‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ท่านพ่อ เขาจมลงไปแล้ว
‎ใครก็ได้ช่วยที
‎บนนั้นน่ะ ข้าเห็นนะ
‎นั่นเจ้าเหรอ เทอร์บิช
‎ข้าไปเอง
‎ลาก่อน เทอร์บิช ไอ้ขี้ขลาด
‎ข้าจะช่วยท่านเอง ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท
‎บีน เจ้ายังไม่ตายใช่ไหม
‎ขยับขาถ้าเจ้ายังไม่ตาย
‎มีนกมาจิกข้า
‎ข้าพยายามเฉาะเร็วสุดละ
‎ทำงานในเหมืองบัตเตอร์สกอตช์ ‎มาเป็นสิบปี มีประโยชน์ก็คราวนี้
‎อะไรเนี่ย
‎- ลูซี่ ช่วยข้าที ‎- นี่น่าจะใช้ได้
‎มันติด
‎นางคงจะออกมาไม่ได้สักพัก
‎เดี๋ยวนะ ข้าจะร่วงทำไม ข้ามีปีก
‎ปล่อยนะ ไอ้พวกตัวบวม ‎พวกเจ้าหนักเกินไป
‎ไม่ ถ้าไม่รอดกันหมด ก็ไม่ต้องมีใครรอด
‎- นั่นเป็นข้อตกลง ‎- ไม่ใช่นะ
‎- เราตกลงกันไว้ ‎- เปล่าสักหน่อย
‎ข้ามั่นใจว่าเราตกลงกัน
‎ข้าแอบเซ็นสัญญาก่อนสมรสแล้ว
‎มันเขียนว่าไง เราเลิกกันเหรอ
‎ไม่รู้สิ ข้าอ่านไม่ออก
‎ลูซี่
‎หุบปาก เอลโฟ
‎ระวังนะ หนุ่มๆ
‎นี่เป็นจุดที่พ่อข้าหายไป
‎ไม่ต้องห่วง เราอยู่ไกลจากโซนปูมาก
‎คำอธิษฐานข้าเป็นจริงแล้ว
‎เจ้าอธิษฐานว่าอะไร บีน
‎ตลกมาก ทุกคน เลิกเล่นได้แล้ว
‎(บทที่ 36 - ก็ปรสิตไง จะอะไรล่ะ)
‎ที่นี่มันที่ไหนกัน
‎หวังว่าจะมีผ้าเช็ดตัวนะ
‎นี่เหมือนปราสาทของเล่น ‎ที่พ่อบังคับให้พวกคนใช้สร้าง
‎แล้วก็ให้ลูกของพวกเขามาอยู่ ‎ข้าจะได้เรียนรู้การสั่งคน
‎ใช่ ท่านพ่อ
‎ลูซี่
‎เอลโฟ
‎ไม่นะ
‎พวกนั้นทำอะไรกับเจ้า เอลโฟผู้น่าสงสาร ‎อ่อนหวาน กล้าหาญ และงดงามของข้า
‎ชมต่อสิ
‎แต่ชมเบาๆ นะ
‎เอิ่ม ไม่ทันขาดคำ
‎เอลโฟ เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‎ให้ตาย เจ้านี่ห่วยแตกเรื่องทำตามคำสั่ง
‎ข้ากำลังซ่อนตัวจากศัตรู
‎แท่นตรงนั้นยังว่าง
‎ขึ้นไปแล้วนิ่งไว้เหมือนรูปปั้น
‎ข้าไม่ทำหรอก
‎แล้วเจ้าก็ดูตลก มาเร็ว
‎ไม่ต้องเอาถาดบุฟเฟ่ต์มานะ
‎เจ้านิสัยดีกว่านี้ ‎ตอนที่คิดว่าข้าตายแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้น ตัวอะไรดึงเจ้าลงมาใต้น้ำ
‎ข้าจำไม่ได้
‎ข้าสลบไป เพราะกล้าหาญไปหน่อย
‎เอาละ ไปตามหาซ็อกกับลูซี่กัน ‎จะได้มีคนห้ามเราตีกัน
‎ท่านพ่อ ลูซี่ ท่านพ่อ
‎- ลูซี่ ‎- ลูซี่
‎ลูซี่
‎- ลูซี่ ‎- ไม่ต้องห่วงนะ ลูซี่
‎จุดเด่นเจ้ายังอยู่ จมูกเบ้อเริ่มของเจ้าไง
‎อยากเตะตูดเจ้าได้จัง
‎- เห็นลูซี่ไหม ‎- เจ้าไงลูซี่
‎ไม่ใช่ ร่างข้าน่ะ ทึ่มจัง
‎ส่วนล่างที่ทำเรื่องแย่ๆ ที่ส่วนบนคิดน่ะ
‎อ้าว อยู่นี่เอง
‎แย็บ หมัดตรง
‎- แย็บ ฮุค ‎- ไม่โดนจ้า
‎หมัดตรง
‎ทีนี้เตะลูกองุ่นมันเลย
‎ไม่ได้เล็กขนาดนั้น
‎ก็ได้ เตะลูกพลัมมันเลย
‎ค่อยดีขึ้นหน่อย ขอบใจนะ
‎องุ่นน้อยข้า
‎โอเค พอได้แล้ว
‎ข้าปล่อยให้ตีกันนานเกินไปแล้ว
‎เคยมีช่วงที่ข้าคิดถึงเจ้านะ ‎แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
‎ตัวอะไรจับพวกเจ้าเหรอ
‎พวกมันเป็นทากทะเลน่าขยะแขยงตัวน้อย ‎ที่มีฟันแหลมเหมือนตะปู
‎ตะปูแหลมเหมือนกรงเล็บ ‎และกรงเล็บก็แหลมเหมือนฟัน
‎เกือบเอาชีวิตไม่รอด
‎แล้วพ่อข้าล่ะ พวกมันพาเขาไปไหน
‎เราพลัดหลงกัน ‎ตอนข้าหนีและไม่หันกลับไปมองน่ะ
‎เราต้องหาเขาให้พบ
‎จริงเหรอ ซ็อกเคยทำอะไรให้ข้าบ้าง
‎เขายังคิดว่าข้าเป็นแมวอยู่เลย
‎โทษทีนะ แต่ข้าคือจอมปีศาจ ‎แห่งความอลหม่านและการทำลายล้าง
‎ที่บังเอิญชอบให้เกาพุง
‎บีน ครั้งสุดท้ายที่ข้าเช็ก ‎เจ้าชอบให้เกาพุง
‎- ใช่หรือไม่ ‎- ใช่
‎ก็ได้ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ
‎- อย่าทำให้ข้าเสียใจที่ทำ ‎- รู้สึกดีจังเลย
‎โอเค เกินไปละ เจ้าทำเกินไปแล้ว
‎- บีน ข้าเป็นหนี้เจ้า ‎- พอ
‎ไปช่วยพ่อข้ากัน
‎โห ทุกอย่างที่นี่ช่างน่ารักและเหนอะหนะ
‎ข้าว่าเราอยู่ในปราสาทเอลฟ์นะ
‎ทำไมมาสร้างปราสาทใต้ทะเลล่ะ
‎จริง เราไม่ชอบอาบน้ำด้วยซ้ำ
‎นี่ พวกโง่ เมื่อก่อนมันไม่ได้อยู่ใต้น้ำ
‎มันเชื่อมติดกับปราสาทดรีมแลนด์ต่างหาก
‎ไม่นะ ท่านพ่อ พวกมันจะฆ่าเขา
‎ดี เรามาช้าไป
‎เราช่วยตัวเองก่อนดีมะ
‎ตะเลาะเต๊าะแต๊ะ ให้ตายสิ
‎ท่านพ่อ ไม่นะ
‎ถอยไปเลย เจ้าพวกทาก ‎ไม่งั้นโดนกระทืบไส้แตกแน่
‎บีน เจ้าจะทำบ้าอะไรน่ะ
‎พวกมันพยายามจะฆ่าท่านนี่
‎- ท่านกรี๊ด ‎- ก็ต้องกรี๊ดสิ กรี๊ดด้วยความดีใจ
‎ดูสิ เจ้าพวกอัปลักษณ์นี่ ‎มีเพชรพลอยของแท้เต็มไปหมด
‎แล้วก็ทองด้วย
‎เหลือเชื่อไหมล่ะ เรารวยแล้ว
‎หมายความว่าไง "เรารวยแล้ว"
‎นี่ของพวกมันไม่ใช่เหรอ
‎นางหมายถึงสิ่งที่สำคัญกว่าคือ ‎เราต้องรวยจากข้างใน
‎ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าจะโลภขนาดนี้ เอลโฟ
‎ขำอะไร
‎เม็ดทับทิมโดนหัวนมข้าแล้วมันจั๊กจี้
‎เราไปได้ยัง เจ้าตัวนี้มองข้าแปลกๆ
‎สวัสดีจ้า
‎ขอต้อนรับสู่บ้านแห่งทร็อกทะเล
‎ข้าคือกษัตริย์ดริโป
‎เออ เยี่ยมเลย
‎ท่านไปเอาสมบัติ ‎กับแก้วแหวนเงินทองพวกนี้มาจากไหน
‎เงินทองที่ท่านพูดถึงคืออะไร
‎ของระยิบระยับพวกนี้ ‎เราเจอในเรือที่จมลงมา
‎มันเป็นของขวัญจากน้ำ
‎- ขอบคุณ น้ำ ‎- ขอบคุณ น้ำ
‎- แล้วปราสาทนี้ล่ะ ‎- เป็นบ้านของเรา
‎เราย้ายเข้ามาอยู่หลายปีแล้ว
‎ไม่มีค่าเช่า
‎ทำไมท่านพาเรามาที่นี่
‎เรานึกว่าเขาเป็นวอลรัสน่าหม่ำ ‎เลยจะเอามากิน
‎แต่แล้วเราก็เห็นว่าหน้าเขา ‎เหมือนกับหน้าคนบนเหรียญทองเลย
‎ใต้น้ำนี่ท่านดังมากนะ
‎- มนุษย์เหรียญ ‎- มนุษย์เหรียญ
‎มนุษย์เหรียญอ้วนเงอะงะ
‎เราจึงเชิญท่านมาเป็นแขกผู้มีเกียรติ ‎สำหรับมื้อสายสุดพิเศษบ่ายนี้
‎ท่านใจดีมากเลย แต่เราอยู่ไม่ได้ เรามี…
‎เวลาเหลือเฟือ
‎เราอยู่ได้สบายเลย
‎คงเสียมารยาทถ้าเราไม่ฉวยโอกาส ‎จากความซื่อบื้อของพวกเขา
‎- ความซื่อบื้อเหรอ ‎- ความซื่อบื้อเนี่ยนะ
‎ข้าขอโทษจริงๆ พ่อข้าไม่ได้ตั้งใจว่าท่าน
‎ไม่เป็นไรเลย
‎เราไม่มีหัวคิดหรอก ในนี้มีแต่เมือก
‎ใช่
‎นี่ ดริโป ไหนๆ เราก็อยู่ต่อ
‎ท่านพาข้าชมปราสาทหน่อยสิ
‎ห้องนิรภัย ที่ที่ท่านเก็บรถเข็นน่ะ
‎โอเค แต่เดินระวังๆ นะ
‎เดี๋ยวโดนมรกตบาด
‎บีน เอลโฟ รู้นะว่าต้องทำอะไร
‎โอเค เจ้าจะทำตามคำสั่งพ่อข้า ‎แบบไม่ลืมหูลืมตางี้
‎บีน ข้ารู้ดีถึงความหมายแฝงด้านศีลธรรม ‎ในสิ่งที่ข้ากำลังทำ
‎แต่ข้ามีเวลาเยอะแยะไว้กังวลเรื่องนั้น
‎ตอนข้ากลิ้งบนทับทิมจั๊กจี้
‎ท่านพ่อ เลิกขโมยของได้แล้ว
‎ท่านกำลังทำให้ข้า ดรีมแลนด์ ‎และมนุษยชาติขายหน้า
‎ข้าเหรอ แล้วเอลโฟล่ะ
‎เขาไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ
‎โอ๊ย ลูกเกดข้า
‎พูดไปก็ไร้ประโยชน์ ‎เอลโฟเป็นบ้าไปแล้ว
‎นานๆ ข้าจะบ้าสักที
‎นั่นอะไรน่ะ
‎เกลือทะเล ขิง น้ำมะนาวนิดหน่อย ‎โรยบนโรเจอร์ญาติข้าที่จี่ด้วยไฟอ่อนๆ
‎อย่ากินตรงถุงพิษนะ
‎กินให้อร่อย
‎ส่งญาติโรเจอร์กับโคลสลอว์มาที
‎นี่ข้าหลอนเอง ‎หรืออาหารเพิ่งขยิบตาใส่ข้า
‎ข้ายังไม่ตาย
‎แอบพาข้าออกไปในลำไส้ใหญ่เจ้าเร็ว
‎ขอบคุณนะ
‎ที่นี่ทำให้ข้านึกถึงนิทานเก่าแก่เรื่องนั้น
‎- จำได้ไหม บีนนี่ ‎- หา จำไม่ได้
‎เรื่องนั้นไง ‎ที่เราชิงดรีมแลนด์มาจากพวกเอลฟ์น่ะ
‎เป็นนิทานก่อนนอนเรื่องโปรดของข้า
‎- อะไรกันวะ ‎- เอลโฟ ขอที
‎- อะไรกันวะ ‎- ไอ้เผด็จการน่ากอด
‎เฮ้ย ข้าคิดมาตลอดว่ามันเป็นเทพนิยาย
‎เป็นเรื่องที่กษัตริย์คนพ่อเล่าให้ ‎ลูกที่เป็นว่าที่กษัตริย์ฟังน่ะ
‎แต่ข้าก็สงสัยนะว่า ‎ทำไมต้องสาบานว่าจะปิดเป็นความลับ
‎และถูกขู่ฆ่าถ้าข้าเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง
‎อะไรนะ ข้านึกว่าเราเป็นฮีโร่
‎ปรากฏว่าเราเป็นคนเลว
‎หลังกินของหวาน ต้องฉะกันหน่อยละ
‎เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว
‎ไม่โกรธกันนะ เอลโฟ
‎ข้าจะแทงลูกตาท่านด้วยส้อมจิ๋วนี่
‎สำหรับเอลโฟ นั่นคือส้อมขนาดปกติ
‎ข้าเคารพคำขู่ฆ่าของเจ้านะ
‎ทีนี้ส่งชามเงินใส่เกรวี่มาแล้วไปกัน
‎นี่มันบ้าไปแล้ว
‎ข้าวางแผนจะครองราชย์ ‎ด้วยความเมตตาและการยอมรับ
‎แล้วก็ถูกพูดถึงในฐานะราชินีสุดเจ๋ง
‎ใช่เลย ที่รัก
‎ท่านพ่อ เราต้องไถ่โทษ ‎ในสิ่งที่บรรพบุรุษของเราทำไว้
‎นั่นหมายถึงห้ามเอาของที่ไม่ใช่ของเราไป
‎บ้าจริง
‎ทำไมข้าต้องมีลูกสาวที่คิดเป็นด้วยนะ
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎อยู่ต่อเถอะ
‎พิธีสมสู่กำลังจะเริ่มแล้ว
‎เอ่อ ไม่ได้ ขอโทษที
‎เราไม่อยากเห็น ‎ฝูงทากกินตับกันด้วยท่าทาก
‎- นั่นน่าขยะแขยง ‎- ไม่น่าขยะแขยงเลย หวังว่านะ
‎พวกเขาอยู่ที่นี่มาก่อนเรา
‎พวกเขาแบ่งญาติร็อบบี้ให้เรากิน
‎- ข้าชื่อโรเจอร์ ‎- อ้อ
‎เราต้องเคารพวัฒนธรรมของพวกเขา
‎เราจะนั่งอยู่ที่นี่และสนุกกับพิธีสมสู่ชวนอ้วก
‎และบางทีหลังจากนั้น ‎พวกเขาอาจมาดูพิธีสมสู่ของเราบ้าง
‎เรามีสมาคมลับประหลาดๆ ‎ที่ข้าคิดว่าท่านอาจจะชอบนะ
‎ไม่นะ เราขึ้นไปเหนือน้ำไม่ได้
‎ดวงอาทิตย์จะทำให้เราแห้งตายทันที
‎เหมือนซากศพเหี่ยวๆ นี่น่ะเหรอ
‎นั่นราชี เมียคนที่สามของข้า แต่ใช่
‎มาเริ่มวางไข่กันเลย
‎เอาเลย
‎แจ่ม
‎เอ้านี่ ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์แห่ง…
‎พวกมนุษย์ ขโมยลูกอมกับปราสาทเราไป ‎ตอนนี้ก็ขโมยเพชรพลอยเราอีก
‎แล้วพอเอาจนหมดเกลี้ยงแล้ว ‎ก็โยนเราลงมหาสมุทร
‎นั่นละวิถีมนุษย์
‎- ท่านพ่อ อย่า ‎- ให้เขาไปเถอะ บีน
‎ไข่มุกไม่เข้ากับลุคทอมบอยของเจ้าหรอก
‎ไม่ได้ เอาคืนมา
‎เยี่ยมเลย ดูที่ท่านทำสิ ‎เดี๋ยวก็ได้ทำสงครามกันพอดี
‎ไม่นะ
‎บ้าจริง
‎หยุดสักที
‎ไม่นะ
‎ไม่เอาน่า
‎อะไรเนี่ย
‎(ฮีโร่ นักรบเอลฟ์และศิลปินแซนด์วิช)
‎สไตรเกอร์ เจ้ามาทำอะไรข้างล่างนี่
‎พูดสิ อยู่ในนั้นปะเนี่ย
‎บอกเทอร์บิชว่าข้า… เกลียดเขา
‎อ้าว นั่นเจ้าหญิงชื่ออะไรสักอย่างแห่งดรีมแลนด์
‎สเวน
‎ไวกิ้งจากที่ไหนใครสนน่ะเหรอ
‎- ไง สาวน้อย ‎- ไม่ต้องเลย
‎คืนนี้เจ้าดูเซ็กซี่นะ
‎เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า
‎เยอะเลย ตั้งแต่เจ้าทำเราตกลงไปในประตูกลนั่น
‎อ้อ อุ๊ย โทษที
‎ไม่เป็นไร
‎ข้าไม่ถือโกรธหรอก
‎ส่วนใหญ่ถือแต่ตัวอ่อน
‎ฟังนะ สเวน บอกข้าทีว่า ‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎เอาแบบไม่แหวะนะ
‎คงยากละ
‎ข้ามีหนอนเต็มคอเลย
‎แต่เราถูกเชิญมาร่วมสนุกกับพิธีสมสู่
‎พิธีสมสู่เหรอ
‎ไม่นะ ข้าต้องไปแล้ว
‎ให้ข้าฆ่าเจ้ามะ จะได้เลิกทรมาน
‎ไม่เป็นไร
‎ข้าชอบเป็นพ่อ
‎หวัดดี ทุกคน
‎นี่ ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ‎เอามือปิดทุกรูบนตัวแล้วไปกัน
‎เราไปตอนนี้ไม่ได้ บีน
‎ไม่อยากดูพิธีสมสู่ ‎และคืนของที่เราขโมยมาเหรอ
‎พวกเขาพูดจาดีมาก ‎ว่าจะไม่ฆ่าเราที่ขโมยของ
‎เราเคารพวัฒนธรรมของพวกเขา บีน
‎- เคารพวัฒนธรรมของพวกเขา ‎- เคารพวัฒนธรรมของพวกเขา
‎มาสิ บีน เด็กเจ๋งๆ เขาก็ทำกัน
‎มาเป็นพวกเรา
‎ข้าไม่ต้องกะพริบตาแล้ว มาเป็นพวกเราสิ
‎- มาเป็นพวกเรา ‎- มาเป็นพวกเรา
‎พระเจ้า
‎นี่ไม่ใช่ลัทธิ แต่เป็นศาสนา
‎- มาเป็นพวกเรา ‎- อ่านแผ่นพับของเราสิ
‎เลิกคร่ำครวญได้แล้ว เดเรค ‎ข้าเห็นบางอย่าง
‎ข้าไม่ได้คร่ำครวญ ข้าเป็นโรคลักปิดลักเปิด
‎อะไรกัน…
‎- เจ้าจะชอบ บีน ‎- แบบนี้ดีกว่าเยอะเลย
‎ข้าเคยเป็นคนที่แบบ "เอาเลยๆๆ"
‎แต่ตอนนี้ข้าแบบ "หรือไม่เอาดี"
‎ใช่ ข้าเคยกังวลเรื่องตูดข้า
‎แต่ตอนนี้ข้าแบบ ‎"ช่างเถอะ ตีได้ตามใจชอบเลย"
‎ใครต้องการสมบัติกันเมื่อมีหนอนในตูด
‎เห็นไหม ที่รัก ไม่เห็นเลวร้ายเลย
‎พวกเราหัวก้าวหน้าด้วยนะ
‎แม้แต่ตัวเมียก็มีทารกเมือกได้
‎แล้วคนที่อยู่ชั้นใต้ดินล่ะ
‎เจ้าเปลี่ยนพวกเขาเป็นซอมบี้ฟักไข่
‎เจ้าเจอถ้ำซากศพเหรอ
‎เอ๊ย โรงฟักไข่ด้วยร่างมนุษย์
‎เอ๊ย สถานพักผ่อนหย่อนใจ
‎ไม่เอาน่า บีน มันไม่ได้แย่นักหรอก
‎แวบเดียวก็จบแล้ว
‎ดูนะ ข้าจะใส่เข้าไปอีกตัว
‎เห็นมะ เข้าไปแล้ว
‎มันจั๊กจี้ จั๊กจี้มากเลย
‎เห็นมะ
‎ง่ายจะตาย
‎อยากได้อีกตัวมะ
‎ข้าชอบหนอนนะ ‎แต่ไม่ชอบความรู้สึกตอนมันเข้าไป
‎หันหัวนาง
‎ให้ช่วยมะ
‎- ท่านเอง เทพีสีฟ้า ‎- ขึ้นมาเลย
‎ส่งสัญญาณ
‎เอลโฟ
‎อี๋
‎ทุกคน ตอนนี้ข้าเป็นโจรสลัดจอมโหดแล้ว ‎ข้าไม่สนอะไรทั้งนั้น
‎ว่าแต่ บีนล่ะ
‎ช่วยด้วยๆ
‎หุบปาก ยังก่อน
‎ใครก็ได้ช่วยข้าที
‎พระเจ้า ซาตาน ช่วยที
‎พ่อจ๋า
‎แม่จ๋า
‎ข้าขอโทษ ข้ารักท่าน
‎เปิดสิ
‎ไม่ต้องห่วง บีนเอาตัวรอดได้เสมอแหละ
‎ใช่ เสมอเลย
‎บ้าจริง
‎ข้าต้องไปก่อนนะ
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ