‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎บีนนี่
‎อ้าว เจ้ายังไม่ตาย
‎- ไชโย ‎- เด็กบ้า
‎บีนมาแล้วจ้า
‎บีน ทุกครั้งที่ข้าพบว่าเจ้ายังไม่ตาย ‎มันช่างน่าประหลาดใจจริง
‎ท่านไม่เห็นเคยกอดข้า ‎เพราะข้ายังไม่ตายเลย
‎ข้าเกลียดครอบครัวนี้จัง
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเหรอ
‎เจ้ากลับมาถึงฝั่งก่อนเราได้ยังไง
‎เต่าทะเลพาข้ากลับมาน่ะ ‎นั่นแหละที่เกิดขึ้น
‎เต่าทะเลไม่ได้เร็วขนาดนั้น
‎มันสำคัญด้วยเหรอ
‎เดี๋ยวนี้เราห่วงเรื่องเต่าทะเลแล้วรึไง
‎แค่ดีใจที่ข้าไม่ตายก็พอละ
‎- ข้ายังดีใจเลย ‎- ให้ตาย
‎ก็ได้ ข้าจะยอมรับคำตอบนั้น ‎โดยไม่คิดอะไร และไม่ถามเจ้าเรื่อง
‎สร้อยคอใหม่ลึกลับ ‎ที่เห็นๆ อยู่ว่าเจ้าแอบซ่อนไว้
‎ฟังนะ ทุกคน ราชินีบีนฟื้นจากความตาย
‎และขอสั่งให้พวกเจ้าไปถลุงเงินที่ผับของลูซี่
‎ข้าเปล่าสั่งนะ แต่เอาเถอะ
‎นาโชกินไปแล้วครึ่งหนึ่ง ‎ลดครึ่งราคาให้พวกคนจนจ้า
‎นั่นข้านี่
‎มาเลย ดื่มให้หนำใจ เจ้าพวกต่ำตม
‎ไม่นะ พวกมันกลับมาแล้ว
‎ข้าเชื่อมั่นจริงจังมาตลอด ‎เรื่อง "ยึดมั่นในจุดยืน" แต่เปลี่ยนใจละ
‎โอเค สาวๆ กางปีกแล้วชิ่งเลยจ้า
‎(บทที่ 37 - ความเหลือทนของบีน)
‎ดูตรงนั้นสิ มีแต่คู่รักหวานชื่น
‎ทุกคนมีคู่หมดยกเว้นข้า
‎ข้าเป็นถึงกษัตริย์เชียวนะ
‎กษัตริย์แห่งความเปล่าเปลี่ยว
‎และดยุกแห่งความหื่น
‎อย่างน้อยอูน่าก็รู้ว่าอกหักมันเป็นยังไง
‎กลับมาได้แค่ 20 นาที ‎แต่ความโดดเดี่ยวนี่ก็เกินทนเสียแล้ว
‎หมี…
‎แม่หมีเออร์ซูลา
‎นี่ บีน โทษทีนะ
‎ข้าพยายามซึมเศร้าอยู่
‎ข้านั่งอยู่ก่อนนะ ท่านพ่อ
‎โถ ลูกรัก…
‎ก็ได้ มีอะไร
‎ท่านจะพูด "โถ ลูกรัก" กับข้า ‎เฉพาะตอนที่เพิ่งประหารเพื่อนข้าไป
‎ฟังนะ ข้าพลาดไปเรื่องคอร์กี้
‎ข้าแค่อยากรู้ว่า…
‎- เจ้ามีความสุขไหม ‎- อะไรนะ
‎มีสิ เอ่อ ข้ามีอาณาจักรของตัวเอง
‎เพื่อนดีๆ
‎ยกเว้นคอร์กี้ตายไปแล้ว
‎ข้ามีมงกุฎสุดจ๊าบ…
‎เดี๋ยวก่อน เจ้าตอบไม่ตรงคำถาม
‎เจ้ามีความสุขไหม
‎ก็มี… ไม่เลย
‎ความสุขจริงๆ คืออะไรเหรอ
‎คุณพระช่วย เจ้ามีความรัก
‎ให้ตาย ข้าขอโทษ
‎ข้าไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่…
‎ข้าอาจจะมีความรักนะ
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎แต่คือข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎อืม ข้าก็เคยเป็น
‎แล้วพอเจ้าคิดออก มันก็สายไปเสียแล้ว
‎นั่นแหละที่ข้ากลัว
‎เล่นอูกูเลเลใต้แสงจันทร์กันอยู่ดีๆ
‎จากนั้นจู่ๆ ก็หายไป
‎ข้ามีอะไรผิดปกติเหรอ
‎ทำไมข้าหยุดคิดถึง ‎นางเงือกสวยหยดโง่ๆ นั่นไม่ได้
‎นางเงือกเหรอ
‎นี่ ถ้าท่านไม่ชอบ ข้าต่อยนะ
‎รู้ไหม รักแรกของข้าก็เป็นนางเงือก
‎- จริงเหรอ ‎- ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
‎โห ตอนนั้นมันช่างแหวกแนว
‎เราไปกันไม่รอด
‎เราต่างกันมากเลย
‎นางผมบลอนด์ ข้าผมแดง
‎ไหนจะวัฒนธรรมของนางเงือกอีก ‎เปียกกว่าของเราเยอะ
‎- นางหักอกท่านเหรอ ‎- แย่กว่านั้นอีก
‎เราหักอกกันและกัน
‎ใช่ นั่นแหละที่น่ากลัว
‎เรื่องราวชีวิตข้าเลย
‎ข้ากลัวเกินไปจนไม่กล้าลองเสมอ
‎จำเออร์ซูลาได้ไหม
‎แม่หมีเออร์ซูลาน่ะ
‎จำได้สิ
‎นางคิดว่าข้าเป็นกระรอกยักษ์
‎เฮ้อ ข้าคลั่งไคล้นางมาก
‎แต่ข้าบอกตัวเองตลอดว่ามันผิดเวลา
‎ข้าเพิ่งรู้ตัวตอนนี้ว่าความรักไม่มีคำว่าถูกเวลา
‎- ความรักคือการเสี่ยง ‎- และสับสน
‎- และประหลาด ‎- และน่ากลัว
‎และอ่อนโยน
‎และคาดไม่ถึง เหมือนโดนต่อยไม่รู้ตัว
‎ไว้ข้ามาใหม่
‎ท่านพ่อ ถ้าท่านคิดว่าเออร์ซูลาคือคนที่ใช่ ‎ท่านต้องลองนะ
‎คิดงั้นเหรอ
‎อย่าปล่อยให้ความกลัว ‎มาขวางหนทางสู่ความสุขสิ
‎ออกไปตามหาแม่หมีจอมทำลายล้างตนนั้น
‎- ข้าจะเฝ้าบัลลังก์ให้ ‎- จริงเหรอ
‎ขอบใจนะ บีนนี่
‎เจ้านี่ให้คำแนะนำดีจริงๆ
‎รู้ไหมข้าปรารถนาอะไร
‎อยากให้เจ้าทำตามคำแนะนำนั้นบ้าง
‎ข้าจะคิดดูนะ
‎ทุกคืน…
‎ตลอดชีวิตของข้า
‎เด็กยกของ มาคุมบัลลังก์ที
‎ข้าโค่นเจ้าได้แน่
‎ซอร์เซริโอ ผสมน้ำทิพย์อะไรก็ได้ ‎ให้หมีปิ๊งข้าหน่อยซิ
‎มาถูกที่แล้ว
‎เลือกเอาเลย
‎เนยบูด น้ำมันแซลมอนหมัก
‎หรือน้ำขยะเผ็ดร้อน
‎เอามาให้หมด
‎ตายจริง
‎ละเลงมาเลย
‎กษัตริย์ซ็อก ท่านไม่ได้เซ็นชื่อออก
‎ท่านจะไปไหนน่ะ
‎อย่าตามข้ามานะ ข้าทำภารกิจลับอยู่
‎"ภารกิจลับ" เหรอ หมายความว่าไง
‎หมายความว่าเราตามเขาไปอย่างลับๆ
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎คนเดียวโดดเดี่ยว
‎มีแค่ข้ากับเสียงของป่า
‎นั่นใครน่ะ
‎นกบ้าอะไรวะ
‎นกติ๊ด
‎โอเค ฟังให้ดี
‎ข้าอยากให้เจ้าไปไกลๆ จากข้า
‎ดูทางที่ข้าไปนะ แล้วเจ้าก็ไปอีกทาง ‎เอาให้ไกลเลย
‎อีกทางแปลว่าทางเดียวกัน
‎ไปเลย
‎เจ้าพวกโง่
‎เรายังได้ยินท่านนะ
‎ให้ตาย หยุดฟังได้แล้ว บ้าจริง
‎- ขอรับ ‎- อย่าพูดว่า "ขอรับ"
‎- ไม่ขอรับ ‎- ไม่ต้องพูดอะไรเลย
‎เงียบแล้วขอรับ
‎ถึงเวลาออกล่าของจริงละ
‎ล่าความรัก
‎- ความรักเหรอ ‎- เจ้านี่นะ พอได้แล้ว
‎พอได้แล้ว
‎- หุบปากเสียที ‎- ท่านสิหุบปาก
‎ข้าจะเจี๋ยนเจ้าแน่
‎ท่านต้องหาข้าให้เจอก่อน
‎ท่านยิงเมิร์ตซ์
‎นั่นแหละ เจ้าอ้วน
‎เจ้ารู้ทางแล้ว
‎ใช่ ทางไปร้านบุฟเฟ่ต์
‎เป็นมุกตลกน่ะ เพราะเขาอ้วน
‎เออๆ ส่วนเจ้าก็แค่กระดูกใหญ่
‎นั่นมันกวางมูสจอมขโมยมงกุฎ ‎ที่ชอบทำให้ข้าเป็นตัวตลก
‎ไม่นะ
‎เอาไปทำไมตั้งสองอัน
‎คิดว่าเจ้าดีกว่าข้าเหรอ
‎ลูกหมีตัวเล็กน่ารักนี่เอง
‎เจ้านี่น่ารักน่าชัง… ไอ้หมีเวร
‎ทำไม… อย่าให้ข้าต้องขึ้นไปนะ
‎โดนตรงจุดอ่อนเดิมเป๊ะเลย
‎ข้าจะฆ่าไอ้หมีตัวนั้น
‎โอเค ตอนนี้เจ้าอยู่สูงกว่า ‎แต่สาบานเลยว่าข้าจะกลับมาพร้อมไม้ต่อขา
‎ข้าคงเข้าใกล้ที่อยู่ของพวกหมีแล้ว
‎หรือไม่ก็ที่ที่พวกมันทิ้งลูกนิสัยเสียเอาไว้
‎สาดเลย
‎ข้าจะลืมเจ้าได้ยังไง ‎ในเมื่อเจ้าไม่อยู่นี่เพื่อปฏิเสธข้าด้วยซ้ำ
‎เฮ้
‎บีน เจ้าโอเครึเปล่า
‎เจ้าไม่ดื่มเลย
‎ข้าเอาเบียร์มาให้
‎อุ๊ย โทษที ข้าดื่มหมดแล้ว
‎ไง พวก นั่งด้วยกันสิ
‎บีน เป็นอะไรไป
‎ดูเหมือนเจ้าจะต้องการคำแนะนำ ‎จากเพื่อนสองคนที่หวังดีแต่โง่นะ
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นอะไร
‎เจ้าดูเซ็งๆ ตั้งแต่เจ้าพบว่า
‎ครอบครัวเจ้าเป็นคนโฉดโหดเหี้ยมกระหายเลือด
‎แต่รู้ไหมว่าข้าจะพูดว่าอะไร
‎ช่างมันเถอะ
‎เจ้าสมบูรณ์แบบและสวย ‎แถมชีวิตก็ดีออก
‎เจ้าเมาใช่มะ
‎นิดหน่อย แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎ฟังข้านะ เฮ้ย มานี่สิ
‎มองหน้าข้า
‎ฟังข้านะ
‎ไม่เป็นไร
‎ให้ตาย แก้มเจ้าเหมือนยางเลย
‎ยืดๆ หยุ่นๆ
‎วันนี้ข้าเหนื่อยจัง
‎กลับบ้านไปนอนจ้องเพดานกันเถอะ
‎บ้านเจ้าไกลจะตายแล้วก็อยู่บนเขาอีก
‎แล้วตาปลาที่นิ้วเท้าข้าก็บวม
‎เอลโฟ อุ้มข้าหน่อยสิ
‎ข้ารู้จักทางลัด
‎กระดูกพวกนี้
‎ซากสัตว์ ตะกร้าปิกนิก
‎กลิ่นนี้มันคุ้นๆ นะ
‎เออร์ซูลา ที่รัก ข้าเอง ซ็อกไง
‎ไม่ต้องกลัวนะ
‎เดี๋ยวนี้ข้าขนไม่ดก เพราะบิ๊กโจตัดผมให้น่ะ
‎ช่างเถอะ
‎ข้าคิดถึงเจ้า
‎รู้ไหม เมื่อกี้ข้าเกือบโดนขย้ำ
‎เดี๋ยวได้เจอขย้ำอีกแน่
‎กลิ่นเหม็นฉุนๆ นั่นมันอะไรน่ะ
‎มันไม่ได้ดึงดูดแค่แมลงวันนะ
‎โอเค พ่อคนฉลาด ทางไหนไปปราสาท
‎อุโมงค์ทางซ้ายแน่ๆ
‎อุโมงค์ทางขวาแน่ๆ
‎ตามใจ ข้าจะไปทางนี้
‎มืดจัง
‎อะไรกัน…
‎ที่นี่สงบดีจัง
‎โครงกระดูก
‎นางพรายป่าของแท้รุ่นแรก ‎ในสภาพใหม่เอี่ยมเหรอ
‎นางเหมาะเหม็งสำหรับโชว์คนประหลาดของข้า
‎บอกแล้วไงว่าซ็อกชอบของแปลกพิสดาร
‎พวกเจ้าจะปล่อยข้าไปใช่มะ
‎ไม่มีทาง
‎แล้วใครจะพาเราไปจับ ‎พวกแบดเจอร์ผิดกฎหมายล่ะ
‎ส่วนละมั่งเหยียดเชื้อชาติ ‎ก็จะเรียกแขกหลังเขาได้เยอะ
‎ใช่ นั่นแหละ ข้าถึงได้มาที่นี่
‎ข้าคิดว่าคงอยู่แยกจากเจ้าไม่ได้
‎เราดึงดูดกันและกัน
‎รู้ไหมว่าแม่เหล็กคืออะไร
‎- ไม่รู้ ‎- เราเข้ากันได้ดีไง
‎เหมือนเนยถั่วกับเยลลี่น่ะ
‎- ไม่รู้ ‎- แม่กุญแจกับลูกกุญแจ
‎- ไม่รู้ ‎- รองเท้ากับถุงเท้า
‎- งงนะ ‎- เข็มกับด้าย
‎- ก็ยังไม่รู้ ‎- วาฟเฟิลกับวาฟเฟิลอีกเยอะๆ
‎ไม่รู้เรื่องเลยจ้า
‎ซ็อก ข้าเป็นหมีมาเกือบทั้งชีวิต ‎ข้าไม่ใช้พวกคำเปรียบเทียบหรอก
‎คำเปรียบเทียบคืออะไร
‎มนุษย์ชอบใช้มัน
‎เพราะพวกเขากลัวที่จะพูดตรงๆ
‎ข้าไม่กลัวอะไรอีกแล้ว
‎เออร์ซูลา ข้ารักเจ้ายิ่งกว่าอย่างอื่นในชีวิตข้า
‎ยกเว้นลูกข้า ลูกๆ น่ะ
‎เจ้ารู้จักอันนี้ไหม สามีกับภรรยา
‎ข้ารักเจ้า ซ็อก
‎และข้าดีใจที่เราพูดถึงเรื่องนี้เพราะ…
‎เฮ้ย นั่นมันไอ้ลูกหมีเวรตัวนั้น
‎มันขว้างลูกสนใส่หัวข้า
‎ดูมันสิ เริ่มจากส่วนบนก่อนนะ
‎ขนแดงชี้ๆ จมูกเบ้อเริ่ม ท่าทางโรคจิต
‎ไล่ลงไป พุงใหญ่ น่องเป็นกล้าม
‎เหมือนข้าเลย ถ้ามันมีขนน้อยกว่านี้นะ
‎ไม่อยากเชื่อว่านี่คือที่ที่ศึกใหญ่เกิดขึ้น
‎ที่จริง มันเหมือนฆ่าล้างบางมากกว่าศึกนะ
‎หมอนี่โดนแทงที่หลัง
‎หมอนี่โดนแทงข้างหน้า
‎ส่วนหมอนี่มีส้อม 12 คันปักกะโหลก
‎ดึงสติหน่อย เพื่อน
‎นี่ก็แค่กระดูกเอลฟ์
‎เอลฟ์จริงๆ อยู่ในนรกที่ปาร์ตี้บาร์บีคิว
‎เราย่างเอลฟ์กินน่ะ
‎ไปนรกสิ เอลโฟ
‎โอเค รู้อะไรไหม บีน
‎ข้านึกว่าตัวเองจะโอเคกับเรื่องนี้ แต่ไม่รู้สิ
‎ข้าไม่รู้อะไรอีกแล้ว
‎นี่ดูเหมือนการฆ่าล้างเอลฟ์
‎ที่นี่ก็มีกระดูกมนุษย์เยอะพอๆ กันนะ
‎ไม่ พวกนั้นไม่ใช่กระดูกมนุษย์
‎มันก็แค่กระดูกเอลฟ์ที่ต่อตัวกัน
‎ข้าเสียใจที่เราชิงปราสาทอะไรของเจ้ามา
‎แต่เราชนะ และดูเหมือนว่า ‎เป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรม
‎แต่ข้าแก่เกินไปที่จะมีลูกอีกคน
‎บีนเกือบฆ่าข้า เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
‎แต่แจสเปอร์เป็นเด็กดี
‎เขาต้องอยากเล่นกับเจ้าแน่นอน
‎จนกระทั่งเขาหนัก 270 กิโลกรัม
‎ตอนนั้นเราอาจอยากคิดอีกที
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นลูกข้าจริงๆ
‎โอเค ลูกข้าแน่นอน
‎ข้าจะไม่ทำตัวงี่เง่าละ
‎แต่ทีนี้ข้าต้องทำยังไง
‎ไปทักทายสิ
‎รู้ไหม พ่อแสนดีนี่เซ็กซี่ที่สุด
‎เออ ข้าเคยได้ยินมาก่อน
‎แจสเปอร์
‎ไงจ๊ะ แจสเปอร์
‎ข้าคือกษัตริย์…
‎ไอ้ลูก…
‎โห แขนแข็งแรงจริงนะเรา
‎แต่บางทีอย่าขว้างไม้กับหินใส่พ่อเจ้าเลยนะ
‎ข้าคือพ่อของเจ้า แจสเปอร์
‎ทำได้ดีแล้ว
‎ไปสิ เขาไม่กัดหรอก ‎ถ้าเข้าหาจากข้างหน้านะ
‎ถ้าเขาเริ่มคำราม รีบถอยเลย
‎อย่ายุ่งกับปลาของเขา ถ้ายังไม่อยากนิ้วกุด
‎คือว่า…
‎เจ้าจับปลาเทราต์ไม่ได้หรอก ‎ถ้าพวกมันเห็นเงาของเจ้า
‎โอเค ลูกคนที่สาม
‎คราวนี้ข้าจะทำให้ถูกต้อง
‎ให้ตาย
‎เหมือนเดเรคไม่มีผิด
‎จั๊กจี้จังเลย
‎ชีวิตเรียบง่าย
‎ข้าใช้ชีวิตเป็นพวกคนใหญ่คนโต ‎ติดหรูนานเกินไป
‎ในป่านี่ ข้าไม่ต้องใส่กางเกงเลย
‎ข้ามีทุกอย่างที่ต้องการอยู่นี่แล้ว
‎แล้วปราสาทเจ้าล่ะ
‎บีนนี่คุมได้น่ะ
‎กระรอกยักษ์น่ะเหรอ
‎แต่ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่ ‎คนที่เจ้ารักจะไม่คิดถึงเจ้าเหรอ
‎วิบกับวับน่ะเหรอ พวกเขาไม่เป็นไรหรอก
‎ข้าอยู่ที่นี่ได้ตลอดกาล
‎ปิดหน้าต่างหน่อยสิ
‎แจสเปอร์ ลูกรัก ‎ถ้านอนไม่หลับ ก็ไปหาอะไรฆ่าสิ
‎ลูกหมี นางฟ้ามาพาเจ้าไปสวรรค์เหรอ
‎มีสวรรค์หมีมะ
‎แจสเปอร์
‎ปาร์ตี้กระต่ายยามดึก
‎ครึ่งมนุษย์ ครึ่งหมี
‎นี่สิการผสมต่างสายพันธุ์ ‎ที่จะดึงดูดให้พวกโง่มาดู
‎ใครเขาเอามีดให้ลูกหมีกัน
‎สมัยนี้มีแต่พ่อแม่ไม่ใส่ใจ
‎- แจสเปอร์ ‎- ลูกหมี
‎- เจ้าอยู่ไหน ‎- นี่พ่อเอง
‎มาหาแม่สิ
‎ถ้าเจ้ากลับมา ‎ข้าสัญญาว่าจะไม่ตะโกนใส่เจ้า
‎ยกเว้นตอนนี้
‎ข้าจะให้เจ้าอยู่เลยช่วงจำศีล
‎นี่มันตาข่ายอย่างดีราคา 39 เซ็นต์เชียวนะ
‎พอกันที
‎ลูกหมี เดินตามกลิ่นหอมๆ ของซิการ์มานะ
‎อะไรกัน…
‎แย่แล้ว
‎แจสเปอร์ที่น่าสงสาร เขาติดไฟง่ายสุดๆ
‎- เออร์ซูลา ‎- ไปตามหาแจสเปอร์
‎ลูกหมี
‎แจสเปอร์ อย่ามา
‎อย่าข้ามท่อนไม้ที่กำลังไหม้
‎ข้าบอกว่าไง
‎แจสเปอร์ ปีนขึ้นไป
‎เออร์ซูลา ส่งมือมา
‎ได้แล้ว
‎ซ็อก
‎เออร์ซูลา ไม่นะ
‎นี่เราถูกสาปหรือไงนะ
‎ไม่ต้องห่วงเรื่องคำสาปของตระกูลนะ แจสเปอร์
‎ข้าไม่ได้ร้องไห้นะลูก
‎เป็นเพราะควันน่ะ เห็นมะ
‎แม่ของเจ้า…
‎นางเป็นผู้หญิงที่พิเศษ
‎หมี… ผู้หญิงกึ่งหมี
‎ทีนี้ข้าจะทำยังไงกับเจ้าดี
‎ข้าสอนเจ้าทุกอย่างที่ข้าทำได้แล้ว ‎ข้าจะทำอะไรได้อีก
‎เจ้าเหมาะกับป่า
‎เจ้าคงไม่ชอบปราสาทหรอก ‎ไม่มีต้นไม้ ไม่มีปลาให้จับ
‎น้ำผึ้งก็อยู่ในเหยือก ไม่ได้อยู่ในรัง
‎เจ้าต้องไปเป็นหมี
‎เจ้าไปทางนั้น ข้าจะไปทางนี้
‎ปะป๊า ท่านจะไปไหน
‎ให้ตายสิ
‎มานี่สิ แจสเปอร์
‎ที่ผ่านมาเจ้าพูดได้เหรอ
‎ทำไมไม่พูดอะไรเลย
‎ก็ท่านไม่เคยหุบปาก
‎เสียงหัวเราะท่านก็น่ารำคาญด้วย
‎นี่สิลูกข้า
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ