NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ZACZAROWANY LAS
DIABELSKA CZARA
AZYLIUM
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY W TWINKLETOWN
Wolność!
Oto Szpital Psychiatryczny w Twinkletown.
Twój nowy dom.
Chyba się nie znamy. Jestem Chazzzzz.
To przyjemne miejsce. Poza oddziałem ostrych psychoz.
O mamuniu! Nie polecam.
To mój rewir. Że też w ogóle mnie wypuszczają.
ODDZIAŁ PSYCHOZ
Dostaniesz przytulny pokoik z własnym wiadrem.
A twój współlokator to…
Zaraz, zaraz…
Zapowiada się nieźle.
Właź tam, facio.
Gdzie moje maniery?
Tędy proszę, Wasza Wysokość.
Zapomniałbym. Król Zøg, Zbytnik.
Zbytnik, zachowuj się.
Obaj jeszcze żyjecie?
Zajrzę później.
ROZDZIAŁ XXXIII GABINET DOKTORA CHAZZZZZA
Dzieńdoberek, wariatuńcie.
Zøg, pora na pierwszą terapię.
Ordynator porządnie cię schazzzzzuje.
Mówisz o sobie, prawda? Siebie masz na myśli, co nie?
No popatrz. Mówisz pełnymi zdaniami.
Widać, że pobyt tu ci służy.
Zaczekaj.
Zapraszam!
Hej, Zøg. Możesz wejść.
Co się gapisz?
Zaczyna się.
Chazzzzz!
Witam. Wejdź. Zøg, prawda?
- Doktor Fulton. - Chazzzzz!
Miałeś nie siadać za moim biurkiem.
Dodatkowa terapia szokowa!
- Mnie to pasuje. - Wynocha!
- Dozoba na stołówce! - Co?
- Wtorkowe taco. - Fakt.
Witam. Wejdź. Zøg, prawda?
Doktor Fulton. Znaczy się Mulberry.
Doktor Fulton nie żyje.
Co za wiotki uścisk dłoni.
Przytargaj sobie krzesło i usiądź.
Zuch. Jednak dajesz radę.
Nazywają to zakładem dla obłąkanych,
ale przyznam, że to brzmi przestarzale i obraźliwie.
Raczej nazwałbym to domem wariatów.
Nie, to też obraźliwe.
Psychiatryk? Dom bez klamek?
Wariatkowo? Willa oszołomów?
Nie muszę dalej wyliczać.
Przymierzalnia kaftanów. Może być?
Ranczo de los maniakos?
Nie przerywaj! Kukułcze gniazdo.
Schizochatka. Oddział niedokołysanych.
Dość! Zaraz oszaleję!
Doskonale. To by było na tyle.
Widziałeś doktora Chazzzzza? Słodziak z niego.
Po posiłku pacjenci bawią się na dziedzińcu aż do ciszy nocnej.
Cisza nocna!
Co ty wyprawiasz?
Ułóż się w swoim konturze.
Kwacz ciszej.
Za cicho.
Zbytnik, nie śpisz?
Nigdy nie śpię, królu-lulu.
Tęsknisz za swoją rodziną?
Jasne. Żałuję tego, co im zrobiłem. A ty?
Za niektórymi nawet bardzo.
Bean, Derek, Oona, Piegusek.
Za Dagmar nie tęsknię.
A ja za wujem Claytonem. Zbytnio się szamotał.
Hej, Zøg. Zdarza ci się szamotać?
Spokojnie. Zwykle trudno to stwierdzić.
Nie. Nie grzeb mnie żywcem.
Nie jestem trupem.
Przynajmniej rzuć mi kanapkę.
Byle bez musztardy.
Nie mogę tak w kółko umierać.
Boimy się pogrzebania żywcem?
Słodko śpij, królu-lulu
To był tylko zły sen
Gdy przebudzisz się Wtedy zemszczę się
Bo znam twój najgorszy koszmar
Mówimy o naszych koszmarach.
Kwacz sobie, Zøg.
Witam. Wejdź.
Zøg, prawda? Doktor Bronson.
Znaczy się Pullman. Nie, Mulberry.
Doktor Fenster nie żyje.
- Wczoraj się poznaliśmy. - Cudownie.
Idź na leżankę dla świrów.
Możesz się położyć.
W drugą stronę.
Na plecach.
Właśnie tak.
Zwykle zaczynam terapię od pewnej zabawy.
Lubisz się bawić?
- Niezbyt. - Świetnie.
Zacznę zdanie, a ty mów pierwsze, co przyjdzie ci na myśl.
Jasne? To zaczynamy.
Gdy budzę się rano, najbardziej boję się…
Niczego. Niczego się nie boję.
Na śniadanie zwykle jem…
Owsiankę. Kornfleksy mnie przerażają.
Gdy rozpoczynam swój dzień, najtrudniej mi…
Zapiąć portki.
A ludzie, których co dzień napotykam, życzą mi…
Śmierci.
Próbują mnie…
Otruć, zastrzelić,
zepchnąć ze schodów, rzucić krabom na pożarcie.
Te paranoidalne złudzenia towarzyszą mi od…
Zawsze. Ale nie jestem paranoikiem.
Serio. Wszyscy chcą mnie dopaść.
A czasami słyszę głosy.
Rozumiem.
Kontynuujmy.
Na myśl, że pozostanę tu uwięziony do końca życia…
Co ty wygadujesz?
Gdy dociera do mnie, że nigdy, przenigdy,
ale to nigdy stąd nie wyjdę aż do śmierci…
Nie wyjdę stąd aż do śmierci?
Nie rozkazuj mi!
Jestem królem! Ja tu rządzę!
Nie umrę, dopóki mi się nie zachce!
Za to ty umrzesz! Już ja cię…
Chazzzzz, Zbytnik, chodźcie tu!
Zøg ma atak!
Łap górę, a ja dół.
Witaj w szałówce.
Odbija się od ścian.
Jak piłeczka. Dodam efekty dźwiękowe.
Doskonale. Zajrzę do niego rano. Kontynuujcie.
Więcej tego nie zniosę. Muszę stąd wyjść.
Stąd możesz uciec.
Ale nie stąd.
Spójrz na mnie. Całkiem normalny,
a wybiłem całą rodzinę. Poza babcią.
A potem zwiałem i zabiłem babcię.
Wykopawszy stąd tunel czaszką babci.
- Idealnie się nadała. - Czekaj no.
Powiedziałeś, że zabiłeś babcię,
a potem, że czaszką babci
wykopałeś tunel i uciekłeś, by zabić babcię.
Jak to możliwe?
A nie można mieć dwóch babć?
Muszę stąd uciec.
Podaj mi tę świeczkę.
Co jest? Tunel ma tylko parę metrów.
Nie mówiłem, że trochę się grzebałem?
No wiesz, mówiłeś o tym przez sen.
- Co? - O pogrzebaniu żywcem.
Tak. Właśnie ci się to przytrafiło.
Tylko nie to!
To moja najgorsza śmierć w życiu. Na pomoc!
- Słyszę wrzaski. - Głos brzmi znajomo.
Głęboki i chropowaty.
Biedny budynek woła o pomoc.
Nie możemy zatrzymywać się przy każdym wrzeszczącym budynku.
Uroda nie usprawiedliwia wrednego charakteru.
Właśnie.
Na pomoc!
Umrę w samotności. Nikt się nawet o tym nie dowie.
Poza mną.
Zrobiłbyś coś dla mnie?
Jak już umrzesz, odstaw swoją czaszkę na półkę.
TWOJA CZASZKA
Czaszka babci. Czaszka babci?
Hejże…
Spoko, Zøg. Spoko.
Kopiesz sobie tunel z wariatkowa czaszką staruszki…
I spoko.
Żadnego kwakania, nic a nic.
Tak jak ten fragment czaszki moje życie jest w moich rękach.
Wychodzę z dołka i stąd też zaraz wyjdę!
Umarłeś już tam?
Nie, Zbytniku. Nie umarłem.
I już się nie boję.
Jak mogłeś powiedzieć, że jestem okrutna.
- Nie okrutna, tylko wredna. - Do tego uparta.
I trochę nadęta.
Hej, spójrzcie!
Konik utknął na wysokiej skale.
Uratujmy go.
Zapomnij. Księżniczka wredziocha ma focha.
Ustawić chwytak na „konia”.
ŚWINIA - KURA - PANCERNIK
Nie. Nie. Pan-co?
KOŃ
Mam!
- Dobra, opuszczam. - Szybciej.
- To beznadziejna rada. - Przynajmniej daj na ukos.
Nie da się. Tylko góra – dół albo w prawo – w lewo.
Każdy wie, że to niezawodny ruch.
Jak raz dasz na ukos, to już nigdy nie dasz… na zakos.
Gdybym mógł dać na ukos lub zakos, to bym dał. Ale nie mogę,
bo wajcha rusza się tylko wte i wewte.
Nudy. Streszczaj się.
Chciałbym, więc przestań nadawać.
- Pospiesz się. - Dobra.
Chwytak się rozwiera i… Mam go.
Psiakrew. Chyba go ukatrupiłem.
Dobra, odwrót.
Czekaj. Jednak żyje. Właśnie wierzgnął.
Zmiana pozycji.
W porządku. I w górę.
Teraz w lewo. I do środka.
Daje radę. Udało mu się.
Tak!
- Kochany z ciebie wujaszek. - Wiadomo.
I kto tu jest podły i bezduszny?
- To Koń, Który Się Śmieje! - Niech to szlag.
- Zamknijcie się! - Tak! Bean się wnerwiła.
Nocna lista obecności.
Zbytnik?
- Obecny. - Jest.
Zøg.
O nie. Zrobili Chazzzzza w Chazzzzzona.
Nic mnie nie zatrzyma! Jestem wolny!
Jak porzucone niemowlę!
Chwila. Co to za wolność, skoro marznę na kość?
Dobrze, że ślubowali milczenie, bo…
Jego Świątobliwość wybaczy, że tak się napatoczyłem,
ale jestem królem…
Tytuły czynią z nas niewolników świata materialnego.
Dlatego ich nie używamy.
Czcigodny Płuczmaster,
brat nieodżałowanego Praczmastera.
Wkurzał mnie, ale był moim bratem.
Widzisz, człowieku, zagubiłem się.
Przez całe życie byłem zagubiony, ale teraz naprawdę.
I coś mi chodzi po głowie…
Chwileczkę.
Przepraszam. To pajęczyca z tunelu.
Oby nie złożyła tam jaj.
Nieważne. Pomógłbyś mi…
- Odnaleźć się? - Tak!
A gdzie ostatnio szukałeś?
To taki mnisi dowcip.
Nasz jedyny.
Jedyny i doskonały.
Nie dbam o górnolotny humor.
Wolę komedią slapstickową.
Pociągasz wajchę, otwiera się zapadnia
i gość leci w dół, mówiąc: „O nie”,
i śmieje się z własnego nieszczęścia.
Pierwszy krok polega na wyzbyciu się dóbr ziemskich.
Oddaj mi swoją skórzaną sakiewkę.
Żarty sobie stroisz?
W rzeczy samej. To drugi mnisi dowcip.
Drugi krok to wyzbycie się próżności.
To mój kuzyn, Golimaster.
Wielki Jo?
Do usług, Wasza Wysokość.
Co sobie życzymy?
NAJNOWSZE TRENDY
Bila, śnieżna kula czy Wieprzyk?
Niech będzie bila.
Widzisz, Wieprzyk? Nie jesteś popularny.
Wybacz, mam sporo guzów na głowie.
- Parę razy spadłem ze schodów. - Zauważyłem.
Nie ruszaj się. Nie chcę zaciąć ci gardła.
Miałeś ogolić mi głowę.
No tak.
To twoja cela
do rozmyślań o wszechświecie i twoim w nim miejscu.
Będę się czuł samotny.
Nigdy nie byłeś w klasztorze, prawda?
Drogi, jedyny prawdziwy Boże, bracie tego drugiego Boga,
mam nadzieję, że istniejesz, bo…
Próbujesz wystrychnąć mnie na dudka?
No nic. Dotrzymasz sekretu?
Powiedziałem Płuczmasterowi, że się zagubiłem,
myśląc, że da mi jakąś mapę,
a dostałem tylko łysą łepetynę.
Zdaje się, że wkroczyłem na ścieżkę duchową.
Zostanę tu i będę kontynuował,
o ile zadbasz, bym znów nie trafił do domu dla obłąkanych.
Więc lepiej uważaj.
Będę już kończył.
Do zobaczenia jutro o tej samej porze, w tej samej celi.
No to na razie.
Twój przyjaciel, Zøg.
A no tak. Amen.
Nie przejmuj się, Wieprzyk.
Bóg podobno spełnia tylko co 25. modlitwę.
To małe prawdopodobieństwo.
Dorwiemy go pod osłoną nocy, gdy Bóg pójdzie spać.
Patrzcie, Dreamland. Nie ma jak w domu.
Przypomniało mi się,
jak poprzednim razem cię zestrzelili.
- Pamiętasz? - Tak.
- No weź. Pamiętasz, co nie? - Tak.
Wzięli cię za wiedźmę.
- Wytoczyli nam proces. - Wiem.
- I uznali za winnych. - Pamiętam.
Przywiązali nas do pala i spalili żywcem na stosie.
- Dość. - Nie pamiętasz?
Wystarczy! Tym razem będą wiedzieli, że to ja.
GŁOŚNOFON
Uwaga, Dreamland!
To ja, wasza wspaniała królowa Bean!
Powitacie nas jak należy?
Uwaga. Płonące strzały.
Co u licha?
Celują prosto w twoje czoło, Elfo.
Przysuń się troszkę do szyby.
Spokojnie. Strzały nas nie dosięgną.
GDZIE POPADNIE
- Opuścić statek! - Już to zrobiłem.
Do kapsuły, ciumoki!
Bracie Zøgu. Prędko ukończyłeś wszystkie dziewięć poziomów.
Doceniamy też twoją hojną darowiznę.
Przemianujemy naszą starą stodołę na Ośrodek Wybitnej Pokory im. Zøga.
Nie dbam już o bogactwo.
Rzuciłem wszystko poza masturbacją.
Tego bym nie rzucał. Spójrz na Wielkiego Jo.
- A co z tym drugim? - Wieprzyk? To inna historia.
To nasza najświętsza komnata.
Widać to po świecach.
Usiądź, proszę.
Przesuń się ździebko.
Siedzisz teraz w samym środku znanego nam świata.
Wybacz, jeszcze kawałeczek. Świetnie.
- Jesteś gotowy. - Na co?
Mniej pytań, więcej wiary.
Mniej potu, więcej mydła.
Mniej złości, więcej miłości.
Mniej gulaszu, więcej warzyw.
Mniej kwakania, więcej przytulania.
Mniej bólu, więcej wsparcia.
Czekaj. Jakieś ostatnie ziarno nieskończonej mądrości?
Nie wiem. Wypatruj znaku.
Boże, to znowu ja.
Wiem, że robisz, co możesz, ale chcę tylko powiedzieć,
że to Ty dałeś mi donośny głos, pulchną figurę i wielgaśne dłonie.
Ale nie jestem już tym facetem.
Sam nie wiem, kim jestem,
więc gdybyś tylko wskazał mi dalszą drogę.
Ziarenko?
Pojedyncze ziarenko?
Zaraz, to ziarenko. Do tego pojedyncze.
Moje jedyne ziarenko to Bean.
Moje dzieci!
Bean! Derek! Mam jeszcze jakieś?
Nie, to wszystko. No może Piegusek.
Próbuję ratować własną skórę, gdy oni są w niebezpieczeństwie?
Nie boję się śmierci! Za was, moje dzieci, oddałbym życie!
Wciąż jestem głodny, ale muszę iść.
Płuczmasterze, miałeś rację.
Jestem bardziej oświecony.
Hej, jestem Chazzzzz z pobliskiego psychiatryka.
Szukamy czubka, który nam nawiał. Nie mnie.
Widziałeś go?
ZBYTNIK
Tu go nie ma.
Nie wracajmy z pustymi rękoma.
Racja, doktorze Chazzzzz.
Ten się nada?
Łap górny dół, a ja dolny.
Nie! Co wy wyprawiacie?
Zabierajcie te tłuste łapska!
Wybacz, wcinaliśmy carnitas.
Na pomoc! Wieprzyk!
Gdzie jesteś?
Wieprzyk, na pomoc!
Tam wyląduj!
Nie, tam!
Cisza! To ja jestem latającą królową.
- Wyżej! - Niżej!
Szybciej!
- Nie słuchaj go. - Na lewo!
Bean, serio, słuchaj mnie, dobrze?
Mam za sobą 10 000 godzin puszczania latawców.
Może się rozbijemy.
Opuszcza scenę po prawej.
Posadź go przy jaskini.
Wyrównaj.
Spokojnie.
Trzy metry na lewo.
Tak jest. I…
Idealnie.
Szybko, ukryj to.
Tak jest, wujaszku latająca królowo.
Dzięki, że mnie nie wydałeś, Wasza Świątobliwość.
I za wskazanie mi prawidłowej ścieżki.
Tak, to ta.
- Ostatni frazes na drogę? - Dobra.
Tysiącmilowa podróż rozpoczyna się od pierwszego kopniaka.
Vip! I Vap! Co tu robicie?
Co to ma być? Pułapka na niedźwiedzia?
O jeny. Mój płaszcz…
i korona!
Wciąż pasuje.
Dzięki, chłopaki.
Wiecie co? Wskakujcie.
Którędy do Dreamland? Tędy?
Napisy: Ewa Nowicka