‎สวัสดีค่ะผู้การเคลลี่ หนูเป็นลูกสาวคุณ
‎สวัสดีค่ะแกรนต์ หนูเป็นลูกสาวคุณ
‎สวัสดีค่ะ หนูเป็นลูกสาวคุณ
‎ความดันห้องโดยสารเสมอกัน
‎โอเค
‎(เคลลี่ แกรนต์) ‎(ปลุก)
‎เริ่มต้นขั้นตอนการปลุกของฟอร์ทูน่า
‎ขั้นตอนการปลุกขัดข้อง
‎ไม่นะ ไม่ๆๆ
‎ชีพจรลดลง
‎ระดับออกซิเจนในเลือดลดลง
‎การตอบสนองของปอดต่ำกว่าเกณฑ์
‎โอเค
‎เครื่องกระตุกหัวใจ
‎เครื่องกระตุกหัวใจอยู่ไหน
‎โอเค หาทางออก
‎คอร์ติซอลพุ่งสูงขึ้น
‎โอเคๆ
‎(เครื่องฆ่าเชื้อด้วยรังสียูวี)
‎เส้นเลือดฝอยตอบสนองช้าลง
‎หนูช่วยค่ะ
‎ฟื้นสิ
‎สัญญาณชีพเข้าสู่สภาวะคงที่
‎ไงคะ
‎เธอเป็นใคร
‎คุณเคลลี่คะ หนู…
‎ฉันเป็นนักบินอวกาศ
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โอเค ผมอาสามาช่วย
‎แต่เหมือนผมควรจะรู้ว่าอาสามาทำอะไร
‎เพราะค่อนข้างมั่นใจว่า ‎ต้องเขียนรายงานเรื่องทั้งหมดนี้
‎เพราะงั้นถ้าพวกคุณอยากดูดีในรายงาน…
‎อยากอยู่ในวงแหวนยานจูปิเตอร์ ‎ที่แค่จอดเฉยๆ ก็ร้อน 41 องศาเซลเซียสเหรอ
‎จอห์น โรบินสัน มีหนึ่งปมด้อย ชอบขัดคำสั่ง
‎ทางเดียวที่เราจะไปอัลฟาเซนทอรี
‎คือต้องมีเครื่องยนต์เอเลี่ยนกับหุ่นยนต์คนขับ
‎และตอนนี้ไม่มีสักอย่าง
‎เพราะการจะไปหามาได้ ‎มันอันตรายน่าหวาดเสียวเกินไป
‎ขอทายนะ คุณหาทางแก้เสียวได้แล้วสินะ
‎- ลามกกว่าที่ตั้งใจไว้แฮะ ‎- เลยคิดแผนใหม่
‎แทนที่เราจะเสี่ยงไปจับหุ่นยนต์ตัวเป็นๆ
‎เราจะเอาชิ้นส่วนตัวที่ตายแล้วไปรีบูต
‎นี่พูดถึงหุ่นยนต์ที่ระเบิดไปในเรโซลูทอยู่เหรอ
‎เราจะหาชิ้นส่วนทั้งหมดของหุ่นยนต์ตัวเดียวได้ไง
‎ทุกชิ้นส่วนที่ต้องใช้อยู่ที่เดียวกัน บนดาวดวงนี้
‎อยู่นอกถ้ำ มีผ้าใบปิดอยู่
‎ตรงที่ฉันกับแอดเลอร์วางทิ้งไว้
‎มันคือตัวที่วิลเรียกว่า "ซาร์" ‎ย่อจากหุ่นยนต์เอเลี่ยนตัวที่สอง
‎มีแต่ลูกชายคุณเนี่ยแหละ ‎ที่ตั้งชื่อให้สิ่งที่อยากฆ่าเขาตาย
‎โอเค กรณีดีสุด
‎ซึ่งผมรู้ว่าพวกคุณไม่เคยพบเจอ ‎แต่สมมติว่าอาจเจอ
‎ต่อให้ได้ผล เราก็ยังขาดเครื่องยนต์อยู่ดี
‎ฉันว่าถ้าเรามีหุ่นยนต์เป็นของตัวเอง
‎จะหาเครื่องยนต์ได้ง่ายขึ้นเยอะ ว่าไหม
‎พายุจะพอคุ้มกันเราได้บ้าง แต่เราต้องเร่งมือ
‎ถ้าเราประกอบร่างให้มันใหม่
‎แล้ว ไม่รู้สิ มันตัดสินใจไม่อยากช่วยเราล่ะ
‎งั้นเราจะไม่ให้มันมีทางเลือก
‎นี่เธอ ผมเปีย เก็บของดีๆ นะ
‎แล้วบอกเพื่อนๆ ตัวน้อยด้วยว่า ‎ถ้าของของฉันพังแม้แต่ชิ้นเดียว
‎โดนกักบริเวณแน่
‎ใครจะกลัวโดนกักบริเวณ ‎ตอนที่ติดอยู่บนดาวเอเลี่ยน
‎อำนาจของคำพูด
‎เธอไม่ใช่คนเดียวที่กลัวอันตราย วิล โรบินสัน
‎ฉันดีใจนะที่เห็นเธอกลับมาทำงานอีก
‎เออนี่ ฉันสังเกตเห็นว่า ‎ขาลงจากผา พี่สาวเธอหายไปคนนึง
‎- เดี๋ยวจูดี้ก็กลับมา ‎- ใช่ แต่จะพาใครกลับมาอีก
‎ฉันแค่สงสัยเพราะจูดี้คำนวณเลขเป๊ะมาก
‎ว่าเรามีอากาศมากแค่ไหนในยานจูปิเตอร์
‎อาจมีปัญหาถ้าเพิ่ม ‎นักบินอวกาศที่เป็นผู้ใหญ่เข้ามาอีกคน
‎มาสนใจเรื่องการเตรียมยาน ‎ก่อนจะกังวลเรื่องผู้โดยสารดีกว่า
‎มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ไหม
‎- ถ้าเจอหุ่นยนต์บอกผมด้วย ‎- เขาหายไปเหรอ
‎บางครั้งเขาก็ชอบไปเดินเล่น แค่…
‎ปกติไม่ไปนานแบบนี้
‎เขาหายไปนานแค่ไหนแล้ว
‎ตั้งแต่เมื่อคืน
‎คิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่า
‎เขาเป็นหุ่นยนต์สูงสองเมตรหนัก 180 โล
‎ที่นี่คงไม่มีอะไรทำร้ายเขาได้
‎อาจไม่ใช่ที่นี่ ที่เราตั้งค่าย
‎แต่ยังมีดาวอีกทั้งดวงที่เรายังไม่ได้สำรวจ
‎ถ้าเขาเดินไปไกล
‎ใครจะไปรู้ว่าข้างนอกนั่นมีอะไร
‎แน่ใจนะว่าไม่ได้แต่งเรื่องหุ่นยนต์หายขึ้นมา
‎เพื่อล่อให้ฉันปลีกตัวมาอยู่กับเธอสองต่อสอง
‎นี่จะสื่อว่าฉันต้องหลอกล่อ ‎ให้นายมาใช้เวลาด้วยกันเหรอ
‎เปล่า เราแค่เดินหามานานมากแล้ว
‎ก็เขาเป็นคนสำคัญที่สุดบนดาวดวงนี้นี่
‎สำคัญกว่าฉันเหรอ
‎ก็นายเปิดรอยแยกในอวกาศไม่ได้
‎เพราะงั้นใช่ หุ่นยนต์สำคัญกว่านาย
‎โอเค ถามจริงจัง
‎ฉันรู้ว่าเราจะได้ออกจากที่นี่กันแล้ว ‎แต่เธอจะไม่มีคิดถึงดาวนี้บ้างเหรอ
‎ไม่มีกฎเกณฑ์
‎ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ‎เมื่อกลับไปอัลฟาเซนทอรี
‎และทุกอย่างกลับไปเป็นปกติ
‎แค่กลับไปอัลฟาเซนทอรี ‎มันไม่ทำให้ทุกอย่างปกติหรอกนะ
‎เด็ก 97 คนที่ไม่มีพ่อแม่มันไม่ปกติเลยสักนิด
‎อืม
‎โทษที ฉัน…
‎ตอนที่เราแยกกัน
‎ฉันนึกว่าจะห่างกันแค่สองสามเดือน
‎เพราะแม่ฉันแก้ทุกปัญหาได้เสมอ
‎แต่นี่มันปีนึงแล้ว
‎ฉันเลยไม่รู้ว่าพวกเขา…
‎นี่ ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถ ‎ทำให้เธอเลิกถามเรื่องพวกนั้นได้
‎แต่ฉันอาจช่วยให้เธอคิดเรื่องอื่นสักพักได้นะ
‎อะไร
‎- ผมเธอ… ‎- อะไร
‎อะไร
‎วิล!
‎เลือกกันยังไงว่าใครได้ไป
‎มีการจับสลากหรือว่า…
‎ประมาณนั้น แต่ว่าต้องผ่านบททดสอบ ‎หลายอย่างถึงจะมีคุณสมบัติเหมาะสม
‎งั้นตอนนี้มีคนนับพันอาศัยอยู่ที่อัลฟาเซนทอรี
‎และเธอเป็นกัปตัน
‎ขอโทษที เธอก็แค่…
‎- อายุน้อย ‎- มาก
‎ไหนๆ ก็จะได้เจอแล้ว
‎คุณควรรู้ไว้ว่าลูกเรือฉันส่วนใหญ่เป็นเด็ก
‎เด็กเหรอ
‎ใช่ 97 คน
‎พาเด็กมาทำภารกิจกู้ภัยทำไม
‎ไม่ได้มาเพื่อตามหาพวกเรากันสินะ
‎บังเอิญกลุ่มอาณานิคมของเราประสบปัญหา
‎มันซับซ้อน แต่ว่า…
‎มั่นใจได้เลย
‎เรามีความสามารถมากพอจะจัดการเรื่องนี้ได้
‎ถ้าคุณรู้ว่าเราเจออะไรมาบ้าง…
‎ฟังนะ โรบินสัน
‎ช่วง 30 นาทีที่ผ่านมา ‎ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันสูญเสียลูกเรือ
‎สูญเสียยาน และเสียเวลาชีวิตไปเกือบ 20 ปี
‎ตอนนี้อย่าเพิ่งเล่าเรื่องใหม่ๆ ให้ฟังก่อนดีกว่า
‎ค่ะ ฉันเห็นด้วย
‎ฉัน…
‎เรามารักษาคุณให้หายดีกันก่อนดีกว่า
‎แต่มีเรื่องนึงที่ฉันอยากรู้
‎ถ้าเธอไม่ได้มาตามหาฉัน ‎แล้วทำไมถึงรู้ลึกเรื่องชีวิตฉัน
‎คุณโด่งดังมากที่โลกมนุษย์
‎อันที่จริงแล้ว สมัยยังเรียนอยู่ ‎ฉันทำโครงงานเกี่ยวกับคุณด้วย
‎งั้นเหรอ
‎สงสัยมาตลอดเลยว่าจะเป็นไงถ้าได้เจอตัวจริง
‎งั้น ฉันรอเห็นยานเธอไม่ไหวแล้ว
‎เทคโนโลยีใหม่ของนาซาคงน่าประทับใจมาก
‎ถึงพาเธอมาไกลอย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้
‎- เราได้รับความช่วยเหลือ ‎- จากใคร
‎พวกรัสเซียเหรอ หรือว่าจีน
‎หุ่นยนต์ค่ะ
‎โอเค
‎นับสามนะ พร้อมยัง
‎พร้อม
‎หนึ่ง สอง สาม
‎โห เหมือนบนยานเรโซลูทเลย
‎ใช่ แต่เราไม่ได้อยู่บนเรโซลูท ‎เพราะงั้นมันเกิดขึ้นได้ยังไง
‎รู้ไหม ฉันกับแม่ของเธอ…
‎เคยเจอปรากฏการณ์เดียวกัน
‎แอบตามผมมาเหรอ
‎บอกตามตรง ‎ถ้ารู้แต่แรกว่ามาไกลแบบนี้คงไม่ตาม
‎แต่ดีแล้วที่มา
‎เพราะฉันรู้ว่าทำไมผมถึงชี้
‎ที่ไหนสักแห่งที่อีกฝั่งกำแพงมี…
‎เทคโนโลยีเอเลี่ยน
‎- เทคโนโลยี… ‎- เรารู้
‎เป็นไปไม่ได้
‎เราน่าจะเห็นสัญญาณ
‎หรือหุ่นยนต์คงบอกเรา…
‎คืออะไร
‎อุโมงค์อะไรสักอย่าง
‎เจ๋ง เออ
‎ฉันเห็นด้วยกับใครก็ตาม ‎ที่เสนอให้เราปิดช่องนี้ซะ
‎แล้วทำเหมือนไม่เคยมาที่นี่
‎- ไม่มีใครเสนอแบบนั้น เพนนี ‎- ควรเสนอนะ
‎พวกเธอว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ ‎ที่เรามาเจออุโมงค์นี้ในวันที่หุ่นยนต์หายไป
‎มีทางเดียวที่จะรู้แน่ชัด
‎ต้องมีคนเข้าไป
‎คิดดีแล้วเหรอที่จะชุบชีวิตหุ่นยนต์
‎ไม่ได้อ่านนิยายกลับจากป่าช้าเหรอ
‎ขับแชริออตเข้าไปอีกไม่ได้แล้ว
‎จากนี้ไปต้องเดินเท้าเอา
‎โอเคดอน คิวเรา ใส่ชุด
‎ผมขอเสนอแผนการเดิมอีกรอบได้ไหม
‎ซึ่งก็คือให้ผมอยู่ในนี้ ‎แล้วมอรีนไปกับคุณ คุณสองคน…
‎มอรีนเป็นคนเดียวที่รู้ว่าต้องหาอะไร
‎เราจะเหมือนหลับตาหา
‎เธอจะจับตาดูกล้องของเราจากในนี้
‎โอเค แต่ถ้าเกิดมันกลายเป็นหุ่นยนต์ซอมบี้
‎ผมขอบอกไว้ให้รู้ทั่วกันว่าพลเรือเอกดอน เวสต์…
‎คุณไม่ใช่พลเรือเอก ดอน
‎พลจัตวาดอน เวสต์…
‎ไม่
‎พร้อมนะ
‎เอาสิ ตื่นเต้นจุงเบย
‎ผมจะไปหาทำเลร่มๆ ‎ปูเสื่อปิกนิก บรรยากาศดีแน่
‎ได้เอาน้ำทับทิมมาไหม หรือว่านั่นหน้าที่ผม
‎จำไม่เคยได้ เพราะคราวที่แล้วเอาน้ำมะม่วงมา
‎เจอกันในอีกไม่นาน
‎โอเค ฉันเห็นภาพคุณทั้งสอง ตรงไปเรื่อยๆ
‎พื้นมันไม่ค่อยจะมั่นคง ดอน เดินระวังด้วย
‎ผมมองไม่เห็นเท้าตัวเองด้วยซ้ำ
‎ไปทางขวา 20 องศา
‎ขวา 20
‎ดอน คุณเดินไปไกลเกิน อยู่ใกล้ๆ กันหน่อย
‎ให้ตาย ผมสับสนไปหมดแล้ว ‎จอห์นอยู่ทางซ้ายหรือทางขวามือผม
‎ซ้าย
‎ดอน มองหาไฟผมสิ
‎โอเค…
‎ดอน
‎ภาพกล้องเขาตัดไปแล้ว
‎ดอน
‎ได้ยินเสียงเขาไหม
‎เสียงก็หายไปเหมือนกัน
‎ดอน
‎ดอน ผมแทบจะไม่…
‎เดี๋ยว ผมว่าผมเห็นอะไรแล้ว
‎จอห์น ระวังตัวด้วย
‎ดอน
‎เดี๋ยว
‎ผมไม่สบายใจเลย
‎ผมว่าผมจะ…
‎จอห์น!
‎อุ๊ย ขอโทษด้วยนะ
‎พระเจ้า
‎เกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครตอบผมสักคน
‎เฮ้ย นึกว่าหลงทางไปซะแล้ว
‎โอเค
‎จอห์น เดี๋ยว
‎- หันกลับไปทางซ้าย ‎- ได้
‎นั่นไง ข้างหน้าคุณเลย
‎ครับ เจอแล้ว ผมเห็นแล้ว
‎ใต้นี้ไม่มีอะไร
‎ขุดไปเรื่อยๆ มันอาจถูกดินทรายกลบ…
‎ไม่มีอะไรเลย มีแต่…
‎ถ้าซาร์ไม่อยู่นี่
‎แล้วมันอยู่ไหน
‎แน่ใจนะว่าคิดดีแล้วที่ให้กัปตันร่วม ‎เข้ามาในนี้พร้อมกันทั้งสองคน
‎นี่เป็นหน้าที่ที่กัปตันสมควรจะทำ
‎เหรอ
‎พี่นึกว่าหน้าที่กัปตันคือชี้นิ้วสั่งคนอื่น
‎ใจเย็นๆ
‎เหมือนเดินเหยียบอึอยู่เลย
‎พื้นแค่มีชั้นโคลนสะสมเยอะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎พี่อยากจะขอเตือนความจำนาย ‎ว่าครั้งที่แล้วที่พี่ติดอยู่ในอุโมงค์
‎พี่โดนปีศาจค้างคาว ‎น้ำลายย้อยใส่เพราะอยากกินหน้าพี่
‎สมิธ!
‎สมิธ ยังอยู่ไหม
‎แน่นอน!
‎- แน่ใจนะว่าเราทำถูกวิธี ‎- ถูกที่สุด!
‎ในกลุ่มเนตรนารี
‎เราทำแบบนี้ไม่ให้พลัดหลงจากกันตอนไปเดินป่า
‎เมื่ออยู่ไกลเกินระยะคุยกัน ถ้าเกิดอะไรขึ้น
‎ให้กระตุกเชือก ฉันจะได้รู้ว่าต้องเข้าไปช่วย
‎คุณเคยเป็นเนตรนารีเหรอ
‎เหลือเชื่อนักหรือไง
‎โอเค งั้นตอบคำถามข้อนี้
‎คุณมีขนมธินมินต์บ้างไหม
‎- เพนนี ‎- อะไร
‎นายก็รู้ว่าคุกกี้ช่วยให้พี่หายประหม่า
‎มาเถอะน่า
‎เดินไปเรื่อยๆ ฉันจะเฝ้าอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
‎หุ่นยนต์
‎อยู่นี่หรือเปล่า
‎โห
‎อะไร
‎รอยเท้า
‎อืม
‎ดูเหมือนอาจเป็นของหุ่นยนต์เอเลี่ยน
‎โอเค นั่นคิวพี่แล้ว
‎พี่ว่าเราควรออกไปจากที่นี่ดีกว่า
‎เพนนี วิล
‎ไม่นะ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- พี่ไม่รู้
‎พี่ไปโดนปุ่มหรือสวิตช์อะไรสักอย่าง
‎ไม่รู้สิ ถ้าไปโดนอีกรอบอาจเปิด
‎สมิธ!
‎สมิธ ช่วยด้วย!
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎สมิธอยู่ข้างนอก ‎เธอรู้ว่าเราอยู่ไหนและเธอช่วยเราได้
‎ใช่ ครับ
‎เธอมาช่วยแน่นอน
‎- วิล รอยเท้านี่ดูใหม่มาก ‎- ผมไม่รู้
‎ห้องนี้ทั้งเย็นทั้งชื้น ‎ไม่มีแสง อากาศไม่ค่อยถ่ายเท
‎เป็นสภาพที่เหมาะสำหรับการถนอมรอย
‎แปลว่าอะไร
‎แปลว่ามันอาจเก่าแล้วก็ได้
‎รอยรองเท้าบัซ อัลดรินยังอยู่บนดวงจันทร์
‎เพราะไม่มีชั้นบรรยากาศ…
‎ขอบคุณที่ใช้ประวัติศาสตร์และวิทยาศาสตร์
‎เพื่อทำให้พี่เบื่อจนยอมแพ้นะ แต่…
‎ฟังนะวิล พี่เห็นหุ่นยนต์บนเรโซลูท
‎มันรู้ชื่อนาย
‎ดังนั้นถ้ามันอยู่ที่นี่ นายซวยสุดๆ
‎เราทั้งคู่รู้ดี
‎เพราะงั้นพูดมาตรงๆ ‎นี่อาจเป็นรอยใหม่หรือเปล่า
‎ใช่
‎ใช่ เป็นไปได้
‎จะเชื่อไม่เชื่อก็ได้นะ แต่สมัยก่อนชุดนี้จ๊าบ
‎ไม่ค่ะ บางคนก็ยังคิดว่าจ๊าบอยู่
‎น้องชายฉันใส่ชุดนี้ ‎วันฮาโลวีนสุดท้ายก่อนเราจากโลกมา
‎จะไปไหน
‎มาทางนี้
‎ถ้าระบบปลุกของลูกเรือเสียหายเหมือนของฉัน
‎เราไม่ควรเสี่ยงเปิดระบบ
‎และเราก็ลากแคปซูล ‎กลับไปค่ายเธอไม่ได้ ดังนั้น…
‎ถามจริง รถคันนี้จอดเฉยๆ มาตั้ง 20 ปี
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ค่ะ ฉันถึงไม่อยากให้คุณแบกน้ำหนัก 360 กิโล
‎แล้วขับฝ่าเขตกับระเบิดอุกกาบาต
‎เปรียบเทียบได้แปลกมาก แต่โอเค
‎คืองี้นะ
‎เธอบอกว่าเราเหลือเวลา ‎ที่จะออกจากดาวดวงนี้ได้อีกไม่นาน
‎ดังนั้นขอถาม
‎อยากเดินกลับหรืออยากซิ่งกลับ
‎- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‎- อืม โทษที
‎เฉิน เขากับเฟธ ผู้หญิงที่เธอเห็นบนยานฟอร์ทูน่า
‎พวกเขา…
‎เวลาฝึกทำภารกิจในอวกาศห้วงลึกเหมือนเรา
‎บางครั้งก็สนิทกันมาก
‎- ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม ‎- ได้
‎ตอนที่คุณตัดสินใจจากโลกมา
‎มีอะไรที่ปล่อยวางยากเป็นพิเศษไหมคะ
‎มีอะไรที่คุณคิดถึงไหม
‎หน้าที่นึงที่ต้องทำคือสอนไม่ให้ตัวเองคิดถึงอะไร
‎มันเป็นการเดินทางสู่อวกาศ ‎ไกลที่สุดที่เคยมีใครทำมา
‎เพื่อสุขภาพจิตของเรา ‎เราต้องปล่อยวางทุกอย่างและทุกคน
‎โอเค ก็ไม่จริงไปซะทั้งหมด
‎มีสิ่งนึงที่บ้านที่ฉันคิดถึงอยู่บ่อยๆ
‎ไอศกรีมรสร็อกกี้โร้ด ‎ที่ร้านแม็คคอนเนลล์ในพาซาดีนา
‎ร้านตรงข้ามร้านหนังสือ
‎รู้จักด้วยเหรอ
‎ค่ะ แม่ฉันเคยชอบพาเราไปร้านนั้น
‎ร็อกกี้โร้ดเป็นรสโปรดของฉันด้วย
‎โลกกลมจัง
‎ค่ะ
‎รีบไปก่อนอุกกาบาตร่วงกันดีกว่า
‎แจ้งเตือน ลดแรงดันในห้องโดยสาร
‎นึกว่าชุดนี้มันต้องผนึกอากาศสิ
‎ตอนนี้มีทรายเข้าไปอยู่ในร่อง ‎ที่ผมไม่ได้อนุญาตให้มันเข้าไปเลย
‎ไม่เป็นไร เราจะกลับไปตามกำลังเสริม
‎หาคนกับอุปกรณ์มาเยอะๆ ‎เพื่อคิดแผนจับหุ่นยนต์ให้ได้สักตัว
‎ตอนนี้ฉันไม่สนเรื่องนั้น ‎ฉันเป็นห่วงลูกชายของเรา
‎ผมเป็นห่วงลูกๆ ทุกคน
‎แต่ตอนนี้เราต้องคิดหาทาง…
‎จอห์น คุณไม่ได้เข้าไปในถ้ำนั้นกับเรา ‎หุ่นยนต์ตัวนั้นอยากได้ตัววิล
‎เหมือนเป็นแค้นส่วนตัว
‎ถ้าซาร์ฟื้นแล้ว
‎มันจะหาทางไปหาวิลให้ได้
‎วิล มีอะไร
‎มีอะไรแปลกๆ
‎ผมว่ารอยพวกนี้ไม่ใช่ของพวกหุ่นยนต์
‎หมายความว่ายังไง
‎รอยพวกนี้มีลายเส้นไคตินและข้อต่อขรุขระ
‎รูปร่างเหมือนหุ่นยนต์เอเลี่ยน
‎แต่ไม่ได้ทำจากโลหะ
‎เป็นสารอินทรีย์
‎ถ้ามันไม่ใช่รอยจากหุ่นยนต์ แล้วมาจากใคร
‎เพนนี วิล
‎ถ้าอยากให้ฉันอยู่ตรงนี้ ‎ที่ที่มันปลอดภัย ให้เงียบนะ!
‎สมิธ!
‎เราเดินดุ่มเข้ามาในถ้ำมืดๆ ‎ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าในนี้มีอะไร
‎ต้องโง่เบอร์ไหนเนี่ย
‎บางครั้งเราต้องเดินเข้าไปในความมืด
‎- บางครั้งเราไม่มีทางเลือก ‎- เรามีทางเลือกเสมอ
‎ถ้านี่เป็นทางเดียว ‎ที่จะปกป้องคนที่เรารักได้ก็ไม่มีหรอก
‎นั่นคือสิ่งที่พ่อกับแม่จะทำ
‎วิล พ่อกับแม่ไม่อยู่ที่นี่ โอเคนะ
‎ดอนก็ไม่อยู่ จูดี้ก็ไม่อยู่
‎เธออยู่บนพื้นผิว ‎และพี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอโอเคไหม
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำ…
‎และการที่พี่พูดแบบนี้ทำให้นึกได้ว่า
‎พี่เป็นพี่สาวที่ห่วยแตกมาก ‎เพราะตอนนี้พี่ควรจะปลอบใจนาย
‎ทำไมนายถึงไม่กลัว
‎ใครบอกว่าไม่กลัว
‎งั้นทำไมนายไม่เคยเล่าให้ฟัง
‎วิล นั่นเสียงอะไร
‎โทษทีที่มาช้า
‎ฉันไม่มีทางเดินเข้ามามือเปล่าหรอก
‎หุ่นยนต์!
‎เป็นไรไหม นายไปไหนมา
‎ถามจริง เขาควรเป็นฝ่ายช่วยนายไม่ใช่เหรอ
‎ผมว่าเขาอยากให้เราตามไป ทำไม
‎อันตราย ครอบครัว
‎งั้นเธอก็จากโลกมาเกือบสองปีแล้วสินะ
‎รู้ไหมว่าที่โลกเป็นยังไงบ้าง
‎พอจะมีวิธีติดต่อคนบนโลกไหม
‎ไม่ เคราะห์ร้ายที่ทำไม่ได้
‎ทำไมคะ
‎แม่ฉัน
‎ป่านนี้ก็เกือบ 80 แล้วมั้ง
‎แม่เป็นห่วงเรื่องที่ฉันมาท่องอวกาศเสมอมา
‎กลับไปโดนเหน็บแน่เลย
‎แล้วพ่อแม่เธอล่ะ
‎พ่อแม่ฉันอยู่ในอวกาศ
‎พวกเขากำลังมุ่งหน้าไป ‎ที่อาณานิคม หรือนั่นคือที่คิด…
‎รู้สึกไหม เหมือนมันใกล้มาก
‎แทบจะสะเทือนไปถึงท้อง
‎- ไม่นะ ‎- จะทำอะไร
‎แคปซูลนึงหลุดแล้ว
‎ขับต่อไป ฉันจัดการเอง
‎ระวังนะ
‎ข้างหลังเป็นไงบ้าง
‎ขับต่อไปค่ะ
‎เกาะไว้นะ ฉันจะช่วย!
‎จูดี้!
‎รู้แล้ว
‎คาดเข็มขัดเดี๋ยวนี้เลย!
‎- ไปหัดขับรถแบบนั้นมาจากไหน ‎- ที่จริงแม่สอน
‎- ใครสอนให้กล้าหาญแบบนั้น ‎- ก็คง…
‎พ่อ
‎พายุทรายเริ่มจะสงบลงแล้ว
‎พลังงานจลน์มันจะช่วยกำบังเราไว้อีกไม่นาน
‎นี่ดอน มาเริ่มปิดทุกระบบกัน
‎เผื่อมีหุ่นยนต์มาลาดตระเวนแถวนี้
‎ฟังนะ สิ่งสำคัญที่สุดที่เราทำได้ตอนนี้
‎คือสืบว่าซาร์กลับมาใช้การได้หรือเปล่า
‎ต่อให้ได้ ต่อให้มันอยู่บนดาวดวงนี้ก็ไม่สำคัญ
‎เพราะวิลไม่อยู่ที่นี่ ‎แปลว่าเขาปลอดภัย เด็กๆ ปลอดภัย
‎จริงเหรอ
‎ฉันรู้ว่าเราเอาแต่บอกตัวเองว่า ‎เด็กๆ สบายดีมาตลอดทั้งปี
‎แต่ถ้าไม่ใช่ล่ะ
‎นี่
‎การไม่รู้เนี่ยแหละที่ทำใจยากที่สุด
‎นี่พวกเรา รอยนี้มันมีอยู่แล้วหรือเปล่า
‎มีตัวอะไรอยู่บนยาน
‎เขาหาอะไรอยู่
‎ผมว่าเขาไม่ได้กำลังหาอะไร
‎ผมว่าเขาอยากพาเราไปดูบางอย่าง
‎หวังว่าจะเป็นทางออกนะ
‎น่าทึ่ง
‎นายมาจากที่นี่ใช่ไหม
‎ดูเหมือนเขากำลังเค้นความจำ
‎นายว่าใครก็ตามที่สร้างที่นี่
‎สร้างนายหรือเปล่า
‎ใช่ วิล โรบินสัน
‎ที่สำคัญกว่านั้น พวกเขายังอยู่ไหม
‎ไม่
‎รู้แบบนั้นเศร้าไหม
‎แค่เพราะใครสร้างเราขึ้นมา ‎ไม่ทำให้เราเศร้าเมื่อเขาจากไปหรอก
‎บางครั้งไม่มีเขาจะดีกว่า
‎ทุกคนไม่ได้มีพ่อแม่ชั้นยอด ‎เหมือนจอห์นกับมอรีน โรบินสันกันหมดนะ
‎บางทีหุ่นยนต์กับมนุษย์ ‎ก็ไม่ค่อยจะแตกต่างกันนักเลย
‎เราต่างไม่สามารถดีไปกว่าผู้ที่โปรแกรมเรา
‎แต่เราทลายโปรแกรมได้ ดูอย่างหุ่นยนต์สิ
‎ดูคุณสิ
‎น่ารักจัง แต่สุดท้ายแล้ว
‎ฉันเกรงว่าเราเป็น
‎สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็น
‎นี่ จะไปไหน
‎ช่วยครอบครัว
‎ครอบครัวของเราหรือของเขา
‎คุณจะทำอะไร
‎คุณบอกว่าเราต้องใช้หุ่นยนต์
‎เอาจริงๆ เธอก็บอกเรื่องบ้าๆ มาเยอะ
‎แผนของคุณยังใช้ได้อยู่ ‎ชิ้นส่วนทั้งหมดอยู่ในที่เดียวกัน
‎สิ่งเดียวที่แตกต่างคือที่ที่พูดถึงคือบนยานของเรา
‎นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่แตกต่าง
‎หุ่นยนต์ตัวนี้มีชีวิตและมันอาจฆ่าคุณได้นะจอห์น
‎ใช่ และมันก็อยู่ตามลำพัง
‎ถ้าเราจะมีโอกาสจับมันตัวเป็นๆ
‎และได้เจอหน้าลูกๆ อีก ก็โอกาสนี้แหละ
‎ว้าว
‎พาเรามาที่นี่ทำไม
‎อันตราย ครอบครัว
‎นายพูดแบบนั้นซ้ำๆ แต่เราไม่เข้าใจความหมาย
‎อันตรายจากอะไร
‎ระบบอันตราย
‎นั่นยานจูปิเตอร์สองใช่ไหม
‎พ่อแม่ของเรา นั่นคือคนที่ตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม
‎หาลูกชายฉันอยู่เหรอ
‎นั่นใครน่ะ นั่นอะไร
‎อันตราย
‎พาเรามาดูทำไมถ้าเราช่วยพวกเขาไม่ได้
‎มาสิ
‎ช่วยครอบครัว วิล โรบินสัน
‎ฉันไม่รู้วิธี!
‎- เราต้องทำอะไรสักอย่าง ‎- พยายามอยู่เนี่ย
‎ช่วยครอบครัว
‎แม่!
‎พ่อ! แม่!
‎พ่อ!
‎- จอห์น เดี๋ยว ‎- ไม่ นี่เป็นโอกาสเดียว
‎- แม่ ‎- วิล
‎วิล
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หุ่นไล่กา
‎จอห์น อย่าโจมตี
‎ฉันว่ามันไม่ทำร้าย
‎แม่ นั่นแม่ใช่ไหมครับ
‎นี่ต้องเป็นกลลวงแน่ๆ
‎พ่อครับ ผมได้ยินเสียงพ่อด้วย
‎วิล
‎วิล แม่ไม่รู้ว่านี่มันอะไรกัน ‎แต่เราคุยกับลูกผ่านหุ่นยนต์
‎แม่ว่านี่คือหุ่นไล่กา
‎วิล ลูกบอกให้มันมาหาเราเหรอ
‎เปล่าครับ
‎หุ่นยนต์บอก
‎เราจะป้องกันตัวอยู่แล้ว
‎- ถ้าลูกไม่ห้ามเรา… ‎- อันตรายหมายถึงอย่างนั้น
‎พวกเขาไม่เข้าใจว่านายแค่อยากช่วย
‎เพนนี ลูกใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ แม่ หวัดดีค่ะ หนูเอง
‎พระเจ้าช่วย เราคิดถึงลูกมาก
‎หนูก็คิดถึงแม่
‎ทายซิอะไร แม่อ่านหนังสือลูกแล้ว
‎สี่หรือห้ารอบแล้ว
‎และทุกวันที่ผ่านไป สิ่งเดียวที่แม่ต้องการ
‎คืออยากบอกลูกว่ามันเยี่ยมแค่ไหน
‎และลูกยอดเยี่ยมมากแค่ไหน
‎เพน วิล
‎ชื่นใจจังเลยที่ได้ยินเสียงลูกๆ
‎จู้ดเป็นไงบ้าง
‎เธอสบายดีครับ
‎เธออยู่กับลูกไหม
‎ไม่อยู่
‎ไม่ครับ เธอยุ่ง
‎ยุ่งกับหน้าที่กัปตัน
‎ภาระหนักอึ้งนั้นเป็นของหัวที่สวม…
‎อะไรก็ตามที่กัปตันสวม
‎ที่อัลฟาเซนทอรีเป็นไง
‎อย่าตกใจนะครับ
‎แต่เรายังไปไม่ถึงที่นั่น
‎- ว่าไงนะ ‎- เราสบายดี
‎แค่ออกนอกเส้นทางนิดนึง
‎อะไร ทั้งปีเนี่ยนะ
‎ไม่เป็นไร ผมออกนอกลู่นอกทาง ‎เกือบถึงตอนอายุ 30 นู่น
‎เราแค่ต้องซ่อมเครื่องไอพ่นตัวนึง ‎แต่น่าจะไปถึงที่นั่นในสองสามวัน
‎แล้วทางนั้นล่ะ
‎เรา…
‎เราต้องใช้ของสองชิ้นถึงจะไปอัลฟาเซนทอรีได้
‎และตอนนี้เรามีชิ้นนึงแล้ว
‎เขาอยู่บนยานเรา ‎แต่จะยอมไปกับเราหรือเปล่าไม่รู้
‎ช่วยเพื่อน
‎ช่วยครอบครัว
‎ผมว่าหุ่นยนต์บอกว่าเราช่วยเหลือกันได้
‎วิล สัญญาณขาดหายแล้ว
‎- ทางนี้ก็ด้วย ‎- วิล ตั้งใจฟังแม่นะ
‎เมื่อไปถึงอัลฟาเซนทอรี
‎ลูกต้องปิดเครื่องยนต์ไม่ให้ใครหาลูกเจอ
‎- นะลูก ‎- ตั้งใจแบบนั้นแต่แรกแล้วนี่
‎แม่รู้ แต่ตอนนี้มันสำคัญยิ่งกว่าเดิม
‎ซาร์อาจยังไม่ตาย
‎แม่
‎แม่ ได้ยินหนูไหม
‎หนูรักแม่…
‎พวกเขาโอเค
‎ใช่ครับ
‎ใช่
‎แล้ว เราทำไงกับเจ้านี่ดี
‎เราจะเริ่มงาน
‎ไหนบอกว่าท่อนยากที่สุด ‎คือการเดินทางข้ามพื้นผิว
‎ก็ใช่ไงคะ
‎ค่ายของเธออยู่ใต้หน้าผานี่ลงไปสามกิโล
‎เว้นเสียแต่ว่าข้างล่างจะมีถุงลมยักษ์
‎ท่อนนี้ยากที่สุดอย่างแน่นอน
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ
‎ทุกปัญหามีทางแก้
‎เดี๋ยว เมื่อกี้พูดว่าไงนะ
‎ไม่มีอะไรค่ะ ก็แค่คำพูดที่แม่ชอบใช้
‎ฉันก็เคยรู้จักผู้หญิงที่ชอบพูดแบบนั้นบ่อยๆ
‎ฉันมีอะไรต้องบอกคุณ
‎ฉันรู้ว่าคุณบอกว่าวันนี้ไม่อยากรับรู้ข้อมูลใหม่แล้ว
‎แต่ฉันว่าคุณสมควรได้รู้เหตุผลที่ฉันเลือกคุณ
‎ตอนทำโครงงานที่โรงเรียน
‎ในโครงงานนั้น ‎เราต้องพูดถึงคนที่เป็นฮีโร่ของเรา
‎และฉันเลือกไม่ถูกระหว่างสองคน
‎คนนึงคือพ่อที่เป็นหน่วยรบพิเศษ
‎เขาน่าจะเป็นพ่อที่กล้าหาญ ‎และยอดเยี่ยมที่สุดที่ลูกคนไหนจะมีได้
‎ส่วนคนที่สองคือคนที่ฉันไม่เคยได้รู้จัก
‎แต่เขาก็เป็นส่วนนึงในชีวิตฉันด้วย
‎แม่เขาจะมาหาฉันทุกวันขอบคุณพระเจ้าและ…
‎วันนั้นเธอก็อยู่ด้วย
‎วันที่พรีเซนต์โครงงาน
‎แม่ฉันเคยร่วมงานกับเขาที่นาซา
‎และทุกครั้งที่แม่พูดถึงเขา
‎แม่จะบอกว่าเขามอบทั้งชีวิตให้กับอวกาศ
‎แต่เขามอบสิ่งที่มีค่ามากกว่าให้ชีวิตแม่
‎เขามอบฉันให้แม่
‎และเขาไม่เคยรู้ว่าฉันมีตัวตน
‎และฉันไม่เคยเรียกเขาว่าพ่อ
‎เพราะตำแหน่งนั้นมีเจ้าของแล้ว
‎แต่ฉันอยากรู้มาตลอดว่า ‎เขาจะพูดอะไรเมื่อได้ยินเรื่องนี้
‎ฉันคิดว่า
‎คำแรกที่เขาจะพูดคือ "ยินดีที่ได้รู้จัก"
‎ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน
‎ไปเร็ว เราต้องกลับไปบอกข่าวดีให้ทุกคนที่ค่ายรู้
‎โอเค เดี๋ยวตามไป
‎เธอไม่ได้บอกพ่อแม่ว่าฉันยังมีชีวิตอยู่
‎อย่าถือนะ แต่เรามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องคุยกัน
‎ฉันมีอีกทฤษฎีนึง ฉันว่าเธอทำตัวเป็นผู้พิทักษ์
‎ปกป้องไม่ให้ฉันต้องซวยข้อหาแอบขึ้นยาน
‎และปกป้องพ่อแม่
‎พวกเขาจะได้ไม่กังวลที่เธออยู่กับฉันตามลำพัง
‎เป็นทฤษฎีที่น่าสนใจ
‎เธอเป็นคนดีนะ วิล โรบินสัน
‎แม้จะอยู่คนเดียวมาตลอดทั้งปี ‎ค่านิยมที่พ่อแม่ปลูกฝังให้เธอ
‎โปรแกรมเดิมของเธอ
‎ยังไม่หายไปไหน
‎ดีนะที่เราไม่ได้ออกยานไปก่อนหน้านี้
‎หมายความว่าไง
‎ก็ถ้าเราไม่ติดอยู่ที่นี่นานแบบนี้
‎เราคงไม่มีวันมาเจอถ้ำนี้
‎และเธอคงไม่มีวันได้สื่อสารกับพ่อแม่
‎บางครั้งทุกอย่างก็ลงตัวเอง
‎แล้วเรื่องที่ตามหุ่นไล่กาไปช่วยพ่อแม่ฉัน
‎นั่นเป็นวิธีขอโทษของนายใช่ไหม
‎ยังไงก็เถอะ
‎ขอบใจนะ
‎ข้างนอกนั่นมีอะไร
‎หุ่นยนต์ตัวอื่น
‎พวกนั้นรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่
‎ว่าใครก็ตามที่สร้างพวกเขา…
‎สูญพันธุ์แล้ว
‎ไม่ วิล โรบินสัน
‎งั้นนั่นคือหนทางที่เราจะจบเรื่องนี้
‎ตอนที่หุ่นยนต์โจมตีเรา ‎พวกเขาไม่ได้อยากทำแบบนั้น
‎แต่ถูกโปรแกรมให้ต้องทำ
‎คำสั่งพวกนั้น โปรแกรมดั้งเดิมของพวกเขา
‎มันหมดยุคแล้ว
‎เราแค่ต้องหาทางพิสูจน์ให้พวกเขาเห็น
‎อันตราย วิล โรบินสัน
‎นายคิดถึงซาร์อยู่เหรอ
‎คิดว่าเขาจะจำฉันได้ไหม
‎ตามหาวิล โรบินสัน
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล