ROZCZAROWANI
Wiem, Gomer, robi się zimno i ciemno.
To nie koniec świata.
Chodźmy po magię,
żeby przemienić cię w mojego chłopaka z liceum.
Kiepski widok.
Najgorszy przypadek bogobójstwa.
Może tylko go ogłuszyłem.
Roztrzaskałeś mu czaszkę. Spójrz na to szkło.
Uważaj, nie nastąp na świątobliwe odłamki.
Moja stópka!
Może pomodlę się, żeby Bóg ożył?
Świetnie, to coś da. Czekaj, jednak nie.
Bo właśnie zaciukałeś jedynego spełniacza modlitw
ciężkim materiałem budowlanym.
Czołem, druhowie.
Ukryję Boskie ciało.
Jak leci w naszym idealnie idealnym niebie pośród obłoków?
Pytam, bo coś jest nie tak.
W powietrzu czuć chłód, ptaszki nie świergoczą.
Niebo ciemnieje i…
Co? Co to znaczy?
Czy ja dobrze widzę? Co mu, u diabła, zrobiliście?
Spokojnie, przereklamowany gołębiu.
Jak inne anioły się dowiedzą, wpadną w panikę.
Puść mnie. Nie wsypię was.
Przez to mnie zabili.
Marzyłem o tym dniu.
Uwaga, nie pogubcie aureolek, bo mam ważne wieści:
Bóg nie żyje!
Co? Nie wierzę.
O tak. Nie przesłyszeliście się. Nie żyje!
Bóg, nasz Ojciec Niebieski, Pan nad Panami, Król Królów,
perfekcyjna pani domu, Jah Rastafari,
czy jak go tam zwał,
jest inka-stinka-binka-dinka- dipity-du-da martwy!
- Możesz mówić normalnie? - Nie czepiaj się.
Wszechświat wkrótce dobije do mety z piskiem,
jaki wydają szczury, gdy wkręcą się w diabelski młyn.
Koniec zabawy, lulki.
Bogu pękła żarówka,
w religiach zrobi się kołomyja i wszyscy mamy przechlapane.
To słaba strawa duchowa.
Mówię, jak jest, brachu.
W porząsiu. Płacz, rwanie włosów z głowy
i zgrzytanie zębów pora zacząć… już.
To nie brzmi dobrze.
RZEKA RADOŚCI
ROZDZIAŁ L ŻEGNAJ, BEAN
Wśliznę się tunelem seksu w podziemiach.
Błazen! Dokąd idziesz?
Bean, dzieją się tu niestworzone rzeczy.
Orgia odwołana, rzeka wzbiera, a gdy wypowiadam swoje powiedzonko,
dzieje się coś złego.
- „O nie”? - O nie!
Alva.
Uważajcie przy podskokach. Nie urońcie ani kropli.
Słono bulę za tę maź.
Maź, maź, ma…
Bez skandowania.
Maź, maź, ma…
Uważaj, niezdaro.
Świetnie. Jesteś w samą porę na świętą sekretną ceremonię.
Szukam swojej mamy. Czy mam być zabita w ramach tej ceremonii?
Nie. Ale mamy dla ciebie specjalną sekcję VIP.
Idź za głaz śmierci.
- Bean! - Elfo!
Mów ciszej.
Trøgowie obiecali, że jeśli przysięgnę im wierność
i nie będę kłapał głupim ozorem, to mnie nie zabiją
i jeszcze wyjawią mi sekret wiecznego życia.
Patrz, co mi dali!
CZEŚĆ, JESTEM TRØGO!
Boże, zrobiłbyś wszystko za darmową przypinkę.
Jestem kolekcjonerem.
A ty nie, więc nie zrozumiesz.
Słyszę dziwkowate obcasy.
Chwała Dagmar!
Dość pogaduszek. Przystępujmy do rzeczy.
- Co, u diabła? - Co, u diabła?
Rozpocznijmy ceremonię!
Stalaktyty, też mi coś.
Patrz.
Nasz cudowny, piękny sekret.
Gatki w dół.
Dobrze.
Pospieszcie się, małe zboczki.
Co? Dobrze.
A teraz usiądźcie i wirujcie.
Siedź i wiruj
To obrzydliwe.
Nie osądzaj ich, Elfo.
To jakiś tradycyjny taniec ludowy?
Nie podoba mi się.
Tak się pożywiamy. Prosta, naturalna receptura.
Widzisz tę ciecz?
To święte wody wypływające z nieba.
A ta mgiełka unosząca się z dołu?
To opary prosto z piekła.
Łączą się tu, w Dreamland,
z dodatkiem szczurzego moczu.
Rezultat? Magia Trøgów.
Pięknie. No dobrze, kto ma dla mnie świeży móżdżek?
Potrzebujemy mózgów, by wytwarzać cenną maź.
Wrzucamy je do elektrycznego blendera
i ustawiamy średnią prędkość lub gruby przecier.
Naprawdę?
A skąd bierzecie elektryczne blendery?
Przekopaliśmy długi tunel do Steamland.
Podwędzamy małe urządzenia AGD.
Miksery, blendery, frytkownice, automaty do gumy balonowej.
I nie mamy już dla ciebie mózgów.
Ale skosztuj naszej maź-garity.
Jedynym składnikiem jest maź.
Nie chcę mazi.
Gdy zamawiasz surowe sashimi, nie chcesz tuńczyka z puszki.
Dajcie mi magię! Dajcie mi mózgi! I łyżkę!
Ale Dagmar, to ty nie wiesz?
Od magii można zwariować.
Nazywasz mnie wariatką?
Nie. Mówię o nas. Pokaż jej, Benji.
Nie rządzisz Benjim, ale dobra.
Większość ludzi nie wie,
że mózg smakuje jak truskawki ze śmietaną.
Na psa urok!
Ponieważ nie mamy mózgów, nie możesz nawiedzać nas we śnie,
co nas cieszy. A efektem ubocznym jest nasza nieśmiertelność.
Od teraz musimy tylko ssać stalaktyty.
Jedyny sposób na nieśmiertelność to postradać mózg.
To nie dla mnie.
Umrę sam w mieszkaniu w podbudówce,
tak jak mówił Papa.
Ile razy mam was zabijać?
Tyle, ile trzeba. Zaraz.
Zapada mrok. Zło zwycięży na bank.
Powinienem pląsać w kółko i wkurzająco scatować,
ale przecież… nie ma już wszechświata.
Nie ma dobra ani zła, niczego nie ma.
Będzie mi brakowało egzystencji.
A co, jeśli…
Co, jeśli Bóg zostawił ci jakiś podręcznik użytkownika?
Mógłbyś zostać nowym Bogiem,
zamiast dreptać w kółko jak debil.
Może masz rację.
Mógłbym odziedziczyć ten cały kram.
Byłbym królem Lucim!
Mogę być Bożym synem?
Nie widzę przeszkód.
Rozejrzyjmy się za tym podręcznikiem,
który istnieje albo nie.
Teologicznie to grząski grunt,
ale zgaduję, że Bóg ma tu gdzieś skrytkę.
Luci! Chodź szybko! Na jednej nodze! Znalazłem coś!
Patrz! Gałka.
O mój Boże!
Znaczy się ja. Potencjalnie.
Bean! Prawie łezkę uroniłam.
Może po raz ostatni gonię cię po jaskini pod zamkiem.
Może to ja wciągam cię w pułapkę, mamo. Może to ty umrzesz.
Zastawiłaś pułapkę? Nie blefujesz?
Zawsze blefuję. Albo i nie. Skacz!
Co? O nie. Powietrze!
Wstrzymaj oddech. Nie wdychaj spor.
Za późno.
Zajebioza.
To fakt. Grzyby są najlepszym lekarstwem.
Bean, a jeśli to wszystko tylko nam się przyśniło?
Nie wkurzyłoby cię to?
Słyszysz, że coś się zbliża?
Oby płatki śniadaniowe, bo mam chcicę na kulki kakaowe.
Mówię tak, bo się ujarałem.
Mam was! Co, u diabła?
Mam pytanie.
Chodzą mi po twarzy tysiące małych pajączków czy tylko setki?
Tripujesz, mamo? Tripujesz, mamo-piżamo?
Tripujesz? Elfo, ona chyba tripuje.
Tak, mamo. Tripujesz?
Nie jesteś moją mamą, Elfo. Musimy wciąż się kłócić?
Zróbmy miłosną kanapkę i już się pogódźmy.
Tak! Miłosna kanapka!
- Wynoś się, Turbish! - Dobra, pa.
To się nazywa katharsis.
O nie!
Jak mam ciąć? Wszerz czy wzdłuż?
Może soczysty rumsztyk?
Elfo, złap ten jej rozcinak.
Ostry.
Nie łap za kłujący koniec, tylko za ten do łapania.
Chodź!
Dymek!
Ten odlot narkotykowy sprawił mi najwięcej frajdy,
od kiedy byłaś małą dziewczynką.
Pamiętasz? Siedziałyśmy tutaj i robiłam ci wodę z mózgu.
Elfo, załatw ją!
Giń!
Tęsknię za tamtą kanapką.
I już. Zabiłam ostatniego z twoich koleżków.
Nie umarłem.
O nie.
Elfi sok?
Wygrałam!
Kurczę. Po co mnie w ogóle urodziłaś?
Nie słyszałaś o adopcji?
Czy ktoś zamawiał macochę?
Oona!
Świruska!
Dzięki, Oona. Ułatwiłaś mi sprawę.
Już was nie potrzebuję.
Mam magię, mam urodę,
a teraz mam nieśmiertelność.
Dagmar, może nie pokonam ciebie i twojego nadętego akcentu,
ale mogę ocalić Dreamland, niszcząc magię na dobre.
W imię nałuki. Wiej!
Pomóż mi, Oona. Wyczerpałam się.
Nie mam magii, Bean. Mogę ci dać tylko dragi i miłość.
Jaszczurka i luzerka w końcu razem.
Co za farsa.
Czy farsa?
Czyżby?
O nie.
Czekaj, gdzie Elfo?
Chyba nie przeżył, Bean.
Elfo. Wróciłeś po mnie.
Wcale nie. Złapałaś mnie za rękę.
Zostaniesz ze mną chwilkę?
Dobrze.
To miłe. Jaka miękka skóra.
Masz mocny uścisk.
Pracujesz na budowie czy coś?
No dobra. Lepiej już puść.
Co robisz? Puść.
Do cholery, puszczaj, kobieto!
Zabieram cię ze sobą, Elfo.
Będziesz mi wiecznie służył w piekle!
Nie mylisz mnie z Pieszczotkiem?
Chrzanić Pieszczotka! Ciebie chcę!
Jak mawiają Trøgi:
„Nie dostajesz, czego chcesz, tylko na co zasłużyłeś”.
Słuchajcie! Żyję i…
Doceniam współczucie i że dyszysz mi na kark, Derek,
ale moglibyście zostawić mnie z Morą? Na chwilkę.
Nie spędziłyśmy aż tyle czasu ze sobą,
ale doceniam każdą chwilę.
Wcześniej nie znałam miłości.
Zaczęłam nowe życie, gdy spotkałam cię w Galerii Dziwaków.
Poczułam coś wyjątkowego, gdy rozbiłam twoje akwarium
młotkiem i wypłynęłaś prosto na mnie.
Spojrzałam ci w oczy, a ty się uśmiechnęłaś.
To była przyjemna chwila.
Jak sen.
W baśniach miłosny pocałunek ożywia ukochaną.
Ale to nie baśń.
NIEZBYT JASNA ŻARÓWKA
Patrz, żarówki. Całe stery.
Nowiusieńkie, prosto ze sklepu z żarówkami.
Gdzie ta cegła?
Dawaj.
Chwila. Co chcesz zrobić?
Potłuc żarówki.
- To spoko. Czekaj. - Co?
Jeśli potłuczesz żarówki, Bóg już nie wróci.
Zagłosowaliśmy
i ustaliliśmy, że będę nowym Bogiem,
a ty moim zastępcą.
Moim lokajem. Fajowy lokaj Jerry. Fajkuj się, Jer.
Nie mamy dowodu, że mógłbyś być Bogiem.
Sam mówiłeś, że wszystko zwalnia i wygasa.
To nas właśnie czeka.
Słuchaj, to dla mnie ważne.
Miałem traumatyczne dzieciństwo.
Nie mówiłem ci,
ale kumpel od kufla kilka razy zwalił rachunek na mnie.
Luci, czemu choć raz w życiu nie wybierzesz miłości?
Powiem ci coś o miłości. To przekręt.
Ludzie głoszą miłość, a zatruwają powietrze,
wchodzą w sekty albo durne bractwa,
zabijają łosie, rozlewają naftę, snują szalone teorie na temat szczepionek…
Masz rację. Bierz cegłę.
Dobra, chodź, Jer. Pomóż mi.
- Nie chcę upuścić. - Luci, jesteś najlepszy.
I tego się trzymaj.
Przykręćmy to do Bożej szyi i sprawdźmy, co się stanie.
Inka. Dinka. Binka. Bonka. Bum.
Ale się wyspałem.
Nie miałem nawracających koszmarów.
Chrapałem?
Nie, Boże, byłeś nieżywy.
Nieżywy z wycieńczenia. Mam nadzieję, że wypocząłeś.
Po co ta skromność, Luci?
Boże, to ja cię zabiłem.
Luci cię ożywił.
Wiem, Jerry. Poddałem cię próbie.
Miałem cię porazić. Może nawet z megasiłą.
Ale w nagrodę za twoją szczerość wybaczam ci.
A to narzędzie morderstwa?
Uwaga tam na dole!
Luci, czemu nie chciałeś przyznać,
że przywróciłeś mi życie?
No kurka, wiesz.
Jak się jest mrocznym demonem
i nie pozwoli się Bogu umrzeć, to trochę obciach.
Będzie się to za mną wlokło.
Niesłychana moralność jak na maleńkiego sługę piekielnego.
Nigdy bym nie pomyślał.
Luci, zwykle tego nie robię, ale bardzo cię lubię
no i uratowałeś mi życie.
Może dlatego cię lubię.
Oto co zrobię.
Podaruję ci jedno życzenie.
Teraz, żadnych ograniczeń,
- cokolwiek zechcesz. - Cokolwiek?
Bogactwo, sława, sukces? Chcesz być grubą rybą?
Zrzucić wagę? Wcinać placki na okrągło?
Absolutne oświecenie? Wybierz coś. To trudne, nie?
To życzenie musi dotyczyć mnie?
Dziwne. Nikt mnie dotąd nie pytał.
Odpowiadam: możesz spełnić życzenie dowolnie wybranej osoby.
W takim razie chciałbym, by Syrena Mora ożyła. Dla Bean.
Interesujące. Mogę spytać dlaczego?
Dlaczego? Bo Bean tak wiele z siebie dała.
Bo zasługuje na miłość.
Bo Mora jest miłością jej życia i dlatego, że…
Że co?
Że kocham Bean.
Jakie to piękne, Luci.
Dobra, daj mi spokój.
Chcę cię przytulić.
Czuję łzy na szacie? Ty płaczesz, Luci?
Nie płaczę.
Śmiałem się.
Jestem klaunem. Nie mam uczuć. Znasz mnie.
Ja tylko…
Spełniam życzenie Luciego.
Syrena Mora ożyje dla Bean.
Klask!
Nienawidzę tego. Wszystko jest do bani.
Moja mama nie żyje, a jakoś się nie cieszę.
Co tu tak śmierdzi?
Moje buty czy martwe rybie ciało Mory?
Wybacz, Mora.
Przyjmuję przeprosiny.
Jak chcesz wiedzieć, to buty ci śmierdzą.
Mora? Ty żyjesz?
Już więcej mnie nie dźgaj. Inaczej zdobywaj moje serce.
SZCZĘŚLIWY KONIEC
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta, elfy i Trøgi,
i, kretoludku, ty też.
ZWRÓCIĆ PRZED PÓŁNOCĄ, BY ODZYSKAĆ KAUCJĘ
To dzień zwycięstwa i radości.
Dagmar została pokonana i zmiażdżona wielkim kryształem w jaskini.
Szatan został zdeptany wraz z jego męskością.
Wszyscy wrogowie zginęli bądź zwiali.
A co najlepsze, jestem zakochana.
Chcę podziękować tym, którzy przyczynili się
do tego zwycięstwa.
Przede wszystkim nader niedocenianej dziewce od mopa.
Może to przez te włosy, kto wie?
Następnie moim kumplom Elfo i Luciemu, gdziekolwiek teraz jest.
Elfo, mówiłeś, że przeznaczenie to ściema.
Że sami wytyczamy własny los.
Długo się z tym nie zgadzałam,
ale teraz to bez znaczenia, więc wreszcie widzę w tym sens. Dziękuję.
Ty też mnie czegoś nauczyłaś.
Luci, mój ukochany demonie,
zrujnowałeś mi życie,
ale jakoś dzięki temu stałam się kimś lepszym.
Byłeś i na zawsze pozostaniesz moim ulubionym kumplem od kufla.
I moja ty gadzino, gekonie, traszko, salamandro, czymkolwiek jesteś,
piracka macocho Oono, zawsze mogłam na ciebie liczyć. Kocham cię.
Cieszę się, że się ujarałyśmy
i razem okrążyłyśmy fontannę 93 razy.
Potem czesałam ci włosy przez pięć godzin
i twoje wszy przeskoczyły na Dereka.
Wybacz, że zwinęłam twój ostatni zapasik.
Wynagrodzę ci to.
Spokojnie, braciszku, nie zapomniałam o tobie.
Derek, szacun!
Spójrz tylko.
Atrakcyjna szczecina na twarzy i gorąca laska u boku. Sukces!
No tak. To dość burzliwy romans.
Wolałbym, żeby przestała podkradać mi monety.
Chcesz je z powrotem, to przestań gadać o patelni.
Nigdy!
A teraz najhałaśliwszy facet w Dreamland.
Znacie go i kochacie.
I chyba wreszcie przestał kwakać. Mój tata, król Zøg.
No dobra.
Oklaski później, inaczej do wieczora nie skończymy.
Dobre wieści. Ja też się zakochałem!
Tato, trzymajmy się rozpiski.
Kto by się przejmował?
Poznajcie moją niedźwiedzią towarzyszkę, Ursulę Niedźwiedzicę,
oraz naszego synka Misiaka.
To nie kostium. Naprawdę tak wygląda.
Dobra, spadamy!
Dokąd idziesz?
Jak to dokąd? Do lasu.
- Ty rób, co chcesz. - Czeka nas mnóstwo seksu.
Weź, mamo.
Przepraszam, mogę wtrącić komentarz
i nie zarobić w twarz strzałą znikąd?
Choć wasze pocieszne perypetie poniekąd mnie bawią,
czuję się w obowiązku skrytykować liczne nieścisłości w fabule,
niepoczytalne postaci i żarty, których po prostu nie rozumiem.
Ponadto zbyt wiele scen kończy się
niedorzeczną, nieuzasadnioną i niespodziewaną…
No dobra. A teraz w imieniu Trøgów, Sługo!
Sługo? Czy ktoś go widział?
Pragnę podziękować Trøgom za hojne ilości mazi.
Specjalne uznanie dla Sługo, choć nie chce sprzedać mi czapki.
Żartuję, jest zbyt szpetna.
Ejże! Kupiłem ją na wyprzedaży.
Nikogo nie obchodzi tło twojej postaci.
Pozostało jeszcze jedno zadanie.
Sprowadźcie tu królową Bean, całą i żywą. Będzie moim oficerem nałukowym.
Nałuka.
Na razie lepiej nie wtajemniczać jej w szczegóły ekspedycji.
Załóżcie jej ten brudny worek na głowę
i przyprowadźcie prosto do rakiety,
gdzie będę czekał, by wyruszyć na… wiecie gdzie.
- Księżyc! - Księżyc!
- Kiedy deser, jełopie? - Cicho, Benji.
Wyczuwam ogólne napięcie.
Wyprawa na Księżyc to okazja do przygody
i badań przemysłowych.
Wsadźcie Bean do worka i możemy ruszać.
Nie mnie. Bean, wy głupcy.
Wypuśćcie mnie. Duszę się! Mam lęk przed ironią losu.
A teraz, z mieszanymi uczuciami,
ogłaszam, że ustępuję z tronu naszego możnego królestwa.
- Nie! - Nie!
Dajcie spokój! Ocaliłam Dreamland i zasługuję na przerwę.
Prawie spaliliście mnie na stosie.
Widzę zgniłe warzywa w waszych dłoniach.
Dajcie jej spokój. Nie rzucajcie.
Mamy tu niedobór ziemniaków, a teraz wiemy dlaczego.
Ale nie jestem tu, by was karcić. Jestem tu, by dawać i oddawać.
Kto to rzucił?
Ponieważ zamek należał kiedyś do elfów,
od teraz naszym królestwem władać będzie król Władko.
Zmieniłem zdanie.
TRZYMKO 1
Wracam, by umrzeć w Elfwood, i nikt mnie nie powstrzyma.
Nikt?
Na pewno? Ktoś coś?
- Chodź, Całuśko. - Kocham Pendergasta.
A kogo ty nie kochasz?
Żegnaj, Całuśko. Nie zapomnę cię.
Witaj. Jesteś spod Strzelca?
Ja też nie.
Królu Władko? A twoja korona? I następca?
Tylko jedna osoba potrafi rządzić Dreamland
dobrodusznie i łaskawie.
Jest tylko w połowie elfem i wie, jak to jest być innym.
Jak być wyrozumiałym.
Ile wysiłku sprawia sięganie z półek i nie tylko.
Na tronie w Dreamland zasiądzie…
Dziewka od mopa.
To zaszczyt prawie być nominowanym.
Na mocy danej mi przez Księgę Øgów
i Urząd Tranzytowy Dreamland-Elfwood
- niniejszym koronuję dziewkę od mopa… - Miri.
Królowa Dreamland, Dziewka od Mopa Miri Pierwsza!
Niech żyje królowa Dziewka od Mopa Miri.
Hip, hip, hura!
I król małżonek Elfo.
Jest poza twoją ligą, Elfo.
I prędko przechodzimy dalej.
Oto nasz nowy premier, Merkimer.
Będę roztropny, rozsądny i seksowny.
Mora i Bean chyba się pobiorą.
Daję im rok.
Zmajstrowałam dzieło sztuki, panienki.
Mogę być szczera?
Nigdy nie lubiłam ślubów.
Ja też. Zwłaszcza własnych.
BEAN-MORA ŚLUB DZIŚ WIECZOREM
Gdzie Bean i Mora?
Tłum zgłodniał. I wytrzeźwiał.
Zaraz. Przecież to ślub. Bean zawsze ucieka ze ślubów.
Co jest? Rozetnijcie ten worek.
Nie tak się umawialiśmy.
Sługo, toż to fiasko.
Liczę chociaż, że jak spojrzę w prawo, obok mnie będzie Bean.
Arcydruidko, co ty tu robisz?
Zamknij się.
- Dziesięć. - Gdzie Bean?
- Siedem, dziewięć… - Stój!
- Sześć. - Źle.
- Cztery. - Nie po kolei.
- Przerwać start! - Trzy, jeden.
- Nie! - Start!
Bean. Bądź tu jeszcze.
Bean! Muszę się pożegnać!
Żegnaj, Bean.
Dzięki, że siedzieliście jak kołki na tych twardych ławkach
przez ostatnie trzy i pół godziny, aż zdrętwiały wam tyłki.
Rozpocznijmy ceremonię!
Wielki Jo.
Teraz jestem dobry. Spokojnie.
Na mocy już nie tak Sekretnego Stowarzyszenia
zebraliśmy się w tym przewiewnym, nieogrzewanym kościele,
by złączyć tych dwóch pomarszczonych kochasiów węzłem małżeńskim.
Obrączki, Wieprzyku.
Wygrawerowałem twoją, panie Owal.
„Turbish mówi cześć”.
Cześć.
Przestań, Turbish.
Doprowadzasz Odvala do szału.
Czy ty, Sorcerio, i ty, Odvalu,
bierzecie siebie nawzajem za mężów?
- Tak. - Tak.
Niech to licho.
- Dziab! - Przestań.
- Dziab. Dziab. - No przestań.
- Dziab! - Nie rób tak!
Kocham cię.
JAK UDUSIĆ BOGACZA NA 1001 SPOSOBÓW
Tyle tu szczęśliwych zakończeń.
Panno Moonpence, od kiedy usłyszałem twój czarujący głos,
jestem bezgranicznie zauroczony.
- Weźmiesz mnie, jakim jestem? - Jeszcze nigdy cię nie widziałam.
Zawsze czołgasz się po podłodze.
Zaraz temu zaradzę.
Oto ja, w całej okazałości.
Żałość.
Panno Moonpence.
Panie Merkimer.
Radość.
Samotność. Monotonia. Samotność.
Koń Który Się Śmieje!
Krótko tu zabawicie, co?
Statek cyrkowy. Na wprost.
Znów się spotykamy, kapitanie Hornżuan.
Oona, kocham cię od zawsze. Wyjdziesz za mnie?
O nie.
To moja kwestia.
O nie.
NOWY ZARZĄD
Królewski Chazzzzz.
Na pomoc. Jestem przygwożdżona. Niech mi ktoś pomoże!
Cloyd. Becky!
Vip lub Vap!
Gomer! Bunty?
Piegusek! Nie, tylko nie piegusek.
Dzwoniłaś?
To ty.
Nie stercz tak. Zabierz mnie stąd.
Pójdziesz ze mną do piekła?
Nie. Potrzebuję własnej przestrzeni.
Nie chcę wokół żadnych ludzi, demonów, aniołów czy zwierząt.
Na jak długo?
- Na zawsze! - Na pewno?
Zamknij się i wyciągnij mnie stąd. Zaczynasz mnie irytować.
Wedle życzenia.
Pstryk.
Dużo lepiej.
Chwila. Co jest? Gdzie, u diabła, jestem?
- Jesteś tu ze mną, mamo. - Piegusek!
Zwisamy sobie z klifu na całą wieczność.
Spełnienie marzeń.
Razem możemy rządzić tą klatką.
Nie martw się, nie jest najgorzej. Nawet skomponowałem melodię przewodnią.
Rzadka zaczarowana nimfa moczarowa. W sam raz do mojej Galerii.
Hej, moczarowa panno.
Pójdziemy kiedyś na mrożony jogurt?
Wyglądasz przystojnie z tą muszką, Juniorze.
Ja też tak myśleć.
Czy ty, Papo Powrotku Elfowitz, bierzesz Grogdę za żonę?
Jasne, że tak.
Co?
Psiakość, Szoczko! Popsułeś atmosferę!
To katastrofa, Arcydruidko.
Potrzebujemy magii Bean, by przetrwać wyprawę.
A co z moimi potrzebami, mój ty Księżycowy Książę?
Błagam. Mam łaskotki.
O nie.
- Księżyc. - Księżyc!
Wybacz, Arcydruidko.
Ten hełm ma dwie funkcje.
Utrzymuje mnie przy życiu
i chroni przed twoimi pocałunkami.
Nie rób tego.
Witaj w domu, panie. Więcej nazwisk do Księgi Zmarłych?
Niezupełnie.
KSIĘGA ZMARŁYCH
KRÓLOWA TIABEANIE MARIABEANIE DE LA ROCHAMBEAUX GRUNKWITZ
Bean.
Mora.
SYRENA MORA
Luci.
„LUCI” LUCILLE LUCYFER JR. DCLXVI, SYN SZATANA
Chwilunia, co jest, Boże? Dałeś mi anielskie skrzydła?
I aureolkę.
Aj waj!
Trzeba to uczcić. Ja też mam życzenie.
Jesteś Bogiem. Masz wszystko. Czego mógłbyś sobie życzyć?
Brakuje mi kotków.
Tylko w piekle są przytulaski?
Jestem śmiertelnie uczulony.
KOCIA KARMA KARMA ZE ŚWIĘTEJ KONINY
Liczyłem na burrito z Bean i guacamole.
EDWIN A. SYRENA PAMIĄTKOWA CHATKA NA PLAŻY
Turbish! Mertz!
Królowa Dziewka od Mopa każe zamknąć most zwodzony.
Dobrze. Ale my już mamy dość.
Napisy: Ewa Nowicka