NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kim ty, u diabła, jesteś?
- Bean. - Nie sądzę, mądralo.
Mam na myśli, że też jestem Bean.
- Ja jestem Bean. - Ja jestem Bean.
Jestem tą jedyną Bean.
Egocentryczka.
Mam gdzieś ciebie i ten kiczowaty czerwony pokój.
Do tego pieniaczka. Świetnie.
Teraz lepiej?
Powiedz, kim naprawdę jesteś, zanim rozkwaszę ci nos.
Królowa Tiabeanie Mariabeanie De La Rochambeaux Zaprutowicz.
To czemu masz strój Dagmar?
Nie mam. Jestem tobą.
Tobą z twoich snów.
Kryję się w twojej głowie i wyłażę, gdy śpisz,
padasz po pijaku albo odsypiasz do południa.
Jestem głosikiem, który szepcze:
„Wypij piąte piwo” i: „Wypij szóste piwo, Bean”.
„Zakoś złoty ząb babci, doprowadź tatę do szału”.
Mam już demona, który robi to samo.
Szczęściara.
Kto jeszcze ma aż dwóch podżegaczy?
Dobra. Jesteś Złą Bean.
Tak cię będę nazywać.
Ty też jesteś „Złą Bean”, kotku. Ale ja jestem czymś więcej.
Znam twoje sekrety. Zarówno te mroczne, jak i te neurotyczne,
o których w kółko ględzisz.
Wiem, co cię rajcuje.
Wiem na przykład, że panna Bean lubi, gdy ktoś smyra jej szyję… i to bardzo.
Wybacz, ale jestem pewna, że każdy to lubi.
Gdybym pokazała ci statystyki tego, jak często snujesz o tym fantazje…
Co to są statystyki?
Gdybyś nie myślała tyle o smyraniu,
to może byś wiedziała, Bean!
I wiem, gdzie chowasz babeczki.
Wiesz co…
Jeśli chcesz wiedzieć,
wcale nie chowam tych babeczek.
Czasem miewam tu gości.
Dlatego zawsze mam babeczki pod ręką, jak przystało na dobrą panią domu.
Tak, czasem sama je zjadam. Nie osądzaj mnie.
Skończ te wywody.
Musisz się ogarnąć.
Jest coś, czego chcę.
Nie jestem tu tylko dla zabawy.
Musimy pozbyć się klątwy.
„Klątwa!”. Ktoś jeszcze się tu zwali?
Bo co dzień pojawia się nowa.
O której dziś mowa?
Razem się z tym uporamy.
Wiedz tylko, że cały czas będę cię obserwować.
Będą cię prowadzić i popychać.
ROZDZIAŁ XL BEAN SIĘ ROZPADA
Zostałam zamordowana we własnym śnie.
- Powoli. Kto cię zabił? - Ja.
Przynajmniej wyglądała jak ja, miała mój głos i moje ruchy.
- Brzmi jak ty. - To Zła Bean.
Brzmi jak ty.
Czytam tu, że z mordowaniem siebie w snach nie ma żartów.
Dlaczego?
Bo możesz tam utknąć na zawsze.
Jak mój zły bliźniak Guci.
Guci? Według mnie ty jesteś tym złym.
- Pocisk. - Co za impertynencja.
Spoliczkuję cię po dżentelmeńsku.
Co to za rękawiczka?
Taka ze żwirem.
Jak mówiłem, Guci to mój zły bliźniak,
zaś ja, Luci, jestem tym źlejszym, kapewu?
I…
Dość błaznowania, chłopcy. Herbata!
Nikt nie będzie mnie bezkarnie mordował.
Tylko ostrożnie.
To mocna mieszanka.
Sącz ją powoli, z gracją.
Lub wysiorbaj ciurkiem.
Każdy może rozpracować swoje morderstwa, a ja nie.
Bo jesteś taki zabijuśny.
Zła Bean!
Gdzie jesteś?
Chcę ci coś pokazać.
Mam coś dla ciebie.
Zła Bean!
Tu jesteś. Cześć.
Dobrze wyglądasz.
Mówisz tak, bo wyglądasz identycznie.
Po prostu przyjmij komplement.
Jeśli jesteś mną, to powiedz coś, co wiem tylko ja.
Pocałunek syreny smakuje jak mango i basen pływowy.
Dobra.
Ale wielki ten twój miecz.
Lubię, gdy się wściekasz.
Zanim się na mnie rzucisz, przypominam,
że dorównuję ci refleksem.
O nie.
Szybko. Znów poległaś jak amatorka?
Zleciałam przez zapadnię, psiakość.
Ale obciach.
A zleciałem z wodospadu w globusie.
Wracam. Więcej herbaty. Dawaj.
- Nie radzę. Sny są podstępne. - Zamknij się.
Jestem Guci… A może i nie.
Czasem sam już nie wiem.
Czy wiem?
Czy nie?
Czy tak?
Co takiego? Kto mówi?
Z kim rozmawiam?
Kim ja jestem?
Tęsknię za Gucim… albo Lucim.
Ta rozmowa nie ma końca.
A może ma.
Parzy!
Ojejciu. Coś upuściłaś.
No weźcie.
Krwi nie ma. Uszy są.
Więcej herbaty. Wracam tam.
Skończyła się. Pójdę zaparzyć.
Z życiem, Bunty.
Mogę przetrzepać poduszkę?
Zapociłaś ją od tych snów.
- Herbata, już! - No cóż.
Przyjdzie rewolucja
i wtedy zawiśnie na swoich jelitach.
Derek, Misiaczek, Piegusek!
To wasz tatuś.
Śpicie?
To obudźcie się, bo chcę was utulić do snu
i opowiedzieć straszne bajki na dobranoc.
A to co? Liścik?
„Kochany tatku…
Nie gniewaj się, ale ja, Misiaczek i Piegusek zrobiliśmy coś okropnego.
Nie mogę powiedzieć co, ale ktoś stracił życie.
Dlatego uciekliśmy i już nigdy tu nie wrócimy.
Zatem chyba pożegnamy się na zawsze.
Żegnaj na zawsze, Derek.
PS: Snarla mówi: »Wal się«,
a Piegusek i Misiaczek: »Bywaj, tłuściochu«”.
„Bywaj, tłuściochu”?
Ożeż wy… Walcie się!
Wy małe…
Słuchajcie, uciekli.
I to bez liściku.
Zostawili liścik, ale co z tego!
Próbuję uporać się z problematycznymi snami.
Nie ujdzie im to na sucho.
Znajdę ich.
Tato, pomóż mi.
Elf ci dokucza? Możemy go zlikwidować.
- Cześć, Elfo. - Co?
Nie, tato. Wysłuchaj mnie.
W głowie siedzi mi Zła Bean,
która morduje mnie we śnie bez powodu.
Jak to w Dreamland, maleńka.
Zamykasz oczy i wszystko może się zdarzyć.
Nie możemy stąd uciec?
Jak Derek? Nie da się.
Coś zawsze cię tu ściągnie.
- Co za koszmar. - Nie zawsze.
Czasem mam przyjemne sny z czarnym kotkiem o imieniu Guci.
Daje mi chleb z kukurydzy.
Który dziwnie smakuje.
A co ze Złą Bean?
Osobista sobowtórka?
Moja córeczka dorasta.
Co mam robić, tato?
Raczej co masz nie robić.
Nie daj tej złej bliźniaczce zrobić podmianki.
- Co? - To na razie.
Wrócę za parę dni.
To moje poranne przeszpiegi.
Właśnie szedłem po tego pacana.
Jedziemy na polowanie.
Co dokładnie chcemy upolować, Wasza Impulsywność?
Moich trzech skurczysynów.
Teraz wiem, po co nam siatki.
Sztos. Skradziony powóz,
zwędzone ciasteczka i flaszka znaleziona na ulicy.
Jesteśmy dobrze zaopatrzeni i poza prawem.
Nie chcę w kółko zaczynać na nowo.
Drugi raz w tym tygodniu.
Pojedziemy gdzieś, gdzie czekają nas przygody,
bratanie i sekretne nastoletnie eksperymenty.
Miałam już dość przygód w tym Zaczarowanym Lesie.
Poszukują mnie za wszystko.
PLAGOWY PATROL
Słyszałem o tak wystrzałowym miejscu,
że wszyscy dostaniemy zawału.
- Doskonale! - Piszę się na zawał.
Jedźmy na północ, ciołki.
ZACZAROWANY LAS UWAGA NA NISKO LATAJĄCE WĘŻE
SUPERTAJNE ZEBRANIE ELFÓW
Panie, ten afisz.
ZŁODZIEJ CIASTEK!
- Elfy coś kombinują. - Skąd wiesz?
Ciszej, bęcwały.
Witam na pierwszym zebraniu Elfo-Trøgowego Komitetu Sąsiedzkiego.
Poznajcie szefa elfiego wywiadu, Móżdżko.
Oto czego wciąż nie wiemy.
Nie wiemy, jak dobrze ludzie znają naszą historię.
Bo sami dobrze jej nie znamy.
Tylko tyle, że odpowiedź może kryć się pod zamkiem,
gdzie dawno temu miał miejsce jakiś kogel-mogel.
Prawdopodobnie z powodu jeszcze bardziej niezgłębionej zagadki.
Głębia naszej niewiedzy także jest nam nieznana.
Pewnie nie ma dna.
Dziękuję.
Strata czasu.
Wiedzą mniej niż ja.
- Słynny ignoraptus. - Ożeż ty…
Dzięki, Móżdżko.
- Ile się za to należy? - Wolisz nie wiedzieć.
Przejdźmy do spraw, o których wolimy wiedzieć. Siepko…
Od wieków Trøgi strzegą sekretnej mazi.
Tiabeanie jej zasmakowała.
Ale jej ją odebraliśmy.
Musi przyjść i błagać o więcej.
Dzięki, Namówko.
Bo tylko dzięki mazi zdoła pokonać naszego najstraszliwszego wroga.
Tego strusia z cyrku, co wsadził tu łeb przez dziurę?
- Nie. - Drzwi z klamkami za wysoko?
Tak, ale nie.
Mówię o… Dagmar.
Czemu wszystko, co kocham, przede mną umyka?
Może potrzeba mocniejszego łańcucha.
Raz kozie śmierć.
Czekaj. To niebezpieczne.
Równie dobra byłaby lobotomia.
Utniesz mi głowę tym razem?
Nie tym razem.
Potargałaś się przez sen.
Po prostu próbuję lepiej cię poznać.
Można zwariować od bycia w twojej głowie.
Nie musisz mi mówić.
Połączmy siły.
Team Bean!
Nawet się rymuje. Wspólnie zwalczymy tę klątwę.
Wcale się nie rymuje. A mam gwarancję, że mnie nie zabijesz?
Wybacz, może cię obraziłam,
bo masz czuprynę jak siano.
Ale nie zabiję cię.
Bez ciebie nie istnieję.
Dobra. To dawaj miecz.
- Nie rzucaj. - Proszę.
Co powiesz na małą przechadzkę?
Ahoj! Śpiące ofermy.
Pobudka!
Witajcie w Steamland, popaprańcy.
Miasto świateł, ciągutek i podrzędnych salonów masażu.
Ile tu obiektów fallicznych.
Twoja paranoja była całkiem uzasadniona.
Mówiłam, że rządzą mną niewidzialne siły,
które podsuwają mi myśli, a nikt mi nie wierzył.
Wielu chce przejąć zamek na własność.
Jedni są wśród tych murów, inni to Odval.
Reszta jest tu.
O nie.
Oto Dreamland w wydaniu apokaliptycznym.
To nas czeka?
Tak, jeśli temu nie zapobiegniesz.
Mam już Elfo i Luciego do pomocy.
Ci dwaj nie daliby rady skopać Vipowi i Vapowi ogródka.
Czemu ty tyle wiesz, a ja nie?
Bo ja niczego nie tłumię.
Robię listy, ćwiczę, medytuję i składam wszystko do kupy.
Jestem skarbnicą wszystkich twoich doświadczeń
od dnia twych narodzin.
Nic dziwnego, że jestem mądrzejsza.
Przynajmniej nie tkwię w głowie idiotki… Szachy.
Raczej „szach-mat”, głąbie.
Słuchaj, pokazałam ci to, byś mogła się przygotować,
wyzwalając swoją ukrytą moc.
Co to za ukryta moc?
Może potrafisz strzelać błyskawicami z dłoni?
Sama nie wiem, jak to robię.
To dzieje się samo z siebie.
Żadne „samo z siebie”.
Coś ci pokażę.
Wyceluj w tę mewę.
No nie wiem.
Ekstra punkty za łepetynę taty.
Jak to sprawiłaś?
Napełnij serce nienawiścią. Fajna sprawa.
Pomyślmy… Co cię wkurza?
Bo ja wiem?
Faceci, którzy chcą mnie poślubić, sikacze, wysłuchiwanie cudzych problemów.
Kontynuuj.
Głośne żucie, tarasowanie mi drogi…
Słaba dreamlandzka marycha, żarty o wiewiórkach!
Skup się. Co tak naprawdę cię wpienia?
Mokre ręczniki, radykalne gderanie Bunty.
Wiem! Owsiane ciastka z rodzynkami udające czekoladowe.
I jak każą mi się uspokoić.
Niech spadają. Przecież jestem spokojna.
Mama i te jej kiczowate kozaki na obcasach.
A ci, którzy cię zranili,
zdradzili
- i wyśmiali, gdy przemawiałaś? - Tak!
I jeszcze cały cholerny patriarchat.
System jest skażony!
Trzeba puścić wszystko z dymem.
Rozwal zamek.
Mamy dość waszych problemów, głąby.
Nie tylko Turbisha.
Byłybyśmy wolne, gdybyście umarli.
O Boże. Chcesz zniszczyć Dreamland.
Wreszcie. Bystrzacha doznała epifanii.
Domyślam się, co to znaczy.
Gdybyś tyle nie piła,
już bym osiągnęła to, co chcę.
Ściągnęłam cię tu,
bo sama do niczego byś nie doszła.
Brzmisz jak mama.
Dagmar cię potrzebuje. Ja nie.
A co z Bean Team?
Kłamałam.
Bez przerwy kłamię.
Wiesz co? Nawet teraz kłamię.
Jestem w pełni funkcjonalną świadomością.
Muszę tylko zabić to, czego w nas nie lubię.
Bym mogła żyć w twoim ciele
bez żadnych przyziemnych ograniczeń
jak miłość, przyjaźń i ochota na kąpiele.
Rany, mój mózg to kozak.
Uderzasz jak wewnętrzne dziecko.
Zamknij się w sobie.
Psiakrew.
Nie przecz. Zawsze wiedziałaś, że tak umrzesz.
Bez przyjaciół, bez broni
i bez miłości.
Nie zasługujesz na miłość.
Dzięki.
Papatki.
Co?
Wcale nie wąchałem ci szyi.
Udało się.
Odwal się, dziwolągu.
Znaczy się, uściskaj mnie, Elfo.
Serio? Ujarałaś się?
Spokojnie, wielkoludzie.
Dobra, wystarczy.
Dobrze się czujesz?
- Zła Bean była podstępna? - Oczywiście.
- Próbowała tobą manipulować? - Tak.
- Ale ją pokonałaś, tak? - Koniec pytań, knypku.
Znaczy się, ziomku.
O nie, muszę wyjść z tego snu.
Obudź się, ja. Obudź się!
Co?
Halo! To ja!
Utknęłam we śnie.
Słuchajcie. Tu jestem! Patrzcie. Tutaj!
Przejęłam kontrolę.
Wystarczy tylko czekać.
Na co patrzysz, Bean?
To Zła Bean. Udaje, że jest mną.
Naśladuje mnie, żebym wyglądała jak jej odbicie.
Co robisz?
Mam dość tego lustra. Wnerwia mnie.
Nie w tym problem, Bean.
Każdy zmaga się z własnym wizerunkiem.
Też waliłem pięścią w lustro, ale to na nic.
Nadal jestem siódemką.
Proszę, dajcie mi chwilę.
Wyjdźcie stąd.
Zaczekajcie w korytarzu. No już!
Momencik. Wytrę tylko strużkę z poduszki.
Zmiataj, Bunty!
Ale zołza.
- Nie przesłyszałaś się. - Wypad.
Bywaj, Beanie.
Co jest, Elfo? Szpiegujesz?
No błagam. Ja nie szpieguję.
- Ja podglądam. - Wrócę po was później.
Teraz dajcie mi przejść.
Korytarz jest dość szeroki.
Nie trzeba popychać ludzi jak jakieś chamidło.
Mój ogonek.
A to ci dopiero.
Informacja turystyczna.
W sam raz dla niedoinformowanych frajerów.
Przy okazji pójdę się odwiórować.
Co to za punkt informacji?
Jedzie tu moczem.
PUNKT INFORMACJI DLA DZIWAKÓW Z DALEKA
OD DZIŚ W GALERII DZIWAKÓW
Jak obiecałem, czterech dorodnych cudaków.
Jeden dziwniejszy od drugiego.
Bez względu na kolejność.
Dziękuję, Piegusku.
Cicho. Przeliczam hajs.
Polecam się na przyszłość.
Czekaj…
Nie wiedziałem, że jesteś… Czym ty dokładnie jesteś?
Magiczną, tańcującą kukiełką, która ożyła.
- Co jest? - To tylko worek.
Nie wyłaź.
Zabiję cię, wszawa gnido!
Te wąsy lepiej pasują twojej matce.
Stój, kolego.
A wy coście za jedni?
Jestem król Zøg.
Przyszedłem po swoje dzieci.
Nasz tłuścioch wykorkował.
Mógłbyś go zastąpić.
Ile hot dogów zjesz w pół godziny? Nie kłam.
Bo ja wiem? Jakieś 45.
Ożeż ty…
No cóż. Wszystko w moich rękach.
Rety, przyjacielu. Obiecujący widok.
Tak, cóż. No dobra. Proszę bardzo.
I oto nadchodzi cios.
Wypuść mnie, padalcu!
Sukinsynu! Twoje wąsy cuchną jak jogurt.
Halo, Piekło.
Piekło, zgłoś się.
Chorobcia.
Duszę się!
Bean, gdzie jesteś?
Elfo, ty ciołku. To nie była Bean, tylko Zła Bean.
Zwykle lubię wszystko, co jest złe,
ale zwykła Bean jest wystarczająco zła.
To popatrz w lustro.
Zobaczysz płaczącą Bean, która nie wygląda na zadowoloną.
To podmianka. Proszę, strona 202.
Luci, musisz wejść do jej snu.
Psiakrew. Nie znam się na tym. Niech pomyślę.
„Demon osobisty, gdy zmora cię dopadła, zwykle przelezie przez taflę zwierciadła”.
Luci, o tobie mowa!
Ale wczytaj się w sens.
„Zwykle”. Jeśli się nie uda, oboje tam utkniemy.
Utraciłem nieśmiertelność.
Jestem nietoperzem z wielkim nochalem.
Jak umrę, czeka mnie piekło.
Albo coś gorszego. Wiecie, co to znaczy
utknąć w głowie Bean?
Choćby to wieczne samozwątpienie.
Aj waj!
Luci. Zrób to!
Wiedziałem, że to powiedzonko odbije mi się czkawką.
Dobra, spróbuję. Ale żadnych obietnic.
I bez brechtów.
Całkiem nieźle, Luci.
Całkiem nieźle.
Ruszaj!
- Udało mi się? - Prawie. Mało brakowało.
Do trzech razy sztuka.
Nie dam rady.
Proszę, zrób to z miłości do Bean.
Z miłości? A kto kocha Luciego?
Raz, dwa i…
To ty, Luci?
Nawiedzam cię w snach jako czaszka.
Przestań.
Bar już nieczynny.
Musisz iść, niekoniecznie do domu.
- Chcę do domu. - Dobra.
Łap i nie puszczaj.
Na sygnał ładuj się w to lustro jak debil, jak ja.
Nie, jak Elfo.
Teraz!
Bean, udało ci się!
Zaraz, a gdzie Luci?
Spłaszczony.
Luci, kocham cię.
Wcale nie.
No weź.
Nie kazałem ci przestać.
Fajowe uczucie.
GALERIA DZIWAKÓW
Zapraszam, panie i panowie.
Podziwiajcie moje najświeższe nabytki,
ich apatyczne facjaty
i załzawione oczęta.
To smutny widok, ale nie dajcie się nabrać.
Te wybryki natury nie czują emocji, jedynie dziką rządzę krwi.
Prawda, Petey?
Chrzań się, tato!
Jak mogłeś poślubić moją nianię.
Oto Derek, wielka, błękitna traszka.
Salamandra, kretynie.
Misiaczek. Mały miś, który płacze jak mały chłopiec.
Zabiję cię.
Snarla, tycia, buńczuczna rusałka, która pewnie ma świerzbiączkę.
Mówi się rzeżączkę, ty durny wale.
Rasistowska antylopa.
Jedyny libertyński bufon w całej galerii.
Odval. Kto trafi w trzecie oko, dostanie fanta.
Darujcie sobie.
Bosa po szyję kobieta niedźwiedzica.
I na koniec Piegusek.
Mały, wesoły gamoń, który uwielbia show-biznes.
Na co się gapisz, pajacu?
Też coś. To nie ja jestem pajacem,
tylko ty.
Rany! Niech go ktoś zastrzeli!
Czekajcie. Nie mamy broni.
Nie masz broni? Aleś ty głupia.
Nie aż tak.
Lubiłam tę melodię. Bardzo.
Mój ulubiony przebój.
Elfo, rzuć mi miecz.
Jesteś tą dobrą czy tą złą?
Nie, Elfo, rzuć go mnie.
Wynagrodzę ci to.
Nie daj się nabrać.
- A wy kogo obstawiacie? - Ją.
- Nie, ją. - Ją!
Na pewno? Macie rozbieżne zdania.
To zdecydowanie ta.
Wiesz co? Zmieniłem zdanie.
No weź, Elfo.
Nie słuchaj jej.
Odpowiedzcie na to pytanie, ale nie mówcie jednocześnie.
Najpierw ty.
- Kochasz mnie, Bean? - Już to przerabialiśmy.
Co to da?
To twoja odpowiedź?
Tak. Kocham cię i szanuję.
Kocha i szanuje.
Prosto w serducho.
Dobra, druga Bean, to samo pytanie.
Kochasz mnie?
Och, Elfo.
Oczywiście, że cię kocham.
Ja ciebie też!
Do diaska! Chcesz mnie zabić?
Chciałaś mnie wnerwić.
No to ci się udało.
Nieważne, co teraz zrobisz.
Goście zaraz tu będą.
To koniec. Szkoda, że nie masz babeczek.
Nie łudź się.
Nie zabijesz mnie. Przecież mnie kochasz.
Nawet samej siebie nie kocham.
Łał.
Po prostu łał.
Znów to samo.
Szybko. Zmyć krew, wytrzeć miecz,
ukryć ciało.
Korona.
Ty… jesteś tą dobrą Bean, prawda?
Nie teraz, Elfo. Zmiataj.
Czekaj…
Dziękuję.
Kochana. Stawiamy się na wezwanie.
Faktycznie szybko.
Należą ci się gratulacje.
Pozbyłaś się trudnego dziecka
i spójrz na siebie… Majestat.
Dziękuję.
Zaraz się popłaczę.
Opuść rękę, Bean. Nie jesteś posągiem, na litość boską.
Co u ciebie, mamo?
Nalać ci drinka? Czym cię podtruć?
Niefortunny dobór słów.
Co u diabła?
Co tak długo?
Wnoszę bagaże, moja droga.
Proszę, proszę.
Niedoszła panna młoda.
Cześć, Tiabeanie.
Cześć, Szatanie.
Zapuszczasz rogi? Do twarzy ci.
Wyprostuj się.
Oboje.
Co? Nie uściskacie się?
Bean, nie zniosę wieczności z twoją matką.
Nie szepcze się przy innych.
Co z twoją koroną, do diabła?
Te śruby były bardzo drogie.
Jesteś nie tą Bean.
- Zabiłaś ją? - I co z tego?
To mi wystarczy.
Napisy: Ewa Nowicka