NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Następny zawodnik.
Twoja kolej, otyły nietutejszy.
Siódemka, szczęśliwa siódemka.
Tatusiowi przyda się nowa para trzewików.
Skuś baba na dziada! Dwie jedynki. Znów przegrałeś.
Oddasz mi duszę od razu
czy wolisz rozłożyć to na raty?
Słuchajcie, degeneraci.
Mam dziś wieczorem gościa,
więc obetnijcie paznokcie i podłubcie w nosie przed kolacją.
To co mamy robić podczas?
Grzecznie siedzieć,
prowadzić zajmujące rozmowy i nie przynosić mi wstydu.
Lepiej nam to pójdzie w pubie.
Opuścić most!
- Wybieramy się do pubu? - Nie.
- Spadaj!
Podnieść most!
Prawie o mnie zapomnieliście.
Nie. Nie idziesz z nami.
ZOG POGROMCA BESTII
Proszę! No weź, proszę!
Bawimy się. Imprezka!
Dobra. Podła, brzydka wiedźma bez serca.
Wstydziłbym się z tobą pokazać.
Ale mogę iść z wami?
Derek, do domu! Niedobry brat.
Czuję się samotny bez mamy.
To znajdź sobie kumpla.
To proste. Łaź w kółko i udawaj, że nie jesteś denerwujący.
Ale jestem!
Nie każdy potrafi znaleźć sobie napalonego elfa.
Luzacki Luci do usług.
Coś mocnego, by zapomnieć o Lordzie Kijance.
Sześć szotów moczu demona. Już się robi.
Pewnie ciężko użerać się z takim upierdliwym kurduplem, co?
Bean?
Jak sądzisz? Ciężko ci?
Nie chcę być dla niego zołzą, ale sam mnie do tego zmusza.
Od kiedy się urodził.
Beanie, chcesz poznać nowego braciszka lub siostrzyczkę?
Lub śniadanko?
Nie mówiliście, że stąd się biorą dzieci.
Szczerze mówiąc, sam dokładnie nie wiem.
No co ty? To proste. Robię tak i gotowe.
Derek.
I tak Derek został następcą tronu.
Mógł robić wszystko to, o czym ja marzyłam.
Kuj!
Nie krępuj się, Bean, użyj ostróg.
Nie chcę cię krzywdzić, ale rusz się.
Nie ma sprawy.
Gdy nadejdzie rewolucja, wszystkich was wybijemy.
Wiem, że to nie jego wina, ale życzę mu śmierci.
Przynajmniej też jej markotno...
Może utopię się w oceanie.
Nie, jestem płazem.
Mamo, wiem, że gdzieś tam jesteś. Chciałbym, byś tu była.
Wciąż mam koszmary z tą wielką patelnią.
Bean nienawidzi mnie, bo będę królem,
a nawet nie wiem, czy tego chcę.
Nie mam z kim porozmawiać. Na pewno nie z tatą.
Tęsknię za swoją skorupką.
Wielkie nieba, ale pałaszuje.
Fajnie mieć tak nieposkromiony apetyt.
Dokładkę koziego łba? Ukroję kawałek z kapeluszem.
Królowa nie dotrzyma nam dziś towarzystwa?
Uciekła, by dowodzić piratami.
Królowa Dagmar? Z piratami? No proszę.
Dagmar? Nie.
Próbowała mnie zamordować.
Mówię o swojej drugiej żonie. Tej jaszczurce.
Obie mnie opuściły.
Przykro mi, że tak nisko upadłeś. Przynajmniej lot był krótki.
Ejże! Nie zapominaj, że jestem najbogatszy w królestwie.
Nigdy nie kojarzyłem z tobą słowa „bogaty”.
Mógłbym poprosić o widelec?
Przykro mi, król go właśnie używa.
Dziękuję ponownie za tę przaśną kolację.
Co tam? Diamenty uwierają cię w bucie?
Nie, cierpię na podagrę.
Podagra. Przypadłość królów. Tych, którym się powodzi.
Pulchne, schorowane ciało to symbol sukcesu we współczesnym społeczeństwie.
Mam brzuszek.
- Ale nie podagrę. - Kwestia czasu.
- Wątpię. - Zjeżdżaj.
Daj znać, jak nabawisz się podagry.
Do Twinkletown, z kopyta.
Wielka księga chorób obrzydliwych. Poszukajmy.
„Padaczka, półpasiec, pawianizm, przerośnięta przepuklina”.
Mam. „Podagra”.
Obrazki przyprawiają mnie o mdłości.
„Bolesne zapalenie stawów wywołane siedzącym trybem życia,
nadmiernym spożyciem alkoholu
i dietą złożoną głównie z bekonu, podrobów i tłuszczu z patelni”.
Ta choroba pasuje do mnie jak ulał. Pomóż mi na nią zapaść.
Panie, podagra bywa śmiertelna.
I co z tego? W dzisiejszych czasach nikt nie żyje zbyt długo. Ile masz lat?
- Trzydzieści jeden. - O kurczę.
Chwila, moczymordy. Muszę zamknąć.
Miałem was przed czymś ostrzec.
No tak, schodki.
Wygląda na samotnego.
Znam to.
Mam na myśli plażę... z kumplami. Całą masą kumpli.
Narzeka, że mu ciężko, bo mama poszła do pracy.
Wolałby taką, która chce mu przywiercić koronę do czaszki?
Fajna była ta korona.
Problem był z przywiercaniem, nie z samą koroną.
Co to, u licha?
Witaj, maleńki.
Będziesz moim przyjacielem?
Nazwę cię Śluzak. Będziemy się kumplować.
Zostaniesz drużbą na moim weselu.
Nie polubisz mojej żony. Rozwiodę się z nią
i nasza przyjaźń rozkwitnie. Dobrze?
Pójdę już.
Zanim zasnę, muszę sobie poszlochać przez godzinę.
Do jutra, Śluzaku.
Szkoda, że nie jesteś moją siostrą.
O Boże. Pożarłeś tę mewę?
Mnie też się zdarza.
ROZDZIAŁ XVII W MIŁOSNYCH OBJĘCIACH ŚLUZAKA
Nie podarowałeś mi eliksiru życia.
Przynajmniej podaruj mi chorobę.
Złożyłem Czarodziejokratyczną Przysięgę.
Moje czary-mary mają czynić dobro. Nie pomogę ci z podagrą.
To ktoś inny mi pomoże.
Ja, ja, ja!
Ty, ty, ty?
Porzuciłem marzenia o zadawaniu ludziom cierpień,
ale okazja, by pomóc komuś przeholować, aż się rozchoruje?
Mógłbyś być dziełem mojego życia.
Pyszne.
Masz coś jeszcze?
Cygaro owinięte bekonem, tłuściochu.
Zatrudniam cię.
Joł, Derek, siemasz, chłopie!
Jestem jeszcze chłopcem.
Choć czasem czuję dziwne mrowienie, gdy czytam o wypychaniu zwierząt.
Jesteś samotny, nie masz przyjaciół,
więc chciałem, no wiesz... Sprawdzić, co u ciebie.
Mam przyjaciela. Chcesz go poznać?
Jasne. Cześć, niewidzialny kolego Dereka. Miło cię poznać.
Nie jest niewidzialny. Żyje w basenie pływowym.
Odkryłem te drzwiczki, gdy szukałem tajnych przejść.
To pewnie tędy szczury włażą do mojego pokoju.
Uważaj. Schody są śliskie.
Sekretna, cuchnąca komnata.
Cóż to za dziwaczne butelki?
To żadne butelki, durny głąbie. To amfory.
Utknęła.
Na tej plaży ubrania nie są obowiązkowe.
Nie szkodzi.
Elfo, poznaj Śluzaka.
Śluzaku, przywitaj się! No chodź.
Brak mu obycia.
Przydałoby się coś do jedzenia.
Je wszystko poza szyszkami.
Śluzaku, aleś ty urósł!
To jednooka ośmiornica. Dawno go poznałeś?
To mój najstarszy kumpel. Znam go cztery dni.
Hej, Elfo. Lubisz bawić się na niby?
Nie.
En garde!
Ostrożnie. Na kiju są pąkle.
To klejnoty.
Prosto w dziurkę.
Cios niemal śmiertelny!
Zwycięstwo!
Jesteś moim spasionym więźniem.
Nie! Pęknę podczas tortur. Brak mi silnej woli.
Chwila. Co to ma być?
Pieczone płuca, ciastka ze skwarek, sos z krwi, pulpety z wątroby, ser na popitkę.
W porządku.
Do dna, zdechlaku.
Tak trzymaj, a powali cię w try miga.
- Pulpety zjedzone? - Jeszcze jeden.
Co mi odbiło?
Nie marudź. Mamy gościa.
Nie widzisz, że umieram z bólu?
Paluch spuchł mi jak melon. Nie jestem w stanie przyjmować gości.
To książę Twinkletown.
Niech wejdzie.
Mój Boże, Zog. Pogłoski okazały się prawdziwe.
Zachwycający widok.
Łaskawie pozwolisz mi go dotknąć?
Łaskawie pozwalam.
Królu nad królami,
chylę czoła przed najokazalszym paluchem w okolicy.
Warto było. Pokaż mi swój.
Nie wiesz, jak wygląda kolejne stadium podagry?
Ojej, no to patrz.
No tak. Odcięli mi zakażoną stopę.
Szkoda, że nie wynaleźli jeszcze znieczulenia.
Czeka cię niezła gratka.
Koniec przedstawienia. Tyłek w troki, panie książę.
Ten gadający kot lubi się rządzić.
Co znowu?
WIĘZIENIE
Wolałbym, byś nie rzucał we mnie chlebem.
Moje więzienie, moje zasady.
Elfo, wychodziłeś na ludzi, a tu proszę.
Elfo jest super. Ułożył pluszaki według alfabetu.
Nie dotykaj ich, mają wszy.
- Co to? - Nie wiem.
Wiecznie ktoś tu wrzeszczy.
W końcu mamy tu lochy,
komnatę tortur i żłobek...
To nie dziecko. Sprawdźmy, kto umarł.
Pewnie rozsadziła go podagra.
Ślady ssawek, otwór wykonany macką...
Śmierć zadano mu ośmiornicą.
Ujarałeś się?
Cicho bądź. W zamku panoszy się morderca.
Rozglądajcie się za mężczyzną, kobietą tudzież elfem uzbrojonym w ośmiornicę.
Twój tata pomoże nam zdybać mordercę.
To najlepszy wojownik wszech czasów.
Kapeć mi spadł. Ktoś może mi go podać?
Wielki, straszny robal w dziurze.
Jasne.
Dziesięć minut temu ścigał cię wielki, straszny cień.
Jedno i drugie może być prawdziwe.
Stać! Ktoś ty?
Stać, nie pełzać.
Jeśli jest na tym piętrze, to mamy go.
- Albo ją. - To pewnie Odval.
Nie ufam nikomu, kto ma więcej lub mniej oczu ode mnie.
Oddie zyskuje przy bliższym poznaniu.
Najważniejsze to trzymać się razem w bezpiecznej, ruchomej kupie.
Dzięki temu...
Derek!
Bean, chodźmy.
Ktoś może mnie obrócić? Nic nie widzę.
Nie!
O Boże. Co teraz zrobimy?
Odzyskamy go. Chodź, wskakujemy.
Tam jest ciemno i ośmiornicowo.
Nie musimy martwić się o ciemność.
O Boże. Prawie umarliśmy.
Derek, wybacz, że tak źle cię traktowałam.
Nie chciałam, byś tak skończył.
O Boże. Już po nim. Cały zsiniał.
Już taki był. Moim zdaniem jest teraz jasnoniebieski.
To dobrze czy źle?
Skąd mam wiedzieć? Ja jestem zielony.
Rany. Według ciebie wszyscy kolorowi wyglądają tak samo?
Żyje! Obudź się, mój drogi.
Wytrzymaj, braciszku. Zabierzemy cię do domu.
Jak? Ledwo przecisnęliśmy się przez ten tunel,
a Derek ma rubensowskie kształty.
No wiesz, przez te kanapki reuben.
Znajdziemy jakieś inne wyjście.
Słuchaj.
Przeklęta, krucha kość staruszki.
Pospiesz się!
BARKA IMPREZOWA NR 54
Nawet kapitan barki imprezowej musi sobie czasem odsapnąć.
Tak wygląda relaks w pobliżu Wyspy Potworów.
Wszyscy na pokład! Opuścić szalupę imprezową.
Zapraszam na pokład.
Ponieważ jesteście rozbitkami, dam wam 50% zniżki.
Ale ostrzegam, czekają was ukryte dopłaty, o jakich wam się nie śniło.
Mój statek zatonął.
Odwieczne prawo morza głosi, że kapitan idzie na dno ze statkiem.
Nie musimy się go trzymać aż tak sztywno.
Płyńmy.
Pomógłbym wam, ale do jutra muszę zwrócić książkę.
Z biblioteką nie ma żartów.
Bean! Ocaliłaś mi życie. Chyba naprawdę mnie kochasz.
A ja myślałem, że życzysz mi śmierci.
Jedno i drugie może być prawdziwe.
„Rozdział 17. W miłosnych objęciach Śluzaka.
Samotny kapitan westchnął głęboko
i silną dłonią przeczesał swe bujne loki.
Zastanawiał się, kiedy znów znajdzie się w czyichś objęciach...”
Napisy: Ewa Nowicka