NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Witajcie w Dreamland! Dzięki za korzystanie z Turbish Express.
Dzięki Bogu.
Ta mała świnka prawie się posiusiała. Z drogi.
Turbish, miło z twojej strony.
Ja nie klęczę. Ja umieram.
Chwileczkę.
Co to za dziwny, zielony dym?
Trzymaj. Zwędziłem Odvalowi.
Unosi się tuż za Górą Grozy.
Nie martwcie się.
Pewnie jakaś armia idzie was wyrżnąć.
Idę coś przekąsić. Mam nadwagę? Bo wy tak.
Niedługo będzie po was.
Kto by napadł na Dreamland?
Poza Bentwood. Lub Dankmire. Albo Steamland.
Czy nastolatkami, których potrąciliśmy.
Masz sporo wrogów jak na swój wiek.
Pogódź się z faktem, że władza nie jest nam pisana.
Nie panujesz nawet nad własnymi butami.
Tęsknię za obuwiem.
Może nie jest mi to pisane…
- Albo brak ci talentu. - Albo zdolności.
Albo marna z ciebie socjopatka.
Nie masz odpowiedniego zajoba.
Tego akurat najmniej nam potrzeba.
No dobrze. Zøg przestał…
Albo zasnął, albo zamarł w niemym gniewie.
Dobrze. Abner.
Wejdź po cichu i umieść pieczonego pudla na tyle blisko, by poczuł jego zapach.
Potrafi zjeść poduszkę przez sen.
Wejdź i wyjdź.
Gotowy? Dobrze. Sporządziłeś testament? Świetnie. Właź.
Chwila.
To nie pudel. Smakuje jak shih tzu.
Nie! Tylko nie katapulta!
Turbish? Pozwól tu na chwilkę.
ROZDZIAŁ XXIX SZALEŃSTWO KRÓLA ZØGA
Wróciłaś? Z pieniędzmi i bronią od Bentwood?
Nie, poniosłam totalne fiasko.
Brzmi jak motto rodzinne.
Oona, wybierasz się gdzieś?
I znowu!
Pora zrzucić skórę i wyjechać.
Pozostając na lądzie, osłabiam swoją pozycję na morzu.
Piractwo to brutalna branża, nie żartuję. Lub czyżby?
Nie poradzę sobie bez ciebie!
Mam tylko Elfo i Luciego. To średnia podpora.
Jeśli nie odejdę, nikogo nie zaskoczę nagłym powrotem.
Potężna Oona przyda się w przyszłości.
Nie będzie żadnej, jeśli odejdziesz.
Nadciąga tu jakaś złowieszcza chmura.
Nie dramatyzuj, to moja specjalność. Teatralny gest.
Oona, nie!
Wiesz, co robić. Stać cię na więcej, niż nie myślisz.
Żegnaj, szajbusko.
Jak gekon.
Nie gekon, tylko traszka!
To przyjemne uczucie.
No. Spryskam jeszcze brokatem i będziesz wyglądał jak kozak.
Derek. I wkurzona wróżka, którą polubiłam.
Hej, Oona, jak się trzymasz?
Przyssawkami. Słuchaj, muszę się ulotnić.
A co ze mną? Nie chcę tu zostać.
Bean i tata wyczerpują mnie emocjonalnie.
I nie jestem już taki milusi.
Parę blizn i dziara z moją nagą podobizną, a będziesz cacy.
Żegnaj, Derek. Kocham cię, nie idź ze mną.
Sprzeczne sygnały.
Zaczekaj, mamusiu! Moje potrzeby kasują twój gniew!
Żagle na maszt!
Wiedziałam.
Nałykałem się morskiej wody.
Derek i Oona. Będę za nią tęsknić.
Niech to! Zabrała narkotyki.
Przeszedł z Krainy Złych Wieści do Krainy Jeszcze Gorszych Wieści.
To pewnie te przemądrzałe dzieciaki. Znów ćpają w lesie.
Dobrze, że ich potrąciliśmy.
Załóżmy gang i wykopmy Elfo. Nazwiemy się „Luci i kumpela”.
Zamknijcie się. Idę ostrzec stukniętego tatę.
Albo go to uzdrowi, albo dobije.
Księżniczko, wróciłaś. Jak poszło w Bentwood?
Niedobrze.
Ale spotkałam Grindl, dawną znajomą Sorcerio.
- Chodziliście do akademii magii? - Do wieczorowej szkoły pomaturalnej.
Wyrzucili mnie, bo nie wyrabiałem.
Trudno pogodzić uprawianie magii z noszeniem kijów golfowych.
Dobra, muszę porozmawiać z tatą.
Nie radzę tam wchodzić. Chyba że lubisz umierać.
Może włóż zbroję.
Albo płaszcz niewidzialności. Gdzieś go tu miałem.
Nie zadrze z ukochaną córeczką.
I jej ołowianymi pięściami.
Stawiam na tłuściocha.
Tato?
To ja.
Twoja ulubiona córka. Ta pijaczka.
Ta, która cię rozczarowała. I postrzeliła.
Beanie…
Już dobrze, tato. Jestem przy tobie.
Nie mówmy nic, co rozjuszyłoby El Pulpeto Maniako.
- Na bok! - Na bok!
Na który?
Kryłem się pod tronem od wtorku.
Przynajmniej po tej stronie nie ma urazu.
Zacietrzewiony głupiec. Widać, że nie nadaje się na króla.
Tak sądzisz?
Tiabeanie, wiesz, że…
Kobiety nie mają głosu podczas posiedzeń rady.
Takie jest prawo.
Durne prawo.
Zmieńcie je zamiast się szokować.
Tylko król może zmienić prawo.
A nie potrafi nawet zmienić sobie pieluchy.
Nie przesłyszeliście się. Król nosi pieluchę.
Przestańcie przeżywać! Mamy ważniejsze sprawy!
Nie wytrzymam!
Król Zøg stanowi zagrożenie dla siebie, a co gorsza, dla mnie.
Trzeba go obezwładnić i odizolować.
To kto będzie rządził?
Derek wypłynął w morze, zatem nikt.
Trudno będzie zachować to w sekrecie.
Znam dźwiękoszczelne miejsce w sam raz dla Zøga.
Trzymamy tam tę kreolską kapelę.
Słusznie. Stan ma na myśli Oddział Psychiatryczny Starego Zamku.
Jeśli go tam zamkniemy, kto się odważy z nim rozmawiać?
Nie ja. Boję się szpitali.
To miejsce mnie też przyprawia o ciarki. A jak wiecie, uwielbiam zydeco.
Pyskata księżniczka wpływa na niego kojąco.
No fakt.
Chyba tylko ona jest na tyle odważna lub głupia.
Teraz błagacie mnie na kolanach, bym porozmawiała z tatą, co?
Zgoda, ale macie mnie błagać na kolanach.
Błagamy.
ODDZIAŁ PSYCHIATRYCZNY ZYDECO JAMBOREE - PIĄTEK WIECZÓR
Tato, przyniosłam ci obiad.
Z sosikiem?
Przyszłam porozmawiać.
Musimy współpracować. Ale pomóż mi sobie pomóc.
To twoja ulubiona zupa. Topione masło.
Chciałam ci powiedzieć,
że coś zmierza w stronę Dreamland.
Nie wiadomo, czy to armia, potwór, czy jakaś burza.
Zielony dym.
Zielony dym?
Wiem, ale spokojnie. Wspólnie się z tym uporamy.
Ale głównie ty,
bo, kurczę, władza jest stresująca.
Rozumiem, czemu oszalałeś. To niezbyt pomocne, prawda?
Jeszcze.
Wiem, że wiesz, co robić.
Gdzieś tam, głęboko,
razem z tą zupą i szachami, które wczoraj zjadłeś,
masz pomysł, prawda?
No tak, rozumiem.
Czekaj, naprawdę rozumiem.
Lata życia z bełkoczącym, nieprzystępnym ojcem nie poszły na marne.
Mam pomysł.
Idioci…
Głupi.
Zapowiedz mnie fanfarą.
Zamknijcie się. Cisza!
Księżniczka przekaże oświadczenie króla Zøga.
Zamknij się, Elfo, nie skończyłem.
Dzięki. To był kawałek pod tytułem „Zamknij się, Elfo” w Es-dur. Elfo?
Dobre. Przestańcie klaskać.
Wystarczy. Przestańcie, proszę.
Ktoś nadal klaszcze. Wystarczy.
- Turbish! - Sorki!
Księżniczka Tiabeanie przybywa z obwieszczeniem króla Zøga.
Na rozkaz mojego taty Dreamland ma się przygotować na atak.
Powiedział też, cytuję:
„Powiedz tym głąbom, że mają cię słuchać”.
„Cię”, czyli mnie.
Ciąg dalszy…
„Ci idioci są tacy głupi, że uwierzą we wszystko”.
Ja wierzę we wszystko, a nie jestem idiotą.
„Gdy odezwie się największy idiota, zakończ zgromadzenie”.
Koniec zgromadzenia.
Co to miało być?
Zøg?
Zøg!
Dag? Dagmar, to ty?
Jeśli mnie wpuścisz, to cię wypuszczę.
Wreszcie słyszę głosy wokół głowy.
Tato, przyniosłam ci nocną przekąskę.
Nie mieli dużego wyboru, ale mam gigantyczne krakersy.
Pamiętasz? Kazałeś ściąć ich wynalazcę.
O nie! Tata? Niedobrze.
Bardzo niedobrze.
Kto tam jest?
Mertz. Tylko Mertz!
Nieprawda. To tylko Turbish.
Natychmiast opuśćcie cholerny most
albo pójdę tam i was uduszę!
Wejść tu można tylko przez tajemne drzwiczki po lewej.
Ty będziesz następny!
Hej, widzieliście mojego tatę?
Pobiegł w tamtą stronę.
Ups, puściłem się.
Nie!
Co za dziura. Kto tu rządzi?
Kto to, u licha?
Król!
Co ty tu robisz?
Powinieneś chronić zamku przed tym zielonym dymem.
Słuchaj no, lepiej wracaj do zamku.
Nie stój tak na ulicy… Pośród gawiedzi…
Oszalałeś?
Tato? Gdzie jesteś?
Chodź. Woda jest cieplutka.
WODA O SMAKU MNIE FILIŻANKA - 15 CENTÓW
ELFI ZAUŁEK OBNIŻ POPRZECZKĘ
Czemu wszystko tu takie tycie?
Dobra, później pogadamy.
Hej, panienko!
Z bąbelkami! Czternaście centów.
Nie skorzystam.
WODA O SMAKU MNIE FILIŻANKA - 14 CENTÓW
Sprzedałeś choć filiżankę?
Trzynaście centów!
Dzięki!
Wybacz!
PATROL ZARAZY NR 2
O nie, jest na Uskoku Straceńców! Tuż nad Plackowatą Plażą!
BANANY
Cześć, tato. Nie uciekaj, proszę.
Coś nie tak? Pogadajmy.
Nic już nie powiesz?
Nawet nie zakwaczesz?
Może pójdziemy na krakersy?
Tato, no weź. Powiedz coś.
Wracajmy. Królestwo cię potrzebuje. Ja cię potrzebuję. Zacznij mówić.
Wielu uważa, że już ci się nie polepszy.
Włożyłeś koronę tył naprzód
i świecisz gołym tyłkiem, co pogarsza sytuację.
Ale wiem, że wydobrzejesz.
I nie opuszczę cię ani na krok.
Do licha! Tato!
NAWIEDZONY! UPIORNY! NIEPRZYJEMNY!
Cześć, Beanie! Tutaj! Chodź, tu jestem.
DZIECI ZASTĘPCZE
Dobrze.
Cześć! Brzmisz znajomo.
Nie sądzę. Nigdy nie byłem w izbie wytrzeźwień.
Myślałem, że znasz się na żartach.
Przeglądasz się w lustrze co rano?
Tato, odzyskałeś mowę. Wracajmy do domu, by to uczcić.
Nie widzisz tego? Mówię za niego. Ale nic za darmo.
Nie jest na sprzedaż. To Piegusek.
Łobuziak z niego. Ale to mój pupilek.
W zasadzie to mój syn,
choć nie chciałabym karmić go piersią, bo wyłażą mu drzazgi. Gryzoń.
Może wolałbyś tę żabę bez oczu?
Dorzucę rękawiczkę w kształcie nenufaru.
Chyba lubi pacynkę o niewyparzonej gębie.
I mną pomiatać.
Już się na tobie wyżyłem, zębata pijaczko.
Proszę zapakować.
PACYNKI DLA BRZUCHOMÓWCÓW
Instrukcja obsługi lub złowieszcze przestrogi?
Nic z tych rzeczy. Miłej zabawy! Żadnych reklamacji.
Pa, Piegusku!
Mówią, że dom mężczyzny to jego zamek. Ale to jakiś syf.
Zwykle nie panuje tu aż taki rozgardiasz,
ale tata od paru lat przechodzi trudny okres,
a Bunty sprząta tylko we wtorki. Od bycia królem można oszaleć.
Co ty nie powiesz!
Po takich torturach
nic dziwnego, że Zøg się był się zatkał.
Mówi się „że był się zatkał”.
Tortury? Jak to?
Dogorywał z dziurą w piersi.
Myślał, że ukochana córka spłonęła na stosie.
Pochowano go żywcem w sosnowym pudle. Istna tortura.
Wiem coś o tym. Paru moich kumpli to sosnowe pudła.
Księżniczko, król uciekł z psychiatryka
i teraz ten czubek siedzi tu sobie z uroczą pacynką na kolanach.
To roztropne, że Zøg odzyskał swobodę?
Wszystko gra.
Pacynka go uspokaja i pozwala mu się wysłowić
bez kwakania i zadawania ciosów.
Widzę, że mają już tu kukłę. Prawda, kukło?
Dobry żart, Wasza Wysokość.
- Królestwo… - Myślisz, że najlepiej mnie ignorować,
ale to mnie tylko nakręca!
Przygadałeś mi.
Musimy się przygotować
na atak zielonego dymu i mamy pytanie.
Czyli?
Jak mamy się przygotować na atak zielonego dymu?
Chcesz wiedzieć, jak najlepiej przygotować się na potencjalny atak?
Tak.
- Podejdź bliżej. - Dobrze.
Bliżej.
Musisz uważać na moją rękę!
Patrzcie. Został ślad.
Chciał powiedzieć, że musimy być czujni.
Mur nie powstrzyma dymu. Przynieście siatkę, barany!
Ostrożnie. Ta drabina to mój wuj.
Od dobrej obrony lepsza jest dobra ofensywa.
Słyszycie? Potrzebujemy broni,
odwagi i doskonałej strategii.
- A ukrywanie się to broń? - Nie.
- Odwaga? - Nie.
Doskonała strategia?
Owszem.
Sierżancie Dotykalski, wymacaj słabe punkty.
Obawiasz się otworzyć przed innymi i zasłaniasz się sarkazmem.
Chodziło mi o strategię, ale dobrze wiedzieć.
Jenkins, ogarnij się.
Jest jeszcze coś, co musicie zrobić.
Czyli?
Zbliż się. Nie chcę siać paniki.
Tak?
Podejdź bliżej.
Nie dam się znów nabrać. Uderzysz mnie.
Nie uderzę cię, obiecuję!
- Obiecujesz? - Tak.
Na pewno?
Bez wygłupów. Sytuacja wymaga powagi.
- Rozumie się. - No dobrze.
- Podejdź bliżej. - Dobrze.
Bliżej.
A chcesz wiedzieć, jak poradzić sobie z oblężeniem?
Tak.
To się przybliż.
Zadbaj, by nikt nie był głodny.
Obiecałeś!
Że cię nie uderzę.
Dlatego cię ugryzłem. Następnym razem może cię potnę.
Zróbmy zapasy jedzenia i picia.
Przynieśliśmy kulki do żucia. Zwykłe i samobójcze,
gdyby sprawy przybrały zły obrót.
Dobrze. Zanieście je tam.
Winogronowa.
Nie, dziękuję.
Przygotowania idą lepiej niż w naszych najśmielszych marzeniach.
Gdybyście wiedzieli, o czym on marzy.
Mowa o zepsuciu i deprawacji.
Nic innego nie robi, tylko mówi o zepsuciu i deprawacji.
Skończyłeś? Czeka nas rzeź.
Wspólne przygotowania idą nam świetnie.
Mam dobre przeczucie co do zbliżającej się krwawej jatki.
Dobranoc, tato.
Dobranoc, Bean.
Od teraz mów mi Piegusek.
Czyli… Sprawy nieprędko wrócą do normy.
A jak ci się wydaje?
VII-XI CZYNNE OD ROKU 711
Dobra, ochlajtusy.
Nie musicie umierać w domu, ale tu też nie. Wynocha!
Myślicie, że powinnam zabrać tacie tę pacynkę?
Zdoła bez niej rządzić królestwem?
Zauważ, że to ty nim rządzisz.
Ta pacynka opowiada tylko drętwe kawały, które ranią uczucia innych.
Bean, ty tu rządzisz.
Nie gadaj, ośle.
Przekonajmy się, kto tu tak naprawdę rządzi.
Słodkich snów, Piegusku.
Jest trzecia rano, a ty nie jesteś w łóżku.
Ani w kuchni.
Byłeś w mojej sypialni?
Co zrobiłeś z Pieguskiem?
Cześć, Bean. Tęskniłaś za mną?
Tato, źle to wygląda.
Ale nie poddawaj się. Wiem, że wydobrzejesz.
To niemożliwe. Spójrz na mnie.
Nie, na mnie.
Jestem tylko tłustą, pustą skorupą.
Nawet kwakać już nie mogę.
Widzisz? Chciałbym być bohaterem tej historii,
ale nie umiem nawet utrzymać łyżki. Boję się łyżek!
Pamiętasz, jak wręczyłem sobie nagrody za geniusz?
Dobrze, że ich tu nie ma i że tego nie widzą.
Sama wiesz, że już mnie nie ma, Beanie.
Nie rób mi tego. Potrzebuję cię. Tutaj.
A ja ciebie. Tutaj! Poradzisz sobie, Beanie.
Z czym? Tato, nie proś mnie o to.
Jeśli teraz nie odejdę, nie będę mógł wrócić.
Ale kto się zajmie królestwem?
Tato, nie poradzę sobie sama.
Przecież już sobie radzisz.
Robisz to od dawna.
Dziękuję, że jesteś moim tatą.
Wiele osób mnie opuściło,
ale zawsze miałam ciebie.
Twoja głupia, wulgarna buzia zawsze tu była.
Więc wróć, dobrze?
Bądź dobrą królową.
Dla mnie. I dla mnie.
I dla królestwa.
Co ty na to, księżniczko?
Tata musi na jakiś czas wyjechać.
Pora na ciebie, tato.
Witaj, tu Chazzzzz.
Twój kierowca i przewodnik wycieczki przez następne 23 godziny.
Ostrzegam, mogą być wyboje.
Dla własnego bezpieczeństwa nie wystawiaj rąk i nóg z powozu.
Mam maczetę.
Nasza królowo.
Napisy: Ewa Nowicka