‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ข้าคือกระรอกต่ำช้า
‎ฟังเสียงน่ารำคาญนั่นสิ
‎กระรอกในฝันของข้าเลย
‎ข้านึกว่าข้ารู้จักเจ้าดีเสียอีก
‎ความสุขของการดูการ์ตูน
‎แต่นี่มันบ้าเกินไปนะ โครงกระดูกเต้นไม่ได้
‎นอกเสียจาก…
‎ข้าชอบการ์ตูน
‎มันเหมือนชีวิตจริงสำหรับคนบ๊อง
‎เงียบน่า แค่ดูเฉยๆ
‎บีน ออกมาสิ
‎ข้าขอเดานะว่าเจ้าชื่อมูส อยากดื่มเบียร์ไหม
‎- จัดมา ‎- ไม่เอา
‎- เอา ‎- อาจจะทีหลัง
‎- ใช่ ‎- โอเค ก็ได้
‎แต่ก่อนอื่น เจ้าต้องบอกข้าว่า ‎ทำไมลิฟต์จากนรก
‎ถึงตรงขึ้นมายังห้องทำงานของเจ้า
‎เจ้าเกี่ยวข้องยังไงกับนรก ‎แล้วเบียร์ที่ว่าอยู่ไหน
‎ข้าโกหก ไม่มีเบียร์
‎(เรียกตัว - เปิด ‎หุ่นรับใช้)
‎ข้าโกหกอีกรอบ
‎มีเบียร์จ้า แต่ไม่ให้เจ้าดื่มหรอก
‎เจอร์รี่ ค้อน
‎หลอดไฟนั่นแพงนะ แถมขายแยกชิ้นด้วย
‎พูดมา อัลวา
‎ข้าต้องการชื่อ วันที่ ‎เบียร์สามและถั่วชามนึง
‎(ยักษ์แลนด์ - เชิญชมกองกะโหลกงามๆ ‎แต่ก่อนเป็นหอคอยกะโหลก)
‎ข้อนิ้วข้า
‎ทำไมเราต้องแอบๆ ด้วย
‎ราชินีอยากเก็บเจ้างั่งจิ๋วนี่ไว้คนเดียว
‎สงสัยนางจะหิว
‎นางกินข้าไม่ได้นะ
‎ข้าเป็นพวกชอบคิดลึกซึ้ง ‎ที่เต็มไปด้วยความหวังและความฝัน
‎แถมข้ายังเขียนนิยายสุดเจ๋งไม่เสร็จ
‎พระเอกชื่อเอลฟิส
‎หุบปากแล้วหมักตัวเองซะ
‎นี่เหมือนเนื้อเรื่องบทที่ 32 เลย
‎ขอโทษที แต่ข้าแพ้แอปเปิล
‎วางไว้ตรงนั้น
‎กินเสร็จแล้วข้าจะเรอเรียกนะ
‎อยู่นี่เอง
‎รองเท้าเอลฟ์เวรชอบโผล่ตลอด
‎จิ้ม จิ้ม จิ้ม
‎ได้โปรด ไว้ชีวิตข้าเถอะ
‎ท่านเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎ไหน บอกซิว่าเจ้าคือใคร พูดสิ
‎- อะไรนะ ‎- พูดสิ
‎ข้าไม่เข้าใจ
‎หวัดดี ข้าคือ…
‎ข้า… พยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ข้ารู้ว่าเดี๋ยวเจ้าก็พูด ‎มันติดอยู่ที่ริมฝีปากนี่ละ
‎- หวัดดี ข้าคือ… ‎- เอลโฟ
‎หวัดดี ข้าคือเอลโฟ
‎- และข้าคือแม่ของเจ้า ‎- ว่าไงนะ
‎สาวตัวโตอย่างท่านเนี่ยนะ ไม่มีทาง ‎งั้นทำไมท่านถึงอยากกินข้าล่ะ
‎ข้าไม่ได้อยากกินเจ้า ข้าอยากให้เจ้ากินต่างหาก
‎ดูสิ ข้าเตรียมของโปรดมาให้
‎แอนโชวี่คลุกซอสมัสตาร์ด
‎ตายจริง
‎มีแค่นักบำบัดของข้า คนส่งพิซซ่า ‎หรือแม่ข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้
‎ท่านคือแม่ข้าจริงๆ ด้วย
‎แต่ข้านึกว่าท่านตายไปแล้ว
‎ข้าก็นึกว่าเจ้าตายไปแล้ว ‎จนแฟนเจ้าพูดชื่อเจ้าออกมา
‎ท่านหมายถึงบีนเหรอ
‎เราคบกันแบบเปิดน่ะ ‎ตกลงกันว่าคบสายพันธุ์อื่นได้
‎ตอนนี้เจ้ากลับมาเป็นลูกแม่แล้ว
‎แต่เราต้องเก็บเป็นความลับนะ
‎ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้ใคร ‎พรากเจ้าไปจากข้าอีก
‎- เอามานี่เลย ‎- บร็อก นั่นไม่ใช่เอลฟ์ธรรมดานะ
‎เจ้ากับเอลฟ์นี่มันยังไงนะ กร็อกดา
‎ไอ้จิ๋วนี่ฆ่าทหารยามที่กล้าหาญที่สุด ‎แต่ไม่เอาไหนสุดของข้าไปเก้าตนนะ
‎เจ้าก็รู้กฎนี่ เราจะฆ่าเขาตอนรุ่งสาง
‎อะไรนะ ไม่
‎ไม่นะ
‎(บทที่ 32 ‎คนเลว คนดี ตีตูด)
‎บีนเคยอยู่ที่นี่
‎ลายมือไก่เขี่ยจัง
‎ก่อนที่จะมีการต่อยตีโดยไม่จำเป็น ‎ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่า
‎ข้ารู้ตัวแล้วว่าทำผิดพลาด
‎ข้าชอบเจ้าจริง ‎แต่ข้าทำให้เจ้ารักข้าไม่ได้
‎ดีละเพราะข้าไม่ชอบเจ้าด้วยซ้ำ
‎อะไรนะ
‎อ๋อ จ้ะ
‎มุกฮาดี บีน
‎เก้าอี้เจ๋งดี แต่เลิกทำเป็นเจี๋ยมเจี้ยมเถอะ
‎นี่สิ่งประดิษฐ์ใหม่ของข้า
‎ราชรถนวดตูด อยากลองมะ
‎พอได้ละ เจ้ารู้อะไรเรื่องนรกบ้าง
‎เราเป็นเพื่อนบ้านกัน แค่นั้น ‎เราไม่มีสิทธิ์เลือกเพื่อนบ้าน
‎ใช่ นั่นแหละ
‎อีกอย่าง นรกทำให้เกิดไอน้ำในสตีมแลนด์
‎ทุกคนรู้เรื่องนั้น ‎แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพน่ะ
‎เหมือนที่บอกใน ‎เครื่องเล่นสวนสนุกไง จำได้มะ
‎มันไม่ได้พูดถึงนรก
‎สตีมแลนด์กับนรก เราทำข้อตกลงกันไว้
‎ข้าไม่เชื่อว่าเจ้ารู้จักซาตาน
‎เป็นหนุ่มมีเสน่ห์ น่าหลงใหลเกินคาด
‎เขาหน้าตาเป็นยังไง
‎หน้าแดงๆ มีเขาเล็กๆ ‎โหนกแก้มสูงงามๆ เคราแพะชี้ๆ
‎เจ้าก็แค่มองขวดซอสเผ็ด
‎- ตาเขาสีอะไร ‎- ลูกบอลชายหาดกลิ้งๆ
‎เจ้ารู้จักเขาจริงๆ ด้วย
‎โอเค แต่เดี๋ยวก่อน ‎เจ้าไม่ทำข้อตกลงกับปีศาจ
‎แล้วใช้ชีวิตลั้นลาได้หรอก
‎เจอร์รี่
‎นึกว่าจะร้องเพลงกัน
‎บางทีประชาชนของสตีมแลนด์อาจอยากรู้
‎เรื่องข้อตกลงของเจ้ากับซาตาน
‎ข้าจะบอกทุกคนว่าเวทนาศาสตร์ของเจ้า ‎เกิดจากไฟนรกและการสาปแช่ง
‎และข้าจะบอกซาตานว่า ‎เจ้าพูดถึงแม่เขายังไงบ้าง
‎แต่ข้าไม่ได้พูดอะไรเลย
‎ข้าพูดเองแหละ ‎แต่ข้าจะบอกเขาว่าเจ้าเป็นคนพูด
‎บีน ข้าอ่านท่าทางคนไม่ค่อยเก่ง
‎แต่เจ้าโกรธแล้วดูสวยดีนะ
‎ห้ามข้าเร็ว เจอร์รี่
‎- ห้ามข้าสิ เจอร์รี่ ‎- ห้ามอยู่นี่ไง
‎อย่าให้ข้าต่อยเขาเพราะข้าต่อยแน่
‎- นางจะต่อยเจ้าแน่ ‎- ระวังตัวไว้
‎อย่ามาแหย็มกับเรา
‎ก็ได้ ใจเย็น บีน ไม่น่าพูดออกไปเลย
‎ฟังนะ ข้าอยากให้เจ้ากลับมาไว้ใจข้า ‎และไม่ต่อยข้า
‎เพื่อแสดงให้เห็นว่าเจตนาข้าล้วน…
‎- ตัณหาล้วนๆ ไอ้โรคจิต ‎- ตัณหาเหรอ
‎บีน ดูข้าสิ
‎นี่เที่ยงคืน ข้านั่งดูการ์ตูนคนเดียว
‎แล้วก็กินซอสถั่วจากกระป๋อง
‎เจ้าไว้ใจข้าได้
‎ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นเดี๋ยวนี้เลย ‎ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน
‎(เรือเหาะ)
‎เรือเหาะลำใหญ่ที่สุดในสตีมแลนด์
‎ข้ารู้สึกอยากสร้างมันมาก ‎ด้วยเหตุผลที่ข้าเองก็ไม่รู้
‎ข้าเรียกมันว่า "เรือใหญ่ตุ้มจิ๋วเล็ก"
‎ไปดรีมแลนด์กัน
‎บีน ระหว่างนั้น เจ้าจะได้เห็นบางอย่าง
‎ที่จะทำให้เห็นว่า ‎เมื่อวิทยาศาสตร์ผสานกับเวทมนตร์
‎มันก็จะพาเราไปเหนือ ‎ความฝันอันล้ำลึกของเรา
‎- เจอร์รี่ ‎- ก็เขาพูดมากอะ
‎ไปจากที่นี่กัน
‎ไอ้เราก็นึกว่าอัลวาจะทำราวกั้นกันตกด้วย
‎ดูแมลงพวกนี้สิ
‎(ข้าฆ่ายักษ์ไปเก้าตัว ‎ฮ่าฮ่า - เอลโฟ)
‎ทำบ้าอะไรเนี่ย
‎ข้าพยายามจะนอนเอาแรง ‎ก่อนโดนฆ่าในตอนเช้าอยู่นะ
‎อย่ามาสั่งข้านะ
‎เงียบเลย ไอ้สมองทึบ
‎ป๋า ท่านมาช่วยข้าเหรอ
‎หมดกัน ไอ้ปากมากสมองตาย
‎เจ้าเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎ไม่รู้จักว่าเมื่อไหร่ควรหุบปากหรืองีบหลับ
‎ป๋า ท่านหาข้าเจอได้ยังไง ‎มาทำอะไรที่นี่ อย่าตีข้านะ
‎ข้ามีความจริงมาบอกเจ้า
‎- ลากเก้าอี้มาเลย ลูกชาย ‎- ที่นี่ไม่มีเก้าอี้
‎อยากมีเก้าอี้จัง จะได้เอาฟาดกบาลเจ้า
‎ปรากฏว่าข้าเป็นต้นเหตุที่เจ้ามาอยู่ที่นี่ คืองี้…
‎ไม่ ข้ารู้ และก็มีคำถามเยอะแยะเลย
‎อย่าง ทำไมท่านถึงพูดแบบนั้น
‎หุบปาก
‎ทุกอย่างเริ่มต้นย้อนไปนาน ‎ก่อนที่เจ้าจะชอบพูดขัดคนอื่น
‎งั้นก็ไม่มีวันเกิดขึ้น
‎แน่ใจนะว่าไม่มีเก้าอี้
‎ตอนนั้นข้าทำงานเป็นเซลส์ตระเวนขายของ ‎กับบริษัทเอลฟ์วูดแคนดี้
‎(บริษัทเอลฟ์วูดแคนดี้)
‎ข้าออกจากเอลฟ์วูดพร้อมเพื่อนรักของข้า
‎หมาตัวเบิ้มชื่อบาร์โก้
‎ข้าสามารถขายทุกอย่าง ‎ให้กับทุกคน ทุกที่ ทุกเวลา
‎นั่นละ ข้าทำให้หลายคนแฮปปี้
‎แล้วก็มีหลายคนที่อ้วนขึ้น
‎สมัยนั้นเจอคนน่าสนใจเยอะ
‎โอ้โฮ
‎สวีดัด คนแปลกหน้า
‎- ข้าเกรเทล ‎- ส่วนข้าฮันเซล เจ้าโรคจิต
‎สวัสดีจ้า พวกเด็กอ้วนฉุ ‎พ่อแม่อยู่บ้านไหม
‎- ม่าย ‎- ม่าย
‎เรากินพวกเขาไปแล้ว
‎ดูเหมือนเด็กอวบสองคน ‎ต้องกินขนมล้างปากนะ
‎ดูเหมือนมีผู้หญิงเปลี่ยวสองสามคน
‎ที่อยากได้อะไรมากกว่าลูกอม
‎ข้าไม่ได้พูดถึงขนมไข่เต่านะ
‎นอกจากเจ้าจะพูดถึงสองลูกในกางเกงข้า
‎เออ ข้าเข้าใจแล้ว
‎ช่วยไม่เล่าเรื่องที่ทำให้ข้าคลื่นเหียน
‎แล้วกลับมาเล่าเรื่องข้าได้มะ ป๋า
‎มีสาวคนหนึ่งที่ดูดีกว่าใครเพื่อน
‎และไม่ใช่เพราะว่านางสูงเป็นเปรตหรอกนะ
‎เจ้าเคยฝันว่ามีอะไรกับต้นซีคัวญาไหม
‎นางเป็นเจ้าหญิง
‎เราทั้งคู่ชอบเจ้าหญิงตัวเบิ้มเนอะ เอลโฟ
‎จ้ะๆ ป๋า เล่าต่อเถอะ
‎เล่าถึงไหนนะ
‎อ้อใช่
‎ป๋า
‎นั่นแหละ เราป๊ะกัน ‎แถวชานเมืองของยักษ์แลนด์
‎ข้ากำลังขับเกวียนลูกอม
‎นางเพิ่งกลับจากชอปปิง
‎มันเป็นรักแรกพบ…
‎ของข้าคนเดียว
‎แต่เอลฟ์อย่างเราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
‎ยกเว้นไอ้ควิโต้ ขานั้นยอมแพ้ตลอด
‎แต่สแตโบ้จัดการเขา แทงเขายับเลย
‎- ป๋า… ‎- แต่อย่างที่ข้าบอก…
‎ข้ากับบาร์โก้รอทุกวันพร้อมลูกอมใหม่ๆ
‎แต่ไม่มีโชคเลย
‎แล้วข้าก็เข้าใจ
‎ไม่ได้เป็นเพราะข้าเลย แต่เป็นที่ลูกอม
‎พวกยักษ์ไม่ชอบอะไรหวานๆ
‎ข้าก็เลยทำรสพิเศษให้นางโดยเฉพาะ
‎เปรี้ยวจี๊ด จนทำให้ปากย่นจนจู๋
‎แล้วเราก็ได้จูจุ๊บกัน
‎โอ้ กร็อกดา
‎โอ้ ป๋าหนุ่ม
‎ตั้งแต่วันนั้น ข้าก็เป็นหนุ่มลูกอมโปรดของนาง
‎เราแอบเก็บไว้เป็นความลับ ‎เพราะพ่อแม่นางไม่เห็นด้วยแน่
‎ปรากฏว่าแฟนหนุ่มหน้าปลวกของนางก็เช่นกัน
‎เจ้าจะไม่มีวันเดาถูกว่าต่อมาเกิดอะไรขึ้น
‎สยิวมาก
‎เล่าข้ามไปเถอะ
‎อะไร เรื่องแค่นี้ทำมาเขิน ‎เจ้าไม่ชอบคิดเรื่อง…
‎ตายแล้ว
‎ป๋า
‎ผลเป็นไง
‎- แถบฟ้า ‎- พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
‎ถ้านั่นไม่ได้แปลว่าเจ้าท้อง ‎ก็แสดงว่าลูกอมเน่าละ
‎เรารู้ดีว่าอยู่ยักษ์แลนด์ไป ‎เราไม่มีอนาคตแน่ นอกจากความตาย
‎เราเลยรอจนมืด
‎จากนั้น ข้าก็ส่งสัญญาณ
‎(สตีมแลนด์-แดงค์ไมร์-นิวเครมอร์ราห์ ‎ดูลส์วิลล์-เนเค็ดซิตี-ทวิงเกิลทาวน์)
‎(ออกซนาร์ด - ดรีมแลนด์)
‎ดูมันกลิ้งสิ
‎ดีนะที่ข้ายังไม่เข้าร่าง
‎ข้าพากร็อกดาไปเอลฟ์วูดไม่ได้
‎และเราก็โคตรมั่นใจว่า ‎กลับไปยักษ์แลนด์ไม่ได้
‎เราก็เลยสร้างบ้านแสนสุขเอง ‎มีทั้งแมลงวัน
‎ยุง และแมงป่องในป่า
‎เราซ่อนตัวท่ามกลางต้นไม้ ‎เพื่อไม่ให้สิ่งมีชีวิตที่ร้ายกาจที่สุดเห็น
‎ภูติแคระ
‎นางเป็นรักแท้ของข้า
‎ทำข้าดีใจจนตัวโยน
‎เพียงไม่นานเจ้าก็คลอดออกมา
‎ดูเขาสิ ป๋า
‎เออ อะๆ รักก็ได้
‎(ระวังทารกดุ)
‎ตอนนั้นเจ้าซนมาก
‎ชอบแกล้งคนอื่นเหมือนพ่อของเจ้า
‎ดูข้าสิ ปะป๊าเอลโฟ
‎เก่งมาก ลูก แต่ข้าชื่อป๋า
‎ถ้าเรียกข้าว่า ปะป๊าเอลโฟ อีกรอบ ‎โดนตีก้นแน่
‎ทุกครั้งที่ข้าพูดแบบนั้น ‎เจ้ายอมเงียบปากแต่โดยดี
‎(ป๋า - เอลโฟ - แม่)
‎ข้าอยากตั้งชื่อเจ้าว่า สแกมโป สปังโก ‎สแปงโก ไม่ก็สติงโก
‎แต่แม่เจ้าไม่ยอม
‎นางอยากให้เจ้าภูมิใจที่มีเชื้อเอลฟ์
‎ไหน บอกซิว่าเจ้าคือใคร
‎หวัดดี ข้าคือเอลโฟ
‎หวัดดีจ้ะ เอลโฟ
‎พูดอีกทีซิ
‎- หวัดดี ข้าคือเอลโฟ ‎- อีกที
‎หยุดนะ
‎หยุดสิฟะ
‎เอลโฟ ลูกรัก นอนหลับสบายในบ้านของเรา
‎ฝันถึงสงครามยิ่งใหญ่และการฆ่าภูติแคระ
‎ชีวิตอาจน่ากลัว ชีวิตอาจไม่ยุติธรรม
‎เมื่อเจ้ารู้สึกโดดเดี่ยว ‎แม่จะไปอยู่เคียงข้าง
‎โห ข้าเริ่มเข้าใจตัวเองละ
‎ข้ายังไม่เห็นเข้าใจเลย
‎เจ้าชอบอยู่ในโลกของตัวเองเสมอ ‎พระเจ้าทรงโปรด
‎แม้แต่วันนั้นที่โชคชะตาพลิกผัน
‎เฮ้ย นั่นผ้าอ้อมข้านะ ไอ้หัวขโมย
‎มันดูไม่มีหวัง แต่เจ้าก็ไม่เคยยอมแพ้
‎เจ้าพาเอลโฟไปซ่อนนะ ‎ไว้ข้าจะกลับไปเจอที่บ้านต้นไม้
‎เฮ้อ ลูกเอ๋ย
‎สิ่งที่ข้ากำลังจะบอกเจ้า ‎เป็นเรื่องลำบากใจที่สุดที่ข้าต้องบอก
‎- "ข้ารักเจ้า" เหรอ ‎- ไม่มีทาง
‎นั่นเอาไว้พูดก่อนตาย
‎มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่เจ้า
‎อะไรเหรอ
‎แม่เจ้าเป็นนักรบตัวใหญ่ทรงพลัง
‎แต่โชคร้ายที่นั่นก็ทำให้นางเป็นเป้าใหญ่ ‎ถูกโจมตีง่าย
‎- ไม่นะ ‎- เงียบๆ
‎อย่าให้ข้าตีก้นเจ้านะ
‎แม่จ๋า
‎- พวกภูติแคระเจอตัวเรา ‎- เพราะข้า
‎ก็เพราะเจ้าน่ะสิ
‎ไม่รู้เจ้าไปติดนิสัยพูดมากนี้มาจากไหน
‎นั่นแหละ อย่างที่ข้าบอก…
‎นั่นกางเกงขี่ม้าของข้านะ ไอ้พวกลิงเวร
‎ไอ้พวกลิงเวร
‎ปะป๊าเอลโฟ
‎พวกลิงไฟลุกโอเครึเปล่า
‎บ้านของเราไหม้หมด
‎ข้าเลยพาเจ้าไปเอลฟ์วูด ‎ที่ปลอดภัยเดียวที่ข้ารู้จัก
‎และขอให้นางไปสู่สุคติ ‎นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าเจอแม่เจ้า
‎จนกระทั่งตอนนี้
‎- กร็อกดา ‎- ป๋าขา
‎ข้าไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้
‎ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว ‎พวกภูติแคระฆ่าเจ้า
‎ข้าเห็น… เลือด ‎ลูกธนูจุดไฟปักตรงหัวใจเจ้าพอดี
‎- ป๋า เจ้าเป็นคนช่วยข้าไว้ ‎- จริงเหรอ
‎ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ‎ข้าแอบสนุกนิดๆ ด้วย
‎ลูกธนูไม่ได้ปักหัวใจข้า
‎มันปักโดนกล่องลูกอม
‎และนั่นก็ไม่ใช่เลือด
‎แต่เป็นน้ำเชื่อมเชอร์รีรสเปรี้ยว
‎ข้ารีบวิ่งสุดฝีเท้า
‎ป๋า เอลโฟน้อย บาร์โก้
‎เป็นไปไม่ได้
‎เอลโฟ ป๋า
‎พวกลิงน่ะเอง
‎พอข้าทำใจได้ ‎ก็กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมในยักษ์แลนด์
‎และแต่งงานกับบร็อก
‎แต่ไม่มีสักวันที่ข้าไม่คิดถึง ‎หนุ่มๆ ตัวน้อยในป่าของข้า
‎ข้าฝันถึงช่วงเวลานี้มานานมาก
‎และตอนนี้ท่านก็อยู่ที่นี่แล้ว แม่กับพ่อ…
‎ว้าว
‎รู้สึกแปลกจังที่พูดแบบนั้น
‎แม่ พ่อ
‎แม่
‎พ่อ
‎แม่
‎พ่อ
‎นี่กลายเป็นวันจันทร์ที่ดีทีเดียว
‎ถึงเวลาตายแล้ว
‎- จับเจ้าเอลฟ์ ‎- หยุดนะ บร็อก
‎เขาไม่ใช่แค่เอลฟ์นะ
‎เขาเป็นลูกชายข้า และเป็นสมาชิกของราชวงศ์
‎เจ้าจะฆ่ารัชทายาทไม่ได้นะ
‎แล้วข่อยล่ะ แม่
‎ข่อยก็ลูกชายท่านนะ ว่าที่พระราชาคนต่อไป
‎ตายแล้ว จูเนียร์
‎เจ้าเป็นน้องชายข้า
‎ข่อยรู้จักเอลฟ์ตัวนี้ ข่อยขอท้า
‎เราจะสู้กันจนตายไปข้างนึง
‎ไม่จ้ะ จูเนียร์ลูกรัก
‎เจ้าอาจเป็นราชินี ‎แต่คำท้าถูกประกาศออกมาแล้ว
‎ท่านอยากให้ข้าสู้กับน้องชายตัวเองเหรอ
‎- ใช่ ‎- ใช่แล้ว
‎ของกล้วยๆ
‎นั่นคำขอเรื่องอาหารลาตายของข้า
‎การออกเดตนี่มันยากนะ ‎เวลาที่เราเป็นปีศาจ
‎พวกนิสัยดีไม่โดนเข้าสิง ก็ตายเป็นผี
‎หรือไม่ก็หนีจุกตูดทันทีที่ข้าเปิดปากพูด
‎แต่มีหนุ่มคนนึงที่ได้อยู่นะ
‎เขาชื่อพ็อคกี้และเขาหล่อมากด้วย
‎แต่เขาไม่เคยพูดถึงความรู้สึกเขา ‎หรือพูดอะไรเลย
‎ไง ลูซี่
‎ข้าเอง สเตเซียน เลอแบลตต์
‎เราเคยออกเดตกันในถ้ำอึนก จำได้มะ
‎เจ้าดูแปลกๆ ไปนะ
‎นึกออกละ เจ้ามีปีก
‎เจ้ายังทำเสียงงุ้งงิ้งน่ารำคาญอยู่ไหม
‎เสียงนั้นเลย
‎ดูฝูงนกงามสง่านั่นสิ
‎ธรรมชาติงดงามจังเนอะ
‎อะไรวะเนี่ย
‎เดี๋ยว หยุดก่อน นั่นร่างข้า
‎จับได้แล้ว
‎เจ้านี่ร่าเริงไม่เบา
‎โอเค ข้าจะใส่วิญญาณ เจ้าต่อหัวนะ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎โห ก้นข้าสวยแฮะ
‎ไม่เลวเลย
‎ยินดีต้อนรับกลับมานะ เพื่อน
‎โทษที ข้าติดให้
‎ไม่ต้องๆ เจอร์รี่ วางค้อนลง
‎ข้าสบายดี จริงๆ นะ
‎หมุนซ้ายให้หลวม หมุนขวาให้แน่น
‎(วันนี้ (ก็เหมือนทุกวัน) ‎การประลองจนตัวตาย)
‎แม่ ท่านต้องช่วยข้านะ
‎เสียใจด้วย เอลโฟ ข้าทำได้เท่านี้
‎อาวุธของเจ้าจากป่า
‎กริชของเล่นของข้า
‎เห็นข้าสามขวบเหรอ จะบ้าตาย
‎หา เปล่านะ ข้าชอบมาก ‎นี่เยี่ยมไปเลย ขอบคุณฮะ
‎ขอบคุณมากๆ ขอบคุณ ‎ใช่ ข้าจะวางมันไว้บนตู้หนังสือ
‎ของสิ่งที่ข้าไม่มีวันต้องการหรืออยากมอง
‎นี่ ลูกชาย ถ้านี่จะช่วยปลอบใจได้บ้าง
‎ที่นั่งข้าเยี่ยมมากเลย
‎ยามี ตีฆ้องเลย
‎โธ่เอ๊ย จูเนียร์ ‎เจ้านี่สู้อย่างกับภูติแคระ
‎เราไม่ควรสู้กันนะ
‎- เราเป็นพี่น้องกัน ‎- พี่น้องสู้กันประจำ
‎เป็นธรรมเนียมเก่าแก่
‎แต่ไม่ได้สู้กันถึงตาย
‎เจ้าแทงมีดใส่ตาข่อย
‎หมดกันชีวิตศิลปิน
‎เจ้าลอกผลงานคนอื่นมา จูเนียร์
‎ทีนี้ ฆ่ามันซะ
‎ข่อยพยายามแล้ว พ่อ
‎เลิกตะคอกใส่ข่อยซะที
‎เร็วเข้า จูเนียร์ ทำให้ข้ารักสิ
‎หา
‎เก่งมากลูก
‎ข้ารู้มาตลอดว่าเจ้าทำไม่ได้ ‎แต่เจ้าก็พิสูจน์ว่าข้าคิดผิด
‎การประลองนี้จบลงแล้ว ไม่มีใครจำเป็นต้องตาย
‎ต้องตายสิ กฎก็คือกฎ
‎แต่เขาเป็นลูกชายท่านนะ
‎ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว ‎เขาเป็นความผิดหวังครั้งใหญ่
‎ฆ่าเขาซะ
‎อย่าแทงหน้าข่อยนะ
‎ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า จูเนียร์
‎ข้าอยากช่วยเจ้า เจ้าเป็นครอบครัวข้า
‎นี่สิไอ้ลูกขี้ป๊อดของข้า
‎แทงคืนๆ
‎และพี่ชายก็ต้องปกป้องน้องชาย
‎แม้ว่าเขาจะตัวโตกว่ามาก
‎เร็วสิ จูเนียร์ ‎ฉวยโอกาสตอนมันเห็นใจ
‎ฆ่าเจ้าเอลฟ์เดี๋ยวนี้
‎ไม่ เอลโฟพูดถูก
‎ข่อยไม่ฆ่าใครทั้งนั้น
‎โยนอาวุธทิ้งเลย
‎มีอะไร ข่อยฆ่าใครเหรอ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก แค่ไอ้เวรสักคนน่ะ
‎พ่อข่อยใช่มะ
‎ตอนนี้ข่อยพอใจละ
‎ไล่จับพี่ชายดีกว่าไล่ฆ่าเยอะเลย
‎ข้าจะทำให้เจ้าหาง่ายขึ้นนะ
‎ข้าเพิ่งตด
‎ดูเหมือนเด็กๆ กำลังเล่นสนุกกันแบบใสๆ
‎เจ้ากับข้าไปเล่นกันแบบไม่ใสมะ
‎นั่นไงสิ่งที่เราไม่ได้เห็นทุกวัน
‎เอลฟ์แก่หงำเหงือกกำลังอึ๊บยักษ์
‎เอลฟ์เหรอ ไหน
‎เอลโฟ เราจะช่วยเจ้าเอง
‎เอลโฟ
‎ข้ากำลังยืนนิ่งๆ ให้จับอยู่นี่ไง เจ้าต๊อง
‎เอลโฟ
‎อ้าว เจ้าจะไปไหนน่ะ
‎นี่ ป๋า เดี๋ยวเราวนกลับมารับท่านนะ
‎ไม่เป็นไร แม่หนู
‎ข้าชอบที่นี่
‎มีอะไรเหรอ
‎เพื่อนของเอลโฟน่ะ เขาไม่เป็นไรหรอก
‎นี่ลูกอมเปรี้ยวจี๊ด แบบที่เจ้าชอบ
‎หมักไว้สองทศวรรษ
‎ติดหนึบเป็นก้อนเลย เหมือนเจ้ากับข้า
‎เอลโฟ
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ