NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Błoga, pijacka drzemka. Zaczynam wirować.
Przetaczam księżniczkę w portkach. Zróbcie przejście.
Nie docenia swoich przywilejów. Odsuńcie się.
Wsadziłeś mnie do beczki-wytrzeźwiałki?
Wybacz, księżniczko. Rozkaz króla.
Myśli, że dzięki temu porzucisz nałóg.
Tymczasem publiczne upokorzenie jedynie nasila wywrotowe zachowania.
Nie powstrzymają mnie te fikuśne beczki.
Woda o smaku mnie! Piętnaście centów.
Hej, ty! To mój rewir. Turlaj się! No już.
Woda o smaku mnie! Piętnaście centów. Skosztujcie moich pośladów.
Popołudniowe żniwo z podatków jest jeszcze obfitsze niż poranne, panie.
Wreszcie mamy co włożyć do skarbca
po tym, jak spłukaliśmy się na skarbiec.
Cześć, Bean. Dostałaś nauczkę?
Sam wiesz, że gówno możesz mnie nauczyć.
Lepiej bym tego nie ujął.
Zamknij się, Odval. Przestań stawać pomiędzy mną a ojcem.
Panie, stanąć pomiędzy wami? Nadlatuje klepka z beczki.
Nie traktuj mnie jak obywatelkę drugiej kategorii,
którą możesz siłą podporządkować.
Oto podatki wymuszone na elfach.
Nie gniewam się, ale przyszedłeś nie w porę.
Żegnajcie.
Jesteś żałosny. Mam cię dość.
Pudło! Nie zdążyłeś.
ROZDZIAŁ XVI ROBOTA W DREAMLANDZIE
Nalejcie mi piwa!
Cicho! Luci siłuje się na rękę z Bełkotem,
żeby wygrać karczmę.
Na trzy. Gotowy?
Raz, dwa, trzy.
Chwała Luciemu! Nowemu karczmarzowi!
Jeny, wygrałeś zakład, przy czym ledwo oszukiwałeś.
Cóż, zawsze chciałem zapodawać ludziom trutkę.
Do dna, wykolejeńcy!
Nienawidzę Zoga.
Precz z Zogiem!
Jest gorszy od szopa, który nękał nas przez pięć lat.
Czemu elfy się buntują?
To nic takiego. Przez podatki Zoga przymierają głodem,
ale chętnie wysłuchamy twoich problemów.
Myśli, że wszystko mu wolno.
W końcu jest królem.
Raczej tyranem i złodziejem.
Gromadzi forsę w głupim skarbcu.
Co by powiedział, gdyby ktoś mu ją ukradł?
Doszły mnie słuchy, że chcesz obrabować skarbiec.
Grifto, do usług. Znam się co nieco na rabunku.
Moja sakiewka! Niezły jesteś.
- A to twoje trzewiki. - Ojej! Wypolerowałeś?
Jestem elfem. Razem z kumplami zajmujemy się naprawami.
Buty, paski, nierówności społeczne, sandały. Przedstawię cię.
Włamanie do zamku to nie kradzież placka z parapetu.
Potrzebujemy speców. Poznaj Pyro, ogniomistrza.
Mam ognisty charakter. I wieczną zgagę.
A to Shelly, najsilniejsza pośród elfów.
Jestem też silna duchem. Samotna matka dwojga skarbów.
Oto Elastico, elf-guma.
To nieprzyzwoite.
A to Slappo, zaklinacz bestii.
Pokazuję, kto tu rządzi, używając dłoni.
Jesteśmy gotowi na każdą ewentualność.
Przekonaliście mnie.
Chyba że jest wśród was Kapusio.
Nie robimy sobie żartów z Kapusia.
KRÓLEWSKA PIWNICZKA SEROWA
Uwaga, no to jedziemy.
NIE TARZAĆ SIĘ W MONETACH
PIEKIEŁKO LUCIEGO
Proszę, ciepła klucho. Gorące mleko z masłem.
Obyś się zakrztusił!
Przyjmujesz czekoladowe monety? Mam tylko to.
Cierpisz ucisk? Nie ma łatwo.
Sprawdzę. Według dzisiejszego kursu
za jednego zoga należy się 70 czekoladowych monet.
Co dla ciebie, lalusiu? Wysokoprocentowe diabelskie plwociny?
Whisky. Potrójną.
Wreszcie. Elf zamawia prawdziwego drinka.
Wyrosną ci włosy na klacie.
- No co? - Elfom nie rosną włosy na ciele.
Za to możemy nosić wycięte figi.
- Upiję się, jedząc koktajl z krewetek? - Mnie się udało.
Boże.
Bean, coś ci się dziś przytrafiło? Choćby cokolwiek?
Nic szczególnego. Ale cyrk przyjechał.
Fajowa sprawa.
Tak sobie knuję, znaczy, planuję...
Tak sobie myślę,
że może warto ich tu zaprosić?
Bo ja wiem? Cyrk? To wymaga skupienia uwagi.
Moglibyśmy urządzić koncert mojej grupy, Kociaków Klawesynu.
Nie! Może zróbmy to za tydzień.
Cyrk jutro wyjeżdża,
a Kociaki Klawesynu są tu zawsze,
bo to tylko koty w klawesynie.
Wybieram cyrk.
A klawesyn przerąbiemy na pół.
O raju, serio? Obrabujemy twojego tatę?
Nie mogę iść do więzienia.
Nie bój się, nie przymkną nas.
Jeśli nas złapie, to nas zabije. Spoko, nie panikuj.
A teraz zagram utwór pod tytułem:
„Sonata G-dur na klawesyn i trzy rozjuszone koty”.
ELFY MILE WIDZIANE PIEKIEŁKO LUCIEGO
Powiem wam tyle: jesteście do bani.
Zero napiwków, chamski karczmarz.
Zamykamy! Wynocha, mendy!
Nastawiam się na muzykowanie. Nie ruszam się stąd.
Mam gdzieś muzykowanie.
Projekt zamku. Ojciec zarządza przebudowę za każdym razem, gdy utknie w drzwiach.
Jasne.
Jedyna droga do skarbca wiedzie przez strzeżony korytarz
tuż pod salą tronową, tutaj,
i głęboką fosę najeżoną pułapkami
oraz ogromne, obwarowane wrota prowadzące do skarbca,
który jest tutaj
i ma najnowszy system alarmowy.
Następnie musimy wynieść forsę.
Bo ja wiem? To chyba jest do góry nogami.
Nie martwcie się. Wprowadźcie nas tylko do zamku,
a my załatwimy resztę. Spotkamy się tutaj.
Strażnicy to pestka. Najtrudniej będzie ominąć mojego ojca.
Rozumiecie? Przez jego gabaryty.
Tłuścioch z niego.
Żartuję. Zdarza mi się, gdy mam tremę.
Tak naprawdę mnie to przeraża.
Nie martw się. Jesteśmy po jednej stronie. Możesz na nas liczyć.
Jeśli to zawalisz, z miejsca pożałujesz.
Ojeju! Cyrk w zamku!
Nie musimy nawet ruszyć tyłków.
Będę komentował na bieżąco.
Ciszej, tato. Zaczyna się.
Nie martw się. Uwiniemy się z tym w godzinę.
Zapamiętam to do końca życia.
Zapraszam na cyrkowe kuglarstwa mistrza Grifto!
Będziecie zachwyceni, oczarowani, powiedziałbym wręcz: omotani?
Czeka was wyjątkowy pokaz.
Spektakl na miarę samego króla.
No dobra, to całkiem niezłe. Zgoda.
- Czy to jakieś zakichane czary? - To jakieś zakichane czary!
Patrz na tego!
Daj!
Chybił. Chybił. Chybił.
To nieprzyzwoite.
- To trochę bezpłciowe. - Nie dorównuje innym.
Może to ich kuzyn.
NIE GŁASKAĆ
Wszystko idzie według planu. Małe potknięcie. Slappo nie żyje.
- Co? - Prawda? Jak oni to robią?
Co ze Slappo? O Boże!
Wszystko w porządku.
Nieprawda! Ktoś stracił życie. Czemu cię to nie rusza?
Oto, czym się stałem. To twoja zasługa.
Wciągnęłaś nas w tyle podbramkowych sytuacji,
że moje ciało nie odczuwa strachu.
- Wracaj na górę. - Ale...
Zmiataj.
- Tiabeanie. - Do licha.
Wytłumacz się. I ich. I tego na ziemi.
Natychmiast.
Sięgam po dzwonek.
No cóż... dobra.
Jest coś... o czym musisz wiedzieć,
czyli... Wybacz!
To niezbyt szczere przeprosiny.
Kurczę, za daleko.
Widziałaś kiedyś coś takiego? Bomba!
- Polubiłeś elfy? - Jakże inaczej? Jestem pod wrażeniem!
Dało mi to do myślenia.
Nie powinienem obciążać tych nieboraków podatkami.
Nie stanowią dla nas ciężaru. Przynoszą nam radość.
Zwrócę im pieniądze. Co do centa.
Chwila, co takiego?
Myślałem, że postępuję źle w słusznym celu,
ale wychodzi na to, że robiłem coś złego.
Tak, znam to uczucie. Zaraz wracam.
Słuchajcie!
Tata chce zwrócić elfom pieniądze!
Odwołujemy akcję! Zaraz, co tu się dzieje?
Otóż, księżniczko, mamy gdzieś głupie elfy. Jesteśmy trollami.
Podszywaliście się? Czemu?
Nabieramy, kogo się da. Podsłuchałem cię w barze
i wiedziałem, że szykuje nam się fucha.
Wybacz, ale muszę zdążyć na wielki finał.
Szkoda, że go przegapicie.
Shelly?
Nie ujdzie wam to na sucho, wy małe...
- O kurczę, silna z ciebie laska. - Dzięki. Sporo przeszłam.
- Bean? - Co, Elfo?
Jak raz narozrabiałem, tatuś Elfo też mnie tak związał i...
sprał mnie po pupie.
Czemu teraz o tym mówisz?
Było nam bardzo miło.
Mam nadzieję, że wam się podobało.
Trzy, dwa, jeden!
Niech was to nie zrazi do sztuki cyrkowej!
- A gdzie Bean i Elfo? - Wymiękli.
Wiedziałem. Na nikim nie można dziś polegać.
Wspaniały finał.
Słyszysz dzwonki? Cały zamek się raduje.
Każda księżniczka marzy o chwili,
w której ocali ją przystojny rycerz. Oto ta chwila.
Jak długo czekałeś, by móc to powiedzieć?
Dwa tygodnie. Chodzę na kurs uwodzenia.
- Rozwiąż mnie, koleś. - Dobra.
No dobra, to wszystko. Spory łup.
Pomożecie wielu elfom.
Jasne, pomożemy im. Taki mamy zamiar.
Znam się na ludziach i widzę, że poczciwy z ciebie gość.
A z ciebie całkiem miły... Coś ty za jeden? Jakiś mrównik?
Nie martw się, te monety trafią tam, gdzie trzeba.
Wpadnijcie tu znowu, dobra?
Nie! Uciekli? Uciekli.
Owszem. Tyle wypchanych trzosów. Że też wszystkie się zmieściły.
Źli ludzie, oni...
Dokąd pojechali? Dogonimy ich.
Tak! Urżniemy im łby i urządzimy paradę ku przestrodze.
Wielkie nieba.
Bez sensu. Już ich nie złapiecie.
Założę się, że teraz właśnie siedzą i śmieją się z waszej naiwności.
Kpi sobie z nas?
Tak, ale gdy opiera dłoń na biodrze, zwykle dodaje puentę.
Oby dodał jakąś puentę.
Owszem, będą się śmiać, aż do chwili...
„E pluribus mniam mniam”?
Nie!
...gdy odkryją, że zamieniłem złote monety na czekoladowe.
Co? Po czym poznałeś?
Monety na zewnątrz wyglądają identycznie.
Wystarczy nadgryźć, by się przekonać.
Pytam, po czym poznał, że nas nabierają.
Każdy barman wie, że elf nie zamówiłby alkoholu.
Whisky. Potrójną.
Elf, który nie lubi muzyki?
Mam gdzieś muzykowanie.
Nie dałem po sobie poznać, ale pomyślałem: „Co jest?”.
Do tego pod koniec zmiany czyściłem toalety,
co nazywamy „zajęciem pobocznym”,
i w umywalce znalazłem brzytwę z włosami z klaty.
Zgadnijcie, kto ostatni korzystał z WC.
- I co z tego? - Elfom nie rosną włosy na ciele.
Dlatego nie biorę prysznica w szatni.
Bum! Wtedy odkryłem prawdę.
To nie były elfy,
- tylko krasnale. - Trolle.
Tak czy owak, wiedziałem, że was urabiają, więc podmieniłem monety.
Są tutaj. Nieco uszczknąłem.
Opłata za usługę.
- Wspaniale! Luci, jesteś bohaterem. - No coś ty.
Krępuje się, gdy ktoś go chwali. Dajmy już spokój.
Musimy zwrócić pieniądze. Ruszajmy.
Podbierz łajdakom, rozdaj nieborakom!
Przymknij się!
Dowiedzą się, jak zdobyliśmy forsę.
Racja. Ulgi podatkowe dla nieboraków! Od króla Zoga!
Niech żyje Zog!
Panie, mam ważną wiadomość.
Nie teraz. Jestem uwielbiany.
Spójrz na nich. Kochają hojnego króla.
Zrobiłem dobry uczynek. Jestem dobrym królem.
Przecież nic nie zrobiłeś. Oglądałeś tylko występ cyrkowy.
Przynieś mi beczkę, Odval.
Napisy: Ewa Nowicka