NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Marco! - Polo!
Jak oni to robią?
Cześć!
Jak tam?
- Ale super. - Jak się masz?
Łokieć… Ależ z was głuptasy.
Witam na pierwszej imprezie basenowej.
To wygląda przepięknie, Anne.
Dziękuję. Gdzie Orion? Seb na niego czeka.
Zadowolony. Przebiera się.
- Świetnie. - Super.
Musicie się wykąpać. Dziś ma być ponad 30 stopni. A jest luty.
- Odjazd. - Ja na pewno.
Ma spodenki kąpielowe pod szortami.
Nie wzięłam stroju,
ale tu jest super. Wrócę po niego.
- Koniecznie. - O Boże.
To chłopcy z sąsiedztwa?
Tak. Mam wyrzuty.
Miesiącami znosili hałasy przy montowaniu basenu.
Biedactwa.
Weź sobie drinka.
- Marco! - Polo!
Gorąco dziś, co?
Tak. Mamy zepsuty szlauch.
O nie.
- Chcecie popływać? - Serio?
Oczywiście. Chodźcie.
- Marco! - Polo!
Denerwujesz się?
Anne! Cześć. To Gene, mój chłopak.
Ten słynny Gene.
Chłopak. Z nią czuję się jak 15-latek.
Przestań. Jak mam cię nazywać?
Nie wiem. Może kochanek?
O Boże. Tak.
Kochanek.
Cieszę się, że w końcu cię poznałam.
Tak.
I wzajemnie.
Jak tam sprawy z tym twoim podłym mężem?
- Wielkie dzięki. - Tak.
Rozgośćcie się.
Gene bardzo uważa na cukier.
Kardiolog mnie łaja za łasuchowanie.
- Rany. - Nawet o tym nie myśl.
- Joan! - Justine!
- Jak leci? - Cześć.
Poznaj wreszcie Gene’a.
- Miło mi. - Mojego kochanka.
- Miło mi. - Miło mi. Jestem Justine.
- Justine. - Tak.
Nie wiesz, czy mają tu może Naproxen?
To taki lek na stawy.
Strasznie mu sztywnieją. Kiedy się zanosi na deszcz.
Wzmacnia też działanie Viagry.
- Dobra. Przestań. - Dobra.
Sprawdzę.
- Masz może Naproxen? - Mam.
To lek na stawy.
Zaczekaj na Naproxen.
- Wszystko gra? - Tak.
- Co tam? - Joan bawi się w pielęgniarkę?
To jej chłopak.
Poznali się na Hinge, idioto.
Hinge to jakiś dom starców?
Martin!
Nie mogę zostać zbyt długo.
W poniedziałek muszę oddać projekt dla muzeum pojazdów.
Tak, oczywiście.
- Nie wiem nawet, czy warto próbować. - Oczywiście, że tak. To ważne.
- Widzimy się później? - Tak.
Postaram się, żeby Gretchen w końcu coś zjadła.
- Jak się ma? - Niezbyt dobrze.
Cały dzień śpi. Nie wychodzi z pokoju.
Naprawdę?
Podjęła już decyzję, czy je zatrzyma?
To delikatna sprawa.
Boże, i nie ma ojca.
Tak.
Dzieci wypiły wszystkie napoje.
Wiem, napisałam do Ell. Przywiezie.
Jedzie już?
Sesja jej się przedłużyła.
Sesja?
Co ona robi?
O Boże.
George tu jest.
To znaczy, że próbna separacja skończona?
Nie, tylko on umie obsługiwać grilla.
No tak.
O rany.
Proszę.
Dziękuję. Cudownie.
Spoko.
Puk, puk.
Przyniosłam ci jedzenie.
Nic nie przełknę.
Zostawię, najwyżej zjesz później.
Jak się czujesz?
Wszystko cuchnie mi kiblem.
Sałatka owocowa?
Zjedz trochę, doda ci energii.
Kiedy byłam w ciąży z Sebem,
mogłam jeść tylko jagody.
W necie piszą, że dziecko ma teraz wielkość jagody.
Cud życia.
To tak naprawdę nie dziecko,
tylko zlepek komórek…
- Anne. - Tak?
Nie ma wody gazowanej?
Nie. Przepraszam.
Przyniosę ci piwo imbirowe.
Chcę wodę gazowaną!
- Moja mama obczaja multimedia. - Przestań.
Oliver, ciszej.
Nie mogę się skupić. Przestań.
To Radiohead.
Nie brzmi jak Radiohead, ale…
Mówiłam, żebyś przestał. Co z tobą?
Nie mogę z tobą mieszkać! Chcę mieszkać z tatą!
Proszę bardzo. Cudownie.
- Chodź. - Zaraz.
Nie. Tata! Czas na tatę.
News dnia. Syn się do ciebie wprowadza. Pa!
- Wszystko nagrałam. - Mogę zobaczyć? Pokaż.
Chcę mieszkać z tatą!
Może dodamy jakąś muzykę po „proszę bardzo”?
Dobrze.
Ja to zrobię.
Jestem w tym lepsza.
- Chcę mieszkać z tatą! - Proszę bardzo.
Zostaw, jak jest. Dobre.
Jesteś w tym dobra.
Dziękuję. Oglądałam dużo reality TV.
Barachło, ale się sprzedaje.
Mamo.
News dnia. Syn się do ciebie wprowadza.
Czas dla taty!
Mamy hit.
Tak, udało się. Dobra robota.
Miej na niego oko, bo…
- Umie pływać. Nic mu nie będzie. - Wiem, ale te chłopaki skaczą na bombę.
Skoczą mu na głowę. Straci przytomność i utonie.
Każdy umrze, mamo.
Nie o to mi… Nie oddalaj się od taty. Dobrej zabawy.
Każdy umrze.
Stoją za książką,
inaczej nie wysłaliby mnie na targi do San Francisco.
- Fantastycznie. Cieszę się. - Wyobraźcie sobie, jak udzielam wywiadu.
Wypadniesz świetnie.
- Ładne. - Robi wrażenie.
Wspaniale.
Moja żona, słynna szefowa kuchni. Teraz pisze książkę.
Jest teraz taka realna.
Nie jest już tylko w komputerze albo w mojej głowie.
Tak.
I to światło. Genialne.
W stylu Davida Hamiltona.
Nie.
Ale nie jestem pewna tej okładki.
Co? Wyglądasz tu bardzo sexy.
- Jakie nogi. - Dobre zdjęcie.
Retuszowane.
Najlepsze zdjęcie, jakie masz.
Podziękuj Photoshopowi.
- Tak. - Niesamowite.
Chcecie coś jeszcze?
Nie, dzięki. Burger był świetny.
To zasługa grilla.
Próbowaliście jego pizzy de la resistance?
Nie. Co to?
Pizza.
Yasmin, chcesz coś? Może burgera?
Anne, pamiętałaś o tych bezglutenowych bułeczkach?
O Boże. Przepraszam. Zapomniałam.
- Nie szkodzi, nie jestem głodna. - Sorry.
Jadę po strój, żeby się wykąpać.
- Na razie. - Pa.
- Anne? - Tak.
Mogę z tobą pomówić?
Jasne.
Brzmi poważnie.
Pieprzone dzieciaki. Jestem mokra.
O co chodzi?
W pojemniku z mąką schowałem jointy.
Wypaliłaś je?
Wyrzuciłam je.
Dlaczego?
Dlatego! Nie chcę już widzieć takich rzeczy w moim domu.
Dobra.
Staram się być w pełni obecna.
Cześć, Maria. Spotkajmy się na rogu Amoroso i Linden za 20 minut.
Przynieś mi kostium kąpielowy, ten w kwiatki.
PRZYWIEZIESZ WÓDĘ?
SORRY, AUTOKOREKTA! WODĘ GRAPEFRUITOWĄ
NAPISAŁAM DO ELL, ALE…
O co chodzi?
Ja tylko kieruję.
Świetnie.
Mam niecały kwadrans.
Jest.
To mój wnuk. Jest łapaczem.
To pozycja między drugą a… W każdym razie…
Jest w twoim wieku, ale bardzo lubi baseball.
Tak jak jego dziadek.
Uprawiasz sport?
No, stepuję.
Jesteś homo?
Takich słów nie wolno używać.
No to pedałem?
Nie wolno mówić „pedał”.
Dobra… To ciotą? Pedziem?
Ile pan ma lat?
MANICURE I SPA
Spytaj o depilację wąsika.
Klasa.
Dzień dobry.
Chciałam zdepilować wąsik.
Dziękuję.
Yasmin.
Jak tam tłumaczenia?
Dobrze.
Trochę się nudzę,
ale mój kuzyn pewnie ci o tym mówił.
Dywan to nie zawsze tylko dywan.
Tak. W tym przypadku dywany
na razie są po prostu dywanami.
Fajnie.
Dawno tego nie widziałam.
Pewnie już je unowocześnili.
Test raz, dwa. Przyjęłam.
- To tylko długopis. - Tak.
Dywan nie zawsze jest dywanem,
a długopis jest zawsze długopisem, tak?
O co chodzi? Muszę wrócić na imprezę.
Możesz potwierdzić, że twój mąż to William A. Carlson?
Co to ma wspólnego z dywanami?
Czy Will Carlson to twój mąż?
Jestem bardzo dyskretna. On o niczym nie wie.
Czy jego zachowanie ostatnio się zmieniło?
O co chodzi?
Mamy powód, by sądzić, że twój mąż jest wmieszany w szpiegostwo.
Mój mąż Will?
Gdy nie programuje, szkicuje drużynę footballową swoich marzeń.
O Boże. Mówisz poważnie.
A więc dywany były tylko testem mojej uległości?
Częściowo.
Wszyscy wiemy, że to delikatna sytuacja.
Czy wiesz, komu twój mąż sprzedał firmę w drugim kwartale 2019 roku?
Jakiejś izraelskiej firmie, nazwa to akronim.
Kojarzy mi się z N-K-O-T-B, ale to była firma, a nie boysband.
N.D.O.
Nasz klient podejrzewa, że sprzedała ona oprogramowanie rządowi Arabii Saudyjskiej,
który wykorzystał szyfr twojego męża
do inwigilowania rozmów telefonicznych tajnego agenta.
No i?
Agenta otruto w Madrycie.
Ja raz zatrułam się w Barcelonie.
Środkiem chemicznym.
Zachłysnął się własnymi płynami.
Niedobrze.
Przypomnisz mi, kim są twoi klienci?
Tego nie ujawniamy.
Zlecono nam zbadanie, jaka była rola twojego męża
w ujawnieniu rozmów owego agenta.
Wątpię, byście coś znaleźli.
Wiesz, czy twój mąż miał lub ma do czynienia
z członkami rodziny królewskiej Arabii Saudyjskiej?
Nie miał i nie ma.
Poznajesz tego człowieka?
Nie.
To Abdul Jemiah,
członek rodziny Saudów, z synem.
Dobrze się bawiliście? Co robiliście?
Poznałem kolegę. Ma tygrysa i jest księciem.
W 1996 roku ukończył Stanford
i spędza dużo czasu w Palo Alto.
Tak. Mąż był tam na konferencji z naszym synem.
Nie wiem, czego to dowodzi. Tego, że jedli lody?
Mrożony jogurt.
Tak czy siak to nie musi mieć związku ze szpiegowaniem.
Mówił mi o tym. Dopiero co się poznali.
Mówimy sobie wszystko. Jasne?
Nie mamy sekretów.
Zatem mąż wie o twojej działalności w latach 1999-2003?
Z nikim nie rozmawiam o mojej pracy wywiadowczej.
Z Robem Bettsem też nie?
Stypendystą Fullbrighta, z którym sypiałaś pod koniec 2002 roku?
Rozmawiałeś z nim?
Tak czy nie?
Marzę o tym, aby pogadać o moich dawnych związkach
na zapleczu taniego salonu manicure, ale muszę wracać do rodziny.
Będą się martwić.
Betts był agentem.
Jasne.
Był wtyczką.
Szkoda, żeby cię zdekonspirowano.
Kto by współczuł muzułmance sprzedającej narodowe tajemnice.
Czego ode mnie chcecie?
Jeśli twój mąż nie ma z tym nic wspólnego,
nie będzie dowodów.
Człowiek tysiąca kopert.
Jest głuchy?
Tak.
Do komputera twojego męża. Codziennie musisz to ściągnąć.
Da ci pełny dostęp i pozwoli monitorować jego kontakty.
Monitorować?
- Tak. - Mam szpiegować własnego męża?
Dla niego będzie bezpieczniej, jeśli ty się tym zajmiesz.
Rób swoje, a my nie piśniemy słówka o Bettsie.
Dobrze.
Do widzenia.
Spoko.
- Połóż go. - Gotowy?
Gene, poznaj Sir Gagę.
O Boże.
- Nie brakuje ci go? - Wszystko się ułożyło.
Mam przystań w centrum,
ale dwa razy w tygodniu odbieram Seba ze szkoły.
Spędzamy razem czas, jemy kolację, on zasypia, a ja wychodzę na drinka.
Raz spotkałem kolegę ze studiów.
Gadaliśmy do 3.00.
Co dwa tygodnie Sebastian przychodzi na noc.
Uwielbia to! Jest super!
Brzmi wyczerpująco. Ale nadal jesteś młody.
Nie mógłbym się rozstać z moim dzieckiem.
Jeszcze chwila.
Maria! Czemu zawsze jesteś dla nas taka dobra?
Bo jesteście jak rodzina.
Dziękuję, że tak o nas dbasz.
Dziękuję za podwyżkę.
Zasłużyłaś.
Wracam na imprezę. Dzięki za strój.
Nie kupuję tego. Nie może być takie gorące.
Jest gorętsze, niż ci się zdaje.
Wszędzie ma kupy.
- Jest w koszuli. - Zniknął!
Zaraz.
Cholera. Przypaliłem pizzę.
Nie przejmuj się.
Nie widziałem, że wróciłaś.
I po pizzy.
Zostawiłam wodę na stole.
Tato!
Wykąpię się z wami, kochanie.
- Sorry za spóźnienie. - Impreza w basenie!
Oliver, krem z filtrem. Pamiętasz ciocię Sophie.
Umarła? Nie!
Sarah, załóż to z powrotem.
- Drapie mnie. - Miała być niebieska.
- Nie mogłam jej znaleźć. - Zakryj się albo cię nie kręcę.
Ell! Odłóż tę kamerę.
- No już! - Przepraszam.
Mam prosić o pozwolenie filmowania moich dzieci w basenie?
Jesteś naszą jedyną kumpelą z basenem.
Dzieci złapały mięczaka zakaźnego na obozie.
Czuję się fatalnie.
Wrzucisz to do neta?
- Obiecuję, że nie. - O tak.
Przyrzekam, że nie. To tylko pamiątka.
Dla ojców.
Boże.
Dobra. Raz, dwa, trzy. Skaczcie!
BEZCENNI
Cześć, jestem Ell.
Jestem samotną matką wspaniałej trójki w słonecznym Los Angeles!
NIE MA JAK W DOMU
Oto nasze mieszkanie.
Co jest?
To Puddles, nasz ukochany pies.
Jest bardzo przyjacielski.
Mamo, moi koledzy to zobaczą!
Kai, siadaj!
Sarah, chodź!
To nasza rodzina. To nasze życie.
Oglądacie…
Bezcennych.
Nie zapomnijcie nas polubić i zasubskrybować.
Możecie spędzać czas z najdziwniejszą rodzinką na YouTubie!
SUBSKRYBUJĘ
Zauważyłem kogoś słynnego na Instagram, ale nie pamiętam nazwiska.
Mnóstwo pytań o deser.
Występowała w filmie dla dzieci, w którym był wilkołak.
To Francuzka.
Julie Delphine?
Julie Delpy. Była świetna. Gdzie jest?
Stolik numer 10.
- Dobra. - Dzięki.
CO ROBISZ? ODDZWOŃ
JESTEM W DOMU! A CO?
JULIE DELPY! KTO?!
Witam, Julie.
Czy smakował ci okoń z masłem szczawiowym?
Czy my się znamy?
Nie.
Zwróciłaś się do mnie po imieniu…
Przepraszam, ja…
Uwielbiam twoje filmy i jestem tu szefową kuchni.
O co chodzi?
To szefowa kuchni. I…
Możemy mówić po angielsku?
Nie znoszę, gdy Francuzi to robią.
Przepraszam.
Okoń był wyśmienity.
Bardzo się cieszę.
Ale zamówiłam go bez masła.
- Nie może jeść masła. - Nie mogę.
Masło szczawiowe jest w tym daniu najważniejsze.
Przepraszam.
A ziemniaki?
- Nie może jeść węglowodanów. - Nie mogę.
Przygotowujesz się do roli.
Musisz schudnąć?
Nie.
Nie, ale niedługo zacznie się przygotowywać.
Rok temu była o krok od roli matki Leonarda.
O taki kroczek.
O taki.
Jeśli chcesz oznaczyć moją rybę,
- proszę to zrobić na Instagramie. - Ona się tym nie zajmuje.
Nie zajmuję się Instagramem. Wolę siebie nie oglądać.
Czuję odrazę do solipsyzmu.
Ale przekażę mojemu publicyście.
Jeśli może on oznaczyć mnie i moją rybę
z masłem albo bez, mój nick to…
Juste Justine.
- Mam zapisać? - Nie, zapamiętam.
Do widzenia.
Napisy: Dorota Nowakówna