‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ดรีมแลนด์)
‎(ป่าต้องมนตร์)
‎(เบนท์วูด)
‎(แอ่งปีศาจ)
‎(โรงพยาบาลบ้า)
‎(โรงพยาบาลบ้าทวิงเกิลทาวน์)
‎อิสรภาพ
‎ยินดีต้อนรับสู่โรงพยาบาลบ้าทวิงเกิลทาวน์
‎บ้านใหม่ของท่าน
‎ข้าว่าเราไม่เคยเจอกันนะ ข้าแชซ
‎ที่นี่น่าอยู่มาก ยกเว้นหอผู้ป่วยโรคจิต
‎โอ๊ย สยอง ‎ท่านไม่อยากไปอยู่ที่นั่นแน่
‎ข้าอยู่ที่นั่นแหละ ‎ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาจะปล่อยข้าออกมา
‎(หอผู้ป่วยโรคจิต)
‎เราเตรียมห้องแสนสบายไว้ให้ท่าน ‎มีถังส่วนตัวด้วยนะ
‎และเพื่อนร่วมห้องของท่านคือ…
‎นี่จะดีแน่
‎เข้าไปเลย ไอ้หนู
‎โทษที นั่นหยาบคายไปหน่อย
‎ข้าหมายถึง ทางนี้เลย ฝ่าบาท
‎เกือบลืมแน่ะ กษัตริย์ซ็อก นั่นคิกคัก
‎คิกคัก ทำตัวดีๆ นะ
‎ทั้งสองคนยังไม่ตายใช่มะ
‎ไว้ข้าจะกลับมาใหม่
‎(บทที่ 33 - คณะรัฐมนตรีของดร.แชซซซซซ)
‎อรุณสวัสดิ์ พวกจิตป่วง
‎เอาละ ซ็อก ‎ได้เวลาที่ท่านจะเข้าบำบัดครั้งแรกละ
‎หัวหน้าหมอจะทำให้สตังท่านกลับมาเป็นสติ
‎จะเป็นเจ้าใช่มะ ‎เจ้านั่นแหละหัวหน้าหมอ
‎ดูท่านสิ พูดเต็มประโยคได้แล้ว
‎เพิ่งอยู่แค่วันเดียวก็ช่วยได้แล้ว
‎รอนี่นะ
‎เข้ามาได้
‎ไง ซ็อก เข้าไปได้เลย
‎มองอะไรมิทราบ
‎เอาละนะ
‎แชซเองจ้า
‎ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ ซ็อกใช่ไหม
‎- ข้าคือดร.ฟุลตัน ‎- แชซ
‎บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามานั่งโต๊ะข้า
‎ต้องเอาเจ้าไปช็อกไฟฟ้าบำบัดเพิ่มละ
‎- ข้าชอบโดนช็อก ‎- ออกไป
‎- เจอกันที่โรงอาหารนะ ‎- อะไรนะ
‎- ทุกอังคารมีทาโก้ไง ‎- เจอกัน
‎ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ ซ็อกใช่ไหม
‎ข้าคือดร.ฟุลตัน เอ๊ย มัลเบอร์รี่น่ะ
‎ดร.ฟุลตันตายไปแล้ว
‎โห จับมือได้ปวกเปียกมาก
‎ทำไมไม่ลากเก้าอี้มานั่งล่ะ
‎เก่งมาก แข็งแรงจริงๆ
‎คนมักจะแอบเรียกที่นี่ว่าโรงพยาบาลบ้า
‎แต่บอกตามตรง นั่นมันเชยและเสื่อมเสียมาก
‎ข้าชอบเรียกมันว่า ‎โรงพยาบาลประสาทมากกว่า
‎เดี๋ยวนะ นั่นก็ดูไม่ดี
‎บ้านคนต๊องเป็นไง ไม่สิ แหล่งรวมคนบ้า
‎ฟาร์มคนไม่เต็มบาท สถาบันสติแตก
‎ข้าพูดได้เรื่อยๆ แต่ท่านเข้าใจเนอะ
‎บ้านพักคนสมองกุ๊งกิ๊ง ชอบชื่อนี้มะ
‎ไร่คนสติไม่เต็มเต็งล่ะ
‎อย่าขัดสิ ที่พักตัวตลก
‎หลุมจิตหลอน หน่วยคุมพวกเอ๋อ
‎หยุด เจ้ากำลังทำให้ข้าเป็นบ้า
‎ดีมาก วันนี้หมดเวลาแล้ว
‎ได้เจอดร.แชซในนั้นไหม เขาหล่อเนอะ
‎(ดรีมแลนด์)
‎กินทาโก้เสร็จ ผู้ป่วยก็เดินเล่นในสวน ‎ได้อย่างอิสระจนกว่าจะดับไฟ
‎ดับไฟ
‎ทำอะไรเนี่ย
‎เขตท่านอยู่ตรงนั้น
‎ร้องเบากว่านี้
‎นั่นเบาไป
‎คิกคัก ตื่นอยู่รึเปล่า
‎ข้าตื่นตลอดแหละ กษัตริย์ต๊อง
‎คิกคัก เจ้าคิดถึงครอบครัวเจ้าไหม
‎คิดถึงสิ ข้าเสียใจในสิ่งที่ข้าทำกับพวกเขา ‎แล้วท่านล่ะ
‎คิดถึงบางคน ใช่ มากๆ เลย
‎บีน เดเรค อูน่า เฟร็กเกิลส์
‎ข้าไม่คิดถึงแดกมาร์
‎ข้าก็ไม่คิดถึงลุงเคลย์ตัน ‎เขาดิ้นรนเกินไป
‎นี่ ซ็อก ท่านดิ้นรนเกินไปรึเปล่า
‎ไม่ต้องห่วง ไม่มีคำตอบที่ถูกหรอก
‎ไม่ อย่าฝังข้าทั้งเป็น
‎ข้าไม่ใช่ศพนะ
‎อย่างน้อยก็โยนแซนด์วิชลงมาด้วย
‎ใส่มัสตาร์ดน้อยๆ หน่อย
‎ข้าจะเอาแต่ตายแบบนี้ไม่ได้
‎กลัวการถูกฝังล่วงหน้าล่ะสิ
‎นอนให้สบาย กษัตริย์ต๊อง
‎ท่านแค่กำลังฝันร้าย
‎แต่พอท่านตื่น เจอข้าแก้แค้นแน่
‎ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านกลัวอะไรที่สุด
‎เราจะคุยเรื่องความกลัวและอื่นๆ
‎ใช่ ร้องเสียงห่านต่อไป ซ็อก
‎ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ
‎ซ็อกใช่ไหม ข้าคือดร.บรอนสัน
‎เอ๊ย พูลแมน เอ๊ย มัลเบอร์รี่
‎ดร.เฟนสเตอร์ตายไปแล้ว
‎- ใช่ เราเจอกันเมื่อวาน ‎- วิเศษ
‎ไปที่โซฟาฟั่นเฟือนเลย
‎นอนได้เลยนะ
‎ไม่ใช่ อีกทางสิ
‎ไม่ นอนหงาย
‎นั่นแหละ
‎ที่ข้าชอบทำกับคนไข้ใหม่ ‎คือเริ่มต้นด้วยการเล่นเกม
‎ท่านชอบเกมไหม
‎- ก็ไม่เชิง ‎- ดี
‎ข้าจะพูดประโยคขึ้นมา ‎แล้วท่านก็พูดสิ่งแรกที่ผุดขึ้นในใจนะ
‎เข้าใจนะ โอเค เริ่มละนะ
‎ตอนข้าตื่นในตอนเช้า สิ่งที่ข้ากลัวที่สุดคือ…
‎ไม่มี ข้าไม่กลัวอะไรเลย
‎สำหรับมื้อเช้า ข้าชอบกิน…
‎โอ๊ตมีล คอร์นเฟลกน่ากลัวไป
‎แล้วพอข้าเริ่มต้นวัน สิ่งที่ท้าทายที่สุดคือ…
‎ติดกระดุมกางเกง
‎แล้วคนที่ข้าเจอในแต่ละวันอยากให้ข้า…
‎ตาย
‎และพวกเขาจะฆ่าข้าด้วยการ…
‎วางยาพิษข้า ยิงข้า
‎ผลักข้าตกบันได โยนข้าให้ปูกิน
‎ข้ามีฝันหลอนๆ วิตกจริตตลอด…
‎เวลา แต่ข้าไม่ได้วิตกจริตนะหมอ
‎จริงๆ นะ ทุกคนต้องการทำร้ายข้า
‎และบางครั้ง ข้าก็ได้ยินเสียง
‎เข้าใจละ
‎มาต่อกัน
‎การถูกขังในโรงพยาบาลบ้านี้ ‎ตลอดชีวิตทำให้ข้ารู้สึก…
‎เจ้าพูดเรื่องอะไร
‎การได้รู้ว่าข้าจะไม่มีวัน ไม่มีทาง
‎ได้ออกจากโรงพยาบาลบ้าจนกว่าจะตาย ‎ทำให้ข้ารู้สึก…
‎ไม่มีวันได้ออกจากโรงพยาบาลบ้า ‎จนกว่าจะตายเหรอ
‎เจ้าสั่งข้าไม่ได้หรอก
‎ข้าคือกษัตริย์ ข้าคุมทุกอย่าง
‎ข้าไม่ตายจนกว่าข้าจะสั่งให้ตัวเองตาย
‎แต่เจ้าได้ตายแน่ มานี่เลย ไอ้หมอ
‎แชซ คิกคัก เข้ามาในนี้ที
‎ซ็อกคลั่งไปแล้ว
‎เจ้าจับแขน ข้าจับขา
‎ขอต้อนรับสู่ห้องยาง
‎ดูเขาเด้งดึ๋งสิ
‎เด้งๆ ดึ๋งๆ ข้าจะทำเสียงประกอบให้
‎เยี่ยม ไว้ข้ามาเช็กตอนเช้า เชิญทำเสียงต่อ
‎ข้าทนไม่ไหวแล้ว คิกคัก ‎ข้าต้องไปจากที่นี่
‎ท่านหนีไปจากที่นี่ได้
‎แต่ท่านไม่มีวันหนีไปจากตรงนี้ได้
‎ดูข้าสิ ข้าปกติดีจะตาย
‎แล้วข้าก็ฆ่าทุกคนในครอบครัวข้า ‎ยกเว้นย่า
‎จากนั้นข้าก็หนี แล้วก็ฆ่าย่า
‎ข้าขุดหนีไปจากที่นี่ด้วยกะโหลกของย่าข้า
‎- ใช้ขุดได้ดีเลย ‎- เดี๋ยวนะ คิกคัก
‎เจ้าเพิ่งบอกว่าฆ่าย่าตัวเอง
‎แล้วก็บอกว่าใช้กะโหลกของย่าเจ้า
‎ขุดหนีไปจากที่นี่เพื่อฆ่าย่าเจ้า
‎เป็นไปได้ยังไง
‎ก็มีย่าสองคนไง
‎ข้าต้องออกไปจากที่นี่
‎ส่งเทียนมาให้ข้าทีซิ
‎อะไรเนี่ย โพรงนี่ลึกไม่กี่ฟุตเอง
‎ข้าลืมบอกไปเหรอว่าอุโมงค์ถล่ม
‎ก็เรื่องที่ท่านละเมอพูดตอนนอนไง
‎- อะไรนะ ‎- โดนฝังทั้งเป็นน่ะ
‎ใช่ เรื่องนั้นกำลังจะเกิดกับท่านตอนนี้
‎อีกแล้วเหรอ
‎นี่เป็นการตายที่เลวร้ายที่สุด ช่วยด้วย
‎ช่วยด้วย
‎- ข้าได้ยินเสียงตะโกน ‎- เสียงคุ้นๆ นะ
‎เสียงทุ้มลึก แหบๆ
‎ตึกที่น่าสงสารนั่นกำลังร้องขอความช่วยเหลือ
‎เจอร์รี่ ถ้าเราหยุดช่วยทุกตึกที่ตะโกนใส่เรา ‎เราไม่ได้กลับบ้านพอดี
‎แค่เพราะเจ้าสวยไม่ได้แปลว่าเจ้าทำตัวร้ายได้
‎พูดถูกเผง
‎ช่วยด้วย
‎ข้าจะตายอย่างโดดเดี่ยว ‎และไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ
‎ข้านี่ไงรู้
‎ช่วยอะไรหน่อยนะ
‎พอตายแล้ว ทิ้งกะโหลกท่านไว้บนหิ้งด้วยสิ
‎(กะโหลกเจ้าตรงนี้)
‎กะโหลกของย่า เฮ้ย กะโหลกย่า
‎นี่
‎เจ้าไม่เป็นไร ซ็อก ไม่เป็นไร
‎เจ้ากำลังขุดหนีออกไปจากบ้านคนบ้านี่ ‎ด้วยหัวของยายแก่…
‎เจ้าไม่เป็นไร
‎ไม่ร้องเสียงห่านเลย
‎ก็เหมือนชิ้นส่วนกะโหลกนี่ ‎ชีวิตข้าอยู่ในกำมือข้า
‎ข้ากำลังเบิกเนตร ‎และข้าก็กำลังเบิกทางออกไป
‎นี่ ตายหรือยัง
‎ยัง คิกคัก ข้ายังไม่ตาย
‎และข้าไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว
‎ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าคิดว่าข้าใจเหี้ยม
‎- ข้าไม่ได้บอกว่าใจเหี้ยม ข้าบอกว่าร้าย ‎- แล้วก็ดื้อด้วย
‎แล้วก็อวดดี
‎เฮ้ย ดูตรงนั้นสิ
‎เจ้าม้าที่น่าสงสารติดอยู่บนภูเขา
‎เราควรช่วยมันนะ
‎อดช่วยแน่ เจ้าหญิงบีนนี่ตัวร้ายคุมเรือเหาะอยู่
‎เตรียมที่คีบม้า
‎(หมู - ไก่ - อาร์มาดิลโล)
‎ไม่ ไม่ อาร์มาไรนะ
‎(ม้า)
‎อันนั้นแหละ
‎- โอเค ต่ำลงอีก ‎- เร็วหน่อย
‎- ไม่ แนะนำได้ห่วย ลูซี่ ‎- อย่างน้อยก็ขยับแนวทแยงมุมสิ
‎ไม่ได้ มันทำได้แค่ขึ้น ลง ซ้าย ขวา
‎ทแยงมุมก็ถือเป็นตำแหน่งนะ
‎พอไปทางทแยงมุมแล้ว ‎ก็ไม่มีวันกลับมาทแยงย้อนได้
‎ถ้าข้าทแยงมุมหรือทแยงย้อนได้ ก็ทำไปแล้ว ‎แต่นี่ข้าทำไม่ได้
‎เพราะมันขยับได้แค่ทิศทางเดียว
‎น่าเบื่ออะ ช่วยเร็วๆ หน่อยสิ
‎พยายามอยู่ แต่เจ้าพูดเสียงดังเหลือเกิน
‎- เร็วๆ สิ ‎- เออๆ
‎กางที่คีบ แล้วก็… ได้แล้ว
‎เวรกรรม ข้าว่าข้าฆ่ามัน
‎เอาละ เผ่นเถอะ ทุกคน
‎เดี๋ยวๆ มันยังไม่ตาย แค่กระตุก
‎โอเค ตั้งตำแหน่งใหม่
‎เอาละ แล้วก็ยกขึ้นมา
‎ไปทางซ้ายและมาตรงกลาง
‎เขาทำได้ เขาทำสำเร็จ
‎เยี่ยม
‎- ท่านดีที่สุด ลุงบีน ‎- ใช่แล้ว ทุกคน
‎ทีนี้ใครน่ารังเกียจและไร้หัวใจกัน
‎- อ้าว เจ้าม้าเส้นตื้นนี่นา ‎- จะบ้าตาย
‎- ทุกคน หุบปาก ‎- เยี่ยม บีนโมโหละ
‎เช็กชื่อช่วงเที่ยงคืน
‎คิกคัก
‎- อยู่นี่ ‎- เช็ก
‎ซ็อก
‎ไม่นะ แชซโดนหลอก
‎ไม่มีอะไรหยุดข้าได้ ข้าเป็นอิสระ
‎อิสระแบบไม่มีอะไรมากั้น
‎เดี๋ยวนะ ข้าไม่ได้อิสระ ข้าหนาว
‎ดีนะที่พวกเขาถือศีลเงียบเพราะ… โอ้โฮ
‎โอ้โฮ
‎ใช่ แต่ข้าขอโทษจริงๆ ‎ที่บุกเข้ามา ท่านเจ้าอาวาส
‎แต่ คืองี้ ข้าเป็นกษัตริย์และ…
‎ยศฐาจองจำท่านอยู่ในโลกแห่งวัตถุ
‎ที่นี่เราไม่มียศฐา
‎ข้าคือสาธุคุณรินส์มาสเตอร์
‎น้องชายของวอชมาสเตอร์ผู้ล่วงลับ
‎เขามันงี่เง่า แต่ยังไงก็เป็นพี่ชายข้า
‎เออ คือว่า ข้าหลงทาง
‎ข้าหลงทางมาทั้งชีวิต ‎แต่ตอนนี้ข้าหลงทางของจริง
‎แล้วในหัวข้าก็รู้สึกแปลกๆ…
‎แป๊บนะ
‎โทษที ได้มาจากในโพรงน่ะ
‎หวังว่ามันจะไม่ได้วางไข่ในสมองข้านะ
‎แต่นั่นแหละ ท่านช่วยข้า…
‎- ค้นหาตัวตนเหรอ ‎- ใช่
‎ครั้งสุดท้ายท่านไปหาที่ไหนล่ะ
‎มุกตลกพระน่ะ
‎มุกตลกพระของจริง
‎มีอยู่มุกเดียว และมันก็ฮาสุด
‎ข้าไม่เข้าใจตลกวางฟอร์ม
‎ข้าชอบตลกเจ็บตัวมากกว่า
‎อย่างเวลาเราดึงคันโยก ‎แล้วผู้ชายตกลงไปในประตูกลน่ะ
‎และประโยคเด็ดคือ เขาพูดว่า "ไม่นะ"
‎แล้วก็หัวเราะสมเพชตัวเองตอนร่วงลงไป
‎ขั้นแรกคือปลดของทางโลกทุกอย่าง
‎ทีนี้ ส่งถุงหนังใส่เงินของท่านมา
‎นี่ท่านพูดกวนบาทาใช่มะ
‎ล้อเล่นน่า มุกตลกพระอีกอันน่ะ
‎ขั้นที่สองคือขจัดความทะนงตัวของท่าน
‎นี่ญาติของข้า เชฟมาสเตอร์
‎บิ๊กโจ
‎ยินดีรับใช้ขอรับ กษัตริย์ซ็อก
‎วันนี้เอาทรงอะไรดี
‎(สไตล์ล่าสุด)
‎กลมดิ๊ก กลมเนียน หรือทรงพ็อคกี้
‎เอากลมดิ๊กละกัน
‎เห็นมะ พ็อคกี้ ไม่มีใครเลือกทรงเจ้าหรอก
‎โทษที หัวข้าตะปุ่มตะป่ำไปหน่อย
‎- ข้าตกบันไดเก่ง ‎- ขอรับ
‎ทีนี้ อยู่นิ่งๆ ข้าไม่อยากเชือดโดนคอหอยท่าน
‎ข้านึกว่าเจ้าโกนผมข้าอยู่
‎อ้อ จริงด้วย
‎นี่คือห้องของท่าน
‎ที่ที่ท่านจะไตร่ตรองเรื่องจักรวาล ‎และหน้าที่ของท่าน
‎ฟังดูเหงาจัง
‎ท่านไม่เคยอยู่อารามสงฆ์มาก่อนใช่มะ
‎ถึงพระเจ้าแท้จริงพระองค์เดียว ‎พี่ชายของพระเจ้าอีกองค์
‎ข้าหวังว่าท่านมีอยู่จริงนะ เพราะไม่งั้น…
‎นี่ท่านพยายามทำให้ข้าดูงี่เง่าเหรอ
‎เอาเถอะ ท่านเก็บความลับได้ไหม
‎ข้าบอกรินส์มาสเตอร์ เพื่อนท่าน ‎ไปว่าข้าหลงทาง
‎โดยหวังว่าเขาจะเอาแผนที่มาให้
‎แต่ที่ได้มาคือโดนโกนหัว
‎ตอนนี้ข้าคงเดินทางตามหาจิตวิญญาณแทนละ
‎ข้าจะอยู่ที่นี่และทำตามโปรแกรมไป
‎ตราบใดที่ท่านไม่ปล่อยให้พวกเขา ‎พาข้ากลับไปโรงพยาบาลบ้า
‎คิดให้ดีๆ นะ
‎ข้าไปก่อน
‎เจอกันพรุ่งนี้นะ เวลาเดิม ห้องเดิม
‎โอเค บาย
‎เพื่อนของท่าน ซ็อก
‎อ้อ ใช่ เอเมน
‎ไม่ต้องห่วง พ็อคกี้
‎เขาลือกันว่าพระเจ้าตอบรับ ‎คำภาวนาแค่หนึ่งใน 25 ครั้ง
‎โอกาสเกิดขึ้นยากมาก
‎เราจะจัดการเขาตอนกลางคืนช่วงที่พระเจ้าหลับ
‎ดูสิ หนุ่มๆ ดรีมแลนด์ บ้านแสนสุข
‎จริงด้วย บีน
‎คราวก่อนที่เจ้ากลับบ้าน ‎พวกเขายิงสอยเจ้าร่วง
‎- ข้าจำได้ ‎- จำได้มะ บีน
‎- ไม่เอาน่า เจ้าต้องจำได้สิ ‎- เออ
‎พวกเขานึกว่าเจ้าเป็นแม่มด
‎- แล้วก็จับเราขึ้นศาล ‎- ข้ารู้
‎- ตัดสินว่าเรามีความผิด ‎- ข้าอยู่ในเหตุการณ์
‎จากนั้นพวกเขาก็มัดเรากับเสา ‎และเผาเราทั้งเป็น
‎- พอได้แล้ว ‎- จำได้ไหม
‎ขอบใจ คราวนี้ข้าจะทำให้พวกเขารู้ว่าเป็นข้า
‎(ลำโพงเซย์ฮัลโหล)
‎ฟังทางนี้ ดรีมแลนด์
‎นี่ข้าเอง ราชินีผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้า บีน
‎พร้อมต้อนรับเราหรือยัง
‎ระวังนะ ลูกธนูไฟลุก
‎อะไรวะ
‎พวกเขาเล็งมาที่หน้าผากเจ้าเป๊ะ เอลโฟ
‎เอาหน้าไปใกล้ๆ หน้าต่างสิ นิดนึง
‎ไม่ต้องห่วง อยู่สูงขนาดนี้ ‎พวกเขายิงไม่โดนหรอก
‎(ดรีมแลนด์ - พื้นใกล้ๆ)
‎- สละเรือ ‎- ข้านำมาก่อนละ
‎ไถลลงมาในยานหลบหนีสิ พวกโง่
‎บราเธอร์ซ็อก ท่านพัฒนาเร็วมาก ‎จากเลเวลหนึ่งพรวดไปเก้าเลย
‎และแน่นอน เราขอบใจน้ำเงินงามๆ ของท่านด้วย
‎โรงนาเก่าด้านหลังตอนนี้กลายเป็น ‎ศูนย์ซ็อกเพื่อความถ่อมตัวอันน่าทึ่ง
‎เงินไม่มีความหมายกับข้าแล้ว
‎ข้าละทิ้งทุกอย่างยกเว้นเรื่องช่วยตัวเอง
‎ท่านละทิ้งมันไม่ได้นะ ‎ดูตัวอย่างจากบิ๊กโจสิ
‎- แล้วอีกคนล่ะ ‎- พ็อคกี้น่ะเหรอ ไม่อยากจะเม้าท์
‎ทีนี้ นี่คือห้องศักดิ์สิทธิ์สุดของเรา
‎ดูจากเทียนก็คงรู้นะ
‎เชิญนั่ง
‎ขยับไปหน่อย
‎ตอนนี้ท่านกำลังนั่งอยู่ใจกลางโลกที่เรารู้จัก
‎โทษที เขยิบอีกนิด นั่นแหละ
‎- ตอนนี้ท่านพร้อมแล้ว ‎- พร้อมอะไร
‎ถามให้น้อย เชื่อใจให้มาก
‎เหงื่อแตกให้น้อย อาบน้ำให้มาก
‎แหกปากให้น้อย รักกันให้มาก
‎กินพายให้น้อย กินผักให้มาก
‎ร้องเสียงห่านให้น้อย กอดกันให้มาก
‎ทำร้ายกันให้น้อย ช่วยกันให้มาก
‎ช้าก่อน มีคำสอนเปิดทางสว่างปิดท้ายไหม
‎ไม่รู้สิ มองหาสัญญาณดูแล้วกัน
‎โอม
‎พระเจ้า ข้าอีกแล้วนะ
‎ข้าขอบใจที่ท่านพยายามเต็มที่ ‎แต่ข้าแค่อยากบอกว่า
‎ท่านคือคนที่ทำให้ข้าตัวใหญ่เสียงดัง ‎และทำให้มือข้าอ้วนโต
‎แต่ตอนนี้ ข้าไม่ใช่คนคนนั้นแล้ว
‎ข้าไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
‎แต่ถ้าท่านจะช่วยส่องทางสว่างให้ข้าก็จะดีมาก
‎ถั่วเหรอ
‎ถั่วเม็ดเดียว
‎เดี๋ยวนะ ถั่ว เม็ดเดียว
‎ลูกบีนของข้า นางก็ตัวคนเดียว
‎ลูกๆ ของข้า
‎บีน เดเรค มีคนอื่นอีกไหมนะ
‎ไม่นะ หมดแล้ว เฟร็กเกิลส์ด้วย
‎ข้าทำอะไรเนี่ย มัวแต่ช่วยตัวเอง ‎ทั้งที่พวกเขากำลังอยู่ในอันตราย
‎ข้าไม่กลัวตายหรอก ‎เพื่อลูกๆ ข้ายอมตาย
‎ยังไม่อิ่มเลย แต่ต้องไปละ
‎นี่ รินส์มาสเตอร์ ท่านพูดถูก
‎ตอนนี้ข้าตาสว่างขึ้นแล้ว
‎หวัดดี ข้าชื่อแชซ เรามาจาก ‎โรงพยาบาลบ้าท้ายซอยน่ะ
‎มีคนบ้าหนีมา แต่ไม่ใช่ข้านะ
‎เคยเห็นชายผู้นี้ไหม
‎(คิกคัก)
‎เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
‎แต่เรากลับไปมือเปล่าไม่ได้
‎ใช่แล้ว ดร.แชซ
‎แล้วหมอนั่นล่ะ
‎เจ้าจับเอว ข้าจับต่ำกว่าเอว
‎ไม่นะ ทำอะไรเนี่ย
‎เอามือมันๆ ของเจ้าออกไปนะ
‎โทษที เพิ่งกินหมูทอดมา
‎ช่วยด้วย พ็อคกี้
‎เจ้าอยู่ไหน พ็อคกี้
‎พ็อคกี้ ช่วยที
‎ลงตรงนั้นสิ
‎ไม่ ตรงนั้น
‎หุบปาก ข้าคือราชินีเรือเหาะเล็กนะ
‎- บินขึ้นๆ ‎- ไม่ ลงสิ
‎เร็วกว่านี้
‎- อย่าไปฟังเขา ‎- ไปทางซ้าย
‎บีน จริงๆ นะ ช่วยฟังข้าเถอะ
‎ข้ามีชั่วโมงเล่นว่าวมากกว่าหมื่นชั่วโมง
‎บางทีข้าอาจทำเครื่องตก
‎เผ่นก่อนละจ้า
‎ร่อนจอดหน้าถ้ำนี้เลย
‎ลดระดับ
‎ค่อยๆ
‎ไปทางซ้ายอีกหน่อย
‎ได้แล้ว และ…
‎ลงได้นุ่ม
‎เร็วเข้า เอานี่ไปซ่อน
‎ได้เลย ลุงราชินีเรือเหาะเล็ก
‎ขอบคุณที่ไม่ปากโป้งเรื่องข้า ท่านเจ้าอาวาส
‎และก็ขอบคุณที่ทำให้ข้าเห็นทางสว่าง
‎ใช่ ทางนั้นสว่างเลย
‎- ขอพูดอะไรซ้ำซากส่งท้ายได้ไหม ‎- ได้สิ
‎การเดินทางหลายพันลี้ ‎เริ่มต้นด้วยการเตะครั้งเดียว
‎วิบ วับ เจ้าสองคนมาทำอะไรที่นี่
‎ทำอะไรน่ะ กับดักจับหมีเหรอ
‎ตายจริง ผ้าคลุมไหล่ข้า
‎มงกุฎข้าด้วย
‎ยังพอดีอยู่เลย
‎ขอบใจนะ พวก
‎รู้อะไรไหม ปีนขึ้นมาสิ
‎ทีนี้ ดรีมแลนด์ไปทางไหน ทางนี้เหรอ
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ