NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Znów łazisz w kółko.
Mam mnóstwo zgryzot.
Co z tobą?
Od kilku dni nie jesz, nie śpisz, nie ciskasz cegieł w mewy.
Gdzie potwór, którego poślubiłam?
Gdzie oni są?
Bean! Jeśli mnie słyszysz, odezwij się!
Włóż gacie!
Ogłoszenie!
Księżniczka i jej osobliwi kompani
powracają z wyprawy, o czym donosi lady Kravitz,
która zerknęła przez okno w odpowiednim momencie.
Super!
Niezłe ruchy, staruszku!
Dziwnie obudzić się na grzbiecie szybującego gryfa
i wciąż pamiętać, co zdarzyło się wczoraj.
Wyspaliście się, śmiertelni nudziarze? Dolatujemy.
Jesteśmy w Dreamland!
Ten Medalion Wieczności, ampułka czy coś,
pomoże mi się wywinąć z każdej sytuacji.
Mogę robić, co chcę!
Obetnę sobie grzywkę.
A ja wreszcie zyskam należny szacunek.
Lądujemy.
Ogłaszam chwalebny powrót bohaterów
z misji, której, tak szczerze, nie wróżyliśmy powodzenia.
Wasza Wysokość, przynoszę dobre i złe wieści.
Dobra to taka, że zdobyliśmy Medalion Wieczności.
A zła, że straciliśmy zacnych mężów,
- co było... - Jasne.
Urzekająca historia. Gdzie mój medalion?
Moje sny wkrótce się spełnią.
A gdzie mój słodki maleńki?
Tutaj, ojcze!
Nie ty. Chodziło mi o Elfo.
„By klątwę śmierci z kogoś zdjąć, kroplę krwi elfa należy wziąć. Do ampułki wlać ją muszę, by z objęć śmierci wyrwać duszę”.
Zamieniam się w boga?
Czuję, jak wzbiera we mnie moc, przepełnia mnie po brzegi.
Nie jestem bogiem.
Nie jestem nawet zdrowym człowiekiem.
Musiało zadziałać.
Aby to przetestować, jakiś ochotnik musi cię zabić.
Zamawiam!
Zaraz. Chwila.
Wypróbujmy to na kimś, kto nie jest... mną.
Znam kogoś, kto by się ucieszył.
To ja, książę Guysbert!
Odłożyli mnie na kompost, ale myśl, że jeszcze raz
ujrzę twe oblicze, utrzymuje mnie przy życiu.
I zgniłe odpadki.
Szaszłyk przemówił. Wypróbujmy to na nim.
Plum.
Ból głowy ustąpił!
Pacjent zmarł. Ale ból głowy ustąpił.
Nie zasługujesz na gwiazdki na tej durnej czapce.
ROZDZIAŁ IX PRAWDZIWA NATURA ELFO
Panie, przemierzyliśmy pół świata, straciliśmy trzech zacnych mężów,
nie znaleźliśmy ampułki i zgubiliśmy księżniczkę...
Oto i ona. Z ampułką.
W sumie nam się powiodło.
Jak diabli.
Jak można spaprać przepis z dwoma składnikami?
Idziemy...
Wasza Wysokość.
Do czorta. Próbowałem wszelkich wariacji.
To w czym problem?
Może to podróbka.
Niemożliwe. Błyszczała i wydawała dźwięki.
Żadna inna rzecz tak nie potrafi.
Być może to wierna imitacja wykonana z tanich materiałów
jak śródziemska cyrkonia lub skaj.
Przydałby się ekspert.
Chyba kogoś znam.
Przyprowadźcie z lochów Starego Dotykalskiego.
Kogo?
Stary Dotykalski.
Zidentyfikuje każdą rzecz, jakiej tknie,
a nie ma rzeczy, której nie tknął,
dlatego tkwi w lochach.
Nie obłapiajcie mnie, bo też was obłapię!
Kopę lat, Wasza Wysokość.
To zaszczyt móc poruszyć ten dotkliwy problem.
Miło widzieć błysk w twoich oczodołach.
Przyjemna w dotyku szata.
Gęsta plimgrowiańska bawełna, jak sądzę.
Lubić macać. Dość pogaduszek.
Posłuchaj.
Zaklęcie wymaga tylko dwóch składników:
tej ampułki i krwi tego elfa.
Ale nie wychodzi nam.
Powiedz mi, czy ta ampułka jest...
To mój brzuszek.
Straż!
Dość, zboczeńcu. Obmacaj ampułkę.
Skoro nalegasz.
To autentyk.
Ale ten obiekt wymaga dalszych badań.
Co? Fascynujące.
Pierwszy raz czuję coś takiego.
To nie elf, ale i nie nie-elf.
- Aczkolwiek mięciutki jak atłas. - Dziękuję.
Zaraz, że co?
Jak to nie jest elfem?
Elfia krew nie działa, bo to nie elf.
Mylisz się. Żądam drugiej opinii!
Dotknij mnie gdzie indziej.
Ten mały smark, którego tu ugościłem,
odziałem, nakarmiłem i trzymałem w luksusowej klatce,
kłamał, że jest elfem?
Nie kłamałem!
Tato, to niedorzeczne.
Ma na imię Elfo, na Jowisza.
Doczepił sobie „o” na końcu?
Podejrzanie oczywiste.
To jakiś obłęd. Jestem elfem.
Jak reszta mojej rodziny.
W słowniku przy słowie „elf” jest zdjęcie mojego kuzyna Przykładka!
Wszystko zaprzepaściłeś.
Kłamstwa, które nie są komplementami, to śmiertelna zbrodnia.
Pojmać go!
Skazuję Elfo na banicję.
Przepędzić go z Dreamland!
Nie!
Żegnaj, maleńki.
Jeśli spotka cię coś złego, pokaż to.
„Zabijcie mnie”.
Pendergast dał to mnie.
Teraz ja daję to tobie.
Elfo!
Bean, będę tęsknił!
To jeszcze nie koniec! Zostań...
Zostań?
Taki, jaki jesteś. Nie zmieniaj się.
Baw się dobrze!
Jak mogłeś?
Elfo ryzykował życiem, by zdobyć tę głupią ampułkę.
Nie teraz, Bean. Tatuś jest wkurzony.
Coś sobie uświadomiłam.
To przez ciebie wciąż się upijam.
To oczywiste. Jestem twoim ojcem.
Wiesz, kim jeszcze jesteś? Samolubem
i okropnym władcą.
Nawet jeśli staniesz się nieśmiertelny,
nikt aż tak długo z tobą nie wytrzyma.
Odprowadzić ją.
Uwięźcie ją, aż przestanie robić przytyki.
W jej komnacie?
Nie, zawsze udaje jej się uciec.
Trzymajcie ją pod kłódką.
I jej pyskatego kota też.
Typowa reakcja, panie Przewidywalny.
Już dobrze.
ŚCIŚLE STRZEŻONY SEJF NA MIĘSO
Wypuśćcie mnie!
Odejdę razem z Elfo.
Nie mogę, księżniczko.
Ale ja mogę.
Idź. Odnajdź przyjaciela.
Przyzwoity gest.
Nie spodziewałam się tego.
Powodzenia w kompromitowaniu innych królestw.
- Tego się spodziewałaś? - Poniekąd.
- Wypuścił pan księżniczkę? - Na razie.
Elfo!
- Znalazłem go! - Naprawdę?
Nie. To tylko trzy czwarte martwego szopa.
Kto to? Nie zbliżaj się.
Ostrzegam!
Mów! Mi! Ktoś! Ty! Jest!
Ja! Jestem! Elfo!
Luci?
Szukaliście mnie?
Najlepsi kumple pod słońcem.
Wiesz, że nadal mnie boksujesz?
Bo boję się, co zrobisz, jeśli przestanę.
Hej, zwolnij, mistrzu.
Rany, mówię jak mój barman.
Teraz wszystko rozumiem.
Zawsze odstawałem od innych elfów.
Wiem, jak to jest.
Po śmierci mamy czułam, że nigdzie nie pasuję.
Ja swojej nigdy nie poznałem.
Stąd niskie poczucie elfiej wartości.
To niemożliwe. Nie jesteś elfem.
Nie odnajdziesz się, dopóki nie dowiesz się, kim jesteś.
Jest tylko jeden sposób.
Nie. Nie wrócę skruszony do domu.
To zniweczy mój wizerunek rebelianta.
A co? Nie zwróciłeś książki do biblioteki?
Tak! Nie mogę tam wrócić.
Aby poznać prawdę, musisz wrócić do Elfwood.
Tylko że nikt nie wie, gdzie to jest,
a elfom nie wolno sprowadzać obcych.
- Nie jesteś elfem. - No tak!
No to idziemy.
Czekajcie, czuję kakao...
karmel...
i konformizm.
Elfwood! To tutaj!
Nie ufają obcym, więc zastosujmy taktykę.
Ja jestem Clarence,
ty wojowniczą reporterką robiącą reportaż na temat Elfwood, a ty...
Słyszymy cię, Elfo.
Cześć.
Możemy wejść? Proszę.
Jest z nim obca i koślawy kot.
To kiepski pomysł.
Czemu?
Mogą tu nie pasować.
Elfy są rasistami.
Nie jesteśmy!
Jesteśmy najlepszą rasą na świecie.
Rasista zrobiłby coś takiego?
Jestem ci winna przeprosiny.
Relatywnie rzecz biorąc, jesteś rebeliantem.
Oto chwila, gdy chciałbym mieć 3000 pięści.
Witajcie w Elfwood!
Krainie tolerancyjnych elfów wszelkiej maści i jednego rozmiaru.
Prawda, Patrzko?
Będę patrzył, oceniał i generalizował.
Przepraszam. Niechcący.
Moje oko!
Najmocniej przepraszam. Zaraz...
Wejdź już, zanim mnie wykończysz.
Znów zakpiłeś sobie z Wesołego Kodeksu.
A co to za mizerny pomiot?
To Luci. Demon.
A to? To Bean. Człowiek.
Ludzie przynoszą tylko zdradę i cierpienie.
Jeszcze alkohol.
Elfo, nie wiedziałam, że wrócisz.
Nie wiedziałem, że mam tu niedokończone sprawy.
Pragnę ci kogoś przedstawić.
Co? Ale jak to...
Minęło tylko kilka miesięcy.
Tyle wystarczyło.
Nie wiedziałem, że mam syna!
To Karzełko, mój chłopak.
Chciałam ci powiedzieć, że kogoś mam.
Nie ma sprawy, stary.
Jasne.
Jak chcesz, możemy pobawić się piłką...
Nie chce.
Ale nie ma nic przeciwko bardziej niegrzecznym zabawom.
Elfo, mój synu!
Niech mnie ściśnie jak świeże wiśnie. Wróciłeś!
Papo, wróciłem, by się z tobą zobaczyć.
A to co za posągowa słodycz?
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Masz w genach pociąg do olbrzymek.
Mógłbyś na chwilę się odwapnić?
Wybacz, musimy porozmawiać.
Sprawdzę, co u kumpli.
Wszystko gra.
Co to za papierosy do żucia?
Fajki Rozśmieszajki.
Muszę poznać prawdę.
Nie jestem prawdziwym elfem?
Mój drogi. Chciałem ci... Ale tak się...
No więc...
Fajnie było pogadać.
Teraz ty coś powiedz.
Przecież nic nie powiedziałeś.
To moja przedostatnia piersiówka. Wznieśmy toast.
Otworzyliście swoje wrota i serca.
Za pokój między wami i nami.
Niech wszelkie niesnaski między ludźmi a elfami zostaną zażegnane.
Uwaga! Patrzcie!
Dziękuję, księżniczko Tiabeanie.
Śledziliście nas?
Szliśmy za odciskami ciężkich butów
i znajomym zapachem dreamlandzkich konopi.
Król Dreamland żąda elfiej krwi.
Niech trzy soczyste elfy wskoczą do worka i ruszymy z powrotem.
Wyglądam jak elf.
No weź, tato. Kim ja jestem?
Czekałem, aż umrę, by ci to powiedzieć,
Nie musiałbym tego mówić.
Trudno mi to powiedzieć, więc niech to zrobi ta wyszywanka.
To dzieło twojej mamy.
Otóż w połowie jesteś elfem, a w połowie...
Jak śmiesz zastraszać niewinne stworzenia?
Sam spójrz.
Pokaż, co masz pod czapeczką.
Nie tylko kotka. Śpiącego kotka.
Są całkiem bezbronni.
Nie tak całkiem.
Pojmać tych wypierdków.
I pomóżcie mi. Nie mogę się pozbierać.
Uderz w dzwon bitewny!
MORDOKLEJKI
A mój najodważniejszy rycerz?
Edgar Nieustraszony to teraz Edgar Bez Głowy.
W nogi!
Chcieliście pokonać królestwo elfów, wysyłając sześciu rycerzy?
Pięć, sześć, siedem... O kurka.
Pora zniknąć! Zamknąć wrota!
Nie da się. Ta duża je zepsuła.
Nie znikniemy przy otwartych wrotach.
To wbrew prawom fizyki.
Zamknijmy je od zewnątrz.
Na rozkaz twojego ojca, odsuń się, Tiabeanie.
Nikt mnie tak nie nazywa,
poza najlepszymi przyjaciółmi i najgorszymi wrogami.
Udało ci się!
Wspólnie nam się udało.
Chrzanić ducha zespołowego. Zwinęli mi zioło.
Stanowimy zespół.
Zawsze to wiedziałam.
Naprawdę?
Nie! Elfo!
Powiedz coś. Elfo!
Kto to zrobił?
Nie poddawaj się.
Już dobrze.
Nie martw się.
Zawsze chciałem odejść, pókim piękny i młody.
Twój tata myli się co do nieśmiertelności.
Ten potwór nie jest już moim tatą.
Mam tylko ciebie.
Proszę, nie zostawiaj mnie.
Nie zostawiaj mnie.
Kurde, jeśli tak wygląda smutek, to wcale mi się nie podoba.
Księżniczko, pora ruszać.
Musimy zawiadomić króla, że misja się nie powiodła.
Nie mamy ani jednego elfa.
Ani jednego prawdziwego.
Wysłać indyka.
Beanie. Jeśli mogę coś zrobić...
Nie dotykaj mnie.
Nic się nie da zrobić.
Elfo nie żyje przez ciebie.
Może faktycznie trochę przesadziłem.
Ta twoja obsesja na punkcie eliksiru życia...
Warto było?
To pewnie bujdy. Zmyślona legenda.
Przykro mi, że straciłaś przyjaciela.
Nie tylko przyjaciela.
Straciłam też ojca.
Okłamałeś mnie i zdradziłeś. Wynoś się!
Masz rację. Okłamałem cię.
Eliksir życia nie był dla mnie,
tylko dla twojej mamy.
Chciałem przywrócić jej życie.
Cały mój świat zamknięty był w tej ampułce.
Mama nie żyje od 15 lat!
Nic już z niej nie zostało. Skończ te gierki!
To twoja mama.
Owej feralnej nocy spóźniał się nasz podczaszy.
Z ciebie była mała rozrabiara.
Zamieniłaś nasze kieliszki. Nie wiedziałem o tym.
Przeznaczoną dla mnie truciznę wypiła twoja mama.
Bean.
Nie powiedziałem ci o tym, bo obawiam się kobiecych emocji
i nie chciałem, byś czuła się winna.
Chwytałem się wszystkiego,
szukając sposobu na przywrócenie jej życia.
Teraz wiem, że były to płonne nadzieje.
Przepraszam cię, Bean. Za wszystko.
Lepiej zostawię cię samą.
Gdy już będziesz gotowa, sprawimy ci nowe zwierzątko.
Ja pierdykam.
Na szczęście zwędziłem mu jedyną rzecz, na jakiej mu zależy.
To ci poprawi humor, co nie?
Bean?
Jestem winna śmierci mojej mamy?
Taki potwór ze mnie?
Przepraszam cię, mamo.
Tak mi ciebie brakuje.
Wybacz, ale... Zasmarkałaś sobie całą twarz.
Dzięki, no tak.
To krew elfa.
Prawdziwego elfa.
Chyba nie myślisz, że to zadziała?
Pewnie nie. Ale nie zaszkodzi spróbować.
Mam tylko jedną kroplę. Kogo wybrać?
Nie rób sobie nadziei. Pewnie znów spełznie na niczym.
Zamknij oczy i nie myśl o tym.
Co będzie, to będzie.
Mamo?
Co?
Bean?
To ty?