NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tu Uwalana Wiewióra.
Słyszysz ten wnerwiający głos?
To wiewiórka moich marzeń.
Jednak nadal mnie zaskakujesz.
Nie ma to jak kreskówki.
Ale przesadzili. Widział ktoś tańczące szkielety?
No chyba że…
Uwielbiam kreskówki.
To takie historyjki dla niekumatych.
Cicho. Oglądaj.
Bean. Wyłaź.
Niech zgadnę, ty nazywasz się Łoś? Napijecie się piwa?
- Tak. - Nie.
- Tak. - Może później.
- Tak. - No dobra.
Najpierw mów, czemu winda z piekła
wjeżdża prosto do twojego biura.
Co się za tym kryje? I gdzie to piwo?
Kłamałem. Nie mam piwa.
WEZWAĆ - SŁUGOBOTY
Znów skłamałem.
Mam piwo, ale wam nie dam.
Jerry, młotek.
To drogie żarówki, sprzedają je osobno.
Milcz, Alva.
Nazwiska, daty, trzy piwa i orzeszki.
OGROLAND - Z PIĘKNĄ KUPĄ CZASZEK DAWNIEJ ZWANĄ WIEŻĄ
Moje paluszki.
Czemu się przemykamy?
Królowa chce chłystka tylko dla siebie.
Może jest głodna.
Nie może mnie zjeść.
Jestem czującą, myślącą istotą, mam plany i marzenia.
Nie dokończyłem jeszcze swojej epopei.
Jej bohater ma na imię Elfis.
Cicho bądź. Oblej się tłuszczem.
Piszę o tym w rozdziale 32.
Wybacz, mam uczulenie na jabłka.
Tutaj.
Beknę, jak skończę.
Tu jesteś.
Zdradzieckie elfie trzewiki!
Ciach! Ciach!
Proszę, daruj mi życie.
Co ci odbiło?
Powiedz mi, kim jesteś. No już.
- Co? - Powiedz to.
Nie czaję.
Cześć, jestem…
Jestem… kompletnie skołowany tą sytuacją.
Wiem, że to powiesz. Masz to na końcu języka.
- Cześć, jestem… - Elfo?
Cześć, jestem Elfo?
- A ja jestem twoją mamą. - Co?
Taka duża? Niemożliwe. To czemu chcesz mnie zjeść?
Nie chcę cię zjeść. Chcę, żebyś ty coś zjadł.
Spójrz. Twoje ulubione.
Sardele w musztardzie.
O mój Boże.
Tylko mój terapeuta, dostawca pizzy i moja mama o tym wiedzą.
Naprawdę jesteś moją mamą.
Myślałem, że nie żyjesz.
A ja, że ty nie żyjesz. Aż usłyszałam twoją dziewczynę.
Mówisz o Bean?
To luźny związek. Możemy spotykać się z innymi gatunkami.
Teraz należysz do mamusi.
Ale zachowajmy to w tajemnicy.
Nie martw się. Już nigdy nie pozwolę, bo ktoś mi cię odebrał.
- Dawaj. - Brock, to nie jest zwykły elf.
Czemu masz fioła na punkcie elfów, Grogdo?
Ten huncwot zabił dziewięciu najmniej użytecznych strażników.
Znasz zasady. O świcie czeka go egzekucja.
Co? Nie!
Nie!
ROZDZIAŁ XXXII DOBRY, ZŁY I… KLAPSY
„Bean tu była”.
Ale bazgroły.
Uprzedzając zbędną jatkę, chcę ci powiedzieć,
że przyznaję się do błędu.
Lecę na ciebie, ale nie pokochasz mnie na siłę.
Zgadza się. Nawet cię nie lubię.
Co?
Jasne.
To dobre.
Spoko fotel, ale nie rób uników.
Najnowszy wynalazek.
Wozidupa. Chcesz wypróbować?
Dość tego. Co wiesz o piekle?
Jesteśmy po sąsiedzku. Sąsiadów się nie wybiera.
Otóż to.
Zresztą piekło daje nam parę.
Wiadomo. Komory geotermiczne itp.
Pamiętasz napis z parku rozrywki?
Nie było nic o piekle.
Steamland i Piekło. Mamy kontrakt.
Nie wierzę, że znasz Szatana.
Uroczy gość. Zaskakująco szarmancki.
Jak wygląda?
Czerwona cera, różki, wysokie kości policzkowe, szpicbródka.
Opisujesz typa z butelki z ostrym sosem.
- Kolor oczu? - Wirujące piłki plażowe.
Faktycznie go znasz.
Chwila. Nikt nie zawiera paktu z diabłem
i beztrosko żyje dalej.
Jerry!
Chciałem zawtórować.
Może mieszkańcy Steamland powinni wiedzieć
o twoim pakcie z Szatanem?
Powiem im, że twoją nałukę napędza piekielny żar i potępienie.
A ja powiem Szatanowi, co mówiłeś o jego mamie.
Nic nie mówiłem.
Zwalę na ciebie, co ja powiedziałem.
Bean, nie znam się na sygnałach niewerbalnych,
ale pięknie wyglądasz, gdy się gniewasz.
Trzymaj mnie, Jerry.
- Trzymaj mnie! - Trzymam.
Nie daj mi go uderzyć!
- Uderzy cię. - Uważaj sobie!
Nie zaczynaj!
Uspokój się, Bean. I znów źle dobrałem słowa.
Chcę odzyskać twoje zaufanie i przy tym nie oberwać.
By udowodnić czyste intencje…
- Czyste pożądanie, zboku. - Pożądanie?
Spójrz na mnie.
Siedzę o północy i oglądam kreskówki,
wyjadając fasolowy dip z puszki.
Możesz mi zaufać.
Udowodnię to. Odeślę cię do domu.
STEROWIEC
Największy sterowiec w Steamland.
Z niewyjaśnionych przyczyn poczułem potrzebę, by go zbudować.
Nazywam go „Kompensatorem”.
Ruszamy do Dreamland!
Bean, po drodze zobaczysz coś,
co udowodni, że nauka połączona z magią
potrafi przerastać najśmielsze marzenia.
- Jerry! - Za dużo gadał.
Wiejmy.
Ktoś taki jak Alva mógłby wynaleźć poręcze.
Maleńkie robaczki.
ZABIŁEM 9 OGRÓW HA HA - ELFO
Co ty wyprawiasz?
Próbuję się wyspać przed poranną egzekucją.
Nie rozkazuj mi!
Ciszej, gamoniu!
Papa? Przybyłeś z odsieczą?
Już nie, ty niedorobiony gaduło.
Co z tobą?
Nawet nie wiesz, kiedy się przymknąć.
Jak mnie znalazłeś? Co tu robisz? Nie bij mnie.
Opowiem ci dobrą historię.
- Przysuń stołek. - Nie ma tu stołków.
Gdybym miał stołek, to bym ci przywalił.
Okazuje się, że to przeze mnie tu jesteś. Otóż…
Wiem! Mam tyle pytań.
Na przykład, czemu tak mówisz?
Zamknij się!
Zaczęło się to dawno temu. Zanim zacząłeś wszystkim przerywać.
Czyli nigdy!
Na pewno nie masz stołka?
Byłem komiwojażerem w Wytwórni Słodyczy Elfwood.
Opuściłem Elfwood z najlepszym przyjacielem,
ogromnym psem, który wabił się Szczeko.
Sprzedawałem na prawo i lewo i na okrągło.
Wielu zafundowałem uśmiech,
a wielu nadwagę.
Poznałem sporo ekscentrycznych postaci.
Guten tag, nieznajomy.
- Jestem Małgosia. - A ja Jaś, oblechu.
Witajcie, tłuścioszki. Rodzice w domu?
- Nein. - Nein.
Zjedliśmy ich.
W takim razie zasłużyłyście na deser, pasibrzuszki.
Nie brakowało też samotnych niewiast,
które miały apetyt na coś konkretniejszego.
Nie mam na myśli naleśników.
Chyba że mowa o leżeniu na płasko.
Tak, załapałem.
Możemy porzucić ten niezręczny wątek
i skupić się na mnie?
Była jedna taka, która przerastała resztę.
I to nie tylko przez swój wybujały wzrost.
Marzyłeś kiedyś, by zabawić się ze strzelistą sekwoją?
Była księżniczką.
Obu nas pociągają przerośnięte księżniczki.
Tak, Papo. Kontynuuj.
Na czym to ja skończyłem?
Ach tak!
Papo!
Nasz romans zaczął się od spotkania na obrzeżach Ogrolandu.
Ja jechałem swoim powozem,
a ona wracała właśnie z zakupów.
Miłość od pierwszego wejrzenia…
nieodwzajemniona.
Ale elfy nigdy nie kapitulują.
Poza Kapitulko. To jedyne, co potrafił.
Zarzynko go dopadł. Jak należy.
- Papo! - Jak mówiłem…
Ja i Szczeko co dzień mieliśmy dla niej nowy smakołyk.
Bez skutku.
Wreszcie zaskoczyłem.
Nie chodziło o mnie, tylko o cukierki.
Ogry nie lubią słodyczy.
Specjalnie dla niej wymyśliłem nowy smak.
Był tak kwaśny, że buzię wykrzywiało.
I wreszcie daliśmy sobie buzi.
Och, Grogdo!
Och, młody Papo!
Od tamtej pory uprawialiśmy słodki interes.
Musieliśmy się ukrywać, bo jej rodzicom się to nie podobało.
Ani jej szpetnemu jak noc chłopakowi.
Nie zgadniesz, co było potem.
O tak!
Błagam, pomiń to!
Aż taka z ciebie cnotka? Nie lubisz…
O Boże.
Papo.
I co, i co?
- Niebieska kreska. - O mamuniu!
Albo jesteś w ciąży, albo cukierek zapleśniał.
Wiedzieliśmy, że w Ogrolandzie czeka nas jedynie śmierć.
Zaczekaliśmy, aż zapadnie noc.
Wtedy dałem jej sygnał.
I poszedł!
Dobrze, że to nie ja.
Nie mogliśmy być razem w Elfwood,
a już na pewno nie w Ogrolandzie.
Więc urządziliśmy się wśród much,
komarów i skorpionów w środku dżungli.
Kryliśmy się wysoko pośród drzew, by nie dopadły nas potwory.
Gnomy!
Była miłością mojego życia.
Brała mnie do nieba.
Wkrótce potem przyszedłeś na świat.
Spójrz na niego.
I tak będę go kochał.
UWAGA, KILKULATEK
Był z ciebie rozrabiaka.
Wiecznie dokazywałeś, jak twój staruszek.
Patrz, tatko Elfo.
Widzę, synku. Ale na imię mam Papa.
Jeszcze raz mnie tak nazwiesz, a dostaniesz po pupci.
Tylko po takiej groźbie zamykałeś jadaczkę.
PAPA - ELFO - MAMA
Chciałem nazwać cię Szujko, Szczylko, Smarko albo Smrodko,
ale jej się nie podobało.
Mama chciała, byś był dumny ze swojego pochodzenia.
No już, powiedz, kim jesteś.
Cześć, jestem Elfo.
Cześć, Elfo.
Jeszcze raz.
- Cześć, jestem Elfo. - Jeszcze raz.
Przestań.
Dość!
Elfo, me dziecię, śpij w moich ramionach
Śnij o wielkich bitwach I rozpłatanych gnomach
Życie bywa straszne Nikt się z tobą nie czuli
Gdy będzie ci źle Mama cię przytuli
Jeny, zaczynam siebie rozumieć.
A ja nie.
Zawsze żyłeś we własnym świecie, mój ty nieboraku.
Nawet tamtego feralnego dnia.
Hej! To moja pielucha, złodziejaszki!
Nie było szans, ale nie poddałeś się.
Weź Elfo i ukryj się. Czekaj na mnie w domku na drzewie.
Mój chłopcze.
Z trudem przyjdzie mi powiedzieć, co teraz usłyszysz.
- Że mnie kochasz? - Nie!
A co powiem na łożu śmierci?
Chodzi o to, co spotkało twoją mamę.
Co się stało?
Twoja mama była wielkim wojownikiem.
Niestety zarazem stanowiła wielki cel.
- Nie! - Cicho.
Bo dam ci klapsa w pupcię.
Mamo!
- Gnomy zaczęły nas ścigać. - Przeze mnie.
Przez twoje gadanie!
Nie wiem, po kim to masz.
Jak więc mówiłem…
To moje galoty, wy sukinkoty.
Sukinkoty!
Tatko Elfo!
Czy płonącym małpkom nic nie jest?
Straciliśmy dom,
więc zabrałem cię do Elfwood, gdzie czułem się bezpiecznie.
To był ostatni raz, gdy widziałem twoją świętej pamięci mamę.
Aż do teraz.
- Grogda? - Och, Papo.
Nie liczyłam, że nadejdzie ten dzień.
Myślałem, że gnomy cię zabiły.
Widziałem krew. Płonąca strzała przebiła ci serce.
- Papo, to ty mnie ocaliłeś. - Ja?
Szło mi świetnie. Nawet dobrze się bawiłam.
Strzała nie przebiła mi serca.
Utknęła w bombonierce.
To nie była krew,
tylko syrop wiśniowy.
Pobiegłam ile sił w nogach.
Papo? Mały Elfo? Szczeko?
Nie wierzę!
Elfo! Papo!
To były małpki.
Pogodziłam się ze stratą, wróciłam do Ogrolandu
i poślubiłam Brocka.
Ale każdego dnia wspominałam moich chłopców z dżungli.
Zawsze marzyłem o tej chwili.
A teraz jesteście tu, mamo i tato…
Ale dziwnie to brzmi.
Mama. Tata.
Mama…
Tata…
Mama…
Tata…
Zapowiada się cudowny poniedziałek.
Czas umierać.
- Brać elfa! - Stój, Brock!
To nie zwykły elf.
To mój syn, członek królewskiego rodu.
Nie możesz zabić następcy tronu.
A co być ze mną, mamo?
Ja być twój syn! Ja następny król.
O Boże. Junior!
Jesteś moim bratem!
Ja to wiedzieć. Ja wyzywać na pojedynek.
My walczyć na śmierć.
Nie, skarbie.
Jesteś królową, ale wyzwanie to wyzwanie.
Mam walczyć z bratem?
- Tak! - Tak!
Kaszka z mlekiem.
Zamawiam to na mój ostatni posiłek.
Trudno znaleźć sobie dobrego demona.
Albo są opętani, albo nieumarli,
albo wieją, jak tylko coś powiem.
Jeden w sumie dobrze się zapowiadał.
Zwał się Wieprzyk. Zabójczo przystojny.
Ale nie umiał wyrażać uczuć. W ogóle mało mówił.
Hej, Luci?
To ja, Stacianne LeBlatt.
Mieliśmy randkę w obsranej jaskini, pamiętasz?
Zmieniłeś się.
Już wiem. Teraz masz skrzydła!
Wciąż wydajesz ten słodki dźwięk?
Właśnie ten!
Spójrz na to majestatyczne stado ptaków.
Natura jest piękna, prawda?
Co u diabła?
Przestańcie! To moje ciało!
Mam cię!
Próbuje się wyrwać.
Ja zajmę się duszą, a ty głową.
Raz, dwa, trzy.
Faktycznie mam ładny zadek.
Nieźle.
Witaj, przyjacielu.
Wybacz. Naprawię to.
Nie. Jerry, odłóż młotek.
Nie trzeba. Serio.
W lewo odkręcamy, w prawo zakręcamy.
DZIEŃ (JAK CO DZIEŃ) WALKI NA ŚMIERĆ
Mamo, pomóż mi.
Przykro mi, Elfo. Nic więcej nie poradzę.
To twoja broń z dżungli.
Moje drewniane mieczyki.
Myśli, że mam trzy lata? Chryste.
Co? Nie, uwielbiam je. Są super! Dzięki.
Wielkie dzięki. Położę je sobie na półce
obok innych bezużytecznych rzeczy.
Synu, jeśli cię to pocieszy,
mam stąd świetny widok!
Yami, uderz w gong.
Serio, Juniorze. Grzmocisz jak gnom.
Nie powinniśmy walczyć.
- Jesteśmy braćmi. - Bracia walczyć.
Pradawny obyczaj.
Ale nie na śmierć.
Ty wrazić mi w oko miecz.
Zrujnować karierę artysty.
To była sztuka odtwórcza.
Zabij go!
Ja próbować, tato!
Nie wrzeszczeć na mnie!
Postaraj się. Zasłuż na moją miłość.
Co?
Zuch chłopak.
Wiedziałem, że nie dasz rady, ale dałeś!
Koniec walki. Nikt nie musi umierać.
Ktoś musi. Takie zasady!
To twój syn.
Już nie. Zawiodłem się na nim.
Zabij go.
Proszę, ty nie dziabać w twarz.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Chcę ci pomóc. Jesteśmy rodziną.
To mój ciapciak.
Wsadzić z powrotem!
Starszy brat opiekuje się młodszym,
nawet dużo większym.
Szybko, Junior. Wykorzystaj jego słabość.
Zabij elfa!
Nie. Elfo mieć rację.
Ja nikogo nie zabić.
Wyrzucić swoją broń.
Co być? Kogo ja zabić?
Nie przejmuj się. Jakiegoś ćwoka.
To być tata, co nie?
To ja się cieszyć.
Gonić brata jest lepiej niż zabijać brata.
Dam ci podpowiedź.
Puściłem bąka.
Chłopcy grzecznie się bawią.
Zabawimy się niegrzecznie?
A to ci dopiero widok.
Stary, pomarszczony elf posuwa ogrzycę.
Elf? Gdzie?
Elfo, uratujemy cię!
Elfo!
Stoję w miejscu, głupolu.
Elfo!
Chłopcze, dokąd to?
Papo, zawrócimy po ciebie.
Nie trzeba, panienko.
Tu mi się podoba.
O co chodzi?
To kumple Elfo. Wszystko gra.
Kwaśne cukierki, twoje ulubione.
Mają 20 lat.
Przykleiły się do siebie. Jak ty i ja.
Elfo!
Napisy: Ewa Nowicka