NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Gitmeme mi üzülüyorsun aşkım?
Dünden beri üzgün görünüyorsun. Ne oldu?
Hiçbir şey.
Babanla kalmak istemiyor musun?
Hayır, sadece…
Anne, biz tamamen beyaz mıyız?
Nasıl yani?
Beyazlardan başka atalarımız var mı?
Tam olarak emin değilim ama evet diyebilirim.
Köleliği işliyoruz.
Beyazlar köle tüccarıymış anne.
Kölelik çok kötüymüş.
Evet, çok kötü bir şeydi.
Peki bunları yapan kötü beyazlar kimlerdi anne?
Atalarımız.
Aileleri ayırmışlar, çocukları satmışlar, dövmüşler.
Dinle Albert, bizim atalarımız Bretonya'da Saint-Malo yakınlarında
lahana yetiştiriyormuş.
Babanın tarafının çoğu da Auvergne'de koyun besicisiymiş.
Bizim köle tüccarı olan atalarımız yok.
Gerçekten mi?
Yani Fransa daha sömürgeciydi, bu pek iyi değil ama…
Ya okuldaki arkadaşlarım? Onlar köle tüccarlarının torunları mı?
Yani onların ataları için bir şey diyemem ama bizi soruyorsan
kesinlikle lahana ve peynir.
Biz zengin miyiz?
Zengin mi? Evet, iyiyiz. Endişeleneceğin bir şey yok.
John ve Paul yoksul ailelerden gelmiş.
Zengin çocukları başarılı olmuyor.
O kadar zengin değiliz çünkü yarın işimden olursam
her şeyi kaybederiz.
Evi bile mi?
Evi bile.
İyi geceler anne.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum.
Benim için yaptığın küçük limon yeşili kurbağa şeklinde
yüzük tutucuyu hatırlıyor musun?
Bu sabah ona bakarken
bana yine öyle bir şey yapsan ne hoş olur diye düşündüm.
Bu yüzden yaş gününü Pottery Corner'da yapmak harika fikir.
Anladın mı?
Babamla paintball'a izin vermiştiniz çünkü bu yıl gerçek doğum günüm.
Artık yılda doğmaktan nefret ediyorum. Bu haksızlık.
Pekâlâ, üzülmeni istemiyorum.
Diğer çocukların aileleri izin vermez diye biraz endişeliyim.
Anlıyor musun?
Tüm arkadaşlarım çok heyecanlıydı.
Tamam.
Ama ateş etmeyi neden bu kadar sevdiğini anlamıyorum Orion.
Sadece oyun anne. Gerçek silahtan korkarım.
Hafta sonu Pottery Corner'a gideriz,
sana ne istiyorsan yaparım.
-Tamam mı? -Tamam.
Pekâlâ, anlaştık.
Tamam. Şimdi biraz uyumalısın.
Evet?
Sence babam yakında dönüp bizimle yaşamaya devam edecek mi?
Bilmiyorum tatlım.
Şey, üzülmene gerek yok.
Ben varım, birlikteyiz.
Gerçek olan da bu.
Gerçek olan bu.
Bazen keşke tavşanlar gibi minicik bir yuvada yaşayabilsek diyorum.
Tavşanlara bayılıyorum.
Böyle.
Sıcacık.
Sör Gaga'yla yuvada yaşayabilir miyiz?
Evet, onu da alırız. Sadece onu.
Tatlım, çok özür dilerim. Uyuyakalmışım.
Size yemek hazırlayacağım. Ne istersiniz?
Anne, saat 10. Makarna yapıp Kai'ı yatırdım.
-Çok tatlısın. Teşekkürler. -O iyi bir çocuk.
Hepiniz iyisiniz. Şanslıyım. Kardeşin nerede?
Banyoda. 20 dakikadır orada ve nedenini bilmiyorum.
-Oliver? -Biraz mahremiyet. Kaka yapıyorum.
-Oliver. -Rahat bırak.
Hayır, kimse gece saat 10'da kaka yapmaz. Git yat.
Tanrım.
Dostum, git yat.
İki gün kalman şart mı?
Evet, şart.
Yarın radyo işi var, bugün de fotoğraf çekimi.
Uçakta ellerini ve emniyet kemeri tokasını dezenfekte etmeyi unutma.
Ayrıca yüzüne dokunma. Bu çok önemli.
Sence de abartmıyor musun?
Hiç de bile. San Francisco'da çok vaka varmış.
-Üst düzey bir uzmanla konuştum. -Üst düzey bir uzmanla mı?
Evet. Bu daha başlangıç.
Anne, bak.
Şu dev kargaya bak.
Karga değil o, kartal.
Tabii ki hayır Martin. Simsiyah. Karga o.
Hayır, kartal. Karga değil.
Yani ışık yüzünden anlamak çok zor.
Öyle mi? Karga olduğundan emindim.
Hayır! Kör müsün, nesin? O şey kesinlikle bir kartal.
Evet, olabilir. Haklısın.
Evet, tabii ki.
Kartaldır o zaman.
Şu dev kargayı gördünüz mü?
İnanılmaz.
İşte araba geliyor! Ben gidiyorum.
-Güle güle! -Seni seviyorum.
Seni seviyorum!
-Ellerini yıkamayı unutma! -Tamam.
Seni seviyorum.
-Görüşürüz. -Güle güle!
PAINTBALL'UN ÇOCUKLAR İÇİN RİSKLERİ PAINTBALL'UN TEHLİKELERİ ŞUNLARDIR:
PAINTBALL KAÇINILMAZSA
ÇOCUĞUNUZUN HEMEN OYUN DIŞI KALMASINI SAĞLAMAYA ÇALIŞIN.
Bunca saçmalık. Başından beri kocamı gözetlememi mi istiyordun?
Tanrım, kendimi büyük bir halı casusluğunun parçası sanırken
meğer daha az sikişli bir The Americans'ın içindeymişim.
Yasmin, vaziyeti biliyorsun.
Hepimiz diken üstündeyiz.
Her şeye boyun eğmek zorundayız. Tehlikeli bir dönem.
Ama ben Amerikan vatandaşıyım Darien.
Bu ülkeyi korumak için üç yılımı verdim.
William'ın hiç siyasi bilinci yok.
Yani ne bileyim, liberaldir, geri dönüşüme önem verir.
Uygun kutuyu bulabilirse kompost yapar.
Bu kadar. Onunla bu yüzden evlendim.
Yani o neyse odur.
Alaveresi dalaveresi yoktur.
-O zaman kurtar onu da bitsin. -Öyle diyorsun da asla bitmez.
Bir şekilde yine bulaştırırlar. Lanet bir tarikat.
-Öyle düşünme. -Dokunma bana!
Neden?
Sarılma havasında değilim, tamam mı?
O gece de değildim.
Sarhoştum. Kız arkadaşım benden yeni ayrılmıştı ve sarıldık.
Sarıldık.
Erekte oldun. Daha önce hiç hissetmemiştim.
Sen benim kuzenimsin.
Yas, uyuyordum. Penisim sertleşti.
Konuşmasak?
16 yaşındaydım. Tek söylediğim bu.
Ben de 17'ydim Yasmin. Unuttun mu?
Masum ayağına yatma. Tamam mı?
Bana hep ihanet ediyorsun.
Nasıl yani?
Evde geçen bir cumartesi ancak
sekiz saatte pişen nefis pot au feu'nün ocakta kaynamasıyla güzelleşir.
Evde kalmanıza gerek yok.
Ben altını o kadar çok kısıyorum ki tehlike kalmıyor.
Gününüze devam edip yedi saat sonra döndüğünüzde
sebzeleri ekleyebilirsiniz.
Her bakımdan bu kitaba bayıldım.
Düzyazı tarifleriniz, alaylı üslubunuz.
Akşama kadar sipariş vereceğim.
-Harika. Margaret, değil mi? -Evet.
-Memnun oldum. Güle güle. -Ben de.
O kadın Williams-Sonoma'dan Margaret Von Arcs'tı.
Tebrikler. 230 tane falan mağazaları var.
Tanrım. Teşekkürler. Evet, bu harika.
HAYATI YİYİN
Evet. Gerçeğini tercih ederim.
Fotoğrafıma kıyasla mı? Teşekkürler.
Seni aç bir model gibi göstermişler.
Yanlış anlama, harika görünüyorsun
ama açlıktan ölen bir şef?
Amacı ne? Pek iyi bir reklam değil, değil mi?
Kesinlikle açlıktan ölen bir şef değilim
ama her şeyi Photoshop'layıp durdular.
Yapmamalarını söylemiştim.
Ben Francisco Ortega. Standım şurada.
Arjantin mutfağını seviyorsan kitabımdan vereyim.
-Çok isterim. Arjantin mutfağını severim. -Harika.
Ben Justine Loiselle, Fransızım,. Genelde Fransız mutfağı, biraz da Korsika.
Görebiliyorum Justine Loiselle.
Bizler sevdiklerimize yemek yaparak bakıyoruz.
Amerikalılar süslü tavalara ve tariflere bel bağlıyor.
Hayır. Yemek yapmak aşktır. Aşk…
Annem ızgara kalamarımı yedikten sonra yüzünde bir tebessümle öldü.
Sadece ona olan aşkımı yedi işte.
Sonra da hiç unutamayacağım bir tebessümle…
…göçüp gitti.
Bu çok üzücü
ve bir bakıma güzel.
Hayatının çorbalı mantısını denemek ister misin?
Çin mahallesinde bir mekân biliyorum.
Ama hemen gitmeliyiz çünkü saat dörtten sonra yer olmuyor.
Hadi ama Justine.
Minnacık bulutlar gibi ağzında eriyen
küçük, hafif, pofuduk lezzet topları.
Buna nasıl karşı koyabilirim?
20 dakika.
Hoşça kal.
Sophie? 20 dakika sonra gidebilir miyim?
-Sorun yok. -Şey… Tamam.
Artık sorun olmaz.
Teşekkürler.
Annemler Orion'ın piyes resimleri için başımın etini yiyor.
Ne yapıyorsun?
-Şifreyi mi değiştirdin? -Tabii ki değiştirdim. Sen de değiştir.
Bu yaştaki çocuklar YouTube'a giriyor. Kırkayak gibi masum bir şeye bakarken
masum olmayan şeyler çıkıyor.
Sizi duyuyorum. Güvenlik duvarı koyabiliriz.
Ayrıca ödevim bitti. iPad'imde takılabilir miyim?
-Evet, takılabilirsin. -Evet.
Fazla zeki çıktın tatlım.
YouTube demişken Ell'in videosunu izledim.
Aslında bayağı komik.
-Komik. -Evet.
Şaşırdım. Senden beklenecek bir şey değil.
-Neden? -Bilmem.
-Bize gönderdi. -Evet.
Baksana, Palo Alto'da nasıl geçtiğini anlatmadın.
Peki.
-Evet? -Evet. Eski arkadaşları gördüm.
Yıllardır görmediklerimi.
Evet.
Orion, sen kaplanla ilgili bir şeyden bahsetmiştin, değil mi?
Çok güzeldi. Çocuk 10 yaşındaydı ve odasında uyuyan bir kaplan vardı.
-Tanrım. -Evet, Suudi bir çocuk.
Götün tekiydi.
Evcil kaplanıyla övünüp duruyordu.
Ona "koca kedim" diyordu.
Kaplanın kafesine kamera koymuş.
İnsanın "Anladık, kaplanın var. Aferin sana" diyesi geliyor.
Tamam.
Evet. Yani Suudiler işte.
-İstedikleri her şeyi alırlar… -Evet.
…ve herkesi.
Aynen. Para bok gibi olunca her şey satılık, değil mi?
Gözlerine ne oldu?
Hiç. Sadece biraz kuruluk var.
Sana damla getireyim.
Tabii.
Mantının içinde çorba. Evet, mantığa aykırı
ama mantığa aykırı olan her şey gibi bu da sihirli.
C derecesi bile onlar için iyi. Bu yemek için bu mutfak çok kirli olmalı.
-Gerçekten mi? -Evet.
Yani tadı… Tamam. Hayır, dur.
Akıtma. İçmen gerek.
Böyle içmen gerek. Bak. Patlatıyorsun.
Tamam.
Bekle.
Dur, hepsini içme.
Bekle. İçinde biraz bırak, sonra hepsini ye.
Tamam.
Olmuyor.
Bu çok utanç verici. Tanrım.
İğrenç.
-Olamaz. -Şaka yapıyorum.
Çok utanç verici.
Hayır.
Harikaydı.
Söylemiştim. Bir tane daha?
-Evet. Bir tane daha. -Bir tane daha. Hazır mısın?
-Peki. Hazır. -Hazır.
Tanrım.
Ve başla.
Buraya getirdiğin için sağ ol. Sayende öğrendim. Harika bir yemekti.
Hayır, bu yemek değildi. Aperitifti.
-Sana yemek yapacağım. -Sahi mi?
Hafif bir yemek.
Hafif mi?
Evet. İzin verirsen.
Tabii. Neden olmasın?
Ne yazıyor?
Seninkine bakalım.
Hayır, bu çok aptalca.
Hadi ama.
"Gerçek aşkınla tanıştın."
Ya seninki?
Şey, "Gecen güzel geçsin".
O kadar mı?
Evet. Harika, değil mi?
Evet.
Şuna bak. Merhaba.
-Selam. -Selam.
-Selam canım. -Selam. İngilizler.
-İngiliz ejderleri. Oğlum bayılacak. -Evet.
-Çok tatlı. -Kaç yaşında?
11.
-Yakında 12 olacak. -Ne tatlı.
11 Nisan 2015 günü uyandığımda ne yapmam gerektiğini biliyordum.
Özgürlüğü savunan ama insanları
ne olursa olsun bunu yaşamaktan alıkoyan bir toplumun
kölesi olduğunu fark eden fikirdeşlerin bana katılması uzun sürmedi.
Uzaklaşmak,
daha sakin bir hayat sürmek ve dünyayı daha net şekilde görmek için
aldığım kararı kutlamadığım bir gün bile olmadı.
Bunu yalnızken oku.
Söz mü?
Dur.
Birkaç hafta burada olmayacağım ama dönünce yine seni arayıp
plajda takılmak isterim.
-Çok isterim. -Öyle mi?
-Tamam, güzel. -Hoşça kal.
Güle güle.
Otel sevmem. Kahvaltımı kendim pişirmeliyim.
-Hazır mısın? -Bu bana mı?
Leziz.
Enfes. Lezzet dolu.
Tanrım. Bana şu yahniyi hatırlattı.
15 yaşındayken bir yahni yemiştim.
Güney Fransa'ya okul gezisine gitmiştik.
Bir sürü çocuktuk ve köylü, tuhaf bir adam
harika bir yahni hazırlamıştı, tamam mı?
Üç gün pişirmiş. Muhtemelen yaban domuzu yahnisi falandı.
Ne bileyim, bir yerlerde avlayıp öldürdüğü bir domuz.
Hepimiz masada gülüşüp bağrışıyorken
yahniyi tattıktan sonra birden herkes sessizleşti.
Öyle harikaydı ki hepimiz ağlamaya başladık.
Hep birlikte. İnanılmazdı.
Ben de bu yüzden…
Yani bana şef olma kararını aldıran buydu aslında.
Bu harika.
Bak ne diyeceğim.
Yarın sabah balık pazarına gidelim. Çok güzeldir.
Yapamam. Yani harika olduğunu duydum ama radyo röportajım var,
sonra da eve uçacağım.
Sen Buenos Aires'e ne zaman döneceksin?
Yarın akşam Los Angeles'ta bir görüşmem var,
ertesi sabah uçacağım.
LA'de ne görüşmen var?
Grey Depot'un başına geçmemi teklif ettiler.
Tanrım. Harika bir restoran.
Vizeyi nasıl aldın?
Yani affedersin. Çalışma iznini falan?
-Her şeyi hallettiler. -Şanslısın.
Biliyorum.
Yalnız ben… Justine, burada yaşayabileceğimden emin değilim.
Fransa'yı özlüyorsundur.
Özlüyorum. Yazın gidiyorum
ama doğrusu buraya taşınmadan önce Fransa'dayken
bana şef olamayacağımı söylerlerdi. Neredeyse her gün.
-Fransızlar. -Fransızlar.
Korkunçtu. Neyse.
Tanrım. Ne büyük bir yara o.
Evet. Şef olarak ödediğimiz bedel.
Bekle.
-Locro. -Locro, çorba.
-Arjantin çorbası. -Evet.
-Çok güzel. -Bu da sufle.
Soufflé au fromage de chèvre. Keçi peynirli sufle.
Cildin keçi sütü gibi.
Justine.
E, ailenle birlikte ne zaman LA'e taşınacaksın?
Oğlum Madrid'de okudu, şu anda orada.
Eşime gelince, Scrabble oynarken çok eğleniyoruz
ama iki tarafta da heyecan kalmadı.
Sende durum ne?
Bir oğlum var, Albert. 11 yaşında ve bütün gün piyano çalıyor.
Babası Martin de harika bir baba,
çok destekleyici ve harika biri, müthiş bir mimar
ve gerçekten çok iyi çünkü benim için LA'e taşındı.
Sonra müthiş bir mimari, çok destekleyici ve harika biri.
Peki ya heyecan?
Hâlâ heyecan var.
-Az, birazcık. -Şanslısınız.
Şanslısınız.
Onca zaman sonra hâlâ heyecan duymak müthiştir.
Ben heyecan olmadan yapamam.
Aslında ben de heyecan olmadan yapamam.
Leziz.
Bekle.
Sonunda uyudu.
Ben…
Neler olduğunu biliyorum Yasmin.
Dolapta fısıltıyla konuşmalar,
gün ortasında kaybolmalar,
maraton koşmuş gibi geri dönmeler.
Fark etmeyeceğimi mi sandın?
Gerçeği benden saklayamazsın Yasmin.
Bunca zaman olanları görmezden gelmemeliydim.
Olanları mı?
Aynen.
Öğreneceğiz.
Neyi tatlım?
Seni tekrar bulacağız.
Benim için, Orion için
ve kendin için
yine güçlü ve daha iyi olacaksın.
Evet. Tabii. Peki. Elbette.
Olacağım.
Üzgünüm. Sadece çok endişeliyim ve biliyorum, ben…
Geçti. Ben yanındayım.
Tanrım. 15 bin beğeniye ulaştık bile. Üstelik daha iki hafta oldu.
Pekâlâ.
-Beğenmeyen çok var. -Kim takar? İzliyorlar sonuçta.
Ama Çin'den yazıyorlar. Bu iyi.
Evet, Amerikalılara gıcıklar.
Tamam. Videoyu oynat.
Balkona yerleştin diye
benim çocuğuma ceza veremezsin. Babası değilsin, tamam mı?
Jason'a bak.
Çocuğun çadırıma işedi.
Nereden biliyorsun? Muhtemelen aptal köpektir.
Köpekle çocuğu ayırt edemez miyim?
Çadırımdan çocuğunun silüetini gördüm, kamışını çıkarmış…
Çok komik.
Beğeni alması normal.
SON ARAMALAR - KATAR - DÜN
YAS (2) DÜN
SİL
BEBEĞİM, MÜJDE! ARABA MÜZESİ İŞİNİ ALDIM!
BU HARİKA!
Pardon. Merhaba. Rahatsız ediyorum. Tilapia için bir sürü kuponum var.
Acaba onları birleştirip somon alabilir miyim?
Üzgünüm, bunu yapamam.
Gerçekten mi? Çocuğumun tilapia'ya alerjisi var da.
Ayı sevimliymiş.
Keşke kıç deliği olsaydı da sıçabilseydi.
Peki. Kusura bakmayın.
Şu ne?
-Ne balığı o? -Alabalık. Çok kılçıklıdır.
Balıksa neden yüzmüyor?
Kai, yüzmüyor çünkü bir balıkçı onu denizden tutup
markete getirilmiş ve şimdi biri onu satın alıp yiyecek.
Yani ben balık yerken ölü balık mı yiyorum?
-Evet, herkes ölü balık yiyor. -Yalancı. Yediğim buna benzemiyor.
O farklı bir balık.
Gözü olmayan çıtır bir balık, tamam mı?
-Tamam Kai. -İğrenç bir ölü balık değil.
-İyi misiniz? -Kai, anneni incittin.
-İyi misiniz? -Evet, iyiyim.
Bir saniye izin verin lütfen.
Dinleyin. Çiftlik somonumuz var. Bir istisna yapabilirim.
Gerçekten mi? Teşekkürler.
Kai, bunu yapamazsın. Komik değil. Şu anda gülmeni istemiyorum.
-Sizin YouTube kanalınız var. -Evet.
-Evet, var. -Sen çılgın köpekli çocuksun.
Puddles nerede?
Evde, şeyini yapıyor.
Ev arkadaşım sizi gördüğümü duysa.
-Resim çekip göstermek ister misin? -Evet ama annesi, olur mu?
-Tabii ama çabuk, tamam mı? -Ünlüleri rahatsız etmeme kuralımız var.
Ninja tarzı.
Annesi, biraz mutlu görünseniz?
Programdaki gibi.
Tamam. Sorun değil.
-Oldu mu? -Tamamdır.
Her şey için çok teşekkürler. Balık için üzgünüm.
Tilapia'nızı unutmayın.
Siz de bizi beğenip abone olmayı unutmayın.
Evet. Hoşça kalın. Teşekkürler.
Çok ünlüyüz, değil mi?
Evet ama annen bugün senden hiç memnun değil Kai.
Tanrım, seni beklemiyordum.
İstifamı vermeye geldim.
Ne?
Bana kalp gözlü mutlu emoji gönderiyorsunuz
ve hiçbir anlamı yok.
Ben size kalpli emoji gönderdiğimde cevap vermiyorsunuz.
Yüce İsa.
Jesus.
Üzümler için teşekkür olarak yollamıştım.
Kafanı karıştırdıysam çok üzgünüm.
Eve girip çıkan biri mi var?
Sen beni mi gözetliyorsun?
Hayır.
Beni hak etmiyorsunuz.
Gücünüz var diye erkeklerle oynuyorsunuz.
Ama ben oyuncak değilim.
Bekle, Jesus. Çok özür dilerim, ben…
O mesajlarla kafanı karıştırdığım için.
Tanrım.
Üzgünüm anne.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli