(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ด้วยรักและระลึกถึง) (ราชินีแดกมาร์)
จำได้มั้ย แดกมาร์
สมัยที่เราแอบเข้ามาในโบสถ์ เพื่อสูบยากันตรงนี้เลย
เราสนุกกันเหลือเกิน
ถ้าเพียงแต่ข้าจะได้จับมือนิ่มๆ อุ่นๆ ของเจ้า
แทนที่จะเป็นก้อนหินเย็นเฉียบตรงส่วนต้นขา ข้าอยากให้เจ้าอยู่ตรงนี้เพื่อบีนนี่
เจ้ารู้นี่ว่ามันยากแค่ไหน ที่ต้องเป็นพ่อโดยที่ไม่มีแม่คอยรับภาระทั้งหมด
ข้าหลอกใครอยู่นะ
ที่จริงข้าอยากให้เจ้าอยู่ตรงนี้เพื่อข้า
เขาเหมือนมะพร้าวเลย
ข้างนอกแข็งกร้าว แต่ข้างใน...
- เป็นมะพร้าว - เจอรี่!
ใครอนุญาตให้เจ้าดูไฟพยากรณ์
ซ็อกกำลังจะออกจากโบสถ์แล้ว เราต้องตามดูว่าเขาไปไหน
ขอดูเจ้าพ่อมดหน่อย
ดวงตานิวท์ หางนิวท์
ส่วนที่เหลือของตัวนิวท์แล้วก็เลือดเอลฟ์
ปิ๊งป่อง
ขอให้นั่นเป็นยาอายุวัฒนะซะทีเถอะ
ข้าอยากให้มันเป็นยาบั่นชีวิตเจ้ามากกว่า ไอ้อ้วนเต่าถุย อุ๊ย!
- อะไรนะ - ขออภัย ฝ่าบาท
ดูเหมือนข้าจะคิดค้นน้ำยาสัจจะได้โดยไม่ตั้งใจ
ไอ้ตัวหลงตัวเองซดเกรวี่
น้ำยาสัจจะเหรอ ไม่มีกษัตริย์คนไหนอยากฟังความจริงหรอก
ข้าอยากได้กุญแจสู่การมีชีวิตอมตะ!
เจ้าได้เลือดเอลฟ์มาหลายอาทิตย์แล้ว สุดท้ายได้ผลงานอะไรบ้าง
เอ่อ ข้าก็ทำแชมพูที่ทำให้สัตว์ตัวไหนๆ ก็หัวเราะ
ข้าจะรู้ได้ไงว่ามันไม่ได้หัวเราะอยู่แล้ว
ทำน้ำยาอายุวัฒนะให้ได้ ไม่งั้นข้าจะจับเจ้าโยนใส่กรงที่พ่อมดออกไม่ได้
ซึ่งสำหรับเจ้าก็เป็นแค่กล่องกระดาษที่มีอิฐทับ
สัญญาหน่อยนะว่าเจ้าจะไม่ไปเผาผีข้า
(บทที่แปด) (ขีดจำกัดของความเป็นอมตะ)
หวังว่าที่เราจูบกันตอนเมายา จะไม่ทำให้เข้าหน้ากันไม่ติดนะ
ไม่หรอก
ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้า คลายไม่ออก และเราไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่
ข้ารู้ว่าเราทำอะไรอยู่ เรามาซื้อหัวเทอร์นิป
ดูสิ เรื่องดึงดูดความสนใจ
เกิดอะไรขึ้น ทำไมคนถึงตื่นเต้นอะไรกันขนาดนั้น
จำสมัยที่ชีวิตคนมีแค่ทำงาน อดตายหรือกินข้าวได้มั้ย
ตอนนี้มีอย่างที่สี่แล้ว เรื่องบันเทิง
วงการบันเทิงมันเป็นแค่ เครื่องมือปราบประชาชนให้สงบ
และนำไปสู่ความเสื่อมถอย และล่มสลายของอารยธรรมในที่สุด
ปรบมือไปพร้อมกับเขาดีกว่า!
ขออภัย ขอทางหน่อย
ขยับตูดอ้วนๆ ไปหน่อย
ข้าไม่ชอบวิวจากข้างล่างนี่เลยแฮะ
ข้ารักการโยกย้ายส่ายไปตามเสียงเพลง
คุณมูนเพนซ์
เจ้าคะ ท่านอำมาตย์
เช้านี้ข้าต้องเข้าเฝ้ากษัตริย์รึเปล่า
- ไม่ต้องค่ะ ท่านอำมาตย์ - ดี
ข้ามีเรื่องทางการมากมายที่ต้องทำ
อยากรู้จังว่ากลางวันนี้มีอะไรกิน
โก๊ทโลฟ
กับผักฤดูใบไม้ผลิ
และน้ำเกรวี่
เกรวี่หมดแล้วค่ะ
ข้าซวยแล้ว อ๊อดดี้
ข้ายังทำยาอายุวัฒนะไม่ได้
ไม่ว่าข้าจะเสกโอมมะลึกกึ๊กกึ๋ย เพี้ยง! ยังไง
ข้ามันตัวปลอม
ข้าเป็นจริงๆ สินะ
ในฐานะเพื่อนและคนรักของเจ้า ไม่มีใครจะเป็นตัวจริงไปกว่าเจ้าแล้ว
มือนี้... ข้าเคยนึกว่ามันมีเวทมนตร์
มันมีสิ แล้วก็จะต้องมี ข้าก็แค่ไม่รู้ว่าจะเอาเลือดเอลฟ์ไปทำยังไง
มันเหมือนทำมาจากซอสคลั่งอะไรสักอย่าง
ข้าลองคาถาทุกอย่างในตำราที่มีแล้ว
ถ้างั้นเจ้าก็อาจต้องการตำราเล่มใหม่
คืองี้ ตรงนี้เคยมีผู้ใช้ศาสตร์มืดอยู่
แม่มด
นี่เคยเป็นรังของนาง
พังขนาดนี้ แค่เคลือบใหม่ไม่พอนะเนี่ย
(เขตตำรวจ ห้ามเข้า)
(ออมนิคอน - การใช้เวทมนตร์ ทั้งฉบับย่อและไม่ย่อไปพร้อมๆ กัน)
ออมนิคอน!
ตำราเวทมนตร์โบราณ และอาหารค่ำวันอาทิตย์มื้อง่ายๆ
ซึ่งมีอยู่แค่สองเล่มเท่านั้นในโลก
อีกเล่มหนึ่งเป็นของคอลเล็กทิคัส แล้วก็ยังใส่กล่องต้นฉบับอยู่เลย
"เอลิกเซอร์ วิเท คอน แอร์รอซ"
ยาอายุวัฒนะราดข้าว!
ในที่สุด เจ้าเอลฟ์
ข้าพยายามตามเจ้าอยู่ แต่เจ้ากลับมาหาข้าเอง
เจ้าคือคนแปลกหน้านี่ ข้าเคยได้ยินเรื่องของเจ้ามาก่อน
ต้องเอาขนมมาล่อข้าไม่ใช่หรือไง
พระคุ้มครอง
ช่วยด้วย ช่วยด้วย!
เอลโฟ เจ้าอยู่ไหน
ในนี้ มาเร็วๆ ฟางมันคัน!
ข้าหนีได้ละ
ไม่นะ
ข้าจะหาเจ้าให้เจอ เอลโฟ
คิดแล้วเชียวว่าน่าจะล่ามเชือกจูงเอาไว้
โหย เกราะสมัยนี้นะ
เห็นรึเปล่า มันหนามาก
ขอปลอดภัยในแบบเดิมๆ ดีกว่า
วิ่งหนีแบบขี้ขลาดเลยไง!
ฝ่าบาท เรามีข่าวปาฏิหาริย์
เยี่ยม ข้าปิดช่องนี้ก่อน
โอ๊ย ไม่นะ
ฝ่าบาท เราพบเคล็ดลับของการ สร้างยาอายุวัฒนะจากเลือดเอลฟ์แล้ว
แล้วไง
เลือดนั้นจะต้องถูกเก็บไว้ในขวดพิเศษ
ที่รู้จักกันในนามของจี้นิรันดรกาล
- แล้วไง - เรายังหามันไม่เจอ
แต่เรารู้ว่าคนพบเห็นมันครั้งสุดท้ายที่ไหน
เราไปหาตรงนั้นแล้ว แต่ไม่เจอ
แต่เราสามารถให้อัศวินไปดั้นด้นหาขวดนี้ได้
แต่อย่างน้อยเราก็มีตัวเอลฟ์อยู่
เอลโฟถูกลักพาตัวไปแล้ว!
ก็ได้ ยอม จะตีก็ตี
นี่! รูปนั้นอยู่บนรถม้าที่เอาเอลโฟขึ้นรถไป
ชะลอการตีไว้ก่อน
ฝ่าบาท ใครก็ตามที่ลักพาตัวเอลโฟไป ต้องรู้เรื่องขวดนั้นแน่ๆ ซึ่งแปลว่า...
พวกมันก็กำลังตามหายาอายุวัฒนะเหมือนกัน
ถ้าหาขวดเจอ เราก็จะเจอเอลโฟ!
ส่งอัศวินทั้งหมดไปทำภารกิจหาขวด
ยกเลิกภารกิจอื่นๆ ทั้งหมด
เอาไว้ค่อยไปหาพระเจ้าที่แท้ปีหน้าก็ได้
เราจะปล่อยให้จี้นิรันดรกาล ตกไปอยู่ในมือคนผิดไม่ได้
- เรียกมือสังหารที่ซ่อนตัวได้เนียนที่สุดออกมา - อยู่นี่ครับ
อย่าทำงั้นสิ
เพื่อนอัศวินทั้งหลาย
เจ้าหญิง และแม่ของเมิร์ตซ์ที่ยืนยันจะไปด้วย
พวกเจ้าไม่รู้สึกหรอกว่าข้าติดไปด้วย
อย่านั่งหลังค่อมสิ ลูกรัก
เรากำลังจะออกเดินทางสู่ภารกิจ
เพื่อนำความเป็นอมตะมาให้เจ้าชีวิต และผู้ปกครองของเรา กษัตริย์แห่งดรีมแลนด์
และหาเอลโฟด้วย!
น่ารักนะ คิดถึงเพื่อน
แต่ถ้าหาเขาไม่เจอ เดี๋ยวข้าแนะนำลูกชายให้
เจ้าก็ดูเหมือนจะพอเทียบกับเขาได้
(ปลาหมึกยักษ์)
(ดรีมแลนด์)
(ห้วยคู่รัก)
(ป่าต้องมนตรา)
ตำราเวทมนตร์ของแม่มดเป็นกุญแจสู่ทุกอย่าง
เราต้องหานางให้เจอ และถามว่านางรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับขวดนั้นบ้าง
บ้านใหม่ของนางอยู่ตรงหน้านี่เอง
ตอนที่บ้านขนมปังระเบิด
นางกับน้องสาวก็ลดขนาดบ้าน ไปอยู่คอนโดลูกอมแทน
เอาละ ทุกคน มีเวลาสิบนาที ก่อนที่อานม้าจะละลายหมด
อยากกินคุกกี้เจือคำสาปหน่อยๆ มั้ยจ๊ะ
เราจะขอเข้าประเด็นที่มาวันนี้เลย
เล่มนี้เคยเป็นหนังสือของเจ้าใช่มั้ย แม่มด
ขอที เรียกข้าว่าเกวนเถอะ
ที่จริงมันเป็นของมัลฟัส อดีตสามีไม่มีดีของข้า
ชอบจริงเวลาที่คนด่าแฟนเก่า เล่ามาเลย ป้า!
มัลฟัสหมกมุ่นกับการทำยาอายุวัฒนะ
และเมื่อเขาพบจี้นิรันดรกาล ทุกอย่างก็ยิ่งแย่ลง
งั้นตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนแล้ว
เขาขึ้นเหนือไปแล้ว
เขาพาตัวออกจากสังคม
ไปอยู่ที่ยอดเขาที่สูงที่สุดในแผ่นดิน
เขาน้ำแข็งไสปีศาจ
(ช่องเขาอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย)
(จะกู่ร้องก้องฟ้าก็เสี่ยงเองนะ)
(ถ้ำกับดักเดียว)
(เขาน้ำแข็งไสปีศาจ)
"กล้าจะเข้ามาในถ้ำกับดักเดียวรึเปล่า"
อัศวินแสนกล้าคนใดจะเข้าไปก่อน
เขามั้ง
เยี่ยมเลย ไหนๆ พวกนั้นก็เรียกข้าว่า มอร์ติมอร์ตายได้
ตอนนี้เมื่อกับดักเดียวถูกใช้ไปแล้ว
ข้าแน่ใจว่าเราจะเข้าถ้ำนี้ได้อย่างปลอดภัย
ข้าเอง
โอเค ตอนนี้เมื่อกับดักเดียวสองส่วนถูกใช้ไปแล้ว
เราจะยิ่งเข้าถ้ำนี้ได้อย่างปลอดภัย
เทอร์บิช เมิร์ตช์
เอ่อ แล้วถ้าเกิดมีกับดักส่วนที่สามล่ะ เจ้าจะส่งลูกรักของข้าเข้าไปไม่ได้นะ
แม่อ่ะ
อะไรล่ะ เจ้าใส่ชุดเหล็กแล้วไง จะให้ข้าเลิกเป็นห่วงเจ้าหรือไง
ยอมตายดีกว่าต้องมานั่งฟังอะไรแบบนี้ ข้าจะเข้าไปละ!
ข้าได้มาซ่อนตัวในที่ลึกที่สุด มืดมนที่สุดในถ้ำนี้
- เจ้าจะไม่มีทางหาข้าเจอ - อยู่นั่นไง!
เจ้าคือมัลฟัส นักปราชญ์ใช่มั้ย
ถูกแล้ว
แล้วเจ้าเป็นใคร ถึงได้ผ่าน กับดักเดียวที่มีสองส่วนมาได้
ข้าคือซอร์เซริโอ พ่อมดมหัศจรรย์ กับดักของเจ้าไม่อาจกั้น...
กลุ่มที่มีคนสามคนหรือมากกว่านั้นเหรอ ใช่ รอบหน้าข้าต้องคิดใหม่
ฟังนะ เราอยากได้จี้นิรันดรกาล
เจ้าได้ใช้ของวิเศษนั้น และได้พรแห่งชีวิตอมตะไปแล้วหรือยัง
ชีวิตอมตะเป็นชีวิตต้องสาป!
เมื่อชีวิตไร้ที่สิ้นสุด เรื่องอื่นๆ ก็เกิดขึ้นไม่รู้จบเช่นกัน
ความจำเจ ความซ้ำซาก
ความจำเจ...
ถึงไหนแล้วนะ
อ้อ ความซ้ำซาก
ความจำเจ
- ข้าจะเล่าเรื่องให้เจ้าฟัง - อย่าเลย
ครั้งหนึ่งข้ารู้จักสาวน้อยทรงเสน่ห์กล้าหาญ
ชื่อของนางคือเกวน
และหลังจากนั้น เราก็ตกหลุมรักกันอย่างแรง
ความรักแบบที่หล่อหลอมด้วยการผจญภัย
และฝากรักลงผนึกในห้องนอน
ข้าอยากได้แบบนั้นบ้างจัง
ระวังเถอะ อยากได้อะไรน่ะ
เราสาบานว่าจะรักกันและกันไปตลอดกาล
แล้วข้าก็เลยคิดว่า ถ้าหากรักของเราจะอยู่ไปตลอดกาลได้จริงๆ ล่ะ
เราก็แค่ต้องใช้เลือดเอลฟ์หนึ่งหยด ข้าใช้ไปแล้ว แต่เกวนไม่ยอมใช้
นางเป็นคนฉลาดกว่า ตอนนั้นเราแต่งงานกันมา 90 ปีแล้ว
และไม่แน่ใจว่ารับหมาตัวที่ 17 มาเลี้ยง จะแก้ปัญหาของเราได้หรือเปล่า
ซึ่งก็แก้ได้นะ ระยะหนึ่ง
แต่หลังจากนั้นก็แก้ไม่ได้ เราจึงแยกทางกัน
ข้ามาที่นี่
แต่ก่อนหน้านั้นข้าได้กำจัด ไอ้ขวดร้ายกาจนั่นไปก่อน
กำจัดไปเหรอ
ข้าเอาไปโยนทิ้งที่สุดขอบโลก
มันมีที่แบบนั้นด้วยเหรอ
ตรงไปทางถนนเชอร์รีวูด เลี้ยวซ้ายที่แดนซ์อะคาเดมี
แต่ต่อให้ได้ขวดมาก็ไม่มีประโยชน์หรอก พวกเจ้าต้องใช้เลือดเอลฟ์
เรามีเอลฟ์แล้ว หรืออย่างน้อยก็เคยมี
เขาโดนลักพาตัวไป
โดยฝีมือคนที่ใช้รถม้าที่มีสัญลักษณ์แบบนี้
เจ้าจะบอกว่าเขาได้ตัวเอลฟ์ของเจ้าไปงั้นเหรอ
ถ้าพวกนั้นได้ขวดไปด้วย มันจะเป็นมหันตภัยร้ายแรงมาก
หาตัวเขาให้เจอ มันด้วย และพวกนั้นด้วย!
แล้วระหว่างทาง พวกเจ้าอาจจะหาตัวเองเจอ
ทุกอย่างอยู่ในหนังสือของข้าแล้ว
เรียกว่าหนังสือก็ไม่เชิง เป็นจดหมายถึงพ่อของข้ามากกว่า
ลาก่อน มัลฟัส
ข้าขอมอบของขวัญที่อาจทำให้เจ้าเบื่อน้อยลง
ข้าจะเอาม้าไปทำอะไร
นี่ไม่ใช่ม้าธรรมดา
ม้าหัวเราะ!
ไชโย ถ้ำของข้า จะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะนับพัน
และกลิ่นของม้าด้วย
ทีนี้ ไปเถอะ
จี้นิรันดรกาลต้องไม่ตกอยู่ในมือคนผิด
มัลฟัส เจ้ารู้ได้ยังไงว่าเราจะใช้ขวดในทางที่ถูก
เจ้าไม่ได้รู้จักพวกเราเลย
ข้ารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้าดี ทีอาบีนนี่
ข้ายังไม่ได้บอกชื่อของข้าเลยนะ
คือเรื่องมันยาว ข้า...
เสียงหัวเราะของเจ้าสร้างความสุขให้กับข้านัก
เพราะงั้นข้าจะกินหัวเจ้าเป็นสิ่งสุดท้าย
(ทะเลสาบอ่อนด้อย)
(ป่าเน่ากลิ่นโชย)
(สุดขอบโลก)
(แดนแห่งเสียงกรี๊ดอันจางหาย)
ไหนว่าเป็นสุดขอบ มันเหมือนทางลาดไม่ชันเลยนะ
เอ่อ ถ้าเป็นทางนี้คงหาเอลโฟไม่เจอแน่
ท่านสนใจอยู่แค่นั้นเหรอ
ข้าเสียชุดเกราะดีที่สุดไปสามชุดแล้วนะ
กับคนในชุดพวกนั้นด้วย
โถ มัวแต่สงสารตัวเองอยู่ได้
ข้าจะไปถามที่ร้านกิฟต์ช็อปว่าเขารู้อะไรบ้างมั้ย
เอ่อ ดาร์เรล จะเกิดอะไรขึ้น กับของที่ตกไปจากขอบโลก
มันก็ตกลงไปตลอดกาลล่ะมั้ง
เคยมีใครได้อะไรคืนมามั้ย
ส่วนใหญ่คนก็ขว้างของที่ไม่ต้องการกลับมา
เราก็ขายของที่คนไม่ต้องการด้วยนะ เอาบ้างมั้ยล่ะ
เพิ่มอีกชิลลิ่งหนึ่งข้าจะ สลักชื่อคนที่ไม่มีใครรักให้ด้วยนะ
ไม่เอา ขอบใจ แต่ข้าจะเอาเชือกนี่
ให้สลักชื่อด้วยมั้ย จ่ายชิลลิ่งเดียว
ส่วนไหนของคำว่า "ไม่เอา ขอบใจ" ที่เจ้าไม่เข้าใจ
ส่วนที่ว่า "ไม่เอา" ล่ะมั้ง - ไงเพ่ - เจ้าโดดมาด้วยทำไม
คุณนายเมิร์ตซ์มองหน้าข้า เหมือนกำลังจะพูดอะไรสักอย่าง
ขอบคุณที่ช่วยพวกเรา
ข้าไม่ได้ช่วยพวกเจ้า เท่าที่พวกเจ้าตกลงมาโดนข้า
ตามสบายนะ
ใครอยากได้แซลมอนสำรอกจากพุงมั้ย
ไม่เอา นั่นคือไม่เอาจริงๆ เลยล่ะ
อย่าเคืองนะ แต่รังของเจ้านี่มันอะไรกันเนี่ย
ข้าเป็นกริฟฟิน ครึ่งคน ครึ่งนก ครึ่งสิงโต
เป็นตัวเมียตัวสุดท้ายของเผ่าพันธุ์ข้า
- นี่เป็นผู้หญิงเหรอ - เรื่องเพศเป็นอะไรที่หลากหลาย
แล้วทำไมพวกเจ้าถึงกำลังจะสูญพันธุ์
ทุกวันนี้ คนส่วนใหญ่อยากจะมีเพศสัมพันธ์ กับสิ่งอื่นที่ไม่ใช่นกยักษ์
แล้วพวกเจ้าก็คงไม่พร้อม ที่จะช่วยสาวสักคนใช่มั้ยล่ะ
ถ้าข้าใส่จงอยปากด้วย มันเหมาะสมทางวัฒนธรรมรึเปล่าล่ะ
พวก อย่าเพิ่งแก้ผ้า ดูของในรังเขาสิ
ข้าตกแต่งเองเลยนะด้วยของที่ตกลงมา
ส่วนใหญ่มีสลักไว้ด้วย
ชิ้นนี้เขียนว่า "ข้าเกลียดเจ้า ดาร์เรล"
มีอะไรคล้ายๆ กับสิ่งนี้ตกลงมามั้ย
ไม่มี แต่มีของที่เหมือนกันเป๊ะเลยตกลงมา
ขอดูหน่อยได้มั้ย
ไม่ได้ ข้าเอาแลกของอื่นไปหลายปีแล้ว แลกกับกษัตริย์ที่ใส่มงกุฎงู
กษัตริย์เหรอ กษัตริย์ที่ไหน
เมืองสาปสูญแห่งครีมอร์ราห์
ครีมอร์ราห์เหรอ
แน่สินะ ครีมอร์ราห์
เจ้านักไล่ผีน่าขนลุกนั่น!
ข้ามีชื่อนะ รู้รึเปล่า
บิ๊กโจ
ใช่แล้ว
ขอบคุณที่ให้ข้อมูลนะ เบิร์ดแมน เจ้าช่วยให้ข้าประหยัดเวลาได้เยอะ
และที่ต่างจากผู้ร้ายคนอื่นๆ ข้าจะไม่บอกแผนของข้าหรอก
สวัสดี
และจริงๆ แล้วในใจข้า ข้าไม่ใช่ผู้ร้าย ข้าคิดว่าสิ่งที่ข้าทำเป็นเรื่องดีแล้ว
เขาต้องเป็นคนที่พาตัวเอลโฟไปแน่ๆ เราต้องตามเขาไป
เบิร์ดแมน ปฏิบัติการ!
จะขออะไรอย่างอื่นอีกมั้ย
ช่วยด้วย! พวกนั้นจับเรามัด
เร็วเข้า! ที่เขามัดปากแม่ข้าไว้จะหลุดแล้ว
โชคดีนะ ไปเลย!
เร็วเข้า พอร์กี้!
ข้าได้ไอเดียเจ๋งๆ ละ
- เบิร์ดแมน ปฏิบัติการ! - ตายละวา
ให้ตายสิ ทิ้งอีกลูก
ก็ได้ แต่ข้าต้องขอเวลา 20 นาที กับนมแก้วใหญ่ๆ
เจ้าก็ต้องทิ้งอะไรลงไปสักอย่าง
ว่าแต่ไอ้ไข่นั่นมันจะทำอะไรได้แน่
ใช่ แล้วไงต่อ
เราต้องแอบไปข้างหน้า จะได้จัดการพวกมันโดยไม่รู้ตัว
เย่!
น่ารักจริง เจ้าพลาด
อะไรเนี่ย...
จะทำให้เป็นเรื่องง่าย หรืออยากได้งานยากๆ
เฮียชอบเรื่องง่ายอยู่ละ
(ทุ่งวางไข่เบิร์ดแลดด์)
- ข้าอยู่ไหนเนี่ย - ในคลังของเรือขนสินค้า
เอลโฟเหรอ พระเจ้า เจ้าอยู่ไหน
ในคลังของเรือขนสินค้า
- คือข้าหาเจ้าไม่เจอ - ข้าอยู่ในกระสอบ
แล้วก็มีอะไรใหญ่มากทับอยู่ รู้สึกเหมือนเป็นหมีทับ!
ช่วยด้วย มันกำลังกระชากเปิดกระสอบ!
บีน!
เอลโฟ ดีใจจริงๆ ที่เจอเจ้า
ดูหน้าตาน่ารักของเจ้าสิ ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย
ข้าคิดถึงเจ้ามาก
พอร์กี้กับบิ๊กโจมีความสัมพันธ์แบบเป็นพิษต่อกันมาก
จงยล! เมืองสาปสูญแห่งครีมอร์ราห์
(ขอต้อนรับสู่เมืองสาปสูญแห่งครีมอร์ราห์์)
ข้าเคยยลอะไรที่ดีกว่านี้มาละ
เราจะหาขวดนั้นเจอได้ยังไง ถ้าแค่จะหาเมืองยังหาไม่เจอเลย
ตำนานกล่าวว่าจี้นิรันดรกาล จะถูกปลุกขึ้นเมื่อมีเอลฟ์เข้าใกล้
เมื่อเอลโฟเข้าไปใกล้มัน ขวดนั้นจะส่งเสียงออกมา
เจ้าจะให้ข้าคลานไปทั่วๆ นรกร้อนฉ่า จนกระทั่งได้ยินเสียงบี๊บเนี่ยนะ
ไม่ใช่ คุณเอลโฟ ข้าจะให้เจ้ากลายเป็นเอลฟ์ทอดเลย
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
โอ๊ย ร้อน ไอ้แม่ยิ้ม! ขอบคุณนะ บีน ตอนนี้ขาไม่ไหม้ละ
ความเจ็บปวดเดียวที่เหลืออยู่คือความอับอาย
ข้าว่าข้าเจออะไรเข้าแล้ว อาจเป็น...
ทางเข้า
- เกิดอะไรขึ้นที่นี่ - เกิดมารูขึ้นที่นี่
ข้าไม่รู้ว่านั่นหมายความว่าอะไรหรอก ข้าก็แค่หายใจไม่ทัน
ครีมอร์ราห์เคยเป็นอาณาจักร ซึ่งร่ำรวยอย่างคาดไม่ถึง... ด้วยงู
เศรษฐกิจที่ใช้งูเป็นเครื่องแลกเปลี่ยน เป็นที่อิจฉาของคนทั้งโลก
คนร่ำรวยกันมาก พวกเขากระเป๋าตุงด้วยงู
แต่มารูซึ่งเป็นอาณาจักรข้างๆ และมีเศรษฐกิจที่ใช้หนูเป็นเครื่องแลกเปลี่ยน
ก็ทั้งอิจฉาและต้องตกอยู่ในอันตรายตลอดเวลา
มารูตัดสินใจโจมตีครีมอร์ราห์
แต่เพราะมันไม่มีกองทัพ พวกเขาจึงจำเป็นต้องใช้เวทมนตร์
พวกนั้นสร้างน้ำยาที่สามารถ ทำลายอาณาจักรทั้งหมดโดยไม่ใช้ดาบสักเล่ม
มารูปล่อยยาพิษร้ายนั้นเข้ามาในครีมอร์ราห์
และประชากรทั้งหมดก็กลายเป็นหินในทันที
แต่กษัตริย์ของเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
เห็นๆ อยู่ว่า ประชาชนก็ฉลองกันใหญ่โต ตอนที่เขาไม่อยู่
จินตนาการออกมั้ยล่ะ การทำอะไรไม่เคารพกันขนาดนี้
ข้าจินตนาการไม่ออกเลยว่า จะไม่เคารพกันขนาดนี้ได้ยังไง
เมื่อกษัตริย์กลับมา เขาพบว่าทุกคนแข็งทื่ออยู่กับที่
นั่นคงเป็นสาเหตุที่เขาพยายามค้นหา พลังของจี้นิรันดรกาล
แจ่ม
เขาไม่มีเลือดเอลฟ์ ดังนั้นเขาเองจึงกลายเป็นหินเหมือนกัน
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เป็นคนสุดท้ายที่ครอบครองมัน
ถ้าเจอตัวกษัตริย์ ก็จะเจอขวดนั่น
เขาอยู่นั่นไง
จงจำจังหวะอันแสนสงบใจ ที่เราได้เห็นกษัตริย์ดอริสเป็นครั้งแรก
ว้าว วันหนึ่งเป็นอารยธรรมที่น่าทึ่ง
แต่วันต่อมากลายเป็นบ้านผีสิงน่าขนลุกไปแล้ว
การเป็นหมอผีมา 45 ปี นำข้ามาถึงจุดนี้
พอร์กี้ เลิกเล่นแล้วไปค้นตัวกษัตริย์ได้
เจ้าจะไม่มีวันได้ขวดไป!
เจ้าไม่ใช่ทหารยามที่กลายเป็นหิน
เจ้าเป็นใคร
ข้าคือนักฆ่าจากมารู เป็นผู้รับใช้จักรพรรดิคลอยด์
แล้วเจ้ารับหน้าที่อะไรมา
ข้าจะมาปกป้องจี้นิรันดรกาล และตอบทุกคำถาม
แอบหลบเนียนๆ ออกไปพร้อมเสียงดาบกระทบกันดีกว่า
บีน เดี๋ยว ถ้าเราไม่ได้ขวดกลับไป
พ่อของเจ้าจะทำเส้นเลือดแตกแน่ อาจเป็นเส้นเลือดเจ้าก็ได้นะ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันอยู่ที่ไหน มันไม่ได้อยู่บนตัวกษัตริย์ตัวแข็งนี่
ในนี้มีหนูตายหลายตัวกับ...
ไม่มีอะไรจ้ะ
- จับได้แล้ว! - ไม่! ปล่อยนะ!
เพราะเจ้า ข้าจึงเสียแขนในภูเขาไฟนั้น
ตอนนี้เจ้าต้องเสียขาไปบ้าง
เพราะข้าจะตัดรองเท้าบูต กับทุกอย่างที่อยู่ในนั้นไปด้วย
ไม่แปลกใจเลยที่พอร์กี้เกลียดเจ้า
แขนใหม่ไฉไลของข้า
หนีเร็ว!
นางกำลังหนีไปกับขวด!
เจ้ารับคำสั่งว่าอย่าให้ใครเอามันไปไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ใครทุกคน แค่เจ้าคนเดียว งานของข้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เจอกันในนรกนะ ไอ้คนพิลึก
มาดูกันว่าเจ้าชอบถูกบรรจุขวดมั้ย
เจ้าจะไม่มีทางเททรายให้เต็มห้องนี้ได้
ได้สิ ข้างนอกนี่มีทะเลทรายทั้งผืน
แผนของเราใกล้เป็นจริงมากขึ้นแล้ว
แด่จุดจบของดรีมแลนด์
แม้ข้าจะไม่แน่ใจกับจุดประสงค์ชั่วของเขา ได้เห็นพวกเขามีความสุขขนาดนั้นก็ดี
การเป็นอมตะเป็นเรื่องขลาดเขลา
คนที่ปรารถนามันจะตามืดบอดมองไม่เห็น สิ่งที่มีค่าและอยู่ต่อหน้าพวกเขา
ชีวิตประจำวันของเรา
ที่เราอาจใช้กันไปทุกวันและพูดว่า...
คืองี้นะ ข้าก็เหงาสุดใจ แต่ข้าว่าเจ้าไปเสียดีกว่า