‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ตายจริง ไม่เคยคิดเลยว่า ‎ข้าจะมีชีวิตอยู่จนได้ถักผมให้ราชินี
‎ข้าคิดเสมอว่า ‎ป่านนี้ท่านคงตายในคูน้ำไปแล้ว
‎ทำไมทุกครั้งที่เจ้าถักผมให้ข้า
‎เจ้าชอบบอกว่าข้าจะตายนะ
‎เปียทำให้สมองข้าเจ็บ
‎โอเค มาเริ่มพิธีราชาภิเษกกันเลย
‎แม่หัวม็อบ หยิบรองเท้าผ้าใบหลวงให้ข้าที
‎แล้วรองเท้าแก้วล่ะเพคะ
‎ท่านจะได้ตายแน่ๆ
‎(บทที่ 30) ‎(บีนตกนรก)
‎(วันนี้มีพิธีราชาภิเษกฉุกเฉิน ‎และพิธีแขวนป้าย)
‎ตอนนี้เจ้าจะได้เป็นราชินีแล้ว ‎แปลว่าเราทุกคนได้เลื่อนสถานะใช่ไหม
‎ข้าแค่คิดว่าเพราะเราสามคนมีสัมพันธ์แน่นแฟ้น
‎บางทีเราน่าจะแบ่งกันครองบัลลังก์
‎เขามีมงกุฎให้เพื่อนซี้รึเปล่า
‎ในฐานะนักฆ่าหลวงคนใหม่ของเจ้า
‎ข้าจัดการให้เอลโฟตกบันไดหลายสิบขั้น
‎แบบตลกๆ แต่มีเลศนัยได้นะ
‎ทุกคน นี่เรื่องจริงจังนะ
‎การครองบัลลังก์เป็นความรับผิดชอบ ‎ที่ใหญ่และน่ากลัว
‎แต่ถ้าข้าจะขึ้นครอง ข้าก็ต้องทำให้ถูกต้อง
‎แน่นอน
‎ข้ายังไม่ได้คำตอบเรื่องมงกุฎของเพื่อนซี้เลย
‎เจ้าโผล่มาด้วย โอเค ได้เวลาแล้ว
‎ชุดสวยดีนะ มาเริ่มละครสัตว์นี่กันเลย
‎ราชินีบีนนี่ บีนนี่สวยแซ่บ
‎พวกเจ้าตั้งใจฟังให้ดีนะ
‎บีนจะเป็นราชินี
‎และราชินีก็ไม่สามารถคลุกคลี ‎กับคนที่ต่ำต้อยกว่านาง
‎พวกเจ้าไปได้แล้ว
‎เราเพิ่งโดนเทเหรอ
‎ข้าหวังพึ่งเจ้าเพราะเจ้าชำนาญเรื่องโดนเทสุด
‎สิ่งสำคัญในการโดนเท ‎คือทำไขสือไม่รู้เรื่องไป
‎(พิธีราชาภิเษกฉุกเฉิน ‎ตลาดนัดในร่มเลื่อนเวลา)
‎(แขกวีไอพี)
‎บีนจองที่ไว้ให้ข้าด้วย
‎(วิบ - วับ)
‎ไม่จริงน่า
‎ไม่อยากเชื่อว่าข้าต้องไปนั่งข้างหลัง
‎กับพวกขี้โอ่ชอบสำรวยและชนชั้นพ่อค้า
‎ข้าเป็นพวกประจบประแจงเจ้าหรอก ให้ตายสิ
‎- โทษที มีคนนั่งแล้ว ‎- หุบปาก
‎โปรดยืนขึ้น
‎แค่สงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของเราน่ะ ‎ตกลงเราเป็นยังไง
‎ข้าก็ยังไม่ชอบท่านหรือลูกตาท่าน ‎แต่ท่านมีประสบการณ์ที่มีประโยชน์
‎ข้าว่าตอนนี้เราโอเคนะ
‎อีกอย่าง ข้าชอบเก็บศัตรูไว้ใกล้ตัว
‎ถ้างั้นคิดซะว่า ‎ข้าเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของเจ้า
‎เดอะ คราวน์ รายการโปรดข้าเลย
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‎เด็กเล็กเด็กน้อย หญิงชราและชายแก่
‎เรามารวมตัวกันในวันนี้…
‎วางๆ ไปเถอะน่า
‎อะไรคือคำพูดแรกของท่าน
‎ในฐานะราชินีทิอาบีนนี่ที่หนึ่ง ‎ผู้ปกครองอาณาจักรดรีมแลนด์อันรุ่งเรือง
‎อะไรเนี่ย ไม่ส่งไม่ใส่มันละ
‎"ไม่ส่งไม่ใส่มันละ"
‎ราชินีทิอาบีนนี่ ท่านจะไปไหน
‎ข้าอยากพูดกับไพร่ฟ้าของข้า
‎ไม่ใช่แค่กับพวกหัวสูงหยิ่งจองหอง
‎นางรู้ได้ไง
‎(พิธีราชาภิเษกฉุกเฉิน ‎ตลาดนัดในร่มกลับมาเริ่มแล้ว)
‎- ข้าเป็นเพื่อนนาง ‎- จริงเหรอ
‎งั้นบางทีเจ้าคงบอกข้าได้ว่า ‎ทำไมหลายศตวรรษมานี้
‎ถึงมีแต่ทายาทผู้ชายได้ครองราชย์ ‎แต่ตอนนี้กลับเป็นหญิง
‎อาณาจักรนี้มีขื่อมีแป ‎และการเปลี่ยนกฎกันมั่ว…
‎เฮอร์แมน ชะโงกออกหน้าต่างอีกแล้ว
‎อย่าท้าชะตาชีวิตสิ
‎ใครยิงน่ะ
‎เอาละ ขอบคุณ
‎โอเค พอได้แล้ว เงียบก่อน
‎ถ้าพวกเจ้าส่งเสียงเชียร์และปรบมือตอนข้าพูด
‎แสดงว่าไม่ได้ฟังข้าเลย
‎โอเค เงียบ
‎ขอบคุณ ทีนี้ฟังนะ
‎แม้ว่าข้าจะเป็นผู้ปกครองของเจ้า ‎และนั่นทำให้ข้าอยู่เหนือกว่าก็เถอะ
‎ข้ารู้สึกว่าข้ารู้จักพวกเจ้าแต่ละคน
‎ข้าเคยซื้อของร้านเจ้า ‎และฉี่ใส่น้ำพุของเจ้า
‎ข้าเมายาในแหล่งค้ายาของเจ้า ‎และสลบเหมือดในถังของเจ้า
‎ข้าอยากให้เจ้าคิดว่าข้าเป็นเหมือนกับเพื่อน
‎- ไง เพื่อน ‎- ไง เทอร์บิช
‎ไง เพื่อน
‎ขอล่ะ อย่าตอบนะ
‎ไง อ๊อดวอล
‎เจ็บนะ อ๊อดวอล
‎และเวลาที่เพื่อนอาจจะอยากบอกข่าวร้ายกับเจ้า
‎และไม่อยากให้เจ้าตื่นตระหนก ‎เพราะมันเป็นข่าวร้ายมากๆ…
‎ตัวนางเองก็พยายามไม่ตื่นตระหนก
‎ในฐานะราชินีของเจ้า ข้าขอสั่ง
‎ให้วิ่งสุดชีวิตอย่างเป็นระเบียบ
‎และอย่ามองข้างหลังเด็ดขาด
‎บอกว่าอย่ามองข้างหลังไง
‎เขียวอี๋เลย
‎บิ๊กโจ
‎ใช่แล้ว บิ๊กโจ
‎กับพอร์กี้
‎ใครพูดน่ะ
‎บิ๊กโจเหรอ นึกว่าเขาตายไปแล้ว ‎เขาดูเหมือนซากศพเลย
‎เรื่องนั้นยังจัดการได้อยู่นะ
‎ไม่นะ อย่ายิง
‎บีน ข้ามีเวลาคิดทบทวนมากมาย ‎ตั้งแต่การผจญภัยของเราในเครมอร์ราห์
‎ที่เจ้าฝังข้าในทราย ‎และทิ้งข้ากับพอร์กี้ให้ตายน่ะ
‎ข้ามาขอโทษ
‎แล้วควันน่ากลัวสีเขียวนี่อะไรกัน
‎อ๋อ นั่นไส้กรอกหมู
‎พอร์กี้วางเตาย่างไว้ด้านหลังเกวียน
‎แล้วข้าก็โยนไส้กรอกให้เขา ‎ทุกๆ 16 กิโลเมตรถ้าเขาวิ่งเร็วพอนะ
‎บางคนบอกว่านั่นคือเหตุผลที่เขาชื่อ "พอร์กี้"
‎- เรื่องจริงเหรอ ‎- เปล่า
‎แล้วทำไมเราควรเชื่อใจเจ้า ‎พวก เจ้าพยายามฆ่าเราหลายครั้งแล้ว
‎แม้แต่พวกปีศาจยังคิดว่าเจ้าชั่วเลย
‎บางทีเป็นเพราะข้าใช้ชีวิต
‎ไปกับการขับไล่ปีศาจให้คนอื่น ‎แต่ไม่เคยขับไล่ปีศาจในตัวข้า
‎เขาก็ดูสำนึกผิดอยู่นะ ‎บางทีเขาอาจพูดความจริง
‎เราจะทำยังไงดี ฝ่าบาท
‎ไม่รู้สิ เขายังดูร้ายๆ สำหรับข้านะ
‎แค่รูปลักษณ์ข้าน่ะ ข้ามีหน้านิ่งที่ชั่วร้าย
‎ข้าอยากให้อาณาจักรนี้ก้าวหน้า
‎ไม่ใช่อาณาจักรที่ยึดติด ‎เรื่องงมงายและมนตร์วิเศษ
‎และทุกวันนี้มีวิธีทันสมัยที่จะรู้ความจริงได้
‎โดยไม่ต้องฆ่าใคร
‎จับเขาไปขังคุกใต้ดิน
‎หวัดดี เจ้าถูกจับกุมแล้ว
‎ให้ตาย นี่ต่างจากสิ่งที่ข้าคิดไว้เยอะเลย
‎บิ๊กโจ ข้าได้ยินเรื่องนิสัยไม่ยินดียินร้าย ‎และความทรหดของท่านมาเยอะ
‎เป็นเกียรติที่จะได้จัดการทั้งสองอย่าง
‎จะทำอะไรกับพอร์กี้ก็ตามใจ ‎แต่เขาจะไม่มีวันพูด
‎สแตน ขอข้าคุยกับนักโทษเป็นการส่วนตัวหน่อย
‎ราชินีอยากให้ข้าเค้นข้อมูลจากพวกเขา
‎ดีเลย
‎ข้าจะอยู่ตรงนี้ เค้นข้อมูลหมอนี่นะ
‎เราต้องคุยกัน เขาต้องอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ
‎พอร์กี้ บอกแล้วไงว่าวันนี้อย่าทำให้ข้าอาย ‎เพราะพฤติกรรมพิลึกของเจ้า
‎ไปนั่งตรงมุมเลย
‎ตอนข้าได้ข้อความเจ้าบอกให้มาที่นี่
‎เจ้าไม่เห็นบอกเรื่องถูกขังในคุกใต้ดินเลย
‎ข้าไม่รู้เลยว่าบีนจะผูกใจเจ็บขนาดนี้
‎บางทีถ้าเจ้ามีนิสัยร่าเริงกว่านี้หน่อย…
‎ขอถุยให้กับนิสัยร่าเริงของเจ้า ‎คุยเรื่องสำคัญดีกว่า
‎ข้านึกว่าจุดจบอันหดหู่ของซ็อก
‎จะเป็นจุดเริ่มต้นอันยิ่งใหญ่ของสมาคมลับของเรา
‎การที่บีนขึ้นครองราชย์
‎เป็นอุปสรรคใหญ่เบ้งเท่าเทอร์บิช ‎ในแผนการของเรา
‎- ใครคือเทอร์บิช ‎- หอกข้างแคร่ของข้า
‎- ไอ้คนอ้วนๆ ที่จับเจ้ามาไง ‎- อ๋อ
‎ไม่ต้องไปสนหรอก
‎ข้าเรียกเจ้ามาเพื่อให้เจ้าช่วยเรา
‎แน่นอน โชคดีที่ข้าอาจจะค้นพบ
‎ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคำสาปแล้ว
‎หน้าที่ถูกฉีกไปจากหนังสือแห่งตระกูลอ็อก ‎เจ้าเอาไปเองเหรอ
‎สาขาสมาคมของข้าอยากรู้
‎เงื่อนงำในความหมายแท้จริงของคำสาป
‎ข้าฉีกไปตอนที่มีโอกาส
‎พอร์กี้บอกว่าจะเอาไปทำสมุดภาพ
‎แต่ไว้ว่ากัน
‎นั่นแหละ ดูนี่สิ
‎(กษัตริย์ซอก)
‎ภาษาโบราณของคนโบราณ
‎อ่านออกไหม
‎ต้องใช้แว่นโบราณน่ะ
‎แต่ข้าต้องกลับไปหาราชินีก่อนที่นางจะสงสัย
‎นางรู้เท่าทันกว่าพ่อนางมาก
‎เฮ้ย ไปถนนที่ขรุขระน้อยกว่านี้ได้ไหม
‎ได้สิ
‎"เอลโฟ จะไม่มีอะไรพรากเราจากกันได้"
‎หมดยุคนี้ไปแล้ว ตอนนี้บีนเป็นราชินีแล้ว
‎และเป็นครั้งแรกที่นางเกินเอื้อมข้า
‎คงถึงเวลาที่ข้าต้องปล่อยเจ้าไป
‎อีกอย่าง ข้าขายเจ้าที่ตลาดนัดในร่มไม่ลง
‎อะไรเนี่ย พวกยักษ์เหรอ
‎ไม่นะ จูเนียร์
‎ข่อยได้กลิ่นสิ่งที่ข่อยไม่ชอบ
‎ชอบบัลลังก์ใหม่ไหม ฝ่าบาท
‎ชอบใช่ไหม ไม่ ท่านเกลียดเหรอ
‎ไม่… ลองนั่นดู ใช่แล้ว
‎ออกแบบมาดีเลยเนอะ
‎ที่วางเบียร์ก็ดีอยู่นะ แต่บอกตามตรง
‎เราควรใช้เวลาและเงินกับอาณาจักรไม่ใช่เหรอ
‎ท่านนี่ฮาจริงๆ ราชินี นั่นมุกตลกใช่มะ
‎บีน
‎พวกยักษ์บุก เราจะตายกันหมด
‎อีกอย่างมียักษ์ตนหนึ่งทำลายภาพวาดเจ้า ‎ไม่ใช่ข้านะ
‎เปิดสัญญาณยักษ์
‎เราไม่มีสัญญาณยักษ์ ฝ่าบาท
‎เราไม่เคยถูกยักษ์โจมตีมาก่อน
‎งั้นเปิดสัญญาณอะไรก็ได้
‎เฮ้ย ไม่เอาสัญญาณแร็กคูนสิ ‎เปิดสัญญาณอื่นๆ ให้หมด
‎สัญญาณ!
‎จะทำยังไงกันดี ‎เราไม่มีกษัตริย์ที่จะปกป้องเรา
‎ข้าอยู่ตรงนี้นะ
‎เขาแค่หมายถึงว่า ‎คงดีกว่าถ้ามีผู้ชายเป็นผู้นำน่ะ
‎เออ ข้ารู้ ขอบใจ บันตี้
‎ยินดีเพคะ
‎จำคำพูดดูถูกนี้ไว้ใช้ตอนมีปฏิวัตินะ
‎เราใช้กลยุทธ์ที่ไม่เคยพลาดของพ่อท่านได้นะ
‎แค่โยนคนรับใช้ลงไป
‎จนพวกยักษ์กินพวกเขาจนอิ่มและกลับไป
‎เป็นความคิดที่เยี่ยม เริ่มจากบันตี้ก่อน
‎ถึงแม้ข้าจะรำคาญบันตี้
‎แต่ข้าจะไม่โยนคนรับใช้ที่มีค่าลงไปหรอก
‎เอาลูกข้าไปก็ได้นะ
‎ใจดีมาก บันตี้ แต่ต้องมีวิธีอื่นสิ
‎นี่เป็นเรื่องลำบากใจที่สุดที่ข้ากำลังจะทำเลย
‎ปล่อยถังเบียร์
‎ตอนนี้เลย
‎ส่งตัวเจ้าเอลโฟมาให้เรา
‎ทำไม เอลโฟทำอะไรเจ้า
‎เขาแทงลูกตา ทำร้ายจิตใจ
‎เอลโฟ จริงเหรอ
‎บีน ใครจะไปรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ในความสับสนของสงคราม
‎เจ้าต้องไปซ่อนตัวเดี๋ยวนี้เลย
‎ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ข้าไม่ใช่เพื่อนเจ้า ข้าคือราชินีของเจ้า
‎และในฐานะราชินี ข้าขอสั่งให้เจ้าไปซะ
‎(อันตราย)
‎ก้นข้า
‎เป็นอะไรไป เอลโฟ
‎ดูข้าสิ ทริกซี่ ซ่อนตัวเหมือนคนขี้ขลาด
‎ขณะที่เพื่อนข้า…
‎ข้าหมายถึงราชินีของข้า ‎อยู่บนนั้นต่อสู้เพื่อข้า
‎ขณะที่ข้าอยู่เฉยๆ กับพวกพิลึกน่าสยอง
‎ที่ตั้งใจฟังทุกคำพูดของข้า
‎ทุกคำพูดของท่าน
‎เพราะข้าคือผู้กอบกู้ของเจ้า ใช่แล้ว
‎พวกทร็อก ข้ารู้ว่าพวกเจ้าโดนอะไรบ้าง
‎ถูกเข้าใจผิด ถูกปฏิเสธ ถูกละเลย และถูกลืม
‎ถูกล้อเรื่องจมูก หมวกใบเล็กประหลาดๆ
‎แต่ถ้าเจ้าอยากได้รับการช่วยเหลือ
‎เจ้าต้องช่วยเหล่าผู้กอบกู้ของเจ้า ‎เพื่อให้เราช่วยเจ้าทีหลัง
‎การช่วยครั้งใหญ่ในอนาคต
‎- พวกเขาทำอะไรน่ะ ‎- คิดอยู่
‎เอลโฟอยู่ไหน เราต้องการตัวเขาเดี๋ยวนี้
‎- ไม่มีวัน ‎- เขาหลบอยู่ในเขาวงกตแสนสนุก
‎- เอลโฟ ‎- เอลโฟ
‎ดูสิ พวกมันเดินวนเป็นวงกลม ‎ยิงไม่พลาดแน่
‎เราจะได้เห็นกัน
‎เอลโฟไม่อยู่ในนั้น และเขาวงกตนั่นก็ไม่แสนสนุก
‎ตอนนี้เราโมโหแล้วนะ
‎สำเร็จ เราจัดการพวกมันได้แล้ว
‎วันแรกที่ข้าเป็นราชินีซะด้วย
‎ขอบคุณที่ช่วยนะ
‎ได้เสมอสำหรับเหล่าผู้กอบกู้ของเรา
‎ถ้าอยากได้ ก็ลากมันไปก็ได้นะ
‎เป็นไปได้ไหม
‎มีใครอยู่ไหม
‎สวัสดี
‎นั่นเจ้าเหรอ รูโล
‎กษัตริย์รูโลต่างหาก ใครอยากรู้กัน
‎- ข้าลีฟโว ‎- ลีฟโวเหรอ
‎กว่าจะมาได้นะ
‎อยากรู้จังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าคนน่าสงสารนี่
‎- ลางสังหรณ์ข้าถูกต้อง มัน… ‎- ไอ้นั่นไง
‎- ไอ้นั่นจริงๆ ‎- ใช่แล้ว
‎- ไอ้นั่นจริงๆ มากๆ ‎- หุบปาก
‎เก้าอี้โบราณในตำนานแห่งพลังเอลฟ์ ‎แคนดี้แอส
‎เร็วเข้า เราต้องตั้งหัวกะโหลกคืน
‎ก่อนที่คนอื่น แม้แต่พวกเอลฟ์จะเจอ…
‎รู้ใช่ไหมว่านี่หมายถึงอะไร
‎ดรีมแลนด์คือถิ่นกำเนิดที่สาบสูญของเหล่าเอลฟ์
‎นี่ รูโล เจออะไรเจ๋งๆ เหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่เจอเลย
‎ไปซะ
‎เราเหลือแต่เบียร์รสข้าถังนี้
‎อย่าเพิ่งฉลอง เรามีปัญหาแล้ว
‎ส่งตัวเอลโฟมาแล้วเราจะไม่ยุ่งกับพวกเจ้า
‎หากปฏิเสธ เราจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน ‎และพาเขาไปอยู่ดี
‎เอาไหมล่ะ
‎ถ้าเราส่งตัวเอลโฟให้ ‎พวกมันก็จะไม่ฆ่าใครเลย
‎ยกเว้นเอลโฟ
‎วิเศษจริง เราจะรอดนะ ทุกคน
‎- แจ่ม ‎- ไชโย
‎โทษทีนะ
‎ข้าว่าเราควรประชุมเรื่องนี้ ‎ก่อนตัดสินใจแน่วแน่นะ
‎บีน อย่าทำแบบนี้ ‎ข้ามีครอบครัว คนของข้าต้องการข้า
‎ไม่เลย
‎ข้าจะเตรียมเครื่องยิงหินให้ ‎เราโยนเขาออกไปตอนนี้เลย
‎ไม่นะ ข้าไม่ให้เอลโฟแก่พวกมัน
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่เหรอ
‎ไม่ให้เหรอ
‎ไม่ให้ ไม่มีทางที่ข้าจะให้เพื่อนซี้ข้า ‎แก่พวกป่าเถื่อนนั่น
‎ข้าไม่ใช่คนป่าเถื่อน พวกมันต่างหาก
‎ทิอาบีนนี่ ขอชมเรื่องความซื่อสัตย์นะ
‎แต่ตอนนี้ท่านเป็นคนป่าเถื่อน… โทษที ราชินี
‎ท่านมีหน้าที่ปกป้องอาณาจักร
‎ไม่ใช่แค่แฟนคลับตัวจิ๋ว
‎ความต้องการของคนหมู่มาก ‎มีค่ากว่าความต้องการของเอลโฟ
‎แต่ข้าปกป้องเจ้าได้ พวกเจ้าทุกคนเลย
‎ฟังนะ เรามาได้ถึงขนาดนี้แล้ว
‎ข้าแค่อยากให้เจ้า ไพร่ฟ้าที่ซื่อสัตย์ของข้า ‎เชื่อใจข้าในฐานะราชินีของเจ้า
‎ใครเห็นด้วยกับข้าบ้าง
‎- บีน ‎- ใครจะช่วยราชินีบ้าง
‎พอข้าพูดว่า "ราชินี" เจ้าพูดว่า "บีน" นะ
‎ราชินี
‎เอลโฟไปไหน
‎อะไรเนี่ย
‎- บีน ช่วยด้วย ‎- อ๊อดวอล หยุดนะ
‎เทอร์บิช ยิงเลย
‎ไม่รู้จะไม่เชื่อฟังใครดี
‎ได้ตัวแล้ว
‎ข้างบนนี่
‎ไม้ผุบางจะกันพวกยักษ์ไว้ได้ยังไง
‎ไม่เคยเห็นไม้กวาดวิเศษมาก่อนเหรอ
‎เจ้าเป็นใครเนี่ย พ่อมดเหรอ
‎ไหนๆ ท่านก็พูดเรื่องนี้…
‎ลายมือโบราณหวัดๆ นั่น ได้เรื่องไหม
‎อักษรรูนบ้าบอนั่นเล่าถึงสงคราม ‎ที่ต่อสู้ในดรีมแลนด์เมื่อนานมาแล้ว
‎ระหว่างบรรพบุรุษของทิอาบีนนี่กับอริของพวกเขา
‎พวกอริแพ้เลยร่ายคำสาป
‎ใส่ทายาทบัลลังก์รุ่นต่อๆ มา
‎อริเหรอ ใครกัน แล้วบีนล่ะ มีพูดถึงนางไหม
‎มันกำกวมอย่างน่าหงุดหงิด ‎เหมือนเวลาคนบอกว่าจะติดต่อมา
‎แผนเป็นงี้นะ บิ๊กโจ
‎ส่วนพอร์กี้ คราวหน้าข้าอยากให้ทำตัวให้ดีกว่านี้นะ
‎อย่าพูดกับพอร์กี้แบบนั้น เขาอ่อนไหวง่าย
‎ข้าจะติดต่อมา
‎พอร์กี้ ยกก้นขึ้นจากพื้นได้แล้ว ‎เราจะไปจากที่นี่
‎การเดินทางของไส้กรอกพันชิ้น ‎เริ่มต้นจากไส้กรอกมื้อเช้าชิ้นเดียว
‎อยู่บนนี้เราปลอดภัย ไม่มีทางออก
‎ถ้าเรารอดไปได้ เราควรเล่น ‎กีฬาแบบทีมมากกว่านี้นะ
‎ตรงนี้เริ่มน่าขนลุกแล้ว
‎ให้ร้องเพลงปลอบใจหน่อยไหม ‎อยากฟังเพลงอะไร
‎ได้เลย
‎กษัตริย์อยู่ในเกวียนร้องเสียงห่าน ห่าน ห่าน
‎ห่าน ห่าน ห่าน ห่าน ห่าน ห่าน
‎กษัตริย์อยู่ในเกวียนร้องเสียงห่าน ห่าน ห่าน
‎ตลอดทั้งคืน
‎เลิกร้องเถอะ
‎คนขับเกวียนร้องว่าแทง แทง แทง
‎แทง แทง แทง แทง แทง แทง
‎คนขับเกวียนร้องว่า…
‎ตลอดทั้งคืน
‎ไม่เอาน่า เลิกประวิงเวลาได้แล้ว
‎ข้าจะไม่มีวันยกเอลโฟให้เด็ดขาด ‎เอาตัวตลกไปได้ไหม
‎ไม่เอา มุกเขาเก่าไป แม้แต่กับเรา
‎เจ้าทำให้พวกมันโกรธกว่าเดิม
‎เป็นราชินีแค่วันเดียว ข้าก็ทำทุกอย่างพังแล้ว
‎เราถูกรุกราน ทุกคนอยากฆ่าเรา
‎แถมมงกุฎก็หลวมไปอีก
‎จริง งงตึ้บเลย เจ้ากับพ่อเจ้าหัวโตใหญ่ออก
‎ข้านึกว่ามันน่าจะติดฟันจอบเจ้า
‎ฟันข้ายื่นออก ไม่ได้ยื่นไปด้านข้าง
‎- ใช่ไหม ‎- นิดหน่อยนะ
‎ความจริงใจนี่เจ็บจี๊ด นี่สิเพื่อนแท้
‎ข้าไม่เคยมีเพื่อนแท้มาก่อน
‎พูดเรื่องอะไรกัน เจ้าโง่
‎ข้าไม่รู้จักคำว่า "เพื่อน" ด้วยซ้ำ ‎ก่อนมาเจอเจ้าสองคน
‎ทุกครั้งที่ข้าพูดว่า "หวัดดี ข้าเอลโฟ" ‎ข้าน้ำตาตกใน
‎ถ้าเราไม่รอดออกไปด้วยกัน
‎ข้าอยากให้เจ้าทั้งสองคนรู้ว่า ‎ข้าจะคิดถึงพวกเจ้า
‎โทษทีนะที่ข้าทำให้พวกเจ้ามาเจอเรื่องนี้
‎เจ้าไม่ได้ทำหรอก บีน
‎แต่ข้าทำให้เรารอดจากเรื่องนี้ได้
‎เอลโฟ ไม่นะ
‎ข่อยได้ตัวเขาแล้ว ไปกัน
‎ข้าจะตามหาเจ้า เอลโฟ ข้าจะพาเจ้ากลับมา
‎ไม่ต้องหรอก บีน
‎ข้ามั่นใจว่าพวกมันจะถลกหนัง ย่างข้า ‎และกินข้าอย่างเร็วเลย
‎ถ้าเจ้าแตะต้องเส้นผมเดียวบนหัวเขา…
‎ข้าคิดว่านั่นผมนะ
‎สาบานเลยว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน
‎ข้าจะกวาดล้างสายพันธุ์ยักษ์ไปจากแผ่นดินนี้
‎และถ้าเจ้ามีอาณานิคมหรือดินแดน
‎หรือเมืองขึ้นที่อยู่ใต้การปกครองของเจ้า
‎ลืมพวกนั้นไปได้เลย
‎นี่สิวิธีที่ราชินีใช้ขู่ศัตรู
‎เก่งมาก บีน
‎หวัดดี ลูซี่
‎แม่ เดี๋ยวนะ ท่านรอด…
‎ท่านพาพวกยักษ์มาที่นี่
‎ข้าไม่มีเอี่ยวเรื่องนั้นเลยนะ
‎แต่ข้าสนุกที่ได้ดูนะ เจ้ารับมือได้ดี
‎ท่านไม่ควรกลับมา ตอนนี้ข้าเป็นราชินีแล้ว
‎ราชินีอะไร ไม่มีใครอยู่ที่นี่
‎ทุกคนละทิ้งเจ้า ‎เหมือนที่เจ้าละทิ้งพ่อเจ้า
‎เปล่านะ ข้าพยายามช่วยเขาแล้ว
‎รู้อะไรไหม นั่นไม่ใช่กงการอะไรของท่าน
‎ท่านไม่มีสิทธิ์พูดถึงพ่อข้า
‎แล้วเจ้าจะทำยังไงไม่ทราบ
‎ข้าจะต่อยหน้าท่าน ‎ส่วนลูซี่จะกัดข้อเท้าท่าน
‎ลูซี่
‎นางเล่นข้าทีเผลอ ตอนข้าจ้องนางเขม็ง
‎ไม่รู้ว่าทำไมเจ้าดึงส่วนดีๆ ของข้าออกมาเสมอ
‎ไม่นะ ไม่ ลูซี่
‎เกิดอะไรขึ้น ตู้หนังสือนี่จะพาเราไปไหน
‎ลงไป ลงไป ลงไป
‎หยุดพูดว่า "ลงไป"
‎ลงไปจนสุด ไปเจอกับพรหมลิขิตของเจ้า
‎- ถึงแล้ว ‎- เราอยู่ที่ไหน
‎โรงพยาบาลบ้าทวิงเกิลทาวน์ ‎บ้านใหม่ของท่านไง
‎อย่ากดปุ่มนะ ไม่ช่วยอะไรหรอก
‎นี่เป็นลิฟต์ด่วน
‎เจ้าสาวมาถึงแล้ว
‎ข้าอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎ขอต้อนรับสู่สวรรค์ ลูซี่
‎ไม่จริง
‎จริงจ้า
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ