(ดิสเอนแชนท์เมนต์ เอลฟ์แสบกับเจ้าหญิงสำมะเล)
มอร่าผู้น่าสงสาร
แล้วดูเจ้าสิ บีน เจ้าใช้พลังวิเศษไปหมดแล้ว
นางจะหมดพลังไปอีกหลายวัน
โกเมอร์ แฟรงค์ แรตบอย พานางไป
ให้พวกปูกินกันให้สนุกไปเลย
นี่
พวกเจ้าที่เหลือ เอาศพที่น่ารักทั้งหมดมากองเอาไว้
สำหรับปาร์ตี้รอบกองไฟคืนนี้
(บทที่ 49 เมื่อความมืดมิดเข้าปกคลุม)
ขอโทษที่เรามาสาย
ไม่เป็นไร ทุกคนตายกันหมดแล้ว
ดีใจที่เรามาสาย
แม่ จูเนียร์ ป๋าด้วย ดีใจที่ได้เจอนะ ไม่มีเวลาให้สังสรรค์วันรวมญาติแล้ว
ฝากพวกท่านปกป้องถ้ำไว้ ระหว่างที่เราไปช่วยบีนที
ท่านเลี้ยงเจ้าหนูนั่นได้ดีมาก ป๋า
ส่วนเจ้าก็เลี้ยงอสุรกายตัวนั้น ได้หล่อเหลาไม่เบา กร็อกดา
นี่ บีน เสียใจด้วยนะเรื่องมอร่า
พ่ออยากกอดปลอบใจเจ้าจริงๆ แต่พ่อติดแหง็กอยู่ในนี้
บีน
บีน บีน บีนนี่
บีนนี่ บีนนี่ฟีนนี่ ราชินีแห่งไส้กรอกน้อย
ไม่อะ ทำไม่ได้ โทษทีนะทุกคน
ข้าไม่มีอารมณ์จะกวนประสาทใคร เรื่องนี้มันเศร้าเกิน
เอลโฟ เข้าไปปลอบนางให้หยุดร้องไห้
ด้วยมือเอลฟ์เล็กๆ ของเจ้าซิ
นี่ บีน เจ้าโอเคไหม
ข้าแค่… ข้านึกไม่ออกเลยว่า เจ้าจะเศร้าแค่ไหนตอนนี้
ข้าก็ยังลืมเรื่องที่ชาตะตายไม่ลง
ชาตะคือใคร
เรื่องเดียวที่คู่ควรให้จำคือ เขาตายไปทั้งที่ติดข้าอยู่ 80 เหรียญ
แต่ใครจะสนล่ะใช่ไหม
ข้าเสียใจกับการสูญเสียของเจ้านะ เอลโฟ ต้องทำใจยากมากแน่
ข้ามานี่เพื่อทำให้เจ้ารู้สึกดีขึ้น เอ่อ ไม่ใช่เรื่องนั้น
ข้าจะปลอบโยนเจ้า จากความเศร้าโศกเกินพรรณนา
ถ้าเจ้าจะช่วยขยับแขน
ให้ข้าได้เอื้อมมือไปลูบหน้าผากเจ้าหน่อย
ไม่เหรอ โอเค
บังเอิญแทงแฟนตัวเองเข้าที่หัวใจพอดีนี่
โอกาสมันต่ำมากเลยเนอะ หนึ่งในศูนย์มั้ง
ไม่รู้สิ เอลฟ์คิดเลขได้ห่วยมาก แต่เจ้าคงเข้าใจที่ข้าพูดจาไร้ประเด็น
ถ้าอยากให้ช่วย ข้าเอาพิมพ์มัฟฟินนี่ฟาดหน้าเขาได้นะ
บีน ปกติแล้วตอนนี้ เจ้าจะบอกพวกหนุ่มๆ ให้หุบปากซะ
บีน
นี่ บีน บีน ข้างหลังเจ้านี่ ยังเสียใจอยู่เหรอ
ฟังนะ เจ้าต้องทำใจให้ได้ เราต้องฆ่าแดกมาร์
ยึดบัลลังก์คืนมา
แก้แค้นให้พวกเอลฟ์
แล้วก็อัดซาตานให้เละไปเลย
- สครัฟเฟิลส์ล่ะ - เรื่องนั้นไม่ต้องพูดก็เข้าใจ
ทุกคน ข้าไม่เอาด้วยละ อะไรก็ไม่สำคัญอีกแล้ว
ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว
ไม่เป็นไร เจ้ากำลังเศร้าอยู่
แต่ก็นะ
ความยินดีปรีดาหลังได้สังหารหมู่ ไม่มีอะไรมาเทียบได้
เงียบนะ ทุกคน นั่นเสียงเอะอะบ้าบออะไรกัน
สครัฟเฟิลส์ ครางอยู่เหรอ
ก็ไม่ค่อยเหมือนครางนะ
เหมือนท้องข้าร้องเพราะแซนด์วิชเมื่อคืน
อันที่มีน้ำมันสีส้มๆ เยิ้มออกมาน่ะ อร่อยสุดๆ
เฮ้อ
เงียบนะ
ตามข้ามา เจ้าจะได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์สักครั้ง
นี่ พ่อสูทเยิน ถ้าเจ้าไม่กลับมา ข้านั่งบัลลังก์แทนได้ไหม
ลูกรักของข้าอยู่ไหน
สุดที่รัก แสงสว่างของชีวิตข้า
ข้าอยู่ตรงนี้ ท่านพ่อ
ไม่ใช่เจ้า คิสซี่ มงกุฎข้า
สหาย เข้ามาใกล้ๆ หน่อย ช็อกกุ เจ้าถอยไป
ตอนนี้คงต้องแจ้งให้ทราบ เกรงว่าข้าใกล้จะตายแล้ว
เรื่องเซอร์ไพรส์ที่ไม่คาดคิด อาจทำให้หัวใจข้าหยุดเต้นได้
ให้ตายสิ ช็อกกุ
ช็อกกุ เข้ามาอีกก้าวซิ
อย่าเข้าไปนะ ช็อกกุ
ข้าไปทำอะไรให้
ข้ามีคำขอครั้งสุดท้าย ให้ได้ตายในดรีมแลนด์ที่มีเอลฟ์ปกครอง
และคำขอครั้งสุดท้ายเรื่องที่สอง ให้เวียร์ดโดอยู่ห่างๆ จากศพข้า
ได้ยินใช่ไหม เวียร์ดโด รู้นะว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
เดเรค ลูกรัก ลูกชายโจรสลัดของแม่ เจ้ากล้าหาญมากในสงคราม
แต่หน้าเจ้าไปโดนอะไรมา
แย่ละ ข้ามีแผลเป็นไหม
แค่ทางใจเท่านั้น
ทุกอย่างไปได้สวย แล้วจู่ๆ ก็มีลูกปืนใหญ่ลอยมา
โดนใส่หัวเขา
พอข้าฟื้นขึ้นมา มอร่าก็ตายแล้ว
แล้วบีนก็เศร้ากว่าข้า ตอนที่สไลม์มี่กินกัปตันเรือ
และตายเพราะรัมเป็นพิษอีก
พวกเจ้าทั้งสองจงเป็นพยาน
ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร ข้าจะแก้แค้นให้มอร่าให้ได้
แก้แค้น
- แก้แค้น - แก้แค้น
(ทำตกก็ต้องเช็ด)
(ต้องการนักเต้นกูกู สมัครได้ที่ชริมโป้ส์กูรูม)
(อุโมงค์อนุสรณ์คนโง่)
ด้วยการคำนวณอย่างแม่นยำของข้า
นี่มีสารเหนียวพอพาข้า ไปยังจุดหมายลับของข้าพอดี
บอกเราทีว่าที่ไหน
ไม่ได้ เดี๋ยวพวกเจ้าจะโวยวาย
ไม่หรอก
ดวงจันทร์
- ดวงจันทร์ - ดวงจันทร์
ให้ตายสิ ตอนนี้เจ้าทำให้ข้าอารมณ์…
- เสีย - เสีย
มอร่า ข้าไม่รู้ว่าเจ้าได้ยินไหม
ข้าอยากให้เจ้าฟื้นขึ้นมา แต่ความอยากจะช่วยอะไรได้
ก็เหมือนหวังให้มีเวทมนตร์เกิดขึ้น
แล้วเวทมนตร์ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ไม่ช่วยอะไรเลย นอกจากมอบความตาย ความเศร้า กลโกงตอนเล่นไพ่
อาการท้องอืด แล้วก็อาการปวดหัวที่ไม่ยอมหายนี่
ต้องเจ็บป่วยสารพัดอย่าง
ทุกคนอยากมีเวทมนตร์เสมอ
แต่ข้าจะไม่ยอมให้ใครได้แตะต้องมันเด็ดขาด
ข้าจะทำลายเวทมนตร์ไปตลอดกาล
ก็อบลิน
ถอยไปซะ ให้ข้าผ่านเข้าไปในถ้ำ
แม่ พวกเราเป็นก็อบลินเหรอ
ทางเทคนิคแล้วก็ใช่ เราเป็นก็อบลินในเชิงทั่วไป
ส่วนเจ้าก็จะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น ที่รัก
งั้นเหรอ ซาตาน ทำหน้าที่เจ้าซิ
จ้องตาข้าสิ
ลบล้างความคิดใดๆ ในหัวเจ้า
เสร็จละ
ก็อบลินและป๋า จงเข้าไปในอยู่คุก
ขังตัวเองไว้ และกินกุญแจซะ
- ได้สิ แดกมาร์ - ได้สิ แดกมาร์
ให้ตาย
มาเร็ว โกเมอร์ ปล่อยให้ซาตาน ไปฟังแผ่นเสียงดูวอปหายากของเขาเถอะ
(ถ้ำคริสตัล)
เวทมนตร์ถูกปลดปล่อยแล้ว
และไม่นานมันจะแทรกซึมไปทั่วอาณาจักร
เรื่องที่ดีที่สุดคือ ข้าจะได้ควบคุมทุกอย่าง
ก็ไม่เลวสำหรับยัยโรคจิตตัวน้อย ที่น่ารักที่สุดในมารู
สิบปี
บ่อเกรอะวิเศษห่วยๆ
หัวของเพนเดอร์กาสต์ ระดับน้ำของเจ้าเริ่มต่ำแล้ว
ข้าจะเติมให้
ข้ายังไม่ตายเหรอ ซอร์เซริโอ นี่มันเรื่องอะไรกัน
แม่พูดถูก ข้าไม่มีเวทมนตร์จริงๆ
และเจ้าจะไม่มีทางมี
(แม่)
เราต้องบอกบีนว่า เวทมนตร์กำลังแทรกซึมไปทั่วทุกสิ่ง
นางไม่รู้หรอกว่าต้องทำอะไร
นี่ อย่ายุ่งกับนางนะ เจ้าพวกปู
บอกให้ไปให้พ้นไง
มองอะไรกัน
แล้วจะทำไม ถ้าข้าชอบเรียงเปลือกหอยให้เป็นกองเล็กๆ
เอาสาหร่ายมาแต่งผม แล้วก็คร่ำครวญไม่เลิกรา
เจ้าไม่ได้ยินเสียงข้าคร่ำครวญใช่ไหม
ฟังนะ บีน เรารู้ว่าเจ้ายังเสียใจเรื่องมอร่า
ใครจะไม่เสียใจกับแม่สาวแสนสวย สุดเซ็กซี่…
ข้าเห็นด้วยกับที่เจ้าว่ามา
เอาละ ข้าพอแล้ว ไอ้โรคจิต ทำข้าขนลุกเลย
โอเค
ฟังนะ บีน ไม่ต้องสนใจเขา สถานการณ์ของที่นี่กำลังแย่ลง
เจ้าต้องเลิกเศร้าโศกได้แล้ว
บีน เวทมนตร์แทรกซึมไปทั่วทุกซอกทุกมุมแล้ว
และดูจากสถานการณ์รั่วไหล ณ ปัจจุบันของอาณาจักรนี้
อีกไม่นานทุกคนต้องรู้แน่
มันจะสำคัญยังไง ในเมื่อข้าไม่มีนาง ในเมื่อข้าไร้รัก
ข้าเหลือแค่สร้อยเส้นนี้ ที่มีหมัดทรายไต่ยั้วเยี้ย
ถ้าเวทมนตร์ตกไปอยู่ในมือคนชั่ว
ใครจะรู้ว่าเรื่องเลวร้ายเหลือคณา แบบไหนจะเกิดขึ้น ลองนึกดูสิ
ถ้าข้าแตะต้องมันได้ ข้าจะเปลี่ยนแม่น้ำทุกสายให้เป็นเลือด
ให้คนรวยทุกคนกลายเป็นหมู และทำให้การนั่งเป็นเรื่องผิดกฎหมาย
ข้าก็แค่ลูกกะจ๊อกชั่วๆ เองนะ
ลองคิดว่าถ้าคนที่เลวทรามจริงๆ อย่างแดกมาร์หรือเมิร์ตซ์เอามันไปใช้ได้
มันคงไม่ใช่แค่จุดจบ เราคงอยากตายเลยละ
ข้าไม่สน
เฮ้อ
ข้าไม่เคยนึกว่าอาณาจักรนี้ จะจบสิ้นเพราะความเศร้า แต่ก็เกิดขึ้นจนได้
เราไปตรวจดูเวทมนตร์กันเองเถอะ
อดทนไว้ก่อนนะ เพื่อนตัวใหญ่ผู้ตรอมใจ เดี๋ยวเรากลับมา
เดี๋ยวนะ พวกยักษ์หายไปไหน
เราจ้างพวกเขาปกป้องที่นี่ ด้วยมันเทศเป็นกระบุงแท้ๆ
ใช่ แม่ข้าไม่ใช่คนไว้ใจไม่ได้นี่นา
จากประสบการณ์สี่วันที่ข้าเคยอยู่กับนาง
ปล่อยน้ำวิเศษนั่นนะ นังปีศาจแสนสวย
ไม่งั้นเจ้าจะได้เผชิญกับโทสะ ของเพื่อนผู้กล้าหาญทั้งสาม
เอาเลย เอลโฟ
ก็คงเหมือนโดน ทารกใส่ผ้าอ้อมโจมตีนั่นแหละ
ปากดีจริงนะ
โทษที ข้าไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกเจ้า ทั้งที่เจ้ามันตัวเล็กน่าดูถูกอยู่แล้ว
เล่นคำเก่งนะ เราต้องหยุดนางให้ได้
- โทษที - เหวอ
นี่ แดกมาร์ ทางนี้
พลาดละ
ไอ้เจ้า…
เจ้าต้องใช้ไม้ถูพื้นที่ใหญ่กว่านี้ละ
พอกันที ข้าจะบอกแดกมาร์ว่าข้าคิดอะไรอยู่
นางไม่ใช่เจ้านายข้า ข้าคือซาตาน เจ. ซาตาน จูเนียร์
ข้าเคยสู้กับพระเจ้า น้องชายพระเจ้า พวกลูเธอรัน
และเวลาหลายพันปี ที่มีคนเอารูปข้าไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
บนหน้ากากฮาโลวีนราคาถูก เป็นรอยสักที่ก้นของพวกนักบิด
และอยู่บนกระป๋องแฮมบดที่เค็มจนไตพัง
เหมือนเวลากลั้นใจดึงพลาสเตอร์ออกนั่นแหละ
ข้าเป็นคนคิดค้นพลาสเตอร์ด้วย
แน่ใจนะว่าถูกเวลา
ข้าจะใช้เหตุผลแล้วกันน่า
แม่หัวม็อบ เจ้าว่าเจ้าฝึกมาแค่ไหนนะ
สองอาทิตย์ แต่มันเหมือน โรงเรียนสอนบาร์เทนเดอร์มากกว่า
ลูซี่ เตรียมเรอ
ข้าร้อนเกินไปแล้ว ไฟกำลังจะออกจากทวาร
ไม่นะ ลูซี่
แม่หัวม็อบ ไม่นะ
เจ้ากล้าทำแบบนี้กับแฟนข้าได้ยังไง
ถูกต้อง ข้าพูดออกไปแล้ว แม่หัวม็อบเป็นแฟนข้า
เจ้าเป็นแฟนข้าใช่ไหม แม่หัวม็อบ
ถูกเตะนี่ไม่ฟินเลยสักนิด
ข้าไม่ต้องใช้เวทมนตร์ จัดการกับเจ้าด้วยซ้ำ น่าสมเพช
นี่ เจ้าน่ะ ใช่ ข้าพูดกับเจ้าอยู่ คุณผู้หญิง มีแต่ข้าที่ว่าเพื่อนข้าน่าสมเพชได้
แล้วเจ้ารู้ไหม
เจ้า คุณผู้หญิง ทำให้การเป็นคนชั่วหมดสนุกไปเลย
เจ้าต้องชดใช้ให้กับเรื่องนั้น
เอาละ เจ้าหนูบินได้
พยายามได้ไม่เลวนะ ลูซี่ แต่ตอนนี้ถึงเวลาตายแล้ว
แดกมาร์ เจ้าทำอะไรกับลูซี่น้อยผู้น่ารักน่ะ
กำจัดเจ้าตัวน่ารำคาญนี่ให้จบสิ้นไปซะทีไง
นี่ ซาตาน เจ้าช่วยห้าม เมียผู้ชั่วร้ายของเจ้าหน่อยได้ไหม
(บ่อลาวา)
ข้อเท้าข้า หัวเข่า ไข่ข้าก็ไปแล้ว
ก้นก็โดนด้วย นั่นคำพูดก่อนตายของข้าเหรอ
ลูซี่ ไม่นะ
เจอกันในนรกนะ เจ้าลูกชาย เจอกันในนรก
ทีนี้ก็ฟังข้านะที่รัก
ข้าได้เห็นเรื่องชั่วช้าสามานย์และสิ่งผิดบาป
ที่เกิดขึ้นได้ในโลกใบนี้มาหมดแล้ว
สงคราม ความอดอยาก แอปหาคู่ เยลลี่หมี
แต่ทั้งหมดดูจืดไปเลย เมื่อเทียบกับความดำมืดของวิญญาณเจ้า
บอกมาซิ แดกมาร์ จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเจ้าได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
แต่กลับไม่มีใครอยู่ข้างกายเจ้า
เจ้าจะมีความสุข กับการอยู่คนเดียวไปชั่วนิรันดร์ไหม
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นจอมมารร้าย แต่ที่แท้ก็แค่เครื่องมือที่ใช้การไม่ได้
ถ้ามีอะไรก็ติดต่อทนายข้า เขาประจำการอยู่ในนรกด้วย
โชคดีนะ
ข้าไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับเจ้าย่ะ ไอ้คนหมดไฟไร้ค่า
ขอบใจอีกครั้งนะ เอลโฟ ถ้าไม่มีเจ้า ข้าคงจัดการเรื่องนี้ไม่ได้
รู้อะไรไหม
คำขอบใจของเจ้าไม่เคยทำให้ข้า อยากตอบว่า "ด้วยความยินดีเลย" เป็นไงล่ะ
แม่หัวม็อบ
ลูซี่โอเคไหม
เหลือแต่หาง
พาข้าออกไปจากที่นี่ที
ความรัก เสียเวลาเปล่าๆ
ตั้งแต่เกิดมา ข้าไม่เคยรู้สึกถึงความรัก
ดูสิข้าทำอะไรสำเร็จมากมายแค่ไหน
เอลโฟ เกิดอะไรขึ้น
แดกมาร์เพิ่งอัดเราซะเละเลย
ตอนนี้ถ้าไม่มีเจ้า ดรีมแลนด์ไม่รอดแน่
บีน เจ้าเป็นคนเดียวที่จะหยุดแม่ของเจ้าได้
ไม่งั้นก็อาจต้องใช้ก้อนหินยักษ์
แม่หัวม็อบ เจ้ามีหูเอลฟ์เหรอ
ข้าพลาดซีนเปิดเผยเรื่องสำคัญเลยสินะ
นี่ ลูซี่อยู่ไหนล่ะ
ลูซี่ตายแล้ว บีน
อะไรนะ ไม่มีทาง
ครั้งนี้เขาจะไม่คืนชีพด้วย
แม่เจ้าโยนเขาลงบ่อลาวา
ฝันดีนะ เจ้าปีศาจน้อย
นอกจากเสียงกรีดร้อง เจ้าได้ละลายไปอย่างสมเกียรติแล้ว
สวรรค์อีกแล้วเหรอ นี่ไม่ยุติธรรมเลย ข้าอยากกลับบ้าน
ลูซี่ เจ้าก็รู้กฎอยู่แล้ว
ร่างของเจ้าละลายในบ่อลาวาไปหมดแล้ว
ดังนั้นครั้งนี้ เจ้าจะอยู่ที่นี่ตลอดกาลและตลอดไป
หยุดพูดว่า "ตลอดไป" สักที
ตลอดไป ตลอดไป และตลอดไป
ท่านแม่ข้าไม่ได้แค่ชั่วร้ายนะ นางยังน่ารังเกียจสุดๆ ด้วย
บีน มีแค่คนเดียว ที่มีพลังวิเศษเท่าเทียมกับนางตอนนี้
เราทุกคนถือหางเจ้า บีน
ขอยืมเงินพนันข้างเจ้าได้ไหม
บีน ข้าได้เรียนรู้ว่า เราหลีกเลี่ยงเรื่องบางอย่างในชีวิตไม่ได้
นั่นคือส่วนที่ถูกลิขิตมาแล้ว แต่เจ้าเลือกได้ว่าจะเผชิญหน้ากับมันยังไง
ข้ารู้ว่ามันดูบ้า แต่ครั้งนี้เอลโฟพูดถูก
ขอบใจนะ
แม่หัวม็อบกับเอลโฟ อีกเรื่องที่ข้าไม่ทันสังเกต
เจ้าสองคนรักกันเหรอ
รู้ไหม อย่าเสียเวลารอพูดว่า "ข้ารักเจ้า"
อย่าเสียเวลากังวลว่ามันถูกหรือผิด
ลองคบกันดูไปเลย แล้วดูว่ามันจะยืนยาวไหม
เรื่องเลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นก็คือ ปัญหาในความสัมพันธ์
ส่วนเรื่องที่ดีที่สุดน่ะเหรอ ข้าอธิบายไม่ได้ด้วยซ้ำ
การได้เห็นเจ้าสองคน
ทำให้ข้ารู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ไม่ใช่ก่อนมอร่านะ เป็นเพราะนางนั่นแหละ
เดี๋ยวก่อน เจ้าท้องลูกเงือกอยู่เหรอ
ไม่สิ งี่เง่า ข้าไม่… ข้าไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
เราไม่น่าท้องได้นะ ใช่ไหม เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
เพราะสิ่งที่ข้าเข้าใจตอนนี้
ก็คือเมื่อเจ้ามีรักแท้ มันจะไม่จากเจ้าไป
ตลอดกาล มันจะอยู่กับเจ้าเสมอ
เอาละ เราพูดถึงอะไรกันอยู่นะ
แดกมาร์ขโมยเวทมนตร์
เรื่องบ้าอะไรเนี่ย จริงเหรอ
ข้า… นั่นเป็น… นี่เจ้า…
พวกเจ้ายืนยิ้มกันทำไม
ทำไมไม่บอกข้าก่อน
เพราะพวกเจ้ามีความรัก ข้าเข้าใจ เข้าใจดีเกินไปด้วย ไปกันเถอะ
เจ้าคิดถึงมอร่าจริงๆ ใช่ไหม
เจ้าคิดว่าไงล่ะ
ทั้งหมดเป็นแค่เกมสำหรับท่านใช่ไหม
ท่านคิดค้นเวลา พื้นที่ ความเจ็บปวด และความทุกข์ใจขึ้นมาปั่นหัวเรา
โธ่ เจอร์รี่
เจ้าจะว่าไงถ้าข้าจะบอกว่า มีเรื่องที่แย่กว่านี้อีก
เอาละ พอกันที
เจ้าถืออะไรน่ะ
ก้อนอิฐนำโชคของข้า
ใช่แล้ว เจอร์รี่ เอาเลยๆ
ไม่นะ เจ้าไม่ควรทำแบบนั้น…
- เจ้าทำไปซะแล้ว - ข้าทำอะไรลงไป
เจ้าฆ่าพระเจ้าน่ะสิ เจ้าโง่
ข้าขอให้พระองค์อภัยให้ข้าได้ไหม
ก็ได้อะนะ แต่เจ้าเพิ่งฆ่าท่านไปเมื่อกี้
งั้นข้าควรทำไงดี
เจ้าก็ตะโกนอะไรไร้ประโยชน์ ไปสู่จักรวาลอันหนาวเย็น มืดมิด
และไร้ความหมาย แถมปราศจากพระเจ้าดูสิ
โอ๊ะโอ
- โอ้ ไม่นะ - โอ้ ไม่นะ
เกิดอะไรขึ้น นี่มันบ่ายสามโมงนะ นี่อะไรกัน ยุคมืดเหรอ
เราทำใจเรื่องแทงแฟนตัวเองตายได้แล้วใช่ไหม
ยัง แต่คราวนี้ท่านจะยั่วโมโหข้าไม่ได้อีก
แต่โห ท่านเป็นแม่ที่แย่มาก
ไงพี่สาว
เฟร็กเกิลส์มาทำอะไรที่นี่
ข้าไม่ใช่หุ่นกระบอกชวนสยองอีกแล้ว ข้าเป็นเด็กชายชวนสยอง
ตัวเจ้าติดบานพับ
ข้าต้องมีคนมาช่วยดูแลดรีมแลนด์
เลยหากษัตริย์งี่เง่าตัวน้อยมางั้นสิ
นี่ ตอนนี้ข้ามีสมองจริงๆ แทนที่จะเป็นแค่หนังสือพิมพ์เก่าๆ แล้วนะ
ก็ยังเป็นหุ่นกระบอกอยู่ดี เจ้าบ้าเอ๊ย มีอะไรยื่นออกมาจากหูเจ้าน่ะ
ไม่นะ นี่มันบทบรรณาธิการ เรื่องที่วัยรุ่นสมัยนี้กลุ้มใจ
น่าเสียดายนะ น่าจะเป็นข้ากับเจ้า ที่นั่งอยู่ด้วยกันบนนี้
ร่วมแบ่งปันอำนาจยิ่งใหญ่ที่สุด ที่แม่มดสองนางจะมีได้
ท่านไม่เคยแบ่งปันอะไรในชีวิตหรอก
เดี๋ยว ข้าเป็นแม่มดเหรอ
แม่มดที่น่าผิดหวังมากๆ
และข้าเป็นตัวสำรอง
บีน เจ้าถอยหลังไปหน่อยได้ไหม
ทำได้ดี เฟร็กเกิลส์ แต่เจ้าไม่ควรฆ่าพี่สาวตัวเองนะ
ข้าเป็นแม่นาง ให้ข้าทำเอง
ท่านเสียสติไปแล้ว
งั้นเหรอ
เจ้าไม่ชนะหรอก บีน เจ้ากับข้า เราเท่าเทียมกันก็จริง
แต่ข้ามีประสบการณ์มากกว่า
แน่เหรอ งั้นลองคิดดูสิ
- ท่านแก่กว่าข้าแค่สองสามปีเองนะ - อะไรนะ
ท่านกลายเป็นรูปปั้นหินตอนข้าสี่ขวบ ลองใช้หลักเวทนาศาสตร์คำนวณสิ
แปลกใจจัง
ข้าจะบอกด้วยว่าข้ามีประสบการณ์มากกว่า
ในเรื่องที่ท่านไม่มีทางมีได้
งั้นเหรอ เรื่องอะไร
ความรักไง
ข้าเคยมีความรัก และมอร่าก็รักข้า
เพื่อนๆ ท่านพ่อ และอูน่า อูน่าผู้แสนสวย
รวมถึงประชาชนของข้า 40 เปอร์เซ็นต์ จากโพลล์ครั้งล่าสุดก็รักข้า
ไม่เคยมีใครรักท่าน นอกจากตัวท่านเอง
ด้วยเหตุผลนั้น คนบ้าหลงตัวเองอย่างท่านจงรู้ไว้ซะ
ว่าข้าแข็งแกร่งกว่า
ข้าอาจออกมาจากท้องไร้ไขมันของท่าน
แต่ไม่ได้เป็นหนี้ท่านในเรื่องใดๆ
โอเค บาย
ท่านพ่อ
เร็วเข้า บีนนี่ เจ้าทำได้
ทำไมไม่ออกมาล่ะ
หนวดขนไม้กวาดข้าติดไฟแล้ว ข้าจะจัดการเจ้าเอง
บีนนี่ หนีไปเร็ว
พอโกรธ เจ้าก็ดูเหมือน จะลืมเรื่องหนึ่งไปนะ ลูกรัก
มอร่าตายสนิทไปแล้ว
เห็นไหม ท่านแม่ นั่นแหละพลังแห่งความรัก
ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาที่ความรักเกิดขึ้น รักคือความทรงจำหลังคนที่เรารักจากไป
และความรู้สึกก็ยังอยู่ตรงนั้น
ไม่ใช่แค่ในหัวข้า แต่อยู่ในใจ ทั้งร่างกายของข้า
ทุกที่ที่มอร่ารักข้า มันช่วยเติมพลังให้ข้า
ตูม ความรักเอาชนะทุกสิ่งได้ และความโกรธก็ช่วยได้ด้วย
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร