NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DZIEŃ PRANIA – JEDYNA ROZRYWKA W TYCH MROCZNYCH CZASACH
Słuchajta! Słuchajta!
Ale nie zerkajta!
Jego Wysokość król Zog ogłasza Dzień Prania.
W tym roku każdy wypierze swój jedyny strój,
zaś za rok każdy się wykąpie.
O kurczę. Zabarwiło.
To im uprzyjemni ostatnie chwile.
Ciekawe, czy cały mój materiał musi być nieskazitelny.
Kumasz? Kumasz? Irma? Mówię do ciebie. Kumasz?
Mogłam wyjść za Turbisha, gdy miałam okazję.
Mogłabyś się pospieszyć?
Nie mogę zakryć siurka, bo odkryłbym pupcię,
a jak zakryję pupcię, to wystawię na widok siurka.
Nie poganiaj mnie.
Wszystko trzeba porządnie wyszorować,
a potem wysuszyć w słońcu.
Ubrania są dla mięczaków.
Łatwo ci mówić. Nie masz wstydu.
Ani genitaliów.
Mógłbyś się wyluzować?
Poczuj słońce na skórze, wiatr we włosach
i choć raz pozbądź się wstydu.
Zabaw się.
Ściągnij buty!
Widzisz? Właśnie tak.
Wylewamy brudy.
ULICZKA ELFÓW METR POD POZIOMEM ŚCIEKÓW
- Co się dzieje, ojcze? - Dzień Prania u ludzi.
Dzielą się z nami pomyjami.
Jak miód na rany.
Rzeka sosem płynąca.
ROZDZIAŁ XV NASZE CIAŁA, NASZE ELFY
KWARANTANNA ZAKAZ WSTĘPU
Stać. Z rozkazu Królewskiego Ministra Zdrowia i Usług Nieludzkich
Uliczka Elfów podlega kwarantannie.
Moi przyjaciele tam są. I mój Papa.
Muszę się z nimi zobaczyć. Wpuść nas!
Słowo „kwarantanna” oznacza,
że nie można wchodzić czy wychodzić?
To słowa coś znaczą?
Dobra nasza, przybyły posiłki.
Król przysłał dzielnego bohatera, by ocalić...
To tylko Elfo. Już po nas.
Nie mogę patrzeć, jak cierpią.
Mogę jakoś pomóc?
Jesteś ciężka. Nadepnij na nas i skróć nasze męki.
Zebranie! Walne zebranie!
Wszyscy do środka. Choćby na klęczkach.
Nie przez strumień.
Do trzech razy sztuka.
Mamy do czynienia z epidemią na niespotykaną skalę.
Zawiodły wszystkie środki.
Wstydź się, Placebko.
- Co poczniemy? - Umieramy!
Szybciej. Obok mnie siedzi Rzygo.
Cisza! Jest pewien sposób, choć to tylko legenda.
Owoc pradawnego drzewa zwanego Legendojagodą.
To tylko elfia klechda. Nikt nigdy nie widział Legendojagody.
Ja widziałem.
Gdy prowadziłem handel obwoźny słodyczami.
Ciężka robota, ale miała swoje zalety.
Spotykało się samotne damy,
które szukały ukojenia w ramionach komiwojażelfa.
Utknąłem raz w kominie, gdy wrócił mąż...
Przejdź do rzeczy!
Udałem się w górę rzeki.
Nie miałem kupców na petitki.
Poprawna nazwa to „petit beurre”.
Do rzeczy!
Przekroczyłem grań
i znalazłem się w Dolinie Ogrów.
I tam je ujrzałem. Legendojagodowe drzewo.
Też mi coś. Dolina Ogrów? Wątpię.
Ogry to nasi wrogowie. To wrogowie wszystkich.
Wiem, tylko nie siebie samych. Usiądź, Upierdko.
Wyprawa na teren Ogrów nie wchodzi w rachubę.
Zabiliby nas, zanim zebralibyśmy jagody.
Dość! Przyciągnąłeś naszą uwagę.
I dzięki, Szoczko.
Zdobędę dla was te jagody. Całe pieruńskie drzewo.
Ale coś za coś.
Podaj swoją cenę.
I nazwisko.
„Przystojny” Wade Brody Junior.
Dziesięć tysięcy dukatów. Tyle żądam.
Połowę teraz, a drugą połowę też teraz.
Daj nam chwilę. Musimy się złożyć.
Móżdżko?
Nie wiedziałem, że elfy są nadziane.
To? Zwykły szajs bez czekolady.
Mamy ich tyle ze sprzedaży słodyczy,
że nie potrafimy zliczyć.
Tutaj jesteś. Musimy pogadać.
Biedaczyska. Już po nich. Mnie też niewiele zostało.
Nie piernicz, Papo. Wszystkich nas przeżyjesz.
Papo?
Papo? Czemu leżysz na ziemi?
Synu, mój czas dobiegł końca.
Tyle chciałem ci powiedzieć. Tyle jeszcze nie wiesz.
Na przykład tego, że chorych lepiej nie dotykać.
I o twojej mamie.
Trudno mi o tym mówić i nie bez powodu.
Otóż ona nie żyje.
Co? Jak to?
Zaczęło się od tego, że przestała oddychać.
Wiem, na czym polega śmierć. Pytam, co było jej przyczyną.
Po prawdzie to moja wina.
Nie da mi to spokoju do końca życia,
które zakończy się lada chwila.
Chyba zapadnę w śpiączkę. Tak. Już.
Proszę wziąć mnie ze sobą. Mój tata umiera.
Przykro mi. Działam solo.
Błagam. Jestem rzeczowy, zrzędny i rzetelny,
a jakby co, posłużę za balast lub kotwicę.
Mogę dostarczyć referencje. Mam je przy sobie.
Cześć.
Nieobce są wam
potwory i zaglądanie śmierci w oczy?
W rzeczy samej.
Aż nazbyt.
Zatem zapraszam na pokład. Uraczycie mnie opowieściami,
jeśli całkiem mnie przyciśnie.
Luci, chodź. Przydasz nam się.
Tym ludziom, elfom, mogę przydać się jeszcze bardziej.
Nie wiesz tego, bo myślisz tylko o sobie.
Ktoś musi zaopiekować się tymi biednymi, bogatymi elfami.
Mam nadzieję, że dobrze trawicie ryzyko i fasolę.
Kogoś mi przypominasz. Kapitana rozrywkowej barki.
To mój ojciec. „Przystojny” Wade Brody Senior.
Urwał nam się kontakt. Nasze relacje się popsuły.
Jego uroda też.
Zawracajcie!
Ryzyko to mój zawód. Bohaterem jestem w wolnym czasie.
Moja prawdziwa pasja to nieustająca autopromocja.
Chwalisz się, że jesteś chwalipiętą? Dla mnie bomba.
Poznajcie nowego pierwszego oficera.
Dobrze, że miałeś mundur w moim rozmiarze.
Miałem go wyrzucić, bo małpa zdechła.
To całkiem fajna sprawa.
Rozkoszuj się, póki możesz. Na razie jest miło.
Wspólne przyśpiewki, gry towarzyskie, quizy.
I niezła przegryzka.
Ale miejcie się na baczności. Kraina ogrów już blisko.
Ty staniesz się przegryzką,
a twoja czaszka tematem quizu. Na co ją przerobili?
- Świecznik? - Kulę do kręgli?
Zgadłaś.
Odprężcie się. Gdy znajdziemy się wśród ogrów,
musimy być czujni.
Nikt nie wraca stamtąd cało,
a jeśli już, to nie chce o tym mówić.
A ty o tym mówisz.
Ponoszą was nerwy. Musimy być gotowi do walki.
Poprzednim razem osaczyły mnie ogry.
Na szczęście wiedziałem, że boją się ognia.
Spłoszyłem całą hordę ostatnią zapałką,
a ognia starczyło mi na odpalenie triumfalnego cygara.
To z kolei zwabiło chmarę krwiopijnych nietoperzy,
ale to osobna historia.
Którą wam teraz opowiem.
Usiądźcie wygodnie. Trochę potrwa.
Cicho bądź.
SANITARNA STODOŁA LUCIEGO
Elfy, zapraszam do Piekielnej Przychodni Luciego,
która oferuje nie aż tak zabójczy plan zdrowotny.
„Ostatnia wola i testament”?
Taki mały kontrakt pomiędzy tobą a krewnymi.
Zaznacz tu, że jestem twoim bratem, a tu, że mamą.
Świetnie. Zapraszam.
Niedobrze.
Szklankę wody na popitkę?
Papo, ocknąłeś się?
Miałem cudowną śpiączkę. Było mi cieplutko,
a wokół mnie było pełno czarnych kocurków jak ty.
Niektóre ze skrzydłami, inne z widłami.
Moi kumple też tam byli. Nawet Dziwak.
Nie, jeszcze tu jest.
A gdzie mój Elfo?
Wyruszył po te jagody.
Co?
Przywalę ci w japę, ty...
Przetrącę ci kark, ty...
Zamknij się!
Wydłubię ci gałę i wsadzę w...
Wyrwę ci jęzor.
Ilustrowane baśnie dla nieśmiałych chłopców?
„Jak rozprawiłem się z hordą ogrów”.
„Nietoperze ssały moją krew”?
Przeklęty łgarz.
Wykradł historyjki z książki dla nieśmiałych chłopców.
Bean, obudź się!
To żaden bohater, tylko oszust. Mam dowód.
Co to? Ktoś je krakersy?
Pewnie tak. Na pewno.
Bean! Obudź się!
Liście przy sobie, wy podłe pnącza!
Do licha, co to za rośliny?
Sam mi powiedz, ty nędzny szarlatanie! Żaden z ciebie twardziel, co?
Skądże znowu. Sprzedawałem używane łodzie.
UŻYWANE ŁODZIE WADE'A GŁÓWNIE ZDEZELOWANE CZÓŁENKA
Nie pisałem się na to, gdy się na to pisałem.
Spadam stąd.
Polecam się na przyszłość, jeśli chcesz kupić barkę!
Co do...
Nie mamy wyjścia. Za burtę!
Skacz!
Dlatego biorę w leasing, a nie kupuję.
Bean. Spójrz.
Nieźle machasz tą maczetą.
Po prostu wkurzają mnie te pnącza.
Chyba już niedaleko.
- Po czym poznałaś? - Po tych ograch.
Czekaj. Ogry boją się ognia. Śmiertelnie! Wade tak mówił.
Wade to kłamliwa gnida.
Mówię ci, wyczytał to z książki. Nie miał...
Bean, nie!
Jestem księżniczka Tiabeanie!
Władam magicznym ogniem!
Ogień! Widzicie to?
Dawajcie jagody! Bo jak nie, to ogień! Straszny ogień!
Moglibyście iść bliżej siebie?
Wszystko w moich rękach. Najdzielniejszy elf od czasu Brawurko.
Który w końcu stchórzył, skrócił imię do „Brawko”
i stał się elfem, który oklaskuje.
Wade! Jestem tutaj! Wiedziałam, że po nas wrócisz.
Legendojagodowe drzewo!
Skoro Papa nie kłamał, to może funduszu na studia też nie zaprzepaścił?
Hej! Jak śmiesz brać coś z Drzewa Darów?
Przyłapaliśmy drapichrusta na kradzieży świętych jagód.
Najpierw panna mądralińska, a teraz ten knypek?
Nadziejcie go kurczakiem, a potem ją nim.
Posilimy się jutro po kościele.
To on, tato!
To on oko mi ten co być nim!
Juniorze! Daj spokój. Jutro pobawisz się jego czaszką.
Mamo...
Obtoczyć go w siedmiu świętych przyprawach i wrzucić do lochu.
Nie martw się, Bean! Uratuję cię!
Nie jestem damą w potrzebie.
W zasadzie to jestem. Ale bez przesady.
Mokry paluch? To obrzydliwe! Gdzieś ty się chował, w oborze?
Nie zmuszaj mnie do tego. Wypuść moją kumpelę.
Szykuj się, Zły Elfo. Pora dźgać.
Nie!
O nie!
Nic mi nie będzie. Muszę się tylko położyć.
Lepiej z tobą nie zadzierać, gdy się wkurzysz.
Spadajmy.
Najpierw zbierzemy te cholerne jagody.
Nie zmuszaj mnie, Wasza Wysokość.
Potrzebuję jagód z waszego drzewa. Moi rodacy umierają.
Skąd jesteście, konusy?
Z Dreamland. Choć dawniej...
Szybko, zrywaj. Jak to zobaczą, będę musiała was pożreć.
Teraz cicho. Chodźcie ze mną.
Ten stary kanał prowadzi do rzeki.
Jak na królową jesteś całkiem spoko.
Dobra, dobra. Mam tu coś dla ciebie.
Niestety ciało już zjedliśmy. Idźcie już.
Uważaj na szczury, Elfo.
Elfo?
To tyle. Tak kończy się najlepsza opowieść, czyli moje życie.
Jeśli zobaczysz Elfo, powiedz mu, że go kochałem.
Jego mama też.
Moje narządy przestały funkcjonować. Bywaj.
Bywaj, stary głupcze.
Udało nam się! Mamy jagody!
Za późno. Właśnie odszedł.
Nie, Papo!
Proszę.
Nie żyje.
Wkrótce dołączy do krabów.
Zostawcie mnie z nim na chwilę.
Papo, dobry był z ciebie ojciec.
Twoje opowieści były długie, nudne,
mało zabawne i wyssane z palca, ale będę za tobą tęsknił.
Nie wierzę, że naprawdę odszedłeś.
Nie odszedłem, do licha!
Papo, ty żyjesz!
Wszyscy żyjemy, do licha!
Słyszałem każde słowo. Wiesz co?
Cieszę się, że zaprzepaściłem twój fundusz na studia.
Co?
Napisy: Ewa Nowicka