‪เรากักตัวเขามาเกือบห้าชั่วโมงแล้ว
‪เราต้องไปคุยกับเขาก่อนเขาจะโทรหาทนาย
‪- เราต้องใช้พวกนิตยสาร ‪- มันยังไม่พอ
‪เราต้องใช้บางอย่างที่บอกเขาว่า ‪เราจับได้ขาหนังคาเขา
‪- ต้องทำให้เขาเสียขวัญ ‪- ใช่
‪หินของเขาไง
‪ถ้าเขามีนะ
‪จำได้ไหมว่าเบอร์โควิตซ์มีเครื่องมือติดตัวเสมอ
‪นี่เป็นคนผิวขาวที่ไม่ได้อยู่ในโลกของเหยื่อ
‪ถ้าผู้ต้องหาของเราทำเรื่องพวกนี้ ‪เขาต้องเคลื่อนที่ไปเรื่อย
‪จะต้องมีบางอย่างในนั้น ‪ที่เชื่อมโยงเขากับอาชญากรรม
‪คุณได้อะไรที่ใช้รัดคอหรือหน่วงเหนี่ยวใครได้ไหม
‪เชือก แต่ช่างประปาทุกคนก็มีเชือก
‪มีอะไรที่เขียนเกี่ยวกับพวกนิยมอำนาจไหม
‪ไม่มี
‪เด็กจีเทอร์คนนั้นหายไปเกือบหนึ่งอาทิตย์แล้ว
‪เราต้องลงมือ โฮลเดน
‪คุณจะบังคับให้สิ่งที่มันไม่ใช่เป็นสิ่งทีใช่
‪เพราะคุณอยากให้มันเป็นไม่ได้
‪บิลล์
‪อะไร
‪มีเทปกาวเยอะมาก
‪เราไม่มีหลักฐานว่ามีเทปกาว ‪อยู่บนเหยื่อรายไหนเลย
‪แต่ก็ไม่มีหลักฐานกว่าไม่มีเหมือนกัน
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เดี๋ยวเราหามาให้อีก
‪คุณอยากได้อะไรไหม
‪กาแฟไหม
‪ไม่ ผม...
‪ไม่เป็นไร
‪แน่ใจนะ
‪โอเค เอามาสิ
‪คุณเป็นช่างประปา
‪ใช่
‪คุณไม่มีประวัติอาชญากรรมเลย
‪ประวัติของคุณ
‪มันไม่มีอะไร
‪มีแค่ขโมยเล็กๆ น้อยๆ
‪ขโมยอะไร
‪นั่นมันเป็นการเข้าใจผิด
‪เข้าใจผิดเหรอ
‪ใช่
‪ผมเอาเงินสดจ่ายค่ายางวางบนเคาน์เตอร์แล้ว
‪แต่พวกเขาไม่เห็นมัน
‪เรื่องแบบนั้นมันเถียงยาก
‪ก็จริง
‪ดูเหมือนคุณจะโตที่นี่
‪ผมเกิดที่เขตฟูลตัน
‪- อยู่มาตลอดชีวิต ‪- งั้นคุณก็รู้ที่ทางเป็นอย่างดี
‪ทางลัด ถนนด้านหลัง
‪ลูกค้าของคุณส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใกล้ๆ เหรอ
‪ปากต่อปากแบบนั้นใช่ไหม
‪บางคนผมก็รู้จัก
‪ผมทำงานไปทั่ว
‪ไปทั่วนี่ที่ไหนบ้าง
‪อีสพอยน์ต เลควูดไฮตส์
‪ส่วนใหญ่ทางใต้ของตัวเมือง...
‪คุณขับรถเยอะเลยสิ
‪ต้องไปหางาน
‪คุณผ่านเข้าไปในหลายๆ ย่าน
‪ย่านคนขาว
‪ย่านคนดำ
‪ใช่
‪แถวนี้ส่วนใหญ่ก็มีคนหลายเชื้อชาติ
‪คุณได้เห็นหลากหลายรูปแบบชีวิต
‪คุณเข้าไปอยู่ในบ้านของผู้คน
‪ใต้อ่าง
‪เขาทำธุระต่างๆ ไป
‪จนแทบจะลืมว่าคุณอยู่ที่นั่น
‪ก็คงใช่
‪มีลูกค้าคนไหนของคุณมีลูกไหม
‪น่าจะ ผม...
‪คือผมก็ไปเพื่อทำงานของผม ผมไม่ได้...
‪แต่คุณต้องสังเกตเห็นถ้ามีเด็กอยู่ในบ้าน
‪ก็คงจะใช่
‪ลูกค้าส่วนใหญ่ของคุณเป็นคนขาวรึเปล่า
‪อย่างที่ผมบอก มีผสมกัน
‪งั้นคุณก็ไปบ้านคนผิวดำด้วย
‪มีบ้าง
‪ใส่น้ำตาลใช่ไหม
‪ใช่
‪เดี๋ยวหยิบให้
‪โทษทีนะ
‪ขอบคุณ
‪คุณเข้าสมาคมไหนบ้างไหม
‪สมาคมเหรอ
‪ก็พวกกลุ่มต่างๆ
‪ไปงานพบปะบ้างไหม
‪งานพบปะแบบไหน
‪เช่นแบบที่พวกคนทุกคนมีเรื่องที่ไม่ชอบเหมือนกัน
‪เรื่องคับข้องใจ
‪แบบที่คุณ...
‪สวมผ้าขาว
‪ไม่ ผมไม่เข้าร่วมอะไรงี่เง่าพวกนั้น
‪ไม่ใช่ผม นั่น...
‪- แน่ใจนะ ‪- ก็...
‪มันดูเป็นอะไรที่ธรรมดามากแถวนี้
‪ก็...
‪ใช่
‪แต่ผมไม่ได้ถูกเลี้ยงมาแบบนั้น ‪ผมไม่ทำอะไรแบบนั้น
‪แบบไหน
‪เกลียดชังคนอื่นอะไรงี่เง่าพวกนั้น
‪เพียงเพราะ...
‪คนที่พวกเขาเป็น ไม่ ผมไม่ได้ถูกเลี้ยงมาแบบนั้น
‪เราน่าจะใกล้ตรวจรถกระบะคุณเสร็จแล้ว
‪- รถกระบะผมเหรอ ‪- เราตรวจค้นมันอยู่
‪ตั้งแต่คุณก้าวเข้ามาที่นี่
‪เพื่ออะไร
‪คุณจำของพวกนี้ได้ไหม
‪- มันคือเทปกาว ‪- คุณมีเยอะมากเลย
‪ก็ผมเป็นช่างประปา...
‪คุณกำลังหาพวกเทปกาวเหรอ
‪คุณดูข่าวเมื่อเร็วๆ นี้ไหม
‪คุณเก็บเทปกาวไว้เป็นโหลเผื่อว่าจะ...
‪อะไร
‪นำ้จากแม่น้ำแชตทาฮูชี ‪จะปะทุขึ้นมาจากฝาปิดท่อห้องนำ้เหรอ
‪- ผมไม่รู้ มีข่าวอะไร ‪- คุณเคยไปที่เรดไวน์โร้ดไหม
‪ใช่ บางครั้งผมขับรถไปทำงานทางนั้น
‪งั้นคุณก็ต้องได้เห็นข่าว
‪ได้ยินเรื่องศพไหม
‪งั้นเหตุผลที่คุณไปที่เรดไวน์โร้ดคือไปทำงาน
‪- ใช่ ผม... ‪- ไม่มีอย่างอื่นเหรอ
‪(เพนต์เฮ้าส์ ‪แกเลอรี่ หลักฐาน)
‪คุณรู้ว่าพวกนี้คืออะไรใช่ไหม
‪รู้
‪พวกมัน...
‪- ใช่ ผมรู้ว่าพวกมันคืออะไร ‪- เราพบลายนิ้วมือคุณบนพวกมัน
‪ผมไม่เข้าใจ
‪เรายังพบคราบอสุจิบนนิตยสาร
‪เราต้องบอกคุณไหมว่าเราเจอมันที่ไหน
‪สิบห้าเมตรห่างจากศพเด็กชายสองคน ‪ที่ถูกฆาตกรรม
‪และตรงข้ามเรดไวน์โร้ด ‪จากที่ที่เราพบศพของมิลตัน ฮาร์วีย์ปีที่แล้ว
‪ผมเสียใจ
‪แน่นอนคุณเสียใจ
‪ทีนี้คุณแค่ต้องบอกเราว่าคุณเสียใจเรื่องอะไร
‪คือ ภรรยาผม เธอ...
‪- ภรรยาคุณเหรอ ‪- ใช่ ภรรยาผมกำลังตั้งท้องและ...
‪เป็นลูกคนแรกของเรา
‪และเราไม่ได้ คุณก็รู้...
‪ผมซื้อนิตยสารพวกนั้น ‪เอามันเข้าไปในป่าและใช้มัน
‪ผมไม่เคยทำร้ายใคร
‪คุณกำลังบอกว่าคุณเข้าไปช่วยตัวเองในป่าเหรอ
‪ผมไม่รู้อะไรเรื่องการฆาตกรรมเลย
‪มันแค่อะไรที่คุณต้อง...
‪เจออีกศพ
‪ใช่...
‪ไม่ใช่ลูบี้
‪นิติเวชบอกว่าเขาถูกฆ่า ‪และทิ้งภายในหกชั่วโมงที่ผ่านมา
‪เราคิดว่าเป็นเด็กที่ชื่อว่าเทอร์รี พิว
‪เห็นครั้งสุดท้ายประมาณเที่ยงคืน ‪ก็หลังจากที่เราจับตัวคนนี้มา
‪เขาไม่ใช่คนทำแน่
‪คุณกำลังบอกผมว่าคนที่เราพยายามกดดันมาทั้งคืน
‪คนที่ไม่ตรงกับลักษณะ ‪ผู้ต้องสงสัยของเราสักนิด...
‪เรามีคราบอสุจิของเขา ลายนิ้วมือ
‪ชายคนนั้นไม่ได้ทำอะไรผิด แค่ไปชักว่าวในป่า
‪ขณะที่เราเสียเวลากับเทปกาวและนิตยสารลามก
‪มีเด็กต้องถูกฆ่าอีกราย
‪ผมจะขอโทษเอง
‪ต้องคอยอยู่เพื่อโทรหาสเลตัน
‪ไม่อยากให้เขาเห็นในข่าวก่อน
‪โทษที
‪คุณต้องทำ
‪ทิ้งรายงานขั้นต้นไว้บนโต๊ะผมแล้วกัน
‪ไปนอนพักบ้าง ข้ามวันมาแล้ว
‪ขอบคุณ
‪มีรายงานที่ไม่ยืนยันเข้ามาว่า ‪ได้พบศพอีกหนึ่งราย
‪ในที่สุดอาจจะมีการพักการสืบสวน
‪คดีเด็กๆ ที่ถูกฆาตกรรมและหายตัวไป
‪ผมออกไปไม่ได้
‪ไม่เป็นไร ผมจะพาออกด้านหลัง
‪...แต่มีชายที่เอฟบีไอควบคุมตัว ‪และไต่สวนทั้งคืน
‪เรื่องนี้เกิดขึ้นเพียงหนึ่งวัน ‪หลังจากพบซากศพอีกสองชุด
‪ชายคนนั้นชีวิตพังยับ
‪...นอกทีมปฏิบัติการเฉพาะกิจ
‪ผมไม่สามารถให้ความเห็นเกี่ยวกับสถานะ ‪ผู้ต้องสงสัยได้ในตอนนี้
‪นอกจากเรื่องที่เราออกหมายจับ
‪ยังไม่มีการตั้งข้อหาใดๆ
‪เราจะไม่ได้ความช่วยเหลืออะไร ‪จากอัยการเขตสเลตันแล้ว
‪ผมบอกได้เพียง...
‪เสียเวลา
‪มันอาจจะเป็นเขา
‪คุณอยากให้เป็น
‪เราต้องตัดเขาออก
‪ไม่มีประโยชน์ที่จะมาที่นี่
‪ถ้าเราไม่ทำหน้าที่เดียวที่เราทำได้
‪เราจะเพ่งมองไปที่สิ่งเดียวไม่ได้ โฮลเดน
‪การตัดความเป็นไปได้ ‪ไม่ใช่การเพ่งมองที่สิ่งเดียว
‪เขาไม่ตรงกับลักษณะ
‪เรายังไม่มีข้อมูลมากพอว่าอะไรตรง
‪- คุณจะไปไหน ‪- ผมต้องอาบน้ำ กินและนอน
‪หลัง 24 ชั่วโมงผมก็ไม่มีประโยชน์กับใครทั้งนั้น
‪...ความเห็นจากทีมปฏิบัติการเฉพาะกิจ
‪แต่เรามีทีมงานติดตามเรื่องนี้
‪- ผมตอบทีละคำถาม ‪- ชายที่คุณปล่อยตัวไปใช่ผู้ต้องสงสัยไหม
‪ชายผู้นั้นไม่ได้ถูกตั้งข้อหาและไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย
‪เรามีรายงานว่ามีอีกศพถูกพบ
‪- คุณบอกอะไรเราได้บ้าง ‪- ผมบอกรายละเอียดไม่ได้ ขอบคุณ
‪ศพที่ถูกพบเมื่อเช้า ‪บนชิกแมนโร้ดในเทศมณฑลร็อกเดล
‪ได้รับการระบุตัวตนแล้วว่า ‪คือ เทอร์รี พิว อายุ 15 ปี
‪สาเหตุการตายคือถูกบีบคอ
‪ทีมปฏิบัติการเฉพาะกิจและเอฟบีไอ ‪ได้ค้นหาไปทั่วซิกแมนโร้ด
‪ไม่กี่วันมานี้ อ้างจากแหล่งข้อมูล
‪ไม่พบอะไรในการค้นหานั้น
‪วันนี้พื้นที่เดิมปรากฎหลักฐาน
‪เหยื่อรายที่ 19 ของการฆาตกรรม ‪เด็กในแอตแลนตา
‪นี่เป็นครั้งแรกที่พบศพในเทศมณฑลร็อกเดล
‪หน่วยงานนายอำเภอร็อกเดลแถลงวันนี้ว่า ‪พวกเขาจะประสานงานกับเอพีดี
‪และหัวหน้าทีมเฉพาะกิจ ‪มอร์ริส เรดดิ้งในการสืบสวน
‪ฮัลโหล
‪มันกำลังปั่นหัวเรา
‪- อะไรนะ ‪- ฆาตกร มันกำลังปั่นหัวเรา
‪ถ้ามันยังปั่นหัวเราในอีกแปดชั่วโมง
‪ค่อยมาบอกผมอีกที
‪การค้นหาเด็กสามคนที่ยังหายตัวดำเนินต่อไป
‪ดาร์เรน กลาส อายุ 11 ปี
‪เจฟฟรีย์ แมทิส อายุ 11 ปี
‪และลูบี้ จีเทอร์ อายุ 14 ปี
‪ตอนที่เราได้รับโทรศัพท์หลอก ‪จากซิกแมนโร้ด
‪เราเดินไปทั่วสถานที่เกิดเหตุ 12 ชั่วโมง ‪และไม่พบอะไร
‪จนกระทั่งเมื่อวาน
‪เทอร์รี พิวอยู่ตรงที่ที่เราเคยค้นหา
‪เขาทิ้งศพของพิวบนซิกแมนโร้ด ‪เพราะเขาเห็นเราในทีวี
‪เขากำลังตามข่าว
‪กำลังเยาะเย้ยพวกเรา
‪บีทีเคส่งจดหมายฉบับแรก
‪หลังตำรวจจับตัวชายสองคน ‪ในคดีฆาตกรรมโอเทโร
‪เหมือนที่เราจับช่างประปา
‪มันเป็นเรื่องชื่อเสียง
‪และดูนี่ เขาทิ้งศพไว้ ‪ในสามเทศมณฑลหลักของแอตแลนตา
‪คอบบ์ ฟูลตันและเขาก็ทิ้งศพที่สิบ อารอน ไวช์
‪ประมาณหนึ่งเมตร ‪บนเส้นทางเดียวกันในเทศมณฑลดีแคล์ป
‪ทุกๆ เทศมณฑลใหญ่ยกเว้นร็อกเดล
‪เทอร์รี พิว
‪ซิกแมนโร้ดในเทศมณฑลร็อกเดล
‪มันไม่ใช่การทิ้งมั่วๆ
‪เขากำลังแสดงให้เราดูว่าเขารอบคอบแค่ไหน
‪เขาฉลาดแค่ไหน
‪เขาสื่อสารอยู่ข้างเดียวมาตลอด
‪เราต้องตอบกลับไป
‪มันทำให้เขาเป็นผู้ควบคุม
‪เหมือนเขาเป็นคนกำกับการล่า
‪การทิ้งศพของพิวในสถานที่ที่เราค้นหาไปแล้ว
‪เป็นการนำตัวเองเข้ามาอยู่ในการสืบสวน
‪เราเคยเห็นแบบนี้มาก่อน
‪เคมเปอร์ บีทีเค เบอร์โควิตซ์
‪พวกเขาชอบการเป็นผู้เล่นคนเดียวที่คุมเกม
‪เอาละ
‪เราจะทำยังไงต่อ
‪เขากำลังตอบสนองกับรายงานข่าว
‪เราต้องจัดการการนำเสนอข่าว ‪ให้เขาอย่างเข้มงวด
‪วิธีนั้นเราจะทำให้เขา ‪ตอบสนองในสิ่งที่เราต้องการ
‪แล้วถ้าเขาตอบสนอง ‪โดยการลักพาตัวเด็กอีกคนล่ะ
‪ที่ผมบอกได้คือกับบีทีเค
‪พวกเขาเลือกที่จะไม่เข้ามาเกี่ยวข้อง ‪และฆ่าต่อไป
‪เราอาจจะบีบให้เขาทำพลาดได้
‪มาสร้างโอกาสให้ ‪เขาสนใจที่จะเอาตัวเองเข้ามา
‪- บางสิ่งที่เราควบคุมได้ ‪- แล้ว "เขา" เป็นใคร
‪ดูเหมือนเราควรเริ่มจากคนที่
‪โทรมาบอกเราให้ค้นหาที่ซิกแมนโร้ด
‪คนที่เรากำลังตามหา ‪ไม่มีทางให้เราได้บันทึกเสียงเขา
‪- เรายังไม่รู้แน่ชัด ‪- คนที่โทรเข้ามาเป็นคนเกรี้ยวกราด
‪เรายังไม่พบหลักฐานว่าอาชญากรรมเหล่านี้ ‪มีแรงจูงใจเรื่องเชื้อชาติ
‪พ่อหนุ่ม เรามีเด็กผิวดำเสียชีวิต 19 คน
‪คุณจะบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
‪ที่นี่คือแอตแลนตา คุณไม่ต้องถือไม้กางเขนจุดไฟ ‪ก็เป็นคนเหยียดผิวได้
‪ผู้พิพากษาใหญ่โตบางคนก็เป็นพวกเหยียดผิว
‪โฮลเดน พวกเขาพูดมีเหตุผล
‪เรามีคนขาวโทรมาสองคน: ‪คดีของเทอร์เรลและจีเทอร์
‪มันยากที่จะบอกว่าเป็นโทรศัพท์หลอกโดยไม่...
‪ไม้กางเขน
‪อะไรนะ
‪เราจะจัดตั้งอนุสรณ์ให้กับเหยื่อบางราย
‪เอาไม้กางเขนไปตั้งไว้ ‪ตรงสถานที่ทิ้งศพสองสามแห่ง
‪เราประกาศออกไป จัดคนเฝ้าระวัง
‪เราเอาเข้าไปรวมกับ ‪องค์กรประท้วงสต็อปของครอบครัวเด็กๆ
‪สื่อจะเข้ามารุมทำข่าว มันจะแพร่ไปทั่ว
‪เขาไม่มีทางอยู่ห่างได้แน่
‪เราจะถ่ายรูปทะเบียนรถ ตรวจสอบฝูงชน
‪มองหาคนที่ตรงกับลักษณะผู้ต้องสงสัย
‪เขาอาจจะออกมาในช่วงเวลาไม่ปกติ ‪ตอนที่ไ่ม่ค่อยมีคน
‪- เห็นได้ง่าย ‪- เดี๋ยวนะ
‪มันฟังดูเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์
‪ไม่มีงานของตำรวจเท่าไรเลย
‪ว่ากันตามตรงนะครับ
‪คุณมีแผนที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
‪นี่อะไร
‪คดีกระทำผิดล่วงละเมิดทางเพศกับเด็ก ‪ย้อนหลังสามปี
‪- จนท.บาร์นีย์บอกว่าคุณขอไว้ ‪- ขอบคุณ
‪คุณช่วยผมดูแฟ้มผู้ต้องหาพวกนี้ได้ไหม
‪ผมจะไปเลือกที่จัดอนุสรณ์สถาน
‪ได้สิ ทันทีที่ผมส่งนี่ไปให้ดีซีก่อน
‪เยี่ยมเลย ช่วยแยกชายผิวดำ ‪ช่วงอายุต้น 20 ถึงต้น 30
‪ที่กระทำผิดกับเด็กอายุระหว่างเก้าถึงสิบห้า
‪หนังสืออ่านก่อนนอน
‪คุณจะไปไหนเหรอ
‪กลับบ้าน
‪ผมบอกเวนดี้ไว้ว่าจะเข้าไปที่ออฟฟิศทุกวันศุกร์
‪เรามีเวลาไม่ถึงสิบวันที่จะทำเรื่องนี้
‪ต้องไปหาพวกไม้กางเขน เตรียมแถลงข่าว
‪ใช่
‪และถ้าไม่ได้ความร่วมมือจากสต็อป ‪ผมคงบอกว่าเราแทบไม่มีโอกาส
‪คุณไปสานความสัมพันธ์แล้วดูว่าจะเป็นยังไง
‪เจอกันวันจันทร์
‪(เฟรเดอริคเบิร์ก เวอร์จิเนีย)
‪เขาฆ่าเขายังไง
‪เขาใช้เวลานานแค่ไหน
‪เขาใช้อะไร เขาจะทิ้งร่องรอยอะไรไว้
‪ทุกคนในที่เกิดเหตุก็อยู่กับเรื่องของตัวเอง
‪คุณต้องไปถามเขาเอง
‪อลัน
‪ผมพร้อมแล้ว
‪ฆาตกรของคุณเท่านั้นที่รู้ว่า...
‪- เขาไม่สนใจที่จะคุยกับเราด้วยซ้ำ ‪- ผมนึกว่าคุณทำให้เขาอยากคุย
‪ฉันซื่อเกินไปที่คิดว่า ‪เราสร้างความเป็นมิตรได้อย่างรวดเร็ว
‪จนท.สมิธ
‪โอเค
‪ขอบคุณ
‪กันน์อยากพบคุณ
‪ผมได้อ่านรายงานถอดเสียงของเบตสัน
‪ผมสงสัยว่าทำไมคุณถึงนำการสัมภาษณ์นี้
‪เพราะมันชัดว่าเกร็กไม่สามารถทำได้
‪ฉันไม่แน่ใจว่าแบบนั้นจะยุติธรรม
‪เขาแค่ต้องการประสบการณ์เพิ่มนิดหน่อย
‪และไม่ว่าเกร็กหรือฉันเป็นคนสัมภาษณ์
‪ก็เห็นได้ชัดว่าเบตสันไม่สนใจ ‪พูดคุยกับเราเรื่องแรงผลักดันของเขา
‪คุณผิดหวังกับผลลัพธ์ไหม
‪ฉันรู้สึกว่าเราน่าจะได้อะไรมากกว่านี้
‪แต่เขาเห็นว่าฉันจะไปทิศทางไหน ‪และเขาก็จบการสัมภาษณ์
‪มันน่าหงุดหงิด
‪เวนดี้ มันไม่มีเหตุผลที่คุณจะต้องพักงานเอาไว้
‪เพื่อบินข้ามประเทศไปทำเรื่องพวกนี้
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪มันค่อนข้างมีประโยชน์
‪และมันช่วยให้เราทำตามตารางงานได้ ‪ในขณะที่บิลล์และโฮลเดนไม่อยู่
‪ผมชื่นชมที่คุณรับงานคนอื่นมาทำนะ
‪แต่ความเชี่ยวชาญของคุณ ‪เป็นที่ต้องการที่นี่ในเรื่องการวิเคราะห์
‪และเราจะฝึก จนท.ให้มาสัมภาษณ์เพิ่มขึ้น
‪แต่ผมไม่มีคนอื่นมาทำงานที่คุณทำได้
‪ที่จริงการได้ทำงานโดยตรง ‪มีประโยชน์กับการวิเคราะห์ของฉัน
‪มันช่วยให้ฉันได้เห็นอะไรๆ ก่อน...
‪เอฟบีไอกำลังลงทุนกับทรัพยากรในนี้มาก
‪ไม่ใช่แค่งานวิจัย ‪แต่ในฐานะหัวหอกของการสืบสวน
‪จะดีกว่าถ้าให้เจ้าหน้าที่ของเราทำการสัมภาษณ์
‪และมันจะช่วยให้คุณมีเวลา ‪ไปทำงานที่สำคัญในส่วนของคุณมากขึ้น
‪อีกไม่นานเราจะได้เจ้าหน้าที่เพิ่มหกถึงสิบคน
‪รวบรวมประวัติจากทั่วประเทศ
‪คุณจะต้องงานยุ่งมาก
‪(สวีต ออเบิร์น แอตแลนตา)
‪สวัสดี จนท.ฟอร์ด
‪คุณนายเบลล์
‪องค์กรคุณขยายใหญ่ขึ้นนะครับ
‪ที่นี่จัดระเบียบได้ดีมาก
‪เราต้องทำ
‪แย่หน่อยที่มีหลายอย่างต้องติดตาม
‪ครับ
‪ไม่เคยมีใครจากหน่วยเฉพาะกิจแวะเข้ามาเลย
‪ฉันเดาว่าคุณมาที่นี่เรื่องงาน
‪เรามีกลยุทธ์ที่อาจช่วยระบุตัวผู้ต้องสงสัย
‪แต่...
‪ผมต้องการให้ช่วย
‪จะให้เราช่วยยังไง
‪คุณวางแผนเส้นทางเดินขบวนไว้ยังไง
‪เราจะเริ่มจากศาลากลาง...
‪และไปจบที่ถนนหวีต โบสถ์แบ๊บติสต์
‪ผมอยากขอปรับเส้นทาง ‪ไปสถานที่ใกล้ๆ สองสามแห่ง
‪ที่สำคัญกับพวกเหยื่อได้ไหม
‪อาจให้มีการจัดการเฝ้าระวัง
‪ที่จริง สองจุดนี้คือที่ไหน
‪ลูบี้และอีริค
‪ใช่
‪การนำความสนใจของสื่อ ‪ไปยังสถานที่เฉพาะเจาะจงเหล่านี้
‪เราจะยกระดับการรับรู้ความสำคัญให้กับฆาตกร
‪- "การรับรู้ความสำคัญเหรอ" ‪- ครับ
‪เราอยากให้เขาบ่งบอกว่า ‪สถานที่เหล่านี้เป็นอนุสรณ์
‪มันเป็นอนุสรณ์สำหรับครอบครัว ‪หรือสำหรับเขา
‪สำหรับครอบครัวแน่นอนครับ แต่...
‪เราต้องการให้เขาเห็น
‪เราจะตั้งไม้กางเขนไว้ในแต่ละสถานที่
‪สร้างสถานที่เพื่อการรำลึก
‪ที่ที่เขาอาจจะมาและรำลึกถึง
‪ถูกต้อง
‪ลูบี้ยังหายตัวไป
‪ครอบครัวของเขาอาจไม่ต้องการอนุสรณ์
‪พวกแม่ๆ ต้องการความหวัง
‪ฉันแน่ใจว่าคุณจะเห็นใจ
‪ผมคิดว่าเราจะจับเขาได้จริงๆ
‪การเดินขบวนนี้สำคัญต่อครอบครัวเหล่านี้ ‪ไม่เพียงเพราะพวกเขาต้องการความยุติธรรม
‪พวกเขาอยากให้คนอื่นมองเห็น
‪พวกเขาต้องการแสดงความเศร้าโศก ‪และรู้สึกเหมือนเมืองนี้หยุดพักเพื่อช่วงเวลานี้
‪เพื่อเศร้าโศกไปกับพวกเขา
‪ฉันรับประกันไม่ได้ว่าพวกเขาจะเต็มใจรับเรื่องนี้
‪อย่างที่คุณอยากจะเชื่อ
‪ผมไม่มีความต้องการบั่นทอน ‪มุมมองการเยียวยาเหล่านั้นเลย
‪แต่นี่อาจเป็นโอกาสเดียว ‪ที่เราจะทำให้เขาเผยตัว
‪ฉันจะคุยกับพวกครอบครัว
‪เอาไม้กางเขนมาให้เราวันศุกร์หน้า
‪ถ้าพวกเขาตกลง
‪เราจะเอาไปตั้งให้
‪- แบบนั้นพวกเขาจะสบายใจกว่า ‪- ขอบคุณมากครับ
‪ที่บิ๊กพีชเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่มีใครเรียกมันแบบนั้นแล้ว
‪ได้ข้อสรุปอะไรบ้างไหม
‪มีแต่เรื่องให้สับสนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‪คุณมีอะไรมา
‪ใบสมัครให้คุณตรวจดู
‪และหลักสูตรการฝึกคร่าวๆ
‪ฉันอยากได้ข้อคิดเห็นของคุณก่อนดำเนินการต่อ
‪โฮลเดนเป็นยังไงบ้าง
‪แค่ทำให้คนไม่พอใจไปครึ่งหนึ่ง ‪แทบจะตลอดเวลา
‪ฟังดูปกติดี
‪แล้วคุณล่ะ
‪อยู่ที่นั่นสี่วัน อยู่ที่นี่ครึ่งวัน ‪พยายามพักช่วงสุดสัปดาห์
‪รู้สึกเหมือนทำอะไรไม่เสร็จสักอย่าง
‪อาทิตย์หน้าค่อยดูใบสมัครก็ได้
‪อาจแค่ดูหลักสูตรการฝึก
‪ขอบคุณ
‪นี่ เวนดี้
‪ว่าไง
‪ผมขอโทษ
‪ผมคิดว่าไปตอนนี้น่าจะจบแล้ว
‪ถ้าเรายอมทำตามทุกขั้นตอน ‪ให้ความร่วมมืออย่างดี
‪เราจะได้รายงานจากนักบำบัด ‪และไปตามทางของเราได้
‪ผมขอบคุณที่คุณเว้นระยะให้ผม แต่คุณถามได้
‪- บิลล์... ‪- ผมไม่มีสมาธิตลอดเวลา
‪ผมทำอะไรไม่จบสักเรื่อง
‪มันแค่... รู้สึกเหมือนเขากำลังถอยหลัง
‪ในแง่ไหน
‪เขาหยุดพูด
‪เขาไม่เล่นอีกเลย
‪ไบรอันควรไปขว้างลูกเบสบอล เล่นซ่อนหา
‪เล่าให้เรื่องวันโง่ๆ ของเขาให้ผมฟัง
‪การถดถอยอาจเป็นส่วนที่ปกติ ‪ของกระบวนการเยียวยา
‪ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
‪ไบรอันอายุสามขวบตอนเรารับเขามาเลี้ยง
‪พวกหมอบอกว่าเขาปกติดี
‪แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตเขาเป็นยังไงก่อนหน้านั้น
‪เขาถูกเลี้ยงมายังไง เขาได้เจออะไร
‪เด็กเจ็ดขวบทำอย่างเขาได้ยังไง
‪เขาดูเด็กคนหนึ่งตาย เอาศพตรึงกางเขน
‪และไม่บอกใคร
‪คุณบอกว่าเขาพยายามช่วย
‪นั่นเป็นแค่เด็กเตาะแตะที่ช่วยตัวเองไม่ได้
‪พวกเขาแค่ปล่อยเขาอยู่ในนั้น
‪และไบรอันรู้
‪เขารู้
‪สิ่งนี้อยู่ในตัวเขาตอนที่เราได้เขามาเหรอ
‪หรือเราทำอะไรกับเขา
‪บิลล์ ฉันรู้จักคุณและคุณไม่ได้ทำให้เขาเป็นแบบนี้
‪ไม่ใช่ความผิดคุณ
‪งั้นนี่อาจเป็นแค่ตัวตนของเขา
‪พ่อกำลังจะไปแล้วนะ
‪คุณจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ
‪โชคดีที่พวกเขามีกาแฟในแอตแลนตาเหมือนกัน
‪ฉันพูดจริงๆ นะ บิลล์
‪คุณแทบไม่ได้นอน
‪ฉันดูออกว่าอยู่ที่นั่นก็ไม่ค่อยได้กิน
‪คุณพยายามจะอยู่สองที่ในเวลาเดียวกัน
‪แต่กับทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นกับไบรอัน
‪คุณจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้
‪ที่รัก เด็ก 19 คนนะ
‪แค่กลับบ้าน
‪อรุณสวัสดิ์ คุณเทนช์
‪อรุณสวัสดิ์
‪ขอโทษนะครับ เรามีนัดกันไว้เหรอ
‪เป็นการเยี่ยมแบบไม่นัดล่วงหน้า
‪จริงด้วย
‪เชิญครับ
‪เดินทางเหรอคะ
‪ผมต้องออกไปทำงานนอกเมือง
‪นานแค่ไหน
‪ยังไม่แน่ใจ มันเป็นคดีใหญ่
‪แต่ผมจะกลับมาตามนัดของไบรอันทุกครั้ง
‪รับกาแฟหน่อยไหม ฉันกำลังจะทำอาหารเช้า
‪ค่ะ ขอบคุณ
‪เชิญ
‪คุณทำงานคดีอะไรอยู่
‪แอต/คิด คดีฆาตกรรมเด็กในแอตแลนตา
‪โอ้
‪คุณพระช่วย
‪มีรายงานข่าวน่ากลัวเกี่ยวกับเรื่องนั้น
‪เด็กกี่รายนะคะ
‪สิบเก้า
‪สองสามคนยังหายตัวไป
‪ฉันแปลกใจว่าเขาลงไปทำคดีจริงๆ
‪ปกติเขาจะทำงานวิจัย งานสอน
‪ทำไมคุณถึงรับงานนี้
‪หน่วยของผม หน่วยพฤติกรรมศาสตร์
‪เราได้รับคำขอจากกระทรวงยุติธรรม ‪ให้ทำลักษณะผู้ต้องสงสัย
‪- นี่ค่ะ ‪- ลักษณะเหรอ
‪การวินิจฉัยผู้ต้องสงสัย
‪สร้างรายชื่อลักษณะบุคลิกต่างๆ ‪ที่ตำรวจสามารถใช้เพื่อย่อพื้นที่ค้นหา
‪น่าทึ่งมาก
‪คุณสร้างรายชื่อยังไง
‪เราสัมภาษณ์คนที่ ‪เคยกระทำผิดคดีอาชญากรรมร้ายแรง...
‪พวกฆาตกรต่อเนื่อง เราเรียกแบบนั้น
‪และมองหาสิ่งที่เหมือนกัน
‪การเลี้ยงดู สภาวะสังคม
‪ปัจจัยต่างๆ ที่ทำให้พวกเขา ‪มีพฤติกรรมผิดธรรมดา
‪และคุณคิดว่าเรื่องนั้นจะช่วยแอตแลนตาได้เหรอ
‪เราหวังอย่างนั้น
‪สิ่งที่เราทำยังค่อนข้างใหม่
‪ฉะนั้นมันอาจยากที่ทุกคนจะเชื่อ
‪ทุกอย่างย่อมมีการเริ่มต้น
‪ไบรอันรู้ไหมว่าคุณทำงานอะไร
‪เขารู้ว่าผมจับผู้ร้าย
‪เขาไม่รู้รายละเอียด
‪คุณไม่... ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪คุณไม่เอางานกลับมาทำที่บ้านใช่ไหม
‪ไม่เคย
‪คุณนายเทนช์
‪ทุกเช้าที่บ้านคุณเป็นแบบนี้ใช่ไหม
‪- ประมาณนี้ค่ะ ‪- ปกติผมอยู่ที่งานแล้ว
‪กาแฟแก้วหนึ่ง บุหรี่มวนหนึ่ง ผมก็ออกไปแล้ว
‪เราน่าจะเรียกไบรอัน
‪ไบรอัน
‪- ลูกจ้ะ มากินอาหารเช้าได้แล้ว ‪- ปกติคุณกลับบ้านกี่โมง
‪แล้วแต่ เปลี่ยนไปทุกวัน
‪คุณเดินทางไปทำงานเป็นประจำไหม
‪การสัมภาษณ์และคดีของเรามีอยู่ทั่วประเทศ
‪เราจึงต้องไปทุกที่ที่ต้องไป
‪อยู่นี่เอง
‪จำเพื่อนของแม่ มิสลีแลนด์ได้ไหม
‪คุณลีแลนด์
‪ไง ไบรอัน
‪จำฉันได้ใช่ไหม
‪อรุณสวัสดิ์
‪ไม่รู้มาก่อนว่าคุณทำอาหารด้วย
‪อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป มีแค่ไข่เอง
‪ดีใช่ไหม
‪ต้องเติมเกลือนิดหน่อย
‪โอ้ ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังรอให้ชม
‪หลับสบายไหม
‪ทำงานเหรอ
‪ฉันแค่คิดว่าฉันตีโจทย์แตกแล้วเรื่องเฮนลีย์
‪คุณทำได้ คุณเรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับตัวเอง
‪แม้แต่กับเบตสัน ฉันคิดว่า ‪อย่างน้อยกันน์จะได้เห็นอะไรบ้าง
‪ฉันคิดว่ามันงี่เง่า
‪ที่ฉันใช้เวลาทั้งหมดนั่งอยู่ชั้นใต้ดิน
‪เฝ้ารอแทนที่จะได้ช่วย
‪และคุณก็ทำได้ดีเรื่องนั้น
‪ใช่ ฉันทำได้ดี
‪งั้นก็บอกเขาไปสิ
‪บอกเขาว่าคุณอยากทำต่อ ‪เขาอ่านใจคนไม่ได้หรอก
‪ฉันบอกแล้ว
‪ฉันเชื่อว่าคุณต้องสุภาพขั้นสุดแน่ๆ
‪ใช้ความมั่นใจของคุณสิ
‪ฉันไม่เคยเก่งเรื่องขอสิ่งที่ฉันอยากได้เลย
‪ฝึกหน่อยเดี๋ยวก็ทำได้เอง
‪ใช่ แต่บางทีกันน์อาจพูดถูก
‪การสัมภาษณ์ครั้งแรกมันง่าย ‪เพราะฉันเข้าใจเขาได้
‪คุณกำลังพูดถึงพวกชอบเซ็กส์ซาดิสต์
‪บางทีมันอาจจะแค่เรื่องโชคดีโดยบังเอิญ
‪มองในแง่ดีก็คือเราได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น
‪ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกัน
‪ไม่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น...
‪คุณกับฉัน แบบนี้มันดีใช่ไหมล่ะ
‪ใช่
‪รู้ไหม ฉันมีห้องว่าง
‪ที่ไม่เคยใช้มันเลย
‪มันแค่อยู่เปล่าๆ ไม่มีใครอยู่
‪ปล่อยไว้มันก็เปล่าประโยชน์
‪คุณกำลังขอให้ฉันย้ายเข้ามาอยู่กับคุณเหรอ
‪คุณก็มาอยู่ที่นี่อาทิตย์ละสี่วันอยู่แล้ว
‪และเราหาตู้ลิ้นชักให้คุณได้
‪คุณอยากให้ฉันมาเป็นรูมเมตคุณเหรอ
‪คิดดูสิว่าคุณจะประหยัดเงินไปได้มากแค่ไหน
‪คุณกำลังขอให้ฉันเป็นรูมเมตคุณ ‪หรือขอให้ฉันย้ายมาอยู่กับคุณกันแน่
‪ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่และ...
‪เวนดี้ คุณต้องตัดสินใจว่าอยากจะถามอะไรก่อน
‪เพราะถ้าฉันจะย้ายเข้ามา ‪ฉันอยากมาร่วมเตียงกับคุณ
‪ฉันอยากจ่ายค่าเช่า
‪ฉันไม่ได้อยากให้คุณ ‪มาโยนเงินเหลือใช้ของคุณให้ฉัน
‪ฉันพยายามทำเรื่องดีๆ
‪มันฟังดูเหมือน ‪คุณพยายามจะให้คนมาอยู่ห้องนอนแขก
‪ไม่ใช่แบบนั้นเลย
‪ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่ ‪และฉันอยากให้คุณรู้สึกว่ามีพื้นที่ส่วนตัว
‪เอาละ ลองมาแยกแยะเรื่องนี้ดู
‪เอาเป็นว่าถ้าฉันย้ายเข้ามา ‪และฉันมี "พื้นที่ส่วนตัว"
‪จะเกิดอะไรขึ้นในอีกหกเดือน
‪ถ้าฉันไม่เก็บจานหรือไม่กลับบ้านตรงเวลา
‪จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีใครมาบ้าน
‪หรือไม่มีเตกีลาสี่ช็อตให้คุณดื่ม ‪เพื่อกล้าจูบฉันในที่สาธารณะได้
‪นั่นมันไม่แฟร์เลย
‪- ฉันเปิดเผยตัวเองมาหลายปีในบอสตัน ‪- แต่ตอนนี้คุณแบ่งแยก
‪เพราะถ้าไม่ทำฉันจะทำงาน ‪อย่างมีประสิทธิภาพไม่ได้
‪ฉันรู้ว่าคุณอ่อนไหวเรื่องงานและฉันเข้าใจ
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับงาน
‪ฉันไม่ใช่คนที่คุณต้องมาดูแล
‪คุณเอาแต่พูดว่าเราจะหาทางเรื่องนี้
‪และฉันไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร
‪ถ้าคุณแค่บอกฉัน ฉันจะ...
‪ฉันอยากให้คุณอยากให้ฉันย้ายเข้ามา
‪ไม่ใช่เพราะจะได้ใช้ประโยชน์ ‪จากห้องนอนที่เหลือ
‪หรือเพื่อประหยัดภาษี
‪แต่เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณต้องการ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณโกรธ
‪สต็อปตกลงจะวางอนุสรณ์ไว้ในสองที่เกิดเหตุ
‪พวกเขาจะหยุดเพื่อสวดภาวนาสั้นๆ ในแต่ละจุด ‪เพื่อดึงความสนใจนักข่าว
‪เราจะจัดเจ้าหน้าที่...
‪โทษที
‪ยินดีต้อนรับกลับมา
‪ผมกำลังบอกนายอำเภอว่า ‪เราได้ความช่วยเหลือจากสต็อป
‪เราแค่ต้องเอาไม้กางเขนไปให้พวกเขาก่อน
‪เยี่ยมเลย
‪คิดว่าพวกเขาจะแถลงกับนักข่าวไหม
‪ให้พวกเขาพูดจะดีที่สุด
‪ได้สิ เราบอกพวกเขาได้
‪เป็นความกรุณามากที่เขายอมช่วย ‪แต่ผมคิดว่าเราควรระวัง
‪เรื่องการให้พวกแม่ๆ ‪เข้ามามีส่วนร่วมกับปฏิบัติการมากเกินไป
‪ทำไมล่ะ พวกเขาเป็นคนที่ ‪อยากไขคดีอาชญากรรมพวกนี้มากที่สุด
‪เราทุกคนอยากไขคดี จนท.ฟอร์ด
‪แต่มีเสียงบ่นไม่พอใจมากมาย ‪จนทางศาลากลางอาจเริ่มการสืบสวน
‪เรื่องอะไร
‪สต็อปรับเงินบริจาคเป็นจำนวนมาก
‪มีความกังวลว่าใครกันแน่ที่จะได้รับผลประโยชน์
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪อาจมีการแจกจ่ายที่ไม่เท่าเทียมกัน ‪ในหมู่ครอบครัวและบางคน...
‪- ล้อเล่นรึเปล่า ‪- โฮลเดน
‪ใครสนว่าเงินจะไปที่ไหน
‪ถ้าเราหันหลังให้คามิลและครอบครัวอื่นๆ
‪ทั้งชุมชนจะตัดเราออกไป
‪ทุกอย่างจบ
‪ไม่มีใครยอมช่วยเรา
‪เขาพูดถูก นายอำเภอ
‪- เราได้รับคำสั่งอนุญาตเรื่องไม้กางเขน ‪- ได้สักที
‪- แต่มีรายละเอียดต้องดูนิดหน่อย ‪- รายละเอียดอะไร
‪- ทางนี้พร้อมทุกอย่างแล้ว ‪- มีปัญหาอะไร
‪ดีซีกำลังหารือว่าใครควรทำไม้กางเขน
‪อะไรนะ
‪ว่าจะให้ฝ่ายจัดแสดงที่สำนักงานใหญ่
‪หรือร้านช่างไม้ที่ควอนติโก
‪ทำไมไม่ขอให้เดอะแคลนมาทำให้เลยละ
‪ผมพยายามเลี่ยงสถานการณ์ ‪แต่ถูกย้ายไปฝ่ายอื่น ต้องขอโทษด้วย
‪เรื่องนี้ต้องทำได้อย่างมีประสิทธิภาพสิ
‪เราไปหาจากผู้จำหน่ายข้างนอกก็ได้
‪ผมต้องยื่นคำเรียกร้อง
‪จากนั้น "เดอะพัซเซิลพาเลส" จะต้องอนุมัติ...
‪นี่มันงี่เง่า
‪ผมจะโทรหาเท็ด
‪ขอโทษด้วย นายอำเภอ
‪เขาใส่ใจ
‪เราทุกคนก็ด้วย จนท.เทนช์
‪ขอบคุณครับ
‪เท็ดจะลองหาวิธีเอาไม้กางเขนมาให้เร็วขึ้น
‪ยังมีเวลาอีกสองสามวัน เราต้องลองดู
‪ผมจะตามเรื่องให้
‪ในระหว่างนี้ผมเจอบางอย่างในแฟ้ม
‪ที่คุณให้ช่วงสุดสัปดาห์ ผู้ล่วงละเมิดทางเพศ
‪ชายคนนี้ถูกจับทันทีหลังจากลูบี้หายตัวไป
‪โดนข้อหาร่วมเพศทางทวารหนักกับผู้เยาว์
‪ดูที่บ้านสิ
‪นี่มันบ้านอิฐที่ถนนในเลควูดนี่
‪ใช่
‪มีเพื่อนบ้านบอกว่าลูบี้และเอิร์ล เทอร์เรล ‪เคยไปที่บ้านหลังนี้
‪เราควรขอหมายค้น
‪ตำรวจอาชญากรรม ‪ตรวจดูบ้านหลังนี้และรถจนทั่วแล้ว
‪ได้กล่องที่มีรูปถ่ายโพลารอยด์
‪หลายร้อยใบ รูปเด็กผู้ชายทั้งหมด
‪พวกเขายังจับชายอีกสองคนที่แบ่งรูปกัน
‪อาจจะเอาไปขาย
‪เราต้องไล่ดูรูปพวกนั้น
‪แต่เรื่องของเรื่อง
‪แฟ้มหลักฐานบอกว่ารูปทุกใบเป็นเด็กผิวขาว
‪ก็มีเหตุผล
‪- นี่ไม่ใช่ผู้ต้องหาเรา ‪- ทำไมถึงได้แน่ใจนัก
‪เขาเป็นคนขาว เขาแก่
‪รถของเขาดูไม่เหมือนรถตำรวจ
‪สมมติฐานของคุณจะพิจารณาบ้างไหมว่า ‪อาจมีผู้ต้องสงสัยมากกว่าหนึ่งราย
‪อาจเกิดสองสิ่งในเวลาเดียวกัน
‪ก็เห็นชัดอยู่
‪ชายคนนี้ไม่ได้ล่าคนที่เป็น ‪กลุ่มเหยื่อเป้าหมายของเรา
‪เขาต้องตรวจดูเรื่องนี้
‪เรารู้ว่าเหยื่อสองคนไปที่บ้านของเขา ‪อาจมีผู้ต้องหารายอื่นอยู่ที่นั่น
‪โดยเฉพาะถ้าคนพวกนี้มีส่วนในอาชญากรรม
‪เรารู้ว่าเอิร์ลและลูบี้อยู่กับเหยื่ออีกคน
‪พวกเขาเรียกเขาว่า แพต-แมน
‪แพตทริก โรเจอร์ เหยื่อรายที่ 17
‪ผมจัดการเอง
‪ขอบคุณ
‪คุณนายเทนช์
‪แนนซีใช่ไหม
‪ขอบคุณค่ะ
‪พวกเขาบอกว่ามันใช้เวลา
‪ฉัน... นึกภาพไม่ออกเลย
‪เขาเป็นเด็กดี
‪เป็นเด็กที่น่ารักมาก
‪ดวงตาเหมือนพ่อของฉัน
‪รับน้ำตาลหรืออะไรไหมคะ
‪ฉันหยุดถามไม่ได้ว่า
‪ทำไมพระเจ้าถึงปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
‪ฉันสวดภาวนามาตลอด
‪หวังว่าพระเจ้าจะยอมพูดกับฉัน
‪ให้คำตอบฉันบ้าง
‪แต่...
‪- ถ้ามีอะไรที่... ‪- พวกเขาให้ฉันเจอลูก
‪ผิวของเขา...
‪มันไม่ใช่แดเนียล แต่ผมของเขา...
‪ผมของเด็กวัยนั้นมันนุ่มสวย
‪ฉันให้พวกเขาบอกฉัน... ทุกอย่าง
‪ฉันต้องรู้
‪ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪เขาเห็นอะไรครั้งสุดท้าย
‪หลวงพ่อมอนาแฮนบอกว่าพระเจ้าเป็นสิ่งลี้ลับ
‪เราไม่มีทางรู้แผนการของพระองค์
‪เราทำได้เพียงรอบารมีของพระเจ้า
‪ฉันตัดสินใจว่าฉันรับเรื่องนี้ต่อไปไม่ไหว
‪ความเจ็บปวดนี้
‪ความโกรธ มัน...
‪ฉันทำไม่ได้
‪ฉันมาที่นี่เพราะอยากให้คุณรู้ว่า ‪ฉันให้อภัยลูกชายของคุณ
‪- ฉันไม่... ‪- เขาไม่ได้จะทำร้ายใคร
‪เขาพยายามจะช่วย
‪เขาถึงเอา... แดเนียลผูกกับไม้กางเขน
‪ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‪ขอฉันพบกับ... ไบรอันของคุณได้ไหม
‪ฉันอยากให้เขาเข้าใจว่าฉันให้อภัยเขา
‪ว่าฉันรู้ว่าเขาบริสุทธิ์ใจ
‪ว่าเขาเป็นเด็กดีเหมือนกับแดเนียล
‪ไม่
‪- ฉันแค่อยากบอกเขา... ‪- ไม่ค่ะ ฉันขอโทษ
‪มันเป็นไปไม่ได้
‪ฉันเข้าใจ
‪ฉันไม่เคย...
‪แม้กระทั่งตอนที่คุณมีลูก
‪และพวกเขาบอกว่าให้เตรียมใจกับสิ่งที่ไม่คาดคิด
‪ฉันไม่เคย...
‪พวกเราควรไป
‪ฉันให้อภัยคุณ
‪จริงๆ นะ
‪ขอบคุณที่ยอมพบฉัน
‪คุณนายโรเจอร์ใช่ไหมครับ
‪เอฟบีไอไช่ไหม
‪ขอเข้าไปได้ไหมครับ
‪คุณเป็นคนแรกที่มาที่นี่ตั้งแต่เขาหายไป
‪ขอโทษ... ผมไม่มีความคืบหน้ามาบอกคุณ
‪แพต-แมนชอบดนตรีเหรอ
‪แพตทริกรักเสียงดนตรี
‪เขาชอบเต้นดิสโก้
‪เขาแต่งเพลงเองด้วย
‪ออกแนวโมทาวน์
‪เขาว่าแบบนั้น
‪เห็นไหม
‪เขาแต่ง ‪ "ไอฟีลยัวเลิฟอินเดอะซันไชน์"
‪และ...
‪ "โลนลี่วิทเอาท์ยู"
‪ฉันชอบเพลงนี้
‪เขามีพรสวรรค์
‪คุณนายโรเจอร์ แพตทริกรู้จักลูบี้ จีเทอร์...
‪หรือเอิร์ล เทอร์เรลไหม
‪รู้
‪เขารู้จักลูบี้และเอิร์ล
‪เขาทำใจได้ยากที่ต้องเสียสองคนนั้นไป
‪เหมือนทุกๆ สองสามอาทิตย์ ‪ต้องมีใครสักคนที่เขารู้จักหายไป
‪คุณกำลังบอกว่าเขารู้จักเหยื่อ ‪มากกว่าลูบี้กับเอิร์ลเหรอ
‪รู้สิ
‪เรารู้จัก อารอน แจ็กสัน
‪พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
‪พวกเขาไปหิ้วของชำมาด้วยกัน ‪จากมอร์แลนด์พลาซ่า
‪มีอะไรอีก
‪ช่วงหนึ่งเขาเดตกับญาติของอัลเฟรด อีแวน
‪ฉะนั้นตอนท่ีเขาตาย
‪นั่นก็นานมาแล้ว แพตทริกรู้เรื่องเขา
‪เขารู้จักชาร์ล สตีเฟน
‪และฉันว่าเขาต้องรู้จักเทอร์รี่ ‪เพราะฉันรู้ว่าลูบี้เคย...
‪เทอร์รี พิวล่ะ
‪โชคดีที่แพตทริกไม่ต้องรู้เรื่องเขา
‪เขาเคยคุยกับคุณ ‪เรื่องการฆาตกรรมหรือเหยื่อบ้างไหม
‪เขาเสียใจมากเรื่องอารอน
‪อารอน ไวช์
‪เขารู้จักกันได้ยังไง
‪อารอนเคยอาศัยอยู่ที่นั่น
‪วันที่พวกเขาดึงตัวอารอนขึ้นมาจากใต้สะพาน
‪แพตทริกกลับบ้านมาบอกว่า
‪ "แม่ฮะ... เขาใกล้เข้าเรื่อยๆ"
‪ตำรวจและยานพาหนะฉุกเฉิน ‪รีบลงพื้นที่เมื่อเช้านี้
‪เพื่อตอบสนองเหตุการณ์ระเบิดรุนแรง ‪ในโบเวนโฮมส์เฮ้าซิ่งคอมเพล็กซ์
‪มีการระเบิดออกมาจากสถานรับเลี้ยงเด็ก ‪เวลาประมาณ 11.30 น.
‪คร่าชีวิตเด็กไปสามคนและบาดเจ็บ 11 คน
‪จากการสืบสวนเบื้องต้นชี้ว่า ‪หม้อต้มไอน้ำทำงานผิดพลาด
‪แต่ผู้ที่อยู่อาศัยในโบเวนโฮมส์ยังไม่พอใจ
‪พวกเขาเชื่อว่ามีความเกี่ยวข้อง ‪กับการฆาตกรรมเด็กผิวดำเมื่อเร็วๆ นี้
‪นายกเทศมนตรี เมย์นาร์ด แจ็กสัน ‪จะแจ้งความคืบหน้ากับชุมชน
‪และจัดการเรื่องกังวลในคืนนี้ที่โบสถ์แบ๊บติสต์
‪ผมโศกเศร้าและเสียใจไปกับชุมชนแห่งนี้
‪และครอบครัวเหล่านี้
‪กับทุกๆ ครอบครัวที่สูญเสียลูกหลาน
‪นี่เป็นโศกนาฏกรรมที่สาหัสเกินจะบรรยาย
‪แต่จำไว้ว่า
‪พระเจ้า "ไม่ได้ให้มอบจิตวิญญาณแห่งความกลัว
‪แต่มอบจิตวิญญาณแห่งพลังให้เรา"
‪ใช่
‪และจิตวิญญาณแห่งความรัก
‪เราจะไม่ยอมให้อะไรมาทำลาย ‪สายสัมพันธ์ในชุมชนของเรา
‪ในสายสัมพันธ์เหล่านั้น ‪คือสิ่งที่ทำให้เรามีชัยชนะเสมอ
‪เขาพูดเก่งมาก
‪ผ่านความกล้าหาญของเรา
‪- ผ่านการมองโลกในแง่ดีและความศรัทธา ‪- พ่อและปู่ของเขาเคยเป็นนักเทศนา
‪การปลอบโยนเป็นงานของครอบครัวนี้
‪ในฐานะสมาชิกของชุมชน ‪และนายกเทศมนตรีของพวกคุณ
‪ผมรับรองได้ว่าจะไม่มีความอยุติธรรมใด ‪ที่จะไม่ได้รับการแก้ไข
‪ไม่มีความประมาทเลินเล่อใดที่ไม่ถูกลงโทษ
‪นายกฯ แจ็กสัน เทศบาลกำลังทำอะไร ‪เพื่อหาสาเหตุของการระเบิด
‪พวกเราทุ่มเทอย่างเต็มที่ ‪เพื่อหาว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‪แต่พวกคุณทำอะไรกันแน่
‪คุณกำลังสอบสวนใคร
‪ตอนนี้คำถามคือเรากำลังสืบสวน "อะไร"
‪ปรากฏว่าอุปกรณ์ทำความร้อนบางชิ้นค่อนข้างเก่า
‪ผมเป็นทหารผ่านศึก เสียงนั่นฟังเหมือนระเบิด
‪ไม่ มันระเบิดรั้วจนพัง ไม่ใช่หม้อต้มไอน้ำแน่
‪ไม่มีสิ่งบ่งชี้ในที่เกิดเหตุว่ามีวัตถุระเบิด
‪พวกเขาฆ่าเด็กได้ทุกวิถีทาง ‪ทำไมจะเป็นทางนี้ไม่ได้ล่ะ
‪สหาย เราจะเอาอุบัติเหตุ ‪มารวมกับการฆาตกรรมไม่ได้...
‪เรารู้ว่าใครทำ
‪อย่างที่เรารู้ว่าใครทำเรื่องทั้งหมด
‪มันคือพวกแคลน
‪ได้โปรดเถอะ ขอผมพูดให้กระจ่างว่า ‪ไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับเดอะแคลนเลย
‪พวกเขาคุกคามเรามาหลายชั่วอายุคน ‪ตอนนี้พวกเขากำลังไล่ล่าลูกหลานของเรา
‪คุณจะไม่สืบสวนพวกเขายังไง
‪- เรากำลังดูทุกๆ เบาะแสที่เป็นไปได้ ‪- เบาะแสอะไร
‪ทำไมคุณไม่บอกความจริงกับคนพวกนี้
‪มันคือพวกแคลนที่ทำเรื่องนี้
‪เรามีเด็กผิวดำตายหรือสูญหายไป 19 คน
‪มีใครอีกที่จะทำแบบนั้นกับเรา
‪พวกเขาเป็นลูกๆ ของเรา
‪ได้โปรด ทุกคน
‪พวกเราต้องสงบสติอารมณ์ก่อน
‪ผมนึกว่าคนพวกกนี้สนับสนุนเขา
‪ใช่
‪ถ้าผมเชื่อว่าเดอะแคลนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‪ผมจะไม่หลับจนกว่า ‪จะเอาพวกเขาทุกคนเข้าตาราง
‪- คุณน่าจะเขียนมันเอาไว้ในคัมภีร์เลย ‪- เรารู้ว่าเป็นใคร ทำไมพวกคุณถึงไม่รู้
‪เราจะทำทุกอย่างเพื่อไขคดีเหล่านี้
‪เราเลือกนายกเทศมนตรีผิวดำ ‪เราเลือกเทศมนตรีผิวดำ
‪สมาชิกสภาเทศบาลผิวดำ
‪เราโหวตให้พวกคุณ ‪แต่ตอนนี้ไม่มีใครทำอะไรให้เราได้เลยเหรอ
‪พวกเราไม่ใช่ศัตรูในปัญหาเหล่านี้ของพวกคุณ
‪- พวกคุณรู้ใช่ไหมว่าเดอะแคลนคือใคร ‪- ใช่
‪เราลงเรือลำเดียวกัน
‪พวกเขาคือคนขาวร่ำรวย ‪ที่เป็นเจ้าของเขาทั้งคู่
‪พวกเลียแข้งเลียขาอย่างคุณ ‪เอาแต่บอกให้ผมอย่าใช้อารมณ์
‪ให้ตายสิวะ ผมไม่ใช้อารมณ์ไม่ได้แล้ว
‪ผมไม่เคยเห็นนักการเมืองผิวดำ ‪ถูกตะโกนด่าในโบสถ์มาก่อน
‪อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับการฆาตกรรม
‪พวกเขาไม่อยากฟังเหตุผล
‪พวกเขาไม่อยากฟังข้อแก้ตัว
‪เด็กผิวดำต้องตายไป 11 คน ‪เทศบาลถึงหันมาจริงจัง
‪สิบเอ็ดคน
‪ตอนนี้พวกเขามาบอกเราว่า ‪จะทำทุกทางเพื่อหาคำตอบ
‪เรามีอะไรจะบอกพวกเขา
‪เรานี่แหละจะตอบทุกๆ คำถาม
‪- นี่คือสิ่งที่พวกเขาอยากฟัง ‪- เรารู้ว่ามีอะไรที่ยังไม่ทำ
‪เรารู้ว่ามีอะไรที่ยังไม่ได้พูด
‪และทำไม
‪เพราะพวกเขากลัว...
‪ใช่
‪...ที่จะเสียเงินเลือกตั้ง
‪เสียนักท่องเที่ยว
‪ในขณะที่พวกเราเสียลูกๆ ไป
‪เราไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
‪เราเลือกผู้นำเหล่านี้เข้ามา
‪แต่ลูกหลานของเรา ‪กลับไม่ได้รับการคุ้มครองโดยกฎหมาย
‪พวกเราจะทำให้เมืองนี้
‪ให้ความใส่ใจและความคุ้มครอง
‪เด็กผิวดำยากจนทุกๆ คน
‪เหมือนเด็กคนอื่นๆ
‪ใช่แล้ว
‪เราจะทำให้โลกรู้ว่าใคร ‪คือคนที่แข็งแกร่งตัวจริงของแอตแลนตา
‪(แม่ออกมาเดินขบวนเรียกร้องความเป็นธรรม ‪ให้เด็กๆ ที่ถูกฆาตกรรม)
‪เครื่องบินดีเลย์
‪เรดดิ้งกับจิมอยู่ข้างบนแล้ว
‪- รู้ไหมว่าเรื่องอะไร ‪- ไม่
‪พระเจ้า คุณน่าจะอยู่คืนวันพฤหัสฯ
‪- ที่ไหน ‪- นายกเทศมนตรีพูดที่โบสถ์แบ๊บติสต์
‪บิลล์ พวกเขาตะโกนใส่เขา ‪จนต้องหยุดเทศนา
‪ในโบสถ์คนดำน่ะเหรอ
‪คนพวกนี้กำลังบอกว่าทุกอย่างเป็นฝีมือเดอะแคลน
‪การระเบิด การฆาตกรรม
‪พวกเขาไม่สนว่าเขาจะพูดอะไร
‪- จึงเป็นเหตุผลที่เราไม่ได้รับการสนับสนุน ‪- พวกคุณจะมาไหม
‪อีกอย่างตอนที่คุณไม่อยู่ ‪เราเลยกำหนดเส้นตายวันศุกร์ของสต็อป
‪เราไม่ได้ไม้กางเขนตามที่คาดไว้ ‪และการเดินขบวนก็เริ่มในอีกหนึ่งชั่วโมง
‪ฟังนะ เราพยายามแล้ว
‪ใช่เหรอ
‪นายกเทศมนตรีสั่งให้ ‪ทำการสืบสวนเดอะแคลนอย่างลับๆ
‪นี่คือสิ่งที่ผมพยายามจะบอกคุณ
‪จิมกับผมเห็นเขาพ่ายแพ้ยับเยิน
‪ในการพยายามโน้มน้าวผู้คนว่าไม่ใช่เดอะแคลน
‪โน้มน้าวผู้คนไม่ให้ด่วนสรุป
‪และเขาพูดถูก
‪เราจะนำทางการสืบสวนไปตาม ‪ความต้องการแปลกๆ ของผู้ลงคะแนนเสียงเหรอ
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณเห็นในโบสถ์
‪นายกเทศมนตรีเชื่อมาเสมอและผมก็เห็นด้วย
‪ว่าเราต้องตรวจสอบเดอะแคลนอย่างจริงจัง
‪แต่เราไม่ต้องการทำให้ประชาชนโกรธจัด
‪เขาอยากให้จีบีไอเข้ามานำ
‪ได้ ให้เขาจัดการไป
‪ทำไมไม่ให้หน่วยเฉพาะกิจจัดการ เรารู้เรื่องคดี
‪นายกเทศมนตรียืนกราน ‪ให้เอพีดีจัดการเรื่องนี้โดยอิสระ
‪เรามีประวัติอันยาวนาน ‪กับพวกแคลนในกรมตำรวจ
‪ถ้าสมาชิกคนใดในกรมตำรวจ ‪ไม่ว่าอดีตหรือปัจจุบัน
‪มีส่วนร่วมละก็ เราต้องการหลักฐานที่ชัดเจน
‪มีเหตุผล
‪ผมต้องการเจ้าหน้าที่จากเอฟบีไอ ‪มาประสานงานในปฏิบัติการนี้
‪ได้เลย นายอำเภอ
‪คุณได้รับอนุญาตดักฟังสายโทรศัพท์ ‪และอำนาจในการตรวจตรา 24 ชั่วโมง
‪กับผู้ปฏิบัติงานในท้องที่
‪เรื่องนี้ต้องทำแบบเงียบๆ
‪มีแค่ผมและเทศมนตรีบราวน์ที่จะอ่านรายงาน
‪ผมจะติดต่อจีบีไอให้คุณ
‪- มีอะไร ‪- ไม่มี
‪ดีแล้ว
‪คุณคิดว่าปฏิบัติการนี้คุ้มค่าเวลาของคุณเหรอ
‪ที่ผม "คิด" คือเรามาที่นี่ ‪เพื่อไขคดีฆาตกรรม 19 คดี
‪ผมจะไม่ปล่อยทุกๆ ความเป็นไปได้
‪แม้ว่ามันจะไม่มีอะไร ‪เกี่ยวกับสิ่งที่เรากำลังตามอยู่เลยเหรอ
‪โฮลเดน เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อสนับสนุนทฤษฎีนะ
‪เราควรได้ทฤษฎีมาจาก ‪การยืนยันหรือตัดเบาะแสออก
‪หลักฐานที่ให้ข้อมูลผู้ต้องสงสัย ‪ไม่ใช่ในทางกลับกัน
‪แล้วมีหลักฐานอะไรที่ทำให้ต้องสงสัยพวกแคลน
‪ความรุนแรงหลายชั่วรุ่น ‪และระบบการเหยียดเชื้อชาติ
‪เราไม่สืบสวนเรื่องนั้นไม่ได้
‪งั้นก็ให้เจ้าหน้าที่ภาคสนาม ‪ไปนั่งเฝ้าพวกคนบ้านนอกในป่าสิ
‪เราต้องมีสมาธิ
‪- ถ้าคุณไขว้เขว... ‪- ไม่ได้ไขว้เขว...
‪ผมรู้ว่าคุณมีครอบครัว ‪และเข้าใจว่าต้องกลับบ้านสุดสัปดาห์...
‪- โฮลเดน ‪- และตอนนี้คุณวันพฤหัสฯ คุณก็ลา
‪วันศุกร์ทั้งวันอีก วันจันทร์ก็เครื่องบินดีเลย์
‪ฟังนะ ผมมีเรื่องต้องจัดการที่บ้าน
‪เรื่องส่วนตัว
‪ไม้กางเขน
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪ "ต้องประกอบเอง" เหรอ
‪ใครเป็นคนคิดวะเนี่ย
‪เราทำไม่ทันแน่
‪ผมสัญญาแล้วว่าจะไปที่นั่น
‪ยังไงก็ต้องทำละวะ
‪รับปากนะว่าจะไม่บอกใคร ‪ที่ผมมาช่วยต่อไม้กางเขนเพื่อการเดินขบวน
‪เสร็จแล้ว ฐานอยู่ไหน
‪ไปเลย
‪ลงไปทางบัตเลอร์ ‪เส้นนั้นจะวิ่งลงไปทางใต้ถึงออเบิร์น
‪เราจะไปถึงโบสถ์ก่อน ‪อย่าน้อยตั้งได้อันหนึ่งก่อนพวกเขาไปถึง
‪คุณจอดที่นี่ไม่ได้ นี่เขตหวงห้าม
‪- คุณต้องเลื่อนรถ ‪- เอฟบีไอ
‪ขอโทษครับ
‪จนท.เอฟบีไอ ขอทางหน่อย
‪(เซนต์หลุยส์อยู่ข้างคุณ แอตแลนตา)
‪(จดจำลูกๆ ของพวกเรา)
‪ขอโทษครับ ผมต้องย้ายนี้
‪(ปกป้องเยาวชน)
‪ขออีกแก้วครับ
‪จิมบอกว่าพวกเขาเจออีกศพ
‪ลูบี้เหรอ
‪สาเหตุการตายล่ะ
‪- ถูกบีบคอ ‪- ที่ไหน
‪แวนดิเวอร์โร้ด
‪ห่างออกไปสามกิโลเมตร ‪จากเหยื่อรายที่หนึ่งและสอง
‪เขาสวมอะไรอยู่
‪แค่กางเกงใน
‪เหมือนกับอีกสี่คน
‪มันตรง เขาตรงกับรูปแบบ
‪พวกเขาต้องเห็นด้วยกับเรา ‪นี่เป็นนักล่าแค่คนเดียว บิลล์
‪เราแค่ต้องคิดให้ออกว่า ‪จะให้เขาออกมาในที่แจ้งได้ยังไง
‪วันนี้มัน...
‪คุณมีไอเดียที่ดี
‪อาจจะไม่ใช่ไอเดียสุดท้าย
‪ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเด็ก 19 คนถูกสังหาร
‪แต่เรายังใช้เวลาตลอดบ่าย ‪หาว่าต้องใช้สว่านเบอร์อะไร
‪มันเป็นวันที่สาหัส
‪ได้ข่าวจากควอนติโกไหม
‪กันน์รู้บ้างไหมว่าเราพยายามทำอะไรอยู่ที่นี่
‪ผมคิดว่าไม่มีใครรู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
‪มันไม่ได้มีพิมพ์เขียวสำหรับงานนี้
‪เราควรสร้างพิมพ์เขียว
‪ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ
‪แต่เราจะทำได้ยังไงเมื่อทุกอย่าง ‪ยังต้องกรอกลงเอกสารสำเนาสามฉบับ
‪บางทีอาจต้องให้มีรายที่ 20 ‪พวกเราถึงจะมีอิสระมากขึ้น
‪ตาคุณใช่ไหม
‪ผมดื่มต่อได้อีกแก้ว
‪แต่ผมต้องไปพักก่อน
‪ใช่สิ
‪คุณเดินทางมาเหนื่อยนี่
‪ใช่
‪ขอบใจที่เลี้ยงเหล้านะ
‪คำบรรยายโดย กฤตญา โมลีโรจน์ธนกุล