บุญคุณอยู่ฟากหนึ่ง ความแค้นอยู่อีกฟาก
เหมือนชีวิตกับความตาย จะมีอะไรมากกว่านั้น
จงใช้ชีวิตให้เต็มที่
ไม่ว่าชะตาของพวกเจ้าจะเป็นอย่างไร
เจ้าคือมือสังหารจอมหักหลังอี้จับซาใช่ไหม
ใช่แล้ว
บอกมาว่าใครสั่งให้เจ้าฆ่าน้องสอง
แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
เมื่อไหร่ความแค้นนี้จึงจะจบลงเสียที เกาทง
น้องของเจ้าชั่วช้า สมควรตายแล้ว
บอกข้ามา
ไม่เช่นนั้นเจ้าต้องตายคืนนี้
ชีวิตของข้าไร้ความหมาย หากอยากได้ก็เชิญมาเอาไป
มีแค่นายท่านสามเท่านั้นที่ตวัดดาบได้ไวปานนี้
- เคล็ดวิชาช่างน่าทึ่งนัก - น่าทึ่งจริง ๆ
- ฝีมือดาบซาเสี่ยวเอี้ยช่างยอดเยี่ยม - สมแล้วที่เลื่องชื่อด้านนี้
ฝีมือดาบเยี่ยมจริง ๆ
ได้ยินมั้ย
สังหารซาเสี่ยวเอี้ยซะ
แล้วชื่อเสียงของเจ้าจะโด่งดังไปทั่วยุทธภพ
และถ้าเจ้าเกิดถูกเขาฆ่าเสีย
สิบสามกระบี่ของเจ้า
ข้าก็สามารถเอาไปขายได้ราคางาม
ดื่มให้น้อยลงหน่อย
เมรัยจะทำให้เจ้าอ่อนแอ
จนเจ้าไม่อาจฆ่านายท่านสามได้
ด้วยฤทธิ์กระบี่เยือกแข็ง ซาเสี่ยวเอี้ยครอบครองยุทธภพได้อย่างง่ายดาย
พวกมันมาที่นี่ได้ไง
เจ้าอยากตายก็เชิญ
ข้าเผ่นก่อนล่ะ
ท่านจอมยุทธ์อี้
นายหญิงของข้ารอท่านอยู่
เจ้าเตรียมสุราไว้หรือยัง
มีแต่สุราที่ดีที่สุด
จูเย่ชิงใช่ไหม?
ใช่แล้ว
ชื่อเจ้าหมายถึงงูเขียวไผ่ งูมีพิษ
จอมยุทธ์อี้
ข้ามีเงินแสนตำลึงไว้จ้างเกาทงฆ่าคน
แต่เขาก็มาตายไปเสียแล้ว
แล้วเงินนี้
ข้าควรให้มันกับใครดี
นัยน์ตาของเจ้า
เหมือนฝนปนสายหมอก
พร่ามัวด้วยความเศร้าหมอง
ชะตาชีวิตของเราไม่ต่างกันนัก
ข้าเติบโตมากับผู้ชายคนนี้
เราเป็นเพื่อนรักกันมาแต่เด็ก
แต่แล้วเมื่อถึงวันแต่งงาน
เขากลับหนีข้าไป
ข้าปฏิเสธคู่หมายมากมาย
เพราะอยากรอเพียงแค่เขา
แต่การรอคอยนั้นเจ็บปวดนัก
จนข้ายินดีจะแต่งงานกับใครก็ได้
เพื่อให้การรอคอยนี้สิ้นสุดลง
ในวันแต่งงาน
เขาก็กลับมา
เขาลักตัวข้าไปเพื่อที่จะทิ้งข้าอีกครั้ง
ชายคนนี้
คือซาเสี่ยวเอี้ย
แห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ที่ทะเลสาบวารีเขียว ใต้ภูเขาเมฆมรกต
ข้าเป็นหญิง
มิอาจรับได้หากต้องถูกทิ้ง
ข้าเป็นลูกสาวของพ่อแม่
มิอาจรับได้ หากครอบครัวต้องเสื่อมเกียรติ
ช่วยฆ่าเขาเพื่อข้าที
สิ่งที่เย้ายวนใจของสตรี
คือการที่พวกนางต้องเจ็บจมอยู่กับความแค้น อันมีต่อชายที่พวกนางเคยรัก
แต่ว่า
เจ้าอยากให้เขาตายจริง ๆ เหรอ
จะต้องเสียเท่าไหร่ข้าไม่สนใจ
เช่นนั้น ถ้าค่าตอบแทนจะเป็นร่างกายของเจ้าล่ะ
ข้าเชื่อว่า
ท่านคงไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร
เจ้ามาจากสี่ตระกูลใหญ่
นายหญิงน้อยแห่งสระเจ็ดดาว
มู่หรงชิวตี้
ข้ามีแค่เหตุผลเดียวในการฆ่าเขา
นั่นคือเพื่อตัวข้าเอง
ฝีดาบของซาเสี่ยวเอี้ยไม่เห็นน่ากลัวตรงไหน
ถ้าขนาดเจ้ายังฆ่าเขาไม่ได้
ก็คงไม่มีใครทำได้
อี้จับซา ข้าว่ายน้ำไม่เป็น
ข้าขอไม่ไปต่อนะ
ท่านดูแลตัวเองด้วย
เห็นนั่นมั้ย มันดูยังกะเป็นของที่ไว้เลี้ยงคนที่มาท้าทาย
แต่ที่จริง มันมีไว้ลวงท่านมากกว่า
ข้าว่า ท่านควรไปงีบบนเรือนั่น
ข้า...
ข้าชอบลับกระบี่กับคอหอยของไอ้คนพูดมาก
ท่านประมุข
เชิญ
เสียงนกแขกเต้าร้องช่างแสนเศร้า
บอกว่าถึงเวลาต้องจากจรลา
นกนี้ช่างมีจิตใจลึกซึ้ง
โลกกว้างใหญ่ไพศาล
เต็มไปด้วยผู้คนหัวใจสลาย
ตระกูลเจี่ยดูเหมือนแข็งแกร่ง
แต่ใครเลยจะรู้
ว่าอดีตประมุขแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
บรรดาบุตรของเขานั้น ล้วนต้องพบเจอแต่เรื่องร้าย
บุตรชายคนโตของข้าเป็นคนหัวช้า
ตายเร็ว
บุตรสาวคนโตของข้าแต่งงานกับจอมยุทธ์ สมกันเหมือนกิ่งทองใบหยก
แต่พวกเขาหยิ่งผยองเกินไป
จึงต้องถูกฆ่า
บุตรชายคนรองของข้าเป็นคนขลาด
เขาหลงรักสาวรับใช้แต่ไม่กล้าบอกใคร
สุดท้าย ก็ต้องตายด้วยความเจ็บปวด
เฮียวฮงบุตรชายคนที่สามของข้า
เป็นความหวังหนึ่งเดียวของสกุลเจี่ย
นับตั้งแต่ปฐมบรรพชนก่อตั้งสำนักกระบี่ เมื่อสามร้อยปีก่อน
ไม่มีทายาทคนใดสำเร็จวิชากระบี่ถึงขั้นสูงสุด
ยกเว้นเขา
มีแค่เขาก็สามารถเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่
เขามีอายุแค่7ขวบ
ท่านเล่าเรื่องครอบครัวท่านให้ข้าฟังทำไม
เพราะข้าหวังว่า
ท่านจะปราณีเขาบ้าง
บุตรชายของท่านอยู่ไหน
อีกไม่นานท่านก็จะได้พบกับเขา
เฮียวฮงตายไปได้ 37 วันแล้ว
การทำลายป้ายวิญญาณของเขา ก็เท่ากับการย่ำยีร่างของเขา
ตระกูลเจี่ยไม่มีวันยอมการหยามเกียรติเช่นนั้น
เลือดเท่านั้นที่จะชำระแค้นนี้ได้
ตั้งกระบวน
หยุด
อย่าเสียมารยาท
จอมยุทธ์อี้
การสูญเสียคู่ปรับคนสำคัญ ก็เหมือนการสูญเสียคู่ครอง
มันทำให้ชีวิตว้าเหว่
ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านดี
ข้าเสียมารยาทจริง ๆ
รักษาตัวด้วย
ข้าไม่เคยพบมือสังหารคนใด ที่มีวรยุทธ์แข็งแกร่งเท่านี้
จะต้องมียอดฝีมืออีกสักกี่คน
ที่สรวงสวรรค์จะเรียกกลับไปรับใช้
หากไม่มีซาเสี่ยวเอี้ย
เราก็มิอาจครองยุทธภพได้
เพื่อรักษาชีวิตของคนในตระกูล
ปิดทางเข้าสู่ภูเขาเดี๋ยวนี้
และประกาศว่าเราขอถอนตัวจากยุทธภพ
นี่ ท่านยังไม่ตายหรือนี่
ถ้าท่านไม่ตาย ก็แปลว่าเป็นเขาที่ตาย
เยี่ยมจริง ๆ
กระบี่ของซาเสี่ยวเอี้ยอยู่ไหนเสียล่ะ
ท่านลืมมันเหรอ
นี่ท่านบ้าหรือว่าโง่กันแน่
เราล้วนเคยทำเรื่องโง่ ๆในชีวิตของเรา
เช่นเจ้าที่ว่ายน้ำไม่เป็น
สระเจ็ดดาว
ท่านตายไม่ได้นะ
ทำไมท่านถึงต้องตาย
จำที่ข้าพูดได้ไหม
นายหญิงเคยพูดว่า
ถ้าซาเสี่ยวเอี้ยตาย
เด็กรับใช้ของเขาทั้งหมด
จะต้องตามไปรับใช้เขาในภพหน้าด้วย
ถ้าอยากจะโทษใคร
ก็โทษเขาแล้วกัน
นายหญิง
การตายของซาเสี่ยวเอี้ยเป็นเพียงแค่ข่าวลือ
อาจเป็นแค่เรื่องเท็จ
ขอข้าเก็บกระบี่ของท่านดีกว่า
อย่าปล่อยให้ความเกลียดชัง เข้ามากัดกินในหัวใจ
กระบี่ที่เจ้าของไม่เต็มใจเก็บเข้าฝัก อันตรายนัก
เสี่ยวชู
เจ้ารับใช้ข้ามาตั้งแต่เด็ก
ตลอดหลายปีมานี้
มันสมควรแก่เวลาที่เจ้าจะต้องแต่งงานแล้ว
ดูเจ้าห่วงชีวิตของนางมาก
ข้าจะยกนางให้เป็นเจ้าสาวของเจ้า
ข้ามีคนที่ข้ารักอยู่แล้ว
แต่นางไม่ได้รักเจ้า
หลิง..
ข้าจะรอ
เจ้าไม่คู่ควรกับนางหรอก
สักวันข้าจะคู่ควร
ฟ้าดินไร้ปราณี เทพหรือผีล้วนตาบอด
ข้าวของไร้ประโยชน์ ผู้คนต่างเพิกเฉย
ชีวิตไม่เที่ยงแท้ โชคเคราะห์มาตามกรรม
ฟ้าดินหรือภูตผี ล้วนสยบอำนาจข้า
การตายของซาเสี่ยวเอี้ย แห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ปีศาจดำกับพยัคฆ์ฟ้าคำรณจะเป็นผู้ตรวจสอบ ไปสืบดูว่ามันจริงรึไม่
ครับ
หากเป็นจริง
เราจะโจมตีหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ถ้าเรายึดที่นั่นได้ ทุกพรรคจะต้องสยบต่อเรา
และยกให้เราเป็นผู้ครองยุทธจักร
เราซึ่งเป็นกากเดนของยุทธภพ
ยังไม่ได้กลายเป็นผีในนรก
แต่ผุดขึ้นมามีตัวตนอันต่ำต้อย
เพื่อวันนี้โดยเฉพาะ
ไอ้พวกกากเดนของยุทธจักร
ผู้คนจะสาปแช่ง การกระทำอันชั่วร้ายของพวกเจ้า
ท่านประมุข
จะนำมาซึ่งความยุติธรรมภายใต้กฎสวรรค์
ฆ่าพวกมัน
เมืองทะเลขม
ไปให้พ้น
ใต้เท้า
- ใจเย็น ๆก่อนนะคะ - แล้วมาใหม่อีกนะ
ไปดีมาดีนะ
ทำไมเจ้าตัวเหม็นแบบนี้
ข้าชอบตัดสินคนจากภายนอก
เจ้าหน้าตาเหมือนพวกชอบกินฟรี
แต่ถ้าท่านมีเงินมาด้วยล่ะก็
ต่อให้ท่านจะตัวเหม็นแค่ไหน บ้านจันทร์กระจ่างของเรายินดีต้อนรับ
มีแขกกระเป๋าหนักมา
ใต้เท้า ทำไมท่านถึงมาช้าจัง
- คุณชาย เลือกข้าเถอะ - คุณชาย
เลือกข้าเถอะ
เงินเขาอยู่ไหนล่ะ
คุณชาย ตื่นเถอะค่ะ
ท่านไม่ได้จ่ายค่ากินดื่มมา 5 วันแล้วนะ
ข้าหมดตัวแล้ว
หมดตัว?
ไม่เป็นไร ๆ
งั้นก็
เจ้ามีชื่อมั้ย
- ไม่มี - ไม่มีเหรอ
งั้นข้าตั้งชื่อให้เจ้าก็แล้วกัน
เราจะเรียกเจ้าว่า อาฉี
อาฉี
ข้าไม่อยากเสียเวลามานั่งสั่งสอน
เจ้าก็รู้ว่าต่อไปเจ้าจะต้องทำอะไร
ไปทำงาน!
- ซื้ออีกหน่อยสิ เดี๋ยวข้าลดให้ - ชาดนี่คุณภาพดีจริง ๆนะ
เจ้าทำอะไรน่ะ
อาฉี ๆ
มานี่หน่อย
เอากระโถนข้าไปทิ้งให้หน่อย
มาเร็ว
เขาทำจริง ๆด้วย
- ทำไมเจ้าทำแบบนั้น - เป็นอะไรของเขาน่ะ
ข้าสั่งอะไรเขาก็ทำตาม
เรามาเรียกเขาว่าอาฉีจอมไร้ประโยชน์ดีกว่า
หยุดดูได้แล้ว
เดี๋ยวน่า ๆ
คุณชายจางมาแล้ว
ใต้เท้า
- ข้าขอโทษนะ - ออกไป ไป
คุณชายจาง
ข้าทุบไหล่ให้นะ
ไปให้พ้นแขกของข้านะ ไป ๆ
ใต้เท้า ดื่มซักหน่อยมั้ยคะ
คุณชายเถา ไม่เจอกันตั้งนาน
ข้ารินเหล้าให้นะคะ
อะไร
เปื้อนข้าหมดเลย
โบตั๋น
เสี้ยวเอ้อ
มาเก็บกวาดที
ฝากดูแลเขาให้ข้าด้วย
เสี่ยวหลี่ ช่วยดูแลเขาดี ๆนะ
- ใต้เท้าคะ ใต้เท้า - กลับมาก่อน
ใต้เท้า พักก่อนซิคะ
ข้าจะเช็ดมือให้
อย่าบอกใครนะ
นี่ข้าให้เจ้า
เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ
ไม่อยากได้ลูกปัดทองรึไง
รับไปซะ
เงียบ ๆสิ
มันเจ็บนะ
อย่าดึงสิ มันเจ็บนะ
ไปเร็วเข้า
ส่งเสื้อผ้าข้ามาด้วย
จับไปเลย ถ้าคนรวยจะจับตัวข้าต้องจ่ายร้อยตำลึง
คนเรือ ข้าคิดแค่สิบตำลึงพอ
ยังกับพวกมันเป็นสุภาพบุรุษนัก
มีปัญญามาเที่ยวหอนางโลม
แต่ทำตัวยังกับโจร
เจ้าทำงานอยู่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
เจ้าเคยเป็นเด็กรับใช้ในหอนางโลม ที่ไหนมาก่อนรึเปล่า
เจ้านี่มันกระจอกจริง ๆ
โลกทุกวันนี้
เป็นจอมยุทธ์สิรวยกว่าใครเขา
เจ้าน่าจะเป็นจอมยุทธ์กับเขาบ้างนะ
เจ้าอยากลิ้มชิมรสตัวข้ารึเปล่า
ข้าจะยอมนอนกับเจ้าซักครั้ง
เพื่อตอบแทนที่เจ้าช่วยข้าออกจากหอนางโลม
ข้าไม่เคยคิดทำอะไร เพื่อแลกกับการได้นอนกับผู้หญิง
คุณพระช่วย
ข้าไม่อยากอยู่ที่นั่นเลยจริง ๆ
พระอาจารย์เหย้าซันเก็บสมุนไพรจากภูเขา
และศึกษาตำราแพทย์
เพื่อบรรเทาทุกข์ของผู้ป่วย
จนเมื่อพระอาจารย์ได้ค้นพบ น้ำพุโบราณที่รักษาได้สารพัดโรค
ท่านก็ได้ย้ายมาอยู่ที่นี่
และใช้ชีวิตอยู่ข้าง ๆน้ำพุนี้
ยาที่ท่านปรุง
ด้วยน้ำพุนี้ช่วยชีวิตคนมานับไม่ถ้วน
เชิญทางนี้
พระอาจารย์
นี่เป็นบันทึกอาการป่วยของข้า
ช่วยบอกข้าทีว่าข้าพอมีหวังจะหายไหม
ไม่ต้องใช้หรอก
อาการป่วยของโยม
เกิดจากการถูกใช้แรงงานหนัก และบาดเจ็บตั้งแต่เด็ก
ทำลายการไหลเวียนของเลือดลม
ถึงตอนนี้
ระบบชีพจรของโยมติดขัดและผิดตำแหน่ง
ไม่มีทางรักษาได้
ยาเม็ดทอง ช่วยยืดชีวิตของโยมไม่ได้ แต่รักษาบาดแผลได้
โยมเหลือเวลาอีกไม่มาก
ควรละทิ้งความห่วงกังวล ความโกรธแค้น และเรื่องทางโลก
บางทีมันอาจช่วยให้พอมีความหวังบ้าง
คนขับเกวียน
ข้าให้ร้อยตำลึงแลกกับเกวียนและเหล้า
ร้อยตำลึง?
- ไม่พอเหรอ - พอ ๆ
ขอบคุณท่านมาก
เดี๋ยวก่อน
ท่านจอมยุทธ์
ท่านอย่าเปลี่ยนใจเชียวนะ
ตอนนี้เจ้ารวยแล้ว
ถ้าเจ้ารู้ตัวว่าเจ้ากำลังจะตาย เจ้าจะไปที่ไหน
เมืองทะเลขม
ทำไม?
ข้าเหนื่อยยากมาทั้งชีวิต โดยไม่มีความสนุกสนานกับเขา
เมืองนี้มีอาหารดี ๆ สุรา และนารี
ข้าอยากจะจมลงไปในสิ่งเหล่านั้น
แล้วเจ้าอยากจะถูกฝังที่ไหน
ป่าหมื่นบุปผาบนภูเขานั่น
สุสานที่นั่นงดงามดั่งสวรรค์
มันสวยจริง ๆนะ
เจ้าม้าเอ๊ย
เจ้าก็เหนื่อยยากมาทั้งชีวิตเหมือนกัน
เจ้ามาหยุดพักกับข้าเสียทีนี่เถอะนะ
คนขุดหลุมศพ
ข้าให้ร้อยตำลึงแลกกับกระท่อม และเครื่องมือของเจ้า
เงินไม่ใช่สิ่งมีค่าสำหรับข้า
ขุดหลุมให้ข้าแล้วฝังข้าซะ
แล้วกระท่อมนี้จะเป็นของท่าน
ขอบใจท่านมาก
เด็กของท่านนี่ราคาถูกที่สุดแล้ว
ทุกครั้งที่ข้ามาที่เมืองทะเลขม ข้าอยากได้นางเสมอ
นางน่ะก็เก่งแต่ร้องอู้ ๆอ้า ๆ
ขอโทษค่ะ
ใต้เท้า ท่านยังไม่ได้จ่ายเงินเลย
ก็เจ้าบริการไม่ถูกใจ
เรื่องอะไรข้าจะจ่าย
เดี๋ยว
นางคณิการ์ เป็นอาชีพที่ทำงานหนักกว่าชาวบ้าน
ถ้าท่านไม่จ่ายเงินท่านจะซวยเอาได้นะ
นี่เจ้าแช่งข้าเหรอ
ข้าไม่กล้าหรอก
ถึงท่านจะไม่เกรงใจข้า
แต่ท่านก็คงเกรงใจเถ้าแก่บ้างใช่มั้ย
ช่างหัวเถ้าแก่ของเจ้า
วันนี้ข้าอยากเที่ยวฟรีมีอะไรมั้ย
ไปไม่ได้นะ จ่ายเงินมาก่อน
ข้าไม่มีเงิน
จับมัน
ลุกขึ้น
เจ้านี่ไร้ประโยชน์จริง ๆ
พวกเขาทำงานหนักเพื่อหาเงิน
พวกเจ้าต้องจ่าย
เเกอยากตายเหรอ
ใช่
จัดให้มันหน่อย
หนีเร็ว
อาฉี
เจ็บไหม
เจ้าจะตายไหม
อาฉี
เจ้ายอมโดนแทง
เพราะว่าเจ้าชอบข้าใช่ไหม
ข้ารู้แค่เพียงว่า
เงินสองตำลึงมันสำคัญยิ่งนักสำหรับเจ้า
เจ้าชอบร่างกายข้าไหม
ข้าจะให้มันแลกกับที่เจ้าเสี่ยงชีวิตเพื่อข้า
อาฉี
เจ้ามาทำอะไรตรงนี้
ข้ามาดูแลเขา
อาฉี
ข้าเป็นห่วงเจ้าแทบแย่
เถ้าแก่มีคำสั่งมา ว่าให้ไปจับตัวไอ้สองคนนั้นมาที่นี่
เพื่อที่เจ้าจะได้ล้างแค้น
เจ้าโชคดีมากรู้ตัวมั้ย
เถ้าแก่อยากรับเจ้าเป็นศิษย์
ถ้าเขาเห็นว่าเจ้ามีของ
รับรองว่าเจ้าต้องอนาคตไกลแน่ ๆ
ช่วยดูแลเขาดี ๆด้วย
เป็นอะไรไป
ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้
อย่าขออะไรจากพระเลย
เขาน่ะลืมเราไปแล้ว
หยุดน่า พ่อหนุ่ม
เจ้าหมดหวังเพราะว่าเจ้าไม่มีทางออก
หรือว่าเพราะเจ้าอยากตายแล้วเริ่มต้นใหม่
ที่ข้ารู้คือ
มันไร้ความหมายที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ถ้าเจ้าไม่กลัวแม้ความตาย
มาช่วยข้าเก็บถังส้วมดีกว่า
เจ้ากลัวงานสกปรกรึเปล่า
นอกจากการฆ่าคน
ข้ายอมทำงานทุกอย่าง
สารรูปอย่างเจ้า
ขนาดไก่ก็คงจะฆ่าไม่ได้
เอ้า กินซะ
เวลาเจ้าทำงานมาหนัก หมั่นโถวมันจะอร่อยขึ้น
และถ้าหมั่นโถวอร่อย
เจ้าก็คงจะพอมีเหตุผลบ้างว่า จะมีชีวิตต่อไปทำไม เข้าใจมั้ย
รับไป
เมี่ยว เจ้าสบายดีมั้ย
ดี ดีขึ้นทุก ๆวัน
เมี่ยว เจ้ากลับมาแล้วเหรอ
ซ่อมหลังคาเหรอ
เด็ก ๆ มานี่
ดูซิว่าข้าเอาอะไรมาฝาก
ลูกกวาด ขอข้าด้วย
อย่าผลักกัน มีอีกเยอะเลย
ทุกคน ฟังนะ
นี่คือผู้ช่วยคนใหม่ของข้า
เรามาช่วยดูแลกันและกันให้ดีนะ
แน่นอน
ข้าชื่ออาฉี
สวัสดีอาฉี
ไอ้เด็กเวร
เขาน่าสงสารนะ
แม่ ข้ากลับมาแล้ว
ลูกแม่
- เเม่ - ในที่สุดเจ้าก็กลับมา
แม่คิดถึงลูกจริง ๆ
- แม่ ข้าเพิ่งออกไปเมื่อเช้านี้เองนะ - งั้นเหรอ
เขาเป็นใครกันเหรอ
ท่านป้า ข้าชื่ออาฉี
เจ้าอย่าเรียกข้าแบบนั้น ให้เรียกข้าว่าเหล่าเหมียวดีกว่า
ดูเจ้าสิ
หน้าตาหล่อเหลาจริง ๆ
ลูกชายข้าสิหน้าตาน่าเกลียด
เเม่
เอาล่ะฟังแม่นะ
ลูกชายของแม่ก็หล่อเหมือนกัน
นี่เนื้อชิ้นใหญ่สุดเลย
แม่ อาฉีเขาเป็นคนดีนะ
แค่ข้าดูแล้วก็ดมเขา ข้าก็รู้แล้ว
แม่ คืนนี้เขาจะนอนเตียงข้านะ
เจ้าไม่คิดว่าตัวเขาเหม็นเหรอ
ข้าตัวเหม็นกว่าเขา
เด็กโง่
ในที่สุดเจ้าก็เจอคนที่ตัวเหม็นกว่าเจ้าแล้ว
ลูกข้านี่เพี้ยนจริง ๆ
ล้างเท้าเสียก่อนเข้านอนนะ
ไม่งั้นเจ้าหญิงจะโกรธเอา
เจ้าหญิงคือน้องสาวข้าเอง
แต่ไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆหรอก
ใครบอกว่าไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ
- นางควรจะได้เป็นเจ้าหญิง - ใช่ ๆ
นางควรเกิดมาเป็นเจ้าหญิง
นางทำงานเป็นคนรับใช้ในบ้านคนรวย
ทำให้ครอบครัวเรามีกิน
นางจะกลับมาบ้านแค่เดือนละครั้ง
ลูกของแม่
ชีวิตช่างลำบากเหลือเกิน
เราภูมิใจในตัวนางมาก
ถ้าเจ้าได้เจอนาง เจ้าจะชอบนาง
ใช่มั้ย แม่
เจ้าล้างก่อนสิ
เหม็นจริง ๆ
ฟังนะ
แม้ว่านี่จะเป็นงานสกปรก
แต่มันก็มีกฏ
ถ้าถ่ายหนักเป็นก้อน เราเรียกว่าทองก้อน
ถ่ายเป็นน้ำ เราเรียกว่าทองน้ำ
กลิ่น เราเรียกว่ากลิ่นหอมหมื่นลี้
ชื่อฟังดูเพราะดีใช่มั้ย
ไปกันเถอะ
เพื่อทำให้เราดูน่ารังเกียจน้อยลง
เราจะร้องเตือนให้คนหลีกเลี่ยงเรา
แบบนี้นะ
ทองก้อน กลิ่นหอมหมื่นลี้ ทองน้ำ มาแล้ว
ระวังด้วย
ทองก้อน
กลิ่นหอมหมื่นลี้
ทองน้ำ มาแล้ว
ระวังด้วย
เป็นอะไรไป
ข้ารับเงินนี่ไม่ได้
- ทำไมล่ะ - เขาทำกับข้าเหมือนไม่ใช่คน
คุณนายฮัน เข้ามาในนี้หน่อย
มาแล้วค่ะ ๆ
มาแล้ว
- เป็นยังไงบ้าง - แขกบอกว่า
จะเพิ่มเงินให้อีก 50 ตำลึง
รวมเป็น 100 ตำลึง
ข้าไปเอง
เจ้าอย่าไปเลยดีกว่า
ข้าไม่เป็นไรหรอกน่า
เสี่ยวหลี่ เจ้านี่เป็นเด็กดีจริง ๆ
มา ๆ ๆ
มานี่
อาฉี ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
เจ้าหญิงเอาอาหารมาเลี้ยงเรา
มา ๆ ๆ นั่งลง
มา
อาฉี
นี่คือเจ้าหญิง
เจ้าหญิง
- กินซะ - ขอบใจมาก
ชิ้นใหญ่สุดนี่ของเจ้า
เอาไป
เจ้าหญิงจะกินซักหน่อยมั้ย
เจ้ากินเถอะ เชิญตามสบาย
จากนี้ให้เจ้าเรียกนางเหมือนกับที่พวกเราเรียก พวกเราเรียกนางว่าหว่าหวา
ได้
กินสิ
ทำงานต้องใช้แรงนะ
- หว่าหวา - ขอบใจนะเเม่
อร่อย
กินซะ
กลับมาแล้ว
เจ้าโดนซ้อมเหรอ
เจ้าไม่คิดว่าข้าเป็นสิ่งน่าอับอายเหรอ
ไม่เลย
ข้าจะไม่กลับไป
แต่ถ้าพวกนั้นมาตามตัวเจ้าแล้ว
ข้าก็มีคนที่พร้อมจะโดนแทงเพื่อข้าแล้ว
ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ข้าต้องกลัวอีกต่อไป
ข้ารู้
ว่าเจ้าจะปกป้องข้า
ข้าจะบอกความลับนะ
ข้าเก็บเงินได้มากกว่าร้อยตำลึง
และลูกปัดทองมากมาย
ข้าอยากจะซื้อที่ดินซักผืน
เอาไว้ทำนากับครอบครัว
เงินทองที่ข้าหาได้จากนี้จะเป็นของเจ้า
นางโลมที่สกปรกที่สุด มีไว้เพื่อรับแขกที่สกปรกที่สุด
เสี่ยวหลี่ไปซะแล้ว
แล้วต่อไปใครจะรับแขกสกปรก ๆได้
เจ้ารึ
ข้าน่ะเหรอ
เถ้าแก่คะ ข้าแก่แล้วนะ
เราจะทำยังไงกันดี
ส่งคนไปจับเธองั้นเหรอ
ก็เอางั้นสิ
แต่เสี่ยวหลี่อยู่กับอาฉี
ข้าไม่แน่ใจว่าเขาเป็นใครกันแน่
เถ้าแก่
ท่านควรส่งคนที่มีฝืมือไป
ไร้นาม
เจ้ารับใช้ข้ามานานแค่ไหนแล้ว
หนึ่งปีกับอีกสามเดือน
ข้าให้เงินเจ้าไปเป็นพันตำลึงแล้ว
ท่านเป็นเจ้านายที่ดี
ข้าไม่เคยถามถึงประวัติของเจ้า
และข้าก็รู้แค่ว่า ท่านคือเถ้าแก่
ฟ้าดินภูตผี จงสยบอำนาจข้า
ข้ายินดีรับใช้บัญชาพรรคเทพฟ้า
ได้เวลาที่เจ้าจะยืดเส้นยืดสาย
ไปสืบที่มาที่ไปของผู้ชายคนนี้ ที่โดนแทงสี่ครั้งแต่ไม่ยักเป็นอะไร
ถ้าเขามีประโยชน์ ไว้ชีวิตเขา ถ้าไม่ ฆ่าเขาซะ
ฝีมือดีนี่
ขอบคุณนายท่านมาก
อันนี้สวยดีนะ
ใช่มั้ย หว่าหวา เราต้องซื้อชามเพิ่มนะ
- ดูนี่สิ ไม่เลวนะ - เสี่ยวหลี่
เถ้าแก่อยากให้เจ้ากลับไป
ข้าใช้หนี้หมดแล้ว ข้าไม่กลับไปแล้ว
เลิกพูดเหลวไหล
- ไปกันเถอะ - เจ้าจะทำอะไรน่ะ
- มากับข้า - ปล่อยนาง
- ข้าจะเอาตัวนางกลับหอคณิการ์ - อะไรนะ
เจ้าว่าอะไรนะ
กระทืบมันให้ตาย
หยุดนะ ปล่อย
- อย่าขวาง - เเม่
แม่ ลุกขึ้น
- ไป ไปกับข้า - ปล่อยข้านะ
ไม่นะ อย่าสู้กัน
อย่าสู้กัน
เจ้ากัดข้าเหรอ
- เเม่ - เมี่ยว
พวกเจ้าต้องการอะไร อย่ามาข่มเหงคนจนกันง่าย ๆนะ
- อะไรอยู่ที่หลังเขานะ - หลีกทาง
ป้ายหลุมศพ อี้จับซา
ซาเสี่ยวเอี้ย
- อีจับซา... - ข้าบอกให้หลีกไป
อี้จับซา
เข้ามาสอดดีนัก
ขอบคุณท่านจอมยุทธ์
เถ้าแก่
ข้าเห็นพวกมัน
พวกมันจะสู้กัน
เจ้าพูดเรื่องอะไร
ซาเสี่ยวเอี้ย
จะประลองยุทธ์กับอี้จับซา
เเม่
ไม่เป็นไรหรอก
เด็กโง่เอ๊ย เจ้าจะทำอะไร
ลุกขึ้น
ที่มันเป็นแบบนี้เพราะพวกคนชั่ว คิดว่าพวกมันจะเหยียบย่ำคนจนยังไงก็ได้
ข้าอยากรู้ว่าจอมยุทธ์คนนั้นพักอยู่ที่ไหน
คงจะดีถ้าได้เขามาสอนวรยุทธ์ให้อาฉี
ข้ารู้ ๆ
เขาพักอยู่ที่ป่าช้า
ท่านจอมยุทธ์
พวกเรามาที่นี่เพื่อมาขอบคุณท่าน
ที่ท่านไล่ไอ้พวกคนชั่วนั่นไป
ขอบคุณท่านจอมยุทธ์
ท่านจอมยุทธ์ได้โปรดสอนวรยุทธ์ให้กับอาฉีด้วย ใคร ๆต่างก็เรียกเขาว่าอาฉีผู้ไร้ประโยชน์
ข้าได้ยินแล้วมันช่างเจ็บปวดใจเหลือเกิน
ท่านจอมยุทธ์
นี่เป็นกระบี่เล่มเดียวในหมู่บ้านของเรา
ฟันข้าสิ
เขามันไร้ประโยชน์สมชื่อ
สอนไม่ได้
ถ้าท่านไม่ยอมสอนวรยุทธ์ให้อาฉี
ก็แปลว่าท่านไม่ยอมช่วยคนจน ให้ต่อสู้กับนักเลงของเถ้าแก่
ไปซะ
จอมยุทธ์พเนจรควรจะช่วยปกป้อง ประชาชนจากภยันตรายไม่ใช่เหรอ
ท่านเป็นจอมยุทธ์แบบไหนกัน
ใช่ ท่านมีวรยุทธ์ ทำไมถึงสอนให้เราบ้างไม่ได้
พวกเจ้ามีกันตั้งมากมาย
ทำไมถึงไม่ลุกขึ้นสู้พวกมันล่ะ
ทำไมพวกเจ้าถึงไม่ช่วยตัวเอง
ไปซะ
จอมยุทธ์พเนจรพวกนี้ ใช้วรยุทธ์เพียงเพื่อแค่หาเงิน
พวกเขาไม่สนคนเดินดินอย่างเราหรอก
เมี่ยว ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ
- เรากลับแล้ว - ไป
เเม่
อย่าหวังอะไรจากเขาเลย
บ้านจันทร์กระจ่าง
นายท่าน
จับตัวเขา
เถ้าแก่อยู่ไหน
ข้างในครับ
เถ้าแก่อยู่ข้างใน
อย่าฆ่าข้าเลยนะ
ทุกอย่างมันต่อรองกันได้ บอกมาว่าจะเอาเท่าไหร่
ข้าไม่อยากได้เงินโสโครกของเจ้า
อย่าให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย
น่าเสียใจที่ต้องเห็นกระบี่ดี ๆอยู่ในมือคนชั่ว
ข้าเป็นหัวหน้าพรรคเทพฟ้าที่นี่
ถ้าฆ่าข้า เจ้าจะเป็นศัตรูกับคนทั้งพรรค
ขี้ข้าพรรคเทพฟ้าสมควรตาย
ท่านจอมยุทธ ช่วยเราด้วย
- ฆ่าเขาซะ - ช่วยเราด้วย
ชาวเมืองทะเลขม จงฟัง
อี้จับซาไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวอีกต่อไป
นับจากวันนี้
ข้าจะใช้ทั้งชีวิตของข้าในการทำความดี
- เกิดอะไรกันขึ้น - พี่เมี่ยว ป้าเมี่ยว
- เถ้าแก่ตายแล้ว - จริงเหรอ
ข่าวดีจริง ๆ
เอ้า
ข้าก็อยากได้ด้วย
มาเอาลูกกวาดสิ
อย่าให้ลูกกวาดเขานะ
เขาชอบแกล้งเราอยู่เรื่อย
อัดมันเลย
เจ้าชอบเอามีดนั่นมาแกล้งเราอยู่เรื่อย
อย่าสู้กัน
ลูกกวาด
เอ้า
ตามข้ามา
ข้าจะสอนวิชากระบี่ให้กับเจ้า
ทำไมกัน
ก็เพราะข้าอยากสอน
ข้าไม่อยากเป็นจอมยุทธ์
เป็นเพราะเจ้าเคยแพ้มาก่อนรึเปล่า
เวลาของข้าเหลือน้อยเต็มที
ถ้าข้าตายไป
วิชาสิบสามกระบี่ที่ข้าคิดขึ้น ก็จะสาบสูญไปด้วย
มันน่าเสียดาย
ซาเสี่ยวเอี้ยได้ตายไปแล้ว
ถ้าเจ้าได้เรียนวิชากระบี่ของข้า
เจ้าก็จะได้เป็นมือกระบี่ที่เก่งที่สุดในใต้หล้า
เจ้าจะกลายเป็นอาฉีผู้มีประโยชน์
จะไม่มีใครมาไล่เตะเจ้าอีกแล้ว
ข้ารู้ว่าเจ้าฝึกวรยุทธ์มา
บอกข้ามาดีกว่าว่าเจ้ากลัวเลือด
หรือว่าเจ้ากลัวความตาย
- ทั้งสองอย่าง - ขี้ขลาด
ใช่แล้ว
ที่จริงแล้ว
ข้าเองก็กลัวความตาย
และข้าก็กลัวเลือดเหมือนกัน
ข้าเรียนวิชากระบี่ตอนอายุ 10 ขวบ ข้าสำเร็จวิชาตอนอายุ13
พออายุ20 ข้าได้อ่านตำราวิชากระบี่ครบทุกเล่ม
นับแต่นั้น ข้าก็เอาชนะศัตรูทุกคน
ฟังให้ดี
สิบสามกระบี่ของข้า เริ่มจากสะสมพลัง แล้วปลดปล่อยออกมา
สายลมที่เงียบสนิท มันหายใจดุจน้ำนิ่ง
ไร้ซึ่งเงา ไร้ซึ่งร่องรอย
เหมือนแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเล ทุกท่วงท่ารวมเป็นหนึ่งเดียว
สิบสามกระบี่ปลิดชีพสามารถสัมผัสได้
ผ่านจิตวิญญาณ ไม่ใช่ผ่านรูปแบบ
ซาเสี่ยวเอี้ย
ได้แบ่งวิชากระบี่ของตระกูลเจี่ยออกเป็นสอง เขาถือสองกระบี่ด้วยสองมือ
เปลี่ยน 72 กระบวนท่าเป็น144 การเปลี่ยนแปลงคาดเดาไม่ได้
เพื่อเอาชนะซาเสี่ยวเอี้ย
เราจะใช้กำลังไม่ได้ เราต้องใช้ความว่องไว
เฮียวฮง ข้าค้นหาวิธีมา 8 ปี ข้าฝึกฝนอย่างหนัก
ใจข้าอยากสู้กับเจ้าตลอดเวลา
วันนี้ ต่อหน้าพระพุทธองค์
ข้าขอสาปส่งวิญญาณเจ้าลงนรก
จำไว้นะ
ยึดมั่นที่จิตวิญญาณของกระบี่ ไม่ใช่ที่รูปแบบ
ดื่มไปเสียเต็มคราบ
แต่เจ้ากลับไม่เมาเลยสักนิด
แบบนี้การดื่มสุรามันก็ไร้ความหมาย
เช่นเดียวกับการรู้ถึงผลของทุกสิ่งที่ทำลงไป
หากรู้ก่อน การมีชีวิตก็ย่อมไร้ความหมาย
เจ้าคงมีปมในใจ
ตั้งแต่เริ่มท่องยุทธภพ
ข้าก็อยู่ภายใต้เงาของซาเสี้ยวเอี้ย
ต่อให้จะหมั่นเพียรแค่ไหน
ทุกอย่างที่ข้าทำลงไป ก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของตำนานของเขา
ในยุทธภพ เราล้วนอยากฝากชื่อไว้
ข้าจึงเดินทางไปที่หมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า เพื่อท้าประลองกับเขา
ถ้าข้าชนะ
ข้าก็คงจะโด่งดัง
ถ้าข้าแพ้
อย่างน้อยชีวิตข้าก็คงไม่เสียเปล่า
แต่โชคร้าย ที่ไอ้คนโง่เง่านั้นตายไปเสียก่อน
น่าเสียดายจริง ๆ
ถ้าข้าตายไป
ข้าอยากให้เจ้าบอกกับโลกว่า
อี้จับซาก็คืออี้จับซา
- ไม่ใช่ไอ้คนระยำซาเสี้ยวเอี้ย - ได้
ข้าจะทำเช่นนั้น
เพื่อไม่ให้ใครมารังแก
ข้าสักใบหน้า แสร้งทำตัวเป็นคนชั่วร้าย
โชคร้ายที่พอข้าหน้าตาน่าเกลียด
ข้าก็กลายเป็นคนชั่วร้ายขึ้นมาจริง ๆ
ข้าไม่ได้ฆ่าคนแค่เพื่อหาเงินเท่านั้น
ข้าฆ่าคนอย่างไร้เกียรติ
มาตอนนี้ผลกรรมตามทันข้า
ข้าต้องไปเฝ้าสุสานต่อแล้ว
เราจะไม่ได้เจอกันอีก
แม่ ระวังนะ
ขอบคุณที่เจ้าช่วยดูแลอาฉีแทนข้า โปรดรับคำขอบคุณของข้าไว้ด้วย
อาฉี...
แท้จริงคือซาเสี่ยวเอี้ย คุณชายที่สามแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ข้าคือคู่หมั้นของเขา
มู่หรงชิวตี้
ข้ารักเขาตั้งแต่ข้าอายุ14
ในตอนนั้นข้ามั่นใจว่า เขาจะต้องเป็นสามีในอนาคตของข้า
พ่อแม่ของเราหมั้นหมายเราไว้
แต่เขาก็เอาแต่วิ่งหนี
เพื่อที่จะได้ไม่ต้องแบกรับภาระ จากทั้งสองตระกูล
แต่เราอยู่โดยไม่มีเขาไม่ได้
ข้าเข้าใจแล้ว
- ท่านอยากพาตัวเขาไป - ใช่
แล้วถ้าเขาไม่อยากไปล่ะ
เช่นนั้น
ข้าก็ต้องบังคับ
ข้าไม่ยอม
ตัวเจ้าเองทำงานหนักเพราะอยากไปจากที่นี่
เหตุใดเจ้าถึงจะไม่ยอมให้เขาไปซะล่ะ
ข้า...
ถ้าข้าไม่ยอมไป
เจ้าจะทำอะไรกับนาง
เฮียวฮง
ถึงตอนนี้ท่านก็น่าจะรู้จักข้าดี
ข้าขอบใจในทุกสิ่งที่เจ้าทำให้กับข้า เจ้าเป็นมิตรแท้ของข้าเสมอ
ข้าจะไม่มีวันลืม
ท่านมานอนอะไรตรงนี้
ข้ามารอความตาย ปล่อยข้าไปเถอะ
ท่านยังตายไม่ได้
- ทำไม - เพราะซาเสี่ยวเอี้ยยังไม่ตาย
ไม่รู้ทำไม เขาถึงตั้งชื่อใหม่ที่ฟังดูโง่ ๆให้ตัวเอง
ชื่ออะไร
อาฉีผู้ไร้ประโยชน์
เจ้าว่าไงนะ
เขายังไม่ตายเหรอ
ไหนพูดอีกทีซิ
ซาเสี่ยวเอี้ยยังไม่ตาย
ตอนนี้เขาใช้ชื่อว่าอาฉีผู้ไร้ประโยชน์
ท่านคลาดกับเขาอย่างไม่น่าเชื่อ
ไปตามหาเขาเร็ว
ข้าเก็บกระบี่ของท่านมาจากทะเลสาบแล้ว
รับไป
ชาตินี้ข้าคงไม่มีวันชนะเขา
ทำไมกัน
ข้ามั่นใจในตัวท่าน
ข้าได้สอนเคล็ดวิชาให้เขาไปหมดแล้ว
เฮียวฮง
เราเคยดีต่อกันแค่ไหน
แต่ทำไม เรื่องดี ๆ นั้น ระหว่างเรานั้นถึงไม่ยั่งยืน
เจ้าชื่อชิวตี้เหรอ
ใช่แล้ว
ชื่ออะไรไม่เพราะเลย
ประมุขแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ได้ครองยุทธภพมากว่าสามศตวรรษ
ได้ชื่อว่าเป็นมือกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ในใต้หล้า
วันนี้ ท่านประมุขจะส่งต่ออำนาจนี้ให้กับเฮียวฮง
ด้วยความหวังว่า เขาจะคุ้มครองยุทธภพและทำให้ยุทธภพรุ่งเรือง
เฮียวฮง
ถ้าเจ้าต้องการ
ข้าจะยอมอยู่ห่างท่าน
ข้าเพียงอยากให้ท่านมีความสุข
สระเจ็ดดาวกำลังผูกมิตรกับเหล่าจอมยุทธ์
ตระกูลมู่หรงชิดเชื้อกับตระกูลเจี่ย
ถ้าท่านไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานนี้
ประมุขแห่งมู่หรง กับตระกูลเจี่ยจะรวมกันต่อต้านข้า
ชิวตี้รู้เรื่องนี้รึเปล่า
เด็กสาวคนนั้นทะเยอทะยานยิ่งกว่าบิดา
หล่อนจะไม่รู้ได้อย่างไร
ท่านประมุขมู่หรง
บุตรชายข้าเขลานัก
วันนี้เป็นวันแต่งงานของเขา
แต่เขาก็หายตัวไป
ข้าอบรมลูกชายไม่ดี
ท่านประมุขเจี่ย
ท่านยอมให้ลูกชายท่านทำร้ายจิตใจลูกสาวข้า
นับแต่นี้ไป
สระเจ็ดดาวจะตัดทุกความสัมพันธ์ ที่มีต่อหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ข้ายอมมาที่นี่เพื่อขอโทษด้วยตนเอง
ขนาดนี้ท่านก็ยังไม่ยอมยกโทษให้ข้ารึ หรือเราต้องเป็นศัตรูกันจริง ๆ
ลูกชายเจ้าเป็นหนี้ข้า
วันนี้เจ้าจะต้องใช้หนี้แทนลูกเจ้า
- ท่านประมุข - ท่านพ่อ
อย่าโกรธไปเลย
แบบนี้ไอ้มารหัวขนในท้องของเจ้า ก็เอาไว้ไม่ได้
พ่อข้าตายเพราะท่านโกรธมากกับเรื่องของเรา
ท่านรู้ไหม
ทำไมเราถึงต้องมารับเจ้าสาวที่ประตูหลังบ้าน
นายเเม่
การวิวาห์ระหว่างสกุลมู่หรงกับสกุลเจี่ย จะทำลายหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
ชิวตี้ มากับข้า
ท่านมาทำอะไรที่นี่
เพราะว่าเจ้าเป็นของข้า
ลูกแม่
- ลูกไปไม่ได้นะ - ชิวตี้
- ไอ้สวะ แกไม่คู่ควรกับนางหรอก
ขี่ม้าตอนกลางคืนมันอันตราย เราค้างคืนที่นี่กันดีกว่า
ชิวตี้ ข้าอยากใช้ชีวิตกับนาสวน เจ้าจะมากับข้าไหม
ข้าเหนื่อย เรานอนพักที่นี่ก่อนเถอะ
นายหญิง
เฮียวฮงอยากไปให้พ้นจากยุทธภพ
ไปตามตัวประมุขเจี่ยแห่ง หมู่บ้านกระบี่เทพเจ้ามาที่นี่เดี๋ยวนี้
เฮียวฮง
ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้กับข้า
ข้าเกลียดเจ้า ข้าเกลียดเจ้าที่สุด
ชิวตี้
ครั้งนี้ข้าจะชดใช้ให้กับเจ้า
จากนี้ไปเราจะมีชีวิตที่มีความสุข
อาหารเช้าพร้อมแล้ว
ถ้าท่านไม่ชอบ ข้าจะทำอย่างอื่น
ขอบคุณที่ทำกับข้าวให้ข้า
มันเป็นหน้าที่ของข้า
ข้าจะไปเก็บฟืนนะ
ข้าทำเอง
นายท่าน
อรุณสวัสดิ์ นายท่าน
คนรับใช้เหล่านี้ภักดีต่อข้ามา
เมื่อพวกเขาได้ยินว่า เราอยากใช้ชีวิตในเรือกสวนไร่นา
พวกเราก็ตามเรามาด้วย
หวังเจา
เจ้าได้ท้าทายหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า แต่เจ้าก็ไม่ได้สู้
ข้าเบื่อการเข่นฆ่าผู้คนโดยไร้จุดหมายเต็มที
มันก็เป็นแค่การที่ผู้ชนะจะได้ทุกอย่าง
ถ้าทุกคนทำแบบเจ้า ยุทธภพจะล่มสลาย
ไปหยิบกระบี่มา
ข้ามีติดตัวอยู่แค่นี้
พ่อ
ไม่เป็นไร เข้าไปในบ้านก่อน
เขาเป็นคู่แข่งคนเดียวของเจ้า
ฆ่าเขาซะ เพื่อที่พ่อของเจ้าคนนี้จะได้เบาใจ
เขาละทิ้งยุทธภพแล้ว เราควรจะไปเสีย
ชักกระบี่ออกมา
อย่าบังคับเขาให้สู้ดีกว่าถ้าเขาไม่อยาก
ข้าไปทำงานที่นาก่อนล่ะนะ
ลาก่อน
ฆ่าเขา
พี่เขย
หยุดสู้ได้แล้ว
พอได้แล้ว ไปจากที่นี่
ดูท่ากระบี่ของซาเสี่ยวเอี้ย จะทำอะไรผู้หญิงไม่ได้
นังแพศยา
กล้าดีอย่างไรมาแตะต้องนายของข้า
เจ้าต้องตาย
ไม่นะ
พอที
ฆ่าพวกมันให้หมด
ท่านทำถูกแล้วที่ฆ่าลูกชายของเขา
ข้าไม่อยากให้เด็กคนนั้น ต้องเติบโตมากับความเกลียดชัง
ยุทธภพคือมรดกที่บรรพชนสร้างมา เราจะทำให้มันสูญหายไปไม่ได้
การแต่งงานระหว่างตระกูล เป็นสิ่งที่พ่อของพวกเราต้องการ
จอมยุทธ์หนุ่มคนนั้นละทิ้งยุทธภพ
เขามีลูกเมีย
นั่นคือชีวิตแบบที่ข้าปรารถนา
เฮียวฮง ท่านลองคิดดู
ประตูเหล็กโลหิตถูกทำลายไปแล้ว
อีกไม่ช้าหุบผาจันทร์ม่วงก็จะถูกยึดครอง
ถึงเวลานั้น ทั่วทั้งใต้หล้าจะเป็นของเรา
ความรุ่งโรจน์รอคอยเราอยู่
ข้าทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารัก
นาของเขาเหมือนกับนาผืนนี้ไม่มีผิด
เฮียวฮง
เจ้า
รู้ไหมว่ารากเหง้าของชีวิตคือดิน
ปราศจากดิน
เราไม่อาจทำนา
เราไม่อาจปลูกต้นไม้
เราอยู่ไม่ได้หากปราศจากดิน
ท่านพูดเรื่องอะไรของท่าน
ข้าอยากให้เจ้าลงมาตรงนี้ เพื่อสัมผัสกับชีวิตที่แท้จริง
มาเถอะ
ท่านไม่ยินดีจะตามข้ามา
ข้าเองก็ไม่ยินดีที่จะตามท่านไป
ทำไมท่านถึงเห็นแก่ตัวนัก ที่บังคับว่าข้าต้องทำตามท่าน
เราเปลี่ยนแปลงที่มาชาติตระกูลของเราไม่ได้
ดวงตะวันควรฉายแสงสว่างอยู่กลางฟ้า เหตุใดถึงจะลากลงมาให้แปดเปื้อนโคลน
เลิกทำบ้า ๆเสียที
ข้าเอาใจเขาทุกอย่างแล้ว
ทำไมเขาถึงยังอยากจะไปจากข้า
หากไม่สูญเสีย ก็ไม่มีทางได้
มีคนอื่น และเรื่องอื่นที่รอคอยท่านอยู่
ทำลายหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้าให้เร็วที่สุด
แล้วความเจ็บปวดนี้จะหายไป
เราจะเริ่มจากการทำลายชีวิต ในแบบนี้เขาต้องการ
รับคำสั่ง
นาของข้าอยู่ที่นี่ ข้าไม่ไปหรอก
ถ้าเจ้าไม่ไป นางจะฆ่าเจ้านะ
ข้าไปทำอะไรให้นาง นางจะฆ่าข้าทำไม
เพราะว่านางรักอาฉี
เก็บข้าวของ เราจะไปกันตั้งแต่รุ่งสาง
ข้าจะไม่บังคับให้ท่านรักข้าหรอกนะ
แต่อย่างน้อย เราทำอย่างที่คู่รักเขาทำกันได้ไหม
ได้โปรด
หนีไป
ไม่ต้องไล่ตามพวกมัน
ได้ยินว่าพวกมันฉลองกันยกใหญ่ ตลอดทั้งคืนหลังจากที่เถ้าแก่ถูกฆ่า
เผาให้หมด
ไฟไหม้
หยุดตรงนี้ก่อน
เงียบ ๆนะ
อย่าขยับ
ที่เหลือให้อยู่ใกล้ ๆกันไว้
ตามข้ามา
เร็วเข้า
ตามเขาไป
- เดี๋ยวก่อน - มีอะไร
ลูกปัดทองของข้า
หว่าหวา นั่นลูกจะไปไหน
ทำไมท่านถึงใจดำกับชิวตี้นัก
ท่านตามหลอกหลอนนางเหมือนผี
และหลอกหลอนข้าเหมือนฝันร้าย
ถ้าท่านไม่ตาย
ชีวิตข้าคงไม่มีวันเป็นสุข
มา
นี่น่ะเหรอเงินสกปรก ที่เจ้าใช้ร่างกายของเจ้าไปแลกเอามา
ข้าเลี้ยงดูครอบครัวข้าด้วยวิธีเช่นนี้
อย่างน้อยมันก็ยังมีศักดิ์ศรีกว่าเจ้า
เจ้ามันโลภมาก
มิน่าถึงได้พยายามมายั่วยวนเฮียวฮง
ตอนที่ข้าเจอเขา
เขาไม่มีเงินเลย
เขาห่วงใยข้า
เขายอมถูกแทงเพื่อข้า
เป็นไปไม่ได้
นี่เจ้ายังไม่เข้าใจอีกเหรอ
ว่าทำไมเขาถึงไม่รักเจ้า
เพราะเขารู้ ว่าเจ้ารักเขาที่สถานะของเขาเท่านั้น
แต่ข้ารักเขาที่เขาเป็นผู้ชายธรรมดา ๆคนหนึ่ง
เจ้ารักเขางั้นเหรอ
แล้วเขานอนกับเจ้ารึยัง
นอนแล้ว
เฮียวฮงไม่มีวันแตะต้อง โสเภณีที่โสโครกอย่างเจ้า
คำพูดเจ้าหยาบช้าจนไม่นึกว่า ผู้ดีเขาพูดกันได้
มิน่าเขาถึงได้ทิ้งเจ้าไป
เผามันให้เป็นเถ้าถ่าน
หว่าหวา
- เเม่ - อย่าแตะต้องนางนะ
เมี่ยว
เเม่
หนีไป
นั่งลง
หงายหน้าไว้
หว่าหวาล่ะ
แม่ หากชาติหน้ามีจริง ขอให้เราได้เป็นครอบครัวกันอีกนะ
ลูกรักของแม่
เมี่ยว เราจะพบกันในชาติหน้านะ
ช่วยข้าด้วย
พรรคเทพฟ้ายึดครองหุบผาจันทร์ม่วงแล้ว
ไม่ช้าก็คงโจมตีหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า
พ่อของเจ้าตกอยู่ในอันตราย เจ้าจะไม่สนใจเลยเหรอ
หลังจากข้าออกจากบ้าน พ่อก็ประกาศว่าข้าตายไปแล้ว
กับพ่อ ข้าได้ตายไปแล้ว
พรรคเทพฟ้าฆ่าครอบครัวของหว่าหวา และสังหารคนทั้งหมู่บ้าน
เจ้าจะไม่ทำอะไรเพื่อพวกเขาหน่อยเหรอ
ตั้งแต่ข้าอายุ10ขวบ
ข้าฆ่าคนเพื่อความรุ่งโรจน์ของตระกูล
กระบี่ของข้าแปดเปื้อนด้วยโลหิต
ตัวของข้ามีแต่ความชั่วช้า
แล้วจะให้ข้าฆ่าคนอีกได้ยังไง
เราไม่จำเป็นต้องฆ่า
แค่ต้องเอาชนะพวกมัน
เข้าใจไหม เจ้าโง่
ถูกแล้ว นั่นล่ะคือความจริง
ท่านจอมยุทธ์อี้พูดได้ดี
ไปตรวจเส้นทาง
กลั้นหายใจ
ท่านประมุข
อาวุธของพวกมันมีพิษร้าย
จัดกระบวน
ระวัง
นี่มันกองกำลังพร้อมตาย
ท่านประมุขหนีไปซะ
ประมุขเจี่ย
ไปกันเถอะ
ประมุขเจี่ย
ท่านสังหารคู่แข่งโดยอ้างความยุติธรรม
เพื่อที่หาทางครองยุทธภพ
ตัวตนที่แท้จริงของคนตระกูลเจี่ย ช่างจอมปลอมเสียยิ่งกว่าหน้ากากของเรา
ประมุขเจี่ย
น่าสมเพช
ชิวตี้
จัดการได้
ฆ่าให้หมด ตัดรากถอนโคน
ฆ่าให้หมด ตัดรากถอนโคน...
- นั่นเจ้าทำอะไร - ข้าไม่ยอมให้พวกมันทำให้เราอับอาย
เจ้ากำลังขุดหลุมฝังตัวเอง
นับจากวันนี้
จะไม่มีตระกูลเจี่ยอีกต่อไป
ข้าจะเป็นผู้ครองยุทธภพ
ฟ้าดินภูติผี จงสยบอำนาจข้า
ประมุขเจี่ย
ท่านโกหกข้า
อี้จับซา เจ้าอย่ามายุ่งกับเรื่องนี้
ชิวตี้
เจ้ายังมีโอกาสที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่มีทาง
ฆ่ามัน ฆ่ามัน
ตายซะเถอะ!
เฮียวฮง กระบี่
อาฉี
ถ้าเจ้าอดใจไม่ไหว
จะฟันนิ้วพวกมันทิ้งซะบ้าง ก็คงไม่เป็นไรหรอก
เฮียวฮง
มองอะไร
ตระกูลของเจ้าสักรอยพวกนี้ไว้บนหน้าพวกเรา
ฆ่าข้าซะ
ฆ่าข้าซะ แต่ข้าจะตามล่าล้างเจ้าแม้ในภพหน้า
ได้
ข้ายินดีใช้หนี้แค้นของพวกเจ้า
เสี่ยวชู
คนของเจ้า คือคนปลายแถวในบู๊ลิ้ม ที่ถูกตระกูลเจี่ยขับไล่
แต่เจ้ากลับใช้พวกเขา
มาทำให้ตระกูลมู่หรง ต้องมัวหมองอย่างนั้นเหรอ
ข้าจะใช้งานใครก็ได้ ที่จะทำให้ชื่อของข้าถูกจารึก
เสี่ยวชู
ความเกลียดชังทำให้เจ้าเป็นคนอำมหิต
อย่าเกลียดข้าเลยนะ
ชิวตี้
ใจเย็น ๆ
นายหญิง
ถึงตอนนี้ข้าคือเทพฟ้าแล้ว
ท่านจะแต่งงานกับข้าไหม
เจ้าไม่คู่ควรกับข้า
งั้นสัญญากับข้าได้ไหมว่าท่านจะหยุดรักเขา
เขาจะทำให้ท่านเจ็บปวดไปชั่วนิรันดร์
ชิวตี้
เห็นไหม
เห็นไหมว่าเขารักข้าแค่ไหน
ทำไม
เจ้ารักนางไม่ได้
นางเป็นของข้า นางเป็นของข้า
เฮียวฮง
ท่านแต่งงานกับข้าอีกครั้งได้ไหม
วันข้างหน้าข้าต้องเป็นภรรยาของท่าน
ข้าแน่ใจ
ชิวตี้
อย่าเกลียดข้านะ
เจ้ามาสายนะ
ข้าซื้อสุราที่ดีที่สุดมาให้
ตอนนี้เจ้าค่อยแต่งตัวดูเป็นจอมยุทธ์หน่อย
ได้เวลาตอบแทนบุญคุณแล้ว
- อี้จับซา - เข้ามาเลย
เจ้าเอาชนะข้าไม่ได้หรอก
คนมักพ่ายเพราะมั่นใจในตนเอง
ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็น
เพลงกระบี่ก้าวหน้า
เหินขึ้น
เหินขึ้นบิดทิศ
ฟาดฟันเวียนวน
นั่นเป็นเพลงกระบี่ที่ธรรมดาที่สุด
วิชาสิบสามกระบี่ของเจ้า
ใช้สังหารข้าได้ ต่อเมื่อข้าพลาดในเพลงกระบี่ที่ 7
จอมยุทธ์ที่รู้ข้อผิดพลาด แต่ยังทำผิดซ้ำสอง
สมควรต้องตาย
ข้าขอเป็นคนส่งเจ้าเอง
สำหรับจอมยุทธ์ จะให้ป่วยตายนั้นมันเป็นสิ่งที่น่าอายที่สุด
- ถูกมั้ย - ถูก
แล้วเจ้าอยากตายอย่างไร
ด้วยกระบี่ที่ข้าบูชา
ข้าไม่มีวันทำให้คู่ต่อสู้ที่ควรค่า
ต้องอับอายด้วยการที่ข้าล่าถอยแน่
ดี
เราเป็นมิตรกันในชาติภพหน้า
เขาขุดหลุมศพนี้ด้วยตนเอง
อาจพูดได้ว่าเขาตายอย่างมีเกียรติ
เรามาแลกกระบี่กัน
มีคนขโมยชื่อของเขาไป
ข้าจึงนำมันมาคืนให้เขา
เรากำลังจะไปไหน
เราจะไป เพื่อดำรงยุติธรรม สะสางยุทธภพ
เจ้าจะฆ่าคนไหม
ข้าจะช่วยพวกเขา
บรรยายไทยจาก DVD Master OCR BY JOYTHUN