NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Hubert ve Elodie yarım saate burada olacak.
-Güzel bir şey hazırladın mı? -Dinle…
Mozzarellalı Antipasti Rosso et verde ve risotto…
-Bekle, İtalyan yemeği mi yaptın? -Evet.
Neden İtalyan?
Sevdiklerini söylemiştin.
Hiç öyle bir şey söylemedim.
Karısı kukusunu İtalyana yalatmış, dedim.
-Tanrım. -Ayrılığın eşiğinden döndüler.
Zar zor aştılar. Beni hiç dinlemiyorsun!
Pardon, karıştırmışım. "Yalamak" ve "İtalyan"ı duydum.
Yani…
Anne, buzlu şeker yiyeyim mi?
Evet, tabii ki tatlım. Ne izliyorsun?
John ve Yoko hakkında bir belgesel izliyorum.
O kadar da kötü değilmiş.
"Imagine" için ona ilham vermiş.
Aslında çok ilginç.
-İstersen seninle tekrar izlerim. -Çok isterim.
Sağ ol maman.
"Sağ ol maman."
Fransızcaya ağırlık vermeliyiz.
Çok katı diye Fransız lisesine yollamadın, Amerikalı bir oğlumuz oldu.
Biliyorum. Ne diyeyim? Bir hata yaptık. Onu sevdiği bir okuldan alamayız.
Transseksüel haklarına tamamen hâkim
ama çarpmaya değil.
Fark etmez, 12. sınıfta öğrenir.
Bu akşam İtalyan yemeği olmaz, tamam mı?
Bir çaresine bak.
Çünkü inan, Hubert pizzacının önünden her geçişinde kafayı yiyor.
Tamam, peşinen diyeceğiz ki
bakıcı 20.00'de gidecek ve bir kadeh içebileceğiz.
Tamam. Yalandan nefret ediyorum ama mecburuz. Tamam.
-Merhaba. -Selam.
-Nasılsın? -İyi. Selam.
-Selam. -Selam dostum.
Teşekkürler. Chianti.
Hiç gerek yoktu.
Buyurun. Biraz erken geldiniz. Justine hâlâ mutfakta.
Sadece bir kadeh içebileceğiz.
Evet. Maalesef bakıcının acil bir işi çıktı da…
-Evet. -Çok kötü oldu.
Paris'teki en eski dostlarımla tanışacağın için çok heyecanlıyım.
-Harika. -Evet.
-Şunu mutfağa koyayım. -Yasmin, çok güzelsin.
-Sağ ol. -Kalamayacakmışsınız.
-Tek kadeh. Biz… -Selam.
Evet, maalesef bakıcı… Yalnız burası çok güzel kokuyor.
-Belki size paket yapabilirim. -Olur.
-Tanrım. -Evet.
O da dedi ki bütün vücut,
görsel temas yok
ve bir tanenin yarısı
hafif kafa yapabilir.
-Parti başlıyor. -Evet, lütfen!
-Selam. -Merhaba.
Siz de erkencisiniz. Amerikalılara bayılıyorum.
LA'deyiz, her şey 22.00'de biter.
Evet.
Selam.
Hiç gerek yoktu.
Merhaba.
Çok mutlu oldum. Gelebildiğinize çok sevindim.
Yok artık, 2009 da getirmezsin ya.
Kızlar, size bir şey göstereceğim. Gelin.
-Tamam, hoşça kal. -Güle güle.
Tamam, gelin.
Önce bir şey içelim.
Şimdi dinleyin.
Bu akşam ikram ettiğim her şey Fransız Korsika yemeği.
-İtalyan değil, tamam mı? -Neden?
Uzun hikâye. Siz dediğimi yapın lütfen.
Bu gece çok olaylısın.
Ne oluyor?
İtalyan yani.
Önemli değil ama sen George'a söyle.
Tamam mı? Sen de Will'e. İtalyan yemeği yok.
Yalnız bu yalanlar beni biraz geriyor. Küçük yalanlar.
-Korsika. Tamam mı? -Kırmızı ruj sür.
Olmaz, şimdi…
Haklı. Ruj sana yakışıyor. Sürüver. Buna değer.
-Peki, tamam. -Şeyi sür, sıcak… Evet.
Nedenini sorma ama Justine yemeğin İtalyan olmadığını söylememizi istiyor.
Tamam ama biz yemeğe gelmedik,
yani bizimle ilgisi yok.
-Doğru. -Tamam mı?
-Çünkü bakıcının acil işi çıktı. -Doğru.
Artık İtalyan değil, Korsika yemeği.
Fransız çalma listen var mı?
Evet, harika bir Fransız çalma listem var.
Merhaba! Sizi görmek çok güzel.
Buyurun…
Pekâlâ millet, bu benim arkadaşım Hubert Dushan,
bu da güzel eşi Elodie Couturier. Bunlar Anne ve George.
-Merhaba. -Memnun oldum.
-Yasmin. -Merhaba.
İşte sizi uzun süredir tanıştırmak istediğim
iki entel arkadaşım.
William. Sonunda seninle tanışabildim. Büyük hayranınım.
-Bekle, Hubert Dushan mı dedin? -Evet.
Epic Tech'den Hubert Dushan mı?
-Ta kendisi. -Evet.
Martin. Neden baklayı ağzından çıkarmadın?
Ne baklası?
Hayır, yani Hubert Dushan'ın arkadaşın olduğunu baştan söylemedin.
Justine'e söylemiştim ama herhâlde Yasmin'e söylemeyi unuttu.
Hayır, söyledim.
Yasmin, sana Hubert'den bahsettim, değil mi?
Evet, tabii. Çok üzgünüm. Tamamen unutmuşum.
Yabancı isim ya, yabancı isimlerde çuvallıyorum.
-Sorun yok. Bu harika, değil mi? -Evet.
Tamam, buyurun.
Merhaba. Ben eşi Justine.
Amerika'ya hoş geldiniz.
-Ne kaldıysa. -Hoş bulduk.
Gelin, oturun.
Gelin, oturun şöyle.
Sokağın aşağısına yaptıkları McMansion'ı gördünüz mü?
-Evinizin değeri artacak. -Sahi mi?
Gerçekten. Keşke biz de Mar Vista'ya taşınsaydık.
-Evet. -Bizim evin değeri
şimdi en az %10 düşmüştür.
Evsizlerin durumu malum…
-Pardon, Venice'teki evsiz insanların. -Evet.
-İstilası desek daha doğru olur. -Tatlım, böyle… Hayır…
Ben sadece olanı söylüyorum.
Evet. Hani bir sabah bir gelip
çocukların kum havuzuna kaka yapmış ya.
Orion'a onu büyük bir kedinin yaptığını söyledim.
Söylememeliydin. Sorun da bu zaten.
-İnsanlar kuma sıçmaz. -Çocuğun gerçeklik duygusunu çarpıttın.
Kediler sıçar.
Oğlumuz Montessori'de yaratıcı bir oyun dönemindeydi.
-Boku duvardan… -Kötüydü.
-…silerek çıkardık. -O sildi.
-Ama ben… -Neyse.
Önemli olan, trajik olması.
-Yani… -Evet.
Toplumumuz bu insanları uzaklaştırıyor.
Fransa'da öyle mi?
Evet. Özellikle de Paris'te
ama emlak işini etkilemiyor.
En azından biz o açıdan düşünmüyoruz.
Evet.
Hayır, ne olursa olsun Paris çok pahalı.
Ama 15 yıl önce bu evi aldığımda kimse Mar Vista'da yaşamak istemiyordu.
-Yani bu evi 15 yıl önce mi aldın? -Evet.
Siz ne zaman tanıştınız?
-Yaklaşık… -13 yıl önce.
Evet, 13 yıl önce.
Ben de üç ay sonra hemen hamile kaldım.
Fransızca konuşmalarına bayılıyorum.
Orkestra çanları gibi, değil mi?
Tamam, kırmızı ya da beyaz var.
Sen limonlu tekila istersin, değil mi?
-Tamam, tekila size uyar mı? -İki shot.
-Kırmızı, beyaz? -Kırmızı.
-Bana da. Bana da kırmızı.
Her söylediğimde bir tuhaf oluyorum.
Kırmızı, Korsika yemeklerine çok yakışır.
-Korsika yemeği yaptım. -Daha önce hiç yemedim.
Lezizdir.
Figatelle.
Evet.
Çok hünerlidir.
Kriptolojiyi nasıl şiire dönüştürdün dostum?
Yani kodlarını okudum ve "Bu adam sanatçı" dedim.
Senden bunları duymak çok anlamlı. Teşekkür ederim.
İyi misin?
Evet, iyiyim
ama ev seninmiş gibi anlattın, ben de devreye girdim.
Öyle demek istemedim. Ben sadece…
Beni hep sırtından geçiniyormuş durumuna düşürüyorsun.
Bunu Albert'ın yanında yapma, bir baba oğlunun önünde aşağılanmaz.
Peki şey nasıl… Artık antipasti'ye benzemiyor.
Bilmiyorum, iğrenç görünüyor ama idare eder. Sorun olmaz. Yeterli.
Bravo canım. Aferin.
Şarabı halledeyim.
Şarabı getir, sehpada.
-Orada. -Tamam.
Vaktimiz bol olunca anlatırım.
Evet.
Oradan oraya sıçramak istemiyorum ama imkânsız.
-Affedersin. Hemen dönerim. -Tabii.
-Bir saniye konuşabilir miyiz? -Tabii.
Pardon.
Bak, gitmemiz gerek. Hemen gitmeliyiz.
Ama artık kalmak istiyorum
çünkü Avrupa hakkında ilk elden iyi bilgiler ediniyorum.
Olmaz. Bir kadeh içeceğiz, dedik. Artık gitmeliyiz.
Ama ikimiz de gitmek zorunda değiliz, değil mi?
Dur, yani sen kalacaksın, ben eve gidip Orion'a mı bakacağım?
Evet ama Orion'a bakmaya değil, o partiye gideceksin.
Beni 1950'lerin ev kadınlarından sanırlar. Beni çocuğa bakmaya yolluyorsun falan.
Kimse öyle bir şey düşünmez. Saçmalık bu.
"Yeni bağlantılar ve çevre edineceğim" diyerek sen beni ikna etmedin mi?
Bu yüzden o partiye gitmelisin.
Tanrım. Yapamam. Ben senin davetlinim.
Biliyorsun ki tek kişi olacağım.
Bir tane siyahi adam…
Tanrım, o Hintli. Olmaz.
Tamam, her neyse.
Bak, onlara hasta olduğumu söyle.
Hayır, yalandan nefret ediyorum. Unut, olmaz.
Gitmem gerek canlarım.
Hey, gidiyorsun demek.
Evet, biraz rahatsızlandım gibi geldi. Yani…
Çocuğa bakacağınızı söylemiştiniz, değil mi?
Evet, o da var, yani…
-Birlikte, değil mi? -Ben kalıyorum.
Aslında Will kalıp keyfine bakacak. Ben eve gidip çocuğa bakacağım.
-Tamam. -Yani üzgünüm.
-Tamam. -Size iyi eğlenceler.
Evet, sağ ol.
Hoşça kalın. Au revoir. Hoşça kal tatlım.
Hey, artık yemeğe oturalım mı?
Hayır, Ell gelmedi.
Hep gecikiyor. Altıda içki, yedide yemek demiştik. Artık oturmalıyız.
Peki, tamam.
Izgara sebzelerimiz var, sonra bir de…
Merhaba, pardon, geciktim.
Kai sinir krizi geçirdi, sol elime yapıştı.
"Anne, gitme" dedi.
-Gel. Olsun. -Pardon.
Selam millet.
Biz Fransızız.
Pardon, geciktim. Joan'u tatlıya çağırdım, umarım mahzuru yoktur,
Çok bunalımdaydı. Yine en kötü randevulardan biriymiş.
Çocuksuz musun, bilmeliyim. Kadınlar bu konuda yalan söyler.
Yükten nefret ederim.
Çocuk yapma yaşın geçmiş, bu iyi bir şey.
Bir de beyzbol seviyorsun. Bir kadında aradığım en önemli şey.
Hayır, ben hiç… Beyzbol sevdiğimi hiç söylemedim.
Modern sanat… Ama beyzbol değil, o başka biriydi herhâlde.
Fotoğraflardakinden çok daha yaşlı görünüyorsun, biliyor musun?
Öyle olmayan mı var?
Bilirsin işte. Evet.
Ama hediyeler getirdim.
İtalya renginde güzel kapkekler.
Bana bırak. Hiç gerek yoktu.
Göründüğünden daha lezzetli.
Teşekkürler Ell.
Ben yapmadım. Küçük meleklerim yaptı. Merhaba.
-Ell, Elodie ve Hubert. -Ben Ell.
-Selam. -Merhaba.
Ell şeyi olan çocuklara öğretmenlik yapıyor…
-Zihinsel sorunu. -Öğrenme güçlüğü.
Engelli çocuklara öğretmenlik yapıyor…
-Evet. -Kek falan pişiriyorlar.
-La Pizza della Mamma! -Bu pizza değil, Korsika yemeği.
Adı ne?
Fougasse.
Korsika mutfağından, mantarlı ve keçi peynirli.
Ben beğendim.
Siz nereden tanışıyorsunuz?
Ell'le bir kafede garsonluk yaparken tanışmıştık.
-Formosa. -Formosa.
LA'in simgesi sayılır.
Hemen sıkı fıkı olduk. Çok kısa sürede.
-Kanka olduk. -Üniversiteden sonra?
Arkadaşın Greta'nın iç tasarım şirketinde stajyerdim.
Sonra Yasmin'le tanıştık. Az önce çıkan, Will'in eşi.
199'da çılgın bir yılbaşı geçirdik…
-Chateau'da. -Chateau'da.
-200 yılı, milenyum. -LA'e yeni taşınmıştı.
Üniversiteden arkadaştık. Bunalımdaydı, yalnızdı.
"Partiye gelip arkadaşlarımla tanış, çok seversin" dedim.
Bütün gece çok keyifsizdi.
Yılbaşının tadını çıkaramamıştık ama neyse. Çok eğlenmiştik.
Müthiş bir partiydi.
-Eğlenceliymiş. -Justine'le tanışmamı anlatayım.
-Evet. -Pekâlâ, şimdi…
-Hayır, dur. -Justine… Hayır.
Justine bir adamla düzüşmüştü. Adam tam bir erkek orospusuydu, adı…
-David. Evet. -David.
-Düzüşmemişti, oral yapmıştı. -Justine.
Evet, tabii.
90'lı yıllardı, AIDS yaygın.
Justine de kafayı yiyordu çünkü dişlerini yeni temizletmişti.
Diş etlerim biraz kanıyordu ve çok endişelenmiştim.
Kapıma gelip… Devam edeyim. Gece yarısı kapımda ağlıyordu.
Miracle Mile'da Cecile B. DeMille'in kuzenine ait şirin bir stüdyom vardı.
-Harika. -Şipşirin.
Çok güzel yerdi.
Sonra ülkedeki 1-900'lü her AIDS yardım hattını aramaya başladı.
Sürekli aynı soruyu soruyordu.
"Oral seks yaptığım için AIDS kapabilir miyim?"
Daha bir hafta olmuştu
ama ilerlemiş AIDS belirtileri gösterdiğine emindi.
Hayır, yani…
Sonra benim aklıma arkadaşım Anne'in
David'le kondomsuz düzüştüğü geldi, değil mi?
-Tabii. -İşte benim kızım.
Dedim ki "Justine, arkadaşım Anne'i arasana.
O eskiden David'le seks yapmıştı".
Gece yarısı telefon çalıyor ve histerik bir Fransız kız
bana AIDS testi yaptırdın mı diye soruyor
ve David gibi bir ezikle kondomsuz düzüşmek nasıl bir eziklik, diyor.
Sen ne yapıyordun? Bir şey yüzünden ağlıyordun.
Uçuk telefon faturası yüzünden.
-400 dolar fatura gelmişti, biliyor musun? -Hayır.
-Senin yüzünden. -400 dolar değildi.
Martin, iyi seçim yapmışız.
-400 dolardı Justine. -Tamam.
Neyse, uzun lafın kısası, işte böyle tanıştık.
-Evet. Güzel. -Etkileyici.
Gençtim, Los Angeles'a yeni taşınmıştım
ve çok saftım.
Evet. Bu hikâyeyi hiç duymamıştım. Bir de hepsini dinledim sanıyordum.
Çocuktuk, değil mi?
Tabii, çocuklar böyledir, değil mi?
Ne tatlı.
-Merhaba. -Sebze isteyen?
Pardon, bölüyorum. Çok eğleniyor gibisiniz.
Tatlım, arabada bir sorun var. Gelebilir misin?
Tabii.
Tamam, affedersiniz. Afiyet olsun.
İzninizle. Hemen dönerim.
-Biraz sebze. -Camembert peynirli sebze.
Evet.
Pekâlâ, arabanın nesi var?
Bunu bana nasıl yaparsın?
Planımız vardı. Gitmek bile istemediğim partin için
arkadaşlarıma yalan söylettin, sonra da beni yalnız bıraktın.
Nasıl hissettim, biliyor musun? Dünyada tek başımaymışım gibi.
Çevreyi önemsiyor gibi yapıp sonra özel jet kiralayan
bir avuç ünlüyle gevezelik edecek havada değilim sadece.
O partiye yalnız mı gideyim yani?
Beni ektiğini, terk ettiğini düşünecekler.
Oraya hiç girmeyeyim.
Tamam, girme o zaman. Haklısın.
Hayır, o konulara girmeyeceğim yani.
Tanrım, biliyor musun? Beni sevmediğini düşünüyorum.
Hayır, seni seviyorum Yasmin.
Sadece partiye gitmek istemiyorum.
O kadar.
Tamam.
-Arabada bir sorun var mı? -Bilmiyorum.
Olan şey için çok üzgünüm, yani…
Sikimde değil.
Risotto'ya gelince, asla olmaz.
-Yarın gece Palm Springs'teyiz… -Müthiş.
Bu her neyse çok lezzetli.
Anlamıyorum, Korsika, İtalya'ya bağlı değil mi?
-Değil mi? -Hayır, o Sardinya.
Korsika, Fransa'da.
Evet. Napolyon'u bilir misin?
Kısa adam.
Tanrım, tam üstüme geldi.
Napolyon'un sikini gördüm sandım. Ciddiyim.
Anne, bordeaux alır mısın?
-Evet. Fransız şarabına bayılırım. -Doldur.
Chianti getirmiştim ama nedense Justine, o artık İtalyan değil, dedi.
-Sahi mi? -Yemek.
Kestaneli pirinç salatası. Korsika mutfağından.
Risotto.
-Kahretsin. -Tanrım.
Hayır, hiç önemli değil. Biz…
-Justine, bana bırak. -Sorun yok. Her şey yolunda.
Birden kafa yapmaya başladı.
Oturun, sorun yok.
Şuradaki kızın nesi var?
Belki içine şeytan kaçmıştır.
Bugün olmaz şeytan.
Biraz müzik aç.
Evet.
Kestaneli pirinç salatası alır mısınız?
-Evet. -İşte.
-Teşekkürler. -Fransız müziği aç.
Ne olursa, sağ ol.
-Kestaneli pirinç salatası? -Risotto seversin, değil mi?
O risotto değil, kestaneli pirinç salatası.
-İtalyan sosisine de bayılırsın. -Lütfen, kes.
Ne güzel bir şarkı. Bu şarkıya bayılırım.
Ben de.
-Seni orospu. -Hubert.
Orospu yüzüne daha fazla bakamayacağım.
Hubert, lütfen.
"Seni orospu" dedi.
"Orospu yüzüne bakamayacağım."
Çeneni tutamadın mı? Herkes benimle alay ediyor, bilmiyor muyum?
Hiç de bile, tam tersi.
Justine İtalyan yemeği yapmış. Bilmiyordu. Korsika yemeğine dönüştürdük.
Tabii, Korsika.
Çok masumca bir şeydi, inan.
Tabii, masumca. Orospu karım gibi.
Bana yetseydin başkasıyla sikişmezdim göt!
Yeter, küçük oğlum John Lennon hakkında bir belgesel izliyor…
Evet. Bizim çocuğumuz yok.
-Çünkü Hubert'nin spermi bozuk. -Al işte.
Kafaları güçsüz.
Ayrıca ben orospu değilim!
Elodie! Siktir. Elodie!
Bravo, aferin. Hubert!
-Elodie! -Hubert.
Salope her neyse lezizmiş.
"Orospu" demek.
Evet, ne zaman iş duygusallaşmaya başlasa ben birden Fransızcayı anlıyorum.
Tek istediğim, beni sevdiğini söylemen.
Her zaman söylüyorum.
Hiç hatırlamıyorum.
Daha beş dakika önce söyledim.
Hatırlamıyorum.
Keşke biri kaydetseydi
çünkü seni sevdiğimi söyledim Yasmin.
Bitti.
Gidemezsin! Seni seviyorum Elodie. Seni seviyorum!
Je t'aime! Fransızcada "Seni seviyorum" demek.
-Tamam. -Selam çocuklar.
-Selam. -Gidiyor musunuz? Parti bitmedi, değil mi?
Hayır, bir yere sözümüz var.
-Bir kadeh içki içebildik. -Tamam.
Yerinize gireyim mi?
-Tabii. -Sağ olun.
-Ben sürerim. -Peki. Tamam.
Çok üzgünüm.
Ceylanın timsahın ısırığından kaçma şansı yoktu
çünkü timsah hayvanlar âleminin ölçülmüş en güçlü ısırığına sahipti.
Bu ısırık, bir T-Rex'inkiyle kapışabilir.
-Geliyor musun? -Evet.
-Biraz sola tatlım. Sola. -Pardon.
Gördün mü?
Hayır! Bakma. Bak.
ALIŞVERİŞ SEPETİ
DAHA SONRASI İÇİN KAYDET
SİPARİŞİNİZİ VERİN
Erik püreli Fransız tostu.
Merçi maman.
Hubert hâlâ aramadı mı?
Öncelikle şunu diyeyim, çocuklar seni seviyor.
Tanrım. Teşekkürler. Ben de öyle. Çok tatlılar.
Bu toplantıyı ayarladığın için sağ ol Francis.
Sevgililer Günü el işlerinin bütçesiyle ilgili konuşmak istiyordum.
Çok yaratıcı fikirlerim var.
Ell, ailelerden birkaç telefon aldım.
Çocuklar pazartesi günü yaptıkları kapkekleri
yiyemedikleri için çok üzülmüş.
Evet, fırında bir sorun vardı ve maalesef kapkekler yenebilir durumda değildi.
Tamam.
Peki önceki hafta yaptıkları batik tişörtler?
Evet, onlar da…
Ailelerden biri sizi Venice sahilinde
"LA'de engelli çocuklar tarafından yapılan" tişörtleri
satarken görmüş.
Ona yanıldığını söyledim
çünkü birincisi sen asla çocuklarının tişörtlerini satmazsın,
ikincisi de çocuklar engelli olmadığına göre
engelli çocuklar tarafından
yapıldı diye yutturmaya çalışmazsın, doğru mu?
Doğru.
20 dolar, LA'de engelli çocuklar yaptı.
Çocuk işçiliği kanunlarını çiğnemek de tamamen yasa dışıdır
ve hapisle cezalandırılabilir.
Doğru.
Anne, bak.
Sana çok yakışmış.
Biliyorum. Kotla bile güzel görünüyor.
Mükemmel.
Hadi onu yerine koy.
Elimdeki tek örnek o ve pazartesi günü üretime geçiyoruz.
Tamam.
Çantamda bulmuş.
Üç yaşından beri onu modelin olarak kullandığın için
öyle dolaşıyor olabilir mi?
O gösterişli bir çocuk. Modayı seviyor.
İnsanları döven bir zorba olmasını mı isterdin?
Bu yönünü teşvik etmemeni isterdim.
Tamam.
Güzel.
ORTA DOĞU'DA SAVAŞ VE BARIŞ: BATI DIŞ POLİTİKASININ ETKİLERİ
Seninle konuşmak istemiyorum.
Sana kaç kere söyleyeceğim?
Beni arama.
Neler oluyor?
Kim yaptı bunu?
Pekâlâ. Mutfağımda böyle bir davranışa müsamaha göstermeyeceğim.
-Bu kabul edilemez. -Herkes anladı mı?
Üzgünüm ama tamamen doluyuz.
Olamaz.
Bu olamaz!
Bu hafta yoğunluğun az olduğunu ve nasıl derler, öylece gelip
oturabileceğimizi, eğlenebileceğimizi söylemişlerdi.
-Sorun olmayacağını… -Elodie, Hubert!
-Justine. -İyi misiniz?
Evet de burada işin ne?
Şey, burası benim restoranım. Justine's.
Ben bakarım.
Martin hiç bahsetmemişti.
Harika! Yemekleri enfes diye duyduk.
Gayet iyidir, evet. Ama dün gece için çok ama çok üzgünüm.
-Hayır, üzülme. -Hayır.
Hayır, merak etme. Bir saat geçmeden barıştık, yani…
Gerçekten mi?
Özür dilemek için Martin'e mesaj atmıştım.
-Söylemedi mi? -Dün gece.
Evet, söyledi tabii.
-Masa ayarlayayım. -Sahi mi?
Tabii, zevkle.
Çok naziksin.
Tabii ki! Benim için zevk.
Teşekkürler.
Ben… Beş dakikaya hallediyorum.
Bu yeni tarif hiç olmadık yerden çıktı.
Adına kestaneli pirinç salatası diyeceğim.
Hayat kestirilemezdir ve aşçılık bilinmeyeni, planlanmamışı yansıtmalıdır.
Yaşanmış iyi ya da kötü şeylere teslim ol.
Doğaçlama yap.
Başarısızlıktan korkma.
Değişimi kabullen.
Mutfakta da hayatta olduğun gibi korkusuz ol.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli