‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ยินดีต้อนรับ สหาย
‎พวกมันยังอยู่
‎อะไร จะไม่กอดหน่อยเหรอ
‎รออยู่นะ
‎เถอะน่า ใครจะอดใจ ‎กับอ้อมกอดสยองของแม่ไหว
‎หุบปากเลย ลูซี่
‎บีน แม่คิดถึงลูกจังเลย
‎ข้าจะไม่คิดถึงแม่หรอก
‎เนี่ยเหรอแม่ที่เจ้าเคยพูดถึงน่ะ
‎นางไม่เห็นเป็นนังชั่วน่าเกลียดเลย ‎แต่ออกจะแรดกว่าที่ข้าคิด
‎สวัสดี เอลโฟ ครั้งสุดท้ายที่เจอเจ้า ‎เจ้าดูตายกว่านี้นะ
‎ไม่เอารูส่องจันทร์นั่นนะ
‎พระจันทร์
‎- พระจันทร์ ‎- เงียบปาก
‎หน่วยซีลหก ปิดปากรูซะ
‎ช้าไป
‎แม่มาทำอะไรที่นี่ ‎ทำไมถึงไม่ปล่อยข้าไปสักที
‎เพราะชีวิตแม่ห่วยแตก ‎จนต้องมาพังชีวิตข้าด้วยเหรอ
‎แม่เพิ่งช่วยชีวิตลูกนะ
‎อยากให้แม่ตอบคำถามนั่น
‎หรือว่าลูกแค่พูดระบายเฉยๆ
‎ช่างเหอะ ข้าอยากออกไปจากที่นี่
‎ก็ไม่มีอะไรขวางนี่
‎ใช่ มีแต่พวกตุ่นรูจิ๋วพิลึกของแม่
‎เราไม่ใช่พวกตุ่นรูจิ๋วพิลึกนะ ‎เราคือทร็อกตาโปนรูปงาม
‎ทร็อก สะกดแบบมีไม้ไต่คู้
‎นั่นต่างหากพวกตุ่นรู
‎เป็นไงบ้าง
‎ไง พ่อมันฝรั่ง
‎ปล่อยนางไป ‎ลูกจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจลูก
‎ข้าจะไปตอนนี้ ไปเลยดีกว่า
‎รู้ไว้ด้วยนะ ลูกรัก ‎ถ้าลูกโผล่หน้าไปดรีมแลนด์
‎พวกนั้นจะฆ่าลูก
‎ลูกจะไม่มีวันหาทางออกไปได้ ‎ถ้าไม่ให้แม่ช่วย
‎โทษทีเรื่องเสียงสะท้อน
‎แม่รู้ว่ามันน่าขนลุก
‎ยินดีต้อนรับอีกครั้ง สหาย
‎นั่นสำหรับที่แกเรียกข้าว่า "พ่อมันฝรั่ง"
‎ใครจะถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดอีกฮะพ่อ
‎พ่อว่าผู้หญิงข้างบ้านที่มีหมาชิวาวานะ
‎- ไอ้ตัวที่ไม่เคยหยุดเห่าน่ะเหรอ ‎- ตัวนั้นแหละ ลูก ใช่เลย
‎ยอดเยี่ยมมาก ฝ่าบาท ‎ท่านคือต้นแบบกษัตริย์ป่าเถื่อน
‎คืนนี้ได้กินไอศกรีมละลายแล้วสองลูก
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าฆ่าพี่สาวตัวเอง
‎ไม่เคยเห็นเขาหงุดหงิดขนาดนี้ ‎ตั้งแต่เราเผาตัวตลกงานวันเกิดเขา
‎- เป็นกษัตริย์นี่ยากจังแฮะ ข้าต้องการคำแนะนำ ‎- เราคือที่ปรึกษาของท่าน
‎- ไม่อะ ข้าอยากคุยกับพ่อข้า ‎- ข้าว่าไม่ดีมั้ง
‎อ้าว เดเรคไปทำอะไรตรงนั้นกับอ๊อดวอล
‎กับหัวหน้าคณะดรูอิดหญิงด้วย ‎ใส่มงกุฎข้าอีก ต้องมีอะไรแปลกๆ แน่
‎เหมือนสองบวกสองทำไมถึงได้สี่
‎แผลข้า
‎ตัดสินให้เราหน่อย เพนเดอร์กาสต์
‎ข้าว่าเราฆ่าซ็อกตอนนี้เลย
‎แต่อ๊อดวอลคิดว่าเดี๋ยวเขาก็ตายเอง
‎เจ้าเป็นไอ้สารเลวบ้าเลือด เจ้าคิดว่าไง
‎ข้าเป็นคนไม่ชอบตัดสินใจ ‎ชอบลงมือเลยมากกว่า
‎แล้วก็ชอบทำพุดดิ้งด้วย ข้าทำอร่อยนะ
‎ไปดูกันเถอะว่าเขาเป็นไงบ้าง
‎ข้าจะตายอยู่แล้ว
‎กษัตริย์หมูตอนยังไม่ตาย
‎ข้านึกว่าจะได้มอง ‎ศพเหยื่อเราอย่างสะใจซะแล้ว
‎- แบบนั้นน่าปลื้มใจที่สุดเลย ‎- เร้าใจด้วย
‎ไม่ต้องห่วง ฟังจากเสียงแล้ว ‎เดี๋ยวเขาก็ตายตามลูกสาวเขาไป
‎- อะไรนะ เจ้า… ‎- เห็นไหม เริ่มพึมพำใกล้ตายละ
‎เจ้าจะต้องเสียใจที่ทำร้ายลูกสาวข้า…
‎ข้าไม่มีเวลามาฟังเขาพึมพำ ‎ส่งขวานสังหารมา
‎เดี๋ยวๆ อย่าทำให้วิญญาณอมตะของเรา ‎แปดเปื้อนโดยการฆ่าเขาสิ
‎วิญญาณเหรอ
‎- เจ้าเป็นหัวหน้าคณะแม่ชีนะ ‎- แม่ชีแม่เชออะไร
‎สำหรับคนใกล้ตาย เขาเสียงดังน่าดูเลยนะ
‎บางทีเขากำลังจะหายดี
‎จะให้คนเห็นไม่ได้นะ ‎ไม่งั้นพวกนั้นให้เขาครองบัลลังก์ต่อแน่
‎เพนเดอร์กาสต์ คุมไว้ ‎อย่าให้ซ็อกออกจากห้องนี้
‎- สั่งอาหารมากินได้ไหม ‎- ต้องสั่งสิ
‎ถ้าเขาพยายามหนี ก็สับเขาเป็นชิ้นเล็กๆ เลย
‎สุภาพสตรีและอะไรก็ช่างเถอะ
‎ขอบคุณที่มาร่วมกินมื้อค่ำแกมบังคับนี้
‎ข้าได้ยินเสียงคนเคี้ยวอาหาร ใช่
‎ไม่ เจ้า วางช้อมลง ขอบใจ
‎มาปรบมือสไตล์เมืองทร็อกให้กับ… ‎ยังได้ยินอยู่นะ
‎มาปรบมือสไตล์เมืองทร็อกต้อนรับ ‎แขกผู้มีเกียรติของเรา
‎ลูกสาวคนสวยของข้า เจ้าหญิงทิอาบีนนี่
‎- และ… ‎- และพวกต๊อกต๋อยสองคน
‎และในที่สุดเราก็มารวมตัวกันอีกครั้ง ‎ในฐานะราชินีและเจ้าหญิง
‎คำพยากรณ์สุดท้าย ‎และการทำให้คำพยากรณ์สมบูรณ์
‎ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของข้า ‎ก็คือลืมเรื่องทั้งหมดนั่นไปซะ
‎อะไรว้า
‎และใส่ใจกับสิ่งที่สำคัญที่สุด ‎การกลับมาเจอกันของแม่กับลูก
‎บีน แม่คิดถึงลูกมากเลย
‎- เราเคยไม่ลงรอยกัน ‎- เราพยายามฆ่ากันเอง
‎ถึงเวลาเลิกคิดถึงอนาคต ‎และมาชดเชยให้กับอดีต
‎แม่มีเหตุผลที่ช่วยลูก ‎และมันเป็นเพราะทุกอย่างที่อยู่ในนี้
‎หน้าอกนางน่ะ
‎ตอนนี้เรามีเวลาแล้ว ‎การครองโลกเอาไว้ก่อน ดื่มให้กับความรัก
‎แม่ ข้าไม่รู้ว่าแม่หมายความตามนั้นหรือเปล่า
‎แต่ข้าจะดื่มที่แม่ไม่เอามงกุฎเฉาะหัวกบาลข้า
‎นึกถึงเมื่อก่อนเลย
‎การถูกจับเผานี่ทำให้กินข้าวอร่อยขึ้นนะ
‎ไม่ได้ ในเมืองทร็อก ‎สายพันธุ์อย่างเจ้าต้องกินเศษอาหาร
‎รู้ใช่ไหมว่าข้าไม่ใช่แมวพูดได้ ‎ข้าคือปีศาจพูดได้
‎รู้สิ เราอยู่เหนือนรกแค่ชั้นเดียว
‎พวกแกเป็นเพื่อนบ้านเฮงซวย ‎ต้มเกี่ยมฉ่ายเหม็นๆ กินกันตลอด
‎เราต้มเด็กต่างหาก
‎ขอนั่งด้วยได้ไหมจ๊ะ
‎โทษที พอดีไม่มี… ก็ได้
‎ดูเจ้าสิ เจ้าไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นเลย
‎รูบนหัวใหญ่ยักษ์ของเจ้าถือว่าเล็กนะ
‎ในที่สุดก็มีคนเข้าใจเสียที
‎ใช่ ข้าก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นแหละ
‎หวัดดี ข้าทริกซี่
‎หวัดดีจ้ะ ทริกซี่ ข้าชื่อโอ เอลฟ์-โอ
‎ข้าไม่เคยได้รับความสนใจจากสาวมาก่อน
‎ข้าเลยทำตัวไม่ถูก
‎- นี่มันอะไรน่ะ ‎- แอนโชวีราดน้ำส้มสายชูกับมัสตาร์ด
‎เค็ม เปรี้ยว และแหยะๆ เหรอ ‎นี่มันรวมสุดยอดสามรสอร่อยเลยนี่
‎- พวกเจ้าไม่กินเหรอ ‎- เรากินแต่อาหารพิเศษน่ะ
‎น้ำฉ่ำถ้ำ
‎น้ำฉ่ำถ้ำเหรอ
‎เข้าใจละ โอเค ดีนะที่เราเข้าใจตรงกัน
‎พิลึกได้อีก
‎พ่อคนพิลึก
‎ฝ่าบาท ไม่รู้ว่าท่านจะได้ยินข้าไหมนะ ‎เพราะเลือดเต็มหูท่านเลย
‎แต่ข้าแค่อยากบอกว่าข้าไม่เคยรู้จักพ่อข้าเลย
‎เขาตายเพราะไปรบรับใช้พ่อท่าน ‎ในสงครามชิงคลองที่เราไม่ได้ใช้แล้ว
‎แต่ข้าก็นับถือท่านเป็นพ่อเสมอ
‎ตอนท่านกดดันให้ข้าไปรบ ข้าก็ไป ‎ไม่ใช่เพราะท่านเป็นกษัตริย์หรอกนะ
‎แต่เพราะข้ารู้ว่าท่านจะสู้โดยหลบอยู่หลังข้า
‎จำตอนที่เราฉลองหลังรบเสร็จได้ไหม
‎ที่ท่านดื่มจนเมาอาละวาด ‎แล้วควักลูกตาข้าน่ะ
‎ความจริงที่ตลกคือ คนคิดว่าท่านปาส้อมใส่
‎แต่เป็นช้อนต่างหาก ‎ที่ท่านปาเต็มแรงด้วยความเร็วสูง
‎แล้วมันก็… ควักลูกตาข้าออกมาเลย
‎ทะลุไปถึงกระดูกเลย ‎น่าประทับใจมาก ท่านนี่นักรบที่แท้ทรูเลย
‎ไม่ว่าใครจะพูดอะไร ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนดี
‎- กินไม่ลงเหรอ ‎- ข้าไม่ชอบเอาใจใครน่ะ
‎แม่จำได้ว่าลูกเคยกิน ‎ทุกอย่างที่ขวางหน้าด้วยฟันจอบนั่น
‎เหมือนกับแม่สาวบีเวอร์บ้าคลั่ง
‎รู้น่าว่าแม่ฟันสวย ทำไมถึงทำแบบนี้
‎เพื่อให้ลูกมีความสุขไง ‎แม่ไม่ได้เล่นเกมปั่นประสาทนะ
‎จะเชื่อคำของหญิงที่รุกรานฝันเจ้าเหรอ
‎ลูซี่ เจ้ายังกินกระดูกหนูไม่หมดเลย
‎วันนี้เจ้าเจออะไรมาเยอะ ไปพักผ่อนเถอะ
‎- เริ่มมืดแล้ว ‎- รู้ได้ยังไง
‎พวกทร็อกมีนิสัยบางอย่าง ‎พวกมันรู้ว่าเวลาไหนต้องนอน
‎และเวลาไหนที่ต้องล้างจาน
‎สัญญานะว่าลูกจะคิดเรื่องให้โอกาสแม่อีกครั้ง
‎ข้าต้องไปนอนแล้ว จะให้ข้านอนบนหินก้อนไหน
‎ครั้งนี้ห้ามรุกรานฝันข้านะ
‎ไม่หรอกจ้ะ แม่รู้ว่าลูกชอบอยู่ลำพัง ‎กับฝันเล่นจ้ำจี้ใต้น้ำ
‎กล้าดียังไง อีกอย่างข้าไม่รู้ว่าแม่พูดเรื่องอะไร
‎ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก ยูโกจะพาเจ้าไปนอน
‎ทางไปเคฟอินน์อยู่ทางนี้
‎- ฟังดูน่ากลัวจัง ‎- ไม่ใช่ "อินน์" ที่แปลว่า "โรงแรม" น่ะ
‎- งั้นปลอดภัยใช่มะ ‎- ไม่เลย ขโมยเยอะ
‎บีน เวลาแบบนี้เจ้าง่วงได้ยังไงกัน
‎ไม่ได้ง่วง แต่ข้าโกรธ
‎บางครั้งเวลาข้าโกรธ ข้าก็จะเหนื่อยเหมือนกัน
‎เจ้ากำลังทำให้ข้าเหนื่อย
‎ไปเดินกับยูโกเลย ข้าขอคิดอะไรหน่อย
‎ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ข้าได้เรียนรู้
‎ก็คือเมื่อเราติดอยู่ในถ้ำกับแม่โรคจิต
‎สิ่งที่ควรทำที่สุดคือเล่นตามน้ำ
‎ข้าต้องทำตัวเป็นลูกสาวน่ารัก
‎ระวังไว้นะ อย่าให้นางปั่นหัวเจ้าได้
‎พระเจ้าช่วย นี่เหมือนห้องนอนตอนข้าเด็กๆ เลย
‎เสื้อผ้ากรุยกรายนี่มาทำอะไรในตู้เหล้าข้า
‎เจ้าสองคน ไปที่โรงนอน
‎จับมือกันไว้
‎ราตรีสวัสดิ์ บีน
‎ที่นรกก็มีแบบนี้ มันเรียกว่าโพรงใต้ดิน
‎พวกทร็อกนี่น่าขนลุก ‎แต่โพรงนอนแข็งๆ เย็นๆ นี่ก็ดูน่าสบายดี
‎- ไงจ๊ะ เอลโฟ ‎- ไง ทริกซี่ เฮ้ย อะไรเนี่ย
‎- หุบปาก ทริกซี่ ‎- หุบปาก เอลโฟ
‎หุบปาก เอลโฟ
‎(ภายใต้คณะผู้บริหารใหม่)
‎เอาละ หย่อนก้นลงได้
‎และตอนนี้เพื่อบรรลุเป้าหมายสูงสุดของเรา
‎ทำให้ดรีมแลนด์เป็นเทวาธิปไตย ‎มีแต่คนรวยบ้าศาสนา
‎เน้นเรื่องรวยจ้ะ คนดี ‎ฮาเลลูยา เอเมน และเงินเต็มเป๋า
‎นี่คือราชโองการ ฝ่าบาท ‎จำไว้ว่าต้องใช้เสียงสอง
‎ได้เบย
‎"คำสั่งจากกษัตริย์ ข้าเอง เดเรค ข้า
‎ขอประกาศให้ดรีมแลนด์เป็นเทวาธิปไตย"
‎"อำนาจทั้งหมดมาจากบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์นี้ ‎และคนที่ได้หย่อนก้นบนบัลลังก์นี้"
‎"นับจากนี้ จะไม่มีการทำผิดศีลธรรมอีกต่อไป"
‎"ไม่มีเครื่องดื่มมึนเมา"
‎"ไม่มีการพนัน"
‎(น้ำรสข้า ถ้วยละ 15 เซนต์)
‎- "ห้ามขายของไม่จดทะเบียน" ‎- ไม่นะ ของเหลวมีค่าของข้า
‎"ห้ามอยู่ร่วมกันอย่างผิดกฎหมาย"
‎"และที่สำคัญที่สุด ห้ามมีเรื่องขำขัน"
‎- งั้นมุกข้ายังโอเคอยู่ใช่ไหม ‎- รู้ไหมว่าอะไรตลก
‎- อะไรเหรอ ‎- คำติดปากของเจ้าไง
‎คำติดปากอะไร โอ้ ไม่นะ…
‎เออ นั่นแหละ
‎นึกว่าเจ้าจะพาเราไปร้านกาแฟซะอีก
‎แดกมาร์บอกว่าให้พาเจ้าไปดูวิวสวยๆ
‎ดูสิเหมืองแร่เบอร์สามอันงดงาม
‎พวกทร็อกขุดเจาะกันมาหลายรุ่นแล้ว
‎เราจะขุดต่อไปจนกว่าทั้งโลกจะกลวง
‎ถ้ามีคำถามอะไร ก็ถามคนเหมืองร่าเริงได้เลยนะ
‎- ขอผ่านหน่อย ‎- เจ้าจะเอาหินพวกนี้ไปไหน
‎เรามีอีกถ้ำที่เราขุดเพื่อเอาไว้เก็บหิน
‎แล้วเอาหินที่ขุดเจาะจากถ้ำนั้นไปไว้ไหน
‎เจ้านี่ยังไงนะ เป็นตำรวจพิทักษ์หินเหรอ ‎เอายัดตูดข้าไง พอใจยัง
‎อีกถ้ำเหรอเนี่ย
‎- นี่ห้องเก็บขยะเหรอ ‎- ไม่ใช่ นี่ถ้ำสมบัติของพวกเรา
‎พวกทร็อกชอบขึ้นไปหาของบนพื้นดิน
‎หมายถึงไปขโมยเหรอ
‎ไม่เห็นต่างกันเลย จะหยิบมาเลยหรือขโมย
‎ถ้าพวกเจ้าเคยไปบนพื้นดิน ‎ทำไมเราไม่เคยเห็นพวกเจ้าเลย
‎เรามีอุโมงค์ทะลุไปทุกที่ ‎รวมถึงกำแพงของปราสาทเจ้าด้วย
‎มิน่าวูบถึงได้มาอยู่นี่
‎เขาถูกยัดไส้ด้วยข้าวโพดแห้ง ‎ก็เลยเปลี่ยนท่าได้
‎ต่อไปคือป่าเห็ดใต้ดินของเรา
‎เห็ดแปลกๆ พวกนี้นี่อะไรกัน
‎พวกมันเรียกว่าท่อนทร็อก
‎เอาไว้ใช้สร้างกำแพงเสริม ผนังเก็บความร้อน
‎แล้วก็ทำเป็นร่มจิ๋วใส่เครื่องดื่มหรูๆ
‎กลิ่นหอมมากเลย
‎ข้าน่าจะเตือนเจ้าไว้
‎กลั้นหายใจไว้ จะได้ไม่สูดสปอร์เข้าไป
‎ข้าเองก็ควรกลั้นหายใจด้วย ‎มันทำให้เจ้าลืมสิ่งต่างๆ ได้
‎ไม่นะ เอาอีกแล้ว
‎ข้าเห็นสีสันต่างๆ ได้ยินเสียงต่างๆ
‎เริ่มเคลิ้มยังเพื่อน
‎ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย
‎ประตูเมายานั่นมาอีกแล้ว
‎ยินดีต้อนรับ พวกพี้ยา เรากราบไหว้พระจันทร์ ‎ว่ากันว่ายามที่มันขึ้นสูงสุด…
‎เหมือนเรา
‎ใช่แล้ว ยามที่พระจันทร์ขึ้นสูงสุด ‎ทร็อกอย่างเราจะได้พลังวิเศษ
‎เจ๋ง ตอนนี้พระจันทร์อยู่ตรงไหนล่ะ
‎จะไปรู้เรอะ เราอยู่ในถ้ำ
‎นี่คือสระน้ำสะท้อนเงา ‎หนึ่งในที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งตำนานทร็อก
‎เรามาที่นี่เวลาที่ไม่สามารถขจัดความคิดแง่ลบได้
‎เราขอพรกับหินแห่งวิญญาณแล้วก็ขว้างมัน
‎ขอให้เจ้ากับนังชะนีตุ่นนั่นคบกันยืดนะ เครก
‎ไหนเจ้าบอกว่าชื่อเทรเวอร์ไง
‎แปลกจัง เหมือนข้าเคยมาที่นี่มาก่อน
‎เจ้าเคยมาแล้ว ลูกรัก
‎อย่าทำแบบนั้นสิ
‎ข้ามีสิ่งพิเศษที่อยากให้บีนดู
‎เจ้าพาเอลโฟไปที่รังรักสิ
‎- ได้เลย ‎- ลูซี่ เจ้าก็คอยไปคุมนะ
‎ไหนขอดูท่าทร็อกกี้หน่อย
‎แม่เคยพาลูกลงมาที่นี่ตอนลูกเด็กๆ
‎จริงเหรอ ดูอันตรายสำหรับทารกนะแม่
‎ลูกเคยชอบจ้องมองไปที่สระน้ำ
‎ลูกนึกว่าเงาเป็นสาวน้อยในน้ำ
‎ข้าเชื่อแบบนั้นเหรอ
‎นั่นเป็นสิ่งที่แม่บอกลูก ‎ดูสิ นางมาแล้ว
‎บีน แม่รู้ว่าเรื่องต่างๆ ระหว่างเรามันแย่มาก
‎แม่ไม่รู้ว่ามันผิดพลาดตรงไหน ‎แต่ตั้งแต่ลูกเกิดมา
‎ลูกเป็นของขวัญล้ำค่าของแม่ ‎รู้ตัวใช่ไหมว่าลูกคือทุกสิ่งที่แม่มี
‎แม่ก็คือทุกสิ่งที่ข้ามี
‎แม่รู้ว่าลูกโกหก แต่หวังว่า ‎วันหนึ่งลูกจะหมายความตามนั้นจริงๆ
‎ทำไมลูกไม่ขอพรล่ะ
‎โทษที เครก
‎ข้าขอคารวะท่าน กษัตริย์ผีของข้า
‎ข้าไม่ใช่ผี เพนเดอร์กาสต์ ‎ข้าไม่ได้จะตายด้วยซ้ำ
‎ข้าแกล้งทำ เจ้าจะได้ไม่ฆ่าข้า
‎แต่ตอนนี้ข้าไม่สนละ
‎อาณาจักรข้าวุ่นวายไปหมด ‎คนสนิทของข้าตอนนี้ก็กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ
‎ตอนนี้เจ้าเป็นคนสนิทของข้า
‎ข้าปลื้มใจจัง ฝ่าบาท
‎และที่เลวร้ายที่สุดคือ ‎ลูกสาวต๊องสุดวิเศษของข้าตาย
‎ข้าทำให้นางลำบาก ‎แต่นางคือแสงสว่างในชีวิตข้า บีนนี่
‎ข้าไม่มีเหตุผลให้มีชีวิตอยู่ต่อแล้ว
‎เอาขวานไป ฆ่าข้าเลย
‎นับสามแล้วจามเต็มเหนี่ยวเลยนะ
‎ข้ารู้ว่าคอกับหลังข้าใหญ่พอๆ กัน ‎แต่พยายามเล็งบนๆ ไว้นะ
‎(เดอะ เดร็กส์)
‎ข้ากับทริกซี่กำลังไปกันได้ดี ‎แต่ขอถามหน่อยสิ
‎ยังเป็นรักแท้อยู่ไหมถ้ากระเป๋าเงินเจ้าหายน่ะ
‎เลิกพูดเรื่องทริกซี่ได้ละ ‎กับแม่เจ้าเป็นยังไงบ้าง
‎ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ ‎ข้านึกว่าข้าทำได้ดีแล้วนะ
‎แต่ข้าก็สับสนไปหมด ‎ข้าว่านางสงสัยข้าอยู่
‎ระวังตัวด้วยนะ ‎เราก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ทำอะไรได้บ้าง
‎นางพยายามวางยาพ่อเจ้านะ
‎โปรดเข้าใจด้วย…
‎หยุดทำแบบนั้นสักที
‎คลอยด์กับเบคกี้บอกข้าว่า ‎ซ็อกชั่วร้ายและต้องหยุดเขา
‎สาบานเลย บีน ‎แม่ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเขา
‎แม่จะพิสูจน์ให้ลูกเห็น
‎ยังไง เราไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่าพ่อหายดีจากการถูกยิงหรือยัง
‎- แม่รู้ใช่ไหมว่าข้ายิงพ่อน่ะ ‎- รู้กันหมดแหละ
‎ข้าไม่รู้ว่าพ่อยังมีชีวิตเฮฮาอยู่ ‎หรือตายและถูกฝังไปแล้ว
‎แม่ว่ายังไม่ตายหรอก ‎แต่ถ้าเกิดแม่ช่วยลูกล่ะ
‎(ห้องนิรภัย ระยะสอง)
‎แม่มั่นใจว่าลูกจำแผนที่นี้ได้ตอนลูกบุกปล้น ‎การทำชั่วครั้งแรกของลูกแม่
‎พวกนั้นฆ่าสแลปโปนะ
‎ไม่ สแลปโปยังไม่ตาย ‎แล้วก็สุนัขโหดน่าหยิกพวกนั้นด้วย
‎แม่วาดอุโมงค์ลับของพวกทร็อกไว้
‎อันนี้แม่ใช้ตอนเอากล่องเพลงไปคืน ‎ในห้องนอนลูก
‎อันนี้ตรงไปถึงห้องพ่อเลย ข้าจะใช้…
‎เกรงว่าจะไม่ได้จ้ะ ‎ทางใหญ่พอสำหรับตัวพวกทร็อก
‎น่องใหญ่ๆ ของลูกเข้าไม่ได้หรอก
‎บางทีเพื่อนเอลฟ์ตัวจิ๋วของลูก…
‎เพื่อนเอลฟ์ตัวจิ๋วของนางตัดสินใจเองได้ ‎บีน จะให้ข้าทำอะไร
‎ทะลุอุโมงค์ไปยังห้องนอนของซ็อก
‎พอบอกข้อความกับเขาแล้ว ให้ดึงเชือกสองครั้ง
‎ถ้าเขาโอเค บอกไปว่าข้ายังไม่ตาย
‎ถ้าทำได้ หยิบแปรงหวีผมสีฟ้าข้ามาให้ด้วย
‎อยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง ‎แต่บันตี้อาจย้ายไปวางที่อื่น
‎ใครช่วยเตะส่งข้าที
‎- ข้ายังไม่ตาย ‎- เออ แล้วไง
‎บีนก็ยังไม่ตาย…
‎สวัสดี ผีเอลโฟ
‎เอลโฟ เลิกนอนเล่นได้แล้ว ‎พ่อข้ายังมีชีวิตอยู่ไหม
‎ยังอยู่ แต่ข้าล่ะ
‎- ขอบคุณค่ะแม่ ‎- ลูกกำลังกอดแม่
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ากอดแม่ ‎ตั้งแต่ตอนที่แม่พยายามฆ่าข้า
‎และคราวนี้แม่จะไม่หยุดกอดลูก
‎แล้วสิ่งที่ข้าอยากได้ล่ะ
‎บีนยังไม่ตาย ข้าอยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว
‎ข้าดีใจที่เจ้าไม่ได้เฉาะหัวข้า
‎ยังมีอีกหลายหัวให้เราเฉาะขอรับ
‎เจ้าเป็นคนเดียวที่ข้าไว้ใจ ‎ยกเว้นเจ้าเอลฟ์ติดเชือกนั่น
‎เขาไปไหนแล้ว ช่างเถอะ แผนเป็นอย่างนี้นะ
‎ทางเดียวที่อ๊อดวอลกับหัวหน้าคณะดรูอิดหญิง ‎จะปล่อยข้าไปก็คือถ้าข้าตาย
‎งั้นเจ้าไปเอาโลงศพมาที่นี่แล้วยัดข้าลงไป
‎อยากให้ข้าฆ่าท่านเหรอ ก็ได้ ฟังดูดีนะ
‎เดี๋ยวก่อน ให้ข้าพูดจบก่อนสิ เจ้าโง่
‎เจ้าเอาข้าใส่โลงศพ บอกทุกคนว่าข้าตายแล้ว
‎ลากข้าออกไปจากเมือง ‎ตามตัวเทอร์บิชกับเมิร์ตซ์มา
‎แล้วเราก็จะคิดหาทางทำลายแผนชั่ว
‎จากที่ซ่อนลับหลวงที่ปลอดภัยของข้า
‎เยี่ยม ที่ซ่อนลับหลวงของท่านอยู่ไหน
‎อยู่ที่ปราสาทไม่มีป้าย ‎ห่างไป 32 กิโลจากนี่ มองเห็นได้ง่าย
‎ฝ่าบาท ช่วยฟังข้าที วางตุ๊กตาลงซะ
‎ได้เลย
‎ท่านก็รู้ว่าข้าเป็นหมูชอบครื้นเครง
‎ข้ากับเพื่อนเกรียนของข้าพบว่ามันยากขึ้นเรื่อยๆ
‎ที่ต้องอดใช้ชีวิตสำมะเลเทเมา ‎ตามราชโองการอิงศาสนาใหม่ของท่าน
‎ถ้าข้าเข้าใจที่เจ้าพูด ข้าก็อยากช่วยนะ ‎ท่านหมูเมอร์คิเมอร์
‎ข้ากำลังพูดเรื่องความรื่นเริงและการสมสู่
‎ทำตามใจปรารถนาเต็มที่ ‎โดยไม่ต้องกลัวการแก้แค้นหรือลงโทษ
‎ฝ่าบาท ท่านต้องเพิกถอนคำสั่งเดี๋ยวนี้
‎ข้าไม่รู้ว่าอ๊อดวอลหรือแม่ชีชุดม่วงจะยอมไหม
‎แต่ท่านเป็นกษัตริย์นะ ข้าขอร้องท่าน ‎ในนามของพวกเพี้ยนแห่งดรีมแลนด์
‎มาเถอะ ฝ่าบาท ได้เวลาราชโองการแล้ว
‎ทำไมเจ้าไม่ไปกลิ้งเกลือกกับขยะล่ะ
‎ก็อยากอยู่ เจ้าก็รู้ว่ามันถูกแบนไปแล้ว
‎อย่าลืมพวกเพี้ยนนะ
‎(ทำให้ดรีมแลนด์ยิ่งใหญ่อีกครั้ง)
‎"ราชโองการข้อที่ 43"
‎"ผู้ที่ถูกประหารต้องบริจาคเสื้อผ้า ‎ให้กับอ๊อดวอลหรือหัวหน้าคณะดรูอิดหญิง
‎ขึ้นอยู่กับว่าใครใส่แล้วดูดีสุด"
‎ข้อนั้นข้าเขียนเอง
‎กฎพวกนี้ดูตามอำเภอใจไปนะ ‎บางทีเมอร์คิเมอร์อาจพูดถูก
‎ทำไมข้าไม่ตามใจตัวเองบ้างล่ะ ‎ข้าเป็นกษัตริย์นะ
‎ราชโองการใหม่ "ตั้งแต่นี้ พวกต๊องทั้งหลาย ‎สามารถทำตามใจชอบ"
‎"ยกเว้นเจ้าเวียร์ดโด"
‎"เสียงที่เขาทำมันทำให้ข้าขนลุก"
‎เขาไม่พูดตามที่เขียน
‎ชอบแฮะ มาดูกัน "ตั้งแต่นี้ไป
‎เราจะแก้ปัญหาทะเลาะวิวาท ‎ด้วยการแข่งกินแพนเค้ก"
‎"ต้องทำม้าโยกให้รับน้ำหนักเด็กผู้ชายตัวเบ้งได้"
‎"สร้างอนุสรณ์ให้กับบีน พี่สาวสุดที่รักของข้า
‎และตั้งชื่อแซนด์วิชในร้านอาหาร ‎ตามชื่อเอลโฟกับลูซี่"
‎เร็วหน่อย ก่อนเขาจะทำเสียเรื่อง
‎"และดินแดนสุขารมย์ต้องถูกสร้างเพื่อจะ…"
‎พิธีการจบแล้ว ไปได้ละ
‎การไต่สวนจะเริ่มในห้า สี่ สาม สอง…
‎ใช่ รีบวิ่งไปเลย
‎ลาก่อน ไอ้พวกงั่งใจโฉด
‎ตอกให้สนิทเลย ‎ข้าจะอยู่ในนี้แค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น
‎ตอกปิดตะปูตัวสุดท้ายแล้ว ฝ่าบาท
‎บ้าจริง ซิการ์ข้าดับ ไม่ได้เตรียมของมาซะด้วย
‎ไปเตรียมรถม้าสำหรับหนีสิ
‎ขอรับ
‎ข้านี่อัจฉริยะชัดๆ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ไม่นะ เมือกศักดิ์สิทธิ์
‎พอแล้ว ยูโก เจ้าต้องไปเสิร์ฟ ‎ขนมมื้อดึกให้แดกมาร์นะ
‎ว่าแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
‎ไม่ต้องห่วง เจ้าจะจำอะไรไม่ได้เลย
‎แม่ ทำไมเปิดเพลงหลอนแบบนี้
‎ข้านึกว่าเราพูดเรื่องนี้กันแล้ว ‎มันก็ติดหูดี แต่แม่ต้องเลิกฟัง
‎แม่ ข้าพูดกับแม่อยู่นะ
‎แม่ แม่
‎ไงจ๊ะ เจ้าหญิง
‎นี่ เพนเดอร์กาสต์ ในนี้เริ่มอึดอัดแล้ว
‎รีบไปได้แล้ว
‎เพนเดอร์กาสต์
‎ไปทำอะไรบนเสาน่ะ
‎เปิดนะ ช่วยด้วย
‎ช่วยด้วย แกจะพาข้าไปไหน
‎จะทำอะไรน่ะ
‎เสียงล้อกระทบก้อนกรวดนี่น่ากลัวชะมัด
‎ข้าไม่ชอบเสียงนั้นแล้ว ‎ข้าเคยชอบนะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
‎(สุสานยาจก ‎อนาคตเป็นสำนักงานผีสิง)
‎ไม่เอาน่า เกิดอะไรขึ้น
‎จะทำอะไรน่ะ จะทิ้งข้าไว้ที่นี่เหรอ
‎จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
‎เงียบปากน่า
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ