‎(ดิสเอนแชนท์เมนต์ ‎เอลฟ์แสบกับเจ้าหญิงสำมะเล)
‎รัมเราหมด ข้าคิดถึงมอร่า
‎แล้วเราโยนกระโถนออกนอกบอลลูนทำไม
‎ร่าเริงหน่อย บีนซี่ ‎เราถ่ายใส่ตะกร้าปิกนิกนี่ก็ได้
‎มีเค้กทอดอร่อยๆ อยู่ใต้รานี่
‎เดี๋ยว หยุดพูดก่อน ‎ดูนี่สิ แผนที่เวทนาศาสตร์ ท่านพ่อ
‎เราไปกินมื้อสายกันที่ชีสแลนด์ ‎กินของหวานที่ฟัดจ์วิลล์
‎และดื่มเปปเปอร์มิ้นต์แฟรปปูชิโน่ ‎ที่เกาะหม่ำหม่ำได้นะ
‎นั่นคือ… เดี๋ยว ดรีมแลนด์อยู่ในนี้ด้วย
‎ถ้าเราเข้าไปเกี่ยวกับลูกศรพวกนี้ ‎มันจะพาเราไปส่งได้
‎(ยูไนเต็ดวิงดอม ‎ดรีมแลนด์)
‎เราอยู่ใกล้บ้านนิดเดียวเอง
‎เอาละ เชือกเส้นไหนที่พาเราไปฟัดจ์วิลล์
‎ดูสิ คลอยด์ นั่นบีนกับซ็อก ‎สอยพวกเขาให้ร่วงกันเถอะ
‎คงง่ายเหมือนแย่งลูกกวาดจากเด็ก ‎จำเด็กคนเมื่อวานได้ไหม
‎ไม่ตลกหรอกเหรอ ‎ที่เราอยู่กับใครคนนึงตลอดเวลา
‎แต่กลับไม่เคยสนใจ
‎อยู่มาวันนึง เราก็จูบคนคนนั้นเพื่อไม่ให้โดนฆ่า
‎แล้วเราก็รู้สึกว่ามองเห็นอนาคตตัวเอง
‎ในดวงตาสีน้ำตาลหรืออาจจะสีฟ้าคู่สวยนั่น
‎คิดอะไรอยู่เหรอ เอลโฟ
‎อะไรเหรอ เปล่านะ ‎พระเจ้า เจ้าเป็นเอลฟ์เหรอ
‎หูเจ้าแหลมเชียว
‎เห็นแล้วหืดหาดเลย
‎โทษนะ แต่เจ้าเป็นเอลฟ์ใช่ไหม ‎ข้าอยากรู้จะตายอยู่แล้ว
‎เอลโฟ ข้าถูกทิ้งไว้ในป่าต้องมนตร์ตอนเป็นทารก
‎ข้าไม่เคยเจอพ่อแม่ที่แท้จริง
‎ข้าอาจเป็นลูกครึ่งเอลฟ์หรือชิวาวาก็ได้
‎กษัตริย์รูโลอาจรู้ว่าเจ้ามาจากไหน
‎หรืออย่างน้อยก็ยืนยันได้ว่า ‎เจ้ากับข้าไม่ใช่ญาติสนิทกัน
‎ข้าก็แค่ถามไปงั้นแหละ แค่สงสัยน่ะ
‎เอลโฟ ข้าชอบเจ้าจริงๆ นะ
‎ข้าแค่ไม่ชอบเป็นจุดเด่น ‎ข้าเป็นพวกโลกส่วนตัวสูง
‎และข้าเป็นพวกชอบทำตัวเด่น เห็นไหม ‎ไม่เป็นไร เจ้ามองได้
‎เจ้าเคยคิดก่อนพูดโพล่งออกมาไหม
‎ไม่เคยอยู่แล้ว ‎ครอบครัวข้าชอบพูดโพล่ง
‎โอเค พูดให้น้อยเดินให้มากเข้าไว้
‎แต่เจ้าจะเป็นเอลฟ์ที่สูงที่สุดเลย ‎ไม่มีใครกล้าหือกับเจ้าแน่
‎คุยเรื่องอื่นได้ไหม
‎อีกแป๊บเดียว ‎สมมติว่าเจ้าเป็นลูกครึ่งมนุษย์กับเอลฟ์
‎ลองคิดถึงความเป็นไปได้สิ ‎ข้าไม่ได้พูดถึงแค่เรื่องเรานะ
‎ข้าพูดถึงการรวมดรีมแลนด์เข้าด้วยกัน ‎เพื่อสู้กับแดกมาร์น่ะ
‎ด้วยสมองของเจ้ากับหน้าตาหล่อๆ ของข้า ‎ไม่มีอะไรจะหยุดเราได้ ข้าหมายถึง…
‎เอลโฟ ข้าเกลียดแดกมาร์มากพอๆ ‎กับจำนวนเส้นใยเปียกๆ ในไม้ถูพื้นวิเศษของข้า
‎แต่ข้าชอบเป็นคนเบื้องหลังมากกว่า
‎ไม่ใช่ข้า เทอร์บิช ข้าคือวีรบุรุษ
‎(ยินดีต้อนรับสู่ดรีมแลนด์ ‎เก็บภาษีทุกวันอังคาร)
‎และเมิร์ตซ์คือผู้ช่วยผู้น่ารักแต่งี่เง่าของข้า
‎หุบปากไปเลย
‎เจ้าสิหุบปาก
‎ในที่สุดก็มีโอกาสใช้ปืนใหญ่บอลลูน ‎ต่อต้านบอลลูนซะที
‎ขอร้องล่ะ
‎พวกเจ้าก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร ‎ตอนเข้าชมรมลูกปืนใหญ่
‎ไปตายซะ!
‎พลาดไป ตาเจ้าละ
‎จุดไฟยิงลูกกะจ๊อก
‎ขอลูกกะจ๊อกเพิ่ม
‎ไชโย
‎เยื่อบุผิวข้า
‎ร่วงลงไปซะ ไชโย ชัยชนะเป็นของเราแล้ว
‎แย่แล้ว แรงดึงดูด
‎ต้องงี้สิ ตกลงมาซะ พวกงี่เง่า
‎(บทที่ 46 ‎ศาสตร์แห่งสายฟ้าโฮมเมด)
‎เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย บีน
‎ไม่นะ มารู
‎ตามเรามา บีน บีนตัวใหญ่ด้วย
‎หญิงแก่สองสามคน
‎- ช่วยเราด้วย ทิอาบีนนี่ ช่วยที ‎- ทิอาบีนนี่
‎- ช่วยเราด้วย ‎- อย่าให้เราต้องพูดซ้ำ
‎- ทิอาบีนนี่ ‎- ทิอาบีนนี่
‎ระวังนะ บีนนี่ อย่าให้พวกนางหยิกแก้มเจ้า
‎ถามจริงนะ นี่พวกเจ้าไม่เข้าใจ ‎คำว่าระยะห่างส่วนบุคคลเหรอ
‎ยินดีต้อนรับกลับสู่มารู ทิอาบีนนี่ ‎ข้าคือพรูเดนซ์ ราชินีแห่งโครน
‎ก็แค่ตำแหน่งหรูๆ เพราะเราไม่มีอะไรเลย
‎ข้าจำท่านได้ ‎ท่านคือป้าสติแตกที่ข่วนแขนข้า
‎ข้าเลิกข่วนใครๆ แล้ว
‎เดี๋ยวนี้มีอะไรที่ไม่ถูกตัดออกบ้างเนี่ย
‎ข้าว่าในถุงเจ้ามีของสำหรับข้าอยู่นะ
‎หมายถึงแขนของหญิงแก่นี่น่ะเหรอ
‎สวมมันให้ข้าที
‎ข้าไม่แน่ใจว่า…
‎พระเจ้า มันติดด้วย
‎ข้ารักษาท่านได้ ข้าเก่งนะเนี่ย
‎ใช่ พลังของเจ้าแข็งแกร่งมาก ‎แต่ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้
‎ทิอาบีนนี่ เจ้าต้องระวัง ‎คำสาปของผลลัพธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจ
‎ฟังคำเตือนของข้าให้ดีๆ ‎ไม่งั้นเจ้าจะฆ่าคนที่เจ้ารัก
‎เหมือนที่มัลฟัสบอกข้าเลย
‎มัลฟัสเหรอ ไอ้สารเลวนั่นคือสามีเก่าข้า ‎เขาหนีความผิดมาหลายสิบปีแล้ว
‎แค่เพื่อจะเลี่ยงไม่จ่าย ‎ค่าเลี้ยงดูเดือนละ 30 เหรียญ
‎ท่านช่วยสอนให้ข้าฆ่าคนที่เกลียดทีได้ไหม
‎เมื่อนักเรียนพร้อม ครูจะปรากฏตัวขึ้นเอง
‎และครูอยู่นี่ไง
‎นี่สินักแสดงตัวจริง
‎เงียบนะ ตามข้ามา
‎นี่คือโอเอซิสแห่งความเงียบและการไตร่ตรอง
‎มานี่มา เจ้าลิงน้อย ข้าชอบ…
‎เอามันไปที
‎ห้ามจับลิง ยกเว้นลิงจะจับเจ้าก่อน
‎นานมาแล้ว มารูเคยเป็นสถานที่ที่สวยงาม ‎เต็มไปด้วยหนูยักษ์และเวทมนตร์ตามธรรมชาติ
‎แต่แล้วครอบครัวบ้าๆ ของแม่เจ้า ‎ก็ยึดครองที่นี่
‎พวกเขาแย่งเอาเวทมนตร์ทั้งหมด ‎ไปจากดินแดนนี้และผู้คนที่นี่
‎เบคกี้ว่าแย่แล้ว ‎แดกมาร์แย่ยิ่งกว่า แต่คลอยด์น่ะ
‎เขามีบางอย่างผิดปกติ
‎แล้วแม่ของเจ้าก็ปกครองที่นี่ ‎ด้วยเวทมนตร์ปีศาจต่อ
‎โดยทำข้อตกลงกับนรก
‎งั้นสายฟ้าสีดำของข้าก็คือพลังชั่วร้ายเหรอ
‎เจ้าเป็นลูกสาวคนโตของแดกมาร์ใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ถ้างั้นก็ใช่
‎ข้ารู้อยู่แล้วเชียว
‎นั่นไม่สำคัญหรอก บีนนี่ เจ้าไม่ได้ชั่วร้าย
‎หวังว่าท่านพ่อจะพูดถูกนะ
‎ศูนย์อาหารสำหรับคนแก่นี่ ‎เป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ของมารูดั้งเดิม
‎เมนู "จานพิเศษของคนมาก่อน" ‎รสชาติแย่แต่ก็ราคาถูก
‎ทิอาบีนนี่ จงฝึกฝนพลังของเจ้า ‎และทำให้มารูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
‎เจ้าจึงจะเอาชนะแดกมาร์ได้
‎โอเค ข้าจะอยู่ต่อ
‎เริ่มฝึกร่างกายด้วยแรงต้านได้
‎- คิดว่าจะฝึกการใช้เวทมนตร์ซะอีก ‎- โทษที ข้าเคยเป็นครูสอนพลศึกษาน่ะ
‎ไปวิ่งหนึ่งรอบ
‎ถ้านั่นเป็นสิ่งที่พวกเด็กๆ ไร้หัวสมัยนี้ใส่กัน ‎ข้าก็ไม่เอานะ
‎นี่เป็นสายรัดสำหรับฝึกของบีนตอนนางหัดเดิน
‎นางกัดสายจูงนั่นจนขาดไม่รู้กี่ครั้ง
‎แต่อย่างน้อยตอนนี้นางก็ไม่มีฟัน
‎ซึ่งทำให้ข้านึกขึ้นได้ ไปหาหัวของเจ้ากันเถอะ
‎ขอให้สนุกนะทั้งสองคน ‎ข้าไม่น่าออกจากงานโฆษณาเลย
‎ได้เวลารายงานการเดินทางข้ามเวลา ‎ที่ผิดพลาดของข้าแล้ว หวังว่าพวกเขาจะเข้าใจ
‎อะไร ข้ายังไม่ได้พูดอะไรเลย
‎เห็นๆ กันอยู่ว่า ‎เจ้าไม่ได้ใช้ลูกแก้ววิเศษแก้ไขอะไร
‎เพราะข้ายังติดอยู่ในเวลาเดียวกับ ‎จอมพลัง บันตี้ และเจ้าหมู
‎โทษทีที่ข้าไม่ใช่บีน โอเคไหม
‎ถ้าข้าดึงพลังความโกรธของนางมาใช้ ‎และพาเราไปสู่ชัยชนะได้ก็คงดี
‎แต่ข้าทำไม่ได้
‎เราต้องการคนที่เต็มใจยืนหยัดเพื่อการปฏิวัติ
‎แต่ไม่ใช่ข้านะ ข้าชอบม้านั่งนี่มากๆ เลย
‎ข้าอาสาเป็นผู้นำสูงสุดเอง ‎สแตน เจ้าสังหารคนอื่นๆ ได้
‎ได้เลย ท่านหมู
‎เดี๋ยวก่อน พ่อตัวใหญ่
‎ข้าแค่เชิญเมอร์คิเมอร์มาเพราะขาดคน
‎และเราอาจต้องการเบคอนเมื่อหิวขึ้นมา
‎เบคอนไก่งวงก็ไม่แย่นะ
‎เมอร์คิเมอร์ เจ้าเป็นไก่งวงด้วยได้ไหม
‎เจ้าควรเป็นหัวหน้านะ แม่หัวม็อบ
‎เจ้ารู้จักปราสาทนี้ดีกว่าใคร ยกเว้นพวกหนู
‎เอลโฟ ไม่เอาน่า ขอร้อง ‎เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนี่
‎ข้าอยากเสนอ…
‎เจ้าเอาไม้ถูพื้นไปจุ่มอะไรมา น้ำถูพื้นเหรอ แม่ง
‎ข้าเกรงว่าเราคงต้องใช้วิธีที่เลวร้ายที่สุด ‎ในการจัดการเรื่องนี้ ตามระบอบประชาธิปไตย
‎(การประชุมลับครั้งใหญ่ในป่า)
‎- ข้าจะโหวตให้ฆ่าเจ้า ‎- ข้าแค่มารอรับเงินแจก
‎คนโง่ๆ อย่างข้ามีสิทธิ์โหวตตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎เจ้าเป็นอะไรไปเนี่ย
‎เพื่อนๆ พันธมิตร คิสซี่ ยู้ฮู
‎เราเรียกพวกเจ้ามาที่นี่ ‎เพราะเรามีโอกาสแพ้สูงมาก
‎เมื่อบีนไม่อยู่ ‎เราก็ต้องเอาชนะแดกมาร์ด้วยตัวเอง
‎ถูกต้อง พวกเจ้างี่เง่าทุกคนมีแค่กันและกัน
‎แต่ข้าขอพูดอย่างมั่นใจทั้งๆ ที่ไม่รู้อะไรเลยว่า
‎เราสามารถเอาชนะเรื่องนั้นได้
‎เราแค่ต้องมีแผนการ
‎สรุปก็คือพวกเจ้าเสร็จแน่
‎ก็ทำแบบนั้นนี้โน้นสิ
‎เจ้าได้แบนเป็นกล้วยปิ้งนั้นนี้โน้นแน่
‎เราขอคำแนะนำจากดวงจันทร์ก็ได้
‎ดวงจันทร์
‎ข้าว่าทุกคนต้องถอดกางเกง
‎ตลกละ
‎(ซูเปอร์ไวโซ)
‎ข้าจะใส่กางเกงละ ใครเอากางเกงข้าไปเนี่ย
‎เดี๋ยว รอสักครู่นะ
‎ไม่ได้ตั้งใจลบหลู่เพื่อนๆ และพวกเอลฟ์นะ
‎แต่นั่นคือพวกปัญญาอ่อน ‎ที่เสียดรีมแลนด์ไปตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอ
‎อะไรนะ
‎ไว้ใจพวกเอลฟ์เส็งเคร็งไม่ได้
‎ขอข้าอ่านแถลงการณ์ของข้าหน่อย
‎- ไม่เอา ‎- เงียบไปเลย พวกฝ่ายซ้าย
‎"ดอกไม้แห่งเสรีภาพ
‎จะถูกรดด้วยเลือดของพวกชนชั้นสูงแสนสกปรก"
‎ไม่เอา
‎ทุกคน หุบปาก ฟังข้า
‎ดูสิ หูแหลม นางเป็นพวกเรา
‎อะไรนะ
‎เป็นเวลาหลายปีแล้วที่ข้าถูพื้นอยู่เงียบๆ
‎ในซอกมุมมืดๆ ของดรีมแลนด์
‎ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครเห็น ไร้ความสำคัญ
‎มีพวกเจ้าคนไหนที่รู้ชื่อข้าไหม
‎- แม่น้ำถูพื้น ‎- แม่หัวฟองน้ำมั้ง
‎นังถังน้ำ
‎แต่รู้ไหม ไม่เป็นไรหรอก
‎เราจะเอาชนะแดกมาร์ได้ก็ด้วยวิธีนี้ละ
‎ไม่ใช่ด้วยการจู่โจมไม่คิดหน้าคิดหลัง ‎หรือการร้องตะโกนอย่างกระหายเลือด
‎หรือแทงใครๆ ไปทั่ว
‎แต่เราจะเร้นกายเข้าไป ‎เหมือนกองทัพที่อยู่ในเงามืด
‎จำไว้นะ ทิอาบีนนี่ ‎ควบคุมอารมณ์ ควบคุมเวทมนตร์
‎ครอบครัวเราไม่เก่งเรื่องนั้น ว่าไหม บีน
‎ไม่ว่าพายุจะโกลาหลและรุนแรงขนาดไหน
‎ที่ตาพายุจะสงบเงียบอยู่เสมอ
‎อย่าพลาดล่ะ
‎เจ้าพลาด
‎ไปหาที่ที่ติดไฟได้ยากกว่านี้กันดีกว่า
‎อัตราการฆาตกรรมที่นี่ลดลงมาก ‎ตั้งแต่ทุกคนตายกันหมด
‎สงบ มีสมาธิ เชื่อมั่น
‎ข้าเคยอ่านประโยคนั้นบนหมอนอิง
‎เดี๋ยวนะ นี่อะไร
‎ท่านพ่อเป็นอะไรหรือเปล่า
‎เหมือนนางจะก้าวหน้าแล้วนะ
‎เฮ้อ
‎ใครเป็นเด็กไม่ดี ‎ใครพร้อมจะออกล่ากับแม่จ๋าบ้าง
‎ใครพร้อมนะ
‎ทำตัวให้คุ้มค่ากับขนมบีนนี่หน่อย ‎อย่างนั้นแหละ ไปหาหัวของเจ้า
‎จะมีสงครามครั้งใหญ่
‎และมือคู่นี้จำเป็น ‎จะต้องแยกแยะพันธมิตรหรือศัตรูได้
‎เอาละ ไปได้
‎(คนดูที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่)
‎(ศัตรู)
‎(อันธพาล)
‎- ระวังด้วย ‎- อะไรน่ะ
‎พวกเขาปาท่อนไม้ใส่
‎นี่ โอเค
‎(คนดูที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่)
‎(คนดู - ศัตรู)
‎ระวังนะ บีน รูปปั้นงานศิลป์
‎(อันธพาล)
‎ไม่นะ จานชาม
‎(เด็ก - ศัตรู)
‎เป็นไงบ้าง บอกว่า "ยอดเยี่ยม" ก็ได้ ‎ข้าไม่ได้ใจเกินเหตุหรอก
‎ก็อาจจะ ได้ใจไปแล้วละ
‎เจ้าฆ่าคนเลวทุกคนอย่างกระตือรือร้นมาก
‎แล้วเจ้าก็ฆ่าคนดีๆ ไปครึ่งนึง ‎อย่างกระตือรือร้นพอๆ กันด้วย
‎(เด็ก)
‎เวร
‎เจ้าทำได้ดีมาก บีน ‎เจ้าโดนที่เขี่ยบุหรี่ปาใส่อันเดียวเอง
‎เจ้าคือความล้มเหลว ทิอาบีนนี่
‎พวกเรามันโง่ที่เชื่อมั่นในตัวเจ้า ‎เจ้าต่างหากที่ต้องการคนมาช่วย
‎นั่นแหละที่ข้าคิดอยู่ในใจ ทุกคำเลย
‎ไม่เอาน่า ทุกคน ข้าไม่ได้ฆ่าพวกเจ้าสักคน ‎นั่นไม่นับเลยเหรอ
‎เสียใจด้วยนะ ทิอาบีนนี่
‎อะไรกันวะ
‎ตอนแรกยังหลับหูหลับตา ‎เชื่อมั่นในตัวข้าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ
‎เอาละ ฉลาดกันนัก ‎ข้าจะใช้เวทมนตร์แหกกลับเข้าไปเอง
‎ให้ตายสิ
‎รายงานอากาศไม่เห็นบอกว่าจะมีพายุฝุ่น
‎ไม่ว่าพายุจะโกลาหลและรุนแรงขนาดไหน
‎ที่ตาพายุจะสงบเงียบอยู่เสมอ
‎ควบคุมอารมณ์ ควบคุมเวทมนตร์ของเจ้า
‎ควบคุมเวทมนตร์
‎ถ้าข้าออกไปจากที่นี่ได้ ‎ข้าจะป็อปสุดๆ ในงานปาร์ตี้วันเกิด
‎บีน
‎- บีน ‎- บีน
‎บีน
‎ข้าว่าเมื่อกี้ข้าเหมือนจะรู้แจ้งแล้ว
‎แถมยังกลืนทรายไปเกือบกิโลได้
‎และตอนนี้เจ้าต้องช่วยมารู
‎- ช่วยมารูด้วย ‎- ช่วยเราด้วย
‎- ทิอาบีนนี่ ‎- ช่วยมารูด้วย
‎เดี๋ยวก่อน ท่านพ่อข้าอยู่ไหน
‎บีน ช่วยด้วย
‎(เด็ก)
‎- พ่อถูกพาตัวไปทางนี้ ‎- ท่านพ่อ
‎ดันมาหมดพลังตอนนี้ซะได้
‎พลังเจ้าอาจจะหมดเพราะพายุทรายนั่น
‎หรือประจุบบวกกับลบไม่สมดุล
‎ข้าไม่รู้หรอก ‎ข้าดูเหมือนนักวิดยาศาสตร์เหรอ
‎หยุดเจ้าหัวบ้านั่นให้ได้
‎จริงดิ หัวไร้ร่างเนี่ยนะ
‎ก็คงไม่มีอะไรตลกไปกว่า
‎ที่ร่างไร้หัวนั่นวิ่งไล่ตามมันไปตามถนน
‎พูดตรงๆ นะ การมีชีวิตอยู่ ‎ในโลกที่พระจันทร์เต็มดวงทุกคืน
‎มีนกฮูกที่บอกเวลา ‎ด้วยการพุ่งชนระฆังโบสถ์
‎และข้าไม่รู้ว่ายังมีตัวละครอีกกี่ตัว ‎ที่จะไม่ยอมตาย…
‎วิบกับวับ
‎ข้าอุตส่าห์ช่วยพวกเจ้า ‎จากเกาะหม่ำหม่ำด้วยตัวเองเมื่อหลายปีก่อน
‎ที่จริงก็ตามล่า
‎อุตส่าห์ถักเสื้อคลุม ‎และหมวกน่ารักๆ ที่เข้าชุดกันให้
‎นี่เหรอคำขอบคุณที่ข้าได้รับ
‎ทหาร
‎ข้าน่าจะจับพวกเจ้ามาสตัฟฟ์แล้วตั้งไว้ดูเล่น ‎เหมือนวูบ พี่ชายที่ก้าวร้าวของพวกเจ้า
‎ข้าไม่ต้องใช้เวทมนตร์เพื่ออัดพวกลูกกะจ๊อกหรอก
‎บีน
‎ท่านพ่อ อย่าร้องอ๊อง
‎ใช่ ซ็อก อย่าร้อง มันน่ารำคาญ
‎ขอร้องละ ท่านพ่อ ข้าพยายามคิดอยู่
‎ทำไมไม่คิดมาร่วมกับเราล่ะ
‎- อะไรนะ ‎- ไหนๆ ก็ครอบครัวเดียวกัน
‎ด้วยพลังประหลาดๆ ของเจ้า ‎เราครองมารูและดรีมแลนด์ด้วยกันได้นะ
‎- ไม่ ‎- พอคุ้นกับมันแล้วก็ไม่เลวนะ
‎- เจ้าอยากกินทรายทุกมื้อไหม ‎- ไม่
‎แล้วข้าก็สอนเต้นระบำหน้าท้อง ‎ทุกวันอังคาร พฤหัส และเสาร์
‎ยอมรับก็ได้ ข้าสอนทุกวันยกเว้นวันจันทร์
‎เอาจริงๆ วันจันทร์ก็สอน
‎น่าสนใจมากๆ
‎- จริงเหรอ ‎- ไม่ หุ่นกระบอกไม้เต้นระบำหน้าท้องไม่ได้
‎ที่พวกเจ้าทำได้ก็แค่เต้นฉลองชัยชนะน่ารำคาญนั่น
‎บีน ให้ว่องหน่อย ‎นิ้วเท้าพ่อชาไปหมดแล้ว
‎โอกาสสุดท้ายนะ ‎มาร่วมกับเรา ไม่งั้นซ็อกได้ลงนรกแน่
‎คนที่ต้องลงนรกก็คือเจ้ากับเจ้า
‎เบคกี้ ผลักคันบังคับเลย ‎ข้ารู้สึกเหมือนจะได้เต้นฉลองชัยชนะละ
‎ไปตายซะ ฮวนนิตา
‎ไม่นะ ไม่
‎ไม่นะ บีน อย่า
‎นี่แน่ะ
‎พวกเจ้าหัวทึบสองตัวมาทำอะไรที่นี่
‎บีนโยนเราเข้ากองไฟ
‎หวัดดีท่านแม่ ดีใจที่ได้เจอนะ ‎อยากให้ท่านอยู่ที่นี่ด้วยจัง
‎เจ้ายังไม่ตายเหรอ เจ้ามันน่าผิดหวังจริงๆ
‎นางทำลายไฟพยากรณ์ แล้วเราจะแอบดูศัตรูยังไง
‎เราจะสื่อสารกันยังไง ส่งแฟกซ์เหรอ
‎พังไปใหญ่แล้ว ข้าต้องการแมวมาปลอบใจ
‎ยกทรงหนังนั่นยังปลอบอกปลอบใจไม่พออีกเหรอ
‎ท่านพ่อ ตื่นเถอะ
‎บีน ช่วยด้วย
‎ข้าไม่อยากตายด้วยฝีมือของญาติข้างเมีย
‎อ๊องๆๆ
‎เจ้าปลดปล่อยมารู
‎ขอโทษด้วยที่สาปครอบครัวเจ้าไว้ตลอดกาล
‎- อะไรนะ ‎- ข้ารอดจากคำสาปแล้ว
‎ขอบคุณนะ ท่านผู้ช่วยชีวิต ตอนนี้ข้าหล่อแล้ว
‎แล้วเราจะออกจากที่นี่ได้ยังไง
‎พวกเจ้ามีไม้กวาดเหลือๆ สักสองอัน ‎หรือเครื่องยิงหินวิเศษอะไรทำนองนั้นไหม
‎เราเป็นโครนนะ แม่หนู ไม่ใช่แม่มด ‎เราเดินทางแบบมีสไตล์
‎ครอบครัวของแม่เจ้าทำธุรกิจสกปรก ‎กับไอ้โรคจิตชื่ออัลวา
‎หมอนั่นจากสตีมแลนด์น่ะเหรอ ‎เป็นเจ้าภาพที่เยี่ยมมาก
‎เครื่องทำลูกชิ้นของเขาที่เจ๋งที่สุด
‎ลูกชิ้นไหลออกมาไม่หยุด ‎ข้าก็จับยัดแล้วก็ยัด…
‎- ไม่ใช่ตอนนี้ ท่านพ่อ ‎- อะไรนะ
‎มีแต่อารมณ์รุนแรงของเจ้า ‎ที่เหนือกว่าพลังวิเศษและพรสวรรค์ของเจ้า
‎จงใช้มันอย่างฉลาด หรือจะไม่ก็ได้ ‎เราไม่ต้องใช้เจ้าแล้ว
‎นี่ไม่ใช่เวลาที่ท่านควรเตือนข้า ‎เรื่องอะไรอีกอย่าง
‎หรือบอกว่าข้ายังมีอะไร ‎ให้เรียนรู้อีกเยอะเหรอ
‎ไม่อะ
‎เดี๋ยว มีอีกเรื่อง
‎เจ้าจะโดนทรยศจากคนที่เจ้าเชื่อใจที่สุดเท่านั้น
‎(ยินดีต้อนรับสู่มารู ‎ขอโทษด้วยเรื่องกลิ่นเชื้อรา)
‎มารูงอกงามเหมือนหนวดของเดเรคเลย
‎พ่อภูมิใจในตัวเจ้านะ ลูกรัก เจ้าทำดีแล้ว
‎ส่วนข้าก็ภูมิใจที่ท่านพ่อไม่ตกนรก
‎พ่อรักเจ้าเหมือนกันนะ บีนลี่
‎- หวัดดีท่านแม่ ‎- โอ๋ ลูกรัก
‎กลิ่นเหม็นๆ นี่มันอะไรกัน ‎กลิ่นเหมือนมีเนื้อเน่าในนี้
‎กลิ่นข้าเอง มีอย่างอื่นในห้องนี้ที่มีกลิ่น
‎นั่นคงเป็นเรา เรายังติดไฟอยู่
‎เจ้าหุ่นกระบอกเล็กๆ ที่น่าสงสาร
‎มานี่มา ให้ข้าดูแลพวกเจ้านะ
‎นี่แน่ะ
‎บอกข้าอีกทีซิว่าเราเปลี่ยนตัวเอง ‎ให้เป็นของเล่นที่ติดไฟง่ายทำไม
‎ลูกรักจ๋า ลูกช่างเพอร์เฟกต์
‎คลอยด์ ตูดข้าติดไฟแล้ว
‎คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร