NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Beanie!
Ty żyjesz!
- Hura! - Świruska!
Bean się melduje!
To zawsze taka miła niespodzianka, gdy znajduję cię żywą.
Mnie nie ściskasz, jak nie umrę.
Nienawidzę tej rodziny.
Co się stało?
Jak dotarłaś na brzeg przed nami?
Żółw mnie podrzucił. Tak właśnie było.
Żółwie są zbyt wolne.
Co to ma do rzeczy?
Kto by się przejmował żółwiami.
Ciesz się, że żyję.
- Razem ze mną. - Rety.
Dobra, uznam to za wyczerpującą odpowiedź i nie będę cię wypytywał
o ten zagadkowy wisiorek, który jawnie skrywasz.
Słuchajta! Królowa Bean właśnie ożyła
i rozkazuje wam się spłukać w pubie Luciego.
Nieprawda, ale co tam.
Nadgryzione nachosy za pół friko dla nędznych srajmajtków.
Czyli dla mnie!
Zapraszam na popijawę, skurczybyki!
O nie. Znów tu są.
Moje motto to walcz o swoje. Już nie!
Dziewczyny, skrzydła za pas.
ROZDZIAŁ XXXVII NIEZNOŚNA LEKKOŚĆ BEAN
Romans kwitnie wokół.
Każdy kogoś ma. A ja nie.
W końcu jestem królem.
Królem samotności.
I księciem erekcji.
Przynajmniej Oona wie, co to złamane serce.
Marne 20 minut, a samotność już daje mi się we znaki.
Misie…
Niedźwiedzica Urszula.
Bean, pozwolisz?
Daj mi się dołować w spokoju.
Byłam tu pierwsza.
Ach, kochanie…
Dobra, co tym razem?
Mówisz tak tylko po egzekucji moich przyjaciół.
Z Corkym zaszła pomyłka.
Chcę tylko wiedzieć…
- Jesteś szczęśliwa? - Co?
No tak. Mam własne królestwo,
fajnych kumpli.
Minus Corky.
Mam odjechaną koronę…
Czekaj. Odpowiedz na pytanie.
Jesteś szczęśliwa?
Tak… Nie.
Co to w ogóle znaczy?
O Boże. Jesteś zakochana.
Kurczę. Wybacz.
Sam nie wiem, co mi strzeliło…
Może i jestem.
- Tak? - Tak.
Problem w tym, że nie wiem, co się dzieje.
Tak. Znam to.
A jak już się połapiesz, to jest za późno.
Tego właśnie się obawiam.
Najpierw ukulele przy księżycu,
a potem pustka.
Coś ze mną nie tak?
Czemu nie mogę zapomnieć o tej głupiej, idealnej syrenie?
Syrenie?
Jak masz wąty, to zaraz ci je rozwieję.
Moja pierwsza miłość też była syreną.
- Serio? - Wdałaś się w ojca.
Nieźle mnie siekło.
To był niewypał.
Zbyt wiele nas różniło.
Ona była blondynką, a ja rudzielcem.
A te ich obyczaje… Wszystko kręci się wokół wody.
- Złamała ci serce? - Gorzej.
Ona mnie, a ja jej.
Tego najbardziej się boję.
Wiem coś o tym.
Zawsze bałem się zaryzykować.
Pamiętasz Urszulę?
Tę niedźwiedzicę?
Tak, pamiętam ją.
Nazywała mnie wiewiórką.
Szalałem na jej punkcie,
ale wmówiłem sobie, że to nieodpowiednia pora.
Dopiero teraz uświadomiłem sobie, że miłość nigdy nie zjawia się w porę.
- Zawsze jest ryzykowna. - I pogmatwana.
- Niepojęta. - Przerażająca.
I słodka.
I niespodziewana, jak nagły cios.
Później wrócę.
Jeśli Urszula to ta jedyna, to musisz spróbować.
Tak myślisz?
Strach nie może przeszkodzić ci w szczęściu.
Idź i znajdź tę niedźwiedzią femme fatale.
- Popilnuję tronu. - Serio?
Dzięki, Beanie.
Dajesz dobre rady.
Wiesz, o czym marzę?
Żebyś jakiejś posłuchała.
Pomyślę o tym…
każdej nocy…
do końca życia.
Paziu, wskakuj na tron.
Mogłabym cię obalić.
Sorcerio, skombinuj mi magiczny wabik na niedźwiedzie.
Dobrze trafiłeś, panie.
Masz do wyboru:
zjełczałe masło, skisły tłuszcz z łososia
albo ciepły płyn ze śmietnika.
Wszystkiego po trochu.
O mamuniu.
Aplikujcie.
Królu, nie wypełniłeś formularza.
Dokąd się wybierasz?
Nie śledźcie mnie. To tajna misja.
„Tajna misja”? Co to znaczy?
Że mamy go śledzić potajemnie.
Nieprawda!
Sam jak palec.
Tylko ja i leśne odgłosy.
Kto tam jest?
Co to za ptak, u licha?
Psikorka.
Dobra, posłuchajcie.
Trzymajcie się ode mnie z daleka.
Patrzcie, w którą stronę pojadę, i pójdźcie w przeciwną.
Czyli w tę samą.
Jazda!
Głąby.
Słyszymy cię!
To przestańcie słuchać, do diaska!
- Tak, panie! - Nie mówta „tak, panie”.
- Nie, panie. - Nic nie mówta.
Cisza, panie.
Pora na prawdziwe polowanie.
Na miłość.
- Miłość? - Ty! No weź!
No weź!
- Zamkniesz się? - Sam się zamknij.
Zabiję cię.
Jak mnie znajdziesz.
Mertz oberwał.
Tak jest, klucho.
Znasz drogę.
Chyba do bufetu.
To był dowcip, bo jest przy kości.
Jasne, za to ty masz grube kości.
To ten złodziej koron, który zawsze robi ze mnie głupca.
Nie!
Na co ci dwie korony?
Masz się za lepszego ode mnie?
Maleńki misiaczek.
Co za słodki… Ty mały draniu!
Lepiej mnie nie prowokuj.
Prosto w czułe miejsce.
Ukatrupię go.
Dobra, teraz masz przewagę, ale zobaczysz, jak wrócę tu na szczudłach.
Zbliżam się do siedliska niedźwiedzi.
Albo miejsca, w którym grasują ich niesforne dzieciaki.
Jak mam o tobie zapomnieć, skoro nawet mnie nie odtrąciłaś?
Bean, coś ci dolega?
Nie pijesz.
Przyniosłem ci piwo.
Ups. Sorki. Nic nie zostało.
Hej, przysiądźcie się.
O co chodzi?
Chyba potrzebujesz rady dwóch debili o dobrych chęciach.
Wiem, w czym rzecz.
Jesteś markotna, odkąd dowiedziałaś się,
że twoi przodkowie byli okrutnymi krwiopijcami.
Wiesz, co ci powiem?
Nie zadręczaj się.
Jesteś doskonała i piękna, a życie jest wspaniałe.
Upiłeś się?
Troszkę. Ale nie w tym rzecz.
Posłuchaj. Hej! Chono tu.
Patrz na mnie.
Słuchaj.
Wszystko gra.
Rany, masz policzki jak z gumy.
Jestem zmęczona.
Wracajmy do domu pogapić się w sufit.
To daleko i pod górkę.
Mam odciski na haluksach.
Elfo, zaniesiesz mnie?
Znam skróty.
Kości…
zwierzęce szkielety, koszyki piknikowe…
Wszędzie rozpoznam ten zapach.
Urszulo, skarbie, to ja, Zøg!
Nie bój się.
Jestem mniej zarośnięty. Big Jo mnie ostrzygł.
Nieważne.
Stęskniłem się.
Mało brakowało, a byłbym powalony na łopatki.
Nie myśl, że ci się upiekło.
Cóż to za upojny odór?
Przyciąga nie tylko muchy.
Dobra, mądralo. Którędy do zamku?
Zadecydowanie lewy tunel.
Zdecydowanie prawy.
Dobra, ja idę tędy.
Ciemności!
Co u…
Jak tu błogo.
Szkielety!
Oryginalna leśna rusałka w niemal idealnej kondycji?
W sam raz do mojej galerii dziwaków.
Mówiłem, że Zøg ma dziwne upodobania przyrodnicze.
Wypuścicie mnie teraz?
Skądże.
Kto nam wskaże siedliska nieudokumentowanych borsuków?
Rasistowska antylopa ściągnie gawiedź.
Widzisz, dlatego tu wróciłem.
Nie mogę bez ciebie żyć.
To jak przyciąganie.
Wiesz, co to jest magnes?
- Nie. - Pasujemy do siebie.
Znasz masło orzechowe i dżem?
- Nie. - Klucz i zamek?
- Nie. - Buty i skarpetki?
- Nie. - Igła i nić.
- Nie. - Gofry i więcej gofrów?
Zupełnie nic.
Zøg, większość czasu jestem niedźwiedzicą. Nie dbam o metafory.
A co to, u licha?
Ludzie używają ich,
gdy boją się mówić wprost.
Ja niczego się już nie boję.
Urszulo, kocham cię ponad wszystko.
Poza moim dzieckiem. Dziećmi.
A to znasz? Mąż i żona?
Kocham cię, Zøg.
I cieszę się, że o tym mówimy, bo…
To ten przeklęty miś,
co ciskał we mnie szyszkami.
Przyjrzyj mu się. Od góry.
Sterczące, rude włosy, nos jak bulwa, narwane usposobienie.
Jedziemy w dół. Krągły brzuszek, umięśnione łydki.
Istny ja, gdyby nie to futro.
To miejsce wielkiej bitwy.
Raczej rzezi niż bitwy.
Ten dostał w plecy.
A ten w brzuch.
A ten 12 widelcami w czaszkę!
Uspokój się.
To tylko elfie kości.
Same elfy są w piekle na grillu.
Wrzucamy elfy na grilla.
Idź do diabła.
Wiesz co, Bean?
Myślałem, że się z tym pogodziłem, ale nie wiem.
Nic już nie wiem.
To elfobójstwo.
Tyle samo tu ludzkich szkieletów.
To nie są szkielety ludzi,
tylko dwóch elfów, jednego na drugim.
Przykro mi, że odebraliśmy wam zamek,
ale wygraliśmy w uczciwej walce.
Za stary jestem na dziecko.
Bean prawie mnie wykończyła. Tydzień temu.
Jasper jest uroczy.
Chętnie się z tobą pobawi.
Jak już będzie ważył 300 kilo,
to wymyślimy coś innego.
Nie w tym rzecz.
Skąd wiem, że to mój syn?
Dobra, to mój syn,
nie będę się wypierał.
Ale co teraz?
Idź do niego.
Nic bardziej seksownego niż dobry ojciec.
Już to słyszałem.
Jasper!
Hej, Jasper.
Jestem król…
A niech to…
Świetny miotacz z ciebie.
Ale nie rzucaj patykami i kamieniami w swojego staruszka.
Jestem twoim tatą.
Świetnie ci idzie.
Dalej, nie ugryzie cię. Tylko nie zachodź go od tyłu.
Jeśli zacznie warczeć, wycofaj się.
Nie ruszaj jego ryb, bo stracisz palce.
Wiesz…
Twój cień płoszy pstrągi.
No dobra. Trzecie dziecko.
Tym razem tego nie schrzanię.
Lipa.
Trafił mi się kolejny Derek.
Łaskoczesz mnie.
Uroki prostego życia.
Zbyt długo miałem się za wyjątkową szychę.
Tutaj jestem tylko jedną z wielu.
Tutaj mam wszystko, czego mi trzeba.
A twój zamek?
Beanie nad wszystkim czuwa.
Ta wielka wiewióra?
A twoi bliscy nie będą za tobą tęsknić?
Vip i Vap? Poradzą sobie.
Mógłbym tu zostać na zawsze.
Niech ktoś zamknie okno.
Jasper, skarbie, jeśli nie możesz spać, to idź i upoluj sobie coś.
Misiaczku! Anioły zabierają cię do nieba?
Do niedźwiedziego nieba?
Jasper!
Bankiet o północy!
Pół człowiek, pół niedźwiadek.
Bioróżnorodność zwabia naiwniaków.
Kto daje nóż małolatowi?
Rodzicielska lekkomyślność.
- Jasper! - Misiaczku!
- Gdzie jesteś? - To ja, tata!
Chodź do mamusi.
Nie będę krzyczał, jak wrócisz.
Tylko teraz.
Nie każę ci się hibernować.
Ta siatka kosztowała mnie 39 centów.
Miarka się przebrała.
Misiaczku, podążaj za upojnym zapachem cygara.
Co u…
Ojej!
Biedny Jasper, jest łatwopalny.
- Urszulo! - Znajdź Jaspera.
Misiaczku!
Jasper, nie!
Nie idźcie po płonącej kłodzie.
Co wam mówiłem?
Wspinaj się.
Podaj dłoń!
Mam cię.
Zøg!
Urszulo! Nie!
Ciąży na nas jakaś klątwa?
Nie przejmuj się naszą rodową klątwą.
Ja nie płaczę.
Dym gryzie mnie w oczy.
Twoja mama…
była wyjątkową kobietą.
Kobietą niedźwiedzicą.
I co ja z tobą pocznę?
Nauczyłem cię, czego się dało. Co jeszcze mogę zrobić?
Twój dom jest w lesie.
Co ci po zamku? Nie ma tam drzew, ryb,
a miód jest w słoikach, nie w ulu.
Idź i żyj jak niedźwiedź.
Niech każdy pójdzie w swoją stronę.
Papo, dokąd idziesz?
Do diaska.
Chodź tu.
Umiesz mówić?
Czemu się nie odzywałeś?
Bo gęba ci się nie zamyka.
Śmiech też masz denerwujący.
Mój synuś.
Napisy: Ewa Nowicka