SERIAL NETFLIX
Co tam się stało?
Początkowo myśleliśmy, że to skutek uderzenia jednego z meteorów,
ale meteory są za małe, by wywołać takie zniszczenia.
Racja.
Zatem co?
Nie zatrzymujmy się tu dłużej.
Will, sprawdź, czy robot jest gotowy.
- Penny, doglądniesz dzieci? - Jasne.
Chwila.
Will dostał jedno zadanie, a ja 97?
- Lepiej radzisz sobie z dziećmi. - Hej!
Wybacz, ale one trochę się ciebie boją.
Serio? Nie znają go?
Will ma robota.
A Penny ma silnego chłopaka.
Który twój chłopak jest silniejszy?
- Nie słucham was! - Następny przystanek, Alfa Centauri.
To był najwspanialszy statek.
Ale nie dano mu zakończyć misji.
Utrzymywał was przy życiu.
Żeby w pełni żyć, trzeba zmieniać świat.
Żeby przed śmiercią móc powiedzieć:
„Dokonałem tego”.
- To, co się wydarzyło… - Wydarzyło się. Czas przeszły.
Nie rozpamiętujmy tego.
Idźmy dalej.
Zrozumiałam.
Wszystko wygląda dobrze.
ALFA CENTAURI
Podczas lotu nie można mieć luźnych przedmiotów.
Przepraszam.
Ale mama mówi, że kiedy się denerwuję,
powinienem skupić się na celu.
W takim razie musimy lepiej to schować.
Kiedy byłem w ruinach, nagrałem te dźwięki.
To może być jakiś język stworzony przez twojego konstruktora.
Rozumiesz ten przekaz?
Wiem, że masz nikłe wspomnienia na temat swojej przeszłości,
ale rozumiesz, na czym polega programowanie?
W ten sposób mówimy komputerowi, co chcemy, aby on dla nas zrobił.
Tak, Willu Robinsonie.
Może oni za pomocą tych dźwięków sterowali robotami?
Jeśli tak, to uda się je powstrzymać albo spowolnić.
Hej, leniuchy!
Wykonałam już swoje 97 zadań,
a robot nadal nie włączył mapy.
Przepraszam.
Do roboty.
Omówimy tę kwestię, kiedy dotrzemy na Alfa Centauri.
Co to za kwestia?
Takie tam robocie sprawy.
Nie zasłaniaj się robotem.
Skądże! Czemu jesteś taka wścibska?
Po pierwsze, zawsze byłam wścibska, a po drugie…
Czekaj.
Co?
Co on wyprawia?
Zapalają mu się światła.
Jak w tych ruinach.
Łączy się ze Strachem?
Mamo?
Tato, jesteś tam?
Halo?
Czemu nikt nie odpowiada?
Dlaczego to tyle trwa?
To nie Alfa Centauri, prawda?
Nie.
Robocie, co ty wyprawiasz?
Will, powstrzymaj go. Nie chcemy tam lecieć.
Czekaj, to Jowisze naszych rodziców.
Niebezpieczeństwo.
Rodzina.
Dlaczego rodzice chcą nam to pokazać?
To nie oni.
Tylko DOR.
Hej.
Strach na Wróble zaginął.
Prawda?
Tak mi przykro.
Ktoś mi wyjaśni, co się stało?
Nadciągają wrogie statki.
Tu miało być bezpiecznie. Co się zmieniło?
Strach na Wróble.
Robot, który pomógł uciec naszym dzieciom,
chciał pomóc także nam, ale został pojmany.
Roboty wiedzą teraz wszystko, co on wiedział,
w tym to, gdzie jesteśmy.
- Wiedział, gdzie są dzieci? - Sądzimy, że nie.
- Dlaczego? - Bo wtedy roboty by tu nie leciały.
Kiedy tu będą?
- Za 30 minut. - Trzydzieści?
West, ile minut zajmie rozłączenie Jowiszów?
Pewnie chcesz usłyszeć, że mniej niż 30.
Nawet gdyby nasze statki były w pełni sprawne, a nie są,
to i tak im nie uciekniemy.
Zniszczą nas jeden po drugim.
Pomyślmy o innych opcjach.
Skoro im nie uciekniemy, trzeba ich pokonać.
Jak na Śmiałku.
Tyle że nie jesteśmy na Śmiałku.
Tu nie ma gdzie się ukryć.
Nie mamy generatorów pola, by ich spowolnić, ani broni.
Ostatnim razem rzuciliśmy przeciw robotom wszystkie siły,
w tym Śmiałka, a roboty i tak nas znalazły.
Musimy myśleć nieszablonowo.
Sami siebie nie ocalimy.
Akceptując ten fakt,
skupimy się na tych, których ocalić możemy.
Na naszych dzieciach.
Gdy DOR tu dotrze, przetrząśnie Jowisze,
żeby ustalić położenie Alfa Centauri,
dokąd lecą nasze dzieci z jego silnikiem.
Sprzęt, oprogramowanie, mapy, zdjęcia, czyli wszystko, co może być wskazówką,
trzeba zniszczyć.
Stworzymy zespoły, odłączymy niszczarki od drukarek 3D
i wyłączymy systemy przeciwpożarowe, że spalić to wszystko w garażu.
Robi się.
Wymażemy też dane lotów z dysków statku.
Mogę w tym pomóc.
Mam kilka demagnetyzerów.
Po co ci one?
W poprzednim życiu musiałem raz zatrzeć za sobą ślady.
A przez raz mam na myśli 24 razy.
Dobrze.
Bo jeśli cokolwiek zostawimy,
to całe nasze poświęcenie
i poniesione przez nas ofiary w ludziach pójdą na marne.
Od nas zależy życie naszych dzieci.
Zaczynajmy.
Wyrzućcie to.
- Jest pan nauczycielem? - Tak, biologii.
Proszę wyrzucić plany lekcji i notatki.
Poważnie?
Niszczymy informacje na temat surowców na Alfa Centauri.
Trzymaj, aż zapali się zielone światło.
Pospiesz się.
Idź z nim.
Zawsze ciekawiło mnie, jak zdobywasz rzeczy poza przydziałem
i czemu system przydziału ciągle szwankuje.
Skup się i nie roztrząsaj przeszłości.
Witaj na Alfa Centauri.
W twoim nowym życiu.
Odbyłeś długą podróż, pokonując niemal 42 biliony kilometrów.
Jesteś już w domu.
Chciałbym, żebyśmy byli.
Właśnie stałeś się członkiem elitarnej społeczności Ziemian…
Przynajmniej już wiemy.
O czym?
O dzieciach.
Mówiłaś, że najgorsza jest niewiedza.
Teraz wiemy, że nic im nie jest.
Dotrą tam.
Nawet jeśli my nie.
PLIK USUNIĘTY
Wszyscy są wystraszeni.
Tego właśnie chce DOR.
Nie wiemy, czego on chce.
Chce dostać silnik.
I wie, że jeśli zagrozi naszym rodzicom, wtedy mu go oddamy.
A jeśli nie chodzi tylko o silnik?
Czegokolwiek by nie chciał, nie pozwólmy, żeby zabił naszych rodziców.
Trzeba wszystko przemyśleć.
Vijay ma rację.
Tak?
Wybacz, ale nigdy wcześniej tak nie mówiłaś.
DOR nam zagroził, ale popełnił też błąd.
Podał nam dokładne współrzędne naszych rodziców.
- Możemy po nich polecieć… - Penny, to nie błąd, tylko pułapka.
Rodzice rozkazali mi zabrać was na Alfa Centauri.
Wszyscy rodzice.
- Ci ludzie mi zaufali. - Chcieliby, żebyśmy spróbowali.
Nie, chcieli tylko, żebyśmy bezpiecznie dotarli do kolonii.
A co z tym, czego my chcemy?
Ja chcę ocalić moich rodziców.
Noah.
Posłuchajcie.
Jest ogromna różnica między chęcią ratowania rodziców
a dokonaniem tego.
Straciliśmy element zaskoczenia.
DOR wie, że chcemy pomóc, więc gdy się tam pojawimy…
wyśle przeciwko nam swoje siły.
I tak chcę spróbować.
Ja też.
- Hej. - Witaj.
Potrzeba ci czegoś?
Właściwie tak.
Nie uciekniemy DOR-owi, bo Jowisz jest zbyt wolny.
Nasza technologia kontra ich.
Jeden statek kontra cała rzesza.
Nie wierzę, że to się uda.
Masz rację.
Tu nie poradzi nawet najlepszy pilot ani komputer.
Hej.
Wszystko dobrze?
Ale kiedy po szkole gonili mnie chuligani, moja mama mawiała:
„Jeśli nie jesteś od nich szybszy, to lepiej bądź mądrzejszy”.
A z tego, co widzę,
na tym statku jest wielu mądrych ludzi.
Pewnie uważasz, że to ty powinieneś jakoś temu zaradzić,
ale to nieprawda.
Nie jesteś sam.
Jesteś kapitanem.
Ty.
To nie demokracja. Tu głosy się nie liczą.
Nie jest ważne, ile osób będzie za, a ile przeciw.
To twoja decyzja.
I jakąkolwiek podejmiesz,
na pewno będzie ona właściwa.
Każdy problem da się rozwiązać.
W każdym z nas jest trochę mamy,
więc jeśli istnieje sposób,
by ich ocalić, to w trójkę go znajdziemy.
Kto chce zacząć?
Judy.
Chyba wiem, co robić.
Dobra, to wszystko?
Nie wszystko. Znam każde słowo w tej książce.
Ona nie naprowadzi ich na Alfa Centauri.
Ta książka jest o nas.
O naszej rodzinie.
Jeśli to ma się tak skończyć…
W porządku.
Ostatnia szansa.
Bierz.
Hej.
Dziękuję.
To ja dziękuję, bo dzięki wam moje dzieci są bezpieczne.
To zasługa nas wszystkich.
Dziesięć minut do kontaktu.
Pospieszmy się.
J2 czysty. J6, przygotujcie się do odbioru.
Jowisz 30, idę do was z koszem na śmieci.
- Wszystko? - Nic już nie ma.
Dobrze.
To już ostatki!
No dalej.
Włącz się, ty złomie!
Boże.
Zrobimy to po staremu.
Dobra.
Dobra forma!
Martwiłam się, że po awansie zapomnisz, jak się pracuje!
Don, wystarczy!
Hej! Postępujemy słusznie!
Roboty nie znajdą ani śladu Alfa Centauri!
My też nie!
Próbowaliśmy wszystkiego!
Po co żywić nadzieję na przyszłość, której nigdy nie będziemy mieć?
Mieliśmy tylko nadzieję.
Pięć minut do kontaktu.
Hej.
Wszystko gotowe.
Dobrze, już idę.
Will, to dobry plan.
Tak.
Wiem.
Dobrze.
Tu Will Robinson z 24 Grupy Kolonistów.
I…
jeśli oglądacie to nagranie…
to jest to moja ostatnia transmisja.
Wszystko spalone.
Cztery Rydwany są wypełnione popiołem.
Sprzęt zniszczony.
Jowisze uprzątnięte.
Zatem to wszystko.
Na to wygląda.
Dobrze, że nasze dzieci są razem.
Dzięki temu Vijay stanie się lepszy.
Już jest dobrym człowiekiem.
Przepraszam.
Pierwszy statek
już przyleciał.
To był zaszczyt.
Chwila.
Odbieramy skok energii na krańcu układu.
Skok energii?
Z pozycji trzy-trzy-zero nadlatuje statek.
To Jowisz transportowiec.
- Dzieciaki. - Nie.
- Co one tu robią? - Nie!
Nie!
Will Robinson.
Lecą na pewną śmierć!
Statki zdolne do latania, odwróćcie uwagę DOR-a od dzieci!
- Teraz! - Tu Don West. Robi się!
Przygotuj się do startu.
Cofnij ten rozkaz.
- Judy. - Judy, co ty wyprawiasz?!
Oszalałaś?
Być może, ale to rodzinna cecha.
Chwila, to nie jest częstotliwość Jowisza.
Skoro nie są na Jowiszu, to gdzie?
Niemożliwe.
Judy Robinson z pokładu Fortuny pozdrawia wszystkie Jowisze.
Przybyliśmy z pomocą.
Powtarzam, przybyliśmy z pomocą.
Razem pokonali szczelinę.
Jowisz był przynętą.
Fortuna zaginęła 19 lat temu.
Co ten statek tu robi?
Ratuje was.
Nie ma za co.
Włączam system RCS i rozpoczynam hamowanie.
Zrozumiałam. Na twój znak.
Przygotować się do zadokowania.
Szybko.
No szybciej.
Czemu te drzwi tak długo się otwierają?
Hej.
Mamo! Tato!
Tym razem na serio.
Tato, wiem, że dałeś mi rozkaz…
Nie, przekazałem ci dowodzenie.
Decyzja należała tylko do ciebie.
Penny.
- Mamo! - Skarbie!
Hej.
Gdzie Will?
Kto leci Jowiszem?
AUTOPILOT WŁĄCZONY
Gotowe. Wszyscy opuścili statek.
Will!
- Will! - Ale wyrosłeś!
Musimy sobie solennie obiecać,
że już nigdy się nie rozstaniemy.
W porządku? Mówię poważnie!
- Obiecuję. - I ja!
DOR wkrótce odkryje podstęp.
Znajdźcie rodziny i wracajcie do swoich Jowiszów.
Mamy mało czasu.
Posłuchajcie kapitana.
Jeszcze jedno.
Osoby bez własnego Jowisza polecą z innymi rodzinami.
Litery od A do I lecą z Azevedosami.
J do Q z Dharami.
Reszta z rodziną Watanabe.
Ładny mundur.
Nie ma mnie rok i już awansowałeś?
Błagam, kapitanie Robinson.
A może doktor Robinson?
Czy może kapitanie doktor Robinson?
Mów mi Judy.
Niech będzie.
- Dobrze. - Do dzieła.
Do roboty, ludziska!
Nie rozumiem. Jak udało ci się znaleźć Fortunę?
Jak nauczyłaś się sterow…
Grant.
Co ty tu robisz?
Sam nadal tego nie rozumiem.
Gdy straciliśmy łączność, założyliśmy najgorsze.
Nie byliśmy pewni, ale…
Jak znalazłeś nasze dzieci?
One znalazły mnie.
Uwaga, statek obcych dotarł do transportowca.
Musimy szybko się odłączyć!
Widzimy się na Alfa Centauri.
Przepraszam, ale…
Oczywiście.
Penny, zniszczyliśmy dyski. Zainicjujemy komunikację ręcznie.
Dobrze.
Don, musimy już się odłączyć!
Robi się!
- Gdzie robot? - Nadal na Fortunie.
- Niech stamtąd otworzy szczelinę! - I niech poczeka, aż przelecimy!
- Co jest? - Brakowało mi tego.
Ta zostaje z nami.
Gdzie ją zawieźć?
Do ambulatorium. Dzięki.
Jasne.
Stój! Muszę ci powiedzieć, co naprawdę się dzieje.
Nie lecimy z resztą. Zostajemy tutaj.
Rodzina.
Nie lecimy z rodziną.
Gdy wszyscy przelecą, zamknij szczelinę.
Niebezpieczeństwo, Willu Robinsonie.
Wiem, ale tylko dla nas.
Kiedy oni dotrą na Alfa Centauri, nie będzie tam silnika.
Ani mnie.
Wszyscy będą bezpieczni.
To, czego chce DOR, będzie czekać na niego tutaj.
Wtedy ty i ja…
razem…
spróbujemy to zakończyć.
Hej! Pobudka.
Jesteśmy na Alfa Centauri?
Chyba żartujesz.
Postanowiliśmy ratować rodziców. Było głosowanie.
Nie pamiętam, żebym głosowała.
A ja nie wiem, jak trafiłaś na nasz pokład,
nie będąc dzieckiem.
Słuszna uwaga.
I tak dotrzesz do kolonii.
Ale teraz musisz mi pomóc.
Obudziłem cię.
Dotrzymałem słowa. Teraz twoja kolej.
Wszyscy gotowi. Odlatujemy.
Mamy siedzieć z dzieciakami, czy tym razem z dorosłymi?
Który fotel jest mój?
- Miałaś nie żyć. - Miałam nie robić wielu rzeczy.
Ale nic z tego nie wyszło.
Widziałam twój zniszczony hełm.
Jak udało ci się…
Poleciała na gapę naszym Jowiszem.
Pomagałam opiekować się dziećmi.
Była taką trzeźwiejszą wersją panny Hannigan.
Zapnijcie pasy!
- Musimy… - Maureen!
Zdołałam przeżyć tylko dzięki tobie.
Gdybyś nie zbudowała tego wymyślnego schowka,
nie udałoby mi się.
Trochę tu ciasno, ale Penny może zaświadczyć…
Potrafię się wcisnąć w małe przestrzenie.
Jestem zaskakująco… giętka.
Penny, zabierz Willa.
Chyba jest na Fortunie z robotem.
Sprowadź go. Startujemy.
A to co?
Ich posiłki.
Nie!
Szczelina jest otwarta! Nie możemy ich wpuścić.
Dźwięk podłączony.
Te odgłosy pochodzą od nich?
Will! Jesteś cały?
Chodź! Musimy już iść!
Robocie, idziemy! Zamknij za nami szczelinę!
Cześć. Miło, że dołączyłeś.
ALARM ZBLIŻENIOWY
Mamy nieproszonego gościa!
To DOR.
John, on nie może się dostać do kolonii.
Racja.
- Robocie, wyślij nas gdzie indziej! - Co?!
Gdziekolwiek!
Straciliśmy zasilanie!
Trzymajcie się!
Alfa Centauri.
Udało się!
Piloci, zgłoście się.
Potem zmierzajcie prosto do kolonii.
Pozdrówcie Alfa Centauri!
Wkrótce tam będziemy.
- Jowisz 16 gotów. - Jowisz 5 też.
- Jowisz 33. - Jowisz 9.
Jowisz 7 zgłasza się.
Brakuje nam jednego.
Kogo?
Jowisza 2.
Gdzie oni są?
Nie mamy zasilania!
Nic nie działa! Zapłon, nawigacja.
Co robić?
Katapultujemy się.
Chyba żartujesz!
John, stracimy statek!
Możemy stracić więcej!
Wyskakujemy!
- Dobra. - Tato!
Przypomnijcie sobie szkolenie!
- Will, w porządku? - Tak!
Dobra, odliczam!
Trzy!
Dwa!
Jeden!
Utknęłam. Judy?
Mój fotel się zaciął!
Mój też!
Judy!
Jestem tu!
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz