‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โอเค เกิดอะไรขึ้น
‎นี่เรายังเมายากันอยู่ในหลุมมหัศจรรย์รึเปล่า
‎แล้วทำไมถึงมีเพรียงอยู่ในตูดนะ
‎พวก เจ้าตายมาห้าเดือนแล้ว
‎อะไรนะ แล้วเราอยู่ที่ไหน
‎ซวยละ เกาะวอลรัส!
‎เร็วเข้า เอาทรายยัดหู!
‎ขอต้อนรับสู่เกาะนางเงือก
‎อันนี้ดี
‎เราขอมอบเครื่องบรรณาการเป็น ‎น้ำทิพย์ของเหล่าเทพ ซังเกรีย
‎และตอนนี้ กรุณาเลือกเงือกของท่านเลย
‎โอ๊ย สุด
‎ถามอีกที นี่เขาเรียกว่าอะไรนะ
‎การนวด มันเหมือนการอัดกันแต่ด้วยเจตนาดีๆ
‎นี่ช่วยเรื่องอาการร่างแข็งหลังตายจริงๆ
‎เดี๋ยว ทำไมเจ้าห้อยเหรียญแบบนั้น
‎แขกของเรามักจะฝากของที่ระลึกไว้ ‎เป็นสัญลักษณ์ของคำขอบคุณ
‎และเพื่อให้ดูว่าไม่ใช่พวกงก
‎ข้าสังเกตว่าท่านยังไม่ได้ให้ ‎แต่ก็ช่างเถอะ ขึ้นกับท่าน
‎เจ้าทำเรื่องแบบที่ช่วยขบติ่งหูให้ด้วยมั้ย
‎ใช่สิ ข้าขบติ่งมาเยอะแล้ว
‎ทุกคน ตื่นเร็ว ตื่น
‎ข้ารู้ว่านี่มันเกาะสวรรค์เขตร้อน ‎แต่เราต้องกลับไปที่ดรีมแลนด์นะ
‎ข้าต้องกลับไปดูว่าท่านพ่อโอเครึเปล่า
‎บีน ทำไมหูแดงขนาดนั้น
‎พวกเจ้ามีเรือให้เราพายไปไหม
‎อาจมีลำหนึ่งอยู่แถวๆ นั้น
‎เราเจอมันอย่างนั้นเลย
‎เราจะไม่ลืมชีวิตของพวกเขา
‎ขอบคุณที่ลงน้ำมันให้ศพข้าทุกวันนะ
‎นั่นน้ำส้มสายชูต่างหาก ‎พวกเราจะจับเจ้ากิน
‎ใช่ นั่นเป็นวันชื่นคืนสุขแท้ๆ ‎ยินดีที่ได้พบ!
‎เอ๊ะ ทำไมมีลูกมะกอกอยู่ในหู
‎(บทที่ 13) ‎(ไอ้นี่แหละ)
‎จิบซังเกรีย พายเรือกับเพื่อนรักทั้งสอง ‎กับเรือลำน้อยนี่
‎ถ้าไม่ใช่ว่าทำมาแล้วสามชั่วโมงก็คงดีหรอก
‎ใช่ พายให้เร็วกว่านี้สิ บีน
‎แล้วเจ้าล่ะ เอลโฟ
‎คิดยังไงบ้างที่ได้กลับมารวมตัว ‎กับเพื่อนรักอย่างเต็มที่แล้ว
‎ไม่คิด ก็โอเค
‎โอเค ข้าเห็นแล้วว่ามีอะไรไม่ปกติ ‎เกิดอะไรขึ้น
‎ข้าบอกว่าข้าโอเคไง ก็พายต่อไปเถอะ
‎ก็พาย พาย พายต่อไป
‎ข้าจะไม่พายต่อไปหรอก เจ้าโกรธแน่ๆ
‎ข้าไม่ได้โกรธ!
‎แต่เจ้าพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนโกรธ
‎ข้าจะโกรธทำไม
‎เพราะคนที่บอกว่าเป็นเพื่อนรักของข้า ‎ทิ้งให้ข้าตาย
‎เพื่อไปช่วยผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ ‎ที่นางแทบไม่รู้จักงั้นเหรอ
‎คือนี่ข้าด้นสดนะ ข้าพูดตามน้ำไป
‎เพราะอย่างที่บอก ข้าไม่ได้โกรธ!
‎อย่าตะโกนได้มั้ยล่ะ!
‎เอลโฟ เผื่อเจ้าลืม
‎ข้าคือคนที่ยอมผ่านนรกจริงๆ ‎เพื่อเรียกชีวิตของเจ้าคืนมานะ
‎ใช่ และข้าก็คือคนที่หลอกเจ้าทั้งคู่ ‎จนทำแบบนั้นจนได้
‎จริง และข้าก็ซึ้งใจกับสิ่งที่พวกเจ้าทำ
‎แต่ข้าก็ยังโกรธนิดๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น โอเคมะ
‎ไม่ มันไม่โอเค ลืมมันไปได้แล้ว
‎ซาบซึ้งบุญคุณที่พวกเขาเสียสละบ้าง ‎ไอ้จิ๋วโคตรดื้อ!
‎ข้ายังได้ยินพวกเจ้าอยู่ หุบปากซะ!
‎ข้าเสียสละเพื่อเจ้าเยอะมากนะ ‎ข้ายอมสละ... สละอะไรเยอะ
‎เอลโฟ ข้าขอโทษจริงๆ โอเคไหม
‎ข้าขอร้องล่ะ ยกโทษให้ข้าเถอะ
‎โอเค!
‎งั้นก็โอเค ข้าดีใจที่เรื่องมันจบแล้ว
‎มันยังไม่จบหรอก
‎ความเดียวดายแสนสงบ
‎มองอะไรของพวกเจ้า หัดหลับตาซะบ้าง
‎พอกันที
‎หยุดก่อน! ทางกราบขวา ‎มีอะไรสักอย่างอยู่ในน้ำ
‎ท่อนไม้!
‎บอกแล้วไง ไม่ต้องรายงาน ‎ตอนที่เจอท่อนไม้ทุกท่อนก็ได้
‎โอเค ก็ได้ แต่ท่อนไม้นี้มีผู้หญิงเกาะอยู่ด้วยนะ
‎แน่ใจเหรอว่านั่นไม่ใช่ท่อนไม้อีกท่อน
‎เอ่อ...
‎เจ้าเป็นผู้หญิงแบบไหนกันถึงใส่มงกุฎ
‎เป็นผู้ได้ตำแหน่งนางงามอะไรงั้นเหรอ
‎ข้าดูเหมือนคนที่จะชนะประกวดนางงามหรือไง
‎ข้าขอไม่ตอบเรื่องนั้นละกัน
‎ข้าไม่ใช่ เจ้าโง่ ข้าเป็น...
‎ราชินี ราชินีตัวจริงเสียงจริง
‎อยากออกมาดูมั้ย กัปตัน ‎เอาให้ชัวร์ว่านางไม่ใช่ท่อนไม้
‎- ไม่ต้อง ข้าไว้ใจเจ้า ‎- รับทราบ
‎คือนี่คิดจะออกจากห้องอีกบ้างไหมเนี่ย
‎ข้าถามเพราะเราแล่นเรือมาแปดปีแล้ว
‎และคนเล่นแอกคอร์เดียนรู้จักอยู่เพลงเดียว
‎เพลงอะไร
‎"แมงมุมลายตัวนั้น"
‎เล่นใหม่สิ
‎เราติดอยู่ในหมอกนี้มาทั้งคืน
‎- ข้าว่าเราพายเรือวนอยู่นะ ‎- รู้ได้ไง
‎เพราะข้าทำพายตกไปข้างหนึ่ง ‎เมื่อประมาณหกชั่วโมงก่อน
‎แล้วเราก็พายผ่านมันมาตลอดเลย
‎ข้าต้องหูฝาดแน่ๆ
‎แต่สาบานว่าข้าได้ยินเสียง ‎อูคูเลเลที่เล็กที่สุดในโลก
‎นั่นสมุนตัวจ้อยของพ่อข้า วิบกับวับ
‎นี่ พวกเจ้า ดรีมแลนด์ไปทางไหนนะ
‎ดูสิ! นั่นพ่อเจ้า!
‎พ่อ! ท่านพ่อ นี่ข้าเอง! ‎ดีใจไหมที่เจอเรา
‎ระวัง!
‎ตายซะ ไอ้พวกคนทรยศ!
‎เขาคงดูไม่ออกว่าเป็นเรา
‎ข้าจะกรี๊ดด้วยเสียงสูงเสียดหูกว่านี้
‎ซ็อก!
‎เราเอง!
‎ฝ่าบาท นั่นลูกสาวท่านนะ ทำอะไรน่ะ
‎นางทรยศข้า
‎ไปร่วมมือกับแม่ตัวร้าย ‎สาปที่นี่เป็นหินไปหมดแล้วก็หนีไป
‎ข้าไม่ให้นางกลับมาเหยียบแผ่นดินนี้หรอก
‎นางจะไม่ได้ผ่านท่าเรือแสนสนุกด้วยซ้ำ
‎เออใช่ ครั้งหนึ่งพวกนั้น ‎พยายามเอาข้าไปทำเป็นคอร์นด็อก
‎แต่นั่นแหละ ท่านจะทุ่มหินใส่พวกนั้นไปเรื่อยไม่ได้
‎สวัสดี บีน เอลโฟ ลูซี่
‎พ่อ พอซะที ท่านฆ่าวิบกับวับไปแล้วนะ
‎- ข้าฆ่าวิบเหรอ ‎- กับวับด้วย!
‎เจ้าวิบน้อยน่าสงสาร
‎ไม่เอาน่า พ่อ มีเหตุผลหน่อย
‎ไม่มีทาง!
‎ไปจากที่นี่กัน ก่อนที่ปูจะไต่จนพ่อตื่นดีกว่า
‎ตอนข้าอยู่ใต้น้ำ ‎ข้ามีเวลาจมจ่อมกับความคิดเยอะ
‎- เจ้าจมอยู่นานเหรอ ‎- ใช่ ขอบใจ
‎จนข้ารู้ตัวว่าสมอไม่ใช่สิ่งเดียวที่รั้งข้าเอาไว้
‎การคลุมถุงชน สามีเห็นแก่ตัวอ้วนเผละ
‎อาณาจักรล้าหลังที่เต็มไปด้วยคนโง่ ‎พวกนั้นคุมขังข้าไว้ทั้งนั้น
‎ความฝันวัยเด็กของข้า ‎ที่จะเป็นนักรบสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกผู้ยิ่งใหญ่ไปไหน
‎มันยังอยู่ในนี้ ในดวงใจสามดวงของอูน่า
‎พวกเจ้าไม่เคยมีฝันวัยสาวเหรอ
‎เอ่อ ก็มีบ้าง
‎ถึงเวลาแล้ว พวกเจ้ารออะไรอยู่
‎กัปตันไม่เคยออกคำสั่งอะไรเลย
‎พวกเจ้าเป็นโจรสลัด
‎มีเรือสินค้าร่ำรวย ‎ที่ปกป้องตัวเองไม่ได้อยู่ตรงนั้น
‎สวัสดี สหาย
‎ท่านเป็นราชินีกิ้งก่าบ้าของดรีมแลนด์ไม่ใช่เหรอ
‎ข้าคือราชินีกิ้งก่าบ้าแต่ไม่ใช่ของที่ไหน
‎ถ้าก่อนหน้านี้ข้าเหลือเกียรติและศักดิ์ศรีอยู่บ้าง ‎มันก็หายไปแล้ว
‎ไปไหนดี
‎ขอถามอะไรโง่ๆ นะ
‎แต่เกิดอะไรขึ้นที่นี่รึเปล่า ระหว่างที่ข้าไม่อยู่
‎คืออดคิดไม่ได้เลยว่านี่อาจเป็นความผิดข้า
‎คือข้ายอมให้ไวกิ้งเข้ามาครองเมือง
‎ขโมยขากรรไกรของท่านย่า
‎แล้วก็เมาจนเล่นสลับเด็กทั้งหลายในห้องทารก
‎แต่เรื่องนี้แรงสุดละ
‎จำสมัยที่เราแค่พังเค้กของพ่อเจ้าได้มั้ย ‎นั่นเป็นช่วงที่ดีนะ
‎บีน ข้าแน่ใจว่าท่านพ่อของเจ้าคงให้อภัย ‎เขาเป็นคนที่เข้าใจคนอื่น
‎(ร้านเบเกอร์รี)
‎ไอ้คนทรยศ! ข้าไม่มีทางให้อภัยเจ้า! ‎ออกไปจากเมืองร้างของข้า!
‎ระวัง! ขนมปังเลี้ยงปลา!
‎และครอยแซนต์
‎มันออกเสียงว่าครัว...
‎นั่นซิลเวีย ข้าเจอนางบนสวรรค์ด้วยล่ะ
‎น่ารักมาก เหยียดเชื้อชาติเป็นบ้า
‎ให้ตาย แม้แต่ครอบครัวที่กำลัง ‎ฝังยายที่ตายไปก็มีความสุขกว่าครอบครัวข้า
‎พ่อก็บ้า แม่ก็เลว ‎แถมมีแม่เลี้ยงเป็นสัตว์เลื้อยคลาน
‎แต่ตอนนี้แม่กิ้งก่าของเจ้าดูดีไปเลยนะ
‎ยินดีด้วย หนุ่มๆ
‎ไหนได้อะไรมาบ้าง
‎ลูกไม้สวยๆ เหรียญทองและ ‎เครื่องเทศจากแดนไกลที่ให้ประสบการณ์วิไล
‎จากปลายลิ้นถึงรูทวาร
‎ดูนี่สิ! มีพริกเยอะพอจะซื้อเมืองได้
‎เราจะทำเดวิลเอ้กกันอร่อยเลย
‎ท่านสุดยอดเลย ‎ท่านรู้ว่าจะสั่งคนยังไง
‎อ้อ ก็ข้าสั่งไอ้สามีอ้วนในดรีมแลนด์
‎ดรีมแลนด์เหรอ
‎อ้าว นั่นกัปตัน
‎หวัดดี!
‎กัปตันเป็นเอลฟ์เหรอ
‎มุ่งหน้าไปดรีมแลนด์
‎ทุกอย่างและทุกคนที่ข้ารู้จักหายไปหมดแล้ว
‎เว้นแต่พ่อเสียสติของเจ้า
‎แต่ถ้าอยู่บนนี้ เราน่าจะเห็นเขามาแต่ไกล
‎ผิดละ
‎ทำไมถึงไม่จากไปเสีย บีน ข้าขอดีๆ แล้วนะ
‎- ดีตรงไหน ท่านปาหินใส่เรา ‎- ปาหมูด้วย
‎ข้าน่าจะรู้ว่าเจ้าจะโตมาเป็นเหมือนแม่
‎ข้าไม่ได้เหมือนแม่นะพ่อ แม่เสียสติ
‎เจ้าได้ 50 เปอร์เซ็นต์มาจากนาง ‎เพราะงั้นก็บ้าครึ่งหนึ่ง
‎แล้วอีกครึ่งหนึ่งก็มาจากท่าน ‎เพราะงั้นก็เยี่ยม ข้าเสียสติเต็มร้อยเลย
‎แต่ข้าไม่ได้บ้า ข้าเป็นตัวของข้าเอง ‎และข้ากลับมาช่วยท่าน
‎ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าจะไม่ทรยศข้าอีก ‎เหมือนตอนที่เจ้าหนีไปกับนาง
‎ท่านแม่หลอกเราทั้งคู่
‎ขอร้อง ข้าขอให้ท่านไว้ใจข้าเถอะ ‎ส่งหน้าไม้มา
‎ข้าจะรู้ได้ไงว่าเจ้าจะไม่เอามายิงข้า
‎มองตาข้าสิ พ่อ
‎หน้าตาข้าเหมือนจะยิงท่านเหรอ
‎พ่อ!
‎พวกเรา ช่วยที พ่อตัวหนักชะมัดเลย
‎ข้ากินกรวดมาสองอาทิตย์แล้ว
‎ไม่ได้หนักเพราะกรวดหรอกพ่อ
‎ทีนี้จะไว้ใจกันได้รึยัง
‎ได้
‎งั้น อย่างที่บอก ขอต้อนรับกลับมา
‎นี่มันเกิดเรื่องอะไรกัน ‎ไม่ใช่ฤดูล่าเมืองกันซะหน่อย
‎ล้มไปเจ็ดในสิบ เยี่ยม!
‎เอลฟ์เหรอ
‎แต่เอลฟ์อีกตนเดียวที่เคยออกจากเอลฟ์วูดคือ...
‎ลีฟโว โจรสลัดน่ากลัวลีฟโว
‎และคิดว่าน่าจะรู้จักต้นหนของข้า
‎สวัสดี ซ็อก
‎สวัสดีนังเด็กไม่รู้จักบุญคุณคน ‎ที่ข้าพยายามจะรักแต่กลับทรยศข้า
‎หวัดดี อูน่า
‎โห ป๋องแป๋งจะสั่น นั่นเรื่องจริงเหรอ
‎ฟังนะ ราชินี มีของที่เราต้องการทั้งคู่ ตกลงนะ
‎ตกลง
‎ผ่านมาหลายปี ไม่มีใครฟังข้าเลย
‎ทั้งที่ข้าเป็นคนเดียวในอาณาจักรนี้ ‎ที่เรียนจบอนุบาล
‎แต่คิดว่าข้าจะกลับมา ‎แค่เพื่อแสดงให้เห็นว่าข้าเก่งกว่าพวกเจ้าเหรอ
‎ก็ต้องใช่อยู่แล้ว!
‎ทุกคนถูกสาปเป็นหิน ‎ตอนนี้พวกเจ้าก็ต้องหันมาให้อูน่าช่วย
‎เจ้าจี้มหัศจรรย์นั่นจะเป็นของเจ้า ‎ถ้าเจ้าเอาสมบัติมาใส่เรือของข้า
‎ให้ไวด้วย ดาบสแต๊บบี้ของข้ากระหายเลือด
‎แล้วเจ้าเทิร์สตี้ก็เล่นของคมละ
‎จี้อนันตกาล
‎ถ้าเราได้เลือดจากลีฟโว ‎เราใช้มันช่วยอาณาจักรเราได้
‎เขาเป็นเอลฟ์ของแท้
‎โอเค ข้าอาจไม่ได้เป็นเอลฟ์ของแท้ ‎แต่อย่างน้อยข้าก็กระซิบเป็น
‎เราตกลงรับข้อเสนอทั้งหมด
‎ไม่ว่าต้องการอะไร ‎สมบัติสุดเจ๋งทั้งหมดของข้าจะเป็นของเจ้า
‎สมบัติ!
‎เราไม่เหลือสมบัติเจ๋งๆ อะไรแล้ว
‎เราต้องด้นสดแบบหวาดเสียวหวาดไส้สุดๆ
‎นั่นแหละวิถีคนเมา
‎ที่รักจ๋า คิดถึงเหลือเกิน
‎ก็สมควรโดนแล้ว
‎ข้านึกว่าท่านจะอยู่อย่างมีสุขตลอดไปกับราชินีนั่น
‎อูน่า ที่รัก เจ้าคือราชินีหลักของข้า ‎ลืมนางไปเสีย
‎เจ้ากับข้า เราอยู่กันมาตั้งหลายปี ‎หรืออย่างน้อยก็อยู่ข้างกัน
‎เราจะกอบกู้ทั้งอาณาจักรนี้ ‎และการแต่งงานของเราด้วย
‎อาณาจักรน่ะใช่
‎แต่การแต่งงานนี่ไม่ใช่ละ ‎ข้าอยากจะขอหย่า
‎ไม่ๆ ไม่เอาน่า ที่รัก เราแก้ปัญหาได้
‎ข้าเปลี่ยนได้
‎และไม่ใช่แค่เปลี่ยนชุดเหม็นๆ นี่นะ ‎เปลี่ยนหมดเลยก็ได้
‎เราแทบไม่รู้จักกันเลย ‎ข้าอยากกางปีกแล้วบินออกไป
‎มีปีกด้วยเหรอ เราไม่ได้รู้จักกันเลยจริงๆ แฮะ
‎ขอโทษทีนะที่วังรก
‎ไม่คิดว่าจะมีคนมา
‎มีแต่กลิ่นของความสิ้นหวัง
‎นี่เป็นเพียงความรกที่เกิดจาก ‎ชีวิตทรหดของชายโสด
‎พวกโบซาคส์เอาสมบัติที่ดีที่สุดของเราไปแล้ว
‎ถุงเท้าหินเหรอ นี่มันไม่ใช่สมบัติ
‎ข้านึกว่าน้ำยานั่นสาปแต่สิ่งมีชีวิตให้เป็นหิน
‎เจ้าไม่รู้จักถุงเท้าข้าน่ะสิ
‎สิ่งที่ข้าต้องการมีค่ามากกว่า ‎งานเปิดท้ายขายของเก่านี่
‎เจ้าไปค้นส่วนที่เหลือของปราสาท ‎ข้าจะไปค้นห้องใต้ดิน
‎ไม่ต้องห่วง บีนนี่ ข้าจัดการเอง
‎เอลโฟ จัดการซิ เจ้าเป็นเอลฟ์นี่
‎ข้าเหรอ จัดการยังไง
‎ข้าค่อนข้างแน่ใจว่ามีสมบัติเหลืออยู่ในห้องใต้ดิน
‎เอลโฟ เจ้าพากัปตันลงไปสิ
‎จะได้คุยเปิดใจประสาเอลฟ์กับเอลฟ์
‎ไปถึงตรงนั้นแล้ว ตีหัวมันแล้วเอามันยัดใส่คุก
‎จัดการเลย เจ้าเตี้ย
‎นี่ ลีฟโว ข้าเป็นแฟนผลงานของเจ้านะ
‎- การหนีมาน่ะเหรอ ‎- ใช่
‎ปรมาจารย์
‎(นี่ซากศพมนุษย์ ไม่ใช่ระนาด)
‎ไม่น่าใช่
‎แต่ใช่แล้ว
‎ข้าทำไม่ได้
‎ข้าควรจะต้องจับเจ้าขังคุก
‎เพื่อที่เราจะได้ขโมยเลือดของเจ้า ‎แล้วปลดปล่อยคนทั้งดรีมแลนด์จากคำสาป
‎แต่ข้าแค่... ข้าทำไม่ได้
‎เอลฟ์ไม่ควรใช้ความรุนแรงต่อกัน
‎พูดไปคนเดียวสิ
‎ข้าจะให้เจ้าเลือก ‎จะช่วยข้าหรือจะให้ข้าตีหน้าแหก
‎ข้าต้องเลือกแบบเดียวกันนี้มากี่ครั้งแล้วนะ
‎ครั้งนี้ ข้าจะเลือกช่วยเจ้า
‎โทษที นึกว่าเจ้าจะตอบอีกอย่าง
‎อูน่า ข้าขอโทษจริงๆ ‎ข้าดูท่านผิดไปไกลมาก
‎ข้าอภัยให้เจ้าทุกอย่าง
‎เว้นแค่เรื่องขโมยยาของข้า ‎อย่าทำอย่างนั้นอีกนะ
‎เจ้าเพื่อนตัวจ้อยสารภาพหมดแล้ว ‎ว่าเจ้าวางแผนจะลักพาตัวและหลั่งเลือดข้า
‎เจ้าหมาสกปรก
‎แหงสินะ
‎ไม่มีสมบัติอะไรด้วย ข้าน่าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด
‎เดี๋ยว! เดี๋ยว ฟังก่อนสิ เราไม่ได้โกหกนะ ‎มีสมบัติอยู่ที่นี่จริงๆ
‎แต่อยู่ในตัวของประชาชนทุกคน ‎ที่ประกอบกันขึ้นมาเป็นดรีมแลนด์
‎ถ้าใช้เลือดของเจ้า เราจะทำให้ดรีมแลนด์ ‎กลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้ง
‎และสร้างทรัพย์สมบัติมั่งคั่งอะไรก็ตาม ‎ที่เจ้าต้องการ
‎ทั้งอาณาจักรจะฟังคำสั่งของเจ้า
‎เจ้าอยากได้ทหารกล้าๆ ที่จะต่อสู้ให้เจ้าเหรอ
‎คนนี้อาจเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี แต่คนนี้สู้แน่
‎หมอนี่จัดงานปาร์ตี้พิลึกที่สุด
‎แชซ เจ้าเคยโดนแชซรึยัง มันสนุกมากนะ
‎เจ้าว่าไง
‎เจ้าต้องการเลือดเอลฟ์
‎ร่างกายเล็กๆ ของข้า ‎ไม่พอที่จะล้างคำสาปคนในลานนี้ด้วยซ้ำ
‎ไม่ต้องพูดถึงทั้งอาณาจักร
‎แต่ข้าจะกลับไปที่เอลฟ์วูด ‎และโน้มน้าวพวกเอลฟ์
‎ให้มาช่วยละลายคนของพวกเจ้า ‎ถ้าเจ้าทำเรื่องหนึ่งให้ข้า
‎นี่มันจำเป็นจริงๆ เหรอ
‎ใช่ พวกเอลฟ์ต้องเห็นว่า ‎เจ้าไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป
‎เจ้าต้องทำให้พวกเขาเห็นว่าเจ้าเปลี่ยนไปแล้ว
‎พวกเราชาวเอลฟ์เนี่ยนะ ‎เก่งเรื่องให้อภัยและลืม
‎ดูสิ! ข้าตายตรงนี้เลย ลืมรึยัง
‎มาถึงแล้ว
‎ลองดูเองเลย
‎ข้าจับศัตรูแห่งชาวเอลฟ์ ‎กษัตริย์ซ็อกแห่งดรีมแลนด์มาได้เป็นๆ
‎เขามาเพื่อขอปรองดอง
‎สหายข้า ข้ามายืนต่อหน้าพวกเจ้าวันนี้ ‎เพื่อขอให้พวกเจ้าอภัย
‎เริ่มการแขวนคอได้!
‎ขอโทษ นึกว่าพูดจบแล้ว ‎พูดให้จบก่อนแล้วข้าจะพูดต่อ
‎เมื่อสองสามเดือนก่อน ทหารนอกคอกกลุ่มหนึ่ง
‎ซึ่งอาจจะมาจากดรีมแลนด์
‎เข้าโจมตีอาณาจักรทรงเกียรติเล็กจิ๋วของท่าน ‎โดยบังเอิญ...
‎เริ่มการแขวน...
‎ขอโทษอีกที
‎ถ้าข้าลบล้างเรื่องนั้นได้ ข้าทำแน่ๆ ‎เพราะมันเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง
‎และทำไปแล้วก็ไม่ค่อยดีสำหรับข้าเองเท่าไหร่
‎และตอนนี้ข้าจำเป็นต้องให้พวกเจ้าช่วย
‎ดังนั้น ขอร้อง ช่วยฟังคำขออภัยจากใจของข้า
‎- ว่าต่อสิ ‎- จบแล้ว
‎โทษที ไม่ได้ฟัง
‎- เริ่มการแขวนคอได้! ‎- ขออนุญาตพูดหน่อย ฝ่าบาท
‎เราจะช่วยพวกมนุษย์สุดใจคดพวกนี้ทำไม
‎พวกมันทรมานเรามามากพอแล้ว
‎แล้วถ้าข้าบอกท่านว่า ‎พวกมันมีของที่เราต้องการล่ะ
‎ข้าเจอสิ่งที่เราตามหามาตลอดหลายปี
‎แปลว่าเจ้าพบ...
‎ข้าอาจจะพบแล้ว สิ่งนั้นเลย
‎ไม่เคยคิดเลยนะว่าเอลโฟกลายเป็นคนเท่
‎เรื่องผิวปากมันเป็นของพวกขี้แพ้
‎ข้าฮัมเพลงเอามากกว่า
‎แล้วที่ว่าจะได้คุกกี้ฟรี...
‎ข้าทำงานในอาณาจักรห่วยแตกนี่ทำไมนะ
‎เอ่อ ไปต่อลำบากแฮะ
‎ได้หนึ่งคนละ เหลืออีกแค่ประมาณหกพัน
‎เอาตัวรอด!
‎ย้ำ หนีเอาตัว...
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี!
‎ว่าไง แม่หนู จัดการให้เป็นทางการเลยมั้ย
‎ซ็อก นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
‎(กษัตริย์ซ็อก - ราชินีอูน่า)
‎หย่าแล้วจ้า
‎เราก็พยายามกันได้ดีนะ ซ็อกกี้
‎ใช่ จำคืนแรกหลังงานแต่งได้มั้ย ‎ตอนที่เรา...
‎เดเรค!
‎นั่นแหละ เก่งมากเจ้าไก่ฟ้า
‎นกนางนวลอร่อยกว่านกกระสา
‎นกพิราบมันเหนียวไปหน่อย ‎แต่จับง่ายที่สุดแล้ว
‎เดเรค ลูกรัก คุยเรื่องนกพอแล้วนะ
‎แล้วเรื่องหย่าที่พ่อกับแม่พูดกันล่ะ
‎ก็โล่งใจนะที่รู้ว่า ‎ข้าไม่ได้ชีวิตพังเหมือนท่านสองคน
‎จะเอานกแก้วหรือนกขุนทองดี
‎ถึงเวลาที่ข้าจะเลิกชีวิตโจรสลัดแล้ว
‎ข้าตัดสินใจจะอยู่ในดรีมแลนด์
‎ที่นี่คือที่ซึ่งชะตาของเหล่าเอลฟ์ลิขิตไว้
‎งั้นใครจะเป็นกัปตันของเรา
‎เจ้าต้องหากัปตันใหม่
‎คนแกร่งที่ชอบออกคำสั่ง
‎และทำทุกอย่างด้วยความแม่นยำเลือดเย็น
‎หุบปากเลย งานนี้ของข้า
‎แม่จะต้องไปทำงาน
‎แต่แม่จะมารับช่วงสุดสัปดาห์ ‎อาทิตย์เว้นอาทิตย์นะ
‎ระหว่างนั้น มีอะไรที่เจ้าอยากได้มั้ย
‎อยากได้ชุดลายข้าวหลามตัด
‎ได้สิ ถ้าเราโจมตีเรือตัวตลก แม่จะเอามาให้
‎บีน ไปด้วยกันมั้ย ได้สาวเพี้ยนหัวร้อนอีกคนก็ดี
‎ข้าว่าคงต้องทำอะไรเท่ๆ แถวนี้มากกว่า
‎ทะเลยังเต็มไปด้วยปลานะ ท่านพ่อ
‎ให้ตายข้าก็ไม่แต่งกับครึ่งคนครึ่งปลาแล้ว
‎ท่านน่าจะได้หัวเราะซะหน่อย ซอร์เซริโอ!
‎ก็ไม่รู้สินะ หมอนั่นชอบเล่นมุกเกี่ยวกับแพะ
‎นั่นไม่ใช่เมียข้า นั่นแพะข้า
‎อีกแล้วเหรอ
‎ขอบใจนะ ลูก เจ้ารู้เสมอว่าพ่อต้องการอะไร
‎- โอ๊ย ไม่นะ! ‎- มีอะไร ท่านพ่อ
‎อูน่าเอากุญแจไปด้วย
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์