NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WITAMY W DREAMLAND NASZE SZCZURY NIE ROZNOSZĄ ZARAZY
Patrzcie. Wczesny wysyp głów w tym roku.
Gdzie są wszyscy? Coś tu cicho.
- Za cicho. - Cicho, Elfo!
- I pusto. - Jak w głowie Jerry'ego.
Joł! Tutaj, tumanie.
Dwa kroki w lewo, trzy w prawo.
I cha-cha.
Śniło mi się coś takiego.
Zamknijcie się! Coś usłyszałam.
U KAŁMUKA
Kałmucka bojówka.
Czyli Dagmar wróciła.
Zacznij dyszeć, zboczko.
Mam nadzieję, że ma kozaki.
Za mną.
Po pijaku mniej bym się bała.
Czemu czuję zapach wilgotnych butów i whiskey?
I smutku. Nie zapomnij o smutku.
Muszę tylko coś wziąć.
Poznajcie Blunty, Postrach Olbrzymów.
- Nie ma tu żadnych olbrzymów. - Otóż to.
Co tu się dzieje?
Dobra, Bunty. Wstawaj.
- Łał! - To ty, Frankie?
Cześć, Jerry.
ROZDZIAŁ XXXIV ZBIRY, WSZĘDZIE ZBIRY
Nie podglądajcie, jak się przebieram. Ty też, Elfo.
Dobra. Kim jesteście, co tu robicie
i co robiliście w łóżku?
Żądam odpowiedzi na wszystkie pytania poza ostatnim.
Przemówię do nich w ich języku.
- Spytaj, kiedy mama objęła tron. - Dobra.
- I co mówią? - Duby smalone.
Następny przystanek, szyja Dagmar.
Szybkie zebranko w szafie konferencyjnej?
Ustalmy strategię, jak dopaść Dagmar.
Ja widzę to tak: ty łapiesz dół, a ja za uda.
Znaczy się, zadek.
Znaczy się, za buta.
Elfo, miłosiernie ci przerwę.
- Dzięki. - Ja tak to widzę.
Kiedy grozisz, że utniesz matce głowę tą karabelą,
ja widzę słodką, niewinną dziewczynkę, która błaga o miłość.
W głębi serca wiesz, że nie masz na co liczyć,
bo twoja mama nie widzi w tobie ludzkiej istoty,
tylko przedłużenie siebie samej.
Nie potrafi nikogo pokochać.
Cierpi na narcyzm.
Wiedząc, że potrzebujesz jej miłości, ma nad tobą przewagę.
Aby uwolnić się od niej na dobre,
zapomnij o zemście, złości i gniewie.
Skieruj swoją energię na to, co najważniejsze. Czyli na…
Morderstwo!
Mam cię.
I kto się teraz garbi, mamo?
- Cześć, Bean. - Witaj w domu.
Wuj Cloyd? Ciocia Becky?
Od kiedy wy tu rządzicie, dranie?
Ostatnio zwaliłam na was regał z książkami.
Encyklopedia erotyki spadła mi na twarz.
Dusiłem się pod ryciną na dwie strony.
Ale nie narzekam.
Wiemy też, że sama nie próżnowałaś.
Posłałaś ojca do psychiatryka.
- Zgadza się. - Miałaś romans z syreną.
Zostałaś królową Dreamland.
Tak. Chwila. Syrena? Mora? To mi się nie śniło?
Śledzimy twoje perypetie w Płomieniu Wyroczni.
Jakimś cudem zatwierdza sezon po sezonie.
Odval, przyrządź karafkę marugarity.
Tak, Wasza Beckylencjo.
Przyrządź dwie, proszę.
Elfo, wszędzie szukaliśmy twoich małych koleżków.
Gdzie się ukrywają?
Wiem, ale po dobremu nie powiem.
Nie wiem, co Dagmar z wami kombinuje, ale Dreamlandczycy wam się nie dadzą.
Nawet mnie nie słuchają.
Złotko, już się o to zatroszczyliśmy.
„Złotko”?
Zaraz podziurawię cię jak ten tron.
Wrzućcie ich do lochów!
Jeszcze głowa!
O jeny. Tu się podziało całe tałatajstwo.
Jaśniepany wreszcie nas zaszczyciły.
W klasztorze nauczyłem się dwóch ważnych rzeczy.
Po pierwsze, bądź życzliwy.
Po drugie, niczego ci nie trzeba.
Poza poduszkami. Chodźcie tu, podusie.
To dobranoc.
Vip, jeszcze raz się poruszysz…
Vap, nie wierć się.
Dobra, bez paniki. Przybywamy z pomocą.
Nie takiej reakcji oczekiwałaś?
Niezupełnie, bo…
Publika raczej nie oszalała, co?
Nie pojmuję tych ludzi.
Może gdybyś nie wyzywała nas od „tych ludzi”.
Okażcie wdzięczność.
To wasza królowa, tępe prostaki.
To brzmi lepiej.
Cloyd i Becky obiecali, że Dreamland będzie jak marzenie.
I nie musimy już tyrać.
Kałmuki wyręczają nas we wszystkim.
Nawet w prostych obowiązkach, jak przerzucanie łajna.
Nie zostaniecie tu na zawsze.
Nie doceniasz naszego lenistwa.
Co znowu?
Uwaga, Dreamlandczycy.
Czyja kolej na królewski zabieg?
- Ja chcę! - Ja!
Tutaj!
Wystąp, pasterzu Tedricku.
Powiem wam tylko… narka, przegrywy!
Baw się dobrze!
MIASTO TYSIĄCA WYSYPEK
Nareszcie w domciu.
Dużo mądrzejszy i dużo bardziej łysy.
Gdzie się wszyscy podziali?
Nikogo tu nie ma. Tylko beczko-urynały.
- Kto mówi? - A kto mówi?
Mam ci urżnąć łeb?
O, król Zøg!
Tu Turbish, głupku. Znaczy się, Mertz!
Wiem, kim jesteś!
Lepiej ukryj się przed kałmukami.
Zamkną cię w lochach z resztą Dreamlandczyków.
- Nawet Bean tam jest. - Bean?
Słyszysz mnie?
Bo ja ciebie tak.
Tak…
Au, moja głowa!
Au! Kocie łby!
Nie słyszycie? Mówię „au”!
Pójdę tam w mniej kretyński sposób.
CMENTARZ UBOGICH NIE GRZEBAĆ PO PÓŁNOCY
SAMOTNY - RADOSNY
To mój grób.
Wskakujcie, chłopcy.
Trzeci szczur na lewo.
Nie zapędźcie się do bezdennej otchłani.
I tak zostałam królową niczego.
Jesteś królową lochu.
Nie mojego.
A ja jestem królem ścieków.
Troll z klopa! Z kija go!
Masz mnie za cymbała?
Gdzie masz włosy?
To tak zwana bila.
Wieprzyk byłby lepszy.
Ludu Dreamland.
To ja, król Zøg. Wydostanę was stąd.
- Dzięki, nie trzeba. - Ale dzięki!
Ale nie trzeba, ale dzięki!
Już po was!
Tęskniłam za tobą.
- Wybacz, że cię odprawiłam. - Nic się nie stało.
Doznałem olśnienia.
I wróciłem na dobre, skarbie.
Lub raczej „Wasza Wysokość”.
Odzyskam nasz tron.
Kto go przejął, tak w ogóle?
Derek i Oona? Odval i Sorcerio? Dziewka od mopa i Wiaderkowy?
Jaki Wiaderkowy?
- Nie. Cloyd i Becky. - Cloyd i Becky…
Cloyd i Becky?
- Cloyd i Becky… - Twój tata ma problem ze szwagrami.
Tato, o co chodzi?
Samorealizacja zaczęła się ulatniać?
Znajdź cholerny zen!
Mam się dobrze.
Pokój z wami.
Co to?
To był krzyk.
Ale nie krzyk rozkoszy, jeśli chcesz wiedzieć.
A jak brzmi krzyk rozkoszy, Elfo?
Nie wiem.
To pewnie ten królewski zabieg. Chodźmy.
SZATNIA
Witaj, Tedricku. Gotowy na królewski zabieg?
Fotel z wysokim oparciem. Faktycznie czuję się jak król.
Pasy!
Cosik mi tu nie gra.
Przestań. Jeszcze nic ci nie zrobiliśmy.
- Ciach! - Teraz krzycz.
Następny.
W nogi!
Poszli sobie?
Tedrick wciąż żyje.
Psiakrew.
Tak. I czuję przypływ energii. Jakbym spożył owsiankę.
Czemu tak się wije?
To królewski zabieg.
Przemieniają brzydkich Dreamlandczyków w brzydkich kałmuków.
Niepotrzebna mu już ta sakiewka.
I… cyk.
Wasza Wysokość.
Wasza druga Wysokość. I reszta.
Co z tobą, Sorcerio? Czemu pomagasz Cloydowi i Becky?
Jestem naiwny i niewinny, przysięgam.
Używają mojego laboratorium, bo mają mnie za wszechmocnego maga.
Od kiedy?
Od kiedy im to wmówiłem.
Większość wyposażenia to halloweenowe gadżety.
Nie mówcie im, że jestem szarlatanem. Nie psujcie mi tego.
Tak to jest, jak ma się długie ręce?
Hej tam!
Odłóż je, mały ludziku.
Jedno zadrapanie, a zamienisz się w kałmuka.
Chwila. Gdzieś już widziałam te dłonie.
Pewnie należały do staruszki, która zadrapała mnie w Maru.
Ja wiem tylko, że to szatańskie dłonie,
a nie jakieś zabawki.
Doprowadzą to królestwo do zguby.
Dreamlandczycy nie zasługują na taki los.
Nawet jeśli są denerwujący, uparci i utytłani.
Ocalimy moich poddanych.
Czemu w ogóle cię zatrudniłem?
Byłem magikiem na ósmych urodzinach Bean.
Dzieci wrzuciły mnie do lochu.
Ostrożnie, Jerry.
Przydałyby mi się rękawice kuchenne.
Pobudka, zacofane, tępe kmiotki!
Jerry chce wam coś pokazać.
To nie durne wieśniaki. To zaawansowane miejskie przypały.
Patrzajta na te płomyki.
Fajowo się wyginają.
Pokaż mi brata Cloyda i siostrę Becky.
Widać jakieś ludziki.
To będzie dobre.
Pora na królewski zabieg, lady Lingonberry.
Prędzej. Pragnę dostać to, na co zasługuję.
Stać w imię prawa!
- To znowu ona. - Tak, znowu ona.
Ta, która przejrzała wasz tajny plan.
- By znaleźć magię i ją wykraść? - Cloyd.
Co? Nie.
Co? Nie. Te wasze królewskie zabiegi.
Zamieniacie Dreamlandczyków w kałmuków.
Zabierajcie tę pomarszczoną rękę od mojej pomarszczonej ręki.
Tego się nie spodziewałem.
To napięcie, by nas wciągnąć.
To zmusza do myślenia. A to mnie wkurza.
Teraz wszyscy wiedzą, co zrobiliście. Miecz!
Strzeżcie się gniewnej Blunty!
Panienka wzywała?
„Blunty”, nie „Bunty”.
Tradycyjna walka na damskie dłonie.
Tradycyjna walka na damskie dłonie?
- Złaź ze mnie! - Sorki.
Nie boję się twojego cepa.
Czego?
Przygotuj się na cios.
Pójdę piec bułeczki, panienko.
Nie kręcą mnie babskie naparzanki, ale lepsze to niż dwóch tłuściochów
smagających się odrąbanymi dłońmi.
Tato!
Zjazdy rodzinne są zbyt konfliktogenne.
Zabiję cię!
Wiemy, wszystkich zabijesz.
Mów, gdzie ta magia.
Hej, zostawcie Bean w spokoju.
- Jerry? Myśleliśmy, że nie żyjesz. - To też spartoliłeś.
Całe życie mówiliście, że mam iść do klatki.
Że nikt mnie nie kocha
i już nigdy nie pokocha.
Że jestem do niczego.
Nie jestem tylko do niczego.
Jestem Jerry.
Daj spokój. Poza nami nikt cię nie kocha.
Może i tak,
ale moi przyjaciele mnie lubią.
I to Jerry'emu wystarcza.
Tato, jesteś cały.
Mam dreszcze.
- Tato. - Zapomnij o mnie, Beanie.
Za późno już dla mnie.
Dopiero cię odzyskałam. Nie mogę cię znów stracić.
Bywałem narwańcem, raptusem, tyranem, brzuchomówcą,
a teraz jestem potworem.
Ale zawsze pozostanę twoim tatą.
Tato, zawsze byłeś potworem.
To mi nie przeszkadzało, by cię kochać.
Sam już nie wiem, kto tu kogo nakręca.
Bean, zniknęłaś zadrapanie.
Ogarnęłabyś mi tę wysypkę na tyłku?
Wrócił do formy.
Prędzej, Cloyd!
Damy radę. Wystarczy, że będziemy dalej niż rzut kamieniem.
Przewidziałem, gdzie będzie.
Napisy: Ewa Nowicka