‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ยินดีต้อนรับสู่ดรีมแลนด์ ‎ตอนนี้พวกหนูปลอดโรคแล้วนะจ๊ะ)
‎ดูสิ ปีนี้เสียบหัวใหม่เร็วจัง
‎หายไปไหนกันหมด ที่นี่เงียบชะมัด
‎- เงียบเกินไป ‎- เงียบเลย เอลโฟ
‎- โล่งมาก ‎- เหมือนหัวเจอร์รี่
‎เฮ้ย ทางนี้ เจ้าทึ่ม
‎ซ้ายสองก้าว ขวาสามก้าว
‎และเต้นชะชะช่า
‎ข้าฝันไว้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
‎ทุกคน หุบปาก ข้าได้ยินบางอย่าง
‎(กูนกร็อก)
‎พวกกูนเผด็จการ
‎แปลว่าแดกมาร์กลับมาแล้ว
‎หื่นขึ้นมาเลยสิ ไอ้โรคจิต
‎หวังว่านางจะใส่บูตนะ
‎ตามข้ามา
‎ถ้าข้าเมา นี่คงไม่ดูอันตรายขนาดนี้
‎ทำไมในนี้ถึงมีกลิ่นเหมือนบูตเปียกๆ กับวิสกี้ล่ะ
‎มีกลิ่นความเศร้าด้วย อย่าลืมสิ
‎ข้าแค่ต้องมาเอาบางอย่าง
‎ทักทายบลันตี้ผู้ฆ่ายักษ์สิ
‎- แถวนี้ไม่มียักษ์นะ ‎- ก็ใช่ไง
‎ทำไมเตียงข้ามีก้อนๆ
‎เอาละ บันตี้ ตื่นได้แล้ว
‎- โห ‎- นั่นเจ้าเหรอ แฟรงกี้
‎ไง เจอร์รี่
‎(บทที่ 34 - สืบลับเค้นปมงั่ง)
‎ห้ามมองตอนข้าเปลี่ยนชุด ‎รวมถึงเจ้าด้วย เอลโฟ
‎โอเค พวกเจ้าเป็นใคร ทำไมมาอยู่ที่นี่
‎มาทำอะไรบนเตียงข้า
‎ข้าต้องการคำตอบ บอกมาให้หมดเดี๋ยวนี้ ‎ยกเว้นคำถามสุดท้าย
‎เดี๋ยวข้าคุยภาษาถิ่นกับพวกมันเอง
‎- ถามทีว่าแม่ข้ายึดเมืองเมื่อไหร่ ‎- ได้เลย
‎- พวกมันว่าไงบ้าง ‎- พูดอ้อแอ้อะไรไม่รู้
‎โอเค ต่อไปก็ไปฆ่าแดกมาร์กัน
‎เราไปสุมหัวในตู้ประชุมแป๊บนึงได้มะ
‎โอเค บีน ถ้าเราจะฆ่าแดกมาร์ เราต้องมีแผน
‎นี่คือสิ่งที่ข้าคิดนะ เจ้าจับเอว ข้าจับขาอ่อน
‎เอ๊ย ข้าจับบั้นท้าย
‎เอ๊ย บูต เอ๊ย…
‎เอลโฟ ข้าขอตัดบทตรงนี้เพื่อตัวเจ้าเอง
‎- ขอบใจ ‎- แผนข้าเป็นงี้นะ
‎บีน ตอนเจ้าบอกว่าอยากเชือดหัวแม่เจ้า ‎ด้วยดาบเล่มใหญ่นั่น
‎ที่ข้าเห็นก็แต่สาวน้อยน่ารักบริสุทธิ์ ‎ที่เรียกหาความรัก
‎ลึกๆ ในใจเจ้ารู้ว่าไม่ได้ความรักแน่
‎เพราะแม่เจ้าไม่มองว่าเจ้าเป็นคน
‎แต่เป็นส่วนขยายของตัวนาง
‎นางรักใครไม่เป็นหรอก บีน
‎นางเป็นพวกคลั่งไคล้ตัวเอง
‎ตราบใดที่เจ้ายังโหยหาความรักจากนาง ‎นางก็มีอำนาจเหนือเจ้า
‎ดังนั้นถ้าเจ้าอยากหลุดพ้นจริงๆ
‎เจ้าต้องเลิกหมกมุ่นกับการแก้แค้น ‎ความโกรธ และความฉุนเฉียว
‎แล้วเอาพลังทั้งหมดไปทุ่ม ‎ให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุด บีน และนั่น…
‎ฆ่าให้ตาย
‎แจ่มแมว
‎ใครนั่งห่อไหล่กันแน่ แม่
‎- หวัดดีจ้ะ บีน ‎- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎น้าคลอยด์ น้าเบคกี้
‎พวกทึ่มอย่างท่าน ‎ยึดครองดรีมแลนด์ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ครั้งสุดท้ายที่ข้าเจอท่าน ‎ข้าผลักตู้หนังสือทับท่าน
‎สารานุกรมสยิวกิ้วตกใส่หน้าข้า
‎เกือบหายใจไม่ออกตาย ‎เพราะหนังสือกางทับหน้าไว้
‎แต่เนื้อหาใช้ได้เลยนะ
‎ก็แหม เรารู้ว่าเจ้ายุ่งๆ
‎ส่งพ่อเจ้าไปโรงพยาบาลบ้า
‎- ใช่แล้ว ‎- แอบกิ๊กกับนางเงือก
‎กลายเป็นราชินีดรีมแลนด์
‎ใช่ เดี๋ยวนะ นางเงือก ‎มอร่า นั่นเรื่องจริงเหรอ
‎เราดูทุกความสำเร็จที่กล้าหาญของเจ้า ‎ผ่านไฟพยากรณ์แบบมาราธอน
‎เราไม่รู้ว่ามันใช้งานยังไง ‎แต่มันฉายหมดไม่เซ็นเซอร์
‎อ๊อดวอล ไปทำมารูการิต้าให้ข้าเหยือกซิ
‎ขอรับ ฝ่าเบคกี้
‎ทำมาสองเหยือกเลยจ้า
‎เอลโฟ เราตามหา ‎เพื่อนเอลฟ์ตัวเล็กของเจ้าเสียทั่วเลย
‎พวกนั้นไปซ่อนที่ไหนหมด
‎บอกง่ายๆ ก็เซ็งเป็ดสิ เจ้าต้องเฆี่ยนข้าซะก่อน
‎ข้าไม่รู้ว่าแดกมาร์สั่งให้ท่านทำอะไร ‎แต่ชาวดรีมแลนด์จะไม่มีวันเห็นด้วยแน่
‎ขนาดข้าสั่ง พวกเขายังไม่ชอบเลย
‎ยาหยี เราจัดการเรื่องนั้นแล้ว
‎"ยาหยี" เหรอ
‎ข้าอาจจะเล่นงานท่าน ‎เหมือนที่ทำกับบัลลังก์เมื่อกี้
‎โยนพวกเขาเข้าคุกใต้ดิน
‎เฮ้ย
‎รอหัวข้าก่อน
‎โอ้โฮ พวกขยะมาอยู่กันที่นี่เอง
‎พวกตัวแม่ตัดสินใจมาร่วมด้วยละ
‎ตอนข้าอยู่อารามสงฆ์ ‎ข้าได้เรียนรู้สองเรื่องสำคัญ
‎หนึ่ง มีน้ำใจกับคนอื่นเสมอ
‎สอง เราไม่ต้องการสิ่งใดเลย
‎ยกเว้นหมอน มานี่สิ หมอน
‎ราตรีสวัสดิ์นะ
‎วิบ ถ้าเจ้าขยับอีกครั้ง…
‎วับ เลิกขยุกขยิกได้แล้ว
‎โอเค ทุกคนอย่าแตกตื่น ‎เรามาที่นี่เพื่อช่วยพวกเจ้า
‎ไม่ใช่การตอบรับที่เจ้าอยากได้ล่ะสิ
‎ก็ไม่เชิง ข้า…
‎ใช่ มันล้มไม่เป็นท่าเลยสินะ
‎ข้าไม่เข้าใจคนอย่างพวกเจ้าเลย
‎เจ้าคงเข้าใจถ้าไม่เรียกพวกเราว่า ‎"คนอย่างพวกเจ้า"
‎สำนึกบุญคุณบ้างสิ
‎บีนเป็นราชินีของเจ้านะ ไอ้พวกเสร่อ
‎ฟังแล้วดีขึ้นเลย
‎คลอยด์กับเบคกี้สัญญาว่า ‎จะทำให้ดรีมแลนด์มหัศจรรย์อีกครั้ง
‎คลอยด์กับเบคกี้ทำให้เราไม่ต้องทำงานด้วย
‎คลอยด์กับเบคกี้ให้พวกกูนทำงานแทนเรา
‎แม้แต่งานสบายๆ อย่างคนตักอึ
‎พวกเจ้าจะอยู่ที่นี่ไปตลอดไม่ได้นะ
‎เจ้าไม่รู้หรอกว่าเราขี้เกียจแค่ไหน
‎อะไรอีกล่ะทีนี้
‎ฟังทางนี้ ชาวดรีมแลนด์
‎ใครอยากทำทรีตเมนต์หลวงบ้าง
‎- เลือกข้า ‎- เลือกข้า
‎ทางนี้
‎ก้าวออกมา เท็ดดริค คนเลี้ยงแกะ
‎ข้าบ่ฮู้ว่าจะพูดอะไรดี ‎นอกจากไปก่อนนะ ไอ้พวกขี้แพ้
‎ขอให้สนุกนะ
‎(เมืองแห่งกลากเกลื้อน)
‎ถึงบ้านเสียทีจ้า
‎ฉลาดขึ้นและเหม่งขึ้น
‎หายหัวไปไหนกันหมดฟะ
‎ไม่มีใครอยู่นอกจากถังฉี่อย่างเรา
‎- ใครพูดน่ะ ‎- ใครพูดน่ะ
‎อยากโดนตัดหัวเหรอ
‎อ้อ กษัตริย์ซ็อกน่ะเอง
‎นี่เทอร์บิชไง เจ้าโง่ เอ๊ย เมิร์ตซ์
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
‎ท่านควรซ่อนนะ พวกกูนอยู่เต็มไปหมด
‎พวกมันจะจับท่านขังคุกใต้ดิน ‎พร้อมชาวดรีมแลนด์คนอื่นๆ
‎- แม้แต่บีนก็อยู่นั่น ‎- บีนเหรอ
‎ได้ยินข้าไหม
‎เพราะข้ารู้ว่าข้าได้ยินท่านชัดแจ๋ว
‎ใช่ ข้า…
‎โอย หัวข้ากระแทก
‎โอย ยังกระแทกอยู่
‎ได้ยินไหมเนี่ย ข้าบอกว่า "โอย"
‎ต้องมีวิธีเข้าไปที่โง่น้อยกว่านั้นสิ
‎(สุสานยาจก - ห้ามขุดหลังเที่ยงคืน)
‎(ไร้เพื่อน ไร้ครอบครัว ตายสงบ)
‎หลุมศพเก่าข้า
‎ลงไปเลย หนุ่มๆ
‎เลี้ยวซ้ายตรงหนูตัวที่สาม
‎ถ้าเจอหลุมที่ลึกมากๆ แสดงว่าเลยแล้ว
‎ตอนนี้ข้าเป็นแค่ราชินีไร้ค่า
‎เจ้าคือราชินีคุกใต้ดิน
‎เจ้าไม่ใช่ราชินีคุกใต้ดิน
‎ส่วนข้าก็ราชารูท่อ
‎โทรลห้องน้ำ จิ้มมันสิ
‎เฮ้ย พยายามทำให้ข้าดูเป็นไอ้งั่งใช่มะ
‎ผมท่านหายไปไหนหมด
‎นี่เรียกว่าทรงกลมดิ๊ก
‎ข้าน่าจะตัดทรงพ็อคกี้
‎มาเร็ว ดรีมแลนด์
‎นี่ข้าเอง กษัตริย์ซ็อก ‎และข้าจะพาพวกเจ้าทุกคนออกไปจากที่นี่
‎- ขอบใจ แต่ไม่ต้อง ‎- แต่ก็ขอบใจนะ
‎แต่ไม่ต้อง แต่ก็ขอบใจ
‎พวกเจ้าชะตาขาดแน่
‎ท่านพ่อ ข้าคิดถึงท่าน
‎- ขอโทษที่ข้าส่งท่านเข้าโรงพยาบาล ‎- ไม่เป็นไร บีนนี่
‎ข้ารู้แจ้งเห็นทางสว่างแล้ว
‎และตอนนี้ข้ากลับมาแล้ว ลูกรัก
‎หรือควรเรียกว่า "ฝ่าบาท" ดี
‎และข้าจะพาเราไปชิงบัลลังก์คืน
‎ว่าแต่ตอนนี้ใครคุมล่ะ
‎เดเรคกับอูน่า อ๊อดวอลกับซอร์เซริโอ ‎แม่หัวม็อบกับพ่อหัวถังเหรอ
‎พ่อหัวถังนี่ใครกัน
‎- ไม่ใช่ คลอยด์กับเบคกี้ต่างหาก ‎- คลอยด์กับเบคกี้
‎คลอยด์กับเบคกี้เหรอ
‎- คลอยด์กับเบคกี้… ‎- ข้าว่าพ่อเจ้าไม่ชอบน้องเมียเก่าอย่างแรง
‎ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้น
‎ที่รู้แจ้งเมื่อกี้หมดกันแล้วเหรอ
‎สงบจิตสงบใจหน่อย
‎เฮ้ย
‎สติกลับมาละ
‎สันติจงมีแด่เจ้า
‎โอม…
‎นั่นอะไรน่ะ
‎เสียงกรี๊ด
‎บอกเลยว่าไม่ใช่เสียงกรี๊ดแห่งความสุขล้น
‎แล้วเสียงกรี๊ดแห่งความสุขล้นเป็นยังไง เอลโฟ
‎ไม่รู้สิ
‎ไม่ เสียงทำทรีตเมนต์หลวงแน่ มาเถอะ
‎(ห้องส้วม)
‎ยินดีต้อนรับ เท็ดดริค ‎พร้อมทำทรีตเมนต์หลวงไหม
‎เก้าอี้มีพนักพิง ข้าได้เป็นกษัตริย์สินะ
‎มัดเขาไว้
‎นี่บ่ถูกต้องนะ
‎อย่าโวย ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
‎- และข่วน ‎- ทีนี้ก็กรี๊ดได้
‎คนต่อไป
‎หนีเร็ว
‎พวกนั้นไปยัง
‎เท็ดดริคยังไม่ตาย
‎บ้าจริง
‎ช่าย และข้ารู้สึกปึ๋งปั๋งกว่าเดิมอีก ‎เหมือนได้กินข้าวต้มร้อนๆ
‎ช่าย
‎ทำไมเขาดิ้นไปมาแบบนั้น
‎เพราะทรีตเมนต์หลวง
‎พวกเขาเปลี่ยนชาวดรีมแลนด์น่าเกลียด ‎ให้เป็นพวกกูนอัปลักษณ์
‎เขาไม่จำเป็นต้องใช้ถุงใส่เหรียญแล้ว
‎และ… จิ๊กซะเลย
‎ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาทอีกคนกับคนทั่วไป
‎อะไรเนี่ย ซอร์เซริโอ ‎ทำไมท่านถึงช่วยคลอยด์กับเบคกี้
‎สาบานได้ว่าข้าใสซื่อไม่รู้อะไรเลย
‎พวกนั้นแค่ใช้ห้องแล็บข้าเพราะคิดว่า ‎ข้าเป็นพ่อมดทรงพลัง
‎ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ตั้งแต่ที่ข้าบอกพวกนั้นไป
‎ของส่วนใหญ่เช่ามาจากร้านขายของฮาโลวีน
‎อย่าบอกพวกนั้นนะว่าข้าเป็นพวกต้มตุ๋น ‎ข้ากำลังไปได้สวยเลย
‎มีแขนยาวๆ รู้สึกแบบนี้นี่เอง
‎ตรงนั้นว่าไงจ๊ะ
‎วางลง พ่อตัวเล็ก
‎โดนข่วนครั้งเดียว ‎อีกชั่วโมงเจ้าได้กลายเป็นกูนแน่
‎เดี๋ยวนะ ท่อนแขนนี่ดูคุ้นๆ
‎ข้าว่าพวกนั้นตัดแขน ‎ยายแก่ที่ข่วนข้าในมารูแน่เลย
‎เท่าที่ข้ารู้ พวกมันคือแขนของปีศาจ
‎ไม่ใช่เอาไว้เล่น
‎พวกมันจะเป็นสิ่งที่ทำลายอาณาจักรนี้
‎ชาวดรีมแลนด์ไม่สมควร ‎ได้รับชะตากรรมแบบนี้
‎ไม่ว่าพวกเขาจะน่ารำคาญ ดื้อ และสกปรกแค่ไหน
‎เราต้องช่วยชาวเมืองของข้า
‎ข้าจ้างเจ้าทำไมเนี่ย
‎ข้าเป็นนักมายากล ‎ในงานวันเกิดแปดขวบของบีนไง
‎เด็กๆ โยนข้าเข้าคุกใต้ดิน
‎ระวังนะ เจอร์รี่
‎มีถุงมือให้ใส่จะดีมากเลย
‎ตื่นๆ ไอ้พวกบ้านนอกคอกนาสมองทึบ
‎เจอร์รี่มีอะไรมาให้ดู
‎พวกนี้ไม่ใช่ชาวชนบทหน้าโง่นะ ลูซี่ ‎เป็นชาวเมืองศิวิไลซ์สมองกลวงต่างหาก
‎ดูเปลวไฟนั่นสิ
‎ข้าชอบอันที่โค้งๆ บิดๆ
‎แสดงภาพของพี่คลอยด์กับพี่เบคกี้ซิ
‎มีคนตัวเล็กๆ ในนั้นด้วย
‎กำลังสนุกเลย
‎ได้เวลาทำทรีตเมนต์หลวงแล้ว เลดี้ลิงกอนเบอร์รี
‎เร็วๆ เลย ข้าอยากได้ทุกอย่าง ‎ที่คนรวยอย่างข้าสมควรได้
‎หยุด นี่ราชินีสั่ง
‎- นางอีกละ ‎- เออ นางอีกละ
‎และ "นาง" ก็รู้เรื่องแผนลับของท่านหมดแล้ว
‎- แผนตามหาและขโมยเวทมนตร์น่ะเหรอ ‎- คลอยด์
‎อะไรนะ ไม่ใช่
‎หา ไม่ใช่ ทรีตเมนต์หลวงต่างหาก
‎ข้ารู้ว่าท่านเปลี่ยนชาวดรีมแลนด์ให้เป็นพวกกูน
‎ไม่นะ อย่าเอาแขนเหี่ยวๆ นั่น ‎มาโดนแขนเหี่ยวๆ ของข้า
‎นึกไม่ถึงเลย
‎แนวระทึกขวัญ ดูแล้วติดเสมอ
‎มันทำให้ข้าคิด พอคิดแล้วข้าก็โกรธ
‎ตอนนี้ชาวดรีมแลนด์รู้แล้วว่า ‎ท่านทำอะไร ขอดาบ
‎จงระวังบลันตี้ดาบอหังการ
‎เรียกข้าเหรอคะ
‎ข้าพูดว่า "บลันตี้" ไม่ใช่ "บันตี้"
‎การตบตีด้วยแขนสไตล์สาวๆ สมัยก่อน
‎การตบตีด้วยแขนสไตล์สาวๆ สมัยก่อนเหรอ
‎- ลุกเลย ‎- โทษที
‎ข้าไม่กลัวสากโง่ๆ ของท่านหรอก
‎อะไรของข้านะ
‎เตรียมเลือดออกเลย เบคกี้
‎ข้าจะทำสกอนอยู่ในครัวนะ คุณผู้หญิง
‎ปกติข้าไม่ชอบดูสาวตีกันนะ ‎แต่มันสนุกกว่าดูชายอ้วนสองคน
‎ตบตีกันด้วยท่อนแขนที่ถูกตัดมา
‎ท่านพ่อ
‎ทำไมวันรวมญาติถึงไม่ญาติดีกันเลย
‎ข้าจะฆ่าท่าน
‎เรารู้ เจ้าจะฆ่าทุกคน
‎ทีนี้ บอกเราซิว่าเวทมนตร์อยู่ไหน
‎เฮ้ย อย่ายุ่งกับบีนนะ
‎- เจอร์รี่ นึกว่าเจ้าตายไปแล้ว ‎- แค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จ
‎ทั้งชีวิตข้า ท่านเอาแต่บอกว่า ‎"เข้ากล่องเจอร์รี่ไปเลย"
‎"เจอร์รี่ ไม่มีใครรักเจ้า"
‎"จะไม่มีใครรักเจ้าหรอก"
‎"เจ้ามันไร้ค่า"
‎ข้าไม่ได้ไร้ค่า
‎ข้าคือเจอร์รี่
‎พอเถอะ มีแค่เรานี่แหละที่รักเจ้า
‎นั่นอาจจะจริง
‎แต่เพื่อนข้าชอบข้ามากเลย
‎และนั่นก็ดีพอสำหรับเจอร์รี่
‎ท่านพ่อ ไม่เป็นไรนะ
‎ข้ารู้สึกซู่ซ่า
‎- ท่านพ่อ ‎- ลืมข้าไปนะ บีนนี่
‎อาการข้าเกินเยียวยา
‎ท่านพ่อ ข้าเพิ่งได้ท่านกลับมา ‎ข้าจะสูญเสียท่านไปอีกไม่ได้
‎ข้าเคยเป็นบ้า หัวร้อน ‎เผด็จการ นักแปลงเสียงหุ่น
‎และตอนนี้ก็อสูรชั่ว
‎แต่ข้าจะเป็นพ่อเจ้าเสมอ
‎ท่านพ่อ ท่านเป็นอสูรชั่วมาตลอดแหละ
‎แต่นั่นไม่เคยทำให้ข้าหยุดรักท่าน
‎ณ จุดนี้ ข้าไม่รู้ละว่าใครเยียวยาใคร
‎บีน เจ้าทำให้รอยข่วนหายไป
‎ว้าว
‎ช่วยดูรอยผื่นตรงตูดข้าหน่อยได้ไหม
‎เขาคนเดิมกลับมาแล้วจ้า
‎วิ่งเร็วๆ สิ คลอยด์
‎เราจะไม่เป็นไรหรอก ‎ตราบใดที่อยู่ห่างจากรัศมีโยนหิน
‎ข้าเล็งตรงที่เขาจะไปพอดีน่ะ
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ