ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ
ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ
ΜΠΕΝΤΓΟΥΝΤ
Η ΚΑΡΑΦΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
ΑΣΥΛΟ
ΑΣΥΛΟ ΠΑΡΑΦΡΟΝΩΝ ΤΟΥΙΝΚΛΤΑΟΥΝ
Ελευθερία!
Καλώς ήρθατε στο άσυλο παραφρόνων.
Το νέο σας σπιτικό.
Δεν γνωριζόμαστε, θαρρώ. Είμαι ο Τσαζζζζζ.
Είναι πολύ ευχάριστα εδώ, εκτός απ' την πτέρυγα ψυχάκηδων.
Πω, ρε φίλε! Δεν θες να καταλήξεις εκεί!
Εκεί μένω εγώ. Απορώ πώς μου άνοιξαν να βγω.
ΠΤΕΡΥΓΑ ΨΥΧΑΚΗΔΩΝ
Σας έχουμε ένα ωραιότατο δωματιάκι με ολόδικό σας κουβά.
Και ο συγκάτοικός σας…
Ωραίο θα 'ναι αυτό!
Μπες μέσα, πιτσιρίκο.
Συγγνώμη, είμαι αγενής.
Θέλω να πω, περάστε από δω, Μεγαλειότατε.
Θα το ξεχνούσα. Βασιλιά Ζογκ, ο Χαχανούλης!
Χαχανούλη, φρόνιμα.
Είστε ζωντανοί ακόμη;
Θα ξαναπεράσω.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΧΧΙΙΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΡΑ ΤΣΑΖΖΖ
Καλημέρα, παλαβιάρηδες!
Ζογκ, ήρθε η ώρα για την πρώτη συνεδρία σου.
Ο αρχίατρος θα σου κάνει το μυαλό περδίκι.
Εσύ θα είσαι, έτσι; Εσύ θα είσαι ο τύπος, σωστά;
Για δες που κάνεις ολοκληρωμένες προτάσεις.
Ήδη σε βοηθάει το μέρος.
Περίμενε εδώ.
Περάστε!
Ζογκ, μπορείς να περάσεις.
Τι κοιτάς;
Να τα μας.
Τσαζζζζζ!
Καλώς ήρθες. Πέρνα μέσα. Ζογκ, είπαμε;
-Είμαι ο δρ Φούλτον. -Τσαζζζζζ!
Θα πάψεις να κάθεσαι στο γραφείο μου;
Πάμε για ηλεκτροσόκ πάλι!
-Εμένα μ' αρέσει. -Έξω!
-Τα λέμε στο κυλικείο. -Τι;
-Είναι Τρίτη με Τάκο. -Ωραία.
Καλώς ήρθες. Πέρνα. Ζογκ, είπαμε;
Είμαι ο δρ Φούλτον. Δηλαδή, Μάλμπερι.
Ο δρ Φούλτον πέθανε.
Τι ξεψυχισμένη χειραψία!
Σύρε μια καρέκλα και κάτσε.
Μπράβο. Είσαι απ' τους δυνατούς.
Εμπιστευτικά, ονομαζόμαστε άσυλο παραφρόνων,
μα αυτό είναι ξεπερασμένο και υποτιμητικό.
Εγώ το βλέπω περισσότερο ως τρελάδικο.
Κάτσε, προσβλητικό κι αυτό.
Μήπως τρελοκομείο; Όχι. Μουρλοκομείο;
Ζουρλάδικο; Λωλάδικο;
Έχω κι άλλα, αλλά κατάλαβες.
Τσαρδί για παλάβρες. Πώς σου φαίνεται;
Ράντσο ντε λος παλαβιέρος;
Τσιμουδιά! Το κρησφύγετο του Μπόζο.
Λάκκος Πανικού. Μονάδα ελέγχου σαλεμένων.
Σταμάτα! Μ' έχεις τρελάνει!
Πολύ καλά. Τελειώσαμε.
Είδατε τον κύριο Τσαζζζζζ; Είναι όνειρο!
ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ
Μετά απ' τα τάκο, οι τρόφιμοι προαυλίζονται μέχρι τη συσκότιση.
Συσκότιση!
Τι κάνεις;
Το περίγραμμά σου είναι εκεί.
Κράζε σιγότερα.
Υπερβολικά σιγανό.
Χαχανούλη, είσαι ξύπνιος;
Πάντα, τρελοβασιλιά.
Σου λείπει ποτέ η οικογένειά σου;
Φυσικά. Μετανιώνω για όσα τους έχω κάνει. Εσένα;
Ορισμένοι ναι, πολύ.
Η Μπιν, ο Ντέρεκ, η Ούνα, ο Φακιδομύτης.
Δεν μου λείπει η Ντάγκμαρ.
Ούτε εμένα ο θείος Κλέιτον. Πολύ αντιστάθηκε.
Ρε συ Ζογκ, εσύ αντιστέκεσαι πολύ;
Μη σκας, δεν υπάρχει σωστή απάντηση.
Όχι. Μη με θάβετε ζωντανό!
Δεν είμαι πτώμα.
Τουλάχιστον πέτα μου ένα σάντουιτς.
Χωρίς μουστάρδα.
Δεν μπορώ να πεθαίνω συνέχεια έτσι.
Ώστε φόβος για την πρώιμη ταφή;
Νάνι, νάνι, τρελοβασιλιά
Ένας εφιάλτης είναι μόνο
Μα απ' τον ύπνο όταν σηκωθείς Την εκδίκησή μου θα δεις
Τώρα που ξέρω τον φόβο σου τον χειρότερο
Μιλάμε για τους φόβους μας και τέτοια.
Ναι, συνέχισε να κρώζεις, Ζογκ.
Καλώς ήρθες. Πέρνα.
Ζογκ σε είπαμε; Είμαι ο δρ Μπρόνσον.
Εννοώ, Πούλμαν. Εννοώ, Μάλμπερι.
Ο δρ Φένστερ πέθανε.
-Ναι… Γνωριστήκαμε χθες. -Θαυμάσια.
Πέρνα στον τρελοκαναπέ.
Μπορείς να ξαπλώσεις.
Όχι, απ' την άλλη.
Όχι, ανάσκελα.
Έτσι μπράβο.
Με τους νέους ασθενείς μου αρέσει να παίζω ένα παιχνιδάκι.
Σ' αρέσει να παίζεις;
-Όχι ιδιαίτερα. -Ωραία.
Λέω μια φράση και λες το πρώτο που σου έρχεται.
Κατάλαβες; Εντάξει. Ξεκινάμε.
"Όταν ξυπνώ το πρωί, αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι…"
Τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα.
"Για πρωινό μού αρέσει…"
Βρόμη. Πολύ τρομακτικά τα κορνφλέικς.
"Όταν ξεκινώ τη μέρα μου, η μεγαλύτερη δυσκολία είναι…"
Να κουμπώσω το παντελόνι.
"Και όσοι συναντώ κάθε μέρα με θέλουν…"
Νεκρό.
"Και θα με σκοτώσουν…"
Δηλητηριάζοντάς με, πυροβολώντας με,
πετώντας με από σκάλες, ρίχνοντάς με στα καβούρια!
"Έχω αυτές τις παρανοϊκές φαντασιώσεις από…"
Πάντα, αλλά δεν είμαι παρανοϊκός, γιατρέ.
Αλήθεια. Όλοι με κυνηγάνε.
Και μερικές φορές ακούω φωνές.
Μάλιστα.
Προχωράμε.
"Ο εγκλεισμός στο άσυλο για τον υπόλοιπο βίο μου με κάνει να νιώθω…"
Τι μου λες τώρα;
"Η συνειδητοποίηση ότι ποτέ μα ποτέ μα ποτέ
δεν θα φύγω, ώσπου να πεθάνω, με κάνει να νιώθω…"
Δεν θα φύγω ποτέ μα ποτέ, ώσπου να πεθάνω;
Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω!
Βασιλιάς είμαι! Τα ελέγχω όλα!
Δεν πεθαίνω αν δεν το πω εγώ ότι πεθαίνω!
Θα πεθάνεις εσύ, όμως! Έλα δω, ρε!
Τσαζζζζζ, Χαχανούλη, ελάτε!
Ο Ζογκ φλίπαρε!
Ψηλά εσύ, χαμηλά εγώ.
Το λαστιχένιο δωμάτιο!
Για δες τον γκελ.
Χοροπηδηχτός. Θα κάνω τα ηχητικά εφέ.
Έξοχα. Θα ξαναπεράσω το πρωί. Συνέχισε!
Δεν αντέχω άλλο, Χαχανούλη. Πρέπει να βγω από δω.
Μπορείς να αποδράσεις από δω.
Μα ποτέ δεν θα αποδράσεις από δω.
Δες εμένα, που είμαι φυσιολογικός,
αλλά σκότωσα όλο μου το σόι εκτός της γιαγιάς μου.
Μετά το 'σκασα και σκότωσα κι εκείνη.
Με το κρανίο της έσκαψα το τούνελ.
-Σκάβει ωραία. -Για μισό, Χαχανούλη.
Είπες ότι σκότωσες τη γιαγιά
και μετά ότι με το κρανίο της έσκαψες
για να αποδράσεις και να τη σκοτώσεις.
Πώς είναι δυνατόν;
Είχα δυο γιαγιάδες.
Πρέπει να βγω από δω!
Για δώσ' μου το κερί.
Τι διάολο; Λίγα μέτρα είναι μόνο.
Ξέχασα ν' αναφέρω την κατάρρευση;
Ξέρεις, εκείνο που έλεγες στον ύπνο σου.
-Τι; -Να θαφτείς ζωντανός!
Ναι, σου συμβαίνει αυτήν τη στιγμή.
Όχι πάλι!
Ο χειρότερός μου θάνατος! Βοήθεια!
Βοήθεια!
-Ακούω μια φωνή. -Γνώριμη ακούγεται.
Πολύ βαθιά και βραχνή.
Το καημένο το κτίριο ζητά βοήθεια!
Τζέρι, αν σταματάμε σε κάθε κτίριο που φωνάζει, καήκαμε!
Επειδή είσαι όμορφη, δεν μπορείς να 'σαι και κακιά.
Ακριβώς.
Βοήθεια!
Θα πεθάνω μόνος. Ούτε που θα το μάθει κανείς.
Θα το ξέρω εγώ.
Μου κάνεις και μια χάρη;
Όταν πεθάνεις, αφήνεις το κρανίο σου στο ράφι;
ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ
Το κρανίο της γιαγιάς. Το κρανίο της;
Είσαι καλά, Ζογκ. Είσαι καλά.
Σκάβεις για να βγεις απ' το τρελάδικο με το κεφάλι γριάς…
Είσαι καλά.
Ούτε κρώξιμο ούτε τίποτα.
Όπως αυτό το θραύσμα κρανίου, κρατώ τη ζωή μου στα χέρια μου.
Μ' έστειλε εδώ ο εξαποδώ και σε λίγο θα βγω εξ' από δω!
Πέθανες εκεί μέσα επιτέλους;
Όχι, Χαχανούλη. Δεν πέθανα.
Ούτε και φοβάμαι πια.
Δεν το πιστεύω ότι με θεωρείς σκληρή.
-Δεν είπα σκληρή. Κακιά είπα. -Και ξεροκέφαλη.
Και λίγο ξιπασμένη.
Δείτε εκεί!
Ένα αλογάκι παγιδευμένο στο βουνό.
Να το σώσουμε.
Ξέχνα το με την πριγκίπισσα Κακίστρω στο τιμόνι.
Βάλε τη δαγκάνα στη θέση "άλογο"!
ΓΟΥΡΟΥΝΙ - ΚΟΤΑ - ΑΡΜΑΔΙΛΛΟΣ
Όχι. Όχι. Αρμα-τίνος;
ΑΛΟΓΟ
Αυτό είναι!
-Ωραία, κατέβα. -Πιο γρήγορα.
-Όχι, κάκιστη συμβουλή. -Τουλάχιστον πήγαινε διαγώνια.
Δεν μπορείς. Έχεις μόνο πάνω-κάτω ή αριστερά-δεξιά.
Λένε πως η διαγώνιος σώζει.
Άπαξ και πας διαγώνια, δεν ξαναγυρνάς στα… βιαγώνια.
Αν μπορούσα, θα πήγαινα βιαγώνια ή διαγώνια,
αλλά πάει μόνο προς τη μια ή την άλλη.
Βαρέθηκα. Βιάσου λίγο.
Προσπαθώ, αλλά μ' έχεις ξεκουφάνει.
-Κάνε γρήγορα. -Καλά.
Η δαγκάνα ανοίγει, και μετά… Το έπιασα!
Διάολε. Το σκότωσα, νομίζω.
Την κάνουμε, παίδες.
Στάσου, είναι ζωντανό! Τινάχτηκε.
Αλλάζω θέση.
Εντάξει, και προς τα πάνω.
Τώρα αριστερά και μετά κεντρικά.
Το κάνει. Τα κατάφερε.
Ναι!
-Είσαι η καλύτερη, θείε Μπιν. -Έτσι, παιδιά.
Ποιος είναι άκαρδος τώρα;
-Το Χαχανάλογο είναι! -Που να πάρει.
-Βγάλτε τον σκασμό όλοι! -Ναι! Θύμωσε η Μπιν.
Μεταμεσονύκτιες παρουσίες!
Χαχανούλης;
-Εδώ. -Εντάξει.
Ζογκ;
Ωχ, όχι. Ξεγέλασε τον Τσαζζζζζ.
Τίποτα δεν θα με σταματήσει! Ξεμακραίνω!
Λεύτερος σαν εγκαταλειμμένο μωρό!
Για στάσου. Δεν ξεμακραίνω. Ξεπαγιάζω.
Καλά που έχουν πάρει όρκο σιωπής, γιατί… γουάου.
Γουάου!
Χίλια συγγνώμη που μπούκαρα έτσι μπροστά στην Παναγιότητά Σας,
αλλά, βλέπετε, είμαι βασιλιάς και…
Οι τίτλοι σε δεσμεύουν στον υλικό κόσμο.
Δεν τους χρησιμοποιούμε.
Είμαι ο Σεβάσμιος Ξεπλένιος,
αδελφός του μακαρίτη του Πλένιου.
Κόπανος μεν, αδελφός μου δε.
Ναι, βλέπεις, τύπε, ήμουν χαμένος.
Μια ζωή χαμένος ήμουν, αλλά τώρα παραείμαι.
Κι έχω μια αλλόκοτη αίσθηση στο μυαλό…
Μια στιγμή.
Συγγνώμη. Μια αράχνη απ' το τούνελ.
Ελπίζω να μη γέννησε εκεί μέσα.
Τέλος πάντων, θα με βοηθήσεις…
-Να βρεις τον εαυτό σου; -Ναι!
Πού έψαξες τελευταία φορά;
Αστειάκι μοναχών.
Το μοναδικό αστειάκι.
Μόνο ένα είναι, και τέλειο.
Δεν πιάνω το εξεζητημένο χιούμορ.
Προτιμώ την ευρύτερη φυσική κωμωδία.
Όπως όταν τραβάς μοχλό και πέφτει ο άλλος από καταπακτή.
Κι η ατάκα που λέει είναι "Ωχ, όχι!"
μ' ένα γελάκι αυτολύπησης ενώ πέφτει.
Το πρώτο βήμα είναι να απαλλαγείς από εγκόσμιες δεσμεύσεις.
Δώσε μου το δερμάτινο πουγκί σου.
Περνιέσαι για πολύ ξύπνιος;
Αστειεύομαι. Το άλλο αστειάκι των μοναχών.
Δεύτερο βήμα, αποβολή ματαιοδοξίας.
Ο ξάδελφός μου, ο Ξυρίζιος.
Ο Μπιγκ Τζο;
Στις υπηρεσίες σας, βασιλιά.
Τι θέλετε σήμερα;
ΝΕΑ ΣΤΙΛ
Γλόμπο, γουλί ή Γουρουνάτο;
Τον γλόμπο, υποθέτω.
Είδες, Γουρουνάτε; Κανείς δεν σε διαλέγει.
Συγγνώμη, έχω κάπως ανώμαλο κεφάλι.
-Έχω πέσει από πολλές σκάλες. -Πράγματι.
Ακίνητος. Δεν θέλω να σας γδάρω τον λαιμό.
Μα το κεφάλι μού ξυρίζεις.
Α, σωστά.
Το δωμάτιό σου.
Εδώ θα συλλογιστείς το σύμπαν και τη θέση σου εντός του.
Μοναχικό ακούγεται.
Δεν έχεις ξαναβρεθεί σε μονή, έτσι δεν είναι;
Αγαπητέ μοναδικέ Θεέ, αδελφέ του άλλου Θεού,
ελπίζω να υπάρχεις, γιατί διαφορετικά…
Τι, προσπαθείς να με ξεφτιλίσεις;
Τέλος πάντων, κρατάς μυστικό;
Είπα στον Ξεπλένιο ότι ήμουν χαμένος
ελπίζοντας σε κάναν χάρτη
και τι πέτυχα; Να γίνω γουλί.
Τώρα πια είμαι σε πνευματικό μονοπάτι.
Θα μείνω να κάνω ό,τι μου λένε,
αρκεί να μην τους αφήσεις να με ξαναβάλουν στο άσυλο.
Σκέψου το.
Να φεύγω τώρα.
Θα σε ξαναδώ εδώ αύριο, ίδια ώρα, ίδιο κουτί.
Εντάξει, γεια.
Ο φίλος σου ο Ζογκ.
Α, ναι. Αμήν.
Μην ανησυχείς, Γουρουνάτε.
Φημολογείται πως ο Κύριος εισακούει μόνο κάθε 25η προσευχή.
Πολύ καλές πιθανότητες.
Θα επιτεθούμε με το σκοτάδι, όταν κοιμάται ο Θεός.
Κοιτάξτε, η Ονειροχώρα! Σπίτι μου σπιτάκι μου.
Τώρα που το θυμήθηκα,
τελευταία φορά που γύρισες, σε κατέρριψαν.
-Θυμάμαι. -Θυμάσαι;
-Έλα τώρα, το θυμάσαι, σωστά; -Σωστά.
Σε πέρασαν για μάγισσα!
-Που μας δίκασαν. -Ξέρω.
-Που μας έκριναν ενόχους; -Εκεί ήμουν.
Και μας έδεσαν σε πάσσαλο και μας έκαψαν ζωντανούς.
-Φτάνει. -Δεν θυμάσαι;
Ευχαριστώ! Αυτήν τη φορά θα φροντίσω να με καταλάβουν.
ΦΩΝΑΞΟΦΩΝΟ
Προσοχή, Ονειροχώρα!
Εγώ είμαι, η παντοδύναμη βασίλισσα Μπιν!
Έτοιμοι να μας υποδεχτείτε;
Προσοχή. Φλεγόμενα βέλη.
Τι διάολο;
Για το κούτελό σου πάνε, Έλφο.
Γείρε λίγο προς το παρμπρίζ, μια στάλα μόνο.
Μη φοβάσαι. Δεν μας πετυχαίνουν τόσο ψηλά.
ΚΟΝΤΙΝΟ ΕΔΑΦΟΣ
-Εγκαταλείψτε το σκάφος! -Να 'ταν κι άλλοι!
Στην άκατο διαφυγής, χαζοί!
Αδελφέ Ζογκ, προωθήθηκες ταχέως από τα επίπεδα ένα έως εννέα.
Και εκτιμούμε την οικονομική σου δέσμευση.
Ο αχυρώνας πίσω ονομάστηκε Κέντρο Ζογκ Εξόχου Ταπεινοφροσύνης.
Το χρήμα δεν μου λέει και πολλά πλέον.
Έχω απαρνηθεί τα πάντα πλην του αυνανισμού.
Αυτό, ποτέ. Δες τι έπαθε ο Μπιγκ Τζο.
-Κι ο άλλος; -Ο Γουρουνάτος; Άλλο καπέλο αυτός.
Αυτή είναι η πιο ιερή μας αίθουσα.
Φαίνεται από τα κεριά.
Παρακαλώ, κάθισε.
Λίγα εκατοστά πιο πέρα.
Τώρα κάθεσαι στο κέντρο του γνωστού κόσμου.
Συγγνώμη, άλλο ενάμισι εκατοστό. Έτσι.
-Και τώρα είσαι έτοιμος. -Για τι;
Πλην ερωτήσεις, συν εμπιστοσύνη.
Πλην ιδρώτας, συν πλύσιμο.
Πλην φωνές, συν αγάπη.
Πλην πίτες, συν λαχανικά.
Πλην κρώξιμο, συν αγκαλιές.
Πλην κακό, συν βοήθεια.
Στάσου. Υπάρχει κάποια συμβουλή αιώνιας σοφίας;
Δεν ξέρω, ψάξε ένα σημάδι.
Ομ.
Κύριε, εγώ είμαι πάλι.
Εκτιμώ που κάνεις ό,τι μπορείς, αλλά θέλω μόνο να πω
ότι Εσύ μ' έκανες φωνακλά και ογκώδη και μου 'δωσες χοντροχερούκλες.
Μα τώρα πια δεν είμαι αυτός.
Δεν ξέρω ποιος είμαι,
αλλά θα μπορούσες να μου δείξεις εσύ τον δρόμο.
Ένα φασόλι;
Ένα μόνο φασόλι;
Στάσου. Ένα φασόλι και μόνο του.
Και η Μπιν μου. Κι εκείνη μόνη!
Τα παιδιά μου!
Μπιν! Ντέρεκ! Έχω άλλα;
Όχι, αυτά. Καλά, κι ο Φακιδομύτης.
Γιατί προσπαθώ να σώσω τον εαυτό μου ενώ κινδυνεύουν εκείνα;
Δεν φοβάμαι να πεθάνω, γιατί, παιδιά, θα πέθαινα για σας!
Πεινάω ακόμη, αλλά έφυγα.
Ξεπλένιε, είχες δίκιο!
Είμαι πιο φωτισμένος τώρα.
Είμαι ο Τσαζζζζζ, απ' το άσυλο παραφρόνων παρακάτω.
Μας το 'σκασε ένας τρελός και δεν είμαι εγώ.
Τον έχετε δει αυτόν;
ΧΑΧΑΝΟΥΛΗΣ
Δεν είναι εδώ.
Δεν θα γυρίσουμε με άδεια χέρια.
Καλά λες, δρ Τσαζζζζζ.
Εκείνος ο τύπος;
Εσύ χαμηλά, εγώ χαμηλότερα.
Όχι! Τι κάνετε;
Κάτω τα λιγδιασμένα χέρια σας!
Συγγνώμη, τρώγαμε τηγανητά.
Βοήθεια! Γουρουνάτε!
Πού είσαι, Γουρουνάτε;
Γουρουνάτε, βοήθεια!
Προσγειώσου εκεί!
Όχι, εκεί πέρα!
Σκάστε! Εγώ κουμαντάρω το αερόπλοιο.
-Πάνω! -Όχι, κάτω!
Πιο γρήγορα!
-Μην τον ακούς αυτόν. -Αριστερά!
Μπιν, ειλικρινά, άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Έχω πάνω από 10.000 ώρες στο πέταγμα χαρταετού.
Μπορεί να μας ρίξω.
Έξοδος από δεξιά.
Προσγείωσέ το στη σπηλιά!
Με το μαλακό!
Ήρεμα.
Άλλα τρία μέτρα στ' αριστερά.
Σωστά, και…
Τέλεια.
Γρήγορα, κρύψτε το.
Ναι, κύριε, θείε Βασίλισσα Αερόπλοιου!
Ευχαριστώ που δεν είσαι ρουφιάνος, Παναγιότατε.
Και που μου έδειξες το αληθινό μονοπάτι.
Ναι, είναι από εκεί.
-Να πω μια τελευταία κοινοτοπία; -Ναι.
Το ταξίδι των χιλίων μιλίων ξεκινά με μια απλή κλοτσιά.
Βιπ! Και Βαπ! Τι κάνετε εσείς εδώ;
Τι κάνετε; Αρκουδοπαγίδα φτιάχνετε;
Άχου! Η κάπα μου.
Και το στέμμα μου;
Μου κάνει ακόμη!
Ευχαριστώ, παίδες.
Να σας πω κάτι; Σκαρφαλώστε.
Λοιπόν, προς τα πού πέφτει η Ονειροχώρα; Από δω;
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου