NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tego cudownego poranka mój węch powrócił.
- Mamo, sytuacja awaryjna! - Gdzie?
W salonie. Na wschód od TV i na południe od sofy.
- Gdzie tata? - W kuchni.
- Zajmij go czymś. - Dobrze.
Cholerka.
Może dodasz ziół, tato?
Jasne.
Nie, świeżych.
Oczywiście. Syn szefowej kuchni.
Na południe od sofy… Gdzie to gówno?
- Jedzenie gotowe. - Dziękuję.
Zrobiłem śniadanie!
- Świetnie. Cudownie. - Jak się masz, kochanie?
Fantastycznie. O proszę.
Smacznego.
Tak.
Tost dla mnie…
Czuję kupę zombiaka.
Tak? Ja nic nie czuję.
Czuję kupę twojego kota.
Ja nic nie czuję. Ty też nie, prawda?
- Nie. - Nie.
Jesteś przeziębiona.
Nos już mi się odblokował.
Od samego rana czuję wszystkie zapachy.
- Tak po prostu? - Tak. Lek działa.
To dobrze.
Wybierasz się do restauracji? Jerry mówił, żebyś się skupiła na książce.
Muszę sprawdzić, jak im idzie.
Rozumiem.
Ja pracuję z domu. Muszę przygotować prezentację na przyszły tydzień.
U architektów od Jerry’ego?
Tak. Już wcześniej znali moje prace.
- Te z Paryża. - No tak.
- Są zachwyceni. - Wspaniale.
Naprawdę coś czuję.
My nie, czujesz tylko ty.
Czujesz coś?
- Coś tu jest. - Nic. Nie.
Czuję smród kupy.
- Nie. - Nie.
Czy tata zacznie pracować?
Tak. Pracuje nad tym, żeby zacząć pracować.
Będzie wychodził z domu do pracy?
Dobrze by mu zrobiło, gdyby czasem wyszedł z domu.
Tak, wszyscy wychodzą do pracy.
Powiedział mi, że we Francji byłby największym architektem w Europie.
Tak powiedział?
Tak.
NIE MA PAPIERU TOALETOWEGO UŻYŁEM SERWETEK
KUP W DRODZE POWROTNEJ
Zostaw telefon, głupia suko!
Jedź, widzę cię! Idiota!
Mamo, nie ścigaj się z nim.
Wybacz, skarbie. Co za…
Co wolisz, bycie mamą czy szefową kuchni?
Uwielbiam być twoją mamą. Najbardziej na świecie.
A szefem kuchni nie?
Lubię, ale to moja praca.
Dom się pali.
Możesz uratować tylko jedną osobę.
Kogo ratujesz, mnie czy Gastona?
Gaston to nie osoba.
To bardzo stary kot i powinien już nie żyć.
Wybacz. Nie, ale sam wiesz.
To mnie czy tatę?
Ciebie.
A gdybyś miała wybór między tobą a mną?
Ciebie.
- Dobra, mamo. - Zawsze.
Wrócę dziś późno.
Mam sporo pracy w restauracji.
Będziesz już pewnie spał, ale dam ci całusa.
Zawsze tak mówisz, ale skąd mam wiedzieć, że to robisz?
Co powiesz na twojego małego, białego królika pacynkę?
Palec w pupie?
Tak. Palec w pupie!
No więc…
położę go na poduszce i będziesz wiedział, że dałam ci całusa.
- To mi się podoba. - Dobrze.
- Daj buzi. - Kocham cię, mamo.
Zmiana zawodu po czterdziestce, kobieta.
Numer jeden, asystentka dentystyczna. Numer dwa, asystentka medyczna.
Numer trzy, ubezpieczycielka.
PIĘĆ TYSIĘCY DOLARÓW
Następna.
Dzień dobry. Chciałabym zrealizować czek.
- Zaraz wracam. - Dobrze.
- Dziękuję. - Tak.
Pani Horowitz. Jestem Baron Johnson, dyrektor filii.
- Jak się pani miewa? - Świetnie. Dziękuję.
- A pan? - Skończyły się lizaki.
Po pierwsze, chciałbym podziękować
za 24 lata lojalności.
O Boże. 24 lata.
Musiałam być dzieckiem, gdy otwierałam to konto.
Skończyły się lizaki.
Gladys, mówiłem, po jednym na klienta.
Tandeta.
Gladys, jeśli będziesz przeszkadzać, to każę ci wyjść.
- Przepraszam bardzo. - Nie szkodzi.
Pani Horowitz, musiało dojść do nieporozumienia,
ale pani czek unieważniono parę dni po wystawieniu.
Co takiego? To niemożliwe.
Wiem, ale tak się stało.
Nie wierz w ani jedno słowo tego człowieka.
Jako lojalna klientka z 24-letnim stażem zapewniam, że popełnia pan duży błąd.
Poproszę o zrealizowanie czeku.
Rozumiem pani frustrację, ale niestety nie możemy go zrealizować.
Poza tym istnieje rozbieżność między kolorami atramentu.
Co? Mogę zobaczyć?
Okaziciel i podpis są niebieskim atramentem,
a kwota czarnym.
Nie zauważyłam.
Nie zauważyła pani też, że podpis ma…
To wszystko.
Chcę zamknąć konto.
- Pani Horowitz. - Chcę zamknąć konto.
Proszę pójść po dokumenty.
Cały dzień unikam telefonów.
HSBC, Citibank, Chase. Wszyscy mnie chcą.
Odpowiadam, że nie chcę ich gratisów
i żeby dali je komuś innemu, bo ja mam konto w SCF.
Taka już jestem.
Lojalna.
Jak pani sobie życzy, proszę za mną.
Z przyjemnością.
Przekroczyła pani limit konta o 1278 dolarów i 67 centów,
- nie licząc odsetek od debetu. - Co?
- Jak chce pani uregulować stan konta? - Serio? Nie wierzę.
Jak zrealizuje pan czek, to ureguluję natychmiast.
- Pani Horowitz. - Dość już tej pani Horowitz!
Pokaż im, mała.
Ta filia schodzi na psy.
Tak…
Wiem.
Tak się kończy małżeństwo z facetem o dziesięć lat młodszym.
Czy mogę wcześniej zrezygnować z najmu?
Świetnie.
W takim razie…
jutro wyślę pieniądze.
Dziękuję bardzo.
Jestem wdzięczna.
Do widzenia.
Umyłaś klatkę Sir Gagi? Strasznie cuchnie.
Nie mogę. Mam okres.
Od tego smrodu robi mi się niedobrze.
- Nie miałaś okresu w zeszłym tygodniu? - Tak myślałam.
Sebastian powinien myć tę klatkę.
- Gaga jest jego. - Wiem.
Badania wykazały, że dzieci, które mają obowiązki, nie ćpają.
- Dobra. - Pokażę ci.
- Pokażę ci artykuł. - Pogadam z nim.
Pomożesz mi otworzyć?
Jest mi strasznie niedobrze.
Potrzebuję powietrza.
Hola, Jesus.
- Hej. - Fajny wóz. Świetny kolor.
Na zamówienie.
Może mógłbyś pomóc George’owi w ten weekend?
Wynajmuje małe biuro w centrum
i chce przewieźć rzeczy. Oczywiście zapłacę.
Nie.
Przysługa dla pani to przyjemność.
Miałem bardzo ciężki rozwód.
Ja się nie rozwodzę.
Pamiętam, że był ciężki.
Ale teraz jest lepiej, prawda?
„Po pierwszej śmierci nie ma już następnej”.
Piękne.
Mam truskawki i marakuję w bagażniku.
Mogę je dziś posadzić.
Świetnie.
Sebastian się ucieszy.
- Dopisz mi do rachunku. - Nie, to prezent dla pani.
Nie mogę go przyjąć.
- Nalegam. To żaden problem. - Nie.
Mogę?
Dziękuję.
Łatwizna.
Dziękuję bardzo.
Nie podoba mi się jego zachowanie wobec ciebie.
Przestań. Jest po prostu miły.
Ma na ciebie ochotę. To oczywiste.
Doceniam troskę, Gretchen, ale proszę cię.
Wyczuwa, że jesteś teraz wolna.
Mężczyźni wyczuwają takie rzeczy. Są jak psy.
- Raczej nie wyczuwa. - Wyczuwa.
Ale ja nie jestem wolna.
Spokojnie. Mam na niego oko.
Muszę się szykować do pracy. Kup kurczaka, jak pojedziesz po Seba.
Dobra.
Cześć. Pamiętasz mnie? Jestem sąsiadką. Właścicielką psa Patricka.
Tak, oczywiście.
Cieszę się, że go znaleźliście.
Bo skoro go słyszę…
Nie znaleźliśmy go.
Nie, ale on was znalazł. Więc…
Wiemy, że to ty.
Zadzwoniłaś do Opieki nad Zwierzętami, żeby zabrali Patricka.
Czemu miałabym robić coś takiego?
Nie wiem. Czemu?
Co za człowiek każe wywozić psa dwójki dzieci, które go kochają,
bo szczeka, gdy jest podekscytowany?
Zaszło jakieś nieporozumienie.
Kocham psy.
Nie mamy własnego, bo mąż jest uczulony,
- ale zapewniam… - Twój syn powiedział o tym moim dzieciom.
- Niemożliwe. - Owszem, tak.
Podobno przerzuciłaś Patricka przez płot
owiniętego w koc jak burrito.
Nasz płot ma wielkie, żelazne kolce.
Wyobrażasz sobie, jak moje dzieci
budzą się i widzą ukochanego pieska nabitego na płot?
Mój syn Orion jest bardzo kreatywny i wrażliwy.
Myślę o nim jak o poecie, naprawdę…
To, co powiedział moim dzieciom, było dalekie od poezji.
Dobrze. Dziękuję, że podzieliłaś się swoimi obawami.
Porozmawiam z nim.
O tak, koniecznie.
Ale najpierw zastanów się, czy chcesz mieć prawdomówne dziecko,
które odróżnia dobro od zła,
czy małego kłamczucha, który ukrywa perwersje swojej matki.
PALANT ANULOWAŁ CZEK!
Co?
KAŻ MU DO MNIE ZADZWONIĆ
POSTARAM SIĘ
OBCIĄGNĘŁAM MU NIE BĄDŹ JAK MARILYN MONROE
Marylin Monroe?
„Śniło mi się, że jestem gęsią na farmie pasztetów,
ale zamiast wpychać mi zboże do gardła, farmer wlewał mi beton.
Kiedy wysechł w moim wnętrzu, wybuchłam od środka”.
Miałaś spuścić z tonu, jeśli chodzi o sprawy egzystencjalne.
I co to za nowe, szalone przepisy?
Co to ma być? Pisklę przepiórcze z jeżowcem i sosem z granatu?
Po pierwsze, żadnych piskląt.
Amerykanie nie lubią ich jeść.
Wolą klasykę, jasne?
Chcą poule-au-pot
albo bouillabaisse z ekologicznymi składnikami.
- To coś znanego… - Kobiecego.
Tak, kobiecego. Matczynego.
Pomyśl… Maman! Tylko bardziej sexy. Pomyśl o dzieciach w kuchni
odrabiających zadanie na drewnianym stole.
Wyobraź sobie małego Alberta, który wbiega,
a w piekarniku czeka na niego quiche.
Jesteś po szybkim bzykanku z Martinem na piętrze.
Ty myślisz, że kiedyś byłam w domu, jak Albert wrócił ze szkoły,
i miałam czas na szybkie bzykanko.
W tej branży nie ma czasu na seks ani na dzieci.
- Ty ciągle uprawiasz seks. - Co?
Prawda? Mylę się?
Więc masz czas na…
Ja nie mam dzieci.
Ja jestem chory, jasne?
Ta choroba kosztowała mnie miłość mojego życia.
Nie wolno mi nawet wymówić słowa „seks”.
Nie chcę wchodzić w sprawy osobiste, ale chodzi o to, że znasz ten biznes.
Dojrzałe szefowe kuchni mają być stare, ale jare.
Powiedz to prasie. Zostałam najlepszym szefem kuchni.
Pięć lat temu.
To szmat czasu w tej branży. Gdyby wydawca był nowatorski,
toby zadzwonił do jakiegoś młodzieniaszka z Islandii
z wypasionym kontem na Instagramie.
À propos, niepokój wzbudza
twoja skromna obecność w mediach społecznościowych.
- Ale to temat na inną rozmowę. - Nie. Mam Facebooka.
Facebooka?
Dobra. Justine…
Wszyscy chcemy dla ciebie jak najlepiej.
Znajdujesz się w martwym punkcie, a my chcemy wypchnąć cię do światła.
Bez Instagrama nie ma światła.
Tylko kulturowy martwy punkt.
Do światła, wrzucając do netu przepis na poule-au-pot?
Pomyśl o Ratatuj.
Jak się wypromował?
Za sprawą prostego przepisu, który znał od mamy.
Nie, mama nigdy mnie niczego nie nauczyła.
Uciekła z palestyńskim poetą, gdy miałam 10 lat.
O Boże, jakie to francuskie. Podoba mi się.
Czujesz zapachy?
Mam się inspirować disneyowskim szczurem?
Nie. Napisz wstępną wersję tak szybko, jak się da.
- Dobra. - To tyle.
- Tak. - Wybacz.
Skoro już jesteśmy przy szczurach…
Anulowałeś czek Ell?
Anulowałeś go?
Tak.
- Klasa. Jak mogłeś jej to zrobić? - Przepraszam.
Pamiętam to oburzenie,
że robię z naszej przyjaciółki prostytutkę.
Anulowałem czek, bo chciałem, aby było jasne,
że nasza wspólna chwila z Ell
nie była żadną transakcją, jasne?
Ty i ja chcieliśmy pomóc naszej przyjaciółce,
ale nie charytatywnie.
To wszystko. Tak.
Znajdziemy sposób, żeby jej pomóc.
Co?
- Wróciłaś. - Tak.
Brakowało cię.
Fred, zrobisz coulis z mango? Potrzebuję go do pulardy.
Tak, szefowo.
Joy, dodasz odrobinę solonego dorsza
do pot-au-feu, dobrze?
Ryba w pot-au-feu. Nowy przepis?
Jeśli nie teraz, to kiedy?
Niechże wreszcie ta stara kobieta pokaże się w pełnym świetle.
Podkręcamy klimat!
Przypominam, że to jest Chez Juste.
Dobra. Słyszeliście tę kobietę.
Ja nią jestem!
Mamo?
Cześć, skarbie.
Jesteś uroczy.
Wcale nie uroczy.
Jestem strasznym ninją, mogę zabić byle dorosłego.
Daruj mi życie, straszny ninjo.
Zanim zjesz przekąskę,
chcę z tobą porozmawiać.
- Odłóż. - Dobrze.
Zatem, Orionie…
mama zrobiła coś niezbyt fajnego
i chce, abyś wiedział, że bardzo się starała to naprawić.
Mama martwiła się o Patricka,
bo całymi dniami był na słońcu, wył i domagał się jedzenia.
Mama miała nadzieję, że jak zadzwoni do Opieki na Zwierzętami,
to przyjadą i mu pomogą.
Ale… nie miałam pojęcia, że jak przyjadą,
to go po prostu zabiorą.
A kiedy się dowiedziałam,
byłam zdenerwowana i pognałam tam po niego,
żeby go przywieźć z powrotem do jego rodziny.
Widziałeś to tamtej nocy z okna.
Naprawdę wierzyłam,
że robię to dla dobra pieska.
To dlaczego powiedziałaś ich mamie, że nie wiesz, gdzie jest?
Bałam się, że będzie na mnie zła.
Liczyłam, że dzięki kłamstwu zyskam na czasie,
żeby naprawić to głupie zamieszanie.
W porządku, mamo. Patrick jest już bezpieczny.
Nie musisz płakać.
Dziękuję, skarbie.
W szkole mówią, żeby żyć w prawdzie.
To piękne.
Może zrobić ci smoothie z migdałami i kurkumą?
Wypijesz, jak odrobisz zadanie z perskiego.
Poproszę.
Dobrze.
Super, Kai. Jesteś świetny.
Popatrz na mnie i mrugnij.
Jakbyś miał asa w rękawie.
Popatrz na mnie bardzo poważnie,
jakbyś chciał zapytać:
„Mamo, kogo wolisz, Olivera czy Sarah?”.
Ale po cichu.
- Mamo, długo jeszcze? - Tak?
- Kiedy będą pączki? - Jeszcze jedno spojrzenie.
I obiecuję, że pójdziemy do cukierni.
Może to? Szybko, przebierzmy się.
- Kai sportowiec. - O tak.
No dalej.
Szybciutko. Zdejmij koszulkę.
Miałam telefon z Net-A-Porter.
Sukienka Yasmin wyprzedała się w trzy dni.
Fantastycznie.
Rano dostaliśmy prośbę z Moda Operandi
o dostarczenie towaru natychmiast.
To się dzieje naprawdę.
- Poszerzamy klientelę o kobiety. - Zasłużyłaś, Anne.
Strasznie się cieszę.
Ja też. Bardzo.
Skarbie, głowa do góry.
Obudź się. Masz zły sen. Już dobrze?
Tak?
Śniło mi się, że chciał mnie zjeść ajatollah Chomejni.
To było okropne. Miał wielkie, zgniłe zęby.
Skarbie, Chomejni nie żyje.
Nic ci nie zrobi.
Jesteś bezpieczny. Mama i tata tu są.
Śniło mu się, że Chomejni chce go zjeść żywcem.
Co?
Znowu zasypia. Jest już w porządku.
Mogę z tobą chwilę pogadać?
Tak.
W zeszłym miesiącu zastanawialiście się z Orionem,
jakie ciastka upiec Świętemu Mikołajowi.
Nie cieszysz się, że nadal w niego wierzy? To takie słodkie.
Pamiętasz ten artykuł? To dla niego dobre.
Tak, ale…
dziś miał sen, że ma go zjeść Chomejni?
Nadal wierzy w Świętego Mikołaja,
a śni mu się Chomejni. To dwie skrajności.
Nie wiem.
Wolałbyś, żeby nie wierzył w Mikołaja
czy żeby nie bał się Chomejniego?
Ja tylko…
myślę, że on nie powinien jeszcze tyle wiedzieć.
Ma prawie 12 lat.
Za rok zacznie używać Internetu
i zobaczy prawdziwy świat.
Jeśli nie będzie przygotowany, to może go zniszczyć.
Jestem czarną Persjanką.
Dzieckiem tych, którzy przetrwali, i podoba ci się to czy nie, nasz syn też.
Obudź się, Irlandczyku,
dla niektórych z nas świat jest inny.
Dobre, Yasmin.
Bardzo dobre. Wręcz świetne.
Nie możesz opowiadać takich rzeczy, a potem zasypiać.
Co się dzieje?
No dobrze.
Chodzi o coś jeszcze.
Nie wiedziałam, jak ci to powiedzieć,
ale nie udało mi się dokończyć pracy dyplomowej.
Chcę wrócić do pracy.
Muszę, Will,
bo czuję, że cały czas kręci mi się w głowie.
Jakby miała coś z mózgiem.
Może powinnam zrobić rezonans?
Wiem, że ostatnio skupiłam się na Orionie
i on chyba się ze mną dusi. Ja się z nim duszę.
Co ty na to?
Wezmę go ze sobą na konferencję do Palo Alto.
Dobrze? Będziesz miała czas dla siebie i na pisanie.
Nie możesz tak zrobić, to potrwa cały tydzień.
Jest w szóstej klasie. To kluczowy rok.
To będzie długi weekend, więc straci raptem dwa dni szkoły.
Co ty na to?
Będzie z dala ode mnie.
Nie ma nawet 12 lat.
NIE KUPUJ MARKI GENERYCZNEJ
WCZEPIA SIĘ WE WŁOSY ŁONOWE I TWORZĄ SIĘ KULKI
Dobry wieczór. Przepraszam, że przeszkadzam. Odjeżdża pani?
Za minutę.
Super. Mogę zająć to miejsce?
Jasne.
Świetnie. Dzięki.
Tak już pani próbowała. Za mały bagażnik.
Wiesz, co jeszcze jest za małe?
Twój mały fiut.
- O co biega, paniusiu? - Nie odjeżdżam…
- Serio? - …za prędko.
Co powiesz na to?
- Dobra. - Jedź.
Miłego podcierania.
A teraz przepis mojej mamy na oeufs a la neige.
Nie, to nieprawda.
Nie mojej mamy., bo ona nigdy nie gotowała.
Wszystkiego na temat jedzenia i życia nauczyłam się od taty.
Oto sekret, jak zrobić idealny crème anglaise.
Doprowadź pełnotłuste mleko do wrzenia i zmieszaj je z cukrem.
Zaczekaj, aż przestygnie, aby dodać laskę wanilii.
W ten sposób sprawisz, że wanilia
nie pozostawi goryczki.
W kuchni podobnie jak w życiu gorycz zabija wszelką słodycz.
Napisy: Dorota Nowakówna