-"Zasadniczo". -No co?
Buda miesza ci we łbie.
Widziałem cię tam kiedyś.
Kiedy?
Jak szłaś na lekcje. W spódniczce,
w podkolanówkach i z plecakiem.
Cała odstrzelona.
Jak to mnie widziałeś? Teraz mnie śledzisz?
Ejże.
Nie.
Lubię cię widywać i tyle.
Dawniej spotykaliśmy się codziennie.
Pamiętasz zabawę w Harry'ego Pottera?
No.
Jak na siebie mówiliśmy?
-"Trójka z getta". -Właśnie!
Banda groźnych 10-letnich czarodziejów.
Dalej masz różdżkę?
Coś ty, w życiu.
Nie mam.
Wiem, że tak.
Wywaliłem, bo nie dawałaś mi być Harrym.
-Byłeś Ronem! -Ale na serio Harrym.
Nie, ja byłam Harrym.
Ty byłeś Ronem, a Natasha - Hermioną.
Dobra.
A ten pierwszy całus?
W piwnicy pod kościołem.
No.
Byliśmy tacy niegrzeczni!
Czyli wciskasz mi, że cmokałem Harry'ego Pottera?
Tak.
Właśnie tak.
Spoko.
To z kim całuję się teraz?
Khalil...
Mam chłopaka.
Słyszałem.
Nie leżało mi to.
Ale wszystko spoko.
Serio?
Byliśmy razem całe życie.
Mamy czas.
Dobra?
Niby co zrobiłem?
Nie wiem.
Róg 14. i 3.
Szlag.
Połóż ręce na desce.
Serio, łapy na deskę!
Nic nie zrobiłem. Przejechałem 15 metrów.
Proszę.
Proszę, połóż je.
Opuściłby pan szybę?
Zaczyna się.
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
-Dlaczego? -Dokumenty, proszę.
Ręce na desce, Khalil.
Jak mam wyjąć papiery, gdy nie wolno mi się ruszyć?
Dlaczego mnie zatrzymano?
Za brak kierunkowskazu. Niech pan wyłączy radio.
Ja pana słyszę.
-Proszę cię! -Niech pan wyłączy.
-To moja fura. Nie wolno... -Proszę wysiąść.
-Nie macie prawa. -Rozkazuję panu.
Posłuchaj go.
Bo skręciłem bez sygnału, czy nie wyłączyłem radia?
Ma pan w tej chwili wysiąść.
Albo zrobi pan to dobrowolnie, albo pana zmuszę.
Już!
Rzuć komórkę!
Wlepcie mi mandat i już.
Ręce na wóz. Masz coś przy sobie?
Nie.
-Żadnych prochów? -Nie, stary.
Pokaże mi pan prawo jazdy?
Gdzie ją wyrwałeś?
To moja znajoma.
Szukaliście dealera?
Dealera? Daj pan spokój.
Trzymaj ręce na wozie i ani drgnij.
Proszę o sprawdzenie...
Kurna.
Gdzie komóra?
Szlag.
Wszystko gra?
-Spoko? -Stój, jak kazał!
Będzie mnie trochę maglował.
Powaga, stań!
No weź. Co mi grzebiesz w bryce?
-Zrób, co powiedział! -Dobra, weź wyluzuj.
Ani kroku dalej!
-Nie ruszaj się. -Nie...
Nie.
Cicho.
Siadaj.
Nie.
Wzywam posiłki. Padły strzały.
Jeden ranny podejrzany, druga skuta.
Przyślijcie karetkę.
Coś ty zrobił?
Co pan zrobił?!
Proszę milczeć.
Pomóż mu!
Nie ruszaj się stamtąd!
Krew mu leci! Trzeba mu pomóc!
Gdzie jest spluwa?
Gdzie pistolet?
Jaki?
Gdzie...
Kurwa!
-Khalil. -Kurwa!
Khalil, patrz na mnie. Patrz.
Spójrz na mnie! No dawaj!
Khalil, trzymaj się!
Jestem tutaj. Będzie dobrze.
Słyszysz karetkę?
Przyjadą i cię opatrzą. Wyliżesz się.
Nie bój się. Będzie dobrze.
Patrz na mnie!
Spójrz na mnie! Weź!
Oddychaj, Starr.
Odetchnij.
Kto to zrobił?
Gdzie tamten glina?
Rozumiem cię, dobrze?
Jestem detektyw Gomez.
To mój partner, detektyw Wilkes.
Lisa Carter, jej matka.
Starr Carter.
Opowiesz nam, co się dziś stało?
Poszłam na imprezę.
Spotkałam tam Khalila.
Z jakiego powodu tam był?
Z tego, co reszta.
Przyszedł się zabawić.
Świadkowie zeznali, że doszło tam do bójki i padły strzały.
Khalil miał z tym coś wspólnego?
To znaczy nie.
Tylko rozmawialiśmy,
gdy tamci się pobili.
Chciał mnie odwieźć do domu,
by upewnić się, że wrócę cała i zdrowa.
Wtedy... 115 zatrzymał nas bez powodu.
Kto?
Funkcjonariusz.
To jego numer odznaki.
Zapamiętałam go.
Czy wiesz, po co Khalil sięgnął do samochodu?
Chyba sprawdzał, czy mam się dobrze.
Chyba?
Nie wiesz?
Nie, nie wiem.
Ponieważ?
Bo wtedy stało się tamto.
Czy ty i Khalil...
Da jej pani chociaż odsapnąć?
Zaczekamy na ciebie, dobrze?
Rozumiemy, że jest jej ciężko.
Czyżby?
Tak, pani Carter.
Bez pośpiechu.
Piłaś na imprezie alkohol?
Nie piję.
A Khalil?
Nie widziałam.
Byłaś świadkiem, jak sprzedawał narkotyki?
Nigdy nie widziałam, żeby handlował albo sam ćpał.
Ale wiedziałaś?
Spytacie ją wreszcie o policjanta?
Chcemy jasny ogląd.
To spytajcie ją o zajście!
115 zabił Khalila.
Choć ten nic nie zrobił. Czego wam jeszcze brakuje?
Wypuśćcie ją.
Lisa, Starr, chodźcie.
Znacie się?
To moja siostrzenica.
Spokojnie.
Jestem tu.
Jestem.
Wylej to z siebie.
Spokojnie. Dobrze.
Już.
Spokojnie, kochanie.
Masz, wypij.
Już dobrze.
Na drugi dzień koszmary są najgorsze.
Nie, Sekani.
Najpierw niech zje Starr.
Nie każdy jest superbohaterką, jak ty.
Zabłyśnij.
Nie bez kozery nazwałem cię "Gwiazda".
Sekani!
Nie!
Dziękuję.
Byłaś jego jedyną przyjaciółką.
A on moim, pani Rosalie.
Odwiedziła mnie policja.
Byłaś wtedy przy nim?
Tak, proszę pani.
Bogu dzięki, że nie odszedł sam.
Towarzyszyłaś mu od pierwszego dnia
aż do samego końca.
Handlował prochami.
Na pewno King mu kazał.
Masz tupet, że przychodzisz!
Czego tu szuka?
Cześć, Carlos.
Cześć, Lisa.
Przepraszam.
Przyszedłem powiedzieć, że pani współczuję.
Pam i ja się za panią modlimy.
Wpadasz?
Dziękuję wam.
Jeśli mogę jakoś pomóc,
proszę tylko dać znać.
Kochamy panią.
Przepraszam, nie dam rady.
Znowu?
Dalej chcę się spotkać.
Co zrobili?
Przyskrzynili go?
Dostał przymusowy płatny urlop.
I tyle?
Przecież zabił Khalila!
Przeprowadzimy śledztwo, Starr.
Będziecie sądzić kolegę?
Powinniście wlepić rasiście zabójstwo.
Ale to się nie stanie, co nie, wujciu Carlos?
Nigdy dotąd nie zrobił czegoś takiego.
A, pierwszy raz! No to spoko.
Będziesz pomagał przy śledztwie?
Nie mogę. Takie rzeczy rozpatruje prokuratura.
Czyli ława przysięgłych?
Najpewniej.
I pewnie każą Starr zeznawać?
Nie mogą wszędzie trąbić, że jest świadkiem!
To jej nie wyjdzie na dobre. Mamy wynająć prawnika?
Świadkowie nie muszą.
Nie jest byle świadkiem!
Możecie nie ufać systemowi,
ale zaufajcie chociaż mnie.
-Widzę w niej córkę. -Ale nią nie jest.
Czułem co innego, gdy siedziałeś.
Przestańcie obaj!
Co to ława przysięgłych?
Ława przysięgłych.
O takich rzeczach mówią w telewizji.
Dostaje się groźby.
POMŚCIĆ KHALILA!
Gliny cię nachodzą.
Co się stanie w szkole?
Stanę się nagle biedaczką z getta, której zabili kumpla?
Muszę siedzieć cicho.
Daj jeszcze kurczaka.
Starr, jestem wolna!
Podaj!
Kurde!
Wyobraź sobie, że to kurak w panierce!
-Że co? -Taki żart.
Kurak w panierce to temat do żartu?
Tego nie znałam.
Jezu, Starr, wyluzuj. Jadłyśmy go na obiad.
Zgrywam się.
Spoko.
Czekaj. Co jest grane?
Znamy się jak łyse konie.
Wszystko gra?
Tak. To ze zmęczenia.
Już wrzucam na ruszt kiełbaski dla Mava.
Ciut spalone z wierzchu i chrupkie po bokach.
Weźcie sobie babki piaskowej.
Dzięki, panie Reuben.
...czarny 17-latek zginął w sobotę z ręki białego policjanta.
Poznajemy nowe szczegóły w sprawie śmierci Khalila Harrisa.
Kamera z radiowozu ujawnia, że w istocie wcale nie sięgnął
po broń, a po szczotkę do włosów.
Syn nie zrobił nic złego!
To dobry chłopak!
Dlaczego musieli go zabić? Za jakie grzechy?
Nie można się już nawet uczesać?
Po diabła pokazują panią Brendę w telewizji?
Świadek zajścia zostanie wezwany, by zeznawać przed ławą przysięgłych.
Mieszkańcy są oburzeni...
Czyli zostałaś sławna.
Co?
Widziałam, jak cię odwozi.
A teraz siedzisz jak na szpilkach.
To ty.
Bez wykrętów.
Gotowa narobić dymu?
W sensie?
Byłaś tam. Musisz powiedzieć, co się stało.
Chyba wstawisz się za Khalilem?
Nie możesz zostawić samej Brendy.
Khalil na pewno by cię bronił!
Się macie.
Cześć, tato.
Wsiadajcie.
Ja nie chcę.
Podwiozę cię do Mava.
Wskakuj.
Zwrócę ci za żarcie.
Nie trzeba.
Co?
Podobno byłaś przy tamtym, gdy zginął.
Ciężki widok.
Wierz mi, nieprędko go zapomnisz.
Mieszkam tu od zawsze.
Zaufaj mi.
Też to przerabiałem.
Taki żal człowieka nie opuści.
Ale trzeba przeć naprzód.
Czaisz?
Jest matka?
A ja wiem, gdzie Iesha się szlaja?
Ej.
A Seven?
Dlaczego nazwaliście chłopaka "Siedem"?
Jak ma na drugie? "Osiem"?
Cześć, stryjku.
Siema.
Jak tam życie rodzinne?
Oświadcz się kiedyś Ieshy, to sam zobaczysz.
Interes chyba się kręci.
Mogłem kupić ten lokal dla siebie.
Nie kupiłeś.
Słyszałem o ziomku Starr.
Wiesz, jakie są gliny.
Najpierw walą, a potem pytają.
Lepiej miej ją na oku.
Na oku?
Lepiej, żeby nie gadała z pałami.
Czaisz?
Nie musisz się o nią bać.
Ty martw się o swoją córkę, a ja o swoją.
-Tak będzie? -Właśnie tak.
Starr!
Pamiętaj, co ci mówiłem.
Zostaw tę aferę za sobą.
Mówię ci.
On jej groził!
Nic jej nie zrobi.
Ależ tak.
Uciszy ją, by nie zeznała,
że Khalil dla niego pracował.
I co wtedy?
Znów ściągnie cię na złą drogę.
Już zawsze będziesz King Lordem.
Gdy odsiadujesz za kogoś trzy lata,
nie ma mowy o powrocie.
W zamian dał mi spokój.
Maverick.
Wyprowadzamy się.
Ciągle możemy tu zrobić wiele dobrego.
O człowieku wcale nie świadczy to, gdzie mieszka.
-Posłuchaj... -Nie!
Ty słuchaj!
Można się poświęcić dla rodziny!
Sądzisz, że matka woziła mnie
i brata z Garden Heights do szkoły katolickiej,
by nauczyli nas się modlić? Nie!
Dzieci muszą mieć równie dobry start jak ja.
Inaczej to bez sensu!
Chodzą do lepszej szkoły.
A jak myślisz, co szkoła zrobi,
gdy dowie się, że Starr była z Khalilem?
Lubią się przechwalać, że są tolerancyjni,
ale ta tolerancja ma swoje granice.
Źle się czuję. Nie jadę.
Wszyscy źle się czujemy, ale zaciskamy zęby.
Idź się przebrać.
-Nie... -Idź się przebrać.
-Mogę wejść? -Tak.
Może jak wrócimy...
obejrzymy Harry'ego Pottera i Czarę Duchołaków Półkrwi?
Chyba nie mam ochoty.
Z tobą najgorzej się to ogląda.
Tylko gadasz, że "to film o porachunkach gangów".
Bo tak jest.
Domy mają własne barwy, meliny
i wszyscy się nawzajem kryją.
To niby nie gangi?
Wiesz, że mam rację.
Wy też mieliście swój gang.
Natasha i Khalil zginęli, a ty zostałaś.
Próbujesz to jakoś ogarnąć.
"Prawo ulicy".
"Nienawiść okazywana dzieciom"...
..."j-bie nas wszystkich".
Znam to hasło.
Co według ciebie znaczy?
Nie chodzi w nim tylko o młodzież.
Tylko o nas.
Czyli?
Wszystkich czarnych.
-Wszystkich ludzi z marginesu. -Dobrze.
Pac tłumaczył nam, że system jest naszym wrogiem.
Myślisz, że dlaczego mamy tylu dealerów?
-Bo potrzebują forsy. -No.
Nikt im nie da normalnej pracy, więc wpadają w pułapkę.
Pułapkę?
Ludzie trzepią na prochach grube miliardy.
Tacy jak ja i Khalil łudzą się, że tak się dorobią.
Ale towar obraca się wśród nas.
I jakoś nie znam nikogo z własnym samolotem.
A ty?
Ani ja.
Potem nas łapią.
A paka to kolejny miliardowy przekręt.
Przejeżdżamy przez nią jak na taśmociągu.
Dlatego siedziałem z ojcem.
Byłeś w pudle z własnym tatą?
No.
Ale gdy go spotkałem, już nie mógł mi pomóc.
Był słabym, zgorzkniałym starcem.
Światło dla niego zgasło.
Obiecałem sobie, że ja tak nie skończę.
Że dla was przerwę to błędne koło.
Nie byłam gotowa ujrzeć go jako martwą kukłę.
Ma za różowe usta.
I jego dołeczki zniknęły.
Chodź, kochanie.
To nie on, mamo.
Wiem.
Mamy czas.
Wszystko gra?
Przyszła twoja matka z Kingiem.
Seven!
Chodź do nas!
Kochanie, idź do matki.
Wiesz, że nie chce.
Wiem, ale niech baba nie krzyczy w kościele.
Amen! Alleluja!
Amen! Dziękuję chórowi za to,
że pobłogosławił nas tą piękną pieśnią.
Amen, bracia i siostry.
Ktoś wśród nas chce dziś coś powiedzieć.
Rodzina Harrisów prosi nas wszystkich, byśmy wysłuchali jej słów.
Chodź do nas, siostro April Ofro.
Jestem April Ofrah, prawniczka grupy Sprawiedliwe Sprawy.
Tuż przed mszą dowiedziałam się, że policja nie zamierza
aresztować zabójcy tego chłopaka.
Mimo że ma naocznego świadka!
Boże drogi!
Nie chciałam się tu dziś znaleźć.
Wiem, że nie tylko ja.
A jednak znów się spotykamy.
Przez przemoc i brutalność.
Ta sama tragedia, tylko ofiara inna.
Zgadza się!
Tym razem ofiara to Khalil Harris.
Kolejny bezbronny młody czarny.
Co to znaczy?
Najlepiej ujął to Shamell Bell.
"Nie możemy być bezbronni,
gdy to nasza skóra jest bronią, której się boją".
Nie pozwolę, by postrzegano ją ani jako broń, ani jako słabość!
Dlatego właśnie wraz z rodziną Harrisów proszę was,
byśmy po mszy wybrali się na pokojowy przemarsz pod komendę.
Wygrają, jeśli nas podzielą.
Zjednoczeni ich pokonamy.
Widzimy się na zewnątrz po mszy.
Amen!
Dziękujemy!
Dziękujemy siostrze Ofrze za te płomienne i motywujące słowa.
Widzieliście?
Niby skąd wie?
Od pani Rosalie.
Dołączmy do marszu w imię sprawiedliwości!
Nie tylko dla brata Khalila, a dla nas wszystkich!
Nie pozwolimy, by odszedł na marne!
-Czego żądamy? -Sprawiedliwości!
-Kiedy? -Teraz!
Pamiętajcie, to pokojowy protest!
Nie byłbym taki pewien.
Pokojowy protest!
-Bezprawie i niepokój! -Nie dla rasizmu!
Trzeba spadać.
Idziemy!
Seven!
Chodź.
Co ty odstawiasz?
W dzielnicy Garden Heights odbyła się demonstracja
po pogrzebie Khalila Harrisa:
młodego czarnoskórego zabitego przez policjanta.
Choć zaczęło się spokojnie,
między policją i protestującymi szybko doszło do starć.
Funkcjonariuszowi nie zostały dotąd postawione żadne zarzuty.
Do zakończenia śledztwa znajduje się na przymusowym urlopie.
A oto reportaż z dzisiejszego wieczoru.
Zmierzam właśnie z protestującymi pod komendę.
Gliny sprzątnęły chłopaka bez powodu!
Mordują jednego niewinnego czarnego za drugim!
Tak nie wolno!
Cały ten system jest zepsuty!
Jak państwo widzą, emocje sięgają zenitu.
Społeczność jest oburzona całą sprawą
i domaga się sprawiedliwości.
To nie pocisk wybiera, w kogo trafi.
Mamo? Gniewają się, bo Khalil zginął?
Tak, kochanie. Jak my wszyscy.
Starr, powaga?
Tak jest! Boją się nas!
Cześć.
Nic wam nie grozi? Oglądam wiadomości.
Tak, nie przejmuj się. Wszystko gra.
Na pewno?
Nie otwieraj, Maverick.
Spadam.
Czekaj, Starr.
Kto to?
Dobry wieczór.
Mogę wejść?
Proste zatrzymanie przerodziło się...
Ktoś musi przemówić w imieniu Khalila. Najlepiej Starr.
Już jestem przeciwna.
Daj jej dokończyć.
Wiesz, jak działa ława przysięgłych?
To przysięgli ustalą, czy potrzebny jest proces.
Właśnie. Oni zdecydują, czy oskarżą funkcjonariusza Macintosha.
Zrobią to?
W 99% przypadków tak się dzieje.
A w tym jednym?
Te sprawy niemal zawsze dotyczą policjanta.
Ale jego oskarżą, bo wszystko widziałam.
Gdzie dokładnie byłaś, gdy raniono Khalila?
Na fotelu pasażera.
Masz jakiś dowód na poparcie tego zeznania?
Nagrałaś to telefonem?
Nie, kazał mi go odłożyć.
Czyli nikt nie wybroni Khalila?
Bo glina go sprzątnął?
Dlatego nasza rozprawa już ruszyła.
Na ulicach i w mediach.
Starr jest jedynym świadkiem.
Dobra.
Od czego zacząć?
Od wywiadu dla mediów.
Wiem, o co pani walczy, ale ja walczę za Starr.
Nie będę jej narażać.
Dziękujemy.
Moja druga przyjaciółka zginęła, gdy miałyśmy 10 lat.
Graliśmy na chodniku w kosza.
Wtedy minął nas wóz...
i jakiś gangster wyjął pistolet.
Chyba staliśmy na drodze.
Oddał trzy strzały.
I padła na ziemię.
Pamiętam...
Pamiętam, że była wystraszona.
Bo zaraz miała zobaczyć, co się dzieje po śmierci.
Wiem, kto strzelał.
Co?
Nigdy nic nie mówiłaś.
Pewien King Lord.
Raz omal mnie nie zabił.
Nie wsypałam go, bo nie chciałam mu dawać drugiej okazji.
Parę miesięcy później usłyszałam, że zginął.
Więc nie wracałam do tego.
Niech mi pani powie...
jaka przyjaciółka tak robi?
Nie możesz się za to obwiniać.
Byłaś młoda.
Nadal jesteś.
Chcę zrobić więcej dla Khalila.
Ale występ w telewizji...
Tego nie jestem pewna.
Jeśli będziesz potrzebowała porady prawnika...
lub zmienisz zdanie...
zadzwoń.
Dziękuję.
Tak!
Nie ma lekcji!
Nie biegać po korytarzu!
Zwolnij, Jackson!
Co jest grane?
Robimy protest zamiast lekcji.
A tak się szykowałam do tej kartkówki z historii.
Gdzie byłaś? Chodź, wszyscy się zrywają.
Myślałam, że się ucieszysz,
patrząc na twojego Tumblra.
Ucieszę?
Przecież nie w tym sensie. Ale chyba ci zależy?
To twoja dzielnica. Myślałam nawet, że go znałaś.
Ale nie uważam tego za dobrą wymówkę, by zrywać się z lekcji.
Co z tobą?
Nie chodzi o same wagary. Idziemy w słusznej sprawie.
Tylko tak się złożyło, że to dobra wymówka.
Nie chcę się dziś widzieć z babą od matmy, a ty?
Co? Co jest grane?
To nie w porządku.
Kto inny postawi się w imieniu naszych braci?
"Naszych braci"?
Dokąd idziesz?
Starr?
Wszędzie cię szukałem.
Źle się czuję. Wracam.
Dlaczego?
Znałaś go, prawda?
Tamtego zabitego?
Nie. Chcę pobyć sama, dobra?
Powiedz, co jest grane!
Cześć. Podjedziesz po mnie?
Skurcze?
No. Od ludzi.
SZPITAL FREEMONT MEMORIAL
-Trzymaj się. -Dzięki.
Parę w czepku urodzonych białasów idzie na wagary,
więc tobie też wolno?
Słuchaj no, Starr.
Jest jak jest.
Wiem o tym.
Zachowują się, jakby Khalil zginął po to, by ich ominęła kartkówka z chemii.
A ja nic z tym nie zrobiłam.
Mamo.
Muszę się wypowiedzieć.
Starr, jak mniemam?
Tak.
Jesteśmy wdzięczni, że zebrałaś się na odwagę.
Nie ma sprawy.
Diane bardzo się cieszy.
Zmieniliśmy ramówkę, by pokazali was jeszcze dziś.
I załatwicie to, o czym mówiliśmy?
Tak jest.
Zgodzili się zamazać jej twarz.
Żaden widz jej nie pozna.
Byłaś jedynym świadkiem tego, jak policjant
zastrzelił młodego, bezbronnego czarnego chłopaka.
Miliony ludzi w całym kraju usłyszały już o śmierci Khalila Harrisa.
Kim był dla ciebie?
Znaliśmy się od urodzenia.
Gdyby tu siedział, pewnie zaznaczyłby,
że był pięć i pół miesiąca starszy ode mnie.
Był dzieckiem.
Tak.
Co sądzisz o ludziach,
którzy widzą tylko mniej szlachetne oblicze Khalila?
To, że był dealerem?
Nie mówiliby tak o nim, gdyby znali przyczynę.
Dlaczego handlował?
Matka go kochała, ale była uzależniona.
Nikt nie łożył na utrzymanie jego młodszego brata
ani babki, cierpiącej na raka.
W całej okolicy była tylko jedna dość dobrze płatna posada,
która pozwoliłaby im pomóc.
Jedna posada?
Handlował dla największego gangu z Garden Heights.
Dla King Lordów.
Czyli jeden gang rządzi całą waszą dzielnicą?
Opowiedz mi o nim.
Dlaczego pani o nich pyta?
Za tydzień mam zeznawać przed ławą przysięgłych,
ale nikogo nie obchodzi, co się stało.
Ważniejsze jest, co zrobił Khalil.
Czego nie zrobił i co mówił.
Jakby to była jego wina.
Nie wiedziałam, że można kogoś sądzić za jego własne zabójstwo.
Gdyby siedział tu z nami funkcjonariusz Macintosh,
co byś mu powiedziała?
Spytałabym, czy żałuje, że mnie też nie zastrzelił.
Idziesz spać?
No. Chyba najwyższy czas.
Podać coś jeszcze?
Chyba mam tu wszystko, czego mi trzeba.
Musicie się tak migdalić?
A myślisz, że na co ją wyrwałem?
Ja wiem.
Mamo!
Nie musieliśmy tego słyszeć!
Będę miał trwały uraz!
Dobra, dawajcie ręce.
Ojcze, dziękujemy za to, że pobłogosławiłeś nas tą strawą.
I za to, że dałeś dziś Starr zabłysnąć.
Prosimy Cię, by pozostała skupiona na nauce.
Dziękuję Ci za tę rodzinę.
Ja miałem to powiedzieć.
Ja też.
Amen.
Najpierw warzywa.
Dawaj ten ostry sos.
-Warzywa. -Chociaż się zastanów.
Ja tam wolę Tabasco.
Dosypiesz cukru, jak zawsze?
Pyszności.
Nie martw się o mój cukier.
Daj spróbować.
Ten sos jest za słaby. Trzeba Tabasco.
No.
Nie jest dość pikantne.
Ale spróbuję.
Nie chcesz? Polejmy po ziemniakach.
Lisa.
Zostańcie.
Starr zrobiła niezłe głupstwo!
Odwal się od niej.
Jesteś mocny w gębie, ale dupę masz miękką.
Zaraz skopię twoją.
Spróbuj tylko!
Siedzieć!
Chodu.
Jakiś kłopot?
Nie, panie władzo.
Co to było?
Jem kolację z rodziną.
I kupujesz prochy?
Idziemy.
Pod ścianę.
Spokojnie, Sekani.
Oddychaj, Starr. Odetchnij.
-Dobra, nic nie ma. -Pokaż dowód.
-Jest u żony. -Czyli gdzie?
Daj portfel!
-Stój. -Tato?
Wyluzuj!
Proszę, panie władzo.
Maverick Carter. Brzmi znajomo?
Wracajcie.
Nie. Zaczekam tu, aż wypuścicie męża.
Marsz do środka!
Ojciec nic nie zrobił!
-Ty daj dowód. -To dziecko!
Wolicie legitymację czy tymczasowe prawko?
Wracajcie do środka!
-Nic nie zrobił! -Dosyć.
Widzieliście, jak tamten odjechał! Z nim pogadajcie!
-Czemu nie? -Sekani, do środka!
Odłóż to!
Mam prawo nagrywać.
To ten świadek.
Wszyscy was nagrywamy!
Pokażcie, jacy dla nas jesteście!
Jedziemy.
To było upomnienie.
Jesteś cały?
Bierzcie rzeczy i wracamy.
Wszystko gra?
A z tobą?
Chodźcie po brata.
Przepraszam cię, tato.
To przeze mnie.
Mogłam siedzieć cicho i nie iść do programu.
Wszyscy wysiadajcie.
Wysiądźcie i stańcie w szeregu.
Jak brzmi siódmy punkt Programu?
Nie rycz, tylko mów!
"Pragniemy ukrócić policyjną brutalność".
Dokończ.
"I mord czarnych i innych mniejszości".
-W jaki sposób? -Za wszelką cenę.
-W jaki? -Za wszelką cenę.
-W jaki?! -Za wszelką cenę!
To dlaczego chcesz milczeć?
Co mam tu napisane?
"Powody do życia to powody do śmierci".
Tak.
Ty, twoi bracia...
i twoja matka...
to osoby, za które oddałbym życie.
Każde z was dostało znaczące imię.
Siódemka: doskonałość.
Gwiazda: blask.
I radość.
Wykorzystajcie to!
Gdy jesteście gotowi mówić, róbcie to.
Nie dajcie nikomu was uciszyć.
Bez żartów!
Czekaj, czekaj! Za trzy punkty!
Raju.
Chrzań się.
Jaja sobie robisz?
Dojadę cię.
Co z tobą?
Nic.
Czyli świruję?
Prawie się dziś nie odzywasz.
A teraz to co?
Co mam jeszcze powiedzieć?
A może wróćmy do gry?
...po śmierci...
Cofnęłabyś?
Funkcjonariusz Brian Macintosh służy w policji od pięciu lat.
Większość czasu spędził w Garden Heights,
w którym tylko w tym roku wskaźnik zabójstw wzrósł aż o 15%.
Policja od lat usiłuje przerwać fale zbrodni,
jednak mimo zmian przepisów,
gangi i narkotyki wciąż stanowią duży problem w tej czarnej dzielnicy.
Brian to dobry chłopak,
ale malują go jako potwora.
Boi się wyjść na dwór nawet po butelkę mleka.
Dostaje listy z pogróżkami.
Grożą całej rodzinie.
Kaszana. Biedni ludzie.
Co?
Jego syn tylko się bronił na służbie.
Jego życie też się liczy.
Dobra.
Muszę...
Jeszcze się nie dogadałyście?
Starr, czekaj!
Nie mogę z nią teraz gadać.
Życie gliny też jest coś warte. Znowu się obrazisz?
Tak!
Bo według ciebie jest warte więcej,
niż tego, dla którego protestowałaś. Nie leży mi to.
-Nie leży? -Błagam was.
Już nie śledzisz mojego Tumblra.
Dlaczego?
Obrzydziło cię zdjęcie Emmetta Tilla?
Współczułaś tak samo jego rodzinie, nim odwróciłaś wzrok?
Teraz zarzuca mi rasizm.
Wcale nie.
Tylko o coś spytałam.
Ja nie mogę.
Wiesz co?
Już nie wiem, kim tak naprawdę jesteś.
Dlatego już cię nie śledzę.
Na pewno nie mogę cię zawieźć na studniówkę?
Szlag.
Mała czarna zawsze w modzie.
To taki szykowny kolor.
Mówię ci.
Zrobisz furorę na tej studniówce.
Mordko, co jest grane?
Nic. Pożarłam się z Hailey.
Mamo?
-Co? -Nigdy jej nie lubiłaś!
Nie, nieprawda.
Nie podobało mi się, jak ślepo za nią podążałaś. To co innego.
Jak z tymi fioletowymi włosami.
-Chciałam mieć fioletowe. -Nie. Dlaczego?
Przyznaj się.
Bo Hailey chciała, żeby cała trójka miała takie same.
No właśnie. O to chodzi.
Dobra. A o co poszło tym razem?
Czasami gada takie rzeczy, jakby...
Nie wiem, dlaczego się w ogóle kumplujemy.
To pytanie musisz zadać sama sobie.
Czy to jest coś warte?
Jestem taka zła, że nie wiem.
Wolnego. Nie masz czasu być zła.
Masz zaległości w szkole i nie jesteś gotowa do matury.
Musisz jej wybaczyć i pójść naprzód.
Tak było z tobą i ojcem?
Gdy zrobił Ieshy Sevena?
Wybaczyłaś i poszłaś naprzód?
Tak.
Właśnie tak.
Nie było łatwo.
Choć nie byliśmy wtedy razem,
ich związek mimo wszystko mnie zabolał.
Dlatego musiałam zdecydować.
Czy moje uczucie było ważniejsze od jego potknięć.
Miłość, która łączy mnie z ojcem...
jest...
silniejsza od wszystkiego innego.
Mimo walniętej Ieshy?
Tak. Mimo walniętej Ieshy.
Słuchaj. Jeśli plusy przeważają, nie pozbywaj się Hailey z życia.
Ale jeśli nie...
to do widzenia.
BAL MATURALNY
Cześć.
To ty, prawda?
Mówiłaś mi, że go nie znałaś.
Tak, znałam.
Myślałaś, że się nie dowiem?
Że zdołasz wszystko zataić?
To nie tak.
Jako twój chłopak, mam cię wspierać.
Przecież ci ufam.
To o co chodzi? Powiedz mi!
Że nie mieszkam w Williamson!
Gdybym wszystkim powiedziała,
stałabym się biedną Starr, której zabili kumpla.
Albo biedną Starr z getta.
Myślisz, że ludziom zależy?
Tak, bardzo.
Jezu.
Byłeś kiedyś przy kimś, kto umiera?
Nie.
A ja już dwa razy.
Dlatego rodzice zapisali mnie i braci do tej szkoły.
By nas obronić.
A teraz...
każdego dnia muszę ukrywać to, kim jestem.
W domu nie mogę się zachowywać jak ktoś stąd.
A tutaj - jak ktoś z Garden Heights.
To była moja pierwsza miłość.
Pierwszy mnie pocałował.
I miał na głowie tyle zmartwień...
Nie miałam pojęcia.
Bo się od niego odwróciłam.
Jak od wszystkich moich bliskich.
Wyobrażasz sobie, jak to jest?
Nie.
Przykro mi, Starr. Naprawdę.
Ale czarni i biali... to bez różnicy. Jesteśmy tacy sami.
Wcale nie.
Zgrywacie czarnych, ale dalej macie swoje przywileje.
Myślisz, że granie w kosza i bujanie się z jakimiś lamusami
to istota bycia kimś czarnym? To nieprawda.
Mówię ci, że nie patrzę na kolory.
Widzę ludzi takimi, jakimi są. W tym ciebie.
Nie widzisz mnie, jeśli lekceważysz moją skórę.
Widzę cię.
Żadnego fiku-miku!
-Jezu. -Serio mówię!
Seven!
Kochanie.
Szkoda, że studniówka wzięła w łeb.
Zgrywasz się? Leję na tę studniówkę.
Bardziej zależy mi na burgerach, które zjemy potem.
I popijemy shakiem.
A potem...
Co potem?
Odwiozę cię do domu.
I poznam twojego ojca.
Radzę ci szybko sczernieć.
Jestem czarny w środku. To się liczy.
Spoko.
Chyba pora na twój egzamin.
Co wolisz na Święto Dziękczynienia?
Placek ze słodkim ziemniakiem...
czy z dynią?
Zawsze z ziemniakiem.
-Dzyń, dzyń! -Dobra.
-To mój chłop! -Powoli.
-Zna się. -To nie koniec.
Makaron z serem: całe danie czy dodatek?
Całe danie.
-Skucha! -Co?
To nie żadne danie.
Danie z pudełka!
Weź, kochanie.
-Wyjmuje się je chrupiące z pieca. -Ano.
To samo białko! Po wierzchu sypie się bułeczkę.
Bułeczkę?!
Mowy nie ma. Nic z tego nie będzie.
Już po was. Przepraszam.
-Cześć. -Siema.
Dzięki za odwózkę. Trzymaj.
Nie potrzebuje napiwku.
Co? Szofer zawsze dostaje.
Stary?
Zmykaj, nim ci furę buchną.
Cześć! Wejdźcie!
Cześć, kochanie.
Chris! Jak miło wreszcie cię poznać!
Jak studniówka?
Udana, ale wyszliśmy wcześniej.
Kto to jest?
To Chris, tato.
Jaki Chris?
Chris to mój chłopak.
Masz chłopaka?
A myślałeś, że z kim poszła?
Miło mi, panie Carter.
Masz białego chłopa?
Nieważne, że jest biały, tylko że jest mój.
Ale jest biały.
Na pewno wszyscy jesteście zmęczeni.
Dzięki, że ich odwiozłeś, Chris.
Liczę, że wkrótce znowu się spotkamy.
Ja też, pani Carter.
Dobranoc panu.
Dobranoc, Starr.
No, branoc.
Wiedziałaś o nim?
Ty też?
I kto jeszcze?
Zaraz.
Może Sekani też?
Co jest grane?
Tylko mnie nie powiedziałaś?
Ciekawe dlaczego...
Jak ma na imię?
Chris.
Co to za frajerskie imię?
Panny zwykle chcą kogoś, kto przypomina im ojca.
Chyba nie jestem dobrym wzorem czarnego faceta.
Fakt, nie jesteś.
Pokazałeś mi, czego szukać w każdym mężczyźnie.
Jeśli to on nauczył cię tak gadać...
to się pogniewamy.
Padnij!
Nie, Maverick!
Każ córci zamknąć mordę! Tępa suka!
Cześć.
Chodźcie do środka.
Co ty robisz? Chodź.
Wracam.
Co?
Zbiry Kinga nie będą grozić moim bliskim.
Twoi bliscy są tutaj!
I musimy się wyprowadzić! Ani słowa więcej!
Koniec!
Jadę z ojcem.
Marsz do domu, Seven!
Maverick, błagam cię.
Nie jedź tam. A jeśli King wróci?
Liczę na to.
Maverick! Obiecałeś mi!
Tato!
Świadek śmierci Khalila Harrisa
ma jutro zeznawać przed ławą przysięgłych.
Przywódcy społeczności obawiają się,
iż zeznanie nie tylko podjudzi gangi do przemocy,
ale i pogorszy stosunki między policją i obywatelami Garden Heights.
Ktoś chciał cię zniechęcić do złożenia zeznania.
Udało mu się?
Po co nam w ogóle opinia ławy przysięgłych?
Nie wszyscy uważają zabicie Khalila za zbrodnię.
Widzą raczej nieudane zatrzymanie.
Jak to?
Glina ma gonitwę myśli, gdy kogoś zatrzymuje.
Zwłaszcza gdy musi się tłumaczyć kierowcy,
dlaczego to zrobił.
To niepokojące.
Zaczyna myśleć:
"Czy ma coś do ukrycia? Czy wóz jest kradziony?".
Gdy obok siedzi dziewczyna taka jak ty,
czy jest posiniaczona? Czy ją pobito albo zgwałcono?
Gdy zatrzymani zaczynają gadać między sobą,
myślimy, że chcą nas zbić z tropu.
Co jest ukryte w wozie? Prochy? Spluwa?
Gdy kierowca nas obraża,
próbujemy słownie postawić go do pionu.
Jeśli mimo to stawia opór, musimy użyć siły.
Ale wciąż nie wiecie, czy coś przeskrobał.
Dlatego go przeszukujemy.
By upewnić się, że nie ma broni.
Każemy mu się nie ruszać i sprawdzamy jego prawo jazdy.
Jeśli wtedy otworzy drzwi...
lub sięgnie przez okno...
zakładamy, że chwyta za broń.
Jeżeli zdaje mi się, że ją ma...
strzelam bez wahania.
Strzelasz?
Bo zdaje ci się, że ma broń?
Nie mówisz czegoś w stylu "ręce do góry"?
Zależy. Czy jest noc? Czy coś widzę?
Czy sam pełnię służbę?
A gdybyś był w białej dzielnicy?
I zatrzymałbyś białego gościa pod krawatem w mercedesie?
Też może być dealerem, nie?
Może.
I gdybyś zobaczył...
jak sięga przez okno...
i zdawałoby ci się, że ma broń...
rozwaliłbyś go?
Czy kazałbyś mu podnieść ręce?
Kazałbym podnieść ręce.
Słyszysz, co mówisz?
Żyjemy w pogmatwanym świecie.
Nie. Dla mnie to właśnie proste jak drut.
Będę czekała za drzwiami.
Jeśli zechcesz się skonsultować, masz prawo.
Twoi rodzice też tu będą.
Dobrze.
Bardzo cię kocham.
Proszę się przedstawić przysięgłym.
Nazywam się Starr Amara Carter i mam 16 lat.
Wypytam panią ze szczegółami
o to, co widziała pani w noc śmierci Khalila Harrisa.
Powiem wam wszystko.
Wszystko i wiele więcej.
Że crack odebrał Khalilowi matkę.
Że kochał śpiewać, choć nie potrafił.
Że przez pięć lat jadał u nas obiady.
Że nigdy nie płakał.
Że chciał polecieć do Egiptu.
Że dwa razy mnie pocałował.
Drugi raz tamtej nocy.
Że nie trzymał pistoletu.
Tylko szczotkę do włosów.
Że zginął, trzymając ją w ręku.
Że gdyby wciąż żył...
zaraz kończyłby liceum.
Domyślam się, że nieprędko ci przejdzie?
"Przejdzie"?
Tak, przejdzie.
Nawet nie czaisz, że gadasz jak rasistka, nie?
Bo nie gadam.
Nic tylko "nasze", "my" i "nasi bracia",
ale ściskasz torebkę, gdy dzielisz z czarnym windę.
Nie trzeba nas wyzywać
ani polewać z armatki wodnej, by być rasistą.
Ty jesteś inna.
Inna?
Bo jestem czarna, ale niegroźna?
No. Właśnie.
Nie jak twój ziomek. On był dealerem.
W końcu ktoś inny by go sprzątnął.
Ty tak na serio?
Tak. Gliniarz widział broń.
-Widział szczotkę! -I wziął ją za gnata!
Powiesz mi, że to, co trzymam, wygląda jak gnat?
W jego ręce - tak.
A w mojej?
Wygląda jak gnat?!
Teraz wygląda?!
Na ziemię!
Leż, bo cię rozwalę!
Ani drgnij!
Nie ruszaj cię, bo zarobisz kulkę!
Co ja do ciebie mówię?!
Nie ruszaj się, Hailey!
Spójrz na mnie i nie rycz.
Właśnie tak to jest.
Starr, czekaj.
-Stój! -Czego chcesz?!
Zatrzymaj się!
Dość.
Przestań. Coś sobie zrobisz.
Chodź do mnie.
Jestem tu.
Jestem.
JEDŹ PO SEVENA, KING GO POBIŁ!
Cześć, Lyric. Gdzie Seven?
Starr!
-Co tu robisz? -Gdzie boli?
Zmiataj, nim King wróci.
Szukał cię.
Spadamy stąd.
Pomóż mi.
Dalej, jedziemy.
Co się stało, Iesha?
Co się stało?
Nakablowałaś i należało ci się manto.
Mój syn oberwał za ciebie.
Zakrwawił całą podłogę. Zabieraj go stąd!
Kenyę i Lyric też.
Lyric? Co?
Przeszkadzacie mi.
Chcę się w spokoju napić.
Won!
Kurna!
King wrócił.
Wyjdźcie tyłem!
Iesha?
Dzięki.
Cześć, kochasiu.
Jedźmy do szpitala.
Skręć w lewo.
Pomścić Khalila!
Co się dzieje?
Przepraszam. Co jest grane?
Idziemy pod ratusz!
Przykro mi.
Jedźmy.
Chcę tam jechać.
To prawda?
Glina jest wolny! Żadnego procesu!
Nie oskarżyli go!
Starr!
Zabili go za nic!
-Zjarać ich! -Pomścimy go!
Mordują nas!
Trzeba zabrać Lyric.
Chodź, spadajmy stąd.
Ty też zjeżdżaj, Seven.
Nie, ja zostaję.
-Jesteś ranny. -Zagoi się.
Tak wygląda demokracja!
Co mam zrobić?
Chcę pomóc.
Odwieź Lyric i Kenyę w bezpieczne miejsce.
Nie zostawię cię tu.
Nie ruszę się stąd.
Muszę być tutaj.
Spoko.
Dobra?
Dobra.
Dzięki.
-Czego chcemy? -Sprawiedliwości!
-Kiedy? -Już!
Nie pogonicie nas!
Odegramy się! Czarna siła!
Tak jest!
Zabili Khalila za nic! Chrzanić to!
Nakop im, Bulldog!
Niniejszym rozkazuję protestującym, by natychmiast zeszli z drogi!
To pogwałcenie paragrafu 150266!
To nie żarty!
Wcale nie!
Macie trzy minuty, by się rozejść!
Inaczej zostaniecie zatrzymani i aresztowani!
Do szeregu!
Wystarczy!
Uspokójcie się! Ochłońcie!
Oni tylko robią swoje! Stójcie!
Spokój!
Jesteś po złej stronie!
Powinieneś stać tu, z nami!
Nie odejdziemy spod ratusza!
Mamy prawo walczyć o wolność!
Tak jest!
Mamy obowiązek o nią walczyć!
Mamy obowiązek wygrać!
Musimy się kochać i wspierać!
Nie mamy nic do stracenia!
-Ręce do góry! -Nie strzelaj!
Proszę pani?
Gotowa sięgnąć po broń?
Megafon jest ciężki jak pistolet.
Gdyby 115 zamienił jedno na drugie...
Khalil wciąż by żył.
Na...
Nazywam się Starr!
I to ja widziałam, co się stało z Khalilem!
Ja jestem świadkiem!
Ale wy też!
Wszyscy jesteśmy świadkami bezprawia!
Wszyscy je widzimy!
I nie spoczniemy, póki reszta świata go nie zobaczy!
Nie przestaniemy protestować!
Wszyscy pytają tylko, jak Khalil zginął!
Ale tu nie chodzi o jego śmierć!
Tylko o to, jak żył!
Bo żył!
Jego życie było cenne!
Gdy doliczę do trzech, macie się rozejść!
Co ty gadasz, stary?
Khalil żył!
Sprawiedliwości!
Raz!
Khalil żył!
Dwa!
Khalil żył!
Trzy!
Khalil żył!
Jazda!
Cofnąć się!
Nieważne, co mówimy.
Ani jak głośno krzyczymy.
Oni i tak nie słuchają.
Rozejść się!
Natychmiast się rozejdźcie!
Każdy, kto stoi na ulicy,
zostanie aresztowany jako członek nielegalnego zgromadzenia.
Odejść!
To pogwałcenie paragrafu 150266!
Rozejść się!
W przeciwnym przypadku
zostaniecie aresztowani!
Rozkazuję wam się rozejść.
To ja rozumiem!
Uznano was za nielegalne zgromadzenie.
WŁASNOŚĆ CZARNYCH
Tak jest!
Aresztuję cię!
Duszę się.
Ej, wy! Dzieciaki Mava?
No.
Na pakę!
Czekajcie! Też możemy?
Jasne, właźcie.
Oczy mnie pieką!
Trzeba mleka.
Jedźcie do ojca.
Spoko.
Wchodzimy.
Tędy, jazda.
Leć po mleko!
Prędzej!
Polejcie mu twarz!
Dzięki, mała.
Powiem ojcu, gdzie jesteś.
Spotkałeś go?
Tak, szukał was.
Jedziemy!
Jak się czujesz?
Ciągle piecze.
Zaraz ktoś cię opatrzy.
Matka dzwoniła.
Co mówiła?
Zadzwoń, jak tylko odbierzesz, dobra?
Wiem, że ci się nagrywam! Oddzwoń!
Nie masz czasu oddzwonić,
bo prowadzisz demonstracje i rzucasz granaty?!
Jeśli zaraz nie oddzwonisz, przysięgam, że cię zaduszę!
Nieźle wdepnęliśmy.
Trzeba wiać do Meksyku.
Dobrze wiesz, że jak na nią to za blisko.
Szlag!
Chodź, wyjdziemy tyłem!
Kurna, zamknięte!
Nie mam klucza!
Dajesz, Starr! Dajesz!
Boże święty.
Lewis!
Sklep się pali!
Parzy.
-Spójrz! -Panie!
W środku są dzieci!
Ratunku!
Jest drugie wejście?
Tak, z tyłu!
Tutaj!
Zamknięte!
Tam są dzieci!
Ratunku!
Tutaj!
Uważajcie!
Masz klucz?
Odetchnij!
Obróć się. Już dobrze.
Oddychaj. Spokojnie.
-Starr! Seven! -Wynośmy się.
Nic wam nie jest?
Ostrzegałem, Mav.
King!
Sukinsynu!
Co mi zrobisz?!
Rozwalę cię, gnido!
Mówiłem, że się doigra!
-Koniec z tym! -No chodź!
Dawaj!
Zostaw mojego tatusia!
Odłóż broń.
Odłóż pistolet, Sekani.
Rzuć broń!
Nie strzelajcie!
Stać! Jestem gliną!
Prawo ulicy.
Właśnie tak.
Nienawiść okazywana dzieciom jebie nas wszystkich.
Spójrzcie na Sekaniego.
On jest dzieckiem.
To skutek nienawiści.
Odłóż pistolet!
I zaraz wszystko rozjebie.
To nie nienawiść, którą dajesz.
Tylko nienawiść, którą dajemy.
Ale możemy to przerwać.
Nie!
Ilu musi nas zginąć, zanim do was dotrze?
Dosyć.
Jestem z ciebie dumny.
Już dobrze.
Jestem dumny.
Już dobrze. Chodź.
Wsiadajmy. Jedźmy do domu.
"Odbudujmy się".
Nie minęły dwie godziny od zamieszek,
gdy ojciec to powiedział.
Wiedziałam, że się uda.
Zwłaszcza, że Kinga posadzili za podpalenie.
Wszyscy otwarcie przyznali, co zrobił.
Pan Reuben, pan Lewis... Nawet mój tata.
Już nie bali się zakapować.
To zasługa całej społeczności, że King wpadł.
W rodzinie znów się układa.
Nawet tata i wujek przestali się żreć.
Rodzice mówią, że na razie zostajemy w Garden Heights.
Bo to nasza dzielnica.
Nasz dom.
-Kochanie? -Co?
Daj trochę dalej. Są za blisko.
Co ty, tak jest dobrze.
Ładna mi pomoc.
Ejże!
-Sekani, weź! -Nie lej!
Ja ci dam!
Sekani na pewno będzie szerzył radość.
Wciąż jest jej pełen.
Jakimś cudem.
Seven nadal jest ideałem.
Tak trzymaj, synku!
Jesienią idzie na studia.
Mama radzi mi wybaczyć i pójść naprzód.
Gwiżdżę na nieodwzajemnioną przyjaźń.
W końcu mam prawdziwych przyjaciół.
A co do Chrisa...
Wreszcie widzimy się nawzajem.
Starr, opróżniam pokój Khalila.
Możesz sobie wziąć, co chcesz.
Khalil.
Okazało się, że to imię też coś znaczy.
"Przyjaciel".
Nigdy go nie zapomnę.
Nigdy nie będę cicho.
Skoro nie zmienię tego, skąd jestem ani co przeszłam,
dlaczego miałabym się tego wstydzić?
Zamierzam dalej być Starr.
Nie tą drugą.
Po prostu Starr.
Według taty to imię nadaje mi super moc.
Mogę jej użyć.
I właśnie to zamierzam robić.
Rozświetlać mrok.
NIENAWIŚĆ, KTÓRĄ DAJESZ
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak