NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Coś ty narobiła?
Albo coś chce mnie zabić, albo pocałować.
Chwalipięta.
- Uciekajmy. - Koniu, Który się Śmieje, gdzie jesteś?
Za daleko.
Dobrze się składa. Nie jestem w nastroju.
WCIRY OD PRAWDZIWEGO MARYNARZA
UWALANA WIEWIÓRA I „SZPANERSKA TUŁACZKA”
SYRENA MORA POKRĘTNIE PONĘTNA
- Mora! Czekaj, Bean. - Kto to taki?
Piękna syrena, choć pyskata jak na rybę.
Do tego ma denerwujący głos. Ja też! O Boże.
Wracamy i wyciągamy ją z akwarium.
P.T. MCGEE GALERIA DZIWAKÓW
GALANTYNA DZIWAKÓW DOSTĘPNA W NASZEJ KAFEJCE
- Hej, Mora! - Elfo!
Dobrze, że masz silną koleżankę.
Nie mówiłem?
Przyszedłem cię ocalić. Nie miej żalu, jeśli przy okazji zarobisz.
Daj mi to.
Bean, Mora. Poznajcie się.
Imponujące. Jak na człowieka.
A jak naparza się w barze!
Z tego, co słyszałam, zarówno irytuję, jak i zadziwiam.
- No dobrze. Jesteś wolna. - Dzięki.
Masz płetwy. Dasz sobie radę z drabiną?
Bywaj, Mora.
ROZDZIAŁ XXVI OSTATNI PLUSK
Nie, Bean, zaczynają jarzyć!
W nogi!
Szybko, tam!
STRACHY NA LACHY
Boję się. Tędy!
KRZYWE LUSTRA FRUSTRUJĄCA ROZRYWKA
Dobra. Tu nas nie znajdą.
Elfo, gdzie jesteś?
Tuż przed tobą, durna.
Dobra, mądralo. Jestem tutaj.
Sama podejdź.
Nie, ty do mnie.
Tylko nie próbuj tych swoich…
Skądże. Stoję w miejscu.
Robisz coś, żeby mnie…
Dobra, tędy.
Tutaj.
Do diaska!
O nie! Uciekaj!
Elfo, tutaj.
Nie tam, tutaj.
W drugą stronę.
Tutaj. Chodź!
Zwab ją tutaj.
O nie!
Nie tak. Drugie podejście.
O nie. Utknąłem w pułapce bez wyjścia.
- Jak mi poszło? - Na czwórkę z plusem.
Tak jest!
Nałuka pokonana!
Punkt dla ciemnoty!
- Elfo, nic tu nie ma! - Sam się przekonam.
Miałaś rację.
TYLKO DLA A. GUNDERSONA POZOSTALI BĘDĄ ODHOLOWANI
Wiem, co robić.
Żadna różnica. Statek morski czy powietrzny.
Niedobrze.
Może to tamten przycisk?
Przesunę tylko tę dźwignię.
Bean, nie trąb.
Właśnie, Bean. Nie trąb.
Alva!
Błagam cię za pomocą Łodzio-Wizora,
mojego nowego wynalazku, byś tu została.
Nic nie słyszę. Biorę młotek.
Szkoda, że tak wolisz.
I że rozbiłaś monitor. To był kosztowny prototyp.
Wysłuchaj mnie. Gdy zjednoczymy siły…
oba królestwa urosną w potęgę…
Głośników mam wiele, ale ty jesteś tylko jedna.
Razem zmienimy świat!
Przyszłość cię dopadnie.
PANIENKA PRZYGODA
Elfo, lampy!
Co?
Mora!
Dzięki, stara.
Paskudna ta woda.
Pełno w niej wymiocin z lunaparku.
Wracamy do Dreamland. Podrzucić cię?
Nie trzeba.
Sama popłynę… jak już… złapię oddech.
Za jakieś dwa tygodnie.
Och, Edith.
Przynajmniej mam tę kartę.
„Marzenie”.
Nie mam już o czym marzyć.
Elfo, masz chorobę morską?
Gorzej, usycham z tęsknoty.
- Nie zrozumiałabyś. - Przekonajmy się.
To nic, tylko samotność, niepewność,
piękno, miłość, ryzyko i pasja.
A na koniec pozostaje ci odtrącenie, męka,
tragedia i złamane serce.
Za każdym razem, kurka!
Nikt dotąd nie złamał mi serca.
Napij się kawy. Parzyła się godzinami.
Co u…
Przejdzie mi.
Jestem elfem. Podrygującym.
Hop, hop.
Hop.
Elfo ma chandrę.
W galerii dziwaków widziałam pełno romansów.
Zawsze się źle kończą.
I trójkąty nie z tej ziemi.
Chyba nigdy do końca go nie zrozumiem.
Hop.
Mam do zaoferowania tyle miłości, a nikt jej nie chce.
Dałaś mi klapsa w pupcię?
Oby to się nie powtórzyło.
Powtarzam, oby to się nie powtórzyło.
Mocniej.
Nie tak mocno.
Jak wylądowałaś w tym akwarium?
Typowa historia.
Młoda, ciekawa świata syrena porzuca dom
i wszystko dla świateł wielkiego miasta.
I dokąd się udałam?
Do jedynego miasta ze światłami. Steamland.
Okazało się, że aktorstwo to nie dla mnie. Inni aktorzy też.
Przerzuciłam się na podkładanie głosu do kreskówek. Dobra fucha,
ale nie daje spełnienia.
„Cześć. Tu Uwalana Wiewióra”.
Nie rób tego więcej.
Wyszłam na idiotkę. Mówiłam innym,
że będę sławna i bogata. Że kupię sobie jacht.
Żałuję, że tak się przechwalałam.
Nie dadzą mi żyć.
Wiem, co masz na myśli.
Napuścisz raz okrutną królową na swoje królestwo i wyrabiają ci opinię.
Cała naprzód!
Zaraz wracam.
Elfo! Zwolnij!
Chciałbym, ale nie mogę.
Prawdziwa miłość pędzi z zawrotną prędkością.
Co nie, Panienko?
Jaka znów „Panienko”?
To Panienka Przygoda. Tak ma wymalowane na tyłku.
Nazywam ją „Panienką”.
Czym się naćpałeś? Żebym wiedziała, jak cię ocucić.
I gdzie są dragi?
Żadne dragi, głupolu. To czysta, nieskalana miłość.
Przedawkowałem.
Nie reanimuj mnie, jeśli umrę.
A dragi są w pojemniku na przynętę.
Elfo postradał zmysły.
Lepsze to niż przygnębiony Elfo.
Bywa czasem normalny?
Raczej nie.
Jak wyciągnęłam go z piekła, tygodniami był naburmuszony.
A raz wściekł się, bo ustawiłam go w ogródku,
zanim doręczyli krasnala z katalogu.
Choć mu zapłaciłam.
Nie zapłaciłam mu.
Ale zrobię to. Nieważne.
A raz kompletnie mu odbiło, jak oboje byliśmy na haju
i tak jakby go pocałowałam.
Nie mów! Chodzicie ze sobą?
Nie. To jest…
Nigdy z nikim nie chodziłam.
Naprawdę?
No tak. Nie… Ja… No nie.
Dobra. Musimy pogadać.
To nie może być gorsze niż rozmowy ze sobą samą.
„Hej, Bean, czemu jesteś taka samotna?”
„Nie wiem, widocznie nikt mnie nie kocha”.
„Może nie zasługujesz na miłość,
bo nie jest ci to pisane”.
„Skąd wiesz?”
„Nie wiem. Innym się udaje”.
„Jakbym sama nie wiedziała!
Myślisz, że myślę tylko o sobie?”
„Kto wie? Może i tak”.
„No może”.
„Może dlatego, że sama ze sobą gadasz”.
„A kto tak nie robi?
Każdy uprawia wewnętrzny monolog”.
„Nieprawda, nie każdy, proszę pana”.
„Żadne »proszę pana«.
Robię, co mogę”.
„Nie zauważyłam”.
„Właśnie że tak! Każdy inny to widzi”.
„Tak tylko mówisz”.
„Jestem dostępna”.
„Że co?”
„Wiesz co? Właśnie dlatego nie cierpię z tobą rozmawiać.
Nic do ciebie nie dociera.
Przekręcasz wszystko, co mówię…
Wcale nie słuchasz”.
„To ty mnie nie słuchasz!”
„Słucham cię!”
Hej, Mora.
Jeszcze tu jesteś.
Co? Z czego się śmiejesz?
Dziwaczka z ciebie.
Mała awaria, nie martwcie się,
mam spore doświadczenie, jeśli chodzi o zastoje w związkach.
Zaraz, o czym to mówiłyśmy?
A, tak, o twoim żałosnym życiu miłosnym. Kontynuuj.
Sama nie wiem.
Próbowałam tylu rzeczy z tyloma osobami.
Całowanie i takie tam… dotykanie.
I różne takie podchody i rozmowy.
- To czemu do niczego nie doszło? - Nie wiem.
W sumie to nieprawda.
Całowałam się tylko z ludźmi i zwierzętami.
Mogę zadać ci poważne pytanie?
Czemu masz tylko jeden but?
Nie wiem, co nawaliło.
Nie znam się na tym.
LUBIĘ DUŻE ŁODZIE PODRĘCZNIK SERWISOWY
Gdyby tak każda miała instrukcję obsługi.
Czytam do góry nogami.
Ściągaj, Bean.
Bo ja wiem? Lubię go. Sporo razem przeszliśmy.
A co, jak znajdę ten drugi?
W sumie to dzięki.
Cholewka!
Elfo! Wszystko gra?
Jasne.
To tylko mała kłótnia kochanków.
Wcale tak nie powiedziałem.
Nie to miałem na myśli.
Nie będę więcej przepraszał.
Nie!
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Nie patrz tak na mnie!
Otworzyłem się przed tobą, a ty się znęcasz.
Pocałujemy się?
To zawsze pomaga.
Błagam.
- Elfo? - Tak?
Nic ci nie jest?
Nic a nic!
Może ja odstawię was do Dreamland?
Dzięki, ale wolę nie utonąć.
Trzymając mnie za dłoń, możesz oddychać pod wodą.
Serio?
Elfo, chodź tu. Mora odstawi nas do Dreamland.
Róbcie, co chcecie. Nie porzucę Panienki.
Nieszczęśliwie zakochani tracą rozum.
Zwykle o tym nie mówię,
ale parę lat temu zakochałam się po uszy.
Pełnia szczęścia. Czysta rozkosz.
Aż tu nagle plusk! I po wszystkim.
Byłam załamana. Wiesz, co zrobiłam?
Co?
Znalazłam wielką, dryfującą kłodę i wyciągnęłam ją na brzeg.
Wysuszyłam ją na słońcu i wystrugałam z niej jej postać.
Rany! Coś pięknego.
A potem porąbałam ją na kawałki i podpaliłam.
W sumie masz szczęście, że nigdy się nie zakochałaś.
Fakt.
Wystarczyła obrączka.
Skąd wiesz tyle o… Jak to się nazywa? Astrofizyce?
Syreny używają gwiazd do nawigacji. Marynarze przejęli to od nas.
Wcześniej morskie szlaki wyznaczali za pomocą sznurków.
Widzisz te kropki? To po prostu wielkie kropki.
Niektórzy mówią, że to gwiazdy, ale to kwestia sporna.
Widzisz ten gwiazdozbiór? To Wielka Płetwa.
Syrena na niebie. Jak ja.
To jej głowa, to włosy, talia i ogon.
A ta pulsująca kropka pośrodku?
To jej serce. Wiesz, co to?
Tak, rozumiem podtekst.
A te cztery gwiazdy na łuku i ta tutaj?
To kołczan i strzała.
Ponoć zabiła wielu ludzi z łuku z ości.
Ekstra.
Gdy zginęła w Bitwie pod Wodospadem,
pojawiła się na niebie, oświetlając drogę do Wyspy Syren,
naszej krainy.
Ojej, Bean, patrz! Spadająca gwiazda.
Przegapiłam.
Znasz jeszcze inne ciekawostki na temat świata pośród kropek?
Nasi naukowcy twierdzą, że kiedyś
syreny udadzą się w kosmos.
I kiedyś syrenia płetwa znajdzie się na Księżycu.
Kiedyś.
- Gdzie jest Mora? - Nie wiem.
Co się stało?
Obudziłam się i już jej nie było.
To wszystko jest jak dziwny sen.
Albo szkorbut. Kiedy dopadnie nas szkorbut?
Nic nie widzę! Elfo, uważaj!
Nie panikuj, jesteśmy pośrodku oceanu.
O nie. Oberwała.
Bean, ty też.
Skoczę po pomoc.
Wszystko wiruje, a nic nie piłam.
Bean?
Bean!
No chodź!
Nie powinnam pływać po tym, jak się uderzyłam.
Może tak mówisz, bo się uderzyłaś.
Wskakuj!
WYSPA SYREN WEJŚCIE SŁUŻBOWE
To było cudowne.
Chwila.
Następnym razem zamknij buzię.
Nie powiedziałam ci, bo nie lubię otwierać buzi pod wodą.
Czemu wróciłaś?
Odeszłam, bo nie chciałam znów cierpieć.
A wróciłam, bo nie uczę się na błędach.
Chowajcie sangrię, Mora wróciła!
Czas spotkać się z rodziną.
Mora!
Mamo! Żyję.
Nie bądź zła.
Myślałam, że już nie wrócisz.
- Gdzie byłaś? - Gdzieś.
- Porwali cię? - Nie.
- Masz coś dla nas? - Nie.
- Oby nie bransoletka. - Nie.
- Lub coś z muszelek. - Niczego dla was nie mam.
Moje drogie, dajmy jej odsapnąć.
Po takiej długiej drodze pewnie jest wykończona.
Wcale nie.
Przyjaciółka podrzuciła mnie łodzią.
Łodzią? Czyli…
Tak, jestem człowiekiem.
Co to? Śródstopie?
Pamiętam cię. Córka Zøga.
Jest spoko jak na dwunoga.
Musiało cię przypilić, skoro zdałaś się na człowieka.
Dość tego, Rhonda!
Moja najstarsza córka wróciła do domu.
Uczcijmy jej powrót chóralnym:
„A nie mówiłyśmy?”.
A nie mówiłyśmy?
Zawiodłaś jako aktorka i jako córka,
ale wróciłaś na Wyspę Syren, by robić to, do czego jesteś stworzona.
Księżniczka Mora!
Nie mówiłaś, że też jesteś księżniczką.
A ty lubisz się tak reklamować?
Jasne, że nie. Zresztą nie wiem, co to znaczy.
Kurczę, Bean, kręcą cię syreny.
Najpierw Saphyria, teraz Mora.
Co ty wygadujesz?
Nie powiedziała ci o tym, jak ssały sobie płatki uszu?
Nie trzeba się przy tym ślinić.
Rhonda, nie obchodzi mnie jej przeszłość.
Nie próbuj siać fermentu.
Chodź. Pokażę ci nowe, cudowne miejsce.
Kolejna plaża?
Tak.
Przychodziłam tu, by uciec od wszystkiego.
Przydałby wam się bar na wodzie.
Mam coś dla ciebie.
Masz kieszenie w płetwie?
To specjalny pęcherz na drobiazgi.
Proszę.
Złota rozgwiazda.
Jak ta wielka kropka w gwiazdozbiorze.
Jej serce.
Nie zapytam, skąd to wyciągnęłaś.
Posłuchaj, dobrze?
Nie śmiej się, zwykle akompaniuje mi mors.
Mówią, że to sensu nie ma I ocean dzieli nas
Ale nie dam ci utonąć Gdy w mej dłoni dłoń jest twa
Ty i ja jak drzewa pień I choć myślisz, że to sen
Uwierz w nas
Jak ja
I choćby wojny nastał czas Historii wiatr
Rozdzielił nas
Ja będę tu
Poprowadzi cię gwiazda ta
A ja przy tobie będę trwać
Podobało ci się?
Bean!
Prosiłem o pomoc, ale wszyscy odmówili.
Pomóż mi. Bean?
Wybacz… miałam niesamowity sen.
No to sobie wypoczęłaś. Teraz możesz mi pomóc.
No dobra. Pchaj!
Tylko nie toń.
Nie, Panienko. Nie.
Nie.
Nie!
Przepadła.
Przykro mi, Elfo.
No trudno.
Znajdzie się inna.
Ale nie taka.
Napisy: Ewa Nowicka