(ภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(โมเต็ล)
(ฤดูใบไม้ร่วง)
เฮ้ นี่ลุคนะ ฝากข้อความไว้
ฉันเอง กำลังยืน อยู่ในห้องที่น่ารักของโมเต็ล
มีเฉดสีส้มและน้ำตาลหลายเฉด และตัวอย่างดีเอ็นเอ
ตราบใดที่ฉันไม่เปิดไฟแบล็คไลท์ ฉันน่าจะอยู่ได้
ที่ทำน้ำแข็งอยู่ข้างห้อง ฉันแต่งตั้งตัวเองเป็นคนเฝ้ามัน
ขอบคุณ เดี๋ยวจะหาตรากับหมวกมาใส่
ฉันคิดว่าฉันจะได้ยินเสียงคนพยายาม เอาน้ำแข็ง และฉันจะซักถามพวกเขา
จะเอาน้ำแข็งไปทำไม จะเอาเท่าไหร่
ถังรูปร่างแบบไหน
รวมๆ แล้ว ฉันอยู่คนเดียวมา 12 ชม. และฉันเป็นบ้าไปแล้ว
ฉันเลยคิดว่าจะโทรหาคุณ บอกให้รู้ว่ามาถึงที่นี่แล้ว
กำลังแพ็คของใส่เป้ อาหารสำคัญแค่ไหนสำหรับการเดินป่าคะ
ต้นสนนี่กินได้ทุกส่วนของต้นรึเปล่า
ฉันควรเข้านอนแล้ว
ฉันจะลุยตะวันตอนเช้าตรู่
ลุยตะวัน นั่นภาษาของคนเดินป่าค่ะ
ไว้จะบอกสถานะเรื่อยๆ นะ
บ้าชะมัด
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่เสร็จแน่
(ความโลภ)
(ฆาตกรรม)
(รายการสแน็ปท์)
ต้องงี้สิ ต้องงี้สิ
แจ๋ว
ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆๆ
ไม่ๆๆๆ
เฮ้ จะเอาน้ำแข็งไปทำอะไร
เท้า เท้าเต็มไปหมด
เวร
มีเพลงประกอบแบบหนังตลกร้าย คงเหมาะมาก
ห้ามมีอะไรหลุดจากเป้แล้วนะ
- ทำไมยังไม่ให้เข้า - ไม่รู้
- ฉันจะทาใหม่ - เธอเพิ่งทากันแดดเมื่อกี้เอง
ขอฉันหน่อย
ฉันเอาบูทมาอีกคู่ จะได้โยนทิ้งไว้
- เหมือนรีส - เหมือนรีส
- หนังสือหรือหนังคะ - ว่าไงนะ
คุณตามหนังสือหรือหนัง พวกนั้นตามหนัง
- ฉันทำตามหนังสือ - เราเหมือนกัน
- ครีมกันแดดมั้ย - ไม่ค่ะ
- คุณเพิ่งเริ่มเหรอ - ใช่
ฉันด้วย ตื่นเต้นมากเลย
ฉันวางแผนอยู่หนึ่งปี ตั้งแต่หย่ากับสามี
ตั้งแต่แม่ตาย และหย่าด้วย แล้วคุณล่ะ
หนังสือหรือหนัง
หนังสือ
- โทษที หนังสือหรือหนัง - หนัง
ฉันด้วย
นั่นใคร เล่นละครเวทีรึ
นั่นคือยอดนักปีนเขา
เธอเดินครบเส้นทางแปซิฟิกเครสต์ ทั้ง 2,650 ไมล์
- สุดยอดเลย - ใช้เวลาตั้งหกเดือน
- แต่งตัวแบบนี้น่ะนะ - ใช่
ฉันพยายามคุยกับเธอเมื่อคืนนี้
เธอดูเราออกสนิท
ได้ยินว่าเป็นทายาทเศรษฐีสุดเพี้ยน เดินป่าอย่างเดียว
มีคนบอกว่าเธอเสียนิ้วเท้าไปสองนิ้ว ระหว่างเจอพายุหิมะ
โอเค สาวไวลด์ทั้งหลาย ช่วยฟังทางนี้หน่อย
- หนังสือหรือหนัง - ไม่สำคัญหรอก
มันสำคัญสำหรับเรา
คืนนี้จะมีพายุเข้า สภาพอากาศจะโหดร้าย
พวกคุณทุกคนมีใบอนุญาต และเป้เดินทางใบใหญ่
ดังนั้นเชิญเริ่มเดินทางกันได้เลย แต่มันจะเป็นวันแรกที่โหดมาก
ทัศนวิสัยของการโยนบูทจะไม่ดี
พวกคุณอาจจะอยากเริ่ม วันพรุ่งนี้แทน
สำหรับพวกคุณที่จะไม่ตาย
ภายใน 20 นาที หลังจากเจอสภาพอากาศ
เตรียมอุปกรณ์กันพายุให้พร้อม และหยิบง่าย
เดินป่าให้สนุกนะ
ตอนนี้มันคงไม่สำคัญแล้วล่ะ
- ฉันว่าจะรอดีกว่า - ฉันด้วย คุณล่ะ
คงงั้น แต่ฉันกลัวว่า นี่จะเหมือนรองเท้า
พอถอดออกปุ๊บ เท้าก็บวม ใส่กลับเข้าไปใหม่ไม่ได้
โย่ ในหนังสือไม่มีการโยนบูท เคารพหนังสือหน่อย
- เชือกรองเท้าหลุด - แย่จัง
ขอให้รอดนะ
นี่พวกคุณ อยู่ในนี้ไม่ต้องใส่กลอน ทุกกลอนเลยก็ได้มั้ง
นี่ไม่ใช่สมาคมอิตาเลียน
เบอร์นีอยากให้เราล็อคประตูตลอดเวลา
เบอร์นีไม่อยู่ที่นี่แล้ว
- งั้นก็ให้เราพกอาวุธสิ - ห้ามพกปืน!
สำหรับฉบับต่อไป เราจะลงบทกลอน...
- กลอนประจำฤดูใบไม้ร่วงเหรอ - ใช่ค่ะ
บอกคุณแล้วว่าคนชอบอ่านกลอน
ใช่ กลอนมันเยี่ยมมาก โอเค แล้ว...
เชิญทำงานกันต่อ
(เตรียมพร้อม)
ชาร์ลี
คุณเผลอหลับ ระหว่างเขียนอีเมลอีกรึเปล่า
เปล่า ผมดื่มกาแฟไปเมื่อเช้า
- เอสเธอร์ล่ะ - ฉันกำลังจัดแฟ้ม
ฉันอยู่ที่ตู้เก็บเอกสาร คุณก็รู้ว่าคืออะไร
โอเคค่ะ แต่...
(โวยวายให้หนัก)
พวกคุณเห็นเมื่อกี้รึเปล่า
- เห็นอะไร - ฉันพยายามจัดแฟ้มอยู่
มีข้อความอยู่บนตัวหมู
หมูเหรอ
ให้ฉันไปดูมั้ย
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
ลุค
ให้ตายสิ ลุค!
ลุค ลุงอยู่ข้างหลังรึเปล่า
เวร มี... สวัสดี
มีแป้ง ซีซาร์ ถุงแป้งแตก... ถุงแป้งแตก
เจส เฮ้ สี่โมงแล้วเหรอ ใช่ สี่โมงแล้ว
สี่โมงแล้ว
- ลูซี่ ริคาร์โดจะคลานตามมารึเปล่า - ฉันทำถุงแป้งแตก มันขยับได้
ใช่ แป้งขยับได้
- เกิดอะไรขึ้นที่นี่ - ที่ไหน
ซอมบี้เต็มร้านเลย
ใช่ ไอ้บ้าคนนึงถามรหัสไวไฟจากฉัน
แล้วฉันก็บ้าจี้ให้เขาไป
ลุงไม่เคยบอกรหัสผมเลย ตอนที่ผมอยู่ที่นี่
ก็แกไม่ได้มาเจอฉันในวันแย่ๆ
ลุค รับอาหาร!
โอเค รับอาหาร รับอาหาร รับอาหาร
- อะไร - ไปผิดทางแล้ว
ฉันจัดการได้
- โอเคมั้ย - โอเค
- แน่ใจนะ - แน่ใจสิ
- นี่อะไรน่ะ - เบเกิลหั่นสี่ทาง
คุณพระช่วย ฉันเกลียดพวกใช้แลปท็อป
- ทำไมลุงไม่ไล่พวกเขาไปล่ะ - ฉันไม่เคยต้องไล่พวกเขา
ระบบของฉันเพอร์เฟกต์ ไม่บอกรหัสผ่าน แล้วเดี๋ยวพวกเขาก็ไปเอง
พวกเขานั่งแช่เป็นชั่วโมงๆ ดูตอนเก่าๆ ของ ด็อกเตอร์ฮู
อีกชั่วโมงนึงเจอกัน
- เรารอดแล้วคืนนี้ - รอดจากอะไร
ตอนแรกเราจะไปหาลิซกับทีเจ เพื่อขับไล่ลัทธิผักใช่มั้ย
พวกลัทธิผักคิดว่าแม่กับทีเจ พิลึกเกินไปและไล่พวกเขาออก
- ฉันเข้าใจพวกนั้นนะ - แต่เราไปหาอะไรกินกันได้
- นอกจากลุงมีนัดฟัดกับผงฟู - ขำตายล่ะ
งั้นผมแวะมาใหม่ตอนสองทุ่มนะ
ได้ แล้วเราค่อยไป บ้านลิซกับทีเจกันใช่มั้ย
ลุค เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร ไม่ รู้มั้ย ฉันแค่เหนื่อยน่ะ
ฉันแค่ต้องนอนสักตื่น
- ทุกอย่างที่บ้านโอเคมั้ย - ก็ดี
- ใช่
ก็ดี ก็ดี
ไม่ ใช่ๆ ก็ดี
ทำอะไรน่ะ ทำอะไร
เฮ้ๆ ฉันมีงานต้องทำนะ
ลุงเป็นเจ้าของร้าน พักบ้างก็ได้
ต้องงี้สิ นั่งลงก่อน
อยากคุยมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นกับลุง
ไม่
โอเค
ลอเรไลกำลังทำตามไวลด์
หนังหรือหนังสือ ประสบการณ์มันต่างกันมาก
- หนังสือ - คร่ำครึ
ว่าต่อ
เธอแค่...
เธอกำลังทำตามไวลด์
ข้างนอกนั่น เธอนั่งเครื่องบินไปแคลิฟอร์เนีย
- ซื้อบูทเดินป่า - แบบน่ารักเหรอ
ไม่ ของจริง ที่เอาไปเดินป่าได้
และนี่คือหลังจากเรา... แบบว่า มันมี...
ระหว่างเรา มันแบบ...
ปัญหาด้านการสื่อสารใช่มั้ย
- ใช่เลย - ไม่เคยเจอกับตัวมาก่อน
เธออาจแค่อยากพัก
- ใช่ จากฉัน จากเรา - ไม่ๆ
เธอปกปิดบางอย่างจากฉัน
- เรื่องผู้ชายเหรอ - เรื่องอื่นๆ
อย่าง เธอไป...
เธอไปพบจิตแพทย์ อย่าพูดว่า "ได้เวลาสักที"
ผมไม่ได้พูด ผมแค่คิด แต่สมองของผมเป็นแบบนั้นแหละ
เราทะเลาะกัน เถียงกันฉอดๆ
และเราไม่เคยเถียงกันมาก่อน
เราไม่เคยฉะกันในที่สาธารณะ
ทำให้อีกฝ่ายอับอาย และทำให้คนอื่นมองเราแบบ
"อุ๊ย อะไรกันน่ะ"
- ผมไม่ชอบที่ลุงใช้คำว่า "อุ๊ย" - ฉันก็ไม่ชอบใช้คำว่า "อุ๊ย"
ฉันไม่เคยใช้เลย
ตอนนี้ฉันฉะแฟนตัวเอง แถมยังใช้คำว่า "อุ๊ย"
แล้วเธอจะกลับมาเมื่อไหร่
สามสัปดาห์ ตั้งแต่คบกันมา เราไม่เคยแยกกันนานขนาดนี้เลย
ลุงอาจจะคิดผิด
- แกว่าฉันคิดผิดเหรอ - ผมได้ยินแค่พาดหัวข่าว
ลอเรไลตัดสินใจ ไปเดินป่าที่แปซิฟิกเครสต์
เพื่อคิดทบทวนบางอย่าง ฟังดูเหมือนอะไรล่ะ
- ฟังดูเหมือนเธอจะทิ้งลุง - นั่นไง
ใช่
ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว
ขอกาแฟแก้วนึง
- ได้ อาหารด้วยมั้ย - ไม่ เอากาแฟอย่างเดียว
- แค่นั้น - แค่กาแฟ
แค่กาแฟ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
โอ๊ย เซ็งเป็ด
เมื่อไหร่เมืองเราจะมีสตาร์บัคส์
ไม่เอาน่า การเดินทางครั้งนี้ ต้องมีเรื่องสนุกบ้างสิ
อาหารติดเพดานปาก...
พอลที่รัก
ฉันตื่นขึ้นมาเมื่อเช้านี้ เขียนชื่อคุณบนพื้นทราย
เฮ้ มานั่งกับเราสิ
ทำอะไรกัน สาวๆ
ฉันเบื่อมากเลยในห้องนั้น
และทีวีก็ไม่มีอะไรดีๆ ให้ดู
- ผ้าม่านก็กลิ่นแปลกๆ - ส่วนฉันกลัวเป้ตัวเอง
มันจะมีชีวิตขึ้นมาฆ่าฉันตอนกลางคืน
คุณน่าจะยอมจ่ายแพง ซื้ออันที่เชื่องๆ
มันมากับไฟฉายอันเล็กๆ
เราจะไม่มีคนคุยด้วยอีกหลายสัปดาห์ เราเลยคิดว่าน่าจะรีบคุยซะตอนนี้
- เอาไวน์กล่องมั้ย - เอาสิ
- ของเทรดเดอร์โจ สามกล่องสิบเหรียญ - แจ๋ว
นึกว่าแบบกล่องจะเบากว่าขวด
คุณไม่ควรพกขวดมา
คุณเอาของต้องห้ามอะไรมา ของที่คุณไม่ควรพกมาด้วยน่ะ
ฉันเอากระจกกับยาทาเล็บมาสี่สี
ฉันเอาแฮมมา
ฉันเอากุญแจตู้เก็บของมา
ถ้ามิเชลอยากได้ตลับหมึก เขาต้องไปซื้อที่สเตเปิลส์
ฉันดีใจจังที่ตัดสินใจมา
เกือบทำตามอีท เพลย์ เลิฟ แต่ใช้ไมล์สะสมไม่ได้
ฉันเลยมาที่นี่แทน
อาหารแช่แข็งพร้อมแล้ว มารับไปเลย
ฉันเอาสแน็คเวลส์ กับไวต้าท้อปส์มากิน
พวกคุณเตรียมตัวมาพร้อมจัง
ไม่เหมาะนัก แต่ก็พร้อม
แล้วเรื่องราวของคุณเป็นยังไง
ไม่มีเรื่องราวหรอก มีแค่การตบมุก
คุณเป็นใคร มาจากไหน
ฉันชื่อลอเรไล กิลมอร์ มาจากเมืองเล็กๆ ในคอนเน็ตติกัต
- แต่งงานรึยัง - ยัง
เพราะงี้ถึงมา ฉันว่าคุณหย่าแล้ว
เปล่า ฉันไม่ได้หย่า
ฉันเคยหย่า แต่ไม่ใช่กับผู้ชาย ที่ฉันคบด้วยตอนนี้ เราแค่...
เราอยู่ด้วยกัน
- โดนนอกใจ - ไม่
- คุณนอกใจ - ไม่
เขาโง่ ขี้เหล้า และเขาตัวเหม็น
ฉันเลือกไม่ถูกเลย
- ว่าไง - ไม่ เขาเป็นคนดี
- ลูกคุณแย่เหรอ - เราไม่รู้เรื่องนั้น
ฉันมีลูกสาว เธอยอดมาก
- งั้นคุณติดไวโคดีน - เปล่า
เฮโรอีน เห็นว่า เดี๋ยวนี้แม่บ้านติด
จะไปซื้อเฮโรอีนมาจากไหน
เอามาขายหลังร้านโอลีฟการ์เด้นตรงสุดถนน
ฉันจะไปทำขนมปังหน้าพิซซ่า
- เอามั้ย - ฉัน
ฉัน!
พระเจ้า หวังว่าการเดินป่าครั้งนี้ จะได้ผล ฉันอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่
ใช่ ฉันด้วย
ไม่อยากตื่นขึ้นมาในสภาพนี้อีกแล้ว ฉันต้องการความชัดเจน
ปัญญา
ฉันรอมาทั้งชีวิต ที่จะหยั่งรู้น่ะ รู้มั้ย
ฉันนึกว่าตัวเองหยั่งรู้มาโดยตลอด
ฉันนึกว่าฉันรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และฉันจะไปทางไหน
ฉันทำอะไรอยู่ และทำทำไม
ฉันมั่นใจมาก
แต่หลังๆ มานี้ ไม่รู้สิ อะไรๆ มันพร่ามัวไปหมด
แถมเวลาก็หมดลงทุกที อายุกำลังจะ เปลี่ยนหลัก แล้วก็เรื่องลุคอีก
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเอง ยืนนิ่งอยู่กับที่
เหมือนทั้งโลกกำลังเคลื่อนไหว และฉันยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
ให้ตาย เราต้องดื่มกันอีกกล่อง
(ฟลาวเวอร์ส)
(คืนนี้)
"นิ้วมือรู้สึกชาๆ แสดงว่าเหตุร้ายจะบังเกิด"
รอรี่ รอรี่
เตรียมตัวให้พร้อม รอรี่ เตรียมตัวให้พร้อม รอรี่
อะไรเนี่ย...
สวัสดี
มีใครอยู่มั้ย
สวัสดี
จงพร้อมสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
- อะไรนะ - ฉันพูดถูกรึเปล่า
ถูกแล้ว หมดหน้าที่
ไม่อยากเชื่อ
สุภาพบุรุษ หลงทางเหรอ
- สุภาพบุรุษเหรอ ได้ยินมั้ย - เคืองเลย
เราจะยอมรับมั้ย สาวน้อยคนนี้เรียกเราว่าสุภาพบุรุษ
ถอดหน้ากากออกเถอะ
คุณผู้หญิง คุณไม่ควรขอให้บุรุษถอดหน้ากากตัวเอง
ถ้าคุณไม่มีแบงค์ 20 ในมือ
- พวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่ - เธอพูดเหมือนเธอรู้จักเราแน่ะ
เหมือนรู้จักสนิทสนมกับเรา
ผ่าตัดเข่าเป็นไง คอลิน
ทุกคนเป็นบุรุษพยาบาล มีที่ไหนกัน
ไหนมาดูคุณกันซิ
- เธอดูซีดๆ - ฉันก็ซีดตลอด
- เธอแต่งตัวเหมือนจะไปทำนา - หรือไปนั่งรถไฟ
หรืออาจคิดว่าตัวเองเป็นเด็กผู้ชาย
- แบบเยนเทิล - เธอคือเยนเทิลรึเปล่า
วันนี้วันศุกร์ เลย...
หนุ่มๆ ฉันเชื่อว่าเรามาทันเวลา
- เวลาอะไร - "เวลาอะไร" เธอถาม
สตรีเพศ ช่างซักช่างถามนัก
เราได้ประชุมกัน ทูนหัว
- ประชุม - เรียกประชุม
- การชุมนุม - ประชุมลับ
- การเจรจา - ปาร์ตี้สาวๆ
มีเหล้าสก็อตช์
หลังคุยเรื่องรายงานการประชุมคราวก่อน
และรายงานที่เอามา จากรายงานของการประชุมคราวก่อน...
- ดื่มสก็อตช์เป็นน้ำ - เราโหวต
และตัดสินใจ...
ว่าเราต้องมาพาคุณออกไป
มันเป็นลางร้าย
เพทัล ไม่นะ!
- ยอดมาก! - งานคลาสสิกที่สูญหาย
- ระดับลาโดลเช วีต้า - เห็นว่าจะรีเมคให้กอสลิงเล่น
อาร์เธอร์แล้วก็เรื่องนี้ ไม่เข็ด
ชนแก้ว
- กี่โมงแล้ว - เวลาก็แค่แนวคิดเชิงสัมพัทธ์
- สี่ทุ่มสิบห้า - ไปเถอะ
- อยากลองดูมั้ย - ไม่มีทาง
ซิการ์ใหญ่ ซิการ์เล็ก ซิการ์ไฟฟ้า บุหรี่ไฟฟ้า
ซิการ์ใหญ่ ซิการ์เล็ก ซิการ์ไฟฟ้า บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ใหญ่ ซิการ์เล็ก
ขออีกขวดครับ
แม่ฉันสอนให้ดื่มแต่แชมเปญราคาแพง
บังเอิญจัง แม่คุณก็สอนผมอย่างเดียวกัน
พวกเขาไม่เล่น ดนตรีประเภทอื่นบ้างเหรอ
ในคลับแทงโกเนี่ยนะ ไม่ พวกเขาไม่เหลวใหล
- มันน่าหงุดหงิด - คุณควรสนุกกับอะไรๆ กว่านี้
ทำไมบริกรมานั่งนี่
นี่ไม่ใช่สาวเสิร์ฟ นี่คือคู่หมั้นหมาดๆ ของฉัน
- ว่าแต่คุณชื่ออะไรนะ คนสวย - ดอริส
เราแก้ไขได้
ยินดีที่รู้จัก ดอริส ดูกระเป๋าตังค์ตัวเองก่อนกลับนะ
ฉันเบื่อจัง ฉันว่าฉันจะไปซื้อคลับนี้
มาร์ตินี ทูนหัว
ใส่มะกอกสองลูก กลับมาเร็วๆ ด้วยนะ
- ฟินน์ นั่นผู้ชายนะ - ถึงแค่อังคารหน้าเท่านั้นแหละ
เท้าเป็นไงบ้าง
- คิดว่าไม่หักหรอก - งั้นก็ดี
- ยังเต้นห่วยเหมือนเดิม - เห็นด้วย
แต่ให้ตาย คุณสวยจัง
- อย่ามาปากหวาน ฮันท์ซเบอร์เกอร์ - ก็จริงนี่
- ฉันไม่หารค่าดริ๊งค์ด้วยหรอกนะ... - แย่จัง
- ดีใจมั้ยที่ผมมา - คุณมาทำไม
- ถึงตาผมที่จะต้องพาฟินน์เดินเล่น - แน่นอน
- ผมไม่ชอบลักษณะที่เราบอกลากัน - ค่ะ ฉันด้วย
ผมควรบอกคุณที่โอเด็ตต์ย้ายมา
- ไม่หรอก มันไม่อยู่ในข้อตกลง - ผมรู้
ไม่หรอก
- ก็ไม่ แต่... - ไม่มีการผูกมัด
อยู่ด้วยกันก็อยู่ด้วยกัน ไม่อยู่ก็คือไม่อยู่
- แล้วคุณเป็นไงบ้าง - ฉันโอเคค่ะ
คุณคืนดีกับลอเรไลรึยัง
ยังค่ะ ฉันไปนอนที่บ้านของเลน
- ไม่ได้ข่าวจากเธอเลยเหรอ - ไม่เลย
- กี่โมงแล้ว - ทำไม เบื่อเหรอ
มีอย่างหนึ่งที่ฉันบอกได้ตามตรง ฉันไม่เคยเบื่อเลยเวลาอยู่กับคุณ
ใช่ เราเข้ากันได้ดีขนาดนั้น
ผมมีอะไรจะให้
อะไรคะ
- มันคือกุญแจ - ไขอะไร
ไขบ้านของครอบครัวผมที่เมน
มันสวยมาก เป็นส่วนตัว อยู่ติดน้ำ ไม่มีคนอยู่ ไม่เคยมีใครใช้
พ่อผมซื้อมัน เพราะมาร์ธา สจวร์ตอยากได้
พวกเขาคุยธุรกิจล้มเหลว พ่อผมเลยยัวะ
ชีวิตครอบครัวคุณช่างแตกต่าง
มันเป็นของคุณ
คุณยกบ้านให้ฉันเหรอ
ให้คุณใช้
- สำหรับเขียนหนังสือ - อะไรนะ
ไปที่นั่น อยู่นานแค่ไหนก็ได้ ทำงาน
โลแกน...
มีภารโรง เขาจะดูแลคุณ
แม่บ้านจะเข้ามาสัปดาห์ละสองครั้ง เธอจะทำอาหารและซื้อของให้คุณ
- ฉันรับไม่ได้ - รับได้สิ
คุณจำเป็นต้องทำสิ่งนี้ เขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา
มันถึงเวลาแล้ว
นะ รับไปเถอะ
คุณจะแต่งงานกับโอเด็ตต์จริงเหรอ
มันเป็นแผนของวงศ์ตระกูล
หลีกทางหน่อย หลบไปให้พ้น คุณสองคนไปไกลๆ
ทุกท่านครับ ผมซื้อคลับแห่งนี้แล้ว
ในฐานะเจ้าของ ผมตัดสินใจว่า นับจากนี้ เราจะเปิดแต่ดนตรีแบบนี้
ใช่! เปิดแต่โรสแมรี่ คลูนีย์ ลองแทงโกดูสิ
เงินนี่ยอดจริงๆ
นี่คือการปล้น
ส่งผู้หญิง เด็ก หมา และม้า ของคุณมาให้เรา
ฟินน์!
ผมจะไม่หุบปาก ถ้าเดิมพันคือหมากับม้า
อะไรจะอังกฤษขนาดนี้ ที่นี่น่ะ
พนันว่ามีฮิว แกรนท์อยู่ในตู้
หวังว่าพวกเขามีห้อง มีใครทำงานที่นี่มั้ย
พระเจ้า เจ้าหญิงไดอานา แหงล่ะ
- ฝ่าบาท - เราอาจจะไปที่อื่นกัน
- เราอยู่ไหน - นิวแฮมเชียร์
นิวแฮมเชียร์เหรอ เรามาถึงนิวแฮมเชียร์ได้ยังไง
เลี้ยวขวาตรงเวอร์มอนท์ ผมหิวจัง
- ฉันว่าเขาไม่เปิดหรอก - ไม่เปิดหรอก เราซื้อที่นี่แล้ว
- ห๊ะ - ทุกห้อง มีแค่เรา
และเหล้าพวกนี้ด้วย
สวัสดีจ้ะ ดาหลิง ชื่ออะไรจ๊ะ
- คุณคิดทุกอย่างเอาไว้แล้ว - ยกเว้นเรื่องอาหาร
- ส่วนที่เหลือของเธอล่ะ - เลิกแหย่หัวสัตว์น่า
- มีครัวมั้ยนะ - ไปดูข้างหลัง
- มามั้ย ฟินน์ - ตามไปติดๆ
ฉันรู้ว่ามีภาพของมิสเตอร์บีน ที่ไหนสักแห่ง
- เอ้านี่ - กุญแจอีกแล้ว
ผมเตรียมห้องให้คุณโดยเฉพาะ
- แล้วห้องคุณอยู่ไหน - ตรงข้ามกับห้องคุณ
พาไปดูหน่อยสิ
เจอแล้ว
ที่นี่จะราคาเท่าไหร่นะ
โอเค
ฉันรู้ว่าแกอยากไป เที่ยวป่าจะแย่แล้ว พวก
เยี่ยม
- เฮ้ เบรนด้า - เฮ้ ลอเรไล
- เฮ้ เทรซี - เฮ้ ลอเรไล
- แอลลี ชอบคุณสำหรับเทปกาวนะ - ด้วยความยินดี
(โรงแรมคิงส์เฮด)
เฮ้
คุณนั่งอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้ว
แค่มองพระอาทิตย์ขึ้นน่ะค่ะ
กลับมานอนเถอะ
คุณมีเวลาแค่ไหนก่อนต้องกลับ
ผมมีเวลา
- แค่ไหนคะ - นานพอ
ผมต้องขึ้นเครื่องตอนเที่ยง
อย่าคำนวณนะ
ต้องมีใครสักคนทำ
โอเค มีร้านอาหารดีๆ อยู่แถวนี้
ไม่ใช่ร้านลุคขวัญใจคุณ แต่มันเสิร์ฟอาหารเช้าแสนอร่อย
ที่นี่สวยมากเลยค่ะ
- ผมอยากให้มันพิเศษ - มันพิเศษค่ะ
เมื่อคืนนี้สมบูรณ์แบบ
เฮ้ เอซ
ดูเหมือนคุณกำลังคิดอะไรอยู่
นี่ค่ะ
ไม่ๆ ผมบอกคุณแล้ว
ให้คุณ เอาไว้เขียนหนังสือ
ฉันไม่ต้องการมัน ฉันรู้ว่าฉันจะเขียนที่ไหน
โอเค
อาหารเช้าฟังดูดีนะคะ
- เฮ้... - ไปกันเถอะ
เราต้องพาคุณกลับบ้าน
อยู่นี่เอง มาร์ตินีมื้อเช้ามั้ย เด็กๆ
- ไม่ ขอบคุณ - ช่วยได้นะ
ฉันเอาแก้วนึง
- เกิดอะไรขึ้นกับคุณน่ะ - ถามเขาสิ
- คุณต่อยโรเบิร์ตเหรอ - ผมไม่รู้เลย
- เขารู้แน่ๆ - ที่จริงแล้วก็รู้นะ
เพราะกำปั้นผมมีรอยฟกช้ำ
แต่ผมจำอะไรไม่ได้เลย
ผมว่าเขามาจากนิวซีแลนด์
มีแต่ชายไร้หัวใจ ที่พูดอย่างนั้นกับผม
เมื่อคืนฉันซื้อคลับแทงโก กับรถโคลต์ปี 1983 รึเปล่า
- ฉันไม่รู้เรื่องรถ - ให้ตาย โคลท์คันที่สี่ของเดือนนี้
- แม่จะต้องตำหนิเราแน่ - ไม่หรอก
ตำหนิสิ ขอดูตาคุณหน่อย
- มันดูโอเคนะ - ดี
- ผมเอาแบบสุกน้อย - คุณต้องย่างสเต๊กของคุณเอง
หนุ่มๆ รถของฉันเกือบมาถึงแล้ว
- อะไร - เรามีรถ
- สองคันถ้าโคลท์วิ่งได้ - ไม่ ฉันมีรถ
ฉันต้องกลับไป ฉันต้องเริ่มเขียน
ไม่ๆ ไม่ เราวางแผนเช้านี้เอาไว้แล้ว
ยังไม่มีใครแก้ผ้าเลย คุณจะหนีกลับไปแบบนี้ไม่ได้นะ
โลแกน บอกเธอสิ!
ฉันไม่คิดว่าเธอฟังฉันอีกต่อไปแล้ว
แต่เราจะได้เจอคุณอีกเมื่อไหร่
- ไม่รู้เหมือนกัน - แค่นี้เหรอ
นี่คือการอำลาเหรอ ไม่นะ
- เรารักคุณ รอรี่ - ฉันก็รักพวกคุณทุกคนเหมือนกัน
โรเบิร์ต อย่าร้องไห้สิ
เดี๋ยวตาก็บวมหรอก เอ้านี่ รับสเต๊กของคุณไป
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมมีหัวใจ...
เพราะมันกำลังแตกสลาย
ลาก่อน คอลิน
ฉันจะคิดถึงท่าทางคุณตอนเมา
และซื้อของที่คุณไม่ต้องการ อย่างคลับและรถ...
และโรงแรมเล็กๆ ด้วยสินะ ใช่
คอลิน
ฉันว่าฉันจะคิดถึงคุณมากที่สุด
- เฮ้ เราได้ยินนะ - ใช่ ขอบคุณมาก
ขอให้ขึ้นกล้องตลอดไปนะ ขอร้องล่ะ
- ไว้กันเจอที่ร้าน - กุญแจอยู่ที่โลแกน
- งั้นเราจะเดินไป - งั้นเหรอ
ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
นี่คือการเดินเหรอ จริงๆ แล้วฉันไม่แคร์หรอก
- แน่ใจนะว่าไม่กินมื้อเช้า - ค่ะ
- ผมอยากขับไปส่งคุณ - ฉันรู้
- ผมลากคุณมา - คุณไม่ได้ลากฉันมา
คุณพาฉันขึ้นเครื่องมิสเตอร์โท้ด
ผู้หญิงกี่คนจะพูดแบบนั้นได้
- แต่มันไม่ได้ผลนี่ - การเล่นแต่ละรอบต้องจบ
โอเค
ดังนั้น...
มาทำแบบนี้กัน
ถ้าคุณเปลี่ยนใจเรื่องบ้าน มันยังเป็นของคุณ
ไม่มีข้อผูกมัด
ฉันคิดว่าวันเวลาที่คุณช่วยฉัน มันจบลงแล้ว
คุณไม่เคยต้องให้ช่วย เอซ คุณก็รู้
ตอนนี้ฉันต้องการ
ใช่ อย่างนั้นแหละ
- ได้ยินว่าเธอไม่หลับตั้งแต่โอเรกอน - และไม่เคยมีใครเห็นเธอกินอะไร
มีคนบอกว่าเธอต่อยหมี
ฉันกิน ฉันนอน ฉันชื่อแครอล ฉันเป็นทนาย
ฉันมีลูกสองคน โตหมดแล้ว นิ้วเท้าฉันครบ
และฉันไม่ได้ต่อยหมี มันเป็นตัวพอสซั่มซึ่งก็สมควรโดนแล้ว
อรุณสวัสดิ์ทุกคน อากาศวันนี้ดีมาก
คุณไม่น่าจะมีปัญหาในส่วนนั้น
ยังไงก็ตาม ยังมีความเป็นไปได้สูง
ว่ากิจกรรมที่ได้แรงบันดาลใจ จากการดูหนัง...
อาจจะไปจบที่โรงพยาบาล
แค่บอกไว้ให้ทราบ
ช่างหมอนี่สิ ฉันทำตามหนังสือ ให้ตายสิ!
- ทาครีมกันแดดแล้วนะ - ฉันทาแล้ว
เมื่อการเดินทางจบลง ฉันจะหุ่นเพรียว!
- แอลลี รอเดี๋ยว! - จะรอช้าไม่ได้แล้ว บายจ้ะ ลอเรไล
บาย เทรซี บาย แอลลี
ส่งรูปเมืองคุณ มาให้ฉันด้วยด้วยนะ
ได้เลย
- สวัสดี - ขอดูใบอนุญาตด้วย
รอเดี๋ยวนะคะ
ฉันน่าจะเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกง
ปกติฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้
ใครเขาทำกัน นอกจากคุณจะหนีใครสักคน ซึ่งฉันเปล่า
ฉันมีใบอนุญาต
- ฉันเอาให้เพื่อนคุณดู - เพื่อนไหน
- คนที่แต่งตัวเหมือนคุณเลย - เขาไม่ใช่เพื่อนผม
งั้นก็คู่แข่ง ที่ขโมยกางเกงคุณงั้นเหรอ
เขาไม่ได้ขโมย เขาสวมกางเกงตัวเอง
กางเกงเจ้าหน้าที่เหมือนกันหมด
- คุณรู้จักเขา - ไม่
ผมน้ำตาล น้ำเสียงดูถูก
- คุณต้องเห็นเขาที่สโมสร - เราไม่มีสโมสร
คุณมีเครื่องแบบ คุณน่าจะมีสโมสร
- ใบอนุญาต - มีรายชื่อมั้ย
- ฉันอยู่ในรายชื่อ - ไม่มี
แล้วคุณจะรู้ได้ไงว่ามีใครบ้าง
- เราดูใบอนุญาตของคุณ - ฉันมีใบอนุญาต
ฉันเอาให้เพื่อนคุณดูเมื่อวาน ฉันพิสูจน์ได้
เขายืนอยู่ตรงนี้และพูด
ว่าเราจะตายเพราะสภาพอากาศ
และเขาบอกว่า "พวกคุณทุกคนมีใบอนุญาต คุณไปได้
- แต่ไม่ควรไป" - ใช่
ถ้าฉันอยู่ฟัง ก็แปลว่าเขาเห็นใบอนุญาต
เพราะเขาพูดว่า "พวกคุณทุกคน มีใบอนุญาต" และฉันเป็นหนึ่งในนั้น
- ฉันคือหนึ่งในทุกคน - เยี่ยม
- ไปได้ยัง - ทันทีที่ผมเห็นใบอนุญาต
ฉันมี แต่มันไม่อยู่ในเสื้อหรือกางเกง
และถ้ามันไม่อยู่ในเสื้อหรือกางเกง ก็แปลว่ามันอยู่ในเป้
ถ้าอยู่ในเป้ มันคงอัดอยู่ในเป้
ถ้าฉันเปิด รับรองได้ตายกันหมดแน่
เข้าโดยไม่มีใบไม่ได้
ไม่เอาน่า
โอ พระเจ้า
ถ้าฉันเปิดเป้ ฉันจะไม่มีวันแพ็คมันได้อีก
- คุณจะไปทำอะไรในป่า - ไปตาย ใช่มั้ย
- ไม่รู้จะบอกยังไง - "เชิญ" ไง
ฟังนะ คุณชื่ออะไร
- พาร์กเรนเจอร์ - โอเค พาร์ก
ฉันถ่อมาถึงที่นี่ จากเมืองเล็กๆ ในคอนเน็ตติกัต
เพื่อมาเดินป่า และชื่นชมธรรมชาติ
และจ้องมองต้นไม้สวยๆ และแช่ตัวในทะเลสาบใสแจ๋ว
และคิดทบทวนบางอย่าง อย่างลึกซึ้ง
และฉันรู้ว่า หนุ่มหล่อล่ำบึ้กอย่างคุณ
เข้าใจความต้องการลึกซึ้งเถื่อนดิบ ในการเชื่อมโยงกับตัววูดชัคและ...
ลองจินตนาการดูนะ ภายใต้เสื้อผ้าพวกนี้ ฉันเซ็กซี่สุดๆ
คุณครับ ผมเป็นพาร์กเรนเจอร์
- ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร - คือไม่มีใบอนุญาต ก็ห้ามเข้า
- จ่ายใต้โต๊ะได้มั้ย - ได้
- กระเป๋าตังค์ฉันอยู่ในเป้ - งั้นเจอกันพรุ่งนี้
ก็ได้ เจอกันพรุ่งนี้
ฉันถือได้
นั่นสตูว์ ยกให้คุณเลย
(ฮาล์ฟเวย์เฮาส์คาเฟ่)
ไม่เอาน่า
(โอลด์รี้ดดิ้งเบียร์)
ฉันเกลียดธรรมชาติ
- ฮัลโหล - ตอนนั้นหนูอายุ 13
ลอเรไลเหรอ
มันเป็นวันเกิดของหนู
แล้วรอยสตัน ซินแคลร์ที่สาม ก็หักอกหนูต่อหน้าทุกคน
หนูแอบหยิบเสื้อลูกปัดสีเขียว จากตู้เสื้อผ้าของแม่ในเช้าวันนั้น
ซึ่งเป็นของคุณยาย
และแม่ก็ห่อมันไว้ในกระดาษ เก็บในตู้ไม้ซีดาร์
หนูไม่ควรแตะต้องมัน
แต่หนูขโมยมันและสวมไปโรงเรียน คู่กับยีนเชอร์มินเดอแฟร์
และหนูคิดว่า ไม่มีใครเก๋ไก๋เท่าหนูอีกแล้ว
แต่รอยสตันหัวเราะ เขาบอกว่าหนูดูไม่มีราคา
เขาว่าเหตุผลเดียว ที่เขายอมเป็นแฟนหนู
ก็เพราะเขาโกรธแองจี้ มอร์แกน และเขาไม่โกรธเธออีกแล้ว
เขาบอกว่าหนูเสียงดังและพิลึก
และเขาบอกว่ามีคนลือกันไปทั่ว ว่าจริงๆ แล้วหนูไม่ใช่กิลมอร์
แต่หนูเป็นลูกคนทำสวน
และแม่ซื้อหนูมาเลี้ยง เพราะแม่มีลูกของตัวเองไม่ได้
และหนูเจ็บปวดมาก
หนูวิ่งออกจากห้องเรียน วิ่งออกจากโรงเรียน
แล้วไปห้างสรรพสินค้า
และนั่งอยู่หน้าศูนย์อาหาร
อยากมีเงินซื้อเพรทเซิลสักอัน เพราะหนูหิวมาก
แล้วพอเงยหน้าขึ้น หนูก็เห็นพ่อ
ยืนอยู่ตรงหน้าหนูที่ห้าง
เขาไม่เคยมาห้าง แต่วันนั้นเขามาห้าง
และเขาโกรธจัด "ทำไมแกไม่ไปโรงเรียน" พ่อถาม
"บอกมาเดี๋ยวนี้ ลอเรไล ทำไมแกไม่ไปโรงเรียน"
และหนูพยายามคิดคำพูด
คำโกหกสักอย่างที่สมเหตุสมผล แต่ก็คิดไม่ออก
สิ่งเดียวที่คิดออกก็คือ เมื่อวานนี้...
หนูมีแฟนที่รักหนู และวันนี้หนูไม่มีเขาแล้ว
และหนูก็เริ่มร้องไห้ หนูนั่งปล่อยโฮ อยู่ตรงนั้นเหมือนคนโง่
แล้วในที่สุด...
ความรู้สึกเหมือนผ่านไปนานมาก
หนูก็เริ่มควบคุมสติตัวเองได้ และสงบลง
และหนูรอ
หนูรอให้เขาตะคอกใส่หนู ทำโทษหนู กักบริเวณหนูตลอดชีวิต
บอกหนูว่าเขาผิดหวังในตัวหนูแค่ไหน
แต่ไม่มีอะไรแบบนั้นเลย
แล้วในที่สุด หนูก็รวบรวมความกล้า...
ในการเงยหน้าขึ้นมองเขา และเขายืนอยู่ตรงนั้น...
พร้อมกับเพรทเซิล
เพรทเซิลอันใหญ่ราดด้วยมัสตาร์ด...
และพ่อยื่นมันมาให้หนู แล้วบอกว่า "ไปกันเถอะ"
และเขาพาหนูไปดูหนัง
เราดูเรื่อง กรีส กับ แอน อันแมร์ริดวูแมน
เขาบอกว่าเรื่องนึงสำหรับหนู อีกเรื่องสำหรับเขา
เขาซื้อป๊อปคอร์นกับลูกกวาด
และเรานั่งดูหนังอยู่ในความมืด
จากนั้นเขาก็พาหนูกลับบ้าน
และถอดสเวตเตอร์ ให้หนูสวมทับเสื้อตัวนั้น
และพ่อบอกแม่ว่า พ่อไปรับหนูมาจากโรงเรียน
และพาหนูไปดื่มน้ำอัดลมที่สโมสร
แล้วก็จบแค่นั้น เราไม่เคยคุยเรื่องนั้นกันอีก
มันเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของหนูเลย
หนูแค่คิดว่าแม่ควรได้รู้
ขอบคุณจ้ะ ลอเรไล
บายค่ะ แม่
(ฟรี)
อย่านั่งมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นสิ
แกจะกินได้ก็ต่อเมื่อมันเย็นแล้ว
แค่ฉันซื้อสเต๊กให้แกกินก็โง่พอแล้ว
มันโง่ยิ่งกว่าเดิมอีก ที่ฉันทำให้แกกิน
ไม่เป่าให้หรอก เดี๋ยวก็ได้กิน
แบบนั้นได้ผลกับลอเรไลเท่านั้นแหละ อย่าหวังว่า...
ถ้าแกเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร เราจะเอาแมวมาเลี้ยง
ลอเรไล
- ทำไมคุณกลับมาบ้านล่ะ - อย่าเข้ามานะ
ทำไม
เพราะฉันตัวเหม็น ฉันเหม็นไปทุกส่วน
ฉันไม่ได้เดินป่าด้วยซ้ำ แต่ก็ยังตัวเหม็น
ฉันอาบน้ำและนั่งเครื่องกลับบ้าน
ฉันไม่เข้าใกล้กระบองเพชรมาทั้งวันทั้งคืน
แค่คิดว่าจะไปเดินป่า ตัวก็เหม็นแล้ว
- ไม่ได้เดินป่ารึ - โดนห้ามน่ะ
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันลืมของ
ฉันเอาสตูว์แห้งแปะเทปกาว ไว้กับเป้...
ยังไงก็ตาม ฉันไม่ได้เดินป่า แต่ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปเดินป่า
ที่ฉันไปเดินป่า เพราะฉันแค่อยากใช้ความคิด
ฉันคิดได้โดยไม่ต้องเดินป่า มันดีมาก เพราะแครอลยอดนักปีนเขา
เหมือนเบลในเดอะมาชีนิสต์
เธอรู้ว่าแพ็คของลงกระเป๋ายังไง
- ลอเรไล... - ฉันจะไปซื้อกาแฟ
ฉันน่าจะรู้ว่า มันต้องเกี่ยวข้องกับกาแฟ
ทุกอย่างในชีวิตของฉัน เกี่ยวข้องกับกาแฟ
ฉันเชื่อว่า ชาติก่อนฉันเป็นกาแฟ
แต่ร้านมันปิด
ฉันเลยต้องรอและฉันเดินอ้อม ไปข้างหลังและเห็นเนินเขา
และฉันไม่รู้ว่าทำไม
แต่ฉันเดินขึ้นไปบนเนินเขา แล้วมันก็มีทิวทัศน์สุดลูกหูลูกตา
แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็ชัดเจน สำหรับฉัน
ลุค...
หยุด!
- ผมรู้ว่าคุณจะทำอะไร - เหรอ
คุณกำลังจะทิ้งผม และผมต้องบอกว่า มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
- เดี๋ยวก่อน... - ผมเห็นแววมาหลายเดือน
- แววอะไร - แววว่าคุณจะเผ่น
แบบว่า ท่าทางห่างเหิน ไปรับการบำบัด แล้วจู่ๆ ก็จะทำตามไวลด์
คุณจะเดินป่าตามลำพัง ไม่มีอย่างอื่นมาเกี่ยวข้องเหรอ
ไม่มีเทศกาลดนตรี บูธ เฮลโลคิตตี้ แค่คุณกับธรรมชาติ
ฉันยอมรับว่ามันพิลึก
ผมไม่สนว่าใครจะพูดยังไง การห่างกันไม่ใช่เรื่องดี
ผมเคยต้องการพื้นที่ส่วนตัวจากนิโคล และเราก็หย่ากัน
นั่นคือ "ต้องการพื้นที่ส่วนตัว"
- แปลว่า "พื้นที่กับเบอร์ทนายดีๆ" - ลุค แค่...
เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมาก คุณกับผมน่ะ โอเคมั้ย
มันไม่ได้สมบูรณ์แบบไปทุกอย่าง แล้วก็มีปัญหาบ้าง
คุณปิดบังผม และผมปิดบังคุณ
คุณอยากให้ผมนอนกับผู้หญิงอื่น...
เราต้องคุยเรื่องการอุ้มบุญให้เข้าใจ
ผมไม่ได้ไม่มีความสุข โอเคมั้ย ผมไม่ได้ไม่พอใจ
คุณคิดว่าผมไม่มีความสุขและไม่พอใจ และผมกล่อมคุณให้เชื่อไม่ได้!
แต่ที่นี่ตรงนี้ คือสิ่งเดียวที่ผมต้องการ
ผมไม่เคยคิดฝันว่ามันจะเกิดขึ้น
ว่าคุณกับผม... เราจะอยู่ด้วยกัน แต่เราก็อยู่
ฟังนะ ผมรู้ว่าผมไม่ใช่ผู้ชาย ที่ก่อร่างสร้างตัวด้วยง่ายสุดในโลก
อยู่บ้านเดียวกันมันไม่ง่าย
แต่จะไม่มีใครพร้อมจะอยู่เพื่อคุณ มากไปกว่าผม
ผมจะไม่ไปไหน ผมไม่เคยคิดจะไปไหน
ผมจะทำทุกอย่าง เพื่อแก้ไขสิ่งที่เป็นปัญหา
ผมจะไปหาจิตแพทย์ของคุณ
ผมจะเปิดแฟรนไชส์ ถ้าคุณอยากให้ผมทำอย่างนั้น
ผมจะดูแลครัวในโรงแรมคุณด้วย
ผมจะยกตู้เสื้อผ้าให้คุณทั้งหมด
ผมยอมใช้ครึ่งหนึ่ง เพราะคุณยืนกรานให้ผมใช้
ผมแค่คิดว่าสุดท้าย คุณก็เอาคืนไปอยู่ดี
เริ่มแล้วด้วย คุณเห็นรึเปล่า
- ก็เริ่มดูชมพู - กากเพชรด้วย
- เอาไปเลย - ฉันไม่เอา
- เอาไป - ไม่เอา
คุณต้องการ!
คุณต้องการมัน คุณต้องการพื้นที่ และผมต้องการคุณ ให้ตายสิ ลอเรไล!
เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ คือว่า เราเคย...
เราเคยดูกันและกัน คบกับคนนั้นคนนี้
คือว่า มันเคยมีเรเชล กับแม็กซ์ และคริสโตเฟอร์!
ผมต้องดูคุณแต่งกับหมอนั่น มันแย่มาก
แต่เราฝ่าฟันมาถึงนี่ได้ เราผ่านเรื่องพวกนั้นมาได้
คุณจะทิ้งผมไปไม่ได้นะ
- คุณไปไม่ได้... - ลุค!
ฉันว่าเราควรแต่งงานกัน
อะไรนะ
- เรารอมานานเกินไปแล้ว - แต่ผมนึกว่า...
ฉันเลือกวันแล้ว แต่งเดือนนี้แหละ
เป็นวันอาทิตย์เพราะฉันรู้ว่า คุณปิดร้านเร็วในวันอาทิตย์
จริงๆ มันไม่สำคัญหรอก
จัดการหมดแล้ว
เรียบร้อยแล้วเหรอ
เรียบร้อยแล้วค่ะ
เป็นปฏิกิริยา อย่างที่ฉันนึกเอาไว้เลย
ผมควรจะไปหาวงที่ดีกว่านี้ หรือใหม่กว่านี้
อย่าบังอาจเชียว
ต้องบอกคุณไว้ ก่อนที่คุณจะถลำลึกกว่านี้
คุณต้องรู้ว่าทางเดียว ที่จะเลิกกับผมได้คือตายจากกัน
และตอนนี้ก็ไม่ต้องเขียนคำสาบานแล้ว
- มะนาวสองตามที่สั่ง - ขอบคุณค่ะ แจ็ค
เอ็ม ฟังนะ ผมมีข่าวร้ายจะบอก
ล็อบสเตอร์ก็ได้ค่ะ
- อะไรนะ - อะไรคะ
- ผมกำลังพูดถึงข่าวของผม - ข่าวอะไร
ผมต้องกลับเข้าเมืองวันนี้
- วันนี้เหรอ - ใช่
แย่จังเลย เบอร์ต้า
ผมรู้สึกแย่ เพราะตั้งใจพาคุณ ไปพิพิธภัณฑ์การล่าวาฬ
คราวหน้าก็ได้ค่ะ
คุณสมิธจะกลับไปฮาร์ทฟอร์ดแล้ว ไปเอา...
คุณสมิธจะ... กระเป๋าของเขา
เขาจะบ๊ายบายแล้ว
คุณน่าจะหาคนที่คุยด้วยรู้เรื่องนะ
ฉันพยายามอยู่ค่ะ
ขับรถปลอดภัยนะ
ขอบคุณ เบอร์ต้า
- ใช่ กราเซียส เบอร์ต้า - บ๊ายบาย
ไว้ฉันโทรหาคุณ เพื่อถามว่าเป็นไง โอเคนะ
ผมอยากให้ภรรยาสามคนแรกของผม เข้าอกเข้าใจอย่างคุณจัง
- ค่ะ คงจะช่วยได้เยอะ - ผมจะคิดถึงคุณ
นั่นยอดเลย
การผลิตเทียนไข จากน้ำมันในหัวของวาฬสเปิร์ม
เริ่มต้นในอเมริการาวๆ ปี 1748
ชาวแนนทัคเก็ตชื่อคริสโตเฟอร์ ฮัสซี่ ฆ่าวาฬสเปิร์มตัวแรกของเกาะในปี 1712
ตั้งแต่นั้นมา นักล่าวาฬที่นี่ ก็ชำนาญการล่าวาฬสเปิร์ม
วาฬสำคัญต่อชาวแนนทัคเก็ตมาก
นอกจากเอาน้ำมันเป็นจุดตะเกียงแล้ว วาฬยังเป็นอาหาร
กระดูกเอาไปทำสุ่มกระโปรง ร่ม สปริงเฟอร์นิเจอร์...
- นั่นวาฬเหรอฮะ - ใช่แล้ว
ตัวใหญ่จัง
- มันใหญ่มาก - มันตายรึยังฮะ
ไม่รู้สิ ผมพูดถึงไหนแล้ว
ร่ม สปริงเฟอร์นิเจอร์...
ใช่ ร่ม สปริงเฟอร์นิเจอร์
แส้ม้า ของเล่น ที่ดันปกเสื้อ สปริงสำหรับเครื่องพิมพ์ดีดสมัยก่อน
เชือกดึงม่าน ปลอกคอสุนัข ที่เกาหลัง
ซี่ล้อจักรยาน ปิ่นปักผม ไม้จิ้มฟัน เสาธง
รอรี่ นี่ยายเองนะ
ขอโทษทีที่ไม่ได้รับสาย ใช่ ตอนนี้ยายอยู่ที่แนนทัคเก็ต
และใช่ บ้านมันว่าง ยายยกให้หนู
เบอร์ต้ากับครอบครัวมาด้วย
แต่มีผ้าปูชุดใหม่บนเตียง ในห้องนอนแขก
และมีอาหารอร่อยๆ อยู่ในตู้เย็น
ยายไม่รู้ว่ามันคืออะไร หรือมีส่วนผสมอะไร
แต่เบอร์ต้าเป็นคนทำและมันอร่อยมาก ถ้าต้องการอะไรก็โทรมานะ
ที่เรามีกับลอเรไลและรอรี่
เธอรู้ว่าเรากินกี่โมง ทำไมพวกเธอกิน
- เร็วนัก - เปล่านะคะ
ยายคุยโทรศัพท์ตั้งนาน
เลยเหมือนเรากินไปเยอะ
- สงสัยจังว่าใครโทรมา - เอมิลี่
บ้านเรานี่ป๊อบจังนะ
ริชาร์ด ไปรับทีสิ
ระหว่างที่ฉันเถียงกับแม่คุณ เรื่องผ้าขนหนูกับผ้าเช็ดตัว
(เอมิลี่ ขอร้องล่ะ ยิ้มหน่อย! ริชาร์ด)
หนูจะทำอาหารค่ะ
- พูดเล่นใช่มั้ย - นั่นไม่เหมือนมื้อค่ำเลย
ฉันเห็นด้วย รอรี่ นั่นคืออาหาร ที่กินตามงานเทศกาลหรือในคุกตุรกี
คุณตาคุณยายต้องชอบแน่
- แต่... - ฟังนะ ให้เป็นหน้าที่หนูเอง
กลับไปที่ห้องนั่งเล่น เสร็จแล้วหนูจะไปเรียก
(ดราก้อนฟลาย)
เดมอน ประวัติน่าประทับใจ
นี่บุคคลอ้างอิงของผม ถ้าคุณต้องการ
แน่นอน เชื่อผมเถอะ
ไม่เอาน่า ใช้เอียน เชรเกอร์ เป็นบุคคลอ้างอิงเนี่ยนะ
- เขารับผมทันทีที่ผมเรียนจบ - น่าสนใจ
สงสัยจังว่าทำไม ไม่อยู่ในโลกของเอียนเชรเกอร์ต่อ
ทำไมสนใจโรงแรมเล็กๆ แบบนี้
ใช่ มีความลับอะไรรึเปล่า
ติดยา มีเรื่องชู้สาว
เล่นบทรอล์ฟใน ซาวด์ออฟมิวสิค บ่อยไปเหรอ
ผมแค่อยากมีประสบการณ์ด้านบริหาร ในรูปแบบอื่นบ้าง
นั่นน่าชื่นชมมาก
ใช่ ให้ดาวทองดวงใหญ่เลย
เราจะพบกับผู้สมัครคนอื่นๆ แต่คุณเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจแน่ๆ
- ขอบคุณมากที่มานะ เดมอน - ดีใจที่ได้พบคุณครับ
ลาก่อน ลาที ไว้เจอกันใหม่ ราตรีสวัสดิ์
- ผมรู้ ผมหยาบคาย - และร้องเพี้ยนด้วย ฉันไม่สนหรอก
ผมไม่ชอบที่ใครจะมาทำงานที่นี่
- เหมือนกัน - เอียน เชรเกอร์น้อย
จะต้องปูพรมกำมะหยี่ ให้โคลอี้ เซวินีสะดุดล้ม
คนต่อไป มอลลี่ แดเนียล
นามสกุลของเธอคือชื่อแรก ผมเกลียดจัง
- ผมเคยเด็กขนาดนั้นมั้ย - ไม่
- ช่างประปาโทรมา - ไปเถอะ ผมจัดการเอง
บอกเขาว่าเราจะไม่จ่ายค่า ก๊อกน้ำอันใหม่ มันห่วย
โอเค เฮ้ เอ็ด ถือสายรอแป๊บนึงนะ
มอลลี่ มิเชลจะเริ่มสัมภาษณ์คุณแล้ว
โอเค สวัสดีค่ะ
- เตรียมทิชชู่มาด้วยรึเปล่า - ค่ะ
ผมแนะให้หยิบออกมาถือไว้
เอาละ คุณชื่อมอลลี่
ทำไม
(ทุ่งแสนสวย)
สวัสดีค่ะ
- ฉันเพิ่มอีกห้า - ตาม
- สองแต้มสามใบ - แย่จริง!
ขอโทษค่ะ สาวๆ แม่ชี ซิสเตอร์ วูปปี้ โกลด์เบิร์กอยู่มั้ย
ถ้าได้เงินทุกครั้งที่ได้ยิน...
เห็นป้ายว่าพวกคุณจะย้ายออก
คุณพอร์เตอร์เสียคืนวันพฤหัส
เขาเป็นคนสุดท้ายแล้ว ขอให้ไปสู่สุคติ
แล้วตึกนี้ล่ะคะ
- ก็ขาย - จริงเหรอ ขายเหรอ
ถามทำไม จะซื้อเหรอ
เป็นไปได้ค่ะ มันมีศักยภาพสูงมาก
และมีรังแบดเจอร์อยู่ใต้หลังคา
ซิสเตอร์เบียทริซ
แม่สาวนายหน้าบอกว่า ไม่ให้พูดอะไรแบบนั้นกับคนที่มาซื้อ
ฉันไม่ได้พูดถึง ฆาตกรรมสามคดีนะคราวนี้
ขอโทษค่ะ ที่นี่เก่ามาก
แต่โครงสร้างแข็งแรง หลังคาใหม่
- จริงเหรอ - ถ้าคุณสนใจ ก็รีบหน่อย
เคที่ เพอร์รี่ก็มาด้อมๆ มองๆ ก่อนหน้านี้
เธอแต่งตัวเหมือนโสเภณี แต่เธอมาพร้อมเงินสด
แต่คุณคงอยากให้คนบ้านเดียวกัน ซื้อไปมากกว่าใช่มั้ย
พูดตามตรง ถ้าให้ราคาดี ฉันยอมขายให้ปีศาจด้วยซ้ำ
เรามีตึกใหม่ที่สวยงามในเพ็บเบิลบีช
แม่ชีที่เหลือไปอยู่นั่นกันหมดแล้ว โป๊บเคยแวะไปหนหนึ่ง
- โอเค งั้นฉันจะรีบกลับไปคิดค่ะ - เอ้า เอาใบโฆษณาไปด้วย
- คุณเล่นโปกเกอร์เป็นมั้ย - ไม่เชิงค่ะ
เคที่เล่นโปกเกอร์เป็น
ขอบคุณค่ะ
ไง พวก ทำอะไรน่ะ
- กาแฟมั้ย - มีไอศกรีมมั้ยคะ
- ลูกได้อีเมลของแม่ใช่มั้ย - ใช่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ หนูส่งข้อความกลับมา
ได้รับแล้ว และกระดาษนั่นด้วย ขอบคุณ
- ตกลงจะแต่งกันจริงๆ แล้วสินะคะ - ในที่สุด
วันเปิดงานเทศกาลเก็บเกี่ยว
- เพราะมีรถขายฮอทด็อก - ถูกต้อง
ฮอทด็อกแจกฟรีมั้ยคะ หรือทุกคนต้องซื้อกินเอง
ขอโทษนะ นี่ลูกสาว เอมิลี่ กิลมอร์
ฮอทด็อกฟรีทั้งคืน
ต้องเป็นงานมีระดับ
- มันจะสมบูรณ์แบบ - แน่นอนค่ะ
- และในที่สุดมันจะเกิดขึ้นจริงๆ - ใช่เลย!
แล้ว...
อีเมลของแม่ยาวมาก และมีข้อมูลมากมาย
แล้วลูกตอบกลับมาว่า "ได้แล้ว"
- ยาวกว่านั้น - ไม่เลย
แม่ต้องการรายละเอียด
ลูกไปทำอะไรมา
คือว่า...
รายงานส่งครูเหรอ
ดูสิคะ
(เดอะ กิลมอร์ เกิร์ลส์)
นี่สามบทแรกค่ะ
น้ำหนักมันเบาๆ นะ ลูกคงตัดเรื่องของคุณยายออกหมด
หนูนั่งลงและมันก็ทะลักทลายออกมา พรั่งพรูออกมาเลย
เหมือนเรื่องราวมันเก็บ อยู่ในหัวของหนูมาหลายปี
- เบียดกันอยู่ - เหมือนเพลงมาย ชารอนนา
ใช่เลย ไม่ มันอยู่ในนั้น รอให้หนูเขียนลงกระดาษ
หนูไม่เคยเขียนอะไรง่ายแบบนี้เลย
และหนูเข้าใจความรู้สึกแม่นะคะ เลยมีข้อเสนอ
หนูอยากให้แม่อ่านมัน แค่อ่านเฉยๆ
หลังอ่านแล้ว ถ้าแม่คิดว่า มันเป็นไอเดียแย่ๆ
ถ้าคิดว่ามันรุกล้ำสิทธิ์แม่ หนูก็จะไม่เขียนต่อ หนูสัญญา
หนูแค่จะโยนมันทิ้ง และแค่นั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่
- ตกลงมั้ยคะ - รอรี่...
หนูสัญญา ไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆ
- แต่ลูกจะไม่ชอบแม่อีก - ไม่จริง
- แม่จะเป็นแคนดี้ สเปลลิงสำหรับลูก - ไม่หรอกค่ะ
งั้นตกลง
ขอบคุณค่ะ
เอาละ เรามาคุยกัน เรื่องชุดเพื่อนเจ้าสาวดีมั้ยคะ
เอาสิ แม่ให้ลูกเลือก
พริซซิลลา ราชินีแห่งทะเลทราย รึแก้ผ้าเพ้นท์ตัว
ค่ะ สงสัยต้องกินโดนัทแก้เครียด
เอาละ เซรีนา ฉันพูดถูกมั้ย
ค่ะ
- ไม่ใช่เซเรนนา เหมือน "เฮนนา" - ไม่ค่ะ เซรีนา
แบบนักเทนนิสเหรอ เซรีนา
แม่ตั้งชื่อฉันตามเรื่องแม่มดเจ้าเสน่ห์
เป็นหนังที่สนุกมาก
นี่ เซรีนา
ก่อนอื่น ขอแสดงความยินดีด้วย สำหรับการแต่งงานใหม่เอี่ยม
เรนฟอร์ดดูเหมือนคนใหม่ ตั้งแต่พวกคุณแต่งงานกัน
ขอบคุณค่ะ น่าจะเป็นเพราะน้ำผลไม้คั้นสด
แล้วคุณอยากเป็น สมาชิกกลุ่มดีเออาร์
ใช่ค่ะ ฉันรักประวัติศาสตร์ เป็นวิชาโปรดของฉันเลย
- คุณเรียนที่ไหนมา - ยูซี ซานตาครูซค่ะ
- ที่แคลิฟอร์เนีย - แดดดีนะ!
แต่ฉันเรียนไม่จบ ฉันหลงใหลฟิตเนสตั้งแต่เด็ก
ฉันทำงานที่ครันช์ และโซลไซเคิลพักหนึ่ง...
และเทรซี แอนเดอร์สันในเบรนท์วูด
แล้วย้ายไปตะวันออก ทำงานที่เอควิน็อกซ์
ฉันเจอเรนฟอร์ดที่นั่นค่ะ
ตายจริง เรื่องราวน่าสนใจ!
ไปพูดทอล์คโชว์ได้เลยนะ
แล้วคุณรู้เกี่ยวกับ องค์กรเล็กๆ ของเราเหรอ
ค่ะ ฉันเคยไปงานเลี้ยงของพวกคุณ
คุณมีบุคคลอ้างอิงที่ยอดเยี่ยม
เพื่อนๆ เรนฟอร์ด ต้อนรับฉันดีมาก
คุณจะมีเวลาให้กับสมาคมมั้ย
เห็นว่าต้องออกกำลังกายเยอะ
ค่ะ สมาคมมาเป็นอันดับแรก
- ต้องเข้าประชุมทุกครั้ง รู้มั้ย - ค่ะ ฉันรู้
และต้องแต่งตัวให้เหมาะสมด้วย มีถุงมือรึเปล่า
- ไม่มีค่ะ แต่ฉันซื้อของเก่ง - ฉันไม่สงสัยเลย
เศษขนมจ้ะ ที่รัก
ทุกอย่างดูเรียบร้อยดีนะ
ให้เวลาเราคิดสักสองสามวัน แล้วจะติดต่อกลับไป
แต่ฉันต้องบอกว่า
คุณเป็นหญิงสาวที่มีชีวิตชีวา และเราดีใจมากที่ได้เจอคุณ
- เหลวไหล! - เอมิลี่!
คุณไม่ได้เข้าร่วมกลุ่ม
- คุณไม่มีสิทธิ์... - ไม่มีทางได้เข้า
นี่เป็นการประชุมตามมารยาทเพราะ เรนฟอร์ดเป็นคนสำคัญในวงสังคม
และเขามีเงินล้นฟ้า
เอามาฟาดหัวเมียสามคนให้เลิกกับเขา
เอมิลี่ คุณไม่รู้ว่าพูดอะไรอยู่
ไม่เอาน่า มันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง
เมียเอ๊าะๆ... คุณนั่นแหละ ทูนหัว...
เดินเข้ามาพร้อมผมฟูๆ กับหน้าอกตู้มๆ
เธอนั่งตรงนั้น และเราก็ยิ้มให้
และแอบพูดจิกกัดชื่อของเธอ กับครอบครัวของเธอ
ซึ่งเธอมักจะไม่รู้ตัว ถูกมั้ย
แล้วเราก็จะพูดว่า
"ดีใจที่ได้เจอคุณ" และเราก็ส่งเธอออกไป และเราก็หัวเราะ
ดื่มชากัน ซื้อเก้าอี้โยก ที่อาจจะเป็นหรือไม่เป็น
ของหมอทวารหนักของญาติช่างทำผม ของเบนจามิน แฟรงคลิน
และเราตบบ่าชื่นชมตัวเอง ว่าทำงานได้ดีจัง
เรากลับบ้านแล้วก็ลืมเรื่องเธอ
มันเป็นเรื่องเหลวไหลปัญญาอ่อนที่สุด
เอมิลี่ พูดจาหน่อย ไปกินรังแตนที่ไหนมา
เซรีนา คุณเป็นเมียคนที่สี่
บางครั้งถ้าผู้ชายแก่มาก คุณก็อาจจะโชคดี
เพราะเขาจะเหนื่อยเกินกว่า จะพยายามหาเมียหมายเลขห้า
และคุณอาจรอให้เขาตาย
อย่างบาร์บารา ซินาตรา เธอแค่รอให้เขาม่องเท่ง
แต่เรนฟอร์ดแข็งแรงดีมาก
ทันทีที่เขาพบที่ใหม่ พร้อมสาวเชียร์ไวน์
คุณก็จะถูกส่งกลับไปที่เก่า ซึ่งคุณควรจะคิดให้ดี
ก่อนเซ็นชื่อในสัญญาก่อนสมรส ที่เขาให้คุณ
ใช่ เรารู้เรื่องสัญญานั่น เราเห็นกันหมดแล้ว
เราดื่มชากัน ส่งให้กันดู แล้วเราก็พากันหัวเราะ
จากนั้นเราซื้อหัวก๊อกฝักบัว ยุคก่อนอาณานิคมที่แพงมาก
และตบหลังชื่นชมตัวเองว่าทำงานได้ดี
แล้วเราก็โยนใบสมัคร ของเมียเด็กคนล่าสุดทิ้งไป
ฉันคิดว่าเธอชื่อแพมมี่มั้ง
เซรีนา ช่วยออกไปรอข้างนอกสักครู่ได้มั้ย
ชุดนั่นก็ยิ่งไม่ช่วย!
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
- ฉันทำไม่ได้แล้ว - ทำอะไรไม่ได้
ฉันใช้เวลาและพลังงานกับเล่ห์เหลี่ยม และเรื่องเหลวไหลไม่ได้แล้ว
ทำไมถึงชอบคำนั้นนัก
- พวกคุณไม่รับเธอเข้ากลุ่มใช่มั้ย - ไม่รับอยู่แล้ว
แต่วิธีการไม่รับของเราไม่ใช่แบบนี้
มันมีระบบ เอมิลี่ และคุณก็รู้
เราพบกัน พูดว่าจะคิดดู แต่ก็ไม่ และพวกเธอก็ไม่ได้เข้า
- นั่นคือวิธีการไม่รับของเรา! - นั่นมัน...
อย่าพูดว่า "เหลวไหล" กับฉันอีก!
- ก็ได้ - รู้มั้ย เอมิลี่
คุณเป็นสมาชิกกลุ่มดีเออาร์มานาน
และคุณทำงานได้ยอดเยี่ยมเสมอ
เรารู้ว่าคุณทำใจลำบาก ที่ริชาร์ดจากไป
บางทีคุณน่าจะหยุดพักสักหน่อยนะ ตั้งสติอีกครั้ง
แล้วกลับมาเมื่อพร้อม และยินดีจะมีส่วนร่วมอีกครั้ง
เราจะรอคุณอยู่ที่นี่
- พูดง่ายๆ ก็คือ คุณไล่ฉันออก - พูดง่ายๆ ก็อย่างนั้นแหละ
แต่เราไม่พูด คุณแค่ออกจากกลุ่ม วิธีการเป็นแบบนั้น
ยังไงสมาคมนี้ก็ตายไปแล้วสำหรับฉัน มันตายไปพร้อมกับริชาร์ด
- ฉันอยากให้คุณดูชื่อแขกที่จะมางาน - ผมต้องกลับไปที่ร้าน
ร้านไม่เป็นไรหรอก มันไม่คิดถึงคุณ มันกำลังสนุก เปิดเพลงบ็อบ เซเกอร์
ผมไม่สนว่าใครจะมา
- ดูรายชื่อก่อนสิ - ผมดูแล้ว
ฝั่งฉัน ฉันมีชื่อของทุกคน
ชาวเมือง เพื่อนๆ ของรอรี่ แม่ฉัน เพื่อนๆ ของแม่
ฝั่งคุณ มีแค่ซีซาร์
- ซีซาร์ไม่มา ติดงาน - ทำไม
คุณไม่ให้เขาหยุดเหรอ
- ไม่ - ทำไมล่ะ
- ถ้าเขาหยุด ผมก็ไปไม่ได้ - ปิดร้าน
ไม่จำเป็นต้องปิด ผมมีลูกจ้างที่จะเปิดร้านได้
ถ้าไม่มีซีซาร์ คุณก็มีแค่ลิซกับทีเจ
- ญาติบิลลี่ และลุงบราโก - บิลลี่ไหน
- ญาติบิลลี่ไง - ไม่รู้จัก
- รู้สิ เขาจะมา - ไม่
- ทำไมล่ะ - ก็ผมไม่รู้จัก
- เขาจองตั๋วเครื่องบินแล้ว - แต่ผมไม่... ก็ได้
- ให้เขานั่งโต๊ะซีซาร์ - ค่ะ
ลอเรไล ฉันต้องวัดตัวทำชุดให้เสร็จ
ฉันไม่อยากให้คุณก้มลง
แล้วนมหกออกมาจากชุด
- รอเดี๋ยวค่ะ มิสเซลีน - ลูคัส!
คุณเป็นรายต่อไป
เราต้องทำให้สูทมันกระชับ ในส่วนที่ควรกระชับเท่านั้น
เคิร์ก ดักลาสเป็นคนสอนฉัน แล้วก็การเต้นโฮรา
สูทของผมไม่มีปัญหา มิสเซลีน
รู้มั้ย มองจากตรงนี้ คุณดูเหมือนอีไล วอลลัคนิดๆ
ฉันเคยเจอเขา ในกองถ่ายเรื่อง เบบี้ดอลล์
เขาเคร่งเรื่องระเบียบวิธีการแสดงมาก
เขาจะพูดว่า "อย่ามองผมนะ
ผมต้องเก็บพลังงานอีโรติก ไว้ใช้กับแคร์โรลล์
ใช่ ถ้าคาซานต้องการอะไร คาซานก็จะต้องได้ทุกอย่าง"
ฉันมีเสน่ห์มากในสมัยนั้น ถามคาซานดูสิ
เธออายุเท่าไหร่
คุณเลือกผู้ชายได้ดี ลอเรไล
เขาจะดูหล่อมาก บนการ์ดวันคริสต์มาส
- ขอบคุณค่ะ มิสเซลีน - เอาละ เร็วเข้า
คุณเป็นรายต่อไป อีไล
- เพื่อนคุณล่ะ - ใคร
- คุณต้องมีเพื่อนสิ - คุณรู้จักทุกคนที่ผมรู้
มันเป็นสำคัญที่สุดในชีวิต
นี่จุดสูงสุดของชีวิต ต่อไปมีแต่จะต่ำลง
ข้างหน้าไม่มีอะไร นอกจากข้าวโพดและความตาย
ไม่มีใครอื่นอีกเหรอ ที่คุณอยากให้มางาน
งั้นก็อาจจะมีคนหนึ่ง เป็นเพื่อนเก่า
คนหนึ่ง! เพื่อนเก่า! แจ๋ว มีที่ว่างตรงโต๊ะหก
จะพาคู่เดทมา รึกลับพร้อมแพทตี้ก็ได้ ชื่อล่ะ
- นามสกุลซัทเธอร์แลนด์ - อ้อ
- ชื่อคีเฟอร์ - จริงเหรอ นั่นชื่อเขาเหรอ
- ใช่ - สะกดเหมือนกันรึ
- ยังไง - แบบซัทเธอร์แลนด์ตัวจริง
- นี่คือตัวจริง - ไม่ คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์ตัวจริง
"โคลอี้ รังปืนมีกระสุนแล้ว ห่า"
ใช่ คนนั้นแหละ
"รัสเซียวางระเบิดรถที่มุ่งหน้า ไปบรูคลินไฮท์ ห่า"
ใช่ คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์
"ฉันติดเชื้อแอนแธร็ค ยาถอนอยู่ในกางเกงอีกตัว ห่า"
เข้าค่ายเบสบอลหลายปีก่อน
เราตัวเหม็นเลยสนิทกัน ตกปลาด้วยกัน
- ไม่คิดจะบอกฉันบ้างเหรอ - ให้บอกตอนไหนล่ะ
โอเค ย้ายแม่ไปที่โต๊ะของแพทตี้ เพราะไม่มีทาง
ที่ฉันจะไม่นั่งข้าง คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์
ได้ค่ะ โอเค บ่ายสามนะ
บาย
- เดี๋ยวหนูมา - เขารู้จักคีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์
- ตัวจริงเหรอ - มีคนเดียว
"ผมแจ็ค บาวเออร์ วันนี้เหนื่อยสุดๆ
เมียหลวงกับเมียน้อย เหมือนกันทั้งหน้าผม"
- คนนั้นเหรอ - ใช่ "ห่า"
- เอาคนจากโต๊ะเราออก - เรียบร้อย
ซื้อไอศกรีมกลับมาได้มั้ย
- ที่บ้านหมดแล้ว - ได้ค่ะ
- โย่! - อะไรคะ
- กระเป๋า - จริงด้วย
- ลูกโอเคไหม - ค่ะ แค่ยุ่งๆ
- เอาร็อคกี้โร้ด - รับทราบ
- คุณทำอะไร - จะได้สวมชุดได้
- อีกสามวันเองนะ - เลยต้องรีบออกไง
ก็อย่ากินไอศกรีมสิ
- ออกไปเลย - ไปละ บาย
แกเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉัน
ดีแอนนา!
ไปแล้วค่า มิสเซลีน!
หนึ่ง สอง และสาม และสี่ และห้า!
กาแฟที่นี่ไม่เอาอ่าว พ่อเลยเดินไปสามช่วงตึกเพื่อซื้อมา
นี่แก้วใหญ่สุดแล้วเหรอคะ
- ดีใจที่ได้เจอลูกนะ - ขอบคุณที่เจียดเวลาให้ค่ะ
พ่อมีเวลาให้ลูกเสมอ
ออฟฟิศใหม่...
- ใช่ ถ้ำของพ่อ - ถ้ำเหรอคะ
พ่อเรียกมันว่าถ้ำเพราะพ่อมุดอยู่นี่ ทำงานให้ธุรกิจครอบครัว
สูทตัวใหม่ดูเหมาะกับพ่อนะคะ นั่งหลังโต๊ะตัวนั้น...
เสียดแทงหัวใจมาก ยัยหนู เสียดแทงหัวใจ
- จีจีเป็นไงบ้างคะ - กลายเป็นชาวปารีสเต็มตัว
ซื้อบาแก็ตต์มากินด้วย
- ฝากสวัสดีด้วยนะคะ - ได้สิ
ลาน่าล่ะ ยังอยู่ด้วยกันมั้ย
ทำไมจะไม่ล่ะ
- ลูกเป็นไงบ้าง - หนูเหรอ ห้าคูณห้าค่ะ
- อะไรนะ - ขอโทษค่ะ มัน...
หนูดูเรื่องบัฟฟี่แบบมาราธอน แล้วศัพท์บางอย่างก็ติดมา
- ลูกโอเครึเปล่า - หนูมาเยี่ยมพ่อไม่ได้เหรอคะ
มาได้เสมอ แค่ดูเป็นทางการนิดหน่อย
เหมือนลูกจะเอาเอกสารบางอย่าง มาให้พ่อ
แม่กับลุคจะแต่งงานกัน แม่บอกพ่อมั้ย
พ่อไม่ค่อยเช็คอีเมลเท่าไหร่ แต่เธออาจจะส่งมาแล้ว
มันเป็นงานระดับเมือง และหนูคิดว่าพ่อควรรู้
- หนูหวังว่าพ่อจะไม่... - ไปเหรอ
ไม่หรอก รู้ว่าเมื่อไหร่ควรยอมรับ ว่าแพ้ เป็นข้อดีของพ่อ
พ่อขอให้เธอมีความสุขที่สุดในโลก
- เธอลงลิสต์ไหม - อะไรคะ
ของขวัญไง พ่อมีงบให้ผลาญเยอะเลย
พ่อซื้อได้หมด เธอมียูนิคอร์นรึยัง
- ได้มาเมื่อวานค่ะ - งั้นพ่อจะคิดหาอย่างอื่น
ข่าวใหญ่ที่อยากบอก คือเรื่องนี้ใช่มั้ย เรื่องงานแต่ง
หนูกำลังเปลี่ยนชีวิตนิดหน่อยค่ะ ด้านการงาน
งานเขียนข่าว มันไม่เป็นไปอย่างที่หวัง
เสียใจด้วย ลูกต้องการเงินมั้ย
- ไม่ค่ะ - แน่ใจนะ เพราะพ่อมี
พ่อไม่รู้จะใช้อะไร
พ่อซื้อสูท กับหูฟังบีทส์บายเดรครบทุกสี
- หนูกำลังเขียนหนังสือ - หนังสือเหรอ
เขียนเกี่ยวกับตัวหนูและแม่
จริงเหรอ ลอเรไลรู้มั้ย
- รู้ค่ะ - ลอเรไลสนมั้ย
- เดี๋ยวก็รู้ - มีพ่อด้วยมั้ย
- คงเลี่ยงได้ยากค่ะ - เปิดตัวพ่อแบบมาเหนือเมฆไหม
หนูยังไม่ได้คิด รายละเอียดทั้งหมดเลยค่ะ
โอเค พ่อคิดว่ามันเยี่ยมนะ
แค่อย่าพยายามเขียนให้พ่อ เป็นวายร้ายเกินไปนัก
ตอนนั้นพ่อโง่ แต่พ่อก็รักเธอ กับลูก
- หนูถามอะไรได้มั้ยคะ - ได้ทุกเรื่อง
พ่อรู้สึกยังไง ที่แม่เลี้ยงหนูคนเดียว
ถามได้จุกมาก คุณเบิร์นสตีน
ขอโทษค่ะ หนูแค่จำเป็นต้องรู้
คือว่า พ่อรู้สึกยังไง พ่อรู้สึกอะไร
แม่ของลูกทำสิ่งที่เธออยากทำ เธอไม่ปรึกษาพ่อ
หนูรู้ แต่พ่อปล่อยให้เธอทำอย่างนั้น
ใช่ พ่อปล่อยเธอ
แล้วหลายปีต่อมา พ่อรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้นคะ
พ่อรู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
แวบแรกที่เห็น ลอเรไลกับลูกอยู่ด้วยกัน
ไม่มีใครเข้ามาแทรก ระหว่างแม่กับลูกได้
อาจเป็นเหตุผล ที่เธอแต่งงานตอนนี้
ลูกโตแล้ว เธอหมดหน้าที่ เธอยอมให้คนอื่นเข้ามาในชีวิตแล้ว
- แต่ไม่ยอมให้พ่อเข้ามาเหรอคะ - ไม่ใช่อย่างนั้น
พ่อเลยไม่อยู่สินะ
เธอตัดสินใจแล้ว และเธอผลักพ่อออกไปใช่มั้ย
เปล่าเลย เราเด็กกันทั้งคู่ พ่อยังเด็กมาก
และลอเรไลก็เหมือนกับลูกนี่แหละ เธอหัวแข็ง
ควบคุมไม่ได้ มั่นใจไปหมดทุกสิ่ง
พ่อฝ่าเข้าไปหาเธอไม่ได้ พ่อก็เลยไม่ไป
แต่พ่อสู้กับเธอได้ พ่อกล่อมเธอได้
เคยพูดให้เธอเลิกทำอะไรบ้างมั้ย
พ่อคิดว่ามันถูกแล้วเหรอ ที่แม่เลี้ยงหนูตามลำพัง
พ่อคิดว่ามันคือสิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น
และพ่อว่าเธอสนับสนุนความคิดนี้
ใช่ หนูก็คิดแบบเดียวกัน
แต่ลูกรู้ว่าพ่อรักลูกใช่มั้ย
หนูรู้ค่ะ
เดี๋ยวนะ
- พ่อต้องทำงาน หนูควร... - ไม่ พ่อ...
- ขอโทษนะ ยัยหนู - ไม่เป็นไรค่ะ
อาทิตย์หน้าไปกินมื้อค่ำกันนะ เล่าเรื่องหนังสือให้พ่อฟังอีก
ขอบคุณสำหรับกาแฟนะคะ
หนูคิดว่าออฟฟิศสวยดีค่ะ
(บริษัทอสังหาริมทรัพย์โซเธบีส์)
แม่!
- ป้ายนั่นมันอะไร... - มันถูกยกเลิก
- อะไรถูกยกเลิกคะ - งานแต่งไง ฉันว่าแล้ว
ฉันไม่ควรซื้อชุดนั่น จนกว่าจะถึงนาทีสุดท้าย
ยังไม่ยกเลิกค่ะ ทำไมแม่คิดงั้น
- ก็แกมา - หนูมาคุยด้วย
- เรื่องยกเลิกงานแต่ง - เปล่า
แกบอกฉันได้นะ ฉันไม่ได้จ่ายอะไร
ฉันไม่บอกใครว่าแกจะแต่งงาน เพราะเหตุผลนี้แหละ
- ดีค่ะ - จะได้ไม่ต้องตอบใคร
- ดีค่ะ - รอบนี้ไม่ได้เสียตังค์อะไรเลย
- หนูจะแต่งงานค่ะ - กับลุคใช่มั้ย
- เฮ้! แม่กำลังขายบ้าน - อะไร ใช่
- ล้อเล่นรึเปล่า - ไม่ ทำไม อยากได้เหรอ
เปล่าค่ะ พระเจ้า ไม่! ไม่ๆๆๆๆ
- ไม่เหรอ - ขอโทษค่ะ ไม่เอา
ในเมื่อแกไม่อยากได้ และฉันก็ไม่ต้องการมัน
- ฉันจะขายให้คนที่อยากได้ - แต่...
หรือคนที่ยอมจ่ายก้อนโตในการ รื้อทิ้ง แบบนั้นก็ได้เหมือนกัน
"เอาเงินมาดูสิ" เคยดูเจอร์รี แม็คไกวร์ มั้ย
ฉายช่องสตาร์ซเมื่อคืนสนุกมากเลย
แม่ หยุดก่อน ทำไมแม่ไม่ต้องการบ้านหลังนี้ล่ะ
เพราะมันไม่ใช่บ้านอีกแล้ว
มันไม่ใช่บ้าน ตั้งแต่พ่อของแกตาย
และฉันพยายามเปลี่ยนมัน ปรับแต่งมัน
ฉันย้ายของไปทั่ว... แต่ก็ไม่ได้ผล
- แม่ย้ายอะไรคะ - พูดเรื่องอะไรน่ะ
- แม่คะ มันดูเหมือนเดิมเลย - ไม่สักหน่อย
นอกจากมีทีวีตั้งอยู่ตรงนั้น มันเหมือนเดิมทุกอย่าง
- ตาบอดรึเปล่า - ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในบ้านหลังนี้
ให้ตายสิ ทำไมแกทำให้ฉัน...
นั่นเคยอยู่ตรงนั้น หมอนพวกนี้เคยอยู่ข้างบน
แก้วน้ำเคยอยู่บนบาร์
ไม่มีที่คีบในถังน้ำแข็งอีกต่อไป
พวกนี้เคยเป็นเฟิร์น ตอนนี้มันเป็นต้นมะเดื่อ
แม่พูดถูก ไม่มีที่คีบ หลงทางเลยเนี่ย
ลอเรไล กลับไปซะ
ผู้หญิงจากบริษัทอสังหาฯ จะมาคุยเรื่องถ่ายรูปบ้าน
- ฉันไม่มีเวลาจะเถียงด้วย - แล้วแม่จะไปอยู่ที่ไหน
- แนนทัคเก็ต - อะไรเนี่ย
จะเว่อร์ไปทำไม ฉันชอบแนนทัคเก็ต
แต่โลกของแม่อยู่นี่ เพื่อนๆ สโมสร กลุ่มดีเออาร์...
- นังปีศาจพวกนั้น - อะไรนะ
- ใครก็ย้ายที่กัน - ไม่ใช่แม่
แม่ไม่ย้ายหรือเปลี่ยน มีรูปแม่อยู่ห้องใต้หลังคา
ซึ่งดอเรียน เกรย์คงขอคุยเรื่องลิขสิทธิ์
บางครั้งชีวิตก็บังคับให้เราทำอะไร
จำบ้านที่พ่อแกกับฉัน เช่าทุกฤดูร้อนได้มั้ย
- ได้ค่ะ - ฉันซื้อมันแล้ว
และมันไม่ได้มีไว้ขายด้วย
ฉันแค่จ้างคนไปข่มขู่
เสนอเงินให้ แบบที่ปฏิเสธไม่ลง
หนูคิดว่าแม่ใช้ศัพท์แก๊งผิดๆ แต่ก็ชื่นชมในความพยายาม
- จ่ายสด - แม่กับเคที่ เพอร์รี่
ฉันเห็นว่าบ้านหลังตรงข้าม ขายเท่าไหร่ แล้วก็เพิ่มเงินอีกเท่า
แม่เป็นนักธุรกิจที่แย่มาก
พวกเขาตกลงในห้านาที ทิ้งเฟอร์นิเจอร์ไว้ด้วย
- สุดยอดไปเลย - มันน่าตื่นเต้นจริงๆ นะ
ฉันไม่เคยซื้ออะไรใหญ่ๆ มาก่อน
พ่อแกซื้อบ้านหลังนี้ กับรถทั้งหมดของเรา
บัตรเครดิตของฉันยังเป็นชื่อ "คุณนายริชาร์ด กิลมอร์" อยู่
แต่ปราสาททรายนั่น
ปราสาททรายเขียนว่า "เจ้าของคือ เอมิลี่ กิลมอร์"
ปราสาททรายเหรอคะ
เจ้าของเก่าตั้งชื่อมันว่า บ้านหอยกาบ
ชื่อบ้านหอยเธอคงมีคนใช้แล้ว
ปราสาททรายก็เพราะดีค่ะ
ตอนนี้ฉันกำลังเล็งบ้านข้างๆ อยู่
ฉันอยากซื้อ แล้วไล่ พวกแบล็คสโตนไปซะ
แม่กลายเป็นพวกปากร้าย ไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันเริ่มดื่มไวน์เชอร์รี ทุกวันตอนบ่าย
มาดื่มกับฉันได้นะ ถ้าแกต้องการ
แม่คะ มานั่งนี่ก่อน
- ทำไม มีอะไรอีกเหรอ - แค่มานั่งก่อน
ต้องการอะไร ลอเรไล
หนูอยากขยายดราก้อนฟลาย
แต่ทำไม่ได้ เพราะติดพื้นที่ชุ่มน้ำ และมีข้อกำหนดบ้าๆ
แล้วก็มีสัตว์เลื้อยคลานโผล่จาก ทุ่งทางเหนือสองครั้งในรอบร้อยปี
หนูไม่มีทางขยายธุรกิจ รึรักษามิเชลไว้
นอกจากจะหาที่อื่น เป็นอาคารที่พัก แล้วหนูก็เจอแล้ว
มันเป็นบ้านพักคนชรา แต่พวกเขากำลังบอกขาย
แกต้องการเงิน
- มันเป็นโอกาสที่ดี... - แกต้องการเงิน
พวกแม่ชีอยากย้ายด่วน หนูรู้ว่ามีดอกเบี้ยและ...
หนูไม่แน่ใจว่า จะกู้เงินได้เร็วขนาดนั้น
ก็คือ แกต้องการเงิน
- ใช่ค่ะ - ฉันจะไปหยิบสมุดเช็คมา
แต่แม่คะ หนูอยากใช้ เงินทำแฟรนไชส์ของลุค
เขาไม่ต้องการมัน มันไม่ใช่ตัวตนของเขา
ลุคชอบให้อาณาจักรของเขาเล็กๆ
และหนูรู้ว่าพ่อทิ้งเงินไว้ให้เขา และหนูอยากให้เกียรติความทรงจำของพ่อ
แต่แบบนี้ก็อาจทำได้เหมือนกัน
ฉันจะโทรหาทนาย
จริงเหรอคะ ขอบคุณค่ะ
- แต่มีข้อแม้ - เกือบได้แล้วเชียว
แกกับลุคต้องไปแนนทัคเก็ต สองสัปดาห์ทุกฤดูร้อน
หนึ่งสัปดาห์ช่วงคริสต์มาส
แกอยู่บ้านแบล็คสโตนหลังข้างๆ ได้
ล้อเล่นใช่มั้ยคะ
ถ้าแกตกลง แกจะได้เงินในตอนเช้า
ถ้าไม่ แกก็กำจัด สัตว์เลื้อยคลานพวกนั้นเอง
แด่ชีวิตที่เวียนมาบรรจบ
แกดูมีความสุขมาก
ใช่ค่ะ มีความสุขจริงๆ
โง่จัง เราน่าจะฉลองกัน
ฉันจะเปิดดอมเปริญ็องปี 1969
โอเค หนูมาแล้วค่ะ
วันนี้หนูมีเรื่องต้องทำ เป็นล้านอย่างเหมือนกัน
หนูมาถึงแล้ว จะเอาอะไรบ้างคะ
อย่างแรก หาชีสแบบสเปรย์
- ได้แล้ว - ไปชั้นขนมเร้ดไวน์
เลยโอ๊ตมีลไปสองช่อง เหนือแอนโชวี่บด
ทีนี้มองหาเข็มกลัดสีขาวให้แม่
เข็มกลัดสีขาวอะไรจะมาอยู่ตรง... เจอแล้ว
หยิบสเปรย์กำจัดคราบด้วย
แม่จะไปรับชุด ไว้เจอกันที่โรงแรมนะ
ไว้เจอกันค่ะ
- ขอโทษค่ะ - เฮ้!
ตายๆๆ อะไรจะบังเอิญขนาดนี้
- เฮ้ - ดีใจที่ได้เจอ
- ใช่ เช่นกัน - คุณมาทำอะไรที่สตาร์ฮอลโลว์
ผมมาเยี่ยมพ่อแม่ช่วงสุดสัปดาห์
- ดีจังค่ะ - ดีมากเลย
โดยเฉพาะเกรดี้เอาไข้หวัด กับเหากลับมาบ้าน
- จากวันแรกที่ไปเรียน - ตายจริง
ภายใน 24 ชม. เด็กสามคน ติดกันหมด มันแย่มาก
เจนนี่ให้ผมออกจากบ้าน เอาตัวรอด
- เธอน่ารักมาก - เธอท้อง
- อีกเหรอ - เมืองสแกรนตันมันน่าเบื่อ
ให้ตาย บ้านคุณคงเสียงดังมาก
- นั่นสิ - มันยอดมาก
- ผมรู้ - ยินดีด้วย
เป็นลูกสาวน่ะ ในที่สุดพี่สาวผม ก็มีคนให้ซื้อของให้
- คลาร่าล่ะ - อยู่เบอร์ลินกับหนุ่มชื่อวูล์ฟกัง
- แวน ฮาเลน - เปล่า
เขามาจากบัฟฟาโล ปีนโน่นนี่เป็นอาชีพ
อย่างปีนกองเงินกองทองงั้นเหรอ
เปล่า อย่างสะพาน และตึกศาลากลาง
พวกเขาเอายางรถมาสุม สำหรับให้รถบิ๊กฟุตแข่งกัน
เขาปีนขึ้นไปใส่ชุดเหมือนสวิตช์จุดระเบิด
- ฉันไม่รู้จะแก้ต่างให้ยังไง - และเขาเรียกเธอว่า "รา"
นั่นชื่อเจ๋งๆ ที่เขาตั้งให้
- คุณเกลียดเขา - ผมเกลียดเขา
ไม่เป็นไร เธอยังเด็ก นั่นเป็นรักแรกของเธอ มันอาจจะ...
ใช่ ผมรู้
- คือ... - คุณเป็นไง
ฉันเหรอ ฉันโอเค
แค่โอเคเหรอ
ตอนนี้อะไรๆ กำลังเปลี่ยนสำหรับฉัน
ฉันยังหาคำตอบอยู่ ฉันกำลังเขียนหนังสือ
คุณอ่านหมดแล้ว แล้วคุณจะทำอะไรอีก
จริงๆ แล้วเกี่ยวกับแม่ กับฉัน และชีวิตเรา
- จริงเหรอ - ฉันเขียนเรื่องคุณด้วยได้มั้ย
ฉันจะเปลี่ยนชื่อตัวละคร เพื่อปกปิดตัวจริง
แต่คุณจะรู้ว่าเป็นคุณ
ไม่รู้สิ คุณจะเขียนว่ายังไงล่ะ
เขียนว่าคุณเป็นแฟนที่ดีที่สุดในโลก
เขียนว่าคุณ...
ใจดี รู้จักปกป้อง และอ่อนโยน และแข็งแรง
เขียนว่าถึงฉันจะอยากให้เราเจอกัน ตอนฉันเป็นผู้ใหญ่กว่านั้น
แต่ถ้าฉันไม่ได้รู้จักคุณตอนนั้น ก็คงไม่มีฉันวันนี้
เขียนว่าคุณสอนให้ฉันรู้ว่า ความปลอดภัยมันรู้สึกยังไง
โอเค
เขียนว่าคุณหมุกมุ่นกับ ลอร์ดออฟเดอะริงส์
เขียนว่าคุณเลียนแบบสมีกอลแย่มาก
ไม่แย่ซะหน่อย
มันเหมือนจะตายไป มีท่าทำมือด้วยนะ
ฉันรู้ ฉันจำได้ ฉันจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดี
- ขอให้โชคดีกับหนังสือนะ - ขอบคุณค่ะ
ดีน!
แป้งข้าวโพด
รอบนี้จ่ายเงินด้วยนะ
มิเชล เฮ้ ฉันจะบุกห้องครัว
รอรี่มาแล้วเรียกด้วยนะ
ผมมีชีวิตอยู่ เพื่อช่วงเวลาแบบนี้แหละ
ซูกี้
อย่างกับหนังโป๊แน่ะ
- เฮ้ บอกกล่าวกันก่อนสิ - อะไร ฉันเรียกชื่อเธอตั้งนาน
- เมื่อไร - ตอนนี้
- ไม่จริงน่า - จริงสิ
หูฉันไม่ค่อยจะดีเดี๋ยวนี้
ฉันตั้งกับดักหมีของแจ็คสัน เมื่อคืนก่อน
แล้วสัญญาณเตือนดังใส่หูฉันเลย
- อะไรของเขานะ - กับดักหมี ใช่
เขากำลังอ่านหนังสือให้มาร์ธาฟัง
เขาอ่านถึงตอนที่แม่ไปดู...
พวกม้า เธอนึกว่าวัว...
- หลุดมาจากโรงนา... - ไม่
เธอฟาดมันที่จมูก
- มันเป็นหมี - หมี
มันเป็นหมี!
ตอนนี้แจ็คสันเลยคิดว่า ทุกอย่างข้างนอกเป็นหมี
และเขาติดกับดักทั่วบริเวณบ้าน
ซึ่งแผดเสียง "ยินดีต้อนรับสู่ป่า" ตอนโดยเหยียบ
ฉันไปตามหาเจ้าค็อกเบิร์น ไก่โต้งเรา แล้วโดนเลย
เหมือนที่เกิดขึ้นกับปานามา
เสียงมันดังมากจนเพื่อนบ้านได้ยิน และโทรเรียกตำรวจ
ฉันต้องรอจนออกจากคุก เพื่อบอกแจ็คสันว่า
"กำจัดมันซะ"
คุกเหรอ
ตำรวจคิดว่าฉันบุกเข้าบ้านตัวเอง
- ทำไม - ตอนเขาถามว่า
- ฉันบุกเข้าไปรึเปล่า ฉันบอกว่าใช่ - ทำไมล่ะ
ฉันนึกว่าเขาพูดว่า "คุณมีน้ำสับปะรดมั้ย" และฉันมี
เธอคิดว่ายังไง
ซูกี้ พวกนี้คืออะไร
เค้กแต่งงานของเธอไงล่ะ
หรืออาจจะเป็นอันนี้
อันนี้คือเค้กแต่งงานของเธอ แต่อันนี้ก็เป็นเค้กแต่งงานของเธอ
ฉันตัดสินใจไม่ถูก แต่นี่เป็นงานแต่งของเธอกับลุค
ฉันเลยอยากสะท้อนความเป็นตัวลุค...
ดูสิ
- อันนี้เขียนว่า "ลุค" ด้วย - ยอดมาก
และอันนี้มีหมวกข้างบน
ถ้าเธอชอบนะ อันนี้มีดอกเดซี่ อันนี้เป็นเค้กซ้อนเค้ก
แล้วก็อันนี้ ถ้าเธออยากได้ แบบคลาสสิก หรือ แต่...
อันนี้เป็นอันโปรดของฉัน มันบอกช่วงสำคัญในชีวิตเธอ
ดูสิ มีเธอกับทารกรอรี่ ทำจากน้ำตาล
เหมือนในชีวิตจริง
นั่นบ้านเธอกับรถจี๊ป
และนั่นคือโรงพยาบาล ที่เธอพาฉันไปในวันแรกที่เราเจอกัน
โอ พระเจ้า นั่นใช่...
ปลายนิ้วของฉัน
เราหยิบมันขึ้น แล้วโยนใส่กระเป๋าของเธอ
นั่นกระเป๋าใบใหม่ด้วยนะ
เราไปโรงพยาบาล และหมอเย็บมันกลับคืน
สองวันต่อมาเธอก็ตัดนิ้วตัวเอง
- มันกลายเป็นนิสัยของเราไปแล้ว - ใช่
มิเชล ดูสิใครมา!
- ยายบ้า! - เขาไม่เปลี่ยนไปเลย
สองปีใช่มั้ย
สองปีก่อนที่คุณจะยอม ลดตัวนวยนาดกลับมาที่นี่
- ฉันว่าฉันไม่นวย... - ไม่ ให้ผมพูด
คุณควรจะอายตัวเอง
- ลืมสิ่งที่ทำเละเอาไว้ตรงนี้ - ขอบคุณ
ทำให้เธอกลายเป็นเปลือกมนุษย์ ที่เอาแต่ถอนใจและเศร้าซึม
ไม่ยอมให้ใครจอดรถในที่ของคุณ
แม้ว่ามันจะอยู่ติดประตู และรถคนอื่นต้องไปจอดไกลๆ
- ฉันไม่คิดว่า - ยังไม่จบ
แล้วพอคุณทิ้งเราไปสู่ การเดินทางที่เมืองทางเหนือ
คุณก็เอากราโนล่าแบบไร้ไขมันไปด้วย
ฉันพกมาด้วยเยอะเลย มันอยู่ข้างหลัง
จริงเหรอ ดีใจจังที่เจอคุณ
ฝากสวัสดีแจ็คสันกับเด็กๆ ด้วย มันอยู่ตรงนี้เหรอ ตรง...
มิเชลก็พูดเกินไป ฉันไม่ได้ยับเยินขนาดนั้น
อาจจะบิ่นนิดหน่อย
- ฉันขอโทษ - เรื่องอะไร
เพราะเราควรจะทำสิ่งนี้ด้วยกัน
เราได้ทำสิ่งนี้ด้วยกัน มองดูรอบๆ สิ
- มันเป็นโรงแรมที่เยี่ยมทีเดียว - แน่นอน
ฉันคิดถึงมัน คือว่า ฉันรักสิ่งที่ฉันทำ
แบบว่า มันน่าสนใจมาก
เธอรู้มั้ยว่า ฉันบอกระดับอัลคาไลน์ในดินได้
- ด้วยการชิม - ฉันไม่รู้
มีช่วงที่ฉันเหลียวมองไปรอบๆ
และแค่เฝ้าดูผู้คนถูกดูหมิ่น และคิดว่า...
"โจนส์ทาวน์ก็เริ่มต้นแบบนี้แหละ"
ถ้าพวกเขาเริ่มแจกยาพิษ ผสมในเครื่องดื่ม
เธอก็มาที่นี่ได้เสมอ
ยังเป็นเพื่อนรักกันอยู่ใช่มั้ย
ยังเป็นเพื่อนรักกัน
- นั่นอะไรน่ะ - อะไรเหรอ
มีอะไร
อะไรน่ะ นั่นใช่... มันมีกลิ่น ใช่หอยเป๋าฮื้อมั้ย
อาจจะ
ไม่อยากเชื่อว่าเธอให้รอย ชอย เข้ามา แล้วนั่นอะไร ไอนา การ์เดน
- ไม่! - ไม่เหรอ
นั่นไม่ใช่ไก่เตกีล่ามะนาวใช่มั้ย ฉันไม่อยู่แค่ห้านาที
- สองปี - ช่างเถอะ!
คือว่า ตอนนี้ฉัน... อะไร
แซนด์วิช!
กลิ่นแซนด์วิชฟุ้งไปหมด!
ถ้าเรเชล เรย์จัดครัวของฉันใหม่ ฉันจะปรี๊ดแตก
เฮ้ เคาะก่อนสิ
- คุณใช้มือกินกราโนล่าเลยเหรอ - ก็ในนี้ไม่มีช้อน
- กราโนล่าหายไปครึ่งนึง - เลิกตัดสินกันซะที ยายจอมเพี้ยน!
- ช้าหน่อย เดี๋ยวก็สำลัก! - เอามานะ เอาคืนมานะ
- มันของฉัน - ไม่
สวัสดีจ้ะ อาเลฮานโดร
เบอร์ต้า ลุกขึ้นมาจากเตียงทำไม
กลับไปนอนเดี๋ยวนี้เลย ฉันจะอุ่นซุปให้
โอ ไม่นะ
ทุกครั้งที่คุณอุ่นซุป มันเดือดจนล้น ฉันขัดไม่ออก
ไม่ต้องเถียงอีกแล้ว
กลับไปนอน ไปสิ ไปๆ
โอเค มันเป็นเตาของคุณ
ผู้หญิงโตๆ ที่ใช้ชีวิตมา
โดยไม่เคยอุ่นอาหารเองนี่น่าทึ่งจริงๆ
ฮัลโหล
ใช่ ซิดนีย์ ฉันกำลังจะไป
ฉันแค่ต้องอุ่นซุป แล้วฉันก็จะออกจากบ้าน
ไว้เจอกัน
เขาแทงฉมวกใส่หลังของวาฬ
จากนั้นก็เหล็กสังหาร
แทงสัตว์ใหญ่ที่น่าเกรงขามนี้ซ้ำๆ ตรงคอเพื่อให้มันหยุดดำน้ำ
และทำให้มันเลือดออกตายเร็วขึ้น
พวกเขาตัดเส้นเอ็นหาง เพื่อให้วาฬเคลื่อนไหวไม่ได้
ต่อมาในประวัติศาสตร์ พวกเขาก็ประดิษย์หอกระเบิด
ซึ่งรวมเอาการแทงของหอก
กับดินปืนซึ่งจะระเบิด เมื่อเข้าไปในตัววาฬ
แต่ ณ จุดนี้ พวกเขาจะแทงมันไม่หยุด
แล้ววาฬก็มีเลือดไหลทะลักออกมา เป็นถังๆ เยอะแยะมากมาย
ฉันจะให้เวลาพวกคุณสักครู่
อะไรจะหล่อช้างลากขนาดนี้
คนที่ขายสูทให้ไอ้นี่มาด้วย
ฉันไม่รู้ว่าอะไร
ผ้าเช็ดหน้า คิดเองสิ
ก็ดูดีนะ
นี่คือชุดสำคัญสำหรับวันพรุ่งนี้
- วิจารณ์เลย - หมุนตัวซิ
- เจส... - หมุน
- เป็นไง - ลุงหล่อมากๆ
- โอเค - เซ็กซี่สุดๆ
- รู้ - แรนดี้ เกอร์เบอร์
- พอได้แล้ว เจส - เฮ้
- ลุงดูดีนะ - จริงเหรอ
ผมพูดอย่างจริงใจ ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ
- ใช่ ขอบใจนะ - ลุค!
- ทุกอย่างเรียบร้อยดี - ทำไมไม่เคาะกันเลย
- ถ้าเราโป๊ล่ะ - พอเลย
- ทุกอย่างเรียบร้อย - จะไปไหน
- ไปอ้วก - มีห้องน้ำที่ชั้นล่าง
ผมอยากไปอ้วกข้างบน
ฉันไม่อยากให้นายอ้วกรดห้อง
แต่ห้องข้างล่างทำให้เข่าผมเจ็บ
- พูดดี - ผมอ้วกมาแล้วทั้งสองห้อง
ผมจึงรู้ว่าพูดอะไรอยู่
เคิร์ก นี่มันเกิดอะไรขึ้น
- ผมทำลายงานแต่งของคุณ ขอโทษด้วย - ทำลายเหรอ ยังไง
การตกแต่งที่จัตุรัสเมือง
ลอเรไลบอกให้ทำตามเทศกาลเก็บเกี่ยว
มีกองฟางกับรถเข็นอาหาร
และผมควรจะไปตั้งโต๊ะวางของขวัญ แล้วก็กลับ
- และผมตั้งใจอย่างนั้น จริงๆ นะ - แต่
แต่ผมพาเพทัลไปเดินเล่น
มันใช้เวลาหาที่ขับถ่ายนานกว่าปกติ
- แน่นอน - ผมมองไปรอบๆ แล้วก็ปิ๊งไอเดีย
ผมไม่เคยปิ๊ง แต่ก็ปิ๊ง
พอรู้ตัวอีกที
ผมก็ซื้อปืนยิงกากเพชร กับเทปกาวสองหน้ามา
สองชั่วโมงต่อมา ก็ไม่เหมือนเดิมอีก
ต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง ผมทำลายวันสำคัญคุณ
- เคิร์ก ใจเย็นๆ ก่อน - ผมอยากให้เพทัลอยู่ที่นี่กับผม
เธอทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้น ในเวลาเครียดๆ
ถ้าผมอ้วกเลยโถส้วมออกมา มันจะช่วยเก็บกวาด
หยุดพูดเดี๋ยวนี้
คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่
ฉันอยู่นี่ คุณเซ็กซี่จัง
- แรนดี้ เกอร์เบอร์ - ใช่
- คุณควรอยู่ที่โรงแรม - ไปมาแล้ว พวกเขาไม่มีป๊อปทาร์ต
ออกไปเลย พรุ่งนี้จะแต่งแล้ว ผมไม่ควรเห็นคุณ มันเป็นลางไม่ดี
เราถือด้วยเหรอ
- เอะอะอะไร - เธอมาทำไม
- เธออยู่นี่ - ใช่
ไม่ควรเห็นเจ้าสาวก่อนงาน
- เราถือด้วยเหรอ - ใช่ เราถือ
ลืมที่คุยกันแล้วเหรอ ว่าวันนี้เราจะทำยังไง
- ใช่ - ประมาณนั้น เคิร์กเป็นอะไร
เขาสติแตกและตัดสินใจ อาเจียนที่ห้องน้ำชั้นบนของเรา
ห้องน้ำข้างล่างทำเข่าเขาเจ็บ
- ทาร์ตมั้ย - ค่ะ
คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันเป็นลางไม่ดี ผมเข้าใจคนเดียวเหรอ
โอเค เราจะไปกันแล้ว
เรายังไม่แต่งด้วยซ้ำ และฮันนีมูนก็จบลงแล้ว
ขอบคุณที่ไม่บอกเธอว่า วันสำคัญของเธอถูกทำลาย
- ไม่มีปัญหา - โอเค เราจะไปกันแล้ว บ๊ายบาย
พวกคุณแกล้งทำเป็นออกไป แต่จริงๆ ยังนั่งกินอยู่ตรงนั้น
- เปล่านะ - เปล่านะ
หนูไม่นึกเลยว่าลุคจะหัวโบราณ
นั่นสิ ยังมีเรื่องให้เรียนรู้ เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้
อะไรคะ
เอ้านี่
แม่อ่านมันแล้ว
ยังไม่ได้อ่าน
- แม่... - แม่จะไม่อ่านมัน
ไปเขียนให้จบเถอะ แม่จะอ่านตอนที่ลูกเขียนเสร็จแล้ว
แน่ใจเหรอคะ
ถ้าไม่ชอบ จะฟ้องลูกซะให้เข็ด
ก็เป็นการโฆษณาที่ดีนะคะ
- ชอบไม่ชอบก็ฟ้องได้เลย - ตกลง
- ขอบคุณค่ะ แม่ - จ้ะ
แนะอะไรอย่าง
ตัดคำว่า "เดอะ" ทิ้งไป เหลือแค่ กิลมอร์เกิร์ล ดูสะอาดกว่า
กิลมอร์เกิร์ล
เราจะสั่งพิซซ่ากัน เอาอะไรมั้ย
- ไปให้พ้น! - เพิ่มชีสมั้ย
เฮ้ ฟังนะ เหมือนตรงนี้ยุ่งกันแล้ว
ผมจะไปล่ะ
- ไม่ ไม่ต้องไปหรอก - ไม่มีปัญหา
ผมจะไปนอนบ้านลิซกับทีเจ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ครับ
ลิซมีเตียงให้นอนเหรอ
ไม่มีเตียง แต่มีโซฟาเยอะมาก ไม่รู้ว่าทำไม
กลับมาตอนสิบโมงนะ
เจส ดูนี่สิ สามบทแรก!
- อะไร นี่มันเรื่องอะไร - เป็นความลับระหว่างเรา
- ระหว่างเธอสองคนเหรอ - เรื่องงาน
เรื่องงานเหรอ แปลว่าทำใจได้แล้วใช่มั้ย
ครับ ตั้งนานแล้ว
โอเค งั้นไว้เจอกันวันพรุ่งนี้
จะรอดูว่าลุงจะ เหน็บผ้าเช็ดหน้าที่สูทไหม
- ชิ้นสุดท้าย - ไม่เอาน่า
กินสิ คนแต่งงานกัน เขาทำกันแบบนี้แหละ
บังคับให้กินเหมือนลูกวัวเหรอ
- ใช่ เห็นแล้วนึกถึงลูกวัว - กินเถอะ
ก็ได้ค่ะ
ถ้าเราไปติดที่หมู่บ้านกินคน และเราต้องกินคนขับรถของเรา
ฉันจะให้คุณกินคำแรก เพราะเราแต่งงานกันแล้ว
- กำลังจะแต่ง - กำลังจะแต่ง
- ฉันรู้สึกแปลกๆ - ผมรู้
- เราควรดื่มกันมั้ย - เอาสิ ไม่ ผมไม่รู้
- ถ้าเรามีกลิ่นเหมือนเหล้าล่ะ - เราจะอาบน้ำ
แต่มันจะออกมาจากรูขุมขน และคนอื่นจะรู้
เราจะดื่มแค่ไหน ไม่ใช่นักเขียนบทนะ
ผมรู้ ผมแค่กระสับกระส่าย
- จะเปลี่ยนใจมั้ย - ไม่ คุณล่ะ
ไม่ๆๆๆๆ ฉันแค่วางแผนอะไรเอาไว้
- ผมรู้ - รู้ได้ยังไง
ผมแค่คิดออก ผมก็มีเหมือนกัน
- คุณก็มีแผนเหรอ - ใช่
อะไร ไม่เอาคำสาบานน่าขนลุกนะ เราตกลงกันแล้ว
ผมไม่มีแผน สาบานอะไรน่าขนลุก
"รับเธอมั้ย รับเขามั้ย" "รับครับ" "รับค่ะ"
และจบ! เหยียบแก้ว แล้วกินกัน
- เหยียบด้วยเหรอ - ไม่ต้องเหรอ
- เราไม่ใช่ยิว - ไม่เหรอ
คุณวางแผนอะไร
- แฟลชม็อบ - ล้อเล่นน่า
ซ้อมกับสาวๆ รร.แพทตี้ทั้งสัปดาห์
พวกเธอสวมเสื้อยืดที่มีหน้าคุณ คุณจะเกลียดมันแน่
- เพลงอะไร - "รีแล็กซ์ ด๊อนท์ดูอิท"
- แฟรงกี้โกส์ทูฮอลลีวูด - ผมก็มี
- ไม่จริงน่า เพลงอะไรคะ - "เฮ้ ไนน์ทีน"
- สตีลลี แดน
คุณจะเต้นแฟลชม็อบเพลงเขาเหรอ
- ผมชอบสตีลลี แดน - ไม่ได้นะ
- ทำไมล่ะ - เพลงคนแก่น่าเบื่อ
ไม่ใช่สักหน่อย
แล้วแฟลชม็อบของคุณทำอะไร
โดดออกมา ทำผมร่วง บ่นปวดหลัง แล้วหลับรึไง
- แฟลชม็อบผม ผมเลือกเพลงเอง - ตามใจ
ผมไปซ้อมมาวันนี้ แย่มาก
เพราะคุณเต้นแฟลชม็อบ กับเพลงของสตีลลี แดนไม่ได้
ความกดดันเยอะมาก คนจ้องมองเรา
รอคอยความบังเทิง ซึ่งไม่ได้หรอก เพราะเป็นสตีลลี แดน
คุณทำผมเหนื่อย
ฉันว่าเราควรแต่งกันได้แล้ว
- ใช่ - จริงมั้ย
พรุ่งนี้เป็นเหมือนปาร์ตี้เครียดๆ ซึ่งทุกคนจะสนุก ยกเว้นเรา
มันจะโอเคหลังจากเราพูดว่า "รับ"
เราน่าจะหนีตามกัน แล้วค่อยจัดงานที่มีการเต้นรำ
- ความกดดันจะได้หมดไป - ยังไงสตีลลี แดนก็ห่วยอยู่ดี
มีอะไร
- คืนนี้เป็นคืนเล่นบิงโก - แล้วไง
สาธุคุณสกินเนอร์นอนดึก ในคืนเล่นบิงโก
นี่ ยัยหนู ตื่นจ้ะ
- พิซซ่าอีกเหรอ - ไม่ใช่
- ไปกันเถอะ - เราจะไปไหนกันคะ
เราจะไปแต่งงานกัน
- ตอนนี้เหรอ - ใช่
- แล้ววันพรุ่งนี้ล่ะ - เราจะแต่งกันตอนนั้นด้วย
- แล้วเขาล่ะ - ไม่ต้องปลุกหรอก
(ร.ร. สอนบัลเลต์ของมิสแพทตี้)
(เปิดฉันสิ)
(ลอเรไล มันสวยสมบูรณ์แบบ!)
(ลอเรไลกับลุค วันที่ 5 พฤศจิกายน 2016)
- สตีลลี แดนเหรอ - นั่นสิ
ใครเต้นแฟลชม็อบ เพลงสตีลลี แดนกัน
- ลุค - ลุค
ไม่เป็นไร แม่บอกแพทตี้แล้ว เธอจะเปลี่ยนเป็นคาร์มา คามีเลียน
- โดยไม่บอกเขาเหรอ - ใช่
- จะต้องเจ๋งแน่ - ใช่
แม่ไม่อยากเห็นรึว่าแฟลชม็อบ เพลงสตีลลี แดนเป็นไง
- ไม่ - หนูก็เหมือนกัน
แล้วรู้สึกเป็นไงบ้างคะ
มันรู้สึก...
- ใช่ - ค่ะ
ใช้เวลานานมากกว่าจะมาถึงจุดนี้
บางครั้งมันก็เป็นแค่การเดินทาง
ค่ะ เดาว่างั้น
- แม่ว่าแม่จะต้องเก่งเรื่องนี้มากๆ - เรื่องการแต่งงานเหรอคะ
เปล่า เรื่องดื่มมันให้หมดขวด
หนูไม่สงสัยเลย
ในเมื่อแม่ออกเรือนแล้ว ลูกก็น่าจะทำเหมือนกัน
ถึงวัยแล้ว
เราจะได้ทำกิจกรรมของแม่บ้านด้วยกัน
กิจกรรมของแม่บ้านคืออะไรคะ
ไม่รู้สิ อาจจะย้อมผมเป็นสีฟ้า หรือซื้อพอร์กชอป
- โบว์ลิ่งมั้ง นึกไม่ออก - หนูไม่รู้
หนูจะเป็นลูกสาวขึ้นคาน ดูแลแม่ไปชั่วชีวิต
ไม่ แม่มีเคิร์กแล้ว
ขอคิดก่อน เราจะให้ลูกแต่งกับใครดี
รู้แล้ว!
- อีตาพีวี เฮอร์แมนตามหาสาวอยู่นี่ - หนูเดาว่าไม่ค่ะ
ลูกเคยอยากแต่งกับเขาตอนเด็กๆ
หนูอยากแต่งกับเอ็ดเวิร์ดมือกรรไกร กับเจอร์รี ออร์บัคด้วย
รสนิยมของลูกนี่มั่วซั่วมาก
"รอรี่ เพราะตารางชีวิตเรา ไม่เคยตรงกัน
ผมคิดว่าเราควรเลิกกัน ดูแลตัวเองนะ พอล"
ใครน่ะ
ไม่อยากชื่อว่าหนูทำกับเขาแบบนั้น หนูแย่มาก
ไม่ ไม่แย่หรอก
แค่ไม่เหมาะกัน
มันจำเป็นต้องเหมาะกัน เชื่อแม่เถอะ
- สักวันเขาจะเจอคนดีๆ - ค่ะ
และลูกก็เหมือนกันจ้ะ
เฮ้ เป็นอะไรไป
หนูแค่อยากจะจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง
ทุกๆ รายละเอียด
แม่คะ
ว่าไงจ๊ะ
หนูท้อง
บรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี