ROZCZAROWANI
Biedna Mora.
No popatrz, Bean. Wyczerpałaś całą swoją moc.
Nieprędko się doładuje.
Gomer, Frank, Szczurek, bierzcie ją.
Kraby będą miały ucztę.
Reszta niech ułoży urocze ciałka w stos
na wieczorne tańce.
ROZDZIAŁ XLIX NACHODZI MROK
My się spóźnić.
Nie szkodzi. Wszyscy polegli.
My mieć szczęście.
Mamo, Juniorze, Papo, miło was widzieć. Nie pora na czułości.
Pilnujcie jaskini, a my ocalimy Bean.
Wychowałeś miłego chłopca.
A ty przystojnego potwora, Grogdo.
Bean. Przykro mi z powodu Mory.
Przytuliłbym cię, ale się tu zaklinowałem.
Bean.
Bean. Beanie.
Och, Beanie! Beanie-fini, buzia jak tortellini.
Nie mogę. Wybaczcie.
Nie mam serca jej dokuczać. Tragedia.
Elfo, skocz i zatkaj jej kanaliki łzowe
tycimi elfimi rąsiami.
Hej, Bean. Jak się czujesz?
Nawet sobie nie wyobrażam, jak musi ci być smutno.
Wciąż nie mogę się pogodzić ze śmiercią Żywka.
Jakiego Żywka?
Powiem tylko, że wisiał mi 80 dolców.
Ale co tam.
Współczuję straty, Elfo. Pewnie ci ciężko.
To ja ciebie miałem rozweselić. Źle się wyraziłem.
Pragnę cię ukoić w twym bezkresnym żalu.
Przesuń rękę,
to pogłaskam cię po czole.
Nie? Dobrze.
Przypadkiem dziabnęłaś swoją dziewczynę w serce.
To szansa jedna do zera?
Kto wie. Elfy nie potrafią liczyć. Ale widzisz, że nie wiem, co powiedzieć.
Przyłożyć mu formą do muffinek?
Bean, zwykle teraz każesz im się zamknąć.
Bean?
Hej, Bean. Tu jestem. Wciąż się smucisz?
Lepiej pozbieraj się do kupy. Musimy zabić Dagmar.
Odzyskać tron.
Pomścić elfy.
Skopać tyłek Szatanowi.
- A Scrufflesowi? - To się rozumie.
Nie liczcie na mnie. Nic już ma znaczenie.
Nic już nie ma znaczenia.
Wolno ci, bo masz doła.
Tym niemniej.
Triumfalna euforia po udanej masakrze. Nic się z tym nie równa.
Cisza! Co to za piekielny hałas?
Scruffles, mruczysz?
Nie tyle mruczę,
co burczy mi w żołądku po wczorajszych burgerach
z wyciekającym pomarańczowym tłuszczykiem. Mniam.
Jeny!
Zamknij się!
Chodź. Wreszcie się do czegoś przydasz.
Ty, garniak za dychę, mogę zająć twój tron, jak już nie wrócisz?
Gdzie mój skarb?
Moja ślicznotka. Światło mego życia.
Tu jestem, papo.
Nie ty, Całuśko. Moja korona.
Podejdźcie, przyjaciele. Szoczko, ty się nie zbliżaj.
Bo nie ma co kryć, śmierć jest za rogiem.
Przez byle podnietę może wysiąść mi pikawa.
Niech cię, Szoczko!
Szoczko, przybliż się.
Nie rób tego.
Za co to?
Moje ostatnie życzenie to umrzeć w Dreamland pod rządami elfów.
A przedostatnie to takie, żeby Dziwak nie zbliżał się do mojego ciała.
Słyszysz, Dziwaku? Wiem, co knujesz.
Derek, mój ukochany piraciku. Tak dzielnie walczyłeś.
Co z twoją twarzą?
Rety! Mam blizny?
Tylko emocjonalne.
Szło nam świetnie, aż nadleciała kula armatnia
i zarobił w głowę.
Jak się ocknąłem, Mora nie żyła.
A Bean była smutniejsza niż ja, kiedy Śluzak pożarł kapitana
i zatruł się rumem.
Jesteście mi świadkami,
że poprzysięgam pomścić Morę, choćby nie wiem co.
Pomścimy ją!
- Pomścimy! - Pomścimy!
ROZLAŁEŚ, WYTRZYJ
KLAUNOTEKA SHRIMPO ZATRUDNI MAZIURKI
TUNEL PAMIĘCI BUMELKO
Według precyzyjnych obliczeń
tyle mazi wystarczy, bym dotarł do tajnego celu podróży.
Proszę go wyjawić.
Nie. To wywoła poruszenie.
Nie wywoła.
Księżyc.
- Księżyc! - Księżyc!
Teraz wyszło, że porywam się z mazią na…
- Księżyc. - Księżyc.
Mora, nie wiem, czy mnie słyszysz.
Chciałabym cię odzyskać, ale to tylko pobożne życzenie.
Jak to, by stała się magia.
A magia nic nie daje.
Nic, tylko śmierć, smutek, sztuczki karciane,
niestrawność i ból głowy, którego nie mogę się pozbyć.
Sprawiła mi dużo fizycznego bólu.
Każdy pragnie magii.
Ale już ja dopilnuję, by nikt jej nie dostał.
Zniszczę ją na dobre.
Gobliny.
Odsuńcie się i dajcie mi wejść do jaskini.
Mama, my gobliny?
Niby tak. Świecka odmiana.
A ty nigdzie nie wejdziesz, złotko.
Czyżby? Szatanie, rób swoje.
Spójrzcie mi głęboko w źrenice.
Pozbądźcie się wszelkich myśli.
Już.
Gobliny i Papo, odeskortujcie się do lochów,
zaryglujcie się i zjedzcie klucz.
- Tak, Dagmar. - Tak, Dagmar.
Rety!
Chodź, Gomer. Szatan może wracać do swoich rzadkich winyli.
Magia została uwolniona
i wkrótce wszystko nią przesiąknie.
A najlepsze jest to, że to ja będę tym władać.
Nieźle jak na najsłodszą socjopatkę z Maru.
Dziesięć lat.
Syfiaste zaczarowane szambo.
Głowo Pendergasta, spadł ci poziom wody.
Zaraz ci trochę doleję.
Żyję? Sorcerio, co tu się dzieje?
Mama miała rację. Nie jestem dobry w magii.
I nigdy nie będziesz.
MATKA
Musimy powiedzieć Bean, że wszystko przesiąkło magią.
Już ona nic nie zrobi!
Złaźcie z niej, kraby!
Spadajcie!
I co się gapicie?
Może lubię ustawiać kopczyki z muszli,
przystrajać włosy wodorostami i żałośnie zawodzić?
Nie słyszeliście, że zawodzę, co?
Słuchaj, Bean, wiemy, że wciąż opłakujesz Morę.
I co się dziwić po takim namiętnym, nieokiełznanym, niepohamowanym…
Dobrze się zapowiada.
Wystarczy. Ty zboczku. Aż skóra cierpnie.
Nie zważaj na niego. Robi się coraz gorzej.
Więc weź się ogarnij!
Magia sączy się z góry i z dołu, i gdzie się da.
Całe królestwo ogólnie przecieka,
więc wkrótce wszyscy to zauważą.
Co za różnica, skoro zostałam bez niej? Bez miłości.
Mam tylko ten wisiorek, który oblazły pchły piaskowe.
Jeśli magia wpadnie w złe ręce,
czekają nas niewypowiedziane zmory. Pomówmy o nich.
Gdyby wpadła w moje, wodę w rzekach zamieniłbym w krew,
a bogaczy w wieprze i zakazałbym siadania.
A jestem poślednim złolem.
Wyobraź sobie kogoś naprawdę podłego jak Dagmar czy Mertz.
Byłoby tak źle, że błagalibyśmy o koniec.
Mnie to pasi.
Kurczę!
Pomyśleć, że królestwo upadnie, bo ktoś się nad sobą rozczula.
Chodźmy sami się rozeznać.
Trzymaj się, załamana ziomalko. Zaraz wracamy.
Chwila. Gdzie są ogry?
Daliśmy im furę batatów, żeby tu stali.
O ile znam swoją mamę, nigdy by nas nie zawiodła.
Sądząc po czterodniowej znajomości.
Oddaj zaczarowaną wodę, uroczy potworze.
Albo poczujesz gniew trzech chwackich chojraków.
Dalej, Elfo.
To jak walka z bobasem w pieluszce.
Jak śmiesz?
Wybacz, nie chciałam cię poniżyć. Przecież już jesteś niziutki.
Gierki słowne. Trzeba ją powstrzymać.
Sorki!
Hej, Dagmar, tu jestem!
Pudło.
Ty mały…
Przyda ci się większy mop.
Tak jest. Powiem Dagmar, co myślę.
Nie będzie mną rządzić. Jestem Szatan J. Szatan Junior.
Walczyłem z Bogiem, jego bratem, luteranami
i przeciwko używaniu mojego wizerunku przez wieki
na maskach halloweenowych, tatuażach na tyłku
i puszkach z przesoloną mielonką na ostro.
Pora zerwać ten plaster bez cackania.
To też wynalazłem.
Właśnie teraz chcesz to zrobić?
Porozmawiam na spokojnie.
Dziewko od mopa, jak długo trwało twoje szkolenie?
Dwa tygodnie. Ale to była szkoła dla barmanów.
Luci, automat!
Przegrzewam się! Ogień na tyłach!
Nie! Luci!
Dziewko od mopa! Nie!
Jak śmiesz tak traktować moją dziewczynę?
Właśnie tak. Dobrze słyszysz. Dziewka od mopa jest moją dziewczyną.
Jesteś moją dziewczyną? Dziewko od mopa?
Ten obcas wywołał zero podniety.
Nie muszę używać magii, by się was pozbyć. Żałosne.
Hej, ty! Tak, do ciebie mówię, paniusiu! Tylko ja mogę mówić, że są żałośni.
I wiesz co?
Przez ciebie bycie złym to żadna frajda.
I za to właśnie zapłacisz!
No już, latający szczurze.
Próbowałeś, Luci. Teraz pora umierać.
Dagmar, co robisz kochanemu Luciemu?
Pozbywam się kłopotu na dobre.
Ej, Szatanie, nie powstrzymasz swojej gorszej połówki?
LAWA
Moje kostki. Kolanka! Orzeszki!
Prosto w kuperek! To moje ostatnie słowa?
Luci! Nie!
Do zobaczenia w piekle, synu.
Posłuchaj, moja droga.
Widziałem wszelkie zło i grzech,
jakie wyszły z podłego podbrzusza stworzenia.
Wojna, głód, apki randkowe, gumisie.
Ale wszystko to blednie przy mroku twojej duszy.
Powiedz, Dagmar, co będzie, gdy dostaniesz, czego pragniesz,
ale pozostaniesz sama jak palec?
Uśmiecha ci się samotna wieczność?
Masz się za arcyzłoczyńcę, ale jesteś tylko ślepym narzędziem.
Kontaktuj się ze mną przez adwokata. Też jest w piekle.
Uszanowanie.
Nie było intercyzy, wypalony durniu.
Dzięki, Elfo. Wszystko zawdzięczam tobie.
Wiesz co?
Twoje podziękowania nie zasługują na „nie ma za co”. Żyj z tym!
Dziewko od mopa.
Luci jest cały?
Jego ogon jest.
Zabierz mnie stąd.
Miłość. Strata czasu.
Nie zaznałam miłości od dnia narodzin
i nieźle sobie radzę.
Elfo! Co się stało?
Dagmar skopała nam tyłki.
W tym momencie bez ciebie Dreamland czeka zguba.
Bean. Tylko ty możesz powstrzymać swoją mamę.
Może poza jakimś wielgaśnym głazem.
Dziewko od mopa, masz elfie uszy?
Przegapiłam ważny zwrot akcji.
A gdzie Luci?
Luci nie żyje.
Co? Nie gadaj!
Tym razem już nie wróci.
Twoja mama wrzuciła go do dołu z lawą.
Śpij, słodki demonie.
Wrzeszczałeś, ale rozpuściłeś się godnie.
Znowu w niebie? To nie fair! Chcę do domu!
Luci, znasz zasady.
Twoje ciało całkiem rozpuściło się w lawie.
Tym razem zostaniesz tu na wieki wieków.
Nie mów „wieki wieków”.
Wieki wieków, wieki wieków.
Moja matka nie jest po prostu zła. To zwykła szuja.
Bean, tylko jedna osoba może się z nią zmierzyć.
Wszyscy stawiamy na ciebie.
Pożyczysz mi trochę kasy?
Przekonałem się, że pewnych rzeczy nie da się uniknąć.
Mowa o przeznaczeniu. Ale jak się z nim zmierzyć? To twój wybór.
Wiem, że to zabrzmi jak fikcja, ale Elfo ma rację.
Dziękuję.
Dziewka od mopa i Elfo. Tego też nie zauważyłam.
Kochacie się?
Nie zwlekajcie, by powiedzieć, że kogoś kochacie.
Nie kwestionujcie swojego wyboru.
Idźcie na całość i sprawdźcie, czy się uda.
W najgorszym przypadku czeka was burzliwa miłość.
A w najlepszym? Nie sposób tego opisać.
Wasz widok sprawia,
że wzbiera we mnie coś, czego dotąd nie doznałam.
Nie przed Morą. Bo to przez nią.
Czekaj. Urodzisz małą syrenkę?
Nie, głupolu. To nie… Nie w tym rzecz.
To chyba tak nie działa, co? Nieważne.
Uświadamiam sobie teraz,
że gdy zaznasz prawdziwej miłości, to ona już cię nie opuści.
Nigdy. Masz ją na zawsze.
O czym mówiliśmy?
Że Dagmar kradnie magię.
Co u diabła? Serio?
To… Co wy tu…
Co tak stoicie i się uśmiechacie?
Co nic nie mówicie?
Bo jesteście zakochani. Rozumiem. Aż za dobrze. Chodźmy.
Naprawdę tęsknisz za Morą, co?
A jak myślisz?
Dla ciebie to zwykła gra, co?
Wynalazłeś czas i przestrzeń, ból i cierpienie, żeby z nami pogrywać.
Och, Jerry.
A gdybym ci powiedział, że najgorsze dopiero przed nami?
Dobra. Dość tego.
Co tam masz?
Moją szczęśliwą cegłę.
Tak, Jerry! Dawaj! Dawaj!
O nie. Nie powinieneś był…
- Aleś narobił. - Co takiego?
Zabiłeś Boga, ciołku.
Mogę błagać o przebaczenie?
Mógłbyś, gdybyś dopiero co go nie zabił.
To co mam robić?
Możesz wydać daremny okrzyk w zimną, mroczną, jałową,
obojętną, a teraz także bezbożną otchłań.
O psia kostka!
- O nie. - O nie.
Co jest? Dopiero 15. Mroki Średniowiecza?
Co? Minął ci już żal po zadźganiu swojej dziewczyny?
Tym razem nie dam się sprowokować.
Ale z ciebie koszmarna matka.
Hejka, siostra.
Co tu robi Piegusek?
Nie jestem już upiornym pajacykiem. Jestem upiornym chłopcem.
Masz zawiasy.
Ktoś musi czuwać nad Dreamland.
I sprawiłaś sobie głupiego króla.
Teraz mam prawdziwy mózg. Zamiast starych gazet.
Wciąż jesteś pajacem, świrze. Co ci wystaje z ucha?
O nie, to artykuł o trudnej młodzieży.
Wielka szkoda. Mogłaś zasiąść obok mnie.
Wspólnie dzierżąc największą moc dwóch wiedźm.
Ty nigdy się niczym nie dzielisz.
Chwila, jestem wiedźmą?
Nadzwyczaj wyrodną.
Dobrze, że się wycofałaś.
À propos, Bean, cofnij się troszkę.
Nieźle, Piegusku, ale nie powinieneś zabijać siostry.
Jestem jej matką. Zostaw to mnie.
Jesteś obłąkana.
Czyżby?
Nie wygrasz, Bean. Jesteśmy sobie równe.
Ale mam większe doświadczenie.
Czyżby? Pomyśl tylko.
- Jesteś tylko parę lat starsza. - Co?
Skamieniałaś, jak miałam cztery lata. Oblicz sobie.
Co ty nie powiesz.
Dodam też, że mam większe doświadczenie
w czymś, czego nigdy nie zaznasz.
Tak? A co to takiego?
Miłość.
Kochałam i byłam kochana przez Morę,
przyjaciół, tatę i Oonę, piękną Oonę,
oraz 40% poddanych, według najnowszych sondaży.
Ciebie nie kochał nikt poza tobą samą.
Już sam ten argument dowodzi, ty narcystyczna maniaczko,
że jestem silniejsza.
Może wyszłam z twojego płaskiego brzucha,
ale nie jestem ci nic winna.
No to pa!
Tato!
Dawaj, Beanie. Dasz radę.
Czemu nie działają?
Szczotka mi się pali! Już ja ci…
Beanie, wiej!
W gniewie zapominasz o jednym, skarbie.
Mora jest martwa.
Widzisz, mamo? Na tym polega siła miłości.
Nie objawia się tylko w danej chwili. Trwa we wspomnieniach, nawet gdy odejdzie.
Uczucie wciąż trwa.
Nie tylko w mojej głowie, ale i w sercu, i w całym ciele.
Wszędzie, gdzie Mora mnie kochała. I to daje mi moc.
Bum! Miłość zwycięża wszystko! A gniew pomaga.
Napisy: Ewa Nowicka