‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เราควรจะเริ่มกังวลเมื่อไร ‎ที่ยังไม่มีใครกลับมากันเลย
‎เราถูกหนอนปากยักษ์กลืนเข้าไป ‎พวกเขาต้องเจอตัวอะไรบ้างก็ไม่รู้
‎เสียงอะไรน่ะ
‎(ห้องปรับแรงดันและห้องเก็บอีเอ็มยู)
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎โทษที ประตูมันติดน่ะ หุ่นยนต์ก็เลยต้อง…
‎ฉันดีใจที่เป็นคุณ
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
‎ดูเหมือนทุกอย่างจะเปื้อนน้ำมูก
‎นั่นน้ำลาย อาจมีน้ำดีปนด้วย
‎เราถูกสิ่งมีชีวิตเอเลี่ยนใต้ดินกลืนเข้าไป
‎- อ้าว ‎- โอเค ออกยานได้เมื่อไร
‎เราต้องซ่อมอีกสองสามอย่าง ‎ก่อนที่จะพร้อมขึ้นบิน
‎มีเวลานานแค่ไหน ‎ก่อนที่หุ่นฝันร้ายสี่แขนจะรู้ตำแหน่งเรา
‎ยิ่งเราซ่อนตัวได้นาน ‎ก็ยิ่งมีโอกาสรอดสูง ดังนั้นห้ามเปิดอะไร
‎ห้ามใช้พลังงาน ครั้งแรกที่พวกมันรู้ตำแหน่งเรา
‎ควรเป็นตอนที่เราทะลุฟ้าขึ้นไปแล้ว
‎โอเคทุกคน หน้าที่การบิน ‎หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย เพนนี…
‎รู้แล้ว เปลี่ยนไส้กรองโอจีเอส
‎ซึ่งน่าจะมีสิ่งที่น่าขยะแขยงเข้าไปอุดตัน
‎เป็นพิษด้วย อย่าใช้มือจับนะ พี่มีถุงมือให้เราใช้
‎เราเหรอ แปลว่าฉันไม่ต้องทำ ‎หน้าที่น่าแหวะที่สุดของยานคนเดียวเหรอ
‎ใช่ ครอบครัวโรบินสันจะไม่ทิ้งกัน
‎ใช่เหรอ
‎สมิธ มาช่วยงานในโรงรถที
‎เราต้องคืนการไหลเวียนของอากาศ
‎ถ้าอยากหายใจตอนกลับขึ้นไปในอวกาศ
‎ยินดีช่วย ฉันชอบหายใจ
‎หุ่นยนต์ ช่วยผนึกแผงหลังคาฮับให้ที
‎ทำได้ไหม
‎นี่วิล ปีนขึ้นไปข้างบนกัน ‎ดูซิว่าจะมองเห็นดอนไหม
‎นี่
‎เราต้องทำได้
‎ด้วยกัน
‎ครับ ด้วยกัน
‎เราต้องเปลี่ยนคอยล์ที่เหลือ
‎จะได้ไม่มีสารตกค้างอยู่ในเตา คีม
‎จูดี้บอกฉันว่าคุณทำอะไร
‎ว่าคุณช่วยชีวิตเธอไว้ ไม่ก่อปัญหา
‎ได้เป็นครูด้วย ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ‎ว่าคุณพูดภาษาฝรั่งเศสได้
‎นิดหน่อย
‎ลูกๆ ฉัน ที่จริงก็ลูกๆ ของทุกคน ‎เอาชีวิตรอดกันเองได้หนึ่งปี
‎และคุณมีส่วนช่วยเหลือ ‎ดังนั้นฉันคงควรจะขอบคุณ
‎พวกเขาดูแลฉันด้วย เราดูแลกันและกัน
‎ฉันรู้สึกว่าในปีที่เราห่างกัน ‎ฉันพลาดอะไรไปเยอะมากเลย
‎และฉันรู้ว่ายังไงลูกๆ ‎ก็ไม่เล่าทุกอย่างให้ฟังหรอก
‎แต่ฉันคิดว่าบางที…
‎บางทีอะไร
‎บางทีคุณอาจรู้ว่ามีเรื่องใหม่ๆ อะไร
‎หรือประสบการณ์ครั้งแรกที่คนเป็นแม่ควรรับรู้
‎รักสามเส้าครั้งแรกของเพนนี
‎ไม่ต้องห่วง ไม่ได้เลยเถิด
‎วีเจกับเด็กตัวสูงชื่อเลียม
‎เป็นเด็กดี แต่ฉันว่า ‎เขาค่อนข้างจะขี้อวด ทำตัวเด่นไปหน่อย
‎จูดี้คงมีความเห็นเรื่องนั้นบ้างนะ
‎จากที่ฉันเห็น ‎จูดี้มุ่งความสนใจไปที่การเป็นกัปตันที่ดี
‎และเธอค้นพบว่า ‎ต้องออกมาให้พ้นจากเงาของพ่อแม่
‎จึงจะมีพื้นที่ให้ได้พัฒนา ‎ศักยภาพที่แท้จริงของตัวเอง
‎แต่ที่คุณอยากรู้มากกว่า ‎คือเธอเป็นยังไงกับแกรนต์ เคลลี่
‎พวกเขาเข้ากันได้ไหม
‎แอบหวังอะไรไว้ล่ะมอรีน ‎อยากให้เข้ากันได้หรือเปล่า
‎ฉัน… มันไม่เกี่ยวกับฉันซะหน่อย
‎งั้นก็โอเค พวกเขาเข้ากันได้
‎แล้ววิลล่ะ
‎เขาดู ไม่รู้สิ เอาจริงเอาจังมากขึ้น
‎เขามีเรื่องให้คิดเยอะน่ะ
‎เช่นอะไร
‎เช่น…
‎การหัดควบคุมร่างกายตัวเอง ‎คุณก็เห็นนี่ แขนขายาวเก้งก้างแล้ว
‎โอเค
‎เอาละ น่าจะได้แล้ว
‎ขอบคุณนะ ที่ช่วย
‎ฉันก็แค่ส่งเครื่องมือให้คุณ
‎ไป
‎ยังมีงานอื่นอีก
‎ตัดผมทรงใหม่เหรอ พ่อชอบนะ
‎ขอบคุณครับ จูดี้ตัดให้
‎เหรอ แล้วที่คางลูก ‎มีอะไรด้วยหรือเปล่า เห็นเป็นเงาๆ
‎เริ่มโกนหนวดแล้วเหรอ
‎มีขึ้นมาเส้นเดียวครับ ‎แต่มันยาวมาก แบบว่ายาวเฟื้อย
‎เพนนีตั้งชื่อให้มันก่อนถอน
‎- ตั้งชื่อว่าอะไร ‎- คาร์ล
‎นี่วิล
‎ฟังนะ
‎ตอนเราหลงทางรอบแรก
‎พ่อสัญญากับลูกไว้ว่า ‎จะไม่ทำให้ครอบครัวต้องแยกกันอีก
‎และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว
‎- พ่อไม่มีทางเลือก ‎- พ่อรู้
‎แต่พ่อ…
‎พลาดอะไรไปหลายอย่างอีกแล้ว
‎ให้ตาย พ่อไม่ได้เจอคาร์ลด้วยซ้ำ
‎เพราะงั้นเมื่อเราไปถึงอัลฟาเซนทอรี
‎พ่อสัญญา
‎ว่าเราจะทำกิจกรรมที่พ่อลูกทั่วไปทำกัน
‎ไม่ต้องหนีเอาชีวิตรอด ‎หรือต่อสู้หุ่นยนต์เอเลี่ยนอีกต่อไป
‎ครับ แบบนั้นจะดีมากเลย
‎แค่ทำเรื่องปกติทั่วไป
‎เช่น ทำให้ลูกเขินต่อหน้าเพื่อน
‎หรือบังคับใช้เคอร์ฟิวที่โหดแบบไม่มีเหตุผล
‎หรือหักค่าขนมทุกครั้งที่ผมลืมทำงานบ้าน
‎ถามจริง
‎แค่ช่วยชีวิตเราไว้สองสามครั้ง
‎จู่ๆ ก็คิดว่าตัวเองสมควรได้ค่าขนมแล้วเหรอ
‎ไม่งั้นผมจะเอาเงินที่ไหน ‎ไปสนับสนุนปัญหาติดการพนันล่ะ
‎นี่ การพนันมันจะเป็นปัญหาก็ต่อเมื่อแพ้
‎ไว้พ่อจะสอนเคล็ดลับ
‎เห็นไหม เพราะงี้ไงถึงต้องมีพ่ออยู่ใกล้ๆ
‎เริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อนดีกว่า
‎อย่างสอนผมใช้มีดโกน
‎ดีเลย
‎ผมก็ว่าดี
‎ทีนี้ ถ้าพ่อเป็นดอน เวสต์ พ่อจะไปอยู่ที่ไหนหนอ
‎- เจอแล้ว ‎- เหรอ
‎ห่างออกไป 900 เมตร
‎มีวี่แววซาร์กับพรรคพวกไหม
‎ยังไม่มี แต่เดี๋ยวพวกมัน ‎ก็ต้องหาเจอว่าเราอยู่ที่ไหน
‎นี่ ขอคุยด้วยหน่อยสิ
‎ฟังนะ ฉันเอาไปคิดดูแล้ว ‎ถ้าเราออกจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย
‎ฉันก็คิดว่าเราไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับซาร์วันนี้
‎หรือแม้แต่พรุ่งนี้
‎ฟังนะ ครอบครัวฉันต้องไปอัลฟาเซนทอรี
‎ตอนนี้เรื่องนั้นสำคัญต่อฉันมากกว่าสิ่งใด
‎ช่วยครอบครัว
‎ใช่ ถูกต้อง ช่วยพาพวกเขาไปที่นั่น
‎จากนั้น ถ้าจำเป็นจริงๆ
‎ไว้เราค่อยคิดแผนการใหม่วันหลังก็ได้
‎โอเคนะ
‎ดี
‎ใช่ดี
‎ไง
‎ให้ผมช่วยอะไรไหม จะได้เสร็จไวขึ้น
‎งานนี้ต้องทำคนเดียว และฉันทำเร็ว ‎ได้แค่เท่าที่มันประมวลผลข้อมูลทัน
‎อยู่ด้วยกันอีกครั้ง
‎พร้อมหน้ากัน
‎เราไม่ได้เป็นพ่อแม่มาพักใหญ่แล้ว
‎ฉันว่าคนเราไม่มีวันเลิกเป็นพ่อเป็นแม่หรอก
‎เราก็แค่ตกงานอยู่ปีนึง
‎ก็มันเป็นงานที่ดี
‎ใช่แล้ว
‎อันสุดท้าย
‎อีกสองนาที
‎ระหว่างที่มันประมวลผล ‎ผมอยากให้คุณดูสิ่งที่เพนนีไปเจอมา
‎ผมเอาฮาร์ดไดรฟ์จากยานฟอร์ทูน่ามาทั้งหมด
‎และที่แปลกคือ
‎ข้อมูลถูกลบทิ้งหมด
‎- แปลกจัง ‎- ใช่
‎ทั้งข้อมูลการเดินทาง รายงานการบิน
‎หลักฐานเดียวที่มีก็คือกล้องวงจรปิด
‎- นั่นใช่… ‎- แกรนต์ เคลลี่ ใช่
‎หุ่นยนต์ไม่ได้ทำร้ายเขา
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎สแกนหรืออ่านค่าอะไรสักอย่าง
‎ตรวจหาสัญญาณชีพ
‎บันทึกไว้เมื่อไร
‎ประทับเวลามันดู… ‎นั่นอะไร เลข 12 ใช่ไหม
‎12/21/44
‎นั่นมันเมื่อไร เมื่อห้าปีครึ่ง
‎ใครมีบูตข้างซ้ายสำรองบ้างไหม ใครก็ได้
‎รองเท้าผ้าใบก็เอา ‎แต่ถ้าเป็นรองเท้าบูตมันจะเข้าคู่กัน
‎ดอนใช่ไหม ดอน
‎- ไง ‎- ไง
‎- ไงทุกคน ไงเพนนี ‎- ไงดอน
‎- ยี้ เหงื่อแตก แต่ไม่เป็นไร ‎- ไงจ๊ะเดบบี้
‎เราเจอมาเยอะเลย
‎ระวังอย่าบีบมันแรงเกินไปนะดอน ‎เดี๋ยวนกน้อยก็หายใจไม่ออกหรอก
‎ใจเย็นๆ เธอเล่นมุก ไม่ต้องไปฟังยัยสติแตก
‎ไปล้างเนื้อล้างตัวไป
‎ไงดอน ทำไมมาช้านักล่ะ
‎อย่างแรกเลย ผมต้องไปฟัด ‎กับปีศาจใต้ดินตัวลื่นจอมดูด
‎ที่กินรองเท้าข้างซ้ายผมไป
‎ตัวใหญ่เบ้อเริ่ม ยาวสักสองเมตรได้มั้ง
‎แล้วมันจับแน่นมาก ‎เหมือนซิสเตอร์ลูอีส ซึ่งตอนอายุ 80 ปลายๆ
‎ก็ยังแข็งแรงผิดมนุษย์อยู่ดี
‎สองเมตรเหรอ ตัวใหญ่นะ
‎แต่นั่นไม่ใช่เรื่องแปลกที่สุดนะ
‎ผมไปจ๊ะเอ๋กับหุ่นยนต์ตัวนึง
‎เหรอ เกิดอะไรขึ้น
‎หนีไปไหนไม่ได้
‎ภาพเหตุการณ์ทั้งชีวิต ‎ที่แสนงดงามวาบเข้ามาในหัว
‎แต่ก่อนจะถึงฆาต มันดันไม่ลงมือฆ่า
‎มันใช้กรงเล็บทำอะไรแปลกๆ ‎ แบบว่า ใช้แสงสีแดงสแกนตัว
‎เหมือนอยากเดาราคาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
‎เออนี่ เผื่อมีใครสงสัย
‎นักบินอวกาศช่างยนต์สุดเซ็กซี่ ‎โปรลดราคา 2.99 ดอลลาร์
‎พวกหุ่นยนต์ก็ทำแบบนั้นกับแกรนต์ เคลลี่
‎สแกนเขาตอนนอนแช่แข็งอยู่บนยานฟอร์ทูน่า
‎ประทับเวลาของวิดีโอตัวนั้น
‎วันที่ 21 ธันวาคม ปี 2044
‎นั่นมันแค่ไม่กี่วันก่อนคริสต์มาสสตาร์
‎หมายความว่าการติดต่อครั้งแรก ‎ระหว่างมนุษย์กับเอเลี่ยน
‎ไม่ได้เกิดขึ้นกับหุ่นไล่กาบนโลกมนุษย์
‎แต่เกิดขึ้นกับแกรนต์ เคลลี่ในอวกาศ
‎ฟอร์ทูน่าเป็นคริสต์มาสสตาร์ของพวกเขา
‎แต่ข้อมูลเส้นทางของยานฟอร์ทูน่าถูกลบทั้งหมด
‎ถ้าหุ่นยนต์อยากรู้ว่ายานมาจากไหน
‎ข้อมูลนั้นไม่ได้อยู่บนยาน
‎อยู่สิ
‎เรารู้ว่าร่างกายมนุษย์
‎ได้รับผลกระทบในระดับอะตอม ‎จากสภาพแวดล้อมอยู่เสมอ
‎มันเก็บเศษอนุภาค สารเคมี และธาตุต่างๆ
‎ที่เราพบเจอในชีวิตเอาไว้
‎นักวิทยาศาสตร์บางคนคิดว่า ‎มันทำให้ร่างกายของเราเป็นเหมือน
‎จุดบนแผนที่จักรวาล
‎และถ้ามีอุปกรณ์ที่ดีพอ
‎เราก็สามารถรู้ได้ว่า ‎คนคนนึงเคยไปเหยียบย่ำที่ไหนมาบ้าง
‎เหมือนการตามเศษขนมปังของจักรวาล
‎โอเค งั้นหุ่นยนต์ใช้แกรนต์เพื่อหาโลกมนุษย์ ‎แต่พวกมันรู้ว่าเราอยู่ไหนนี่
‎ต้องการอะไรจากดอน
‎เพราะว่าดอนเป็นคนเดียวที่นี่ ‎ที่เคยไปอัลฟาเซนทอรีมาแล้ว
‎ไม่นะ
‎เราจะทำยังไงดี
‎เราจะคิดหาทางออก ใช่ไหมคะแม่
‎ใช่ แน่นอน
‎ขอเวลาแป๊บนึง
‎ดอน ซาร์มุ่งหน้าไปทางไหน…
‎อัปโหลดไฟล์เสียงแล้ว
‎ปิดระบบติดตามตำแหน่งยาน
‎อย่าเกร็งไหล่
‎ถ้าผ่อนคลายแขนจะควบคุมได้ดีขึ้น
‎ครับ โอเค
‎เรามาเหยียบให้มิดกันเถอะ
‎เราคุยกันแล้วนะ นายปกป้องฉันตลอดไปไม่ได้
‎ช่วยวิล โรบินสัน
‎เรื่องนี้ไม่ต้อง
‎ถ้าเราเป็นเพื่อนกันจริงๆ ‎ถ้านายอยากช่วยฉันจริงๆ
‎งั้นนายก็ต้องอยู่ปกป้องครอบครัวฉันที่นี่
‎ฉันต้องทำสิ่งนี้
‎นายต้องปล่อยให้ฉันไป
‎งั้นเราจะออกยานไปที่นั่น ‎ให้เร็วที่สุดแล้วเตือนทุกคน
‎เตือนแล้วจะได้อะไร
‎พวกเขาจะต่อกรกองทัพหุ่นยนต์แค้นกันยังไง
‎- เราเคยทำมาแล้ว ‎- จริงเหรอ
‎อัลฟาเซนทอรีไม่ใช่เรโซลูทนะมอรีน ‎ระเบิดทิ้งไม่ได้
‎เราต้องให้โอกาสพวกเขาได้สู้
‎ฟังนะ ฉันรู้ดีว่าสัญชาตญาณฉัน ‎มันไม่ตรงกับวิถีบ้านโรบินสัน
‎แต่การเลือกเอาตัวรอดไม่ใช่เรื่องที่ผิด
‎เรามีหุ่นยนต์และเครื่องยนต์ เราจะไปที่ไหนก็ได้
‎จะดีมากถ้าเป็นที่ที่พื้นดินไม่อ้าปากเขมือบเรา
‎เราจะไม่วิ่งหนีจากศึกนี้
‎ฟังนะ ผมแค่จะบอกว่าถ้าเราระดมสมองกัน
‎เราจะคิดแผนการที่ดีกว่า ‎ที่ไม่ต้องไปยุ่งกับกองทัพ…
‎เป็นไรไหม
‎ช่วยครอบครัว
‎ขอบใจนะ
‎เวลานายอยู่ด้วย รู้สึกดีขึ้นเสมอ
‎นี่คือวิล โรบินสันจากกลุ่มนักอาณานิคมที่ 24
‎นี่เป็นการส่งสัญญาณครั้งสุดท้าย
‎คือก็หวังว่าไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ‎แต่ถ้าคุณกำลังดูวิดีโอนี้
‎ก็เป็นไปได้ว่าผลลัพธ์ไม่ได้เป็นไปตามที่ผมหวังไว้
‎กล้าหาญมากนะ วิล โรบินสัน
‎ฉันยกให้เลย
‎นายอยู่ไหน
‎ฉันรู้ว่านายตรวจจับพลังงานได้
‎มาเอาตัวฉันไปสิ
‎วิล โรบินสัน
‎- เราต้องยึดทุกอย่างไว้ให้แน่น ‎- ในนี้มีของเต็มไปหมด
‎ถ้าไม่อยากโดนชิ้นไหนฟาดหน้าก็เอาไปเก็บ
‎- ฟังผมก่อนได้ไหม ‎- เราต้องไปแล้ว
‎สิ่งเดียวที่ดีกว่าการที่เราบินไป ‎อาจคือการทำให้ซาร์บินไม่ได้ก็ได้
‎คุณพูดเรื่องอะไร
‎ซาร์โจมตีอัลฟาเซนทอรีไม่ได้ถ้าไปไม่ถึงที่นั่น
‎งั้นเราน่าจะทำให้มันติดอยู่บนดาวดวงนี้ซะเลย
‎ทำยังไง
‎ระเบิดพลีชีพไง ‎หรือปล่อยแชริออตทับก็ได้ จะไปรู้เหรอ
‎เราไม่มีเวลาแล้ว ซาร์อาจออกยานเมื่อไรก็ได้
‎ตรงนั้นแหละที่ไม่สมเหตุสมผล
‎คุณถูกสแกนตั้งแต่เมื่อไร ชั่วโมงนึงได้ไหม
‎ใช่ ประมาณนั้น
‎ถ้าพวกหุ่นยนต์รู้เรื่องอัลฟาเซนทอรีตั้งแต่ตอนนั้น
‎ทำไมซาร์ยังไม่ออกยาน
‎เราคงเห็นหรือได้ยินเสียงแล้ว
‎ยานอาจเสียหายก็ได้ ‎ยานของซาร์ก็ตกลงมาเหมือนเรา
‎มันอาจต้องการมากกว่าแผนที่ไปอัลฟาเซนทอรี
‎วิล มันต้องการอะไรบางอย่างจากวิลมาตลอด
‎วิลอยู่ไหน
‎วิล
‎วิล!
‎วิล
‎เขาไปแล้ว
‎ไปเหรอ ไปไหน
‎ไปหาทางยับยั้งซาร์
‎รู้ได้ยังไง
‎ฉันเจอคลิปนี้
‎เขาบันทึกข้อความเอาไว้
‎นี่คือวิล โรบินสัน ‎จากกลุ่มนักอาณานิคมที่ 24
‎เสียใจด้วยนะมอรีน
‎นี่เป็นการส่งสัญญาณครั้งสุดท้าย
‎คือก็ หวังว่าไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแต่…
‎โธ่วิล
‎ถ้าคุณกำลังดูวิดีโอนี้…
‎ฉันน่าจะรู้อยู่แล้ว
‎ก็เป็นไปได้ว่าผลลัพธ์ไม่ได้เป็นไปตามที่ผมหวังไว้
‎เราโทษตัวเองไม่ได้
‎ผมจะไปหาเขา!
‎จอห์น หยุด เขาขับแชริออตออกไป ‎เราวิ่งตามไม่ทันหรอก
‎นี่ นายรู้เรื่องนี้หรือเปล่า
‎วิลบอกว่านายกับเขาเชื่อมต่อกัน รู้อยู่แล้วไหม
‎นี่ ทางเลือกเดียวของเรา ‎คือบินยานจูปิเตอร์ขึ้นไปบนฟ้า
‎แล้วค้นหาทางอากาศ
‎เราจะค้นหาได้เร็วขึ้น ‎และก็ไม่ต้องหลบซ่อนมันแล้ว
‎เราต้องหาวิลให้เจอก่อนซาร์
‎แม่ เดี๋ยว
‎เปิดเครื่อง
‎- ถ้าเขาทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วล่ะ ‎- พูดอะไรของลูก
‎เขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจหุ่นยนต์พวกนี้
‎ถ้าเขาเป็นคนเดียวที่จบเรื่องนี้ได้ล่ะ
‎แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ
‎เพนนี ตั้งแต่เราหลงอวกาศ สิ่งที่แม่เรียนรู้คือ
‎เมื่อเราคิดว่าเราเป็นคนเดียวที่รู้คำตอบ
‎เรามักจะคิดผิด
‎มีสัญญาณแชริออตไหม
‎ไม่เจออะไรเลย วิลน่าจะปิดระบบติดตามไปแล้ว
‎แล้วซาร์ล่ะ ผิวโลหะของมันจะสะท้อนแสง
‎เราใช้ไฟค้นหาส่องดูแสงสะท้อนก็ได้
‎แกอยู่ไหน
‎ต้องการอะไรจากลูกฉัน
‎วิล โรบินสันจะมาช่วยเจ้า
‎แต่ไม่ต้องห่วง
‎ข้าจะไม่ทำร้ายเขาเหมือนที่เจ้าทำร้ายข้า
‎ข้าอยากเรียนรู้จากเขา
‎อยากเรียนรู้อะไร
‎ว่าทำไมเจ้าถึงเลิกเชื่อฟังโปรแกรมเดิม…
‎วิล โรบินสันทำอะไรบางอย่างกับเจ้า
‎ที่นี่
‎ข้าอยากรู้ว่าเขาทำอะไร
‎บอกมา
‎เจ้ามันอ่อนแอ
‎วิล โรบินสันโปรแกรมให้เจ้าทำตามคำสั่งเขา
‎เขาควบคุมเจ้าแล้ว
‎วิล โรบินสันไม่ได้ควบคุมข้า
‎งั้นเจ้ารับใช้เขาทำไม
‎เป็นการเริ่มต้นที่ดี
‎ฉันชื่อวิล โรบินสัน
‎แต่นายคงรู้อยู่แล้ว
‎ตอนที่เราสองคนอยู่ในถ้ำ
‎นายอยากรู้อะไรบางอย่าง
‎ตอนนั้นฉันไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรแต่…
‎ฉันว่าฉันรู้แล้ว
‎นายอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ตอนที่ฉันกับหุ่นยนต์เจอกันบนต้นไม้
‎เพราะหุ่นยนต์เริ่มเปลี่ยนไปตอนนั้น
‎ใช่ไหม
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่าบางครั้ง ‎ความเปลี่ยนแปลงอาจน่ากลัว
‎แต่มันช่วยให้เราดีขึ้นกว่าเดิมได้เช่นกัน
‎เข้าใจไหมว่าโปรแกรมคืออะไร
‎นายกำลังถามเรื่องหัวใจเหรอ
‎ใช่แล้ว หัวใจก็น่าจะเป็นการโปรแกรมอย่างนึง
‎มัน…
‎มันบอกเราได้ว่าต้องทำตัวยังไง…
‎ว่าควรเดิมพันอะไร…
‎ว่าเพื่อนเราเป็นใคร
‎หัวใจก็พังได้เหมือนกัน
‎เหมือนที่โปรแกรมของนายพังได้
‎แต่สิ่งที่เราทำหลังจากนั้นต่างหากที่สำคัญ
‎มีบางอย่างที่นายต้องรู้
‎เจ้านายของนาย ‎สิ่งมีชีวิตที่เขียนโปรแกรมให้นาย
‎พวกเขาไม่อยู่แล้ว
‎พวกเขาสูญพันธุ์แล้ว
‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ‎แต่สิ่งที่พวกเขาอยากให้นายทำ
‎มันไม่สำคัญแล้ว
‎พวกเขาจากไปแล้ว
‎นายเลือกโปรแกรมเองได้
‎นายจะทำอะไรก็ได้
‎แล้ว…
‎พอรู้ว่าพวกเขาจากไปแล้ว นายเศร้าไหม
‎บางครั้งหัวใจเราจะเจ็บเมื่อเศร้า
‎ไม่เศร้า
‎รู้หรือเปล่าว่าพวกเขาตายยังไง
‎ข้าฆ่าพวกมัน
‎อันตราย วิล โรบินสัน
‎ทางนั้น สองนาฬิกา
‎ทุกคนเกาะไว้
‎ฉันไม่เข้าใจ ทำแบบนั้นทำไม
‎ฆ่าเจ้านายให้หมด
‎อย่า!
‎ตอนนี้ ฆ่าหัวใจ
‎ได้โปรด นายต้องฟังฉันนะ
‎ไม่เอาโปรแกรม
‎ฉันไม่อยากโปรแกรมนาย
‎ไม่เอาเจ้านาย
‎หุ่นยนต์!
‎ไม่เอาหัวใจ
‎เจ้าเป็นอิสระแล้ว
‎วิล!
‎จำตอนที่ทุกอย่างเพิ่งเริ่มได้ไหม
‎พวกเราแค่อยากจะเริ่มต้นใหม่
‎ไม่ใช่แค่บ้านใหม่
‎แต่เริ่มต้นใหม่ด้วยกัน
‎และไม่ว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดมาแล้วกี่ครั้ง
‎แต่การได้ใช้เวลาร่วมกัน…
‎ทำให้ผมไม่รู้สึกเสียใจเลย
‎แม่ครับ พ่อครับ
‎ผมรักพ่อแม่ครับ
‎ผมพยายามเก่งให้เหมือนพ่อแม่ทุกวัน
‎และจูดี้
‎พี่ไม่เคยทอดทิ้งผม
‎และเพนนี พี่คอยระวังหลังให้ผมเสมอ
‎ดอน ผมนับถือคุณเหมือนพี่
‎และสมิธ
‎ที่แท้คุณก็ไม่ได้เลวร้ายนักเลย
‎หุ่นยนต์
‎นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมี
‎ฝากดูแลครอบครัวฉันด้วย
‎ผมทำแบบนี้เพื่อให้ทุกคนรอด ‎เพราะทุกคนสำคัญที่สุดสำหรับผม
‎ทุกคนเป็นครอบครัวผม
‎และผมรักทุกคน
‎ผมแค่หวังว่ามันดีพอแล้ว
‎ถอดเสื้อนอก
‎ยังมีชีพจร แต่เบามาก
‎ไม่เป็นไรนะ
‎แม่อยู่ตรงนี้
‎พ่ออยู่ตรงนี้
‎มาถอดชุดเขา
‎โอเค
‎โอเค ได้แล้ว
‎โอเค
‎นายต้องยับยั้งไม่ให้เกิดเรื่องนี้สิ
‎เราอุตส่าห์ไว้ใจนาย
‎นายมีหน้าที่ปกป้องเขาไม่ใช่เหรอ!
‎เขาเลือดไหลไม่หยุด หนูไม่มีเครื่องมือห้ามเลือด
‎หนูผ่าตัดหัวใจแบบเปิด ‎บนยานจูปิเตอร์ไม่ได้ เขาต้องไปโรงพยาบาล
‎ในอวกาศมีโรงพยาบาลที่ไหนกัน
‎อัลฟาเซนทอรี
‎ซาร์จะไปที่นั่นไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ เราจะไปเตือนพวกเขา เราจะช่วยชีวิตวิล
‎เดี๋ยวก่อน แม่ ถ้าขึ้นบินเขาตายแน่
‎เราต้องลอง!
‎รัดเขาไว้ ทำทุกอย่างที่ทำได้
‎เดี๋ยว แคปซูลแช่แข็ง
‎มันทำให้เลือดไหลเวียนช้าลง ‎หัวใจเขาจะได้ไม่โหลดมาก
‎ถ้าให้เขาแช่แข็ง หัวใจก็จะไม่ทำงานหนักเกินไป
‎เขาจะมีโอกาสรอด
‎เอาเลย
‎โอเค
‎ไป
‎มา ถึงเวลาไปกันแล้ว
‎ฉันรู้ว่าบางคนคิดว่านายไม่มีความรู้สึก
‎ฉันรู้ว่านายมี
‎แต่ตอนนี้นายต้องเก็บมันไปก่อน
‎นายต้องเอามันไปใส่กล่องใบเล็กๆ เก็บไว้
‎นายจะได้มีสมาธิกับ ‎การช่วยให้เรารอดจากสถานการณ์นี้
‎ไม่ว่านายจะเคยทำอะไรในอดีต ‎มันไม่สำคัญ ให้คิดถึงแต่สิ่งที่กำลังจะทำ
‎และตอนนี้
‎สิ่งเดียวที่สำคัญคือเราต้องพาวิลไปอัลฟาเซนทอรี
‎เริ่มต้นขั้นตอนการแช่แข็ง
‎เราต้องไปแล้ว
‎ตรวจพบการออกยานที่ไม่ระบุตัวตน
‎ซาร์กำลังขึ้นบินแล้ว
‎เราจะไปทันไหม
‎ยังไงก็ต้องทัน
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล