ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Έλφο, ακόμη κλαψουρίζεις.
Έχει δίκιο η Ντάγκμαρ;
Αν δεν πέθαινα, δεν θα γυρνούσε στον θρόνο
και δεν θα μπλέκαμε έτσι.
Γιατί έπρεπε να πεθάνω; Τι ηλίθιος που είμαι!
Πραγματικά δεν φταις εσύ.
Ξέρεις πόσοι καταπλακώνονται από αυτόματους πωλητές;
Πάντα θεωρούσα μπούρδες το πεπρωμένο. Κι αν δεν είναι, όμως;
Κι αν μου μέλλει να 'μαι αποτυχημένος, και πεθάνουμε όλοι;
Δεν θα μπορούσα να ζήσω με την ενοχή.
Μα θα πέθαινες κι εσύ.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Σ' αγαπώ, Μόρα!
Γυμνόστηθη, δεν βάζεις μπροστά το ψαρόχημα;
Μη σκας, νιάνιαρο.
Η Μπιν μου 'μαθε τα πάντα, πώς να το οδηγώ.
Τράβα το σκοινί, μπαμπά. Όλα καλά με ομαδική δουλειά.
Ξέρεις ποιοι κάνουν καλή ομαδική δουλειά; Εσύ κι η Μόρα.
Εσείς οι δυο είστε η γυναικεία στρατιά που δεν είχα ποτέ.
Ναι. Απλώς είναι χάλι που όποτε βρισκόμαστε
έρχεται ένας κόπανος και μας χωρίζει.
Ζηλιάρες γοργόνες, ένας ιδιοκτήτης σόου τεράτων. Τέλος η Μόρα. Πεπρωμένο.
Ναι. Την ίδια διακεκομμένη σχέση έχω κι εγώ με την Ούρσουλα.
Ξέρεις κάτι; Το πεπρωμένο είναι ο μεγαλύτερος κόπανος!
Εμένα μου λες; Και πώς το αντιμετωπίζεις;
Ποιον κοπανάς;
Ποιον να πρωτοπώ. Υπηρέτες, λύκους, αγάλματα.
Όποιον στέκεται κοντά όταν νιώθω στενοχώρια.
Πολλές φορές τον Όντβαλ.
Μα να ξέρεις κάτι, Μπίνι.
Προτιμώ να μου λείπει κάποιος, παρά να μην είχα ποτέ κανέναν.
Μη φοβάσαι. Εγώ δεν θα σ' αφήσω ποτέ!
-Τσα! -Φακιδομύτη! Αυτός θα μας ξελασπώσει.
Ο Φακιδομύτης δεν θα ξελασπώσει τίποτα…
-Γιατί; -…και έληξε!
Οι ψυχικά ισορροπημένοι στη γόνδολα μίλησαν.
"Γόνδολα"! Ψηλομύτικες λέξεις απ' την ψηλομύτα πριγκίπισσα!
Έλα τώρα.
Μια δαιμονισμένη μαριονέτα δεν θα βλάψει κανέναν.
Διαφωνώ.
Δεν φταίω που 'μαι ένας ξύλινος μπάσταρδος.
Έτσι με σκάλισαν.
Μη σε καλοπιάνει, μπαμπά. Αυτό γίνεται πάντα.
Απ' τα παραμύθια διδαχτήκαμε
ότι οι μαριονέτες είναι η πιο κριπουλιάρικη δημιουργία.
Όχι, Μπιν, δεν σ' τα 'χουν πει καλά. Απλώς θέλουμε να είμαστε αληθινά αγόρια.
Με αληθινές ελπίδες κι αληθινά συναισθήματα, κι αληθινά μαχαίρια!
-Μπαμπά! -Δεν έχω ιδέα γιατί έχει μαχαίρι.
Πού πήγε;
Ναι!
Άλλο ένα βήμα και την τρώει το μπαλόνι!
Ντόινκ, ντόινκ.
Σταμάτα! Θα σκοτωθούμε με τα ντόινκ σου!
Τι με νοιάζει; Εγώ είμαι ήδη νεκρός. Γεννήθηκα νεκρός.
Ολόκληρος ο κόσμος δεν έχει τίποτα για μένα.
Χρόνια καθόμουν ακίνητος στη βιτρίνα μαγαζιού για εγγαστρίμυθους.
Με χλεύαζαν περαστικά παιδιά και μεθύστακες. Και παιδιά μεθύστακες.
Ναι. Ήμουν 100% εγώ.
Εσύ ήσουν;
Ποτέ μου δεν γνώρισα αγκαλιές, αγάπη.
Η μόνη προσοχή που έπαιρνα ήταν όταν έκανα εκνευριστικά νούμερα
κι έλεγα προσβλητικά, χαζά ανέκδοτα.
Μα εγώ δεν είμαι ανέκδοτο! Έχω καρδιά και ψυχή,
και βλέπω παράξενα, ανησυχητικά όνειρα.
Είμαι ζωντανός!
-Εκτιμώ που μου ανοίχτηκες. -Ευχαριστώ.
Μα τώρα δεν είπες πέντε φορές ότι είσαι νεκρός;
-Σκάσε! -Σκάσε εσύ!
-Σκάσε εσύ!
Εγώ κρατάω το μαχαίρι! Άκου, έγινα επιτέλους βασιλιάς.
Βασιλιάς στην κορυφή του μπαλονιού!
Τότε, νομίζω πως η υπόθεση σηκώνει έναν χορό νίκης, έτσι;
Φακιδομύτη; Μπαμπά;
Αγαπώ τον χορό!
Χόρεψε, μαριονέτα!
Καλή προσπάθεια, μωρό μου. Για μια φορά, όμως, κάνω εγώ κουμάντο,
και τώρα θα γυρίσουμε στην Ονειροχώρα
για να ξανασμίξω με τη μαμά.
-Τι; -Τη μαμά.
Ακριβώς. Είμαι ο αδελφός σου.
-Παίζεις με το μυαλό μου; -Ναι!
Φίλε, μιλάμε για κουκουρούκου γενεαλογικό δέντρο.
Δηλαδή, τι έκανε η μαμά; Πήγε με βελανιδιά;
Κι η Ντάγκμαρ μού υποσχέθηκε τον θρόνο όταν ήμουν μικρούλης.
Κι ούτε εσύ
ούτε ο ανόητος πατέρας μας μπορείτε να κάνετε κάτι!
Τ' ακούς, Ζογκ;
Ναι, σ' ακούω.
Θα το μετανιώσεις!
Καλό πνίξιμο, Φακιδομύτη!
Το ξύλο επιπλέει, στόκε!
Τι; Από δω ξεκίνησα!
Κακιά Μπιν, αν ήσουν εγώ, πού θα σ' έκρυβες;
Μπα, πολύ προφανές.
Πολύ διακριτικό.
Για κάτσε. Φοβερή ιδέα!
Κομμένο κεφάλι, είσαι διάνοια.
Ναι!
Εντάξει, φτάνει. Η μανούλα ικανοποιήθηκε.
Άντε, πήγαινε στον θρόνο σου. Έτσι μπράβο. Στον θρόνο σου.
Γιατί να μην είναι εξίσου συνεργάσιμοι οι φίλοι της;
Δυστυχώς, έχουν εγκέφαλο, αγάπη μου.
Εσύ με τον Λούσι είστε κολλητάρια.
Εκμεταλλεύσου την αξιοθρήνητη σχέση
και μάθε πού βρίσκεται το κεφάλι.
Ίσως βγάλεις κάτι.
Μα, Νταγκ, καλή μου, τα κομμένα κεφάλια μου προκαλούν ανατριχίλα.
Από τότε που εφηύραν την γκιλοτίνα.
Δεν το διαπραγματεύομαι. Πήγαινε!
Ναι. Σατανά, παλιοχέστη, δρόμο.
Άκου αυτό το διαβολικό, ερεθιστικό γέλιο.
Αν δεν πέθαινα, οι απαίσιοι δεν θα ήταν στην αίθουσα του θρόνου.
Καλά, ο Λέτσος ίσως να ήταν.
Πάψε να κολλάς στο παρελθόν, Έλφο.
Μάθε απ' τα λάθη σου και προχώρα.
Όχι, συγγνώμη.
Δεν μαθαίνει απ' τα λάθη του. Ποτέ. Είναι κορόιδο!
Έχει δίκιο. Όντως είμαι κορόιδο. Μακάρι να 'ξερα ποιος μου έριξε.
Όποιος σ' έχει γνωρίσει έχει κίνητρο.
Ακόμη κι αν ήξερες, δεν θα άλλαζε κάτι.
Δεν ξεκάνεις το παρελθόν.
Ξέρεις το σλόγκαν μου. "Ξέκανέ το!"
Μακάρι να γινόταν.
Ακολούθα με, γκαντεμόσαυρε.
Έχω μια τόσο τρελή ιδέα, που ίσως να πετύχει.
Ή να σε σκοτώσει. Δεν έχω θέμα.
Ε βουαλά, με πετίτ βλήματα!
Η κρυστάλλινη σφαίρα;
Ταξιδάκι στον χρόνο.
Ταξίδι στον χρόνο;
Όχι, αγόρια! Δεν είναι καλή ιδέα ν' ανακατεύεις το παρελθόν.
Τα βιβλία λένε ότι είναι επικίνδυνο,
ιδίως του τύπου που δεν έχει γεννηθεί ακόμη.
Ξωτικό είμαι. Επικίνδυνο είναι και να τρώω γλειφιτζούρι.
Νόμιζα ότι μόνο δείχνει τα παλιά.
Θα με γυρίσει πίσω στον χρόνο;
Κάποιος έρχεται!
Συνεχίζουμε την ξενάγησή μας στην αίθουσα της κρυστάλλινης σφαίρας.
Με τη σφουγγαρίστρα είναι η Σφουγγαρίστρα. Καθαρίζει μια λιμνούλα Λούσι.
Κι από δω ο έγκυος Έλφο.
Είχα κι εγώ ένα μωρό, αλλά δεν ήταν μωρό, αλλά μπουρίτο.
Εντάξει, γεια!
Ο Έλφο;
Ωχ, όχι. Κοίτα.
Στοίχημα. Θα καταστρέψει την πραγματικότητα.
Όπως και να 'χει, δεν πληρώνω.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45 ΠΟΙΟΣ ΕΡΙΞΕ ΣΤΟΝ ΕΛΦΟ;
Έλφο, τι κάνεις;
Τι είναι αυτό που κουβαλάς; Τεράστια τσιχλόφουσκα;
Να μη γλείψω λίγο κι εγώ;
Σε παρακαλώ, Μέρκιμερ, μη φωνάζεις!
Προς τα πού πας; Θα σε συνοδεύσω στην αναζήτησή σου.
Σε μυστική αποστολή ταξιδιού στον χρόνο.
Αν πετύχει, θα διορθωθούν όλα όσα πήγαν στραβά.
Θα μπορούσα να ξαναγίνω άνθρωπος;
Όχι. Μόνο όσα συνέβησαν αφότου…
Καλά. Δεν ενδιαφέρομαι.
Τέρατα, σας παρακαλώ, επιτέλους!
Δεν είστε πια θύματα εκμετάλλευσης ενός σκληρού συστήματος.
Μα είστε επισήμως φορτίο. Άρα, σιωπή.
ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΝΗΣΙ ΓΥΜΝΙΣΤΩΝ - ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ
Και τώρα καταδυόμαστε. Επόμενη στάση, Ονειροχώρα.
-Καπετάνισσα Γοργόνα; -Τι;
Είναι προβληματάκι αν παραμένει ανοιχτή η θυρίδα;
Τι είναι η θυρίδα;
Είμαι πολύ τεμπέλης για να κολυμπήσω!
Σε έκτακτη ανάγκη, χρησιμεύω ως συσκευή επίπλευσης.
Ναι! Μπιτς πάρτι στο νησί Ντέρεκ απόψε!
Να, εδώ δεν είναι. Οι αόρατες πύλες του Έλφγουντ.
Μοιάζει τόσο γαλήνιο μέρος.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι εδώ δολοφονήθηκα βάναυσα.
Και τώρα, πίσω στον χρόνο για να τα διορθώσω όλα.
Ω, μαγική κρυστάλλινη σφαίρα, πήγαινέ με στο σημείο προτού δολοφονηθώ.
Πέτυχε! Να με!
Είμαι ο άρχοντας του χρόνου και του πεπρωμένου!
Ο Έλφο καταστρέφει το χωροχρονικό συνεχές εκεί έξω.
Κάποιοι περνάνε καλά.
Πόσο λαχταρώ τις μέρες που μια έντρομη κραυγή με εξίταρε.
Μα τώρα που παντρεύτηκα, δεν με εξιτάρει τίποτα.
Για την ακρίβεια, η σύζυγος απολαμβάνει να με τσιτώνει.
Υπάρχει κάποιος μέρος για να κρυφτώ απ' την Ντάγκμαρ
και να ηρεμήσω τα ταραγμένα νεύρα μου;
Είναι το κυλικείο και…
Η παλιά ψυχιατρική πτέρυγα του κάστρου! Τι θαυμάσια ιδέα.
Πάμε τώρα.
Κοίτα, Λούσι. Αυτά τα κάγκελα της φυλακής κρύβουν τόσο πολύ πόνο και οδύνη.
Τι θαυμάσιος ήχος, σαν το σπίτι μου μακριά απ' το σπίτι.
Όντως είναι παράξενα κατευναστικό. Σχεδόν υπνωτικό.
Άκου τον ήχο της φωνής μου, Λούσι. Τόσο ήρεμος.
Μέχρι και γλυκός, για κάποιους.
Θα ακολουθήσεις τον ήχο κάτω, κάτω, κάτω,
στα πιο μύχια βάθη του μυαλού σου.
Μ' έχασες στο "γλυκός".
Πλακίτσα, συνεχίζω.
Είσαι χαμένος χωρίς τα λόγια μου.
Όταν ξαναχτυπήσω, θα ακολουθήσεις τη φωνή μου όπου προστάξει
και θα αποκαλύψεις τη θέση του κεφαλιού της Κακιάς Μπιν.
Είσαι μαγεμένος.
Ναι, αφέντη.
Θα κάνεις οτιδήποτε πω.
Ναι, αφέντη.
Έξοχα. Τώρα…
Ναι, αφέντη.
Ναι, θαυμάσια. Θέλω να…
Ναι, αφέντη.
-Να ολοκληρώσω… -Ναι, αφέντη.
Είσαι όντως υπνωτισμένος ή με δουλεύεις;
Ναι, αφέντη.
Σε διατάζω να πάψεις να λες "Ναι, αφέντη"!
Ναι, αφέντη.
-Έξω! -Εγώ ή ο Τέρμπις, αφέντη;
Κι οι δύο! Όχι, εσένα σε χρειάζομαι. Διατάζω…
Ναι, αφέντη.
Έχετε δει το μωρό μπουρίτο μου;
Έξω!
Εντάξει, γεια!
Θα πεθάνουμε όλοι!
Εγώ, πάντως, όχι.
Μα ορκίζομαι να μείνω μαζί σας μέχρι να πνιγεί κι ο τελευταίος.
Κοιτάξτε! Η μανούλα-διακοσμητικό καπό!
Ζήτω, σωθήκαμε!
Δεν έχετε κατάστρωμα πρώτης θέσης, έτσι;
Ξέρετε ότι αυτό είναι πειρατικό, όχι διασωστικό.
Να τους ληστέψουμε ενώ τους σώζουμε έστω;
Είναι λάθος να κάνουμε, οπότε κάντε.
Τώρα θα πεθάνω.
Με διαταγή του πατέρα σου, θα κάνεις στην άκρη, Τιαμπίνι.
Κανείς δεν με λέει Τιαμπίνι,
εκτός από κολλητούς κι εχθρούς.
Και τώρα θα σκοτώσω τον φονιά προτού με σκοτώσει εκείνος.
Αυτό είναι. Έλεος, θα μπορούσε να 'ναι οποιοσδήποτε.
Ο Όντβαλ; Με μισεί απ' όταν ονόμασα το τρίτο του μάτι "Ψυχοκλέφτη".
Ο Τέρμπις; Είναι πανούργα έξυπνος.
Είναι ο Πέντεργκαστ; Μπα, αυτός απλώς στέκεται εκεί.
Είμαστε ομάδα.
-Πάντα το πίστευα. -Αλήθεια;
Να δράσω γρήγορα. Θα μου ρίξουν!
Τελικά, ο Πέντεργκαστ ήταν. Πιάνει ένα τόξο.
Όχι, Έλφο! Έλφο, μίλα μου. Έλφο.
Ποιος το 'κανε;
Εγώ το έκανα.
ΣΟΥ ΦΤΑΝΕΙ;
"Σου φτάνει;" Εσύ τι λες;
Η χειρότερη γκάφα μου μέχρι τώρα. Ηλίθιο τόξο και βέλος!
Δεν πρέπει να το μάθει ποτέ κανείς.
Θα πάρω την ντροπή στον τάφο μου. Βασικά, στον επόμενο τάφο μου.
Ούτε θα καταλάβεις πότε θα περάσει η ώρα.
Τέλεια. Δεν ξέρω να λέω την ώρα άλλωστε.
Ούνα, ελπίζω να μη νιώθεις αμήχανα που είμαι εδώ.
Επειδή είσαι το πριν του Ζογκ κι εγώ το τώρα.
Και κάνουμε έρωτα σαν άγριες αρκούδες.
Δεν ήταν αμήχανα, ώσπου κοκορεύτηκες.
Ο Ζογκ είναι πιο πολύ φίλος πλέον. Κι έχω πολλούς τέτοιους.
Να ένας. Μπονζούρ, Άναμπελ!
Να σου κάνω μια ερώτηση για τον Ζογκ;
Αν είναι που ο Ζογκ κλάνει στο κρεβάτι, όχι. Δεν κόβεται.
Γιατί κοιμάμαι στο ταβάνι, λες;
Δεν ξέρω τι θα γίνει όταν γυρίσουμε.
Θα τη βρεις την άκρη.
Ο Ζόγκι είναι μεν βασιλιάς, αλλά ξέρουμε ότι είναι ατίθαση καρδιά.
Ναι!
Μου 'χει τρελάνει το κεφάλι.
Ξέρεις τι κάνω εγώ για να βγάλω την παράνοια απ' το κεφάλι μου;
Έχεις δίκιο. Νιώθω υπέροχα!
ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ Ο ΤΟΠΟΣ ΤΩΝ ΧΙΛΙΩΝ ΟΣΜΩΝ
Πώς ήταν το άστοχο ταξίδι στον χρόνο
με τη σφαίρα που είπα να μην πάρεις;
Δεν πήρα τίποτα πουθενά. Τα χέρια μου λυγίζουν φυσικά προς τα πίσω.
Δεν ξεφεύγεις απ' το παρελθόν.
Δες με.
Δεν θα λυθεί κάτι αν κρύβεσαι κάτω από γέφυρα.
Εκτός αν είσαι και Τρολ.
Τα Τρολ είναι ύπουλα και πανούργα.
Θυμίζει εμένα αυτό; Ούτε εγώ το νομίζω!
Θέλω να μιλήσουμε.
Άσε με ήσυχο επιτέλους.
Θα μου πεις "Σ' τα έλεγα", κι ήδη νιώθω χάλια.
Οι φίλοι δεν κάνουν τους φίλους να νιώσουν χειρότερα. Μόνο ο Λούσι.
Περνιέται για άτακτος, αλλά δεν θες να τον κάνεις αγκαλίτσα;
Τι έγινε και ταράχτηκες τόσο; Έμαθες ποιος σου έριξε;
Ο Πέντεργκαστ ήταν! Μη σκας, όμως.
Τον σκότωσα πρώτος και τα διόρθωσα όλα, οπότε ας μην το συζητάμε.
Έλφο, σ' εμένα πες ψέματα, αλλά όχι στον εαυτό σου.
Πώς ξέρεις ότι λέω ψέματα;
Γιατί, έλεος, εσύ κι εγώ υπάρχουμε ακόμη στην ίδια χρονική σειρά.
Αν άλλαζες κάτι, θα το καταλάβαινα.
Καλά. Να τα πούμε μέσα, όμως;
Δεν θα ξεφτιλιστώ μπροστά σ' ένα τσούρμο γεωμύες.
Σκίουροι είμαστε, ηλίθιε!
Σκάστε!
Καλησπέρα, Στάνλεϊ, Αγγιχτή.
Απλώς δείχνω στον φίλο Σατανά κάτι που έκρυψα και τώρα πρέπει να αποκαλύψω.
Δεν είμαι υπνωτισμένος. Απλώς μ' αρέσει να μιλάω έτσι.
Περάστε. Μι μπουντρούμι ες σου μπουντρούμι.
Διαισθάνομαι ένα εκατομμύριο ψυχές που ουρλιάζουν κι ένα θαυμάσιο άφτερσεϊβ.
Μετά από εσένα, γλυκέ Άρχοντα του Σκότους.
Είναι εκατοντάδες κομμένα κεφάλια.
Το τέλειο μέρος για να κρύψεις ένα.
Ευχαριστώ για το κομπλιμάν, εκλεκτέ Υψηλότατε.
Από δω, παρακαλώ.
Εκεί πάνω, στην κορυφή των ετοιμόρροπων, σάπιων ραφιών. Το κεφάλι της Κακιάς Μπιν.
Δεν θα πας να μου το φέρεις εσύ;
Πολύ υπνωτισμένος για να σκαρφαλώσω.
Ελπίζω να το εκτιμήσει η Ντάγκμαρ.
Τι κάνω για την αγάπη και για να μην τ' ακούω.
Πιο ψηλά, αφέντη.
Είναι πολύ ψηλά.
-Κάτω. Στ' αριστερά. -Αριστερά.
Δεξιά εννοώ.
Διαγωνίως στα δυτικά. Σχεδόν το έφτασες.
-Έτσι; -Τέλεια.
Ποτέ δεν ήταν εδώ το κεφάλι, έτσι, Λούσι;
Ψαρούκλα! Μα να πιστέψεις
ότι θα πετύχαινε ο υπνωτισμός;
Γύρνα πίσω στα βαριετέ, ρε χαμένε!
Και μετά αστόχησε το βέλος μου και χτύπησα εμένα.
Υποσχέθηκα ότι, αν πέθαινα, θα είχα έναν μεγαλειώδη θάνατο,
αλλά, τελικά, ήμουν απλώς γελοίος.
Κάνεις λάθος. Όταν σε επανέφεραν,
έμοιαζες μ' ένα πολύ γαλήνιο πτωματάκι.
Σε βρήκα πανέμορφο στο γυάλινο φερετράκι σου.
Μια ζωή ήμουν χαμένος από χέρι.
Τώρα έχω αποδείξεις. Είναι το πεπρωμένο μου.
Έλφο, το πεπρωμένο δεν είναι αληθινό.
Είναι μια λέξη των ανθρώπων για να εξηγούν οτιδήποτε δεν ελέγχουν.
Δεν χρειάζεται να ζούμε έτσι. Δεν είμαστε άνθρωποι.
Ποιοι "δεν είμαστε";
Πάρε τον έλεγχο της ζωής σου εδώ και τώρα.
Το παρελθόν έγινε, και το μέλλον δεν έχει γίνει ακόμη.
Μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις εσύ. Να γίνεις όποιος θες.
Στάσου, τότε, εσύ πώς δεν είσαι παρά μόνο…
Ένα μέλος του προσωπικού;
Περιμένω υπομονετικά, μελετώντας, διαβάζοντας, ραδιουργώντας.
Θα γίνω μάγος κάποια μέρα. Ίσως ο επόμενος Σορσέριο.
Έλεος! Έχεις περισσότερο ταλέντο στο δαχτυλάκι
απ' ό,τι εκείνος στο σακουλιασμένο κορμί του.
Πάντως, εμένα μ' έχεις μαγέψει, Σφουγγαρίστρα.
Ευχαριστώ. Κι εμένα μ' αρέσει αυτό που είσαι. Πολύ.
Αλλά μπορείς πολύ καλύτερα.
Το 'χεις μέσα σου να γίνεις μαχητής
ή ίσως ακόμη κι ηγέτης μικροσκοπικών πλασμάτων.
Πιστεύω σ' εσένα, Έλφο.
Σ' ευχαριστώ. Έχεις δίκιο. Όντως μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Ξεκινώντας από τώρα.
Έλφο, η σφαίρα!
Στα κομμάτια το πεπρωμένο κι η χαζοσφαίρα! Σ' ένα παντελώς κενό μέλλον.
ΣΤΑΣΟΥ ΝΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ
Θα μπορούσες να γυρίσεις πίσω ακόμη πιο πριν
και να σ' εμποδίσεις να σε σκοτώσεις.
-Τι; -Πλάκα κάνω. Ίσως. Πιθανώς.
Ποιος ξέρει; Έχει σημασία πια;
Ξέρεις κάτι; Νιώθω ελεύθερος να κάνω οτιδήποτε, να πάω οπουδήποτε.
Ξέρω καλά τον ήχο κρυστάλλινης σφαίρας που σπάει. Φρουροί!
Αλλά ας κρυφτούμε εδώ απόψε.
Ειλικρινά, μια αποθήκη με σανό είναι καλύτερη
απ' τα σακιά με γογγύλια όπου κοιμάμαι.
Μπράβο σου. Βρήκες κάθε κεφάλι στο βασίλειο,
εκτός απ' αυτό που θέλω.
Πλεκτάνη του Λούσι και του σάπιου ξύλου.
Τι κλαψιάρης! Έλα, Ακέφαλη Μπιν. Είναι στο χέρι μας πλέον.
Αυτό είναι το μέλλον μου;
Βασικά, με λίγο σουλούπωμα εδώ, θα γίνει ένα ωραίο πανδοχείο.
Ή ίσως όταν ξυπνήσουμε, να 'χει γυρίσει η Μπιν.
Και θα νικήσουμε την Ντάγκμαρ.
Και θα είμαστε όλοι μαζί κι ευτυχισμένοι.
Ευτυχία… Θα χρειαστώ χρόνο να τη συνηθίσω.
Ή ίσως όλοι μας να κάνουμε νέα πράγματα με νέους ανθρώπους.
Κανείς δεν πρέπει να 'ναι μόνος.
Ίσως να ζήσω τρομακτικές περιπέτειες και να ξεπεράσω τους πιο μύχιους φόβους.
Κι ίσως να τελειώσω επιτέλους την επική νουβέλα μου, τη γεμάτη φλογερό πάθος
και μυστήρια κρυμμένα σε κοινή θέα.
Ελπίζω να έχει αίσιο τέλος. Μπορεί να συμβεί οτιδήποτε, από αύριο κιόλας.
Τι στο…
Ντόινκ.
Αν ξαναγγίξεις τ' αφτί, πέθανες.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου