‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ขอต้อนรับสู่ดรีมแลนด์ ‎ขอบคุณที่เดินทางกับเทอร์บิชเอ็กซ์เพรส
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ไอ้หมูน้อยนี่อั้นฉี่มาตลอดทางเลย หลบไป
‎เทอร์บิช ใส่ใจดีจริงๆ
‎ข้าไม่ได้คุกเข่า ข้ากำลังจะตาย
‎เดี๋ยวนะ
‎ไอ้ควันสีเขียวแปลกๆ นั่นอะไรกัน
‎เอ้านี่ ขโมยมาจากอ๊อดวอล
‎ดูสิ เลยภูเขาอัปมงคลไปหน่อยเดียว
‎นี่ ทุกคนเลิกกังวลได้แล้ว
‎อาจจะแค่กองทัพที่กำลังเดินทาง ‎มาฆ่าพวกเจ้าทุกคน
‎ข้าไปหาขนมกินดีกว่า ‎นี่ ข้าดูอ้วนไหม เพราะเจ้าดูอ้วน
‎ใช่ เดี๋ยวเจ้าก็ตายแล้ว
‎แต่ใครกันที่อยากโจมตีดรีมแลนด์
‎นอกจากเบนท์วูด แดงค์ไมร์ หรือสตีมแลนด์
‎หรือพวกวัยรุ่นที่เราแล่นทับเมื่อกี้
‎อายุแค่นี้เจ้ามีศัตรูเยอะจริงนะ
‎ยอมรับเถอะ บีน ‎เราทั้งคู่ไม่ได้ถูกกำหนดให้ครองบัลลังก์
‎แค่รองเท้าบูต เจ้ายังหาไม่เจอเลย
‎คิดถึงรองเท้าจัง
‎ข้าอาจไม่ถูกกำหนดให้ครองบัลลังก์…
‎- หรือเหมาะสม ‎- หรือมีความสามารถพอ
‎หรือโรคจิตพอจะครองบัลลังก์
‎สาวน้อย เจ้านี่บ้าผิดแบบ
‎สิ่งสุดท้ายที่อาณาจักรนี้ต้องการ ‎คือความบ้ากว่าเดิม
‎เอาละ ซ็อกหยุด…
‎เขาคงหลับสนิทไม่ก็นั่งนิ่งมากๆ เพราะแอบโกรธ
‎โอเค แอ็บเนอร์
‎ย่องเข้าไปวางหมาพูเดิลอบ ‎ใกล้พอที่จะได้กลิ่น แต่อย่าใกล้ไป
‎เขาเคยกินหมอนทุกใบตอนหลับมาแล้ว
‎แล้วก็รีบออกมาเลยนะ
‎พร้อมไหม พร้อมนะ โอเค ‎เจ้าเซ็นพินัยกรรมแล้วเนอะ ดี ไปเลย
‎อ้าว เดี๋ยวสิ
‎นี่ไม่ใช่หมาพูเดิล นี่มันรสหมาชิสุ
‎ไม่ ไม่เอาเครื่องยิงหิน
‎เทอร์บิช ช่วยเข้ามาในนี้หน่อยสิ
‎(บทที่ 29) ‎(ราชาซ็อกคลั่ง)
‎กลับมาแล้วเหรอ ‎ได้เงินกับอาวุธของเบนท์วูดมาไหม
‎ไม่ ข้าล้มเหลวไม่เป็นท่า
‎นั่นน่าจะเป็นคำขวัญครอบครัวเจ้า
‎เดี๋ยวนะ อูน่า ท่านจะไปไหนเหรอ
‎ตกใจอีกรอบ
‎ได้เวลาลอกคราบและจากไปแล้ว บีน
‎ยิ่งข้าอยู่บนบกนานเท่าไหร่ ‎จะทำให้ข้ายิ่งดูอ่อนแอตอนออกทะเล
‎การปล้นสะดมเป็นธุรกิจโหดเหี้ยม ‎ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หรือเล่นๆ นะ
‎แต่ข้าทำไม่ได้ถ้าไม่มีท่าน
‎ข้าเหลือแค่เอลโฟกับลูซี่ ‎และนั่นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่
‎ถ้าข้าไม่ไปตอนนี้ ‎ข้าก็กลับมาตอนที่คนไม่คาดคิดไม่ได้สิ
‎อูน่าผู้ทรงพลังจะมีประโยชน์ต่อ ‎บีนในอนาคตมากกว่า
‎แต่เราอาจไม่มีอนาคตถ้าท่านไปตอนนี้
‎มีหมอกชั่วร้ายสักอย่างกำลังมาที่นี่
‎อย่าเยอะน่า ข้าต้องเป็นคนเยอะสิ ร่าเริงหน่อย
‎อูน่า ไม่นะ
‎เจ้าจะรู้ว่าต้องทำยังไง ‎เจ้าเก่งกว่าที่เจ้าไม่คิดนะ
‎ลาก่อน ยัยบ๊อง
‎ไต่แบบตุ๊กแกซะด้วย
‎ไม่ใช่ตุ๊กแก ตัวนิวต์ต่างหาก
‎รู้สึกดีจัง
‎ใช่ พอข้าโรยกากเพชรให้ ‎เจ้าจะดูเจ๋งสุดๆ เลย
‎เดเรค แล้วก็นางฟ้าขี้โมโหตนใหม่ที่ข้าชอบ
‎ไง อูน่า ห้อยหัวสบายดีนะ
‎ติดหนึบดี ฟังนะ แม่ต้องชิ่งหนีไปสักพัก
‎แล้วข้าล่ะ ข้าไม่อยากอยู่ที่ดรีมแลนด์
‎บีนกับท่านพ่อทำข้าเหนื่อยใจมาก
‎อีกอย่าง ข้าไม่ใช่คนที่น่ารักอีกต่อไปแล้ว
‎ใช่ แต่ถ้าได้แผลเป็นกับรอยสัก ‎รูปเปลือยข้า เจ้าคือหนุ่มในฝันของข้าเลย
‎ลาก่อน เดเรค แม่รักเจ้านะ อย่าตามแม่มา
‎ฟังดูสับสนแฮะ
‎แม่จ๋า รอด้วย ความต้องการของข้า ‎มีค่ากว่าคำดูหมิ่นของท่าน
‎ออกเรือ
‎ว่าแล้ว
‎ข้ากลืนน้ำทะเลไปเยอะเลย
‎เดเรคกับอูน่า ข้าจะคิดถึงนาง
‎บ้าจริง นางเอายาไปด้วย
‎ไม่นะ ควันย้ายจากดินแดนเลว ‎ไปยังดินแดนเลวกว่าแล้ว
‎คงจะเป็นพวกวัยรุ่นเกรียน ‎ไปเสพยาในป่าอีกนั่นแหละ
‎ข้าดีใจที่เราแล่นทับพวกนั้น
‎เราน่าจะตั้งแก๊งและไล่เอลโฟออก ‎จะได้เรียกว่า "ลูซี่กับเพื่อน"
‎เงียบเลย หนุ่มๆ ‎ข้าต้องเตือนพ่อเพี้ยนๆ ของข้า
‎มันจะรักษาเขาไม่ก็ฆ่าเขา
‎เจ้าหญิง เจ้ากลับมาแล้ว ‎มีข่าวอะไรจากเบนท์วูด
‎ไม่ดีเลย
‎ข้าเจอกรินเดิล เพื่อนเก่าของซอร์เซริโอด้วยนะ
‎- พวกท่านเรียนโรงเรียนพ่อมดด้วยกันเหรอ ‎- วิทยาลัยชุมชนพ่อมดน่ะ
‎ข้าสอบตกเพราะทำงานเยอะไป
‎มันยากที่จะเป็นทั้งพ่อมดและแคดดี้กอล์ฟพร้อมกัน
‎คืองี้ ข้าต้องคุยกับพ่อ
‎เจ้าไม่อยากเข้าไปในนั้นหรอก ‎นอกจากเจ้าอยากตายนะ
‎เจ้าน่าจะใส่ชุดเกราะก่อน
‎หรือเสื้อคลุมล่องหน เมื่อกี้ข้ายังมีอยู่เลย
‎เขาไม่ทำอะไรลูกรักหรอก
‎ไม่ก็หมัดจอมพลังนี่
‎ข้าพนันข้างเจ้าอ้วนนะ
‎ท่านพ่อ
‎นี่ข้าเอง
‎ลูกคนโปรดของท่าน คนที่ขี้เมา
‎คนที่ทำให้ท่านผิดหวัง คนที่ยิงท่านน่ะ
‎บีนนี่…
‎ไม่เป็นไรนะ พ่อ ข้าอยู่นี่แล้ว
‎อย่าพูดอะไรให้ไอ้อ้วนบ้านั่นโกรธเชียว
‎- หลบ ‎- หลบ
‎เป็ดเหรอ ไหนอะ
‎ข้าแอบใต้บัลลังก์มาตั้งแต่วันอังคาร
‎อย่างน้อยหัวด้านนี้ก็ไม่เป็นอะไร
‎ดูไอ้โง่หน้าถมึงทึงนั่นสิ ‎เห็นชัดว่าเขาไม่เหมาะเป็นกษัตริย์แล้ว
‎คิดงั้นเหรอ
‎ทิอาบีนนี่ เจ้าก็รู้ว่า…
‎ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้พูดในห้องสภา
‎มันเป็นกฎ
‎มันเป็นกฎที่งี่เง่า
‎ทำไมไม่หยุดเฮือกแล้วเปลี่ยนกฎซะ
‎มีแต่กษัตริย์ที่เปลี่ยนกฎได้
‎แต่ตอนนี้แค่เปลี่ยนเสื้อผ้าเขายังทำไม่ได้
‎ได้ยินถูกแล้ว กษัตริย์เสียสติไปแล้ว
‎หยุดเฮือกได้แล้ว ‎เรามีเรื่องด่วนที่สำคัญกว่านั้น
‎นี่เหลวไหลสิ้นดี
‎กษัตริย์ซ็อกเป็นอันตรายต่อตัวเขาเอง ‎ยิ่งไปกว่านั้น ต่อข้าด้วย
‎เขาต้องถูกคุมตัวและพาไปที่อื่น
‎แล้วใครจะปกครองอาณาจักรล่ะ
‎เดเรคออกทะเลไป ก็ไม่มีนะ
‎จะเก็บเรื่องนี้ให้เงียบคงลำบากแน่
‎ข้ารู้ที่ที่เราจะขังซ็อกได้ ‎ติดฉนวนกันเสียงด้วย
‎ที่เดียวกับที่เราขังวงไซเดโคไง
‎ใช่แล้ว ตามที่สแตนพูด ‎เขตจิตเวชในปราสาทเก่า
‎แต่ถ้าเราจับซ็อกไปไว้ที่นั่น ‎ใครจะกล้าพอที่จะคุยกับเขาล่ะ
‎ข้าไม่เอานะ โรงพยาบาลทำให้ข้าอึดอัด
‎ใช่ ที่นั่นทำข้าขนลุก ‎นี่ขนาดข้าชอบวงไซเดโคนะ
‎เจ้าหญิงปากมากดูจะทำให้เขาอ่อนลงได้นะ
‎ข้าก็ว่างั้น
‎นางอาจจะเป็นคนเดียวที่กล้า ไม่ก็โง่พอ
‎ทีนี้ท่านจะคลานมาขอร้องให้ข้า ‎คุยกับท่านพ่องั้นเหรอ
‎ข้าทำให้ถ้าท่านคลานมาขอร้องข้า
‎ได้โปรด
‎(เขตจิตเวชในปราสาทเก่า ‎งานฉลองไซเดโค คืนวันศุกร์)
‎หวัดดีค่ะ พ่อ ข้าเอาอาหารมาให้
‎ใส่เกรวี่ด้วยไหม
‎ฟังนะ ข้าต้องคุยกับท่าน
‎เราต้องเริ่มร่วมมือกัน ‎แต่ข้าอยากให้ท่านยินยอมให้ข้าช่วยท่าน
‎ใช่ ซุปโปรดของท่านไง เนยเหลว
‎นั่นแหละ ข้าคิดว่าท่านควรรู้
‎ว่ามีบางอย่างมุ่งหน้ามาดรีมแลนด์
‎เราไม่รู้ว่าเป็นกองทัพ สัตว์ประหลาด ‎พายุ หรืออะไรเลย
‎มันเป็นควันสีเขียว
‎ควันสีเขียวเหรอ
‎ข้ารู้ ใจเย็นก่อน เราร่วมมือกันได้
‎ที่ว่า "เรา" ข้าหมายถึง ท่านเป็นส่วนใหญ่
‎เพราะ ให้ตายสิ ‎การต้องรับผิดชอบนี่เครียดชะมัด
‎ข้าเข้าใจเลยว่าทำไมท่านถึงเป็นบ้า ‎นี่ไม่ช่วยเลยเนอะ
‎ขออีก
‎ข้ารู้ว่าท่านรู้วิธีรับมือ
‎สักที่ข้างในตัวท่าน
‎พร้อมด้วยอาหารกับตัวหมากรุก ‎ที่ท่านกินไปเมื่อวาน
‎มันอยู่ในนั้นใช่ไหม
‎ใช่ ข้ารู้ว่าท่านพูดอะไร
‎เดี๋ยวนะ ข้ารู้ว่าท่านพูดอะไร
‎หลายปีที่อยู่กับพ่อที่ทำตัวห่างเหินขี้หงุดหงิด ‎ก็มีประโยชน์บ้างแล้ว
‎ข้านึกอะไรออกแล้ว
‎พวกปัญญาอ่อน…
‎เจ้าโง่
‎โอเค เป่าแตรประกาศให้ข้าซิ ลูซี่
‎เอาละ ทุกคนหุบปาก เงียบๆ
‎เจ้าหญิงมีประกาศจากกษัตริย์ซ็อก
‎หุบปาก เอลโฟ ข้ายังเล่นไม่จบ
‎ขอบคุณ ข้าเรียกเพลงนั้นว่า ‎"หุบปาก เอลโฟ" โน้ตอีแฟลต ว่าต่อเอลโฟ
‎โอเค เยี่ยมไปเลย หยุดปรบมือเถอะ
‎พอได้แล้ว หยุดปรบก่อนนะ
‎ยังเหลืออีกคน หยุดเถอะ
‎- เทอร์บิช ‎- โทษที
‎เจ้าหญิงทิอาบีนนี่มีประกาศจากกษัตริย์ซ็อก
‎ด้วยคำสั่งของพ่อข้า ‎ดรีมแลนด์ต้องเตรียมตัวรบ
‎ยิ่งไปกว่านั้น พ่อข้าบอก ข้ายกคำพูดมานะ
‎"บอกไอ้พวกเวรนั่นว่าข้าบอกให้ทำตามที่เจ้าพูด"
‎และ "เจ้า" ในที่นี้หมายถึงข้า
‎อ่านต่อนะ
‎"ไอ้พวกปัญญาอ่อนนั่นมันโง่มาก ‎พวกเขาจะเชื่อทุกอย่าง"
‎ข้าเชื่อทุกอย่าง แต่ข้าไม่ปัญญาอ่อนนะ
‎"เมื่อคนที่ปัญญาอ่อนสุดพูด กล่าวสรุปเลย"
‎จบการประชุม
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ซ็อก
‎แดก แดกมาร์ นั่นเจ้าเหรอ
‎ให้ข้าเข้าไป ซ็อก ข้าจะพาเจ้าออกไป
‎ในที่สุดข้าก็ได้ยินเสียงนอกหัวข้าแล้ว
‎พ่อ ข้าเอาขนมยามดึกมาให้
‎ในครัวมีของไม่มาก ‎แต่ข้าเอาแครกเกอร์รสใหม่ชิ้นโตมาให้
‎จำได้ไหม ท่านประหารคนที่คิดค้นมันน่ะ
‎ไม่นะ ท่านพ่อ แย่แล้ว
‎แย่มากๆ
‎ใครอยู่บนนั้น
‎เมิร์ตซ์เองครับ เมิร์ตซ์คนเดียว
‎ไม่ใช่แค่ข้า เทอร์บิชคนเดียว
‎ลดสะพานบ้านี่ลงเดี๋ยวนี้
‎ไม่งั้นข้าจะขึ้นไปบีบคอพวกแกสองคน
‎ทางเดียวที่จะขึ้นมาได้ ‎คือประตูลับใกล้ๆ ซ้ายมือท่าน
‎ต่อไปตาเจ้า เทอร์บิช
‎นี่ พวกเจ้า เห็นพ่อข้าไหม
‎เขาไปทางนั้น
‎อุ๊ย ข้าปล่อยมือ
‎ไม่!
‎ที่นี่ดูแย่ชะมัด ใครดูแลที่นี่เนี่ย
‎ไอ้หมอนั่นใครวะ
‎กษัตริย์นี่เอง
‎มาทำอะไรข้างนอกนี่
‎เจ้าต้องไปปกป้องปราสาท ‎สู้กับควันสีเขียวที่กำลังมาสิ
‎ฟังนะ เพื่อน เจ้าต้องแอบกลับ ‎เข้าไปในปราสาทนั่น
‎เจ้ามาอยู่ตามท้องถนนแบบนี้ไม่ได้ ‎พวกชาวบ้าน…
‎บ้าไปแล้วเหรอ
‎พ่อๆ ท่านอยู่ไหน
‎ลงมาสิ น้ำทั้งอร่อยและอุ่นนะ
‎(น้ำรสข้า ถ้วยละ 15 เซนต์)
‎(ตรอกเอลฟ์ ‎ลดมาตรฐานลงหน่อย)
‎ทำไมทุกอย่างถึงได้เล็กจิ๋ว
‎ก็ได้ ไว้คุยกัน
‎ไง แม่สาวน้อย
‎ตอนนี้มีฟองด้วยนะ 14 เซนต์
‎ไม่เอาล่ะ
‎(น้ำรสข้า ถ้วยละ 14 เซนต์)
‎เคยขายได้สักถ้วยไหม
‎สิบสามเซนต์ก็ได้
‎ขอบใจ
‎โทษที
‎(หน่วยโรคระบาดที่สอง)
‎ไม่นะ เขาอยู่ตรงผาขี้แพ้ ‎เหนือหาดศพกระจาย
‎(กล้วย)
‎หวัดดีค่ะ พ่อ อย่าหนีเลยนะ
‎ไม่เอาน่า เป็นอะไร บอกข้าสิ
‎จะไม่พูดอะไรเลยเหรอ
‎จะไม่ร้องเสียงห่านระลึกความหลังเหรอ
‎มาเถอะ เราไปกินแครกเกอร์กัน
‎ท่านพ่อ เถอะนะ พูดอะไรหน่อยสิ
‎กลับบ้านกัน อาณาจักรต้องการท่าน ‎ข้าต้องการท่าน ส่วนใหญ่ข้าอยากให้ท่านพูด
‎รู้ไหม ท่านพ่อ หลายคนคิดว่าท่านเกินเยียวยา
‎แล้วตอนนี้ท่านก็ใส่มงกุฎกลับด้าน
‎และก้นท่านก็โผล่ออกมา ‎สาวๆ หนีหมดแน่
‎แต่ข้ารู้ว่าท่านดีขึ้นได้
‎และข้าจะอยู่เคียงข้างจนกว่าท่านจะหาย
‎ให้ตายสิ ท่านพ่อ
‎(ผีสิง น่าสยอง ไม่น่าดูเลย)
‎ไง บีนนี่ ทางนี้ มาสิ บีนนี่ มาตรงนี้
‎(แทนที่ลูกเจ้าได้)
‎โอเค
‎สวัสดี เจ้าเสียงเหมือนคนที่ข้ารู้จักเลย
‎ข้าว่าไม่นะ ข้าไม่เคยถูกโยนลงถังเหล้ามาก่อน
‎นี่
‎ล้อเล่น เจ้าดูเหมือนคนรับมุกตลกได้
‎เจ้ามองตัวเองในกระจกทุกเช้าใช่ไหม
‎ท่านพ่อ ท่านพูดได้อีกครั้ง ‎กลับบ้านไปฉลองกันเถอะ
‎ไม่เห็นเหรอ เขาพูดผ่านข้า แต่นี่ไม่ฟรีนะ
‎ข้าให้ตัวนั้นไม่ได้ นั่นเฟร็กเกิลส์
‎เขาซนมาก แต่ก็เป็นตัวโปรดข้า
‎เสมือนเป็นลูกชายข้าเลยล่ะ
‎แต่ข้าก็ไม่อยากให้นม ‎เพราะปากไม้แหลมๆ ของเขา เขาชอบกัดน่ะ
‎บางทีเจ้าอาจสนใจหุ่นกบไร้ตาแทน
‎มาพร้อมถุงมือสวมตรงตูดด้วยนะ
‎ข้าว่าเขาชอบหุ่นจอมดูถูกมากกว่า
‎ความเคารพตัวเองต่ำของข้าด้วย
‎ข้าเบื่อที่จะล้อฟันจอบกับความขี้เหล้าของเจ้าแล้ว
‎ขอใส่ถุงนะคะ
‎(หุ่นพากย์เสียง)
‎มีวิธีใช้งานหรือคำเตือนเป็นลางร้ายไหม
‎โถ ไม่มี เล่นให้สนุก ไม่คืนเงินนะ
‎บาย เฟร็กเกิลส์
‎ข้าได้ยินว่าบ้านของคนทุกคนคือปราสาท ‎แต่ที่นี่มันห่วยแตก
‎ก็ใช่ ปกติท้องพระโรงไม่โทรมแบบนี้
‎แต่พ่อข้าค่อนข้างลำบากในสองสามปีที่ผ่านมา
‎และบันตี้ทำความสะอาดเฉพาะวันอังคาร ‎การเป็นกษัตริย์ทำให้เราบ้าได้
‎ใช่เลย
‎และวิธีที่ซ็อกถูกทรมาน
‎มิน่าล่ะเขามะพูดอีกแล้ว เนอะ
‎ต้อง "ไม่พูดอีกแล้ว" สิ
‎เดี๋ยวนะ ถูกทรมานเหรอ ยังไง
‎ซ็อกถูกปล่อยให้ตายหลังโดนยิงอกทะลุ
‎มีคนบอกเขาว่าลูกสาวสุดที่รักของเขาถูกเผา
‎เขาถูกฝังทั้งเป็นในกล่องไม้สน ‎นั่นไงการทรมาน
‎ข้าน่าจะรู้ดี เพื่อนซี้ข้าบางคนก็เป็นกล่องไม้สน
‎เจ้าหญิง กษัตริย์หนีไปจากเขตจิตเวช
‎และตอนนี้ไอ้บ้านั่นนั่งอยู่ตรงนั้น ‎โดยมีหุ่นเชิดน่ารักนั่งบนตักเขา
‎คิดดีแล้วเหรอที่ปล่อยซ็อกออกมาแบบนี้
‎เขาสบายดี
‎หุ่นนี่ทำให้เขาสงบ ‎และทำให้เขาแสดงความรู้สึก
‎โดยที่ไม่ร้องเสียงห่านหรือชกต่อย
‎ปราสาทนี้มีหุ่นโง่แล้วนี่ ใช่ไหม หุ่นโง่
‎มุกฮาดี ฝ่าบาท
‎- อาณาจักรต้องการ… ‎- เจ้าคงคิดว่าเมินใส่แล้วข้าจะหายไป
‎แต่มันยิ่งทำให้ข้ารำคาญกว่าเดิม
‎ข้ายอมแต่โดยดีละกัน
‎อาณาจักรต้องเตรียมรับ
‎หมอกควันสีเขียวที่กำลังมา ‎และเรามีข้อสงสัย
‎อะไรเหรอ
‎เราจะเตรียมรับหมอกควันสีเขียวนั่นยังไงดี
‎อยากรู้สิ่งสำคัญที่สุดในการเตรียมรับ ‎การโจมตีที่อาจเกิดขึ้นเหรอ
‎ใช่
‎- เข้ามาใกล้ๆ สิ ‎- ได้
‎ใกล้อีก
‎คืองี้ เจ้าต้องระวังมือข้า
‎ดูสิ ทิ้งรอยไว้เลย
‎ข้าว่าเขาหมายถึงเราต้องระแวดระวัง
‎กำแพงใหญ่นั่นกั้นควันไม่ได้แน่ ‎ไปเอาตาข่ายมา พวกโง่
‎เฮ้ย ระวังหน่อย บันไดนั่นลุงข้านะ
‎สิ่งที่สำคัญกว่าการป้องกันที่ดี ‎คือการโจมตีที่ดี
‎ได้ยินแล้วนี่ เราต้องมีอาวุธ
‎ต้องมีความกล้าหาญ ‎ต้องมีกลยุทธ์ที่ฉลาด
‎- การหลบซ่อนเป็นอาวุธไหม ‎- ไม่ใช่
‎- แล้วเป็นความกล้าหาญไหม ‎- ไม่ใช่
‎แล้วเป็นกลยุทธ์ที่ฉลาดไหม
‎เอ่อ ก็ใช่
‎จ่านักคลำ สัมผัสดูซิ จุดอ่อนเราอยู่ตรงไหน
‎ใช่ เจ้ากลัวการเปิดใจให้คนอื่น ‎เลยซ่อนความรู้สึกภายใต้คำถากถาง
‎ข้าหมายถึงแผนการรบน่ะ แต่ดีที่ได้รู้นะ
‎เจนคินส์ แก้ปัญหาเจ้าด้วยนะ
‎มีสิ่งสุดท้ายที่เจ้าต้องทำเพื่อเตรียมพร้อม
‎คืออะไรเหรอ
‎เจ้าต้องมาใกล้ๆ ‎เพราะข้าไม่อยากให้คนอื่นแตกตื่น
‎เหรอ
‎มาใกล้ๆ สิ
‎ไม่ ข้าไม่หลงกลอีกแล้ว เจ้าจะตีข้า
‎ไม่ตีหรอกน่า สัญญา
‎- สัญญานะ ‎- เออ
‎สัญญาจริงนะ
‎ไม่หลอกกันแล้วนะ นี่เรื่องสำคัญ
‎- ได้เลย ‎- งั้นก็ได้
‎- แต่เจ้าต้องเข้ามาใกล้ๆ ‎- ก็ได้
‎ใกล้อีก
‎อยากรู้ไหมว่าสิ่งสำคัญเมื่อถูกปิดล้อมคืออะไร
‎อยากรู้สิ
‎งั้นก็เข้ามาใกล้อีก
‎เจ้าต้องไม่ปล่อยให้ผู้คนหิว
‎เจ้าสัญญาแล้วนะ
‎ใช่ สัญญาว่าจะไม่ตีไง
‎ข้าถึงกัดแทน คราวหน้าข้าอาจเชือดคอเจ้า
‎เราต้องเริ่มตุนอาหารและเครื่องดื่ม
‎เรานำหมากฝรั่งธรรมดา ‎กับหมากฝรั่งฆ่าตัวตายมาให้
‎เผื่อว่าทุกอย่างเลวร้ายลง
‎โอเค เอาไปไว้ตรงนั้น
‎รสองุ่น
‎ไม่ล่ะ ขอบใจ
‎การเตรียมพร้อมเป็นไปอย่างราบรื่น ‎เกินที่เราจินตนาการไว้ ฝ่าบาท
‎เจ้าต้องเห็นจินตนาการของหมอนี่
‎ทั้งจิตป่วงและชั่วช้าเลย
‎เขาทำอยู่แค่นี้ พูดเรื่องจิตป่วงและชั่วช้า
‎พูดจบหรือยัง เพราะเรามีคิวถูกฆ่า
‎เราทำงานร่วมกันได้ดี ‎เรื่องการเตรียมพร้อมอาณาจักร
‎ข้ารู้สึกดีจริงๆ กับการฆาตกรรมหมู่ที่กำลังจะเกิด
‎ราตรีสวัสดิ์ ท่านพ่อ
‎ราตรีสวัสดิ์ บีน
‎จากนี้ไป เรียกข้าว่าเฟร็กเกิลส์นะ
‎นี่จะไม่กลับเป็นปกติเร็วๆ นี้ใช่ไหม
‎คิดว่าไงล่ะ
‎(เซเว่น-อีเลฟเว่น ‎เปิดตั้งแต่ปี 711)
‎เอาละ เจ้าพวกขี้เมา
‎เจ้าไม่ต้องตายที่บ้านก็ได้ ‎แต่อย่ามาตายที่นี่ ไปซะ
‎นี่ พวกเจ้าคิดว่าข้าควรให้พ่อข้า ‎เลิกใช้หุ่นพึ่งพาทางใจของเขาไหม
‎ถ้าข้าทำแบบนั้น ‎เขาจะยังปกครองอาณาจักรได้ไหม
‎ยอมรับเถอะ เจ้าคือคนที่ปกครองอาณาจักร
‎ไอ้หุ่นนั่นเอาแต่เล่นมุกตลกไม้ฝืดๆ ‎ที่ทำร้ายจิตใจคนอื่น
‎บีน เจ้าคือผู้นำ
‎เงียบเลย เจ้าล่อ
‎มีทางเดียวที่จะรู้ว่าใครคือผู้นำจริงๆ
‎ฝันดีนะ เฟร็กเกิลส์
‎ท่านพ่อ นี่ตีสามนะ ทำไมไม่นอน
‎หรืออยู่ในครัว
‎เมื่อกี้ท่านเข้าไปห้องนอนข้าเหรอ
‎ท่านพ่อ ท่านทำอะไรเฟร็กเกิลส์
‎หวัดดี บีน คิดถึงข้าเหรอ
‎ท่านพ่อ นี่ไม่ดีเลย
‎ถ้าท่านพยายามต่อไป ข้ารู้ว่าท่านหายดีได้
‎เป็นไปไม่ได้หรอก ดูข้าสิ
‎ไม่ใช่ ดูข้านี่
‎ข้าเป็นแค่ร่างคนอ่อนปวกเปียก
‎ข้าแทบร้องเสียงห่านไม่ได้อีกแล้ว
‎เห็นไหม ข้าก็อยากเป็นฮีโร่ของเรื่องนี้
‎แต่ตอนนี้แค่จับช้อนข้ายังทำไม่ได้เลย ‎ข้ากลัวช้อนแล้ว
‎จำได้ไหมที่ข้ามอบรางวัลอัจฉริยะให้ตัวเอง
‎ข้าดีใจที่รางวัลพวกนั้นไม่ได้เห็นข้าเป็นแบบนี้
‎เจ้าก็รู้ว่าข้าจากไปแล้ว บีนนี่
‎ท่านจากไปไม่ได้ ข้าต้องการท่าน ให้อยู่นี่
‎ข้าก็ต้องการเจ้า ที่นี่ เจ้าทำได้ บีนนี่
‎ทำอะไร ท่านพ่อ ไม่นะ อย่าขอข้าเรื่องนี้
‎ถ้าข้าไม่ไปตอนนี้ ข้าอาจไม่ได้กลับมาอีก
‎แล้วใครจะดูแลอาณาจักรล่ะ
‎ท่านพ่อ ข้าทำคนเดียวไม่ได้
‎บีนนี่ เจ้าทำไปแล้ว
‎เจ้าทำมาโดยตลอด
‎ขอบคุณที่เป็นพ่อข้านะ
‎ในชีวิตข้ามีหลายคนที่ทิ้งข้าไป
‎แต่ท่านไม่เคยทิ้งข้ามาก่อน
‎หน้าโง่ๆ หยาบคาย ขี้ตะคอกของท่าน ‎อยู่ตรงนั้นเสมอ
‎กลับมานะ
‎เป็นราชินีที่ดีนะ บีนนี่
‎เพื่อข้า แล้วก็ข้าด้วย
‎และเพื่ออาณาจักร
‎จะว่ายังไง เจ้าหญิง
‎พ่อข้าต้องไปที่อื่นสักพัก
‎ได้เวลาไปแล้ว ท่านพ่อ
‎หวัดดี ข้าชื่อแชซ
‎ข้าจะเป็นคนขับเกวียนลาและไกด์ของท่าน ‎ตลอด 23 ชั่วโมงนี้
‎ขอเตือนนะ การเดินทางจะขรุขระหน่อย
‎เพื่อความปลอดภัย ‎เก็บแขนเก็บขาในเกวียนตลอดเวลา
‎ข้ามีมีดพร้านะ
‎พระราชินี
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ