NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co?
No co?
- Co? - Przestań mówić „co”.
Co?
Zwiewko jest Trøgiem!
Chwila.
Wszyscy jesteśmy. Elfy to Trøgi!
A Trøgi to elfy.
A kretoludki?
Kto by się nimi przejmował?
ROZDZIAŁ XXXIX DZIEWCZYNA ZE ŚWIĘTĄ BREJĄ
Jest jedna osoba… a raczej elf… a raczej Trøg…
Jak zwał, tak zwał. Na podziękowania za lata, jakie poświęcił
temu, co teraz nas zjednoczyło,
zasługuje pirat Zwiewko.
Zmarnowałem całe życie.
Jak możesz tak mówić?
- A twoje dzieci? - Zerwały kontakt.
A powieść fantastyczna, którą piszesz?
Rynek zalany jest elfimi harlequinami.
A ta dziewczyna, o której zawsze opowiadasz?
Wyszła za Mówko.
Faktycznie zmarnowałeś życie.
Tym razem mi nie umkniesz, mamo.
CENTRUM WYROCZNI
Mam cię!
Niech to szlag!
Bunty ma przerwę.
Zawołać ją, byś mogła się wyżyć?
Ty mi wystarczysz.
Nie potrafię rozgryźć tych snów.
Co z moim butem?
Gdzie jest Mora? Gdzie dragi Oony?
Jaki w tym sens?
Tylko ty znasz odpowiedź,
poza pytaniem o dragi Oony.
To głównie kocimiętka. Scruffles ją wypalił.
Nie wiesz, co się dzieje w mojej głowie.
Nie panuję nad tym.
Ani we śnie, ani na jawie.
Żartujesz? Jesteś królową Dreamland.
Panujesz nad wszystkim.
Może rozejrzyj się wokół
i przestań być rozpuszczonym bachorem.
Nawet korona mi nie pasuje.
Ogłaszam uroczyste pojednanie elfów z Trøgami.
Rzućcie broń.
Zapraszamy na wspólne modły i seminarium o sukcesie.
Seminarium o sukcesie?
Przypomnieliśmy sobie, że mamy coś do roboty. W nogi!
A ty dokąd, bubku?
Mam tyle tajemnic, które muszę wygadać Bean.
- To znaczy… - Mamy inne plany.
Nie!
Po co mi szkoła?
Mam ponad 14 lat. Jestem w średnim wieku.
To po to opuściłem las?
Chcę, byście wyrośli na dżentelmenów.
Koniec bójek i przepychanek.
Jazda.
PODSTAWÓWKA
Dobrze, że obok każdej szkoły kazałem wybudować taki przybytek.
PIEKŁO LUCIEGO
Za picie za dnia i rodzicielski zwis!
- Witajcie, chłopcy, dziewczęta i Jerry. - Hej.
Jestem tu na zastępstwo.
Gdzie pani Gladstone?
Dzisiaj nie żyje.
Hura!
Sam ją ściąłem.
Jej ostatnie słowa to: „Strona 52”.
Żartuję. Powiedziała: „Nie!”.
Przy okazji, nie zakładajcie związków zawodowych.
Nic dobrego z tego nie będzie.
KRÓLEWSKA KOLEKCJA KOMIKSÓW
Coś dla nerdów.
Niech mnie ściśnie, jak tu zajebiście.
W piekle są tylko świerszczyki.
Żal kretyna, który maź wcina!
Nie chcę żadnej mazi. Nie zmusicie mnie.
Będę wrzeszczał o pomoc. Nieprzerwanie.
Zatkajcie go piłeczkami.
Co?
Wasza Wysokość, radzę się skupić.
Po co się rozpraszać głupotami, które wyskakują znienacka?
Bean, Elfo pomieścił siedem piłek do golfa w buzi.
Kurde, co za palant.
Trøgi związały mu ręce i nogi i zawiązały mu oczy.
Pewnie obedrą go ze skóry i wrzucą na rożen.
To okropne.
Kurczę, nikim się nie przejmujesz.
Bean, ranisz moje uczucia.
Patrz, jak się przejmuję.
Serwus, maleńka.
Zaczekaj!
Wybacz, zatkane gruczoły.
Boże. Dość tego.
Musimy ocalić Elfo.
Małymi drzwiczkami!
O tak.
Zacznijmy od lekcji matematyki.
Matma!
Jeśli wrzucimy 62-kilogramową wiedźmę do studni o głębokości 12 m,
a prędkość spadania wynosi 9 m/s,
to ile czasu upłynie, zanim utonie?
Nie wiem.
Podchwytliwe pytanie. Wiedźmy nie toną. Toną niewinne.
Nie zmieszczę się.
Spokojnie. Tunel jest pokryty śluzem.
Prześlizgniesz się.
Pa, pa.
Długo ci zeszło.
Co? Schody?
Nie mogłeś mi powiedzieć?
Musiałbym z tobą gadać.
Kurna, właśnie to robię.
Z wszystkiego stroisz sobie żarty.
- Jesteś toksyczny. - A ty zjadliwa.
Wiem, że tęsknisz za syreną,
ale mam tu rozdymkę na pocieszenie.
Daj jej buzi.
Wiesz co? Wsadź sobie gdzieś te prostackie dowcipasy.
Sama ocalę Elfo.
Czemu wszystkich tak wkurza przejażdżka obślizgłym tunelem?
Hej, chłopaki. Chcecie zagrać w deskę przypały?
- Brzmi przyjaźnie. - Jak się w to gra?
Walimy was deską, przypały.
Co to jest deska?
Wiesz, co poszło nie tak?
Pięści przeciw desce.
Przestań jęczeć, bo sama ci przywalę.
Przydałby się kumpel do bicia.
Czy ktoś powiedział „kumpel”?
Na mnie nie liczcie.
Nie wiedziałem, że to żywe lalki.
Cały czas się na nas gapią?
Chciałbym.
Ale nie. To tylko zabawki.
Całe dzieciństwo modliłem się, by przemówiły,
a one tkwiły w bezruchu nawet wtedy, gdy je podpaliłem.
Jestem Piegusek.
Widzicie? Ożywiło mnie wasze żałosne życzenie.
Będę waszym zaczarowanym, podrygującym kumplem z drewna.
Jak w tych chorych baśniach
z mrocznym podłożem psychologicznym.
Będę miał dziś koszmary.
Jeszcze jak.
Z wielgaśną patelnią.
Póki co przyda wam się rada,
jak rozprawić się z ulicznymi łobuzami.
Zrobisz nam wykład o tym, że przemoc nie popłaca?
Skądże. Nauczę was nieczystych zagrań.
Te typy z zaułka gorzko pożałują.
Muszę naoliwić łokcie.
Podoba mi się. To nasza dzika karta.
Połóżcie Elfo na kamieniu.
Zebraliśmy się w ten uroczy, ciepły wieczór
na Komarzych Błoniach, by poddać Elfo ostatecznej próbie.
Co?
Przynieście maź.
- Maź! - Maź!
Tylko jedyny, prawdziwy zbawca potrafi wykorzystać moc mazi,
by nas ocalić.
Wypróbowaliśmy to na Lucim.
Wyrosły mu skrzydła, a poza tym… raczej nic.
Teraz kolej Elfo.
Kto wie co będzie? Zmieni się w Trøga, jak Zwiewko?
Nie liczyłem na taki zwrot akcji.
Może okaże się prawdziwym zbawcą.
A któż nie zrobi tego lepiej niż nasza trzecia zbawczyni, Bean.
- Ja? - Wyłaź, Bean.
Przecież widać twoją wielką łepetynę.
Nieważne, co tu się wyprawia. Nie pozwolę wam strøgować Elfo.
Racja, Tiabeanie. Sama to zrobisz.
- Do dzieła. - A jak odmówię?
Oboje umrzecie, pyskaro.
Jak każdy zbawca, prawda?
Dobra. Spokojnie. Zrobię to.
Sprawdzę tylko, czy te klamry nie puszczą.
Elfo, co z tobą? Wyglądasz jak wariat.
Ja ich zagadam,
a ty się wyszamotaj.
- Nie mogę. - Właśnie to robisz.
Bo mrówki tu łażą.
Znowu te mrówki.
Jadłeś ciastka w łóżku, to cię oblazły.
Przyszły za mną aż tutaj?
W kieszeni mam okruszki.
Ty i te twoje mrówki.
Dalej, Bean. Wlej mu maź i obserwuj czary.
Czary… W tym właśnie problem tego królestwa.
Co nam dała magia?
Klątwy, kłamstwa, koszmarne kukiełki.
Za to nałuka dała nam światłomruki, wozidupy i pistolety.
Nałuka nas oświeca, a magia otumania.
Zatem błagam was.
Oprzyjcie się pokusie.
Precz z mazią. Kto jest za?
Oto twoja odpowiedź. Zapodaj mu maź.
I cap.
Ostrożnie!
Luci jesteś najlepszy… i najgorszy!
Bam!
Księżyc!
Ale z was klocki.
Damy radę.
Co mówiłem o pozytywnym myśleniu?
Chwytaj sznur!
I nikt nie chwycił, durnie.
Mam dość.
Idę spać.
Dzięki, Luci. Wykazałeś się dziś.
W drodze wyjątku. Następnym razem Elfo umrze.
Zgoda.
Sprzedałaś mi duszę Elfo.
Zgoda. Co?
Patrzcie, jeszcze im mało.
Przynieśli ze sobą zabawkę.
Nie jestem zabawką, tylko myślącą figurką.
I myślimy, że pora zabawić się z wami.
Słowna żonglerka.
Kije i kamienie kości nam połamią, ale metalowe rury naprawdę was zranią.
Rany! To dlatego jesteś znany jako Derek, Pogromca Drani.
- Nie jestem. - Ale będziesz.
Spływajmy. Niech mnie ktoś poniesie.
Chyba jednak nie pójdziemy na lody.
O rany. Zabiłem elfa.
Co teraz pocznę?
Na początek przestań wywijać gazrurką.
Chlapiesz na wszystkich krwią.
Masz tylko jedno wyjście. Zmyć się stąd.
Na twoim miejscu zmieniłbym imię.
I osobowość.
Masz rację.
Dla dobra ogółu wyniosę się stąd.
Będę się błąkał od miasta do miasta i pomagał innym rozwiązywać problemy,
jedynie je pogarszając.
Nie, Misiaczku. Nie masz powodu, by ze mną iść.
Właśnie, że mam.
Jesteś mym bratem tylko w połowie,
ale to połowa, która mi odpowiada.
To lepiej pójdę z wami, paro beznadziejnych głąbów.
Piegusku, Derek to mój facet.
Cokolwiek knujesz, spodziewam się udziału w zyskach.
Dostali nauczkę.
Wy zwińcie jakąś furę,
a ja dopilnuję, by te gałgany nam nie zaszkodziły.
Dzięki, że zagraliście w moje chore gierki.
Opłaciło się uszkodzić mózg.
Znacie grę w Zatkaj Rurę?
- Ja nie znam. - Też nie.
Jak się w to gra?
Myślą, że aż tak chcę wiedzieć, czy jestem prawdziwą zbawczynią?
To słabo mnie znają.
Księżyc!
Tym razem cię mam, mamo.
Co u diabła?
Obłęd, co nie?
Napisy: Ewa Nowicka