‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎อีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ‎ฮูเบิร์ตกับเอโลดี้จะมาถึงแล้วนะ
‎- ทำอาหารอร่อยๆ ไว้ใช่ไหม ‎- ฟังนะ…
‎แอนติพาสติ รอสโซ่ กับเวอร์เดมอสซาเรลล่า ‎และรีซอตโต้…
‎- เดี๋ยวก่อน… คุณทำอาหารอิตาเลียนเหรอ ‎- ใช่ค่ะ
‎ทำไมถึงเป็นอาหารอิตาเลียนล่ะ
‎ก็คุณบอกฉันว่าพวกเขาชอบนี่นา
‎ผมไม่เคยบอกว่าพวกเขาชอบอาหารอิตาเลียน
‎ผมบอกว่าภรรยาเขา ‎แอบไปกินผู้ชายอิตาเลียนต่างหาก
‎- พระเจ้าช่วย ‎- พวกเขาเกือบเลิกกันเลย
‎พวกเขาแทบจะผ่านมันมาไม่ได้ ‎คุณไม่เคยฟังผมเลย!
‎ขอโทษค่ะ ฉันคงสับสนไปหน่อย ‎ได้ยินคำว่า "กิน" กับ "อิตาเลียน"
‎เฮ้อ…
‎แม่ฮะ ขอกินไอศกรีมได้ไหมฮะ
‎ได้สิจ๊ะลูก ดูอะไรอยู่เหรอ
‎ผมดูสารคดีเรื่องจอห์นกับโยโกะอยู่ฮะ
‎โยโกะก็ไม่ได้แย่มากนะ
‎เธอเป็นแรงบันดาลใจช่วยแต่งเพลงอิมแมจินด้วย
‎จริงๆ แล้วมันน่าสนใจมากๆ เลย
‎- ผมดูซ้ำก็ได้นะฮะ ถ้าแม่อยากดู ‎- แน่นอนสิจ๊ะลูก
‎ขอบคุณฮะ แม่
‎"ขอบคุณฮะ แม่"
‎พวกเราต้องพยายามพูดภาษาฝรั่งเศสมากกว่านี้
‎คุณไม่อยากให้ลูกเรียนโรงเรียนสอนฝรั่งเศส ‎เพราะเข้มงวดมาก
‎ลูกเลยกลายเป็นอเมริกันบอย
‎ฉันรู้ค่ะ จะให้พูดยังไง เราตัดสินใจพลาดไป
‎เราเอาเขาออกจากโรงเรียน ‎ที่เขาชอบไม่ได้แล้ว
‎เขาเลยรู้ทุกสิ่งเกี่ยวกับสิทธิคนข้ามเพศ
‎แต่ท่องสูตรคูณไม่จบ
‎ไม่เป็นไรหรอก ขึ้นม.หกก็ได้เรียนเอง
‎ส่วนคืนนี้ ห้ามเสิร์ฟอาหารอิตาเลียน โอเคนะ
‎ลองหาทางแก้ดู
‎ผมสาบานได้เลย
‎ฮูเบิร์ตเดินผ่านร้านพิซซ่าไม่ได้ ‎โดยไม่ประสาทเสียไปก่อน
‎(วีว่า อิตาเลีย!)
‎โอเค เราจะบอกพวกเขาตั้งแต่ต้นนะ
‎พี่เลี้ยงเด็กจะกลับบ้านตอนสองทุ่ม ‎เราอยู่ดื่มได้แค่แก้วเดียวเท่านั้น
‎โอเค คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบโกหก ‎แต่เราก็ต้องทำอยู่ดี ไม่เป็นไรหรอก
‎- หวัดดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ดีครับ
‎- ไงครับ ‎- เป็นไง พรรคพวก
‎ขอบคุณนะ เชียนตินี่นา
‎ไม่น่าลำบากเลย
‎เข้ามาก่อนสิ คุณมาเร็วไปหน่อย ‎จัสทีนยังทำครัวอยู่เลย
‎เราอยู่ได้แค่แป๊บเดียวนะ
‎ใช่ค่ะ โชคไม่ดีที่พี่เลี้ยงเด็กของเรา ‎มีเรื่องด่วนต้องทำ เลย…
‎- ครับ ‎- แย่จังเลยนะนั่น
‎ผมตื่นเต้นมาก ‎ที่คุณจะได้เจอเพื่อนเก่าแก่ของผมจากปารีส
‎- เยี่ยมไปเลย ‎- ใช่
‎- เดี๋ยวผมเอาไปเก็บในครัวก่อน ‎- แยสมิน เธอสวยมาก
‎- ขอบใจจ้ะ ‎- เธออยู่นานไม่ได้สินะ
‎- ได้สักแก้วนะ เราต้อง.. ‎- เฮ่
‎โชคไม่ดีที่พี่เลี้ยงไม่ว่าง ‎แต่อาหารก็หอมมากเลยนะ
‎- ฉันอาจจะให้เธอห่อกลับได้นะ ‎- ไม่ปฏิเสธเลยจ้ะ
‎- เยี่ยมไปเลย ‎- ใช่สิ
‎เขาบอกว่ามันเป็นปฏิกิริยาร่างกายล้วนๆ
‎ไม่เกี่ยวกับรูปลักษณ์เลย
‎แค่ครึ่งก้อน…
‎ก็กระเจิงเบาๆ ได้แล้ว
‎- ปาร์ตี้จะเริ่มแล้วนะ ‎- เอาเลย
‎- ไง ‎- สวัสดีจ้ะ
‎คุณก็มาเร็ว ประทับใจมาก ‎รักชาวอเมริกันตรงนี้แหละ
‎ที่นี่แอลเอนะ คุณก็รู้ ‎ตลาดวายตอนสี่ทุ่มเสมอ
‎นั่นสิ
‎ไง
‎ไม่น่าลำบากเลย
‎ไง
‎ฉันดีใจมาก
‎ดีใจมากจริงๆ ที่มาได้
‎ไม่นะ ไม่เอาปี 2009 สิ
‎นี่ทุกคน มีอะไรอยากอวด ตามมาเร็ว
‎- โอเค ไปก่อนนะ ‎- บาย
‎โอเค มานี่เลย
‎มาดื่มกันก่อน
‎เอาละ ฟังนะ
‎อาหารทุกอย่างที่ฉันเสิร์ฟคืนนี้ ‎คืออาหารฝรั่งเศสจากแคว้นคอร์ซิก้านะ
‎- ไม่ใช่อาหารอิตาเลียน โอเคนะ ‎- มีอะไรเหรอ
‎อธิบายยาว ช่วยตามน้ำไปกันก่อนนะ ‎ขอร้องล่ะ
‎คืนนี้เธอดราม่าเหลือเกิน
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎มันคืออาหารอิตาเลียน
‎ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่บอกจอร์จ
‎โอเคนะ กับวิลด้วย
‎ว่าไม่มีอาหารอิตาเลียน
‎คำโกหกพวกนี้ทำให้ฉันประสาทเสีย ‎ ถึงจะเล็กน้อยก็เถอะ
‎จากแคว้นคอร์ซิก้านะ
‎- ไปทาลิปสีแดงซะ ‎- ไม่ได้ ฉันต้อง…
‎เห็นด้วย เธอทาปากแล้วสวย ‎ไปเถอะ แป๊บเดียวเอง
‎- ก็ได้ๆ ‎- เลือกสี… นั่นแหละ
‎อย่าถามฉันว่าทำไมนะ
‎จัสทีนต้องการให้เราบอกว่า ‎อาหารมื้อนี้ไม่ใช่อาหารอิตาเลียน
‎ก็ได้ แต่เราจะไม่ได้อยู่กินอยู่แล้ว
‎ดังนั้น นี่ไม่ใช่ประเด็น
‎- ก็ใช่ ‎- โอเคนะ
‎- เพราะพี่เลี้ยงเด็กของเราติดงานกะทันหัน ‎- ใช่สิ พี่เลี้ยง
‎ไม่ใช่อาหารอิตาเลียนนะ อาหารแคว้นคอร์ซิก้า
‎คุณมีเพลย์ลิสต์เพลงฝรั่งเศสอยู่บ้างไหม
‎ก็มีนะ ผมมีเพลย์ลิสต์เจ๋งๆ ภาษาฝรั่งเศสอยู่
‎ไง ดีใจที่ได้เจอนะ
‎เข้ามาสิ…
‎ทุกคน นี่เพื่อนของผม ฮูเบิร์ต ดูชาน
‎และภรรยาคนสวยของเขา เอโลดี้ โคทูลิเยร์
‎นี่คือแอนและจอร์จ
‎- ไง ‎- ยินดีที่ได้รู้จักฮะ
‎- แยสมิน ‎- ไง
‎และผมอยากจะแนะนำพวกคุณ ‎ให้รู้จักกันมานานแล้ว
‎เพื่อนเนิร์ดสองคนของผม
‎วิลเลียม ในที่สุดก็ได้เจอคุณ ‎ผมเป็นแฟนตัวยงของคุณเลยครับ
‎เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าเขาคือฮูเบิร์ต ดูชานเหรอ
‎ใช่
‎ฮูเบิร์ต ดูชานจากเอพิค เทคเนี่ยนะ
‎- ผมเองแหละ ‎- ใช่
‎มาร์ติน ทำไมคุณเก็บเงียบขนาดนี้
‎ผมเก็บอะไรไว้เหรอ
‎ไม่ได้เก็บอะไรหรอก แต่คุณไม่ได้บอกผม ‎ว่าฮูเบิร์ต ดูชานเป็นเพื่อนคุณน่ะ
‎ผมบอกจัสทีนไปแล้ว ‎แต่เธออาจจะลืมบอกแยสมินล่ะมั้ง
‎ไม่ลืมนะ ฉันบอกไปแล้ว
‎แยสมิน ฉันบอกเธอเรื่องฮูเบิร์ตแล้วใช่ไหม
‎ใช่แล้ว ขอโทษทีนะ แบบว่าลืมสนิทไปเลย
‎ชื่อแปลกๆ น่ะ ‎ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องต่างประเทศเท่าไหร่
‎- ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก มันเยี่ยมไปเลยใช่ไหม ‎- ใช่สิ
‎โอเค มานี่เลย
‎สวัสดีค่ะ ฉันเป็นภรรยาเขาค่ะ จัสทีน
‎ยินดีต้อนรับสู่อเมริกาค่ะ
‎- นี่คือสิ่งที่เหลืออยู่สินะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎มานั่งสิ
‎มาสิ นั่งตรงนี้ได้เลย
‎เห็นคฤหาสน์มหึมาตรงสุดถนนที่กำลังสร้างอยู่ไหม
‎- ช่วยเพิ่มมูลค่าบ้านให้คุณได้อย่างดีเลย ‎- โอ้ จริงเหรอ
‎จริงที่สุดเลย ‎พวกเราควรย้ายมาที่ย่านมาร์วิสต้า
‎- นั่นสิ ‎- มูลค่าบ้านของพวกเราตอนนี้ก็…
‎ลดไปอย่างต่ำสิบเปอร์เซ็นต์ ‎จากราคาที่พวกเราซื้อมา
‎พวกเรามีปัญหากับพวกคนจรจัดน่ะค่ะ
‎- ขอโทษทีค่ะ คนไร้บ้านในเวนิซ ‎- ใช่แล้วครับ
‎- ให้พูดตรงๆ ก็คือการรุกรานนั่นแหละ ‎- ที่รัก ไม่พูดแบบนั้น… ไม่ใช่
‎อยากจะบอกว่า มันเป็นอย่างนั้นแหละ
‎ใช่สิ มีผู้ชายคนหนึ่งมา ใช่ไหม
‎ปรากฏตัวเช้าวันหนึ่ง ‎แล้วก็อึใส่สนามเล่นทรายของพวกเด็กๆ
‎ผมบอกโอไรออนว่ามันก็แค่แมวตัวใหญ่
‎คุณไม่ควรพูดแบบนั้นเลย นั่นแหละปัญหา
‎ไม่สิ คนปกติเขาไม่ขี้บนทรายหรอก
‎คุณบิดเบือนข้อเท็จจริง
‎แมวสิที่ขี้บนทราย
‎ลูกของเรากำลังเรียนรู้ ‎เรื่องการเล่นอย่างสร้างสรรค์แบบมอนเทสซอรี่
‎- พวกเราต้องล้าง… ‎- มันแย่มาก
‎- ขี้ออกจากกำแพง ‎- เขาต้องทำ
‎- แต่ฉันก็… ‎- ก็นะ
‎เรื่องสำคัญคือ มันคือหายนะ
‎- เข้าใจใช่ไหม ‎- นั่นสิ
‎สังคมของเราปัดคนพวกนี้ออกจากสารบบ
‎ที่ฝรั่งเศสเป็นแบบนี้ไหมคะ
‎ก็ใช่นะ โดยเฉพาะในปารีส
‎แต่มันไม่กระทบต่ออสังหาฯ
‎อย่างน้อยพวกเราก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นแบบนั้น
‎ใช่สินะ
‎ไม่สิ ปารีสน่ะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ‎มันก็แพงเสมอ
‎แต่ตอนที่ฉันซื้อบ้านหลังนี้ เมื่อ 15 ปีที่แล้ว
‎ย่านมาร์วิสต้าเป็นที่ที่ไม่มีใครอยากอยู่
‎คุณซื้อบ้านหลังนี้เมื่อ 15 ปีที่แล้วเหรอคะ
‎ใช่ค่ะ
‎คุณสองคนเจอกันเมื่อไหร่เนี่ย
‎- น่าจะ… ‎- สิบสามปีที่แล้ว
‎ใช่แล้ว 13 ปีที่แล้ว
‎และฉันก็ท้องทันทีเลย สามเดือนหลังจากนั้นน่ะ
‎ชอบเวลาพวกเธอพูดภาษาฝรั่งเศสจังเลย
‎เสียงเหมือนระฆังโบสถ์กังวานเลย ใช่ไหม
‎โอเค ผมมีทั้งไวน์แดงและขาว
‎ผมรู้ว่าคุณชอบดื่มเตกิลาใส่มะนาวใช่ไหม
‎- โอเค เตกิลาได้ใช่ไหม ‎- สองช็อตละกัน
‎- ขาว แดง ‎- แดง
‎- ฉันด้วยๆ แดง
‎รู้สึกแปลกๆ เวลาที่พูดทุกทีเลยแฮะ
‎ไวน์แดงเข้ากันได้ดีกับอาหารคอร์ซิก้านะคะ
‎ฉันทำอาหารสไตล์คอร์ซิก้า
‎ฉันไม่เคยกินอาหารคอร์ซิก้ามาก่อนเลย
‎มันอร่อยมากเลยค่ะ
‎มีไส้กรอกแห้งใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎หล่อนมีพรสวรรค์จริงๆ
‎คุณเปลี่ยนรหัสลับให้เป็นบทกวีได้ยังไงกัน
‎ตอนที่ผมอ่านโค้ดของคุณ ก็คิดว่า ‎"นี่มันผลงานของอัจฉริยะชัดๆ"
‎ที่คุณพูดแบบนั้น มีความหมายกับผมมากเลยครับ ‎ขอบคุณจริงๆ
‎มาร์ติน เป็นอะไรไป
‎ผมสบายดี
‎แต่คุณพูดเหมือนนี่เป็นบ้านของคุณ ‎แล้วผมเข้ามาขออาศัยด้วย
‎ไม่ได้พูดอย่างนั้นเสียหน่อย ‎ฉันแค่จะบอกว่า…
‎คุณทำให้ผมดูเหมือนว่าเกาะคุณกิน ‎เหมือนหนูสกปรก
‎อย่าทำตัวแบบนี้ต่อหน้าอัลเบิร์ต
‎การดูถูกคนเป็นพ่อต่อหน้าลูกชาย ‎เป็นเรื่องที่แย่มาก
‎แล้วพวกนี้ล่ะ… ‎หน้าตาไม่เหมือนแอนตี้พาสตี้แล้ว
‎ไม่รู้สิ หน้าตาน่าเกลียดมาก ‎แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก พอกินได้แหละ
‎เยี่ยมมาก ที่รัก ทำได้ดีมาก
‎เดี๋ยวฉันไปเอาไวน์เอง
‎หยิบไวน์ที่วางอยู่ที่โต๊ะนั่นไปได้เลย
‎- นั่นน่ะ ‎- ค่ะ
‎เดี๋ยวเล่าให้ฟังอีกนะ ถ้ามีเวลา
‎ใช่แล้วๆ
‎ผมไม่อยากจะเปลี่ยนเรื่องไปมานะ ‎แต่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
‎- ขอตัวแป๊บนึงนะครับ ‎- เอาสิ
‎- ขอคุยด้วยแป๊บหนึ่งได้ไหม ‎- ค่ะ
‎ขอโทษทีค่ะ
‎คุณก็รู้ เราต้องไปแล้ว ต้องไปแล้วจริงๆ
‎แต่ผมอยากอยู่ต่อแล้ว
‎เพราะนี่เป็นโอกาสที่จะได้ข้อมูลตรงๆ ‎จากฝั่งยุโรปแบบไม่ผ่านใคร
‎ไม่ได้ เพราะเราบอกว่า ‎จะดื่มแก้วเดียวแล้วกลับ
‎เราต้องไปแล้วจริงๆ
‎แต่เราไม่ต้องไปทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ
‎เดี๋ยวนะ คุณอยากจะอยู่ต่อ ‎ให้ฉันกลับไปดูแลโอไรออนคนเดียวเหรอ
‎ก็ใช่ แต่คุณก็ไม่ได้จะกลับบ้านไปดูโอไรออน ‎คุณจะไปปาร์ตี้นั่นต่างหาก
‎ทุกคนที่นี่จะคิดว่าฉันเป็นแม่บ้านยุคห้าศูนย์
‎และคุณส่งฉันกลับบ้านไปดูแลลูก
‎ไม่มีใครจะคิดอะไรแบบนั้นหรอก นี่มันบ้าไปแล้ว
‎นี่คือปาร์ตี้ของคุณนะ คุณชวนฉันมาเอง
‎"ผมจะไปหาคอนเน็คชั่น" ไม่ใช่หรือไง
‎ใช่ไง คุณถึงควรไปที่นั่น
‎พระเจ้าช่วย ฉันไปไม่ได้ ฉันเป็นตัวแถมของคุณ
‎และคุณก็รู้ว่าฉันจะต้องเป็นคนเดียวจริงๆ
‎มีผู้ชายผิวดำคนนั้น
‎พระเจ้าช่วย เขาเป็นอินเดีย และฉันก็ไม่…
‎โอเค จะอะไรก็ตามเถอะ
‎ฟังนะ แค่ไปบอกพวกเขาว่าผมป่วย
‎ไม่ได้ คุณก็รู้ว่าฉันโกหกไม่เป็น ‎ช่างมันเถอะ ฉันทำไม่ได้
‎ต้องไปจริงๆ แล้วนะ ที่รัก
‎จะไปแล้วเหรอ
‎ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังมีอะไรบางอย่าง อย่าง..
‎เธอบอกฉันว่าเธอต้องไปเลี้ยงลูก ‎แทนพี่เลี้ยงนี่นา ใช่ไหม
‎นั่นก็ด้วย…
‎- เธอจะไปกันทั้งคู่ใช่ไหม ‎- ผมจะอยู่ต่อน่ะ
‎วิลจะอยู่สนุกที่นี่ต่อน่ะ
‎ส่วนฉันจะกลับบ้านไปเลี้ยงลูกน่ะ
‎- โอเค ‎- ขอโทษด้วยนะ
‎- ไม่เป็นไร ‎- ขอให้สนุกกันนะ
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎ไปก่อนนะ ทุกคน บ๊ายบาย ที่รัก
‎นี่ เราควรจะลงนั่งกินได้แล้วหรือยัง
‎ไม่ได้สิ เอลยังไม่มาเลย
‎แม่สายเสมอ จะให้ผมพูดอะไรได้ล่ะ
‎บอกไปแล้วว่าดื่มหกโมง กินข้าวทุ่ม ‎ก็ควรทำตามนั้นไม่ใช่เหรอ
‎ก็ได้ ตามใจ
‎เรามีผักย่างง่ายๆ แล้วก็…
‎ไง ขอโทษที่สายนะ
‎จู่ๆ ไคก็ประสาทเสีย และเกาะฉันไม่ปล่อยเลย
‎บอกว่า "แม่อย่าไปไหนนะ"
‎- ไม่เป็นไรหรอก ‎- ขอโทษ
‎นี่ ทุกคน
‎เราเป็นคนฝรั่งเศส
‎ขอโทษที่มาสายนะ
‎หวังว่าทุกคนไม่ว่าอะไร ‎ฉันเชิญโจนมากินของหวานน่ะ
‎เธอดีเพรสจัดเลย เพราะคู่เดทเฮงซวยน่ะ
‎ผมแค่อยากมั่นใจว่าคุณไม่มีลูก
‎พวกผู้หญิงชอบโกหกเรื่องแบบนี้
‎ผมเกลียดพันธะ
‎เห็นชัดๆ ว่าคุณแก่เกินไปที่จะมีลูกแล้ว ‎ก็เป็นเรื่องที่ดี
‎และคุณก็ชอบเบสบอล
‎นั่นเป็นสเปคแรกของผมที่จะมองผู้หญิงเลย
‎ไม่ค่ะ ไม่เคย ฉันไม่เคยบอกว่า ‎ฉันชอบเบสบอลนะคะ
‎ศิลปะน่ะใช่ แต่ไม่ใช่ค่ะ ‎อาจจะเป็นคนอื่นมั้งคะ
‎ในรูปคุณดูแก่กว่านี้เยอะเลย รู้ตัวใช่ไหม
‎ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นกันหมดหรือ
‎คุณก็รู้นี่
‎แต่ฉันเอาของขวัญมาด้วยนะ
‎คัพเค้กสวยๆ สีธงชาติอิตาลี
‎เอามานี่ เราไม่ควรมีอะไรแบบนี้
‎มันอร่อยกว่าที่เห็นนะ
‎ขอบคุณนะ เอล
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ‎นางฟ้าตัวน้อยของฉันทำต่างหาก สวัสดีค่ะ
‎- เอล เอโลดี้และฮูเบิร์ตจ้ะ ‎- เอลนะคะ
‎- ไง ‎- สวัสดีค่ะ
‎เอลเป็นครูสอนเด็กพิ…
‎- พิเศษที่มีปัญหาจิต ‎- ความท้าทายทางการเรียน
‎เธอสอนเด็กพิการ…
‎- ใช่แล้ว ‎- อบขนมเค้ก อะไรแบบนั้น
‎- ลาพิซซ่าเดลลามัมม่า! ‎- นี่ไม่ใช่พิซซ่านะ นี่อาหารคอร์ซิก้า
‎เรียกว่าอะไรนะ
‎เรียกว่าฟูกาสเซ
‎ฟูกาเซใส่ทรัฟเฟิลและชีสนมแพะ ‎จากแคว้นคอร์ซิก้า
‎ฉันชอบมากเลย
‎พวกคุณรู้จักกันได้ยังไงคะ
‎ฉันเจอเอลตอนที่พวกเรา ‎เป็นพนักงานเสิร์ฟในคาเฟ่ค่ะ
‎- ใช่ ฟอร์โมซ่า ‎- ฟอร์โมซ่า
‎เหมือนเป็นแลนด์มาร์กของแอลเอน่ะ
‎จู่ๆ พวกเราก็สนิทกันเลย สนิทกันเร็วมาก
‎- เพื่อนสนิทเลย ‎- แล้วพอเรียนจบ
‎ฉันก็ไปฝึกงานกับเกรต้า เพื่อนของเธอ ‎ในบริษัทออกแบบตกแต่งภายใน
‎แล้วเราก็เจอแยสมินที่เพิ่งกลับไป ภรรยาของวิล
‎และเราก็ฉลองปีใหม่ 1999 ด้วยกันแบบสุดๆ
‎- ที่ปราสาท ‎- ใช่ ที่ปราสาท
‎มิลเลนเนียม ปี 2000
‎เธอเพิ่งย้ายมาแอลเอ ‎ฉันเรียนมหาวิทยาลัยกับเธอ
‎เธอกำลังเศร้า ไม่รู้จักใครเลย
‎ฉันเลยถามว่า "ไปปาร์ตี้กับฉันสิ ‎ไปเจอเพื่อนฉัน เธอจะต้องรักพวกเขาแน่ๆ"
‎เธอเศร้าหนักมาทั้งคืนเลย
‎เราพลาดจังหวะปีใหม่พอดี ‎แต่ก็สนุกกันอยู่นะ ตอนนั้น
‎เป็นปาร์ตี้ที่เยี่ยมยอดจริงๆ
‎ฟังดูน่าสนุกนะคะ
‎ให้ฉันเล่าไหมว่าฉันเจอจัสทีนยังไง
‎- เอาสิคะ ‎- โอเค ก็…
‎- เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ‎- จัสทีน ไม่เอาน่า
‎จัสทีนอึ๊บกับหมอนี่ กะหรี่ชายเลยล่ะ เขาชื่อว่า…
‎- เดวิด ใช่แล้ว ‎- เดวิด
‎- เปล่าๆ ไม่ได้อึ๊บกันสักหน่อย แค่โม้กเอง ‎- จัสทีน
‎โอ้… ใช่สิ
‎และนั่นมันช่วงยุคเก้าศูนย์ มีโรคเอดส์
‎จัสทีนก็ประสาทเสีย เพราะว่าเพิ่งไปขูดหินปูนมา
‎เลือดออกที่เหงือกนิดหน่อยน่ะ เลยกังวลไปหน่อย
‎เธอก็มาโผล่ที่บ้านฉัน… เล่าต่อได้ใช่ไหม
‎กลางดึกคืนหนึ่ง ร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอเลย
‎ฉันอยู่ที่สตูดิโอในเขตมิราเคิล ไมล์ ‎ที่ญาติของเซซิล บี. เดอมิลล์เคยอยู่
‎- เยี่ยมมาก ‎- ใช่สิ
‎สตูดิโอสวยมากเลย
‎เธอโทรหาสายด่วนโรคเอดส์ทุกสายในประเทศนี้
‎ถามคำถามเดิมซ้ำๆ
‎"ฉันติดเอดส์จากการโม้กได้ไหมคะ"
‎เธอโม้กเขาเมื่อสัปดาห์ก่อนหน้านั้น
‎แต่เธอเชื่อไปแล้วว่ามีอาการ ‎ของคนเป็นเอดส์เต็มขั้น
‎ไม่ขนาดนั้น คือ…
‎แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่าแอน เพื่อนฉัน
‎เคยนอนกับเดวิดโดยไม่ป้องกันใช่ไหม
‎- แน่นอนสิ ‎- นั่นแหละเมียผม
‎ฉันก็เลยบอกว่า ‎"จัสทีน ทำไมไม่โทรหาเพื่อนฉันล่ะ
‎แอนเคยนอนกับเดวิดจริงๆ"
‎กลางดึกคืนนั้น โทรศัพท์ดัง ‎พร้อมด้วยเสียงของสาวฝรั่งเศสประสาทเสีย
‎คาดคั้นใส่ฉันว่าฉันเคยตรวจเอดส์หรือเปล่า
‎และฉันสิ้นคิดถึงกับอึ๊บคนอย่างเดวิด ‎โดยไม่ป้องกันได้ยังไง
‎ตอนนั้นเธอทำอะไรอยู่นะ ‎ร้องไห้เรื่องอะไรสักอย่างอยู่ใช่ไหม
‎ใช่สิ ค่าโทรศัพท์ขึ้นพรวดเลย
‎เรียกเก็บมาตั้ง 400 ดอลลาร์เลย เคยรู้กันไหม
‎- ไม่รู้ๆ ‎- เพราะเธอเลย
‎- ไม่ถึง 400 ดอลลาร์สักหน่อย ‎- มาร์ติน พวกเรารู้จักเลือกแฟนเนอะ
‎- ตั้ง 400 จริงๆ จัสทีน ‎- ก็ได้
‎เล่าสั้นๆ ก็คือ เราถึงได้รู้จักกันนี่ไง
‎- สวยงามมาก ‎- ประทับใจจัง
‎ตอนนั้นฉันยังเด็ก เพิ่งย้ายมาแอลเอ
‎ยังไร้เดียงสาอยู่เลย
‎ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
‎นึกว่าผมเคยได้ยินทุกเรื่องแล้วเสียอีก
‎เรายังเด็กกันเนอะ
‎แน่นอนสิ นั่นเป็นเรื่องที่พวกเด็กๆ ทำสินะ
‎น่ารักจัง
‎- ไง ‎- อยากได้ผักไหมคะ
‎ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ ดูสนุกกันจังเลย
‎ที่รักคะ รถเป็นอะไรไม่รู้ มาดูให้หน่อยได้ไหมคะ
‎ได้สิ
‎โอเคค่ะ ขอโทษนะ ทุกคน เชิญต่อเลย
‎ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมกลับมา
‎ผักไหมคะ
‎ผักใส่ชีสคาเมมเบิร์ต
‎รถเป็นอะไรไปเหรอ
‎คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง
‎เราวางแผนกันไว้แล้ว
‎คุณบอกให้ฉันโกหกเพื่อนตัวเอง ‎เพื่อที่เราจะได้ไปปาร์ตี้ของคุณ
‎ที่ฉันไม่ได้อยากจะไปเสียด้วยซ้ำ
‎แล้วจู่ๆ คุณก็เทฉันเนี่ยนะ
‎รู้ไหมว่าฉันรู้สึกยังไง ‎เหมือนอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
‎ผมแค่ไม่พร้อมที่จะไปคุยจิ๊จ๊ะ ‎กับเหล่าคนดังพวกนั้น
‎ที่แอ๊บว่าพวกเขาสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อม
‎แล้วก็ไปเช่าเครื่องบินส่วนตัว
‎ก็เลยส่งฉันไปปาร์ตี้แบบนั้นคนเดียวเนี่ยนะ
‎พวกเขาจะต้องคิดว่าคุณเทฉัน ทิ้งฉันไปแล้ว
‎ฉันไม่ไปที่นั่นเด็ดขาด
‎ได้ อย่าไปปาร์ตี้เลย คุณคิดถูกแล้ว
‎เปล่า ฉันแค่เปรียบเปรยน่ะ
‎พระเจ้า รู้อะไรไหม ฉันว่าคุณไม่ได้รักฉันเลย
‎ไม่ใช่นะ ผมรักคุณจะตาย แยสมิน
‎ผมแค่ไม่อยากไปปาร์ตี้เท่านั้นเอง
‎แค่นั้นเอง
‎โอเค
‎- ตกลงรถเป็นอะไรไหม ‎- ไม่รู้เหมือนกัน
‎ฉันขอโทษเรื่องนี้ด้วยนะคะ มัน…
‎ผมไม่สนแม่งหรอก
‎ส่วนรีซอตโต้ มันไม่เวิร์กหรอกนะ
‎- คืนพรุ่งนี้ เราจะไปปาล์มสปริงส์ ‎- ยอดไปเลย
‎ไม่ว่านี่คืออะไร มันอร่อยมากจริงๆ
‎อะไร ฉันไม่ค่อยเข้าใจ ‎แคว้นคอร์ซิก้าไม่ได้อยู่อิตาลีเหรอ
‎- ไม่ใช่เหรอ ‎- ไม่ๆ นั่นแคว้นซาร์ดีเนีย
‎คอร์ซิก้าอยู่ฝรั่งเศส
‎คุณรู้จักนโปเลียนใช่ไหม
‎คนเตี้ยๆ น่ะ
‎พระเจ้า ตั้งใจพุ่งมาที่ฉันเลยนะนั่น
‎ฉันว่าฉันเพิ่งจะเห็นน้องชายนโปเลียน พูดจริงนะ
‎แอน เอาไวน์บอร์โดซ์เพิ่มไหม
‎- เอาสิคะ ฉันรักไวน์ฝรั่งเศส ‎- ขอด้วยสิ
‎ฉันซื้อไวน์เคียนติมาด้วย
‎แต่ด้วยเหตุอะไรก็ไม่รู้ ‎จัสทีนบอกว่าเราไม่เสพอิตาเลียนกันแล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- อาหาร
‎สลัดข้าวกับเชสต์นัทจากแคว้นคอร์ซิก้าค่ะ
‎รีซอตโต้นั่นเอง
‎- ให้ตายสิ ‎- พระเจ้าช่วย
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ไม่เป็นไร เราต้อง…
‎- จัสทีน ให้ฉันจัดการเอง ‎- ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรเลย
‎จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าหลอนยาแปลกๆ
‎อยู่นี่นะ ไม่เป็นไรเลย ไม่ต้องกังวล
‎เกิดอะไรขึ้นกับสาวน้อยคนนั้นกันแน่นะ
‎เธออาจจะถูกสิงร่างอยู่ก็ได้ เป็นปีศาจร้าย
‎ไม่ใช่วันนี้นะ เจ้าซาตาน
‎เปิดเพลงหน่อยสิ
‎ได้เลย
‎เอาสลัดข้าวกับเชสต์นัทไหมคะ
‎- เอาสิคะ ‎- นี่ค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- เปิดเพลงภาษาฝรั่งเศสนะ
‎เพลงอะไรก็ได้ ขอบคุณ
‎- เอาสลัดข้าวใส่เชสต์นัทไหมคะ ‎- คุณชอบกินรีซอตโต้ใช่ไหม
‎ไม่ใช่รีซอตโต้นะคะ สลัดข้าวใส่เชสต์นัทต่างหาก
‎และคุณก็ชอบกินไส้กรอกอิตาเลียนด้วยสินะ
‎หยุดเสียทีเถอะ
‎เพลงเพราะจัง ฉันชอบเพลงนี้มากเลย
‎ฉันก็ชอบ
‎- นังร่าน ‎- ฮูเบิร์ต
‎ผมทนมองหน้าร่านๆ ของคุณต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
‎ฮูเบิร์ต ขอร้องล่ะ
‎เขาพูดว่า "นังร่าน" น่ะ
‎- "ผมทนมองหน้าร่านๆ ของคุณไม่ได้" ‎- หุบปากไม่เป็นหรือไง
‎คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าทุกคนกำลังล้อเลียนผมอยู่
‎ไม่ใช่เลย ตรงข้ามเลยต่างหาก
‎จัสทีนทำอาหารอิตาเลียน ไม่รู้เรื่องรู้ราว
‎พวกเราเลยเปลี่ยนเป็นอาหารจากแคว้นคอร์ซิก้า
‎ใช่สิ คอร์ซิก้า
‎ฉันไม่รู้เรื่องด้วยเลยจริงๆ สาบานได้
‎ตีหน้าซื่อ เหมือนเมียร่านๆ ของผมสินะ
‎ถ้าคุณอึ๊บฉันบ่อยกว่านี้ ‎ฉันก็ไม่ต้องไปอึ๊บคนอื่นหรอก คนเฮงซวย!
‎พอได้แล้ว ลูกฉันกำลังดูสารคดี ‎เกี่ยวกับจอห์น เลนนอนอยู่
‎แล้วไง พวกเราไม่มีลูกสักคน
‎- เพราะสเปิร์มของฮูเบิร์ตใช้ไม่ได้ ‎- เอาแล้วไง
‎หัวก็อ่อนปวกเปียก
‎และฉันก็ไม่ใช่นังร่านนะ
‎เอโลดี้! ให้ตายสิ เอโลดี้
‎เยี่ยมไปเลย ทำได้ดีมาก ฮูเบิร์ต!
‎- เอโลดี้ ‎- ฮูเบิร์ต
‎ไม่ว่ามันคืออะไร แต่มันอร่อยมากจริงๆ
‎มันคือ "นังร่าน" ไงล่ะ
‎ใช่แล้ว ทันทีที่ทุกอย่างเริ่มดราม่า ‎ฉันก็ฟังภาษาฝรั่งเศสออกขึ้นมาซะงั้น
‎ฉันแค่ต้องการให้คุณรักฉันบ้าง
‎ผมก็บอกรักตลอดเวลานี่นา
‎จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‎ผมเพิ่งบอกไปเมื่อห้านาทีที่แล้วเอง
‎ฉันจำไม่ได้แล้ว
‎อยากให้ใครอัดเก็บไว้จริงๆ
‎เพราะผมเพิ่งบอกคุณว่า ผมรักคุณนะ แยสมิน
‎มันจบลงแล้ว
‎คุณไปไหนไม่ได้นะ ผมรักคุณนะ ‎เอโลดี้ ผมรักคุณ!
‎เฌอแทม! นั่นแปลว่า ‎"ผมรักคุณ" ภาษาฝรั่งเศส
‎- โอเค ‎- นี่พวกเธอ
‎- ไง ‎- จะไปกันแล้วเหรอ
‎งานเลี้ยงยังไม่จบเลยนี่นา
‎ยังหรอก เรามีอีกงานหนึ่งน่ะ
‎- เราอยู่ได้แค่แป๊บเดียว ‎- โอเค
‎งั้นฉันขอจอดตรงนั้นได้ไหม
‎- ได้สิคะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ฉันขับเอง ‎- โอเค ก็ได้
‎ขอโทษจริงๆ นะคะ
‎เจ้าละมั่งไม่มีโอกาสหลบหนี ‎คมเขี้ยวของจระเข้ไปได้เลย
‎เพราะจระเข้มีแรงงับที่มากที่สุด ‎ในอาณาจักรสัตว์โลก
‎แรงกัดนั้นอาจจะเทียบเท่ากับที-เร็กซ์ได้เลย
‎- จะถึงหรือยัง ‎- ใกล้แล้ว
‎- ซ้ายอีกนิด ที่รัก ซ้ายอีกนิด ‎- ขอโทษที
‎เห็นนั่นไหม
‎ไม่สิ อย่ามอง อย่า
‎(ตระกร้าใส่ของ)
‎(เก็บไว้ก่อน)
‎(รับออเดอร์)
‎เฟรนช์โทสต์กับพลัมพูเรจ้ะ
‎ขอบคุณครับแม่
‎ฮูเบิร์ตยังไม่โทรมาอีกเหรอคะ
‎เรื่องแรกเลย อยากจะเริ่มโดยการบอกคุณว่า ‎เด็กๆ รักคุณมากนะ
‎พระเจ้า ขอบคุณค่ะ ‎ฉันก็รักพวกเขา พวกเขาน่ารักมาก
‎และฉันขอพูดหน่อยนะคะ ฟรานซิส ‎ขอบคุณที่เรียกประชุมวันนี้ค่ะ
‎ฉันอยากคุยกับคุณมานานแล้ว
‎เกี่ยวกับงบประมาณงานฝีมือวันวาเลนไทน์น่ะค่ะ
‎ฉันมีไอเดียดีๆ เยอะแยะเลย
‎เอล เราได้รับโทรศัพท์จากบรรดาผู้ปกครอง
‎พวกเด็กๆ ผิดหวังที่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาต
‎ให้กินคัพเค้กอิตาเลียนที่ทำไปเมื่อวันจันทร์ได้
‎ใช่แล้ว คุณก็รู้นี่ วันนั้นมีเหตุกับเตาอบนิดหน่อย
‎และโชคร้ายที่คัพเค้กออกมากินไม่ได้เลย
‎โอ้… โอเค
‎แล้วเสื้อยืดมัดย้อมที่พวกเขาทำเมื่อสัปดาห์ก่อนล่ะ
‎ใช่สิ เรื่องนั้นมัน…
‎และดูเหมือนว่า มีผู้ปกครองคนหนึ่งเห็นคุณ…
‎ขายเสื้อยืด "เมดอินแอลเอโดยเด็กพิการ"
‎ที่บอร์ดวอล์กเวนิซ
‎ฉันบอกเขาไปว่าคงเข้าใจผิดกัน
‎เพราะเรื่องแรก คุณคงไม่เอาเสื้อยืดของเด็กๆ ‎ไปเร่ขายหรอก
‎และเรื่องที่สอง คุณคงไม่ไปหลอกคนอื่น
‎โดยการโกหกว่านี่เป็นเสื้อยืด ‎ที่ผลิตโดยเด็กพิการ
‎เพราะว่าลูกของพวกเขาไม่ใช่เด็กพิการ ใช่ไหม
‎ใช่แล้วค่ะ
‎ยี่สิบดอลลาร์ เมดอินแอลเอโดยเด็กพิการค่ะ
‎และการใช้แรงงานเด็กก็เป็นเรื่องผิดกฎหมาย
‎และมีบทลงโทษโดยการจำคุกเลย
‎ใช่แล้วค่ะ
‎แม่ ดูนี่สิ
‎ลูกใส่แล้วดีมากเลยจ้ะ
‎เนอะ ใส่ยีนส์ไว้ข้างในยังดูดีเลย
‎เพอร์เฟกต์เลย
‎ทำไมไม่เอาไปเก็บล่ะ
‎นี่เป็นตัวอย่างเดียวที่แม่มี ‎และแม่จะเอาไปผลิตจริงวันจันทร์นี้แล้วนะ
‎ได้ฮะ
‎เขารื้อเจอชุดในกระเป๋าฉันน่ะ
‎คุณไม่คิดเหรอว่าเขาเดินไปเดินมาในชุดแบบนั้น
‎เพราะคุณใช้เขาเป็นหุ่นลองเสื้อ ‎ตั้งแต่เขาอายุสามขวบน่ะ
‎เขาเป็นเด็กติสต์น่ะ โอเคนะ เขาชอบแฟชั่น
‎คุณอยากให้เขาเป็นเด็กบุลลี่ไล่ต่อยคนอื่นเหรอ
‎ผมแค่ไม่อยากให้คุณสนับสนุนด้านนี้ของเขา
‎ก็ได้
‎ดีแล้ว
‎(สงครามและสันติภาพในตะวันออกกลาง: ‎ผลกระทบต่อนโยบายต่างประเทศของตะวันตก)
‎(ดาเรียน)
‎ฉันไม่อยากพูดกับคุณ
‎จะต้องให้บอกกี่หนกัน
‎อย่าโทรมา
‎(ร้านเชส์จัสเท)
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ใครทำ
‎โอเค ฉันจะไม่ทนพฤติกรรมแบบนี้ในครัวของฉัน
‎- นี่รับไม่ได้จริงๆ ‎- เข้าใจนะ ทุกคน
‎ขอโทษด้วยค่ะ จองเต็มหมดแล้วค่ะ
‎ไม่นะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎มีคนบอกมาว่าอาทิตย์นี้คนไม่เยอะนี่นา
‎และเรา… เรียกว่าอะไรนะ วอล์กอินได้เลย
‎และเรามาสนุกที่นี่ได้ มีคนบอกว่าวันนี้วอล์กอินได้
‎- นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย… ‎- เอโลดี้ ฮูเบิร์ต!
‎- จัสทีน ‎- สบายดีไหม
‎ครับ แต่คุณมาทำอะไรที่นี่
‎เอ่อ… นี่ร้านอาหารของฉันค่ะ ร้านจัสทีน
‎เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‎มาร์ตินไม่เคยบอกผมเลย
‎ยอดไปเลย มีคนบอกมาว่าอาหารที่นี่อร่อยมาก
‎ก็… ค่อนข้างอร่อยค่ะ ‎แต่เมื่อคืนฉันขอโทษด้วยจริงๆ นะ
‎- ไม่ต้องขอโทษ ‎- ไม่เป็นไร
‎ไม่ต้องห่วง อีกชั่วโมงถัดมา ‎เราก็ปรับความเข้าใจกันได้แล้ว
‎จริงเหรอ
‎ผมส่งข้อความไปขอโทษมาร์ตินแล้วด้วยนะ
‎- เขาไม่ได้บอกเหรอ ‎- เมื่อคืนน่ะ
‎บอกสิคะ บอกแล้ว
‎ฉันจะหาโต๊ะให้นะคะ
‎- จริงเหรอคะ ‎- ด้วยความยินดีค่ะ
‎คุณใจดีจัง
‎แน่นอนค่ะ ยินดีเสมอ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ขอห้านาทีนะคะ เดี๋ยวจัดการให้
‎สูตรอาหารใหม่นี้ได้มาแบบไม่ได้ตั้งใจ
‎ฉันจะเรียกมันว่า "สลัดข้าวใส่เชสต์นัท"
‎ชีวิตนั้นคาดเดาไม่ได้ และการทำอาหาร ‎ก็ควรจะสะท้อนความคาดเดาไม่ได้นั้น
‎สิ่งที่ไม่ได้วางแผนไว้
‎ยอมจำนนต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
‎เล่นไปตามน้ำ
‎อย่ากลัวที่จะล้มเหลว
‎โอบกอดความเปลี่ยนแปลง
‎จงไร้ความกลัวในห้องครัว และในชีวิตจริงด้วย
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ